(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์)
(และศาสนาในเรื่อง เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดง)
(ถ่ายทำโดยอาศัย อุปกรณ์ประกอบและใช้เทคนิคพิเศษ)
เอ้า มาดื่มกัน
(ตอนที่ 14)
ใต้เท้า นี่เป็นปลาจวดตากแห้ง จากเขายองกวางขอรับ
อีก 14 วันก็จะถึง วันครบรอบวันตายของทวดของท่านแล้ว
ข้าหวังว่าท่านจะนำปลาไปใช้ได้
ท่านพี่
ข้าได้ข่าวว่าท่านซื้อที่ดิน ในฮวางแฮเพิ่มสินะขอรับ
การดูแลที่ดิน กว้างใหญ่เพียงนั้นคงลำบากน่าดู
ข้าจึงเตรียมสิ่งนี้ มาให้ท่านด้วยขอรับ
นั่นมัน เอกสารซื้อขายทาสไม่ใช่รึ
เรื่องเล็กน้อย
ข้าเลือกข้ารับใช้แข็งแรงๆ ที่จะมีประโยชน์
มาให้ท่านห้าคนขอรับ
ขอบใจเจ้ามาก
แหม ข้าไม่น่ามามือเปล่าเลยจริงเชียว
แต่จริงๆ ข้ามี…
เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ข้ากำลังจะนำ เครื่องลายครามมาให้ท่านพี่
แต่กลับมีไอ้เด็กขี้เรื้อน สกปรกโสโครกตัวนึง
โผล่พรวดพราดออกมากลางทาง
แล้วทำเครื่องลายครามตกแตก
- โธ่… - เสียของจริงๆ
ข้ากำลังจะลากคอ ไอ้เด็กขี้เรื้อนตัวนั้น
มาลงโทษให้สาสม
แต่จู่ๆ องค์ชายรัชทายาท
กลับโผล่มาขัดขวางข้าเสียอย่างนั้น
องค์ชายรัชทายาทปลอมตัวออกมานอกวังรึ
- ใช่ - องค์ชายรัชทายาท
ควรจะอยู่แต่ในวัง คอยดูแลฝ่าบาท และร่ำเรียนศึกษาไม่ใช่หรือ
ยิ่งไปกว่านั้น พระองค์ยังต่อปากต่อคำกับข้า
ต่อหน้าชาวบ้านต้อยต่ำไม่หยุดหย่อน
ตำหนิว่าข้าเป็นมนุษย์ ที่ไร้ความเมตตา
เฮอะ…
ข้าจึงไม่ได้นำอะไร ติดไม้ติดมือมาให้ท่านอย่างไรเล่า
ขอเข้าไปนะเจ้าคะ
รัชทายาทอยู่ที่นั่นด้วยรึ
และยังไม่มีองครักษ์ข้างกาย มีเพียงหัวหน้าหน่วยฮันกับขันทีอีก
ขอรับ ข้ามั่นใจว่า ต้องใช่รัชทายาทแน่นอนขอรับ
หัวหน้าหน่วยฮัน กับขันทีร่วงตกหน้าผาไป
ไม่น่าจะรอดชีวิตมาได้
แต่ว่า…
รัชทายาทถูกศรเข้าขอรับ
นี่เจ้ายิงธนู ใส่ว่าที่กษัตริย์เช่นนั้นรึ
เราควรทำอย่างไรกันดีขอรับ
หากคนอื่นถูกจับได้
เขาตายหรือไม่
รัชทายาทบาดเจ็บสาหัส หากจะลงเขา มาตามลำพังคงเป็นเรื่องยากขอรับ
แล้วหากเขาตายอยู่บนนั้น
จะมีใครจำเขาได้หรือไม่
ดูเหมือนว่า
เราจะเขวี้ยงหินก้อนเดียว แต่ได้นกถึงสามตัวเชียว
เจ้าทิ้งร่องรอยของตนไว้หรือไม่
ไม่ขอรับ
วันนี้วังตะวันออก คงเปลี่ยวร้างน่าดูชม
ข้าล่ะหวังจากใจจริง ว่ามันจะเป็นเช่นนั้น…
ตลอดกาล ตลอดไป ตราบชั่วกัลปาวสาน
มีใครอยู่หรือไม่ ได้ยินไหมขอรับ
โปรดเปิดประตูด้วยเถิด เรามีคนบาดเจ็บหนักมาด้วย
ได้โปรดเถิด
เปิด…
- ช่วยพระองค์ด้วยขอรับ - มีเรื่องอันใดกัน
ได้โปรดช่วยเราด้วยเถิด
โธ่ถัง…
พระองค์ถูกศรยิงใส่
ข้าคือหัวหน้าหน่วยฮัน
ไม่ว่าอย่างไร ท่านหมอก็ต้องช่วยชีวิตพระองค์ให้ได้
แต่ข้าไม่มียาห้ามเลือด เหลือแล้วน่ะสิใต้เท้า
บุตรชายของข้า กลับบ้านไปบดยามาให้อยู่…
บ้านท่านอยู่ที่ใด ข้าจะไปเอง
อย่ามาเกะกะ ที่นี่มีเหตุฆาตกรรมเกิดขึ้น
- ใครก็ได้ไปที่ร้านผ้านั่นที - ตายกันหมดเลยรึ
อย่าเพิ่งปากพล่อยสิ
เมื่อเช้านี้ยังเห็นพวกเขา ที่ท่าเรืออยู่เลยแท้ๆ
เกิดอะไรขึ้น
คดีอุกฉกรรจ์เลยขอรับ คนในบ้านทั้งสามคนถูกสังหารหมด
เลือดหยุดไหลแล้ว
แต่ห้ามคนเจ็บเคลื่อนไหวเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นบาดแผลอาจเปิดได้ขอรับ
- เราต้องพาพระองค์ไปที่อื่น - ว่าอย่างไรนะขอรับ
ครอบครัวของโอมันชิกถูกสังหารเช่นกัน
พวกมันอาจยังอยู่ใกล้ๆ
หากพวกมันหาญกล้ายิงรัชทายาท พวกมันต้องอยากทำให้แน่ใจเป็นแน่
ซึ่งที่แรกที่พวกมันจะค้นหา ก็คือร้านหมอยาเช่นที่นี่
พอจะมีที่ให้เราพาพระองค์ ไปหลบซ่อนได้สักคืนหรือไม่
องค์รัชทายาท ทรงได้ยินหม่อมฉันหรือไม่เพคะ
เป็นความผิดของหม่อมฉันเอง
พระองค์ตรัสได้ถูกจ้องแล้วเพคะ
ตั้งแต่หม่อมฉัน มาอยู่เคียงข้างพระองค์
เรื่องร้ายๆ ก็เกิดขึ้น กับพระองค์ไม่หยุดหย่อน
หม่อมฉันผิดเอง
หม่อมฉันไม่น่าดึงดัน ขออยู่เคียงข้างพระองค์เลย
องค์รัชทายาท หม่อมฉันมีสิ่ง ที่อยากทูลพระองค์อยู่
ได้โปรดฟื้นคืนสติ มารับฟังหม่อมฉันด้วยเถิดเพคะ
ท่านหัวหน้าหน่วย
ทำอย่างไรดีขอรับ
องค์ชายรัชทายาทจะทรงปลอดภัยหรือไม่
ข้าผิดเอง
เป็นความผิดของข้าทั้งนั้น
ไม่ใช่ความผิดเจ้าหรอก
รัชทายาท
องค์รัชทายาท
ทรงฟื้นแล้วหรือ
รัชทายาท
ทรงไม่เป็นไรใช่หรือไม่
องค์รัชทายาท
กระหม่อมต้องขอประทานอภัย ที่พาพระองค์มายังที่ซอมซ่อเช่นนี้
ข้านึกว่าจะไม่ได้ เจอพวกเจ้าแล้วเสียอีก
ข้าไม่เคยดีใจถึงเพียงนี้ ข้าดีใจนักที่พวกเจ้า…
ยังมีชีวิตอยู่
กระหม่อมก็เช่นกัน
กระหม่อมเองก็ดีใจมากพ่ะย่ะค่ะ ที่พระองค์ทรงปลอดภัยดี
ขอบใจนะ
อย่าร้องไห้เลย
ปาฐกถาภาคเช้าเสร็จสิ้นแล้วหรือ
เนื่องจากองค์ชายรัชทายาทไม่เสด็จมา เราจึงไม่ได้จัดปาฐกถาขอรับ
เหตุใดเป็นเช่นนั้น
องค์ชายรัชทายาท ทรงประชวรและมีไข้หวัดเจ้าค่ะ
ไข้หวัดหรือ
เป็นความจริงรึ
ข้าถามอย่างไรเล่าว่าองค์ชายรัชทายาท ได้ประทับอยู่ด้านในจริงหรือไม่…
เริ่มการประชุมเช้าได้
ฝ่าบาท ก่อนที่จะเริ่มการประชุมเช้า
กระหม่อมมีเรื่องบางอย่าง จะทูลให้ฝ่าบาททรงทราบ
เกี่ยวกับองค์ชายรัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ
เรื่องเกี่ยวกับรัชทายาทเช่นนั้นรึ
ขอประทานอภัยที่ต้องกล่าวเช่นนี้
ไม่นานมานี้ ฝ่าบาททรงสั่งกักบริเวณพระองค์
ด้วยเหตุผลที่ว่าองค์ชายรัชทายาท
ไม่ควรข้องเกี่ยวกับปัญหาทางการเมือง
แต่บัดนี้กลับมีข่าวลือหนาหูว่า พระองค์ทรงลอบออกไปนอกวัง
เสนาบดีฝ่ายขวา
นี่ท่านพยายามจะว่าร้าย ผู้เป็นที่องค์ชายรัชทายาทเชียวรึ
เหตุใดต้องทำให้ฝ่าบาท กลุ้มพระทัยด้วยข่าวลือ
บอกไปซิ
ข้าหรือ
เอ่อ กระหม่อมเห็น องค์ชายรัชทายาททรงปลอมตัว
ลอบออกไปนอกวัง เมื่อไม่นานมานี้น่ะพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท ว่าที่กษัตริย์ พึงมีคุณสมบัติอย่างไร
ว่าที่กษัตริย์คือรากฐานของแผ่นดิน ผู้สืบทอดเจตนาของกษัตริย์องค์ก่อนๆ
สารทุกข์สุขดิบ ของข้าราชบริพารและราษฎร
ล้วนขึ้นอยู่กับว่าที่กษัตริย์ เช่นเดียวกับความเจริญรุ่งเรือง
ของประเทศชาติบ้านเมือง
แต่องค์ชายรัชทายาทกลับทรงหลงลืม ภาระหน้าที่ในฐานะว่าที่กษัตริย์
หากพระองค์เสด็จออกไปนอกวัง ด้วยเรื่องทางโลกบ่อยครั้ง…
กระหม่อมกังวลมากว่าพระองค์ จะไม่อาจได้บรรทมในตอนกลางคืน
วันนี้พระองค์ทรงไม่ได้เข้าร่วม ปาฐกถาภาคเช้าเสียด้วยซ้ำ
แม้จะทรงอ้างว่ามีไข้หวัด
ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นนั้นหรือไม่
หากองค์ชายรัชทายาทประทับอยู่ ในวังตะวันออกจริงๆ แล้วล่ะก็…
ว่าอย่างไรนะ นี่เจ้าจะบอกว่า
องค์ชายรัชทายาท ทรงใช้ไข้หวัดเป็นข้ออ้าง
แล้วทรงลอบปลอมตัว ออกไปนอกวังอีกแล้วเช่นนั้นหรือ
องค์ชายรัชทายาท ฝ่าบาทเสด็จ…
เสด็จพ่อมาที่วังตะวันออกแห่งนี้ ด้วยเหตุอันใดหรือ
หรือเสด็จพ่อจะทรงกังวลพระทัย เรื่องอาการไข้หวัดของลูก
อาการไม่ได้ร้ายแรง ถึงเพียงนั้นพ่ะย่ะค่ะ
ท่านเสนาบดีทั้งสาม คงเป็นห่วงข้าเช่นกันอย่างนั้นสินะ
กระหม่อมทราบมาว่าพระอาการหนัก จึงอยากเข้าเฝ้าพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเพียงแต่ เป็นห่วงพระอาการของพระองค์…
ไม่ต้องพูดให้มากความ พวกท่านออกไปเสีย
เจ้าเป็นไข้หวัดจริงๆ น่ะรึ
เขาเป็นอย่างไรบ้าง
พระโลหิตหยุดไหลแล้วและบาดแผล ก็ได้รับการรักษาเป็นอย่างดี
หากทรงฟื้นตัวได้ ก็ไม่น่ามีพระอาการแทรกซ้อนพ่ะย่ะค่ะ
ฝากขันทีคอยดู พระอาการไข้ของพระองค์ด้วย
ขอรับ
พวกมันบังอาจยิงศรใส่องค์ชายรัชทายาท ของประเทศนี้ได้อย่างไรกัน
พบหลักฐานหรือไม่
ผู้ที่ทำการดัดแปลงกระดาษคำอธิษฐาน คือโอมันชิกจากสำนักเต๋า
เขามาจากบยอกชอนพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ใช่พ่ะย่ะค่ะเสด็จพ่อ ไม่ใช่ฝีมือของคนบยอกชอน
พวกมันพยายามสังหารเจ้า
บาดเจ็บเช่นนั้นแล้ว ยังจะพยายามปกป้องพวกมันอีกหรือ
เจ้าออกไปทำอะไรนอกวังกันแน่
ผู้ที่ยิงศรใส่องค์รัชทายาท
ได้สังหารโอมันชิก กับครอบครัวด้วยพ่ะย่ะค่ะ
หากพวกมันร่วมมือกันจริง
ก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องสังหารโอมันชิก
ลูกมั่นใจว่าเสนาบดีฝ่ายขวา ต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้พ่ะย่ะค่ะ
หากองค์ชายรัชทายาทประทับอยู่ ในวังตะวันออกจริงๆ แล้วล่ะก็…
อย่าได้พูดจาว่าร้ายผู้อื่น และลงมือกระทำการใดทั้งสิ้น
หากไม่ได้ไตร่ตรองให้ดีเสียก่อน
เจ้าต้องรอบคอบมากกว่านี้
อย่าให้พวกมันเห็นเป็นอันขาด ว่าจุดอ่อนของเจ้ามีสิ่งใดบ้าง
หยุดสืบคดีบยอกชอนเสีย
บัดนี้ไม่ใช่เวลาต่อกรกับตระกูลโช
เจ้าไม่เข้าใจเหตุผลที่พ่อสั่งให้…
กักบริเวณเจ้าหรอกหรือ
ไม่สมเป็นท่านพี่เลย
เหตุใดจึงมุทะเลเช่นนั้นเล่าขอรับ
พวกมันมีชีวิตรอดมาได้อย่างไรกัน
ก่อนหน้านี้ที่เจ้าบังเอิญ
พบรัชทายาทกับขันทีนั่น เจ้าพบพวกเขาที่ใด
ใกล้กับตลาดขอรับ
ถามทำไมรึ
องค์รัชทายาท
วันนั้นทุกอย่างโกลาหลนัก กระหม่อมจึงลืมทูลเรื่องนี้
ตอนที่กระหม่อมค้นบ้าน ของโอมันชิกที่พาจู
กระหม่อมได้ยินเรื่องแปลกๆ จากคนบ้านใกล้เรือนเคียง
พวกเขาย้ายมาประมาณสองเดือนก่อน
ก็ไม่ได้ดูมีอะไรแปลกไปนะเจ้าคะ
ไม่แปลกอย่างไร
ข้าเห็นพวกเขา ที่ท่าเรืออิมจินตั้งหลายหน
เหมือนว่าพวกเขาจะส่งของ กลับไปยังบ้านเกิดเต็มลำเรือทีเดียว
แล้วมันแปลกอย่างไรเล่า พวกเขาอาจมีครอบครัวใหญ่ก็ได้
ก็เพราะเช่นนั้นแหละ
คนเปิดร้านขายผ้าจะมีเงินทอง มากมายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ
พวกเขาเคยบอกหรือไม่ ว่าบ้านเกิดอยู่ที่ใด
แกซองเจ้าค่ะ
พวกเขามาจากแกซองจริงรึ
ทว่าบยอกชอนเป็นสถานที่ ที่ถูกผู้คนทั่วสารทิศเกลียดชัง
- พวกเขาอาจโกหกก็เป็นได้ - อาจเป็นได้พ่ะย่ะค่ะ
แต่พวกเขาก็ส่งของไปยังแกซองจริง
กระหม่อมจึงค่อนข้างแน่ใจ ว่าพวกเขามาจากแกซองพ่ะย่ะค่ะ
เพื่อนบ้านได้บอกหรือไม่ ว่าพวกเขาส่งอะไรไป
เห็นว่ามีเสื้อผ้า ข้าว กระดาษ และถุงเท้าพ่ะย่ะค่ะ
แต่ของเช่นนั้น ในแกซองก็หาได้ไม่ใช่หรือ
มาบัดนี้กลับอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อสิบปีก่อนเช่นนั้นหรือ
ถนนหนทางอบอวลด้วยกลิ่นคาวเลือด
คนตายตกเพราะคำสั่งของพ่อเจ้า ไม่มีใครเป็นโจรทั้งนั้นแหละ
พวกเขาต่างเป็น…
ไปพบพี่สะใภ้
ของโอมันชิกเสีย
นางอาจรู้เรื่องบางอย่าง เกี่ยวกับแกซองก็เป็นได้
พ่ะย่ะค่ะ
แต่ข้าอยากกินยักกวานี่
คุณชาย ท่านจะเดือดร้อนภายหลังนะขอรับ
เหตุใดจึงอยากนัดพบเขา
- เจ้าคิดจะทำสิ่งใด - ข้าก็มีเรื่องจะคุยกับเขาน่ะซี่
ฝากข้ามา ข้าจะไปคุยกับเขาให้เอง
มันเป็นเรื่องใหญ่ และสำคัญจนข้าพูดไม่ได้
อาจพลิกโฉมโลกได้เลยทีเดียว
อย่ามาทำเป็นพูดดี
เจ้าเพียงแต่อยาก ปอกลอกเงินจากเขาเสียมากกว่า
แล้วเงินที่เจ้าได้ เมื่อสิบปีก่อนไปไหนเสียแล้ว
- นี่ไม่ใช่หนแรกด้วยซ้ำ - ไม่ได้มีแค่ข้านี่
คิดว่าข้าไม่รู้รึว่าเจ้าได้มากกว่า เพราะเป็นคนจากตระกูลโช
- แม้เราจะยศเท่ากัน - เงียบเสีย…
ข้าได้ยินมาว่าเจ้านำเงินที่มี ไปต่อยอดด้วยการเล่นพนันไม่ใช่รึ
หากเจ้าจะทำตัวพูดยาก ข้าก็คงไม่มีทางเลือกเสียแล้ว
แม้ว่าตัวข้าจะไม่มีเงิน
แต่ปากข้ายังมี ข้ายังเร่โพนทะนาได้อยู่นะ
ไม่อยากรู้หรือว่า ข้ามีเรื่องอะไรจะพูด
ฝากไปบอกเขาทีนะว่าข้าว่าอย่างไรบ้าง
นี่เจ้าขู่ข้าเรอะ
ระวังจะได้ตายเป็นผีเข้าสักวัน
เฮอะ ข้าไม่กลัวตายหรอก
เพียงเท่านี้ข้าก็เหมือนตายไปแล้ว
ให้เงินข้าเสียหน่อยเถิด
นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว อย่าได้กลับมาอีก
ขอบใจนะ ขอบใจมาก
รัชทายาท
หม่อมฉันคงเผลอหลับไป
ทรงไม่ปวดนะเพคะ
โล่งอกไปที ไข้ของพระองค์ลดลงแล้วเพคะ
หม่อมฉันจะเอาน้ำไปเปลี่ยนนะเพคะ
แจอี
เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าจะรออยู่…
ทางทิศตะวันออก
หม่อมฉันก็สงสัยเพคะ
แต่หม่อมฉันคิดว่า ไม่ว่าพระองค์จะทรงอยู่แห่งหนใด
หม่อมฉันก็จะหาพระองค์จนเจอเพคะ
ข้าเองก็รู้…
ว่าจะต้องไปรอเจ้าอยู่แห่งหนใด
แล้วเจ้าเล่า บาดเจ็บมาหรือไม่
ไม่เพคะ หม่อมฉันปลอดภัยดี
รัชทายาท
อย่างไรเขาก็เป็นบุรุษ
แม้ว่าเขาจะเป็นห่วง องค์ชายรัชทายาทก็ตามที…
แจอี
เขาเรียกชื่อข้า…
แจอี
พระองค์ทรงเรียกชื่อข้าด้วย…
- ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ไอ้ลูกไม่รักดี… - ท่านแม่
- อย่าโหดร้ายสิขอรับ - ปล่อย
อ้าว ท่านพ่อ เป็นอย่างไรบ้าง
ฮะ
หน็อยแน่ หยุดเดี๋ยวนี้
เหตุใดท่านจึงต้องเอาไม้กวาด
มาเหวี่ยงไปมา โดยไม่บอกเหตุผลด้วยเล่า
เจ้าลูกทรพี หยุดอยู่ตรงนั้นเสีย
นี่เจ้าคิดจะทำอะไร
ท่านแม่ทราบใช่หรือไม่ว่ามันคืออะไร
- วางมันลงเสีย - ได้ขอรับ
- ลูกแม่ - ว่าอย่างไรขอรับ
วางไหนั้นลงก่อนดีหรือไม่
เช่นนั้นท่านแม่ ก็วางไม้กวาดในมือลงด้วยดีหรือไม่
ย่อมได้สิลูกแม่
ข้าจะวางมันแล้วนะขอรับ
ค่อยๆ…
- วางเสีย… - ท่านก็วางด้วยสิ
วางสิขอรับ
วางดีๆ…
โดนเสีย
โธ่ท่านแม่ วันนี้โชคช่าง ไม่เข้าข้างท่านเอาเสียเลย
ไหนี่เป็นของ ที่ตกทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่นแท้ๆ
น่าเสียดาย…
ทุกอย่างไม่ราบรื่น ก็เพราะเจ้านั่นแหละ
แล้วบัดนี้ยังกล้าจับปลาสองมืออีก
เอ๊ะ จับปลาสองมืออันใดกัน
มีคนไปขอร้องให้บุตรสาว ของเจ้ากรมมหาดไทยล้มเลิกการแต่งงาน
สตรีผู้นั้นบอกว่านางตกหลุมรักเจ้า
อย่างไรนะขอรับ ตกหลุมรักข้ารึ
มีสตรีตกหลุมรักข้าอยู่ด้วยงั้นหรือ
เจ้ากล้าปฏิเสธได้อย่างไรกัน
คิดว่านางโกหกหรือ
ที่นางมั่นอกมั่นใจเช่นนั้น คงเป็นเพราะว่ามีคนหนุนหลังเป็นแน่
ไอ้ลูกทรพี
- ขออภัยขอรับ - อ้าว
ยินดีต้อนรับ
เมื่อไม่นานนี้ท่านได้ขายกำไลเส้นนึง ให้บุตรสาวเจ้ากรมมหาดไทยใช่หรือไม่
แล้วมันอย่างไรหรือ
เหตุใดจึงมาถามเรื่องนั้น เจ้ากลัวว่ามันจะเป็นของมือสองรึ
นั่นของใหม่ต่างหาก
ไม่ใช่ขอรับ ข้าไม่ได้จะมาถาม ว่ามันเป็นของมือสองหรือไม่
เพียงแต่อยากรู้ว่าท่าน ได้กำไลเส้นนั้นมาจากที่ใด
เจ้าจะอยากรู้ไปทำไมกัน หากรู้แหล่งจะเอาไปแจ้งทางการเรอะ
ไม่หรอกขอรับ
กำไลเส้นนั้น เพียงแต่ดูคุ้นตาข้าก็เท่านั้นเอง
ข้าจึงมาถามด้วยเหตุนี้ ท่านอย่าได้กังวลไป
ข้าซื้อมาจากพ่อค้าเร่คนหนึ่งน่ะ
พ่อค้าเร่หรือ
พวกเขาตระเวน ขายของสารพัดอย่างไปทั่วโชซอน
กำไลเส้นนั้นก็ดูเหมือน จะมาจากชนชั้นสูงอยู่หรอก
แต่เขาเดาว่าพ่อค้าเร่คนนั้น ก็คงซื้อต่อจากพ่อค้าเร่คนอื่นอีกที
หมดเรื่องแล้วก็ไปเสีย เจ้าทำลูกค้าหายหมด
กำไลของคุณหนูแจอีไปตกอยู่ ในมือพ่อค้าได้อย่างไรกันนะ
ข้าว่านางคงไม่ได้นัดพบ กับมินแจอีกระมัง
จับตัวนางไปส่งทางการเถิด
รอดูไปก่อน
หากไม่ได้ต่อรองเสียหน่อย ก็ยังเอาตัวนางไปส่งไม่ได้
อ้าว ลูกศิษย์มันยอนดัง
แหม ดูแล้วน่าจะหนักไม่น้อยนะขอรับ
- ขอบใจนะ - ท่านจะไปไหนหรือ
ข้าจะนำผ้าเหล่านี้ไปส่ง แล้วจะได้รับมาปักเพิ่มอีกน่ะ
ข้าจะแบ่งครึ่งหนึ่ง ให้มารดาของเจ้าแล้วกัน
จริงหรือขอรับ ท่านแม่ของข้าฝีมือดีใช่หรือไม่
ข้าช่วยขนไปนะขอรับ
แหม ขอบใจมากนะ
ท่านปักทั้งคืนเลยรึ
มารดาเจ้าช่วยแบ่งเบาได้มากเชียวล่ะ
สวยไหม
สวย
เอ้านี่ สำหรับครั้งต่อไป ขอบใจมาก
เจ้าค่ะ เราจะรีบปักให้เสร็จ ให้เร็วที่สุดนะเจ้าคะ
ส่วนนี่ เงินค่าจ้างของพวกเจ้า
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
เราจะปักอย่างประณีตเลยขอรับ
กล้าดีอย่างไรถึงเข้ามาที่นี่ นังคนบยอกชอน
คิดว่าข้าจะไม่รู้หรือว่า เจ้ามาจากบยอกชอน
เคยเป็นนางในห้องเย็บปักแล้วอย่างไร
เจ้าก็ถูกไล่ออกมา เพราะเป็นคนบยอกชอนอยู่ดีไม่ใช่รึ
- บ้านเกิดของข้าผิดที่ใดกัน - นังตัวกาลกิณีเอ๊ย
ขอเพียงมีฝีมือเย็บปักถักร้อย ก็เพียงพอไม่ใช่หรือ
เหตุใดท่านจึงไม่ยอม ดูผลงานของข้าก่อน
มัวทำอะไรกันอยู่ ลากนางออกไปเสีย
ขอรับ
นังเด็กนั่น
เอาแต่กลับมาไม่รู้จักเหนื่อย
คงเป็นเพราะว่านางไม่มีที่ไปนั่นแหละ
ใครจะอยากรับคนบยอกชอนมาทำงานกัน
อย่าเพิ่งไป
- เจ้าอาศัยอยู่ที่ใด - เหตุใดจึงถามเช่นนั้นหรือ
อย่างไรเสีย ข้าก็ได้งานจากที่นี่
ข้าจะแบ่งให้ทำแล้วกัน
หากบอกว่าอยู่ที่ใด ข้าจะได้ตาม ไปรับผ้าเมื่อเจ้าทำเสร็จได้
ถามหากัปซอกที่หมู่บ้านนัมซาน แล้วท่านจะได้พบข้าเอง
แต่ว่า เหตุใดท่านจึงวางใจ ให้ข้าช่วยแบ่งงานไปทำหรือ
หากเจ้าเคยทำงานอยู่ในวัง เจ้าย่อมต้องเคยตัดเย็บฉลองพระองค์
ข้าเห็นใจเจ้านะ
ไม่นึกเลยว่าพวกนางจะไม่ยอมจ้างเจ้า
เพียงเพราะว่าเจ้ามีพื้นเพจากบยอกชอน
นับตั้งแต่ข้าถูกขับไล่ออกมาจากวัง
ชาวบ้านก็รู้กันว่า พี่ชายข้ามาจากบยอกชอน
เราสองคนจึงถูกขับไสไล่ส่ง ออกมาจากบ้านของตัวเอง
โลกก็โหดร้ายเช่นนี้แหละ
ข้าขอสัญญาว่า จะปักผ้าให้สวยงามที่สุดเจ้าค่ะ
ขอบพระคุณที่ไว้ใจข้า
นกตัวเดียวเรายังสังหารไม่ได้ เช่นนั้นก็อย่าหวังถึงสามตัวเลย
ข้านึกว่าจะกำจัดเจ้าสองคนนั่น ต่อหน้ารัชทายาทได้แล้วแท้ๆ
แต่อย่างน้อย หากกำจัดเจ้าขันทีนั่นได้ก็คงจะดี
นั่นใครน่ะ
ปล่อยข้า
เจ้าเป็นใครกัน
ปล่อย
ปล่อยข้านะ
ปล่อยข้าลง
พวกเจ้าเป็นใคร
กล้าดีอย่างไรจึงทำเช่นนี้ กับขันทีสังกัดวังตะวันออก
กระหม่อมขอสังหารเขา ได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
พวกเจ้าเป็นใคร ทำงานให้กับผู้ใด
หุบปาก ชีวิตของเจ้าอยู่ในมือพวกข้า
หากยังไม่อยากตาย ก็ตอบคำถามเรามาเสียดีๆ
- อยากรู้เรื่องอะไร - ทุกอย่างเกี่ยวกับองค์ชายรัชทายาท
ว่าอย่างไรนะ ซุนดลถูกลักพาตัวไปรึ
พวกเจ้าคิดว่ากำลังทำอันใดอยู่ แทกังสั่งให้มากำจัดข้าหรืออย่างไร
เลิกพล่ามเพ้อเจ้อแล้วบอกเรื่อง ที่เจ้ารู้เกี่ยวกับรัชทายาทมาเสีย
เจ้าไม่กลัว จะต้องตายตกเลยหรืออย่างไร
เจ้าคิดว่าข้ามีเวลาให้มัวกลัวหรือ
เฮ้ย…
ได้โปรด อย่าทำอะไรข้าเลย
โอ๊ยๆๆ ข้าจะตายแล้ว
ทำบ้าอันใดของพวกท่านกัน
เอามีดไปไกลๆ…
โอ๊ย ข้าปวดท้อง
คุยดีๆ เถิด
ทดสอบความภักดีรึ
เหตุใดเจ้าจึงอยาก ทดสอบความภักดีของซุนดล
ข้าทดสอบเองได้
เรารับขันทีคนใหม่ เข้ามาได้ระยะหนึ่งแล้ว
- เพียงรอให้ถึงเวลาอันเหมาะสมเพคะ - เหตุใดกริ้วถึงเพียงนี้พ่ะย่ะค่ะ
มันเป็นธรรมเนียมที่ถือปฏิบัติมานาน
แม้จะเป็นธรรมเนียมก็ไม่ได้ หมายความว่าทำแล้วดีไม่ใช่รึ
มีสุภาษิตว่า "เมื่อทบทวนอดีต เราจึงได้เรียนรู้สิ่งใหม่" อยู่
แต่ธรรมเนียมบางอย่าง
ก็อาจไม่สมควรทำตาม เพราะมันไม่มีเหตุจำเป็นไม่ใช่รึ
ทางนี้พ่ะย่ะค่ะ
ช่วยด้วย
องค์รัชทายาท
เขาพยายามจะสังหารพวกกระหม่อม
พวกกระหม่อมจึงทดสอบ ความภักดีของเขาไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
ในเมื่อพวกเจ้าไม่พบสิ่งผิดปกติ
ก็แปลว่าเขาผ่านไม่ใช่รึ
สำหรับการทดสอบความภักดี…
โกซุนดลสอบผ่าน
แต่เขาพกมีดติดตัวนะพ่ะย่ะค่ะ องค์ชายรัชทายาท
ขันทีจะพกมีดติดตัวได้อย่างไรกัน
เหตุใดจึงทำเช่นนั้น เอาออกมาให้ข้าดูซิ
นี่เจ้ากล้าดีอย่างไรถึง…
ปล่อยไว้
ข้ามอบให้เขาเอง
ข้ามอบมีดเล่มนั้นให้ซุนดล
ใช้ปกป้องข้ายามจำเป็น
ข้าจะไปห้องหนังสือ ซุนดลตามมา
พ่ะย่ะค่ะ
ฮึ่ย…
เราไม่ได้จะสังหารเขาจริงเสียหน่อย
- เสด็จมาทั้งที่ทรงประชวรหรือ - เลือกที่รักมักที่ชังชัดๆ
ข้าเกลียดการเลือกปฏิบัตินัก
เอ้อ เขาพูดอะไรแปลกๆ ด้วยขอรับ
เอาแต่ถามว่าแทกังส่งเราไปใช่หรือไม่
องครักษ์แทกังน่ะรึ
โกซุนดลระแวงองครักษ์แทกัง
และพกมีดติดตัว
เงยหน้าขึ้นสิ
เจ้ามีบาดแผลที่ใดอีกหรือไม่
แค่เล็กน้อยเพคะ
เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้ากังวลเพียงใด ว่าเจ้าอาจเจ็บตัวอีกหน
ยิ้มอันใดของเจ้า
หม่อมฉันเพียงแต่…
ยิ้มทำไมกันนะ
บางทีหม่อมฉันอาจจะชอบใจ ที่พระองค์ทรงเป็นห่วงน่ะเพคะ
แต่ข้าคงต้อง…
ปล่อยเจ้าไปแล้ว
ไปหาซองอน คู่หมั้นของเจ้าเสียเถิด
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
หรือว่าจะเป็นแจอี
เจ้างดงามมากจริงๆ
มินแจอีรึ
ว่าอย่างไรลูกแม่
ลูกพี่ลูกน้องของเจ้า มาจากจางจูเชียวนะ
เจ้าคงประหลาดใจสินะ นางไม่ได้แจ้งข่าวมาก่อน
เข้ามานั่งสิ
แม่จะไปเตรียมห้องให้โซอึนเสียก่อน
อย่างไรเสีย ซองอน คู่หมั้นของเจ้า
ก็กำลังรอเจ้าอยู่
เขาจะรู้ว่าเจ้าไม่ได้ทำความผิดใด
เขาจะเชื่อเจ้าอย่างแน่นอน
ดังนั้นจงกลับไปอยู่ ในที่ที่เจ้าสมควรอยู่เถิด
พระองค์ตรัสอะไรอยู่หรือเพคะ
หรือหม่อมฉันทำสิ่งใดผิดไป
เหตุใดต้องขับไสไล่ส่งหม่อมฉัน
ข้าไม่ได้ขับไสไล่ส่ง
เพียงแต่ระหว่างที่เจ้าอยู่กับข้า เจ้าต้องเจ็บตัวหลายครั้งหลายครา
ข้าไม่อยากทำให้เจ้า ต้องเผชิญอันตรายไปมากกว่านี้
ข้าจะคุยกับซองอนให้
และจะหาที่พักให้กับเจ้า
เจ้าควรกลับไปอยู่ ในที่ที่เจ้าสมควรอยู่นะ
นี่เป็น…
พระประสงค์ของพระองค์หรือเพคะ
หากเจ้าไปอยู่กับเขา
ข้าจะช่วยล้างมลทินให้เอง
หากหม่อมฉันจากไป
พระองค์จะทรงอยู่ได้แน่หรือ
หากหม่อมฉันสมรสกับหัวหน้าหน่วยฮัน
จะทรงไม่เป็นไรแน่หรือ
เจ้าไม่ควร…
มาหาข้าตั้งแต่แรกแล้ว
หม่อมฉันไม่เคยนึกเสียใจ แม้แต่วินาทีเดียวเพคะ
ต่อให้หม่อมฉันย้อนเวลาได้ หม่อมฉันก็จะไม่เปลี่ยนแปลงอะไร
และจะมาหาพระองค์อยู่ดีเพคะ
เรื่องนี้เป็นการตัดสินใจที่หม่อมฉัน
จะไม่มีวันนึกเสียใจภายหลัง หลังจากได้เกิดมาเป็นสตรี
ข้าทำเช่นนี้ก็เพื่อเจ้า
และอีกอย่าง…
เพราะเห็นแก่ซองอนด้วย
มันเป็นสิ่งที่สมควรทำ ดังนั้นแล้ว…
พระองค์ไม่ประสงค์ให้หม่อมฉัน…
อยู่เคียงข้างถึงเพียงนี้เลยหรือ
หม่อมฉันจะไม่ไป หาหัวหน้าหน่วยฮันเพคะ
หม่อมฉันใกล้ค้นพบตัวตนของพวกมันแล้ว
คงล้มเลิกตอนนี้ไม่ได้
หม่อมฉันจะอยู่เคียงข้างพระองค์ และสืบคดีต่อไปเพคะ
หากหม่อมฉันตกอยู่ในอันตราย พระองค์ก็เช่นกัน
จะให้หม่อมฉันทิ้งพระองค์ไว้
เพียงเพื่อเอาตัวรอด ทั้งที่รู้ว่าก็ทรงเสี่ยงอันตราย
พระองค์ตรัสเรื่องโหดร้ายเช่นนั้น ออกมาได้อย่างไรกันเพคะ
ไม่ว่าพระองค์ จะทรงใช้คำพูดรุนแรงเพียงใด
หม่อมฉันก็จะไม่ไปไหน
หม่อมฉันทิ้งพระองค์ไปไม่ได้ต่างหาก
แล้วก็…
หม่อมฉัน…
ไปหาหัวหน้าหน่วยฮันไม่ได้แล้วเพคะ
เจ้าหมายความว่าอย่างไร
หม่อมฉัน…
มีความรู้สึกดีๆ ให้ผู้อื่นเพคะ
หมายความว่า…
หม่อมฉันตกหลุมรักผู้อื่นแล้ว
จึงไม่อาจไป หาหัวหน้าหน่วยฮันได้แล้วเพคะ
มีความรู้สึกดีๆ…
ตกหลุมรักรึ
เจ้าคบหาบุรุษอื่น ทั้งที่แต่งกายเป็นขันทีเรอะ
เรื่องเช่นนี้มัน บัดสีบัดเถลิงเสียจริง
ความรักเป็นเรื่องของจิตใจ หาใช่เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายนะเพคะ
หม่อมฉันไม่ได้จะอยู่ กับพระองค์ไปทั้งชีวิตเสียหน่อย
หม่อมฉันรู้ดี
ว่าเมื่อเวลาอันสมควรมาถึง หม่อมฉันก็ต้อง
จากพระองค์ไป
แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลานั้น
พระองค์ยังต้องการหม่อมฉันอยู่
เช่นเดียวกับที่หม่อมฉัน ยังคงต้องการพระองค์
เมื่อเวลานั้นมาถึง
หม่อมฉันจะสารภาพกับหัวหน้าหน่วยฮัน และขอให้เขาอภัยให้เอง
ด้วยเหตุนี้…
ได้โปรดอย่าสั่งให้หม่อมฉันไปเลย
หม่อมฉันตัดสินใจดีแล้วเพคะ
โซอึนมาที่นี่
เพื่อเข้าร่วมการคัดเลือกพระชายา
ท่านพ่อ
นางยังไม่คุ้นเคยกับที่ทางแถวนี้
ฝากเจ้าช่วยดูแลนางด้วยก็แล้วกัน
โซอึน คิดเสียว่าซองอน เป็นพี่ชายของเจ้านะ
รบกวนท่านพี่ด้วยเจ้าค่ะ
(มันยอนดัง)
(หมายจับ มินแจอี)
พระมเหสี นางกำนัลควอนมาเข้าเฝ้าเพคะ
หม่อมฉันมีข่าวมาจากนางกำนัลชเวเพคะ
องค์ชายรัชทายาทถูกศรยิงนอกวัง
ตอนนี้กำลังรักษาตัวอยู่
องค์ชายรัชทายาทคงถูกยิง ตอนอยู่ที่พาจูแน่เพคะ
เจ้าได้บอกให้พวกเขาจัดการ ร่างของโอมันชิกแล้วใช่หรือไม่
เพคะพระมเหสี
หม่อมฉันบอกให้นำเขา ไปฝังพร้อมกับครอบครัว
ในที่ที่มีแสงแดดส่องถึงเพคะ
โกซุนดลระแวงองครักษ์แทกัง
และพกมีดติดตัว
ให้หม่อมฉันเตือนนาง ให้ระวังตัวดีหรือไม่
เร่เข้ามาขอรับ เห็ดสดๆ เห็ดหอมอร่อยๆ มาแล้ว
เร่เข้ามาๆ
บัณฑิตพัค
ดูสิขอรับ เห็ดหอม
ดูน่ากินใช่หรือไม่
ในเมื่อวันนี้ข้าได้ ค่าตอบแทนมาพอดิบพอดี
ข้าจะซื้อเห็ดหอมอร่อยๆ เลี้ยงท่านเองขอรับ
เจ้าอยากให้ข้ากินเห็ดหอมเช่นนั้นรึ
เจ้าเห็ดหอมดอกเดียวเอ๊ย
อะไรกัน
เห็ดหอมดอกเดียว ยังไม่พอใจเจ้าอีกหรือ
- ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น… - ไม่ดีกว่า
เชิญเจ้ากินเห็ดหอมตามสบายเถิด
ยังไม่หายโกรธเรื่องนั้นอีกรึ คนเจ้าคิดเจ้าแค้นเอ๊ย
น่าชังเสียจริง
หม่อมฉัน มีความรู้สึกดีๆ ให้ผู้อื่นเพคะ
หม่อมฉันตกหลุมรักผู้อื่นแล้ว
เจ้าตกหลุมรักเรอะ มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่
คิดหรือว่ามันฟังขึ้น
นี่เป็นเหตุผลที่ท่าน ทำหน้าบึ้งตึงใส่ข้าหรือ
จะอย่างไรก็ช่างเถิด นี่เจ้ารักกับบุรุษอื่นจริงหรือ
ท่านคิดว่าเป็นสตรีหรือ
มันเป็นใคร
หรือว่า…
จะเป็นขันทีอีกคน
นี่ท่านคิดว่าข้าโง่เขลาปานนั้นเลยรึ
เช่นนั้นผู้ใดเล่า
หากไม่ใช่ขันทีหรือนางกำนัล…
หรือว่า…
จะเป็นคนจากนอกวัง
ผู้นั้นอยู่ทั้งในและนอกวังขอรับ
บอกชื่อมา
ลองเดาดูสิขอรับ
เขาโง่เง่ามากทีเดียว
แม้ว่าข้าจะมองเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม
เขาก็ยังไม่รู้ตัวอยู่ดี
เขาเป็นคนฉลาด แต่กลับมีไหวพริบต่ำเตี้ยเรี่ยดิน
เป็นคนงี่เง่ายิ่งกว่าใครเลยขอรับ
พอย้อนนึกถึงสิ่งที่ข้าเพิ่งพูด
ข้าชักสงสัยแล้วว่า ชอบเขาไปได้อย่างไร
ดีมาก เลิกชอบเขาเสีย
เหตุใดชอบคนโง่เง่าพรรค์นั้น…
ก็ชอบแล้วอย่างไร
มันเป็นความรู้สึกของข้า ท่านสนใจเรื่องของตัวเองไปเถิด
ได้ ความรู้สึกของเจ้า ชีวิตของเจ้า
ทำตามใจเถิด
เชอะ
คนที่เข้าออกวังตลอดเวลาหรือ…
เช่นนั้นก็มีราชเลขาฯ
องครักษ์รัชทายาท
บรรณารักษ์ประจำราชสำนัก ข้าราชการ หมอหลวง…
- ถอยไปเสีย - เอ๊ะ
อย่ามายืนใกล้ข้านัก ถอยไปห่างๆ
ดี
ถอยไปอีกสองก้าว ถอยไป
อ้าว บัณฑิคพัค ขันทีโก
ไม่เห็นหน้าเห็นตากัน มานานทีเดียวนะขอรับ
เหตุใดเดินกะเผลกเช่นนั้นเล่า
- บาดเจ็บมาหรือ - ไม่มีอะไรหรอก
ท่านแม่เอาไม้กวาดไล่ฟาดข้า
ก้นข้าจึงระบมไปหมดก็เท่านั้นเอง
อนาถแท้…
แล้วเหตุใดจึงหัวเราะร่าเช่นนี้
ศิษย์ข้า บอกเหตุผลที่ทำให้ข้า หัวเราะร่าเช่นนี้ให้พวกเขาฟังซิ
มีสตรีนางนึง
ตกหลุมรักท่านอาจารย์คิม แล้วไปอ้อนวอน
ขอให้บุตรสาวของเสนาบดีกรมมหาดไทย
ยกเลิกการหมั้นหมายขอรับ
ถูกต้อง
ยามที่มารดาของท่านอาจารย์รู้เข้า
นางก็ไล่เอาไม้กวาด ทุบตีเขาอย่างไม่ยั้งมือ
จนกระทั่งก้นเขาระบมไปหมดขอรับ
ถูกต้องแล้ว
แล้วสาเหตุที่ท่าน มีความสุขนักหนาก็คือ…
มีสตรีนางนึงตกหลุมรักข้าอย่างไรเล่า
ดูเหมือนว่านาง จะหลงใหลข้ามาได้พักนึงแล้ว
นางจึงไปหา
และอ้อนวอนให้ แม่นางน้ำแข็งย้อยปล่อยข้าไปเสีย
ในโชซอนแห่งนี้จะมีสตรีใด ช่างจำนรรจาไปมากกว่านางอีก
เช่นนั้นท่านก็ชอบสตรีช่างพูดสินะ
- แบบมารดาของท่านใช่หรือไม่ - กล้าพูดประโยคนั้นออกมาได้อย่างไร
นางต้องเป็นสตรีที่พิเศษไม่น้อย
หากนางมองเห็นเสน่ห์ ที่ซ่อนอยู่ของมยองจินเช่นนี้
นอกจากนางจะงดงามแล้ว จิตใจนางต้องกว้างมาก
และฉลาดปราดเปรื่องเป็นแน่
บัณฑิตพัค ท่านเคยได้สัมผัสสายตาหยาดเยิ้ม
ของสตรีใดหรือไม่
ยามที่มาที่นี่
- ไม่เคย - ข้าไม่เชื่อหรอก
ต้องมีสตรีนางนึง ลอบมองข้าอยู่เป็นแน่
ข้าไม่เคยเห็นสักครั้ง
แล้วขันทีโกเล่า
แม้แต่เงาก็ไม่เคยเห็นขอรับ
แล้วท่านอาจารย์จะทำอย่างไร หากรู้ว่านางเป็นใคร
ท่านจะชวนนาง ไปอ่านหนังสือด้วยกันเช่นนั้นหรือ
เจ้าคิดว่านาง จะอยากอ่านหนังสือกับข้ารึ
ผู้ใดจะอยากอ่านหนังสือ เกี่ยวกับศพกับท่านกัน
ก็ศิษย์ข้าอย่างไรเล่า
ช้าก่อนๆ
ข้าว่าข้าเคยเห็นนางแล้ว
ครานั้นอย่างไรเล่า นางยืนอยู่หน้ามันยอนดัง
ดูงดงามราวกับภาพเขียน
นั่นมันข้าเองแหละ บุรุษโง่เง่าเอ๊ย
เพียงได้ยลแผ่นหลังของนาง ก็รู้ได้ทันทีว่านางคิดอย่างไรกับข้า
นางเพียงแค่อยากมีโอกาสได้เดินผ่าน
ผืนดินที่ข้าเคยเหยียบย่ำก็เท่านั้น
ข้าเองก็เดิน บนที่ดินผืนนี้ทุกวันนะขอรับ
ชู่
แม้เจ้าจะริษยาความเนื้อหอม ของมยองจินก็อย่าได้ปฏิเสธไปเลย
ฮึ…
เช่นนั้นเจ้าก็ไม่รู้สึกอะไร ที่แม่นางน้ำแข็งย้อยทิ้งไปแล้วสินะ
แหมๆ ข้าไม่ใช่คนที่ จะจมปลักอยู่กับอดีตหรอก
ข้าแน่ใจว่าคุณหนูผู้นั้น
จะต้องยืนหลบมุม
แอบดูมยองจินเดินมา
ยังมันยอนดังอยู่เป็นแน่
ไปกันเถิด
มยองจินผู้เนื้อหอมผู้นี้ จะเลี้ยงอาหารพวกท่านทุกคนเอง
โอ๊ย
แน่ใจแล้วหรือ
ท่านปกติดีแน่หรือ
แหม เก่งมากๆ
คณะมันยอนดังมากันแล้ว
ดัลแร คนเหล่านี้แหละ ที่มอบเงินให้กับมอรู
ข้าอยากขอบคุณพวกท่านมาตลอดเลย
ขอบพระคุณมากนะเจ้าคะ
ขอบพระคุณขอรับ
ตอนนี้ร่างกายดีขึ้นแล้วหรือ
เจ้าค่ะ ข้าติดหนี้บุญคุณท่านแล้ว
ท่านพี่อาการดีขึ้นแล้ว และเราก็ไม่ต้องทนหิวอีก
เพราะพวกท่านเลยขอรับ
ส่วนเราสองคน
ก็กำลังจะถังแตกเพราะพวกเขา
เด็กๆ กินจุทีเดียว
พวกเขาดูดีขึ้นผิดหูผิดตาเลยขอรับ
- เห็นพวกเจ้ามีชีวิตที่ดีก็โล่งอก - ขอบคุณที่ดูแลพวกเขานะขอรับ
เราไม่ได้มีส่วนช่วย อะไรมากมายเลยเจ้าค่ะ
เราเพียงแต่ทำตาม ที่พวกท่านขอไว้ก็เท่านั้นเอง
- ตอนนี้เรามาอยู่ที่นี่แล้วขอรับ - ที่นี่รึ
คือ…
ก่อนหน้านี้เราแวะไป ดูกระท่อมของพวกเขามา
แล้วข้าก็ทำใจทิ้งพวกเขา…
ไว้ไม่ได้น่ะเจ้าค่ะ
เราสองผัวเมียไม่มีลูก
จึงปล่อยให้พวกเขานอนในห้องของเรา
มีพวกเขาอยู่ด้วยก็สุขดีเจ้าค่ะ พวกเขาเหมือนลูกของเรา
- ดีใจกับเจ้าด้วย - อือ
ไหนดูซิ
ท้องน้อยๆ ของมอรูเป็นอย่างไรบ้าง
- ท้องว่างแล้วขอรับ - จริงรึ
เจ้ากินข้าวไปสามชามแล้วนะ
หากกินข้าวไปสามชาม แล้วท้องยังว่างอยู่คงแย่เสียแล้วล่ะ
เช่นนั้นก็กิน จนกว่าท้องจะระเบิดไปเลย
จะหนีไปไหนๆ
ระวังล้ม
เจ้าแน่ใจหรือว่าเป็นกำไลของข้า
เจ้าค่ะ
เมื่อใดข้าได้พบนางอีก ข้าจะลองดูให้แน่ใจอีกครั้ง
บุตรชายคนสุดท้องเจ้าปัญหา ของท่านอัครมหาเสนาบดี
ชื่อเสียงเขาเลื่องลือทีเดียว
แล้วองค์ชายรัชทายาทก็ไปที่นั่น
กับโกซุนดลอยู่บ่อยๆ หรือ
ที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ที่โกซุนดลไป
หลังจากรวบรวมหลักฐาน คดีวางเพลิงต้นบ๊วยได้
เช่นนั้นสินะ
- ข้างในมีอะไรน่าสงสัยหรือไม่ - ข้าไม่พบอะไรสะดุดตาขอรับ
ทว่า
บนกำแพงมีสิ่งนี้อยู่
มันคือประกาศจับมินแจอี
ที่กำลังหลบหนี หลังจากฆาตกรรมครอบครัวตัวเองขอรับ
บนกำแพงมีอยู่หลายแผ่นทีเดียว
ในเมื่อองค์ชายรัชทายาทเอง ก็ไปเยี่ยมเยียนที่นั่นบ่อย
มันก็น่าจะมีอะไร เกี่ยวข้องกับเขาขอรับ
"คุณหนูแจอี ยอดรัก" เรอะ
ใต้เท้าขอรับ ข้าขอเข้าไปได้หรือไม่
มีเรื่องอะไร
มีคนมาขอพบท่านขอรับ
เป็นนักล่าค่าหัว
เขาบอกว่ามีเรื่องจะแจ้งท่าน เกี่ยวกับข้ารับใช้คนนึงที่หนีไป
นักล่าค่าหัวกล้าดีอย่างไร จึงมาขัดจังหวะใต้เท้าโชเช่นนี้
ข้าจะไปไล่เขาเองขอรับ
ไม่ต้องไล่
เรียกมาดูซิว่ามันจะพูดอะไร
ใต้เท้าโช ก่อนหน้านี้ เราเคยมาหาท่านครั้งนึงแล้วขอรับ
งั้นหรอกหรือ เช่นนั้นมีเรื่องอะไรจะบอกข้ากัน
ข้าชนะอีกแล้ว
- ข้าชนะ - เจ้าชนะแล้ว
ชนะแล้ว
ขออีกรอบๆ รอบเมื่อครู่ไม่นับ
ท่านฝีมือแย่จริงๆ
เพราะว่าท่านแม่ฟาดข้ามาอย่างไรเล่า
ว่าแต่ท่านเถิด รู้วิธีเล่นการละเล่นเช่นนี้หรือไม่
กระทั่งขุดดินยังทำไม่ได้นี่
ท่านอย่าท้าข้าจะดีกว่า
ท่านไม่ชนะหรอก
- ข้าเคยเล่นมาตั้งแต่ยังแบเบาะ - ข้าเคยเล่นมาตั้งแต่เกิด
- ข้าเคยเล่นมาตั้งแต่ในครรภ์ - ตระกูลข้าเล่นมาตั้งแต่บรรพบุรุษ
ตระกูลอะไรกัน ข้าไม่เห็นจะเคยได้ยิน
เหตุใดพวกท่านไม่รีบเล่นเสียล่ะ
ผู้ใดแพ้ต้องเลี้ยงข้าว ท่านจะว่าอย่างไร
ท่านลืมแล้วหรือว่า ท่านออกปากจะเลี้ยงเราก่อนแล้ว
อ๋อ ข้าเดาว่าท่าน คงไม่มั่นใจในฝีมือเช่นนั้นสินะ
ต้องมั่นใจอยู่แล้วสิ
เอ่อ เลิกต่อล้อต่อเถียง แล้วเริ่มเล่นเสียทีเถิด
ข้าขอล่ะ
- จะไหวแน่หรือ ท่านยังไม่หายดี - ข้าไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง
หลีกไปเสีย
เช่นนั้นข้ารับใช้ ของฆาตกรมินแจอีก็แต่งกาย
ปลอมเป็นบุรุษ
และกำลังทำงาน เป็นผู้ช่วยที่มันยอนดังรึ
ใช่แล้วขอรับ
ดูท่าว่าวันนี้ข้า ต้องเป็นฝ่ายเลี้ยงเสียแล้ว…
ว่าไปนั่น ขอบใจท่านมากนะ บัณฑิตพัค
เปลี่ยนเป็นอาหารอื่นดีหรือไม่
ไม่ต้อง ข้าชอบโจ๊กถั่วแดง
ถึงมากินอย่างไรเล่า
กินให้อิ่มหนำ
เดี๋ยวเถิด เจ้าคิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
คนปรุงอาหารเหล่านี้ ต้องลงแรงอย่างเหนื่อยยาก
โยนทิ้งไปได้อย่างไรกัน
อย่าเอาอาหารมาเล่นสิ
แหม ดัลแรสอนมอรูอย่างดีเลยสินะ
เดี๋ยวข้าทำบ้าง
กินให้อิ่มหนำ
มันคือการแบ่งอาหารให้แมลงและสัตว์ เพื่อที่เราจะได้อยู่ร่วมกันโดยสันติ
เป็นธรรมเนียมอย่างนึงขอรับ
บิดามารดาของเราเคยสอน ตอนที่เรายังอยู่ที่บยอกชอนเจ้าค่ะ
เวลาผู้คนหิวโหย
พวกแมลงและสัตว์เองก็หิวโหยเช่นกัน
ดังนั้นเราจึงควรแบ่งอาหารให้พวกมัน แม้ว่าเราจะมีอาหารไม่มากก็ตามที
กินให้อิ่มหนำ
ข้าเบาปัญญาเอง
ขอบใจที่ช่วยสอนนะ
บรรยากาศกำลังดีทีเดียว
แต่ประเดี๋ยวก่อน หากไร้เสียงเพลง ก็แสดงว่ายังไม่หมดวันใช่หรือไม่
ขอรับ เช่นนั้นมีผู้ใด อยากร้องเพลงหรือไม่
จากบุรุษรูปงามทั้งหมด…
ข้าเลือกบัณฑิตพัคขอรับ
ไม่เอา ข้าร้องเพลงไม่เป็น
ให้ร้องอะไร…
ปัดโธ่ เรื่องง่ายจะตาย
แค่อ้าปากแล้วเปล่งเสียงออกมา ก็คือร้องเพลงแล้วอย่างไรเล่า
หากจะร้องรำทำเพลง ต้องมีนักดนตรีและเครื่องดนตรี…
นี่อย่างไรเครื่องดนตรี
- นี่มัน… - สหายข้า
ในฐานะบัณฑิตแห่งโชซอน ท่านต้องพกเครื่องดนตรี
หนึ่งชิ้นติดตัวเสมอสิ
ข้ามีแล้ว
อะไรของ…
ข้าเมื่อยแขนแล้วนะขอรับ
ในเมื่อบัณฑิตพัค ผู้เอียงอายของเราร้องเพลงไม่เป็น
ข้าจะขออาสาเองขอรับ
ต้องแบบนี้
- ไชโย - ไชโย
- หากเป็นเช่นนี้ต้อง - ไชโย
หากเป็นเช่นนั้นต้อง ไชโย
หากเป็นยามสุขต้อง ไชโย
- เดือนพฤกษา มิถุนาต้อง - ไชโย
- ตั๊กแตนโผล่มาต้อง - ไชโย
- พอมันวางไข่ต้อง - ไชโย
- อยู่ในทุ่งข้าวต้อง - ไชโย
- ไชโย
- หากเป็นเช่นนี้ต้อง - ไชโย
- หากเป็นยามสุขต้อง - ไชโย
ก่อนหน้านี้เจ้าพยายามจะจับมินแจอี โดยใช้ข้ารับใช้ของนางเป็นเหยื่อล่อ
ทว่าที่มันยอนดังมีบุรุษ เข้าออกเพียงสามคนเช่นนั้นหรือ
คนนึงคือบุรุษ ผู้เป็นเจ้าของมันยอนดัง
ส่วนอีกคนข้ารู้จักดี
แต่คนสุดท้าย…
ข้าว่าข้ารู้แล้ว…
ว่าคนสุดท้ายเป็นใคร
หากท่านมีเงินมัดจำให้เรา
เราจะจับข้ารับใช้นางนั้น มาให้ท่านขอรับใต้เท้า
หากท่านเค้นข้อมูลจากนาง
จะต้องหาตัวมินแจอีพบอย่างแน่นอน
ต่อให้ข้าจับมินแจอีได้
ข้าจะทำสิ่งใดได้นอกจากส่งตัวนาง ให้สำนักผู้ตรวจการหลวง
แต่อย่างไรเสีย พวกเขาก็อุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่
ข้าจะให้อะไรตอบแทนก็แล้วกัน
เงินในถุงนั้น
พวกเจ้าน่าจะพอใช้ไปทั้งเดือนได้
ข้าจะจัดการนังข้ารับใช้นั่นเอง
พวกเจ้ากลับไปทำงานของตัวเองเถิด
เฮ้ย
ฟังทางนี้
เพิ่งมีคนตายเมื่อสักประเดี๋ยวนี้เอง
มีคนตายขอรับ
มาสิ ตามข้ามา
ดัลแร พามอรูเข้าไปอยู่ในบ้านเสีย
รีบเข้าไป
มาเร็วๆ
โกซุนดล ข้าเคยสงสัยนัก ว่าเจ้าเป็นผู้ใดมาจากไหน
ที่แท้ก็มินแจอี
องค์ชายรัชทายาทให้สตรี เข้าไปอยู่ในวังตะวันออกเช่นนั้นรึ…
ตายแล้ว นางคือบุตรสาว ของท่านเสนาบดีกรมมหาดไทยไม่ใช่หรือ
ใครก็ได้ส่งสาส์นไปแจ้ง คณะเจ้าหน้าที่ปกครองกลางที
เร็วเข้า
มันไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่า ท่านด้อยคุณสมบัติที่สุดในโชซอน
ด้วยเหตุนี้ ข้าต้องขอให้ท่าน ช่วยยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้ด้วย
เหตุใดนางถึงได้…
เจ้ารู้จักนางด้วยหรือ
นางคือสตรีที่ได้หมั้นหมาย กับท่านอาจารย์คิมขอรับ
เราเคยเจอกันมาก่อนแล้ว
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
อยู่ดีๆ คุณหนู ก็เป็นลมล้มพับไปเลยเจ้าค่ะ
เรากำลังจะไปร้านขายกระดาษ
พอไปถึงร้าน ข้าก็เลิกม่านขึ้น
นางก็กระอักเลือดออกมาแล้วก็…
คุณหนู
นี่คือสิ่งที่เจ้ากับมันสวมไว้ เป็นของแทนใจใช่หรือไม่
มือปราบ
นั่นท่านทำ…
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
ขโมยของมาจาก คนที่ตายแล้วได้อย่างไรกัน
กำไลหยกเส้นนั้น เคยเป็นของมินแจอี ฆาตกรแห่งแกซอง
ไพ่ลับที่จะใช้กำจัดองค์ชายรัชทายาท
เพิ่งตกมาอยู่ในมือข้า
เจ้าชอบวังตะวันออก
หรือองค์ชายรัชทายาทกันแน่
พ่อจะเร่งงานอภิเษกของเจ้าขึ้นมา
ชายาของเจ้าคือบุตรสาวของฮันจุงซอบ
องค์รัชทายาทเป็นบุรุษเช่นไร
หม่อมฉันจะคิดถึงพระองค์ทุกวัน
แล้วพระองค์เล่า จะทรงคิดถึงหม่อมฉันหรือไม่