(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์ และศาสนาในเรื่อง)
(เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดงถ่ายทำโดยใช้ อุปกรณ์ประกอบและเทคนิคพิเศษ)
(ตอนที่ 15)
มือปราบ
นั่นท่านทำ…
หลีกทาง
แจ้งข่าวไปยังเจ้ากรมมหาดไทย และแจ้งคณะเจ้าหน้าที่ปกครองกลางด้วย
ขอรับ
ข้าขอตรวจสอบได้หรือไม่
บุตรชายคนเล็กสุด ของใต้เท้าคิมมาทำอันใดที่นี่
ตามระเบียบการ ทางการจะรับหน้าที่ชันสูตรศพเอง
แต่กว่านักชันสูตร ของทางการจะได้รับคำสั่ง
และเดินทางมาถึงที่นี่ เวลาก็คงล่วงเลยเที่ยงคืนไปแล้ว
สภาพศพจะเปลี่ยนแปลงไปทุกๆ นาที
- ให้ข้าตรวจสอบก่อนที่… - ถอยไปเสีย
เราจะทำตามระเบียบการขอรับ
ฉะนั้นอย่าได้ฝ่าฝืน
อยู่ดีๆ คุณหนู ก็เป็นลมล้มพับไปเลยเจ้าค่ะ
ตอนที่ข้าเลิกม่านขึ้น…
หากนางเสียชีวิตในเกี้ยว
ก็หมายความว่านางไม่ได้ถูกลอบทำร้าย
นางกระอักเลือดออกมาหลังจากกินต๊อก
หากนางเพียงแน่นท้อง
ก็ไม่น่ากระอักเลือดเช่นนี้
คงถูกวางยาพิษ
หากนางถูกวางยาพิษ เช่นนั้นต้องมีเหตุผลอยู่เบื้องหลัง
ข้าไม่คิดว่านางมีศัตรู ที่หมายเอาชีวิตอยู่…
คิดอะไรออกหรือ
หากสตรีที่หมายปองข้า สังหารนางด้วยใจริษยาล่ะ
นั่นสินะ คงไม่ใช่หรอก
แต่หากไม่ใช่เหตุนั้นแล้ว จะมีเหตุผลใดได้อีก
แม้จะด้วยตำแหน่งของบิดาของนาง
ก็คงไม่มีใครทำถึงขั้นนี้หรอก
ว่าก็ว่าเถิด
ขันทีโก
ข้าเห็นท่านลอบถอดกำไล
มาจากข้อมือของนาง แล้วบัณฑิตพัคก็รับมันไปต่อ
เหตุใดท่านไม่ว่ากล่าวอันใดเลย หลังจากเห็นเขาเอาของ
มาจากคนตายเล่า
ส่วนเจ้า เจ้าเองก็รู้เรื่อง อะไรบางอย่างเช่นกันใช่หรือไม่
เช่นนั้นคงไม่ห้ามข้าไว้
กำไลเส้นนั้น
เคยเป็นของมินแจอี ฆาตกรแห่งแกซอง
(หมายจับ มินแจอี)
ท่านอาจารย์คิม ท่านคงทราบ ข่าวลือเกี่ยวกับมินแจอีไม่น้อย
กำไลเส้นนั้น บุรุษผู้ถูกลือว่า เป็นชู้รักของมินแจอีมอบให้นาง
มินแจอีกับเขา
ต่างคนต่างก็สวมกำไลหยกเข้าคู่กัน
เช่นนั้นพวกท่าน จะบอกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้
เกี่ยวข้องกับมินแจอีรึ
มินแจอีจะเกี่ยวข้อง กับเรื่องราวในวันนี้ได้อย่างไร
คุณหนูผู้นั้นเพียงแต่บังเอิญ มีกำไลของมินแจอีติดตัวก็เท่านั้นเอง
เช่นนั้นเหตุใดต้องขโมยมา
พวกท่านย่อมเอากำไลนี่มา เพราะคิดว่ามันเชื่อมโยง
กับมินแจอีใช่หรือไม่
คณะเจ้าหน้าที่ปกครองกลาง จะระบุสาเหตุการเสียชีวิต
เราจะได้รู้กันในภายหลังเอง ว่าการเสียชีวิตของนาง
มินแจอีมีส่วนเกี่ยวข้องหรือไม่
ก็จริง
ไม่มีทางที่ผู้ใดจะเสียชีวิต เพราะกำไลเพียงเส้นเดียวหรอก
ใช่ว่ากำไลเส้นนี้จะต้องสาปเสียหน่อย
แต่ว่า…
เรื่องที่สำคัญที่สุด ในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องนั้น
ขันทีโกรู้ได้อย่างไรว่ากำไลเส้นนี้
เป็นของคุณหนูแจอี บัณฑิตพัคก็รู้เช่นกันใช่หรือไม่
ส่วนเจ้าก็ห้ามข้า เพราะรู้ดีว่ากำไลเส้นนี้
เคยเป็นของคุณหนูแจอีใช่หรือไม่
เหตุใดเงียบเป็นเป่าสากกันเช่นนี้ พวกท่านทั้งสามต่างจำกำไลเส้นนี้ได้
ไม่คิดรึว่าเป็นเรื่องที่ประหลาดพิกล
องค์ชายรัชทายาท ทรงเคยนำกำไลของชู้รักของมินแจอี
- มาให้ข้าดู ซึ่งมันหน้าตาเหมือนกัน - อือ…
ข้าจึงจำได้ในทันที
- ส่วนข้าได้ฟังจากขันทีโกอีกทีขอรับ - เอ้อ…
- ส่วนข้าได้ฟังจากองค์ชายรัชทายาท - อืม…
เหตุใดมยองจินผู้นี้ถึงคิดว่า
องค์ชายรัชทายาท ช่างอยู่ใกล้ตัวเหลือเกินนะ
บางทีพระองค์อาจทรงเคยปลอมตัว
แล้วเสด็จมายังมันยอนดังก็เป็นได้
ข้านึกขึ้นได้พอดีเชียว
ว่าเช่นนั้นแล้ว
พวกท่านคนใดคนหนึ่งนี่แหละ ที่เป็นองค์ชายรัชทายาท…
ข้าเพียงหยอกเล่น
ท่านไม่ใช่ขันทีเช่นนั้นสินะ
รัชทายาท
กระหม่อม คิมมยองจินแห่งมันยอนดัง ขอถวายบังคมอย่างเป็นทางการพ่ะย่ะค่ะ
รัชทายาท
- รัชทายาท - เอ๊ย
โปรดประทานอภัยให้กระหม่อม ที่ที่ผ่านมาทำตัวไร้มารยาทด้วยเถิด
- เขาไม่ใช่องค์ชาย ปล่อยเสีย - ไม่จริง องค์รัชทายาท
ก็บอกว่าไม่ใช่อย่างไร
- ปล่อยมือเดี๋ยวนี้ - จะไม่ใช่ได้อย่างไร
- ไม่ใช่แล้วขอรับ - ไม่
- บอกว่าไม่ใช่อย่างไรเล่า - ข้าไม่เชื่อ องค์ชายรัชทายาท
- เจ้านี่มันช่าง… - รัชทายาท
องค์รัชทายาท
โปรดประทานอภัยให้กระหม่อมด้วยเถิด
(หมายจับ มินแจอี)
ไพ่ตายที่จะใช้กำจัดองค์ชายรัชทายาท
เพิ่งตกมาอยู่ในมือข้าเลยแท้ๆ
เขากล้าดีอย่างไร ถึงให้สตรีแต่งกายเป็นบุรุษ
เข้าไปอยู่ในวังตะวันออก
ลูกศิษย์อาจารย์มันยอนดังไม่ใช่บุรุษ
แต่เป็นสตรี
นางคือจางการัม ข้ารับใช้ของเจ้าใช่หรือไม่
หากไม่ใช่
นางก็คงไม่อาจรู้ได้ว่า กำไลเส้นนั้นเคยเป็นของเจ้ามาก่อน
ยามที่ตระกูลของผู้เป็นนาย กระทำเรื่องผิดศีลธรรม
ข้ารับใช้ของตระกูล จะต้องกลายเป็นทาสของทางการ
เหตุใดเจ้าจึงไม่ทำตามกฎหมาย
และปล่อยให้นาง อยู่ใกล้ตัวเจ้าเช่นนี้ได้
- บอกให้นางกลับไป… - ไม่ได้เพคะ
นางไม่มีที่ใดให้กลับไปแล้ว
หากนางจากแกซองมาพร้อมเจ้า
ทางการคงออกล่าตัวแล้ว
นางเสี่ยงชีวิต เพื่อปกป้องหม่อมฉันเพคะ
หากไม่มีนางคอยช่วย
ป่านนี้หม่อมฉัน คงอยู่ในคุกไปแล้วเพคะ
คงไม่ได้มีโอกาส แม้แต่จะเข้าเฝ้าพระองค์
หรือล้างมลทินให้ตัวเอง
หม่อมฉัน…
ต้องช่วยให้นาง มีสถานที่ให้กลับไปเพคะ
บ้านที่นางจะอยู่ได้ โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกตามจับ
หม่อมฉันจะต้องมอบชีวิตคืนให้กับนาง
ชีวิตที่ไม่ต้องกังวลสิ่งใด นอกจากเรื่องเพียงเล็กน้อยเพคะ
นางเป็นสหายคนสนิทของหม่อมฉัน
หม่อมฉันฝ่าฟันทุกอย่างมาได้เพราะนาง
คนเราจะอดทนเข้มแข็งได้ ก็ต่อเมื่อมีสิ่งที่ต้องปกป้องนะเพคะ
หากนางถูกหมายตามล่าตัว แล้วถูกตามจับได้ในที่สุด
ทั้งเจ้า ทั้งมันยอนดัง จะตกอยู่ในอันตราย
ไม่เข้าใจรึ
เช่นนั้นหม่อมฉัน จึงต้องล้างมลทินอย่างไรล่ะเพคะ
พระองค์ทรง…
ปกป้องนางด้วยไม่ได้หรือเพคะ
เรื่องกำไลนั่นมันเป็นอย่างไรกันแน่
เจ้าคิดว่ากำไลของเจ้าเกี่ยวข้อง กับการเสียชีวิตของคุณหนูนางนั้นหรือ
หม่อมฉันไม่แน่ใจ…
ท่านป่วยรึ
เราต้องกลับไปมันยอนดังเพคะ
หม่อมฉันต้องตรวจสอบ กำไลเส้นนั้นอีกครั้ง
มีบางสิ่งบางอย่าง ไม่ชอบมาพากลเอาเสียเลย
เขาก็บอกแล้ว ว่าเขาไม่ใช่องค์ชายรัชทายาท
ขันทีโกจะเป็น องค์ชายรัชทายาทไปได้อย่างไรขอรับ
แต่เป็นสตรี
ขันทีโกเป็นสตรีต่างหาก
ท่านพูดเรื่องอันใดกันขอรับ
สตรีหรือ
ก่อนหน้านี้ข้าได้กุมมือของเขาไว้
มันเป็นมือของสตรีแน่นอน
ท่านรู้เพศของคนผู้หนึ่งได้ จากการจับมือเพียงเท่านั้นน่ะหรือ
ข้าจะบอกให้
มยองจินผู้นี้เป็นผู้เชี่ยวชาญ ด้านโครงสร้างกระดูกเชียวนะ
ซึ่งมือเช่นนั้น เป็นมือของสตรีอย่างแน่นอน
แม้ตาของข้าจะมองไม่เห็นกระดูก แต่ข้าก็สามารถบอกได้จากสัมผัส
เช่นนั้นมือของข้าเล่า
อ้าว
มือของเจ้าก็เป็นมือของสตรี
เหตุใดบุรุษถึงมีมือแบบสตรีได้
บุรุษก็มีมือนิ่มเหมือนสตรีได้ขอรับ
แล้วท่านพูดมาได้อย่างไร ว่ารู้โครงสร้างกระดูกของเขา
เจ้ารอดูเถิด
ในอนาคตจะมีการสร้างเครื่องมือ ที่ถอดโครงร่างของกระดูกได้ออกมา
เฮอะ หากบอกว่าเป็นเครื่องมือ ที่กินอุจจาระได้ยังน่าเชื่อมากกว่า
เจ้านี่มัน…
ศิษย์ข้าช่างหลักแหลมนัก
เจ้าลองนึกภาพตามข้าสิ
ยามมยองจินถ่ายหนัก
น้ำจะไหลออกมา
แล้วชะล้างทำความสะอาด ให้อุจจาระของมยองจิน
ไหลไปๆๆ อย่างไรเล่า
ท่านอาจารย์ หยุดพูดจาเพ้อเจ้อเดี๋ยวนี้นะขอรับ
อุบาทว์จริง
แต่หากมีการสร้าง เครื่องไม้เครื่องมือเช่นนั้นจริง
คงสะอาดน่าดูเชียว
หากมีการประดิษฐ์คิดค้น เครื่องมือเช่นนั้นออกมา
ข้าจะขายน้ำให้ได้เงิน เป็นกอบเป็นกำเลยเชียว
เจ้าสิเพ้อเจ้อ น้ำมีอยู่ทุกแห่งหน
ผู้คนจะจ่ายเงินซื้อมันหรือ
จริงสิ ในโชซอนมีน้ำอยู่เหลือเฟือ
ชาวบ้านคงไม่จ่ายเงินซื้อน้ำกันหรอก
โชซอนช่างเป็นประเทศ ที่เยี่ยมจริงๆ นะขอรับ
และมยองจินผู้นี้แหละ จะทำให้โชซอนยอดเยี่ยมยิ่งขึ้นไปอีก
ข้าขอร่วมด้วยขอรับ
ข้าจะเป็นลูกศิษย์ของท่านไปตลอดชีวิต
ดี
มีเรื่องอันใดหรือ
มันเป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร
นี่มัน…
ไม่น่าเชื่อ…
บ้านหลังนี้คือบ้านที่พี่สะใภ้ ของโอมันชิกอาศัยอยู่ขอรับ
อ้าว…
เจ้าของบ้านอยู่หรือไม่
เราเพิ่งย้ายมาอยู่ได้ไม่กี่วัน มีเรื่องอะไรหรือไม่เจ้าคะ
แล้วผู้ที่เคยอยู่ก่อนหน้าเล่า
เอ่อ หมายถึงแม่หม้าย กับบุตรสาวสองคนใช่หรือไม่
พวกนางกลับบ้านเกิดไปแล้วเจ้าค่ะ
หากจำไม่ผิดอยู่ที่แกซอง…
เหมือนว่าพวกเขาจะส่งของ
กลับไปยังบ้านเกิดเต็มลำเรือทีเดียว
- บ้านเกิดของพวกเขาอยู่ที่ใด - แกซองเจ้าค่ะ
เหตุใดจึงเป็นแกซองอีกแล้ว
นั่นเจ้าทำอะไรอยู่
กลับดึกนะเจ้าคะ
นั่นจิงจูฉ่ายตากแห้งหรือ
เจ้าเชื่อตำนานเมืองที่ว่า กลิ่นจิงจูฉ่ายช่วยขับไล่ภูตผีได้รึ
ข้าเพียงแต่ชอบให้กลิ่นของมัน ลอยไปตามลมยามค่ำเจ้าค่ะ
มันทำให้ข้ารู้สึกผ่อนคลาย
การที่ต้องมาอยู่แปลกที่ คงทำให้เจ้าอึดอัดใจไม่น้อย
หรือเจ้าเพียงแต่เป็นกังวล
เรื่ององค์ชายรัชทายาท
ไม่ต้องคิดมากไปหรอก ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยดี
ท่านพ่อเรียกตัวเจ้ามา เพราะตระเตรียมหนทางไว้แล้ว
องค์ชายรัชทายาท เป็นคนเช่นไรหรือเจ้าคะ
ข้าได้ยินว่าพระองค์ เป็นสหายของท่านพี่
องค์ชายรัชทายาททรงปราดเปรื่อง ด้านการบริหารบ้านเมืองมาตลอด
พระองค์ทั้งฉลาด รอบคอบ
และไม่เคยหวาดหวั่น ไม่ว่าจะต้องเผชิญกับอะไร
นอกจากนี้ยังทรงเที่ยงธรรม
เป็นผู้ที่มีพระทัยเมตตา ต่อข้าราชบริพารและราษฎร
พระองค์จะทรงดูแลเจ้าเป็นอย่างดี
ข้ารับปากได้
ข้าพอรู้มาบ้างว่าสตรีจะกังวลใจ
ในช่วงก่อนเข้าพิธีมงคลสมรส
- เจ้าก็คงเป็นเช่นนั้นสินะ - แล้วบุรุษไม่เป็นหรือเจ้าคะ
ท่านพี่กังวลใจหรือไม่
ขออภัยเจ้าค่ะ
ข้าได้ยินมาว่า คู่หมั้นของท่านพี่เสียชีวิตไปแล้ว
แม้ผู้คนทั้งโลก จะพร่ำบอกว่านางตายไปแล้ว
ข้าก็รู้สึกเหมือนว่านางยังอยู่
ผู้ใดต่างก็บอกว่า
คู่หมั้นทรยศข้า
และสังหารครอบครัว เพราะนางรักบุรุษอื่น
แต่ข้าก็ไม่เชื่อข่าวลือ ที่มาจากแกซองเหล่านั้นหรอก
ท่านพี่ไม่เคยพูดคุย กับนางมาก่อนไม่ใช่หรือ
และมันยังเป็น เพียงการแต่งงานคลุมถุงชน
เหตุใดท่านพี่ จึงไว้ใจนางถึงเพียงนั้น
หากเจ้ากำลังจะแต่งงานกับใครสักคน
ระหว่างคนอื่น
กับคู่หมั้นของเจ้า เจ้าจะเลือกเชื่อใครมากกว่ากัน
ข้าคงเลือกที่จะเชื่อเช่นนั้น
ในเมื่อทุกผู้ทุกคน ต่างก็ชี้นิ้วตราหน้านาง
อย่างน้อยข้าก็อยากเป็นคนนึง ที่เชื่อมั่นในตัวนางอย่างไรเล่า
ท่านพี่ยังคงรอนางอยู่หรือเจ้าคะ
ท่านยังคงรอนางอยู่หรือขอรับ
นางตายไปแล้ว
นางได้ทำความผิดร้ายแรง
และนำความอัปยศมาให้ข้า
ข้าจะยังรอนางได้อย่างไร
เคยมีคนถามคำถามเดียวกันนี้กับข้า
ยามนั้นข้าปฏิเสธไป
เพราะรู้สึกว่าตนโง่งมนัก
แต่เจ้าพูดถูกแล้วล่ะ ข้ายังคงรอนางอยู่
ผ่านมาถึงบัดนี้แล้ว
ข้าก็ยังรอนางไม่เปลี่ยน
แต่หากนางยังมีชีวิตอยู่…
หากนางไม่มาตามหาท่านพี่ ทั้งที่นางยังมีชีวิตอยู่
บางทีนางอาจไม่ได้ รักท่านพี่แล้วก็เป็น…
ขออภัยเจ้าค่ะ
ข้าไม่ควรเอ่ยเช่นนั้น ทั้งที่ไม่รู้อะไรด้วย
เจ้าอาจพูดถูกก็เป็นได้
หากนางยังมีชีวิตอยู่ นางก็ควรจะมาหาข้า
และหากนางไม่มา แม้ว่าจะยังมีชีวิตอยู่…
นางก็อาจ…
ไม่ได้อยากกลับมาหาข้า อย่างที่เจ้ากล่าวมานั่นแหละ
แต่ข้าดีใจนะที่มีคน ให้พูดคุยเรื่องเหล่านี้ด้วยได้
หากมีเรื่องอยากปรึกษา เจ้าก็มาหาข้าได้ทุกเมื่อ
ข้อดีนึงของข้าคือข้าเก็บความลับเก่ง
ฉะนั้นเจ้าเชื่อใจข้าได้
เจ้าค่ะท่านพี่
นางถูกวางยา
ยาพิษอยู่ในกำไลขอรับ
แล้วชิมยองก็เป็นผู้
มอบกำไลเส้นนี้ให้กับคุณหนูแจอี
เช่นนั้นเขาต้องเป็นคน ที่วางยาพิษครอบครัวนาง
เขาคงหมุนกำไลให้ด้าน ที่บรรจุยาพิษลงไปอยู่ข้างล่าง
ระหว่างที่มินแจอีกกำลังคนน้ำแกง
เป็นการใส่ยาพิษ ลงไปในน้ำแกงอย่างแนบเนียน
ผู้ที่บรรจุยาพิษไว้ในกำไล ย่อมต้องหวังสังหารตระกูลมินยกครัว
แต่เขาคงคาดไม่ถึง
ว่ามินแจอีจะไม่กินน้ำแกงนั้น
เช่นนั้นชิมยอง ก็วางแผนจะสังหารคุณหนู…
หมายถึงว่า เขาวางแผนจะสังหารคุณหนูมินแจอีรึ
แต่เขาจะสังหารบุตรสาว ของเสนาบดีกรมมหาดไทยเพราะเหตุใด
ทุกอย่างคงเกิดขึ้น โดยบังเอิญน่ะขอรับ
ใครสักคนในแกซองคงนำกำไลเส้นนี้ไปขาย
มันผ่านมือคนมาเรื่อยๆ จนมาถึงฮันยาง
และบุตรสาวของเจ้ากรมมหาดไทย ก็บังเอิญเป็นผู้ที่ซื้อมันมา
วันที่นางเสียชีวิต…
ข้าหิว
- ไปซื้อต๊อกมาให้หน่อยซิ - เจ้าค่ะคุณหนู
ถูกใจข้าเสียจริง
นี่มันอะไรกัน
เปิดได้ด้วย
น่าสนใจนัก ยิ่งทำให้ข้าชอบเข้าไปอีก
คุณหนู
- คุณหนูขอรับ - คุณหนู
- เป็นอันใด - คุณหนู
คุณหนู คุณหนูเจ้าขา
ใครก็ได้ช่วยที คุณหนู
แต่ว่า…
เพราะเหตุใด…
เหตุใดชิมยอง…
ท่านควรนำกำไลเส้นนี้ ไปส่งให้สำนักผู้ตรวจการหลวง
เพื่อล้างมลทิน ให้คุณหนูมินแจอีก่อนไม่ใช่หรือ
จริงด้วย ท่านต้องส่งมอบมัน แล้วจับคนร้ายตัวจริงให้ได้
ไม่ช่วยอันใดหรอก
ผู้คนเชื่อกันไปแล้วว่ากำไลเส้นนี้
เป็นเสมือนของแทนใจของทั้งคู่
พวกเขาก็จะบอกว่า
มินแจอีกับชิมยอง สมรู้ร่วมคิดกันนั่นแหละ
แล้วเขาก็…
ตายไปแล้วด้วย
เขาฆ่าตัวตายและทิ้งจดหมาย ยืนยันความรักที่มีต่อมินแจอี
เช่นนั้นข่าวลือที่ว่าชิมยอง กับมินแจอีเป็นชู้รักกันก็เป็นจริงรึ
- ไม่จริง - ไม่จริง
เหตุใดพวกเจ้าสองคนจึงรู้ได้
ไม่ใช่ ข้าหมายถึงว่า ข้าไม่คิดว่าความจริงเป็นเช่นนั้น
ข้าก็เช่นกัน
มินแจอีไม่ปรากฏตัวเลย หลังจากนางตกหน้าผาไป
ดังนั้นเราคงไม่มีวันได้รู้ความจริง
แต่เมื่อข้าได้อ่าน จดหมายลาตายของชิมยอง
ข้าก็รู้ได้ทันที
ว่าเขาเชื่ออย่างสุดใจว่าตน
กับมินแจอีเป็นคนรักกันจริงๆ
เขาเชื่อไปได้อย่างไร
ว่าเรื่องเข้าใจผิดเช่นนั้น เป็นความจริง
ใช่ว่าเขาเอาหัวไปฟาดอะไรมาเสียหน่อย
หรือว่าเขาจะถูกผีสิง
ต่อให้เขาถูกผีสิงจริงมันก็ยัง…
เล่ามาเสีย มีเรื่องอะไรที่ข้ายังไม่รู้อีก
พวกท่านรู้อะไรก็บอกมาให้หมด
กลีบดอกโบตั๋นแห้งของร่างทาง ก็ถูกพบที่เรือนของท่านอาจารย์มิน
กลีบดอกโบตั๋นแห้ง ก็อยู่ที่แกซองด้วยรึ
และเส้นผมของชิมยอง ก็เปลี่ยนเป็นสีขาวด้วยขอรับ
ทั้งที่เขาไม่เคยมีผมขาวมาก่อน
เช่นนั้นเขาก็ไม่เคย มีเส้นผมสีขาวมาก่อน
แต่สีผมกลับเปลี่ยนไปรึ…
กลับดึกนะ
ท่านพ่อ
ข้ามีงานต้องสะสางน่ะขอรับ
นอกจากเที่ยวเล่น ที่ตลาดแล้วเจ้าทำอะไรอีก
พ่อรู้ดีว่าเจ้าไม่มีงานการทำหรอก
เจ้าคงได้ยินแล้วว่าบุตรสาว ของเจ้ากรมมหาดไทยเพิ่งเสียชีวิตไป
ช่วงนี้เจ้าก็ ระมัดระวังตัวด้วยแล้วกัน
ขอรับท่านพ่อ
ท่านพี่กลับมาแล้วรึ
เจ้าลูกคนนี้ จะไม่ทักทายมารดาของเจ้าเสียหน่อยรึ
- ท่านพ่อ - หืม
ท่านได้เห็นร่างทรง ระหว่างการไต่สวนใช่หรือไม่
ย่อมได้เห็นอยู่แล้วสิ เหตุใดเจ้าจึงถามพ่อเช่นนั้น
นางมีเส้นผมสีขาวใช่หรือไม่
เหตุใดเจจ้าจึงรู้ได้
ผมนางเป็นสีขาวจริงรึ
นางช่างประหลาดนัก
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีงูมามูชิลายหินโผล่มากัด…
งูมามูชิลายหินหรือ
จู่ๆ ก็มีงูตัวนึงโผล่ออกมา
กัดเข้าที่คอนาง
ดูเหมือนว่าจะเป็นงูมามูชิลายหิน
มีงูมามูชิลายหินด้วย…
ทราบแล้วขอรับ ข้าขอตัวไปก่อนนะขอรับ
เจ้าลูกคนนี้…
ไม่ทักทายมารดาแม้แต่คำเดียว
- ยังเดินหนีอีก - ปล่อยเขาไปเถิด
นั่นเจ้าคิดจะไปไหน
- ปล่อยไปเถิด - ไอ้คนตระกูลคิมเฮงซวย…
โธ่ ข้าก็คนตระกูลคิมนะ ปล่อยเขาไปเถิด
ฮึ่ย ไอ้ลูกไม่รักดี…
ข้าขอร้องล่ะ จะผรุสวาทต่อหน้าข้าเชียวหรือ
ความเหมือนกันระหว่าง คดีจุดทิศหลักกับคดีฆาตกรรมในแกซอง
และบัดนี้ ยังมีเรื่องงูเพิ่มขึ้นมาอีก…
เช่นนั้น…
เรื่องนี้ก็เกี่ยวข้อง กับรัชทายาทด้วยน่ะสิ
เราต้องสืบหาให้ได้ว่าเหตุใดชิมยอง
จึงใส่ยาพิษไว้ในกำไล และใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง
มันจะช่วยให้เราสาวไปถึงตัว ผู้ที่ส่งจดหมายภูตผีให้พระองค์ได้
เจ้าบอกว่าจะไม่กลับไปหาซองอน หลังเรื่องทุกอย่างจบลง
เช่นนั้นเจ้าวางแผน จะกลับไปแกซองกับการัมหรือ
หากหม่อมฉันกลับไปเป็นมินแจอี
หม่อมฉันจะไม่กลับไปแกซองเพคะ
เพราะเหตุใดเล่า
หม่อมฉันเคยอาศัย อยู่กับครอบครัวที่นั่น
หากต้องอยู่ที่นั่นตามลำพัง หม่อมฉันคงรู้สึกโดดเดี่ยวเกินทน
ด้วยเหตุนี้หม่อมฉัน จะหาสามีที่เหมาะสมให้กับการัม
ส่วนตัวหม่อมฉัน จะอยู่ในฮันยางตามลำพังเพคะ
หากหม่อมฉันยังอยู่ในฮันยาง หม่อมฉันจะได้มองเห็นพระองค์
ในขบวนเฉลิมฉลอง การขึ้นครองราชย์อย่างไรเล่า
หากมีโอกาสที่หม่อมฉัน จะได้เห็นพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์
ต่อให้ต้องเดินเท้าเป็นพันกิโล หม่อมฉันก็ยินดีจะทำ
หากอยู่ตามลำพัง เจ้าจะทำอะไรหาเลี้ยงชีพ
หม่อมฉันคงไปที่มันยอนดัง และร่วมไขคดีกับอาจารย์คิมนานๆ ครั้ง
เราจะได้ไขคดี
ช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ ให้ผู้คนอย่างไรล่ะเพคะ
เอ้อ จริงสิ
เราจะสอนตัวอักษรฮันกึล ให้กับเด็กๆ ด้วยเช่นกัน
แม้ขุนนางจะใช้ตัวอักษรจีนกัน
แต่ตัวอักษรฮันกึลของชาติเราง่ายกว่า
ด้วยเหตุนี้ทุกผู้ทุกคน ไม่ว่าจะมาจากชนชั้นใดก็เรียนได้
แทนที่จะสอนเด็กจากตระกูลมีอันจะกิน
หม่อมฉันจะสอนเด็กจากชนชั้นอื่นเพคะ
หากพระองค์ขึ้นครองราชย์
โปรดพระราชทานฮีซา ให้หม่อมฉันได้หรือไม่
(ฮีซา: การบริจาคเงินหรือสิ่งของ เพื่อจุดประสงค์ใดจุดประสงค์หนึ่ง)
ในเมื่อเจ้าคิดจะอยู่ ในฮันยางตัวคนเดียว…
เจ้าอยากอยู่ในบ้านแบบใดกันล่ะ
จะเป็นบ้านหลังคามุงจาก หรือห้องเพียงหนึ่งห้องก็อยู่ได้เพคะ
แต่หม่อมฉัน
อยากให้มีต้นซัลกู ขึ้นอยู่หน้าบ้านสักต้นเพคะ
หากเจ้าอยู่ตามลำพัง
เจ้าจะไม่คิดถึงข้าหรอกหรือ
หม่อมฉันจะคิดถึงพระองค์ทุกครั้ง ที่ตะวันขึ้นทางทิศตะวันออกเลยเพคะ
อย่างไรเสีย พระองค์ก็ประทับอยู่ในทิศนั้น
ในเมื่อตะวันขึ้นทุกวัน
หม่อมฉันก็จะ คิดถึงพระองค์ทุกวันเลยเพคะ
แล้วองค์รัชทายาทล่ะเพคะ จะทรงคิดถึงหม่อมฉันหรือไม่
ข้าก็คงจะนึกถึงเจ้าขึ้นมา เป็นบางครั้งบางครากระมัง
เช่นยามที่เห็น ขันทีหนุ่มวิ่งโร่อยู่ในวัง
หรือเห็นขันทีที่เย็บปักถักร้อยเก่ง
หรือขันทีที่ประพฤติตัว ข้ามหน้าข้ามตาผู้อาวุโสกว่า
ข้าคงจะนึกถึงเจ้าในเวลาเช่นนั้นแหละ
เหตุใดจึงซื้อไปมากเพียงนี้หรือ
ข้าซื้อมากก็ดีกับเจ้าแล้วไม่ใช่รึ
ข้ามีเหตุผลก็แล้วกัน
นั่นสินะ
ว่าแต่ จะส่งกลับไปที่บ้านเกิดใช่หรือไม่
ที่นั่นอยู่กันกี่หลังคาเรือน
เจ้าจึงต้องซื้อข้าวของมากมาย ส่งไปให้ทุกเดือนเช่นนี้
ในครอบครัวมีเพียงเจ้า หาเลี้ยงพวกเขาแค่คนเดียวหรือ
อย่าถามให้มากความเลย
หลีกทางไป ท่านเสนาบดีกรมตุลาการจะผ่านทาง
หลีกทาง
- หยุดมันไว้ - ถอยไปเสีย
วัตถุในนี้ล้ำค่านัก
หลบไปให้พ้นทางเสีย
ไปๆ
ไปต่อได้
หลีกทางไป ท่านเสนาบดีกรมตุลาการจะผ่านทาง
เหตุใดจึงไม่ตอบข้าเล่า
เงยหน้าขึ้นมา
เจ้าเป็นใคร ทำงานทำการอยู่ที่ใด
ข้าเป็นเพียงคนเฝ้าโรงเตี๊ยม
ใช้ชีวิตหากินวันต่อวันขอรับ
หยุดก่อน
เงยหน้าขึ้นมาซิ
ไม่ใช่เจ้า ข้าหมายถึงคนที่หน้ากลมๆ
ใช่ เจ้านั่นแหละ เงยหน้าขึ้นมา
ขอรับใต้เท้า
ให้ข้าลง
เจ้าน่ะ เคยเห็นข้ามาก่อนใช่หรือไม่
วันที่ท่านทำเครื่องลายครามตก…
ไม่ใช่วันนั้น
คนโดดเดี่ยวอย่างข้าจะเคย พบท่านได้อย่างไรกันขอรับ
เอาไป ถือดีๆ ล่ะ
แต่ข้ามั่นใจว่า เคยเห็นเจ้ามาก่อนแน่ๆ
มองหน้าข้าซิ
เจ้าแน่ใจแล้วรึว่า ไม่เคยเจอข้ามาก่อนจริงๆ
สาบานต่อฟ้าดินเลยขอรับ ว่าข้าไม่เคยเจอท่านมาก่อนจริงๆ
ข้าเองก็สาบาน
กับฟ้าดินได้เลยว่าเคยเห็นเจ้ามาก่อน
แต่ที่ใดกันนะ
ช่างเถอะ
ข้าคงจำผิดไปเอง หน้าตาพวกเจ้าก็เหมือนกันไปหมด
รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาแท้ๆ…
เจ้านี่เอง
ตอนนี้ข้านึกออกแล้ว
ฤดูหนาวปีก่อน…
เจ้านำถ่านมาส่ง ที่เรือนข้าใช่หรือไม่
ไม่ใช่ขอรับใต้เท้า ข้าเป็นคนเก็บสมุนไพรขอรับ
เช่นนั้นก็ช่างเถอะ
เคยเห็นเจ้าที่ใดกันนะ
ถือเครื่องลายครามนั่นดีๆ
หากมันแตกล่ะก็ ข้าจะทุบเจ้าให้แหลกตามมันไปเลยเชียว
ให้ตาย…
สะอึกหาอะไร
เอามานี่
ไปนำทางต่อ
ไม่ได้เรื่อง
หลีกทางไป ท่านเสนาบดีกรมตุลาการจะผ่านทาง
หลีกทางไป ท่านเสนาบดีกรมตด…
ตุลาการโว้ย
ข้าตักให้พูนชามเลย
ทานให้อร่อยนะเจ้าคะ
ไม่ต้องช่วยงานหรอก
แต่ท่านพี่บอกว่า เราควรตอบแทนเท่าที่ทำได้นี่ขอรับ
เราจะช่วยเก็บโต๊ะตัวนั้นด้วย
พวกเจ้าไม่ต้องทำงาน หรือตอบแทนอะไรหรอก
สอนเด็กๆ เช่นนั้นไม่ได้นะ
เอ้า ไปทำส่วนของเจ้าเสีย
คนเราต้องรู้รักษาตัวรอดเอาไว้
แต่ข้าไม่ได้ให้ทำเช่นนี้ เพื่อชดใช้ค่าอาหารหรอก
บิดามารดาไม่ควร เลี้ยงบุตรราวทาสเช่นนั้น
ข้าขอสอนในฐานะบิดาของพวกเจ้า
เฮ้ย มานี่หน่อยซิ มันดอก
มาทางนี้หน่อย
เจ้าสองคนไม่ต้อง
ที่มันยอนดังนั่นน่ะ
พวกเจ้ารู้ใช่หรือไม่ ว่านั่นเป็นที่ข้า
ข้าให้บุรุษสติเฟื่องผู้นั้น เช่าก็จริง
แต่ไม่นานคงต้องไล่ที่เขาเสีย
เพราะไม่รู้ว่า เขาทำอะไรข้างในนั้นบ้าง
พักนี้เขาก็เงียบไปมากแล้วไม่ใช่หรือ
จะตีตนไปก่อนไข้ทำไม
แต่บัณฑิตสองคน ที่มาประจำก็ดูไม่น่าไว้วางใจนะ
บัณฑิตรูปงามน่ะรึ
ท่านบัณฑิตทั้งหลายเป็นคนดี
เจ้านั่นแหละเป็นอะไร
หรือกำลังทำวางโต เพราะคิดว่าตนเป็นเจ้าของบ้าน
ข้ามีบ้านถึงสองหลัง
เจ้าเคยเห็นผู้ใดแถวนี้ มีบ้านถึงสองหลังบ้างเล่า
แล้วอย่างไร เจ้าจะคิดจะทำอย่างไร
เขยิบมาใกล้ๆ
ไม่กี่วันก่อน ยามที่บุตรสาว ของเจ้ากรมมหาดไทยตายตก
ข้าเห็นบัณฑิต คนที่รูปร่างอรชรราวกับสตรี
แอบขโมยกำไลไป
จากศพ
พวกเขาขโมยของจากคนตายเชียวนะ
ทั้งบุรุษสองคนจากมันยอนดัง ทั้งบัณฑิตสองคนนั้น
ต่างก็ร่วมมือกัน
ข้าเห็นพวกเขาส่งสายตา ให้สัญญาณกันเช่นนี้
มันเป็นแผนการที่วางไว้แล้ว พวกนั้นคืออาชญากรชัดๆ
มีคนตายทั้งคนยังกล้าขโมยกำไลไป และยังเป็นกำไลถูกๆ เสียด้วย
คิดว่ามันสมเหตุสมผลหรือไม่
ข้าว่าหัวขโมยพวกนั้น…
คิดว่าพวกเขามาจากบยอกชอนหรือไม่
บุตรชายคนเล็กของท่านอัครมหาเสนาบดี กลับมาเกลือกกลั้ว
กับพวกโจรบยอกชอนเสียได้
หากเขาเป็นบุตรชายของข้า ข้าจะ…
เจ้าจะทำอันใด จะทำอะไร หา
มันน่านัก…
ข้าเพียงแต่จะบอกว่าถ้าพวกเขา มาจากบยอกชอน เราก็ควรขับไล่ออกไป…
เออ ไปเสีย กลับไปล้างเล้าไก่ของเจ้าเถอะ
ไปไป๊
เหตุใดทุกคนจึงเกลียดคน ที่มาจากบยอกชอนล่ะขอรับ
ใครๆ ก็เกลียดเรา
เมื่อไม่กี่วันก่อน พี่เห็นคน ถูกขับไล่เพราะมาจากบยอกชอน
เจ้าจึงไม่ควรเที่ยวบอกใคร ว่ามาจากบยอกชอนอย่างไรเล่า
ทุกคนที่มาจากบยอกชอน เป็นหัวขโมยจริงๆ หรือขอรับ
พ่อได้ข่าวว่าเจ้า อาการดีขึ้นแล้วอย่างนั้นสินะ
ขอประทานอภัยที่ลูก ทำให้กังวลพระทัยพ่ะย่ะค่ะ
พ่อจะเร่งงานอภิเษกสมรสของเจ้า
เสด็จพ่อ ทรงรอก่อนจะดีกว่าหรือไม่…
บุตรสาวของญาติของเสนาบดีฝ่ายซ้าย จะมาเป็นชายาของเจ้า
เช่นนั้น…
เจ้าย่อมรู้ดีว่าเสนาบดีฝ่ายซ้าย กับหัวหน้าหน่วยฮันนั้น
จงรักภักดีเพียงใด
ด้านอัครมหาเสนาบดี ก็เป็นผู้ที่เที่ยงตรงและอุทิศตน
ความภักดีที่เขามีต่อพ่อ บริวารคนใดก็ไม่อาจเทียบเท่าได้
เสนาบดีฝ่ายขวา จึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อีกต่อไป
แต่หากเป็นเช่นนั้น ท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายจะกลายมาเป็น
พระญาติกับเสด็จพ่อนะพ่ะย่ะค่ะ
หากเจ้าจะขึ้นเป็นกษัตริย์
เจ้าจำเป็นต้องมี ตระกูลขุนนางคอยหนุนหลัง
จงจำไว้ว่าการมีอิทธิพลเหนือกว่า
คือส่วนหนึ่งของการเมือง
ในโชซอนมีเพียงตระกูลเดียว ที่สามารถต่อกรกับตระกูลโชได้
นั่นก็คือตระกูลฮัน
อย่างที่เจ้าเคยกล่าวไว้
หากใต้เท้าโชสั่งให้ กลุ่มมือสังหารจัดการกับเจ้าในพาจู
เจ้าคิดว่ามันมีความหมายว่าอย่างไร
มันคือการกระทำที่แสดงถึง ความมักใหญ่ใฝ่สูงที่จะจำกัดเจ้า
เพื่อให้องค์ชายใหญ่มยองอัน ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แทน
หากพวกมันต้องการให้ องค์ชายใหญ่มยองอันครองบัลลังก์
ก็ย่อมแปลว่าพวกมันต้องการกดราชสำนัก ให้อยู่ใต้อำนาจของพวกมัน
หากเจ้าไม่อาจขึ้นครองราชย์ได้
ตระกูลของเราจะต้องเสี่ยง
การอภิเษกสมรสครั้งนี้ นอกจากจะสำคัญต่อเจ้าแล้ว
ยังสำคัญต่ออนาคตของโชซอนด้วยเช่นกัน
จงร่วมมือกับฝั่งอัครมหาเสนาบดีเสีย
มันเป็นหนทางเดียว ที่เจ้าจะได้ขึ้นครองราชย์
เข้าใจหรือไม่
แม้เจ้ามีแขน แขนของเจ้าจะไม่อาจใช้การได้
แม้เจ้ามีขา ขาของเจ้าจะไม่อาจก้าวเดินได้
เจ้าจะแก่ตัวและตายเพียงลำพัง
ไร้ซึ่งภรรยาหรือลูกหลาน
นี่เป็นรางวัลที่ฝ่าบาท
ประทานให้ทุกคน ที่ผ่านการทดสอบความภักดี
ขอให้พวกเจ้าเป็นขันที ที่จงรักภักดีต่อพระองค์ล่ะ
- ขอรับ - ขอรับ
ไม่นึกเลยว่า จะได้ทานของเลิศรสเช่นนี้
น้ำตาจะไหล
อร่อยหรือไม่
- ทานเสียสิ - ได้
ทรงทิ้งสิ่งใดไปหรือพ่ะย่ะค่ะ
ดวงใจของข้า
นางกำนัลชเว
ท่านเคยรับใช้เสด็จพี่ ผู้ล่วงลับของข้าใช่หรือไม่
เพคะองค์รัชทายาท
เช่นนั้นเสด็จพี่
ทำอย่างไรยามที่พระองค์ มีเรื่องหนักพระทัยมากมาย
องค์ชายอึยฮยอนทรงไม่เคยลืมว่า
ในฐานะว่าที่กษัตริย์ สักวันนึงพระองค์ต้องขึ้นครองราชย์
พระองค์ทรงเตือนสติพระองค์เองเสมอ ว่าในสายตาบริวารนั้น
กษัตริย์เปรียบเสมือนเทพเจ้า จึงทรงตัดความรู้สึกชั่ววูบออกเพคะ
นั่นสินะ
มันเป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบ
จะเก็บความรู้สึกเช่นนั้นไว้ทำไม หากข้าไม่อาจแสดงออกได้
ของกำนัลที่ไม่อาจมอบให้ใครได้ จะมีประโยชน์อันใด
บัดนี้
ทุกอย่างสิ้นสุดลงแล้ว
กระหม่อมกำลังจะไปเข้าเฝ้าพอดี กระหม่อมมีเรื่องจะทูลพ่ะย่ะค่ะ
พวกเจ้าไปเสีย ข้าต้องคุย กับหัวหน้าหน่วยฮันตามลำพัง
กระหม่อมไปพบ พี่สะใภ้ของโอมันชิกตามรับสั่ง
แต่นางกลับจากไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ
เมื่อลองถามเพื่อนบ้านของนาง
ก็ได้ทราบว่านางออกเดินทาง ไปยังแกซองเมื่อไม่กี่วันก่อน
โอมันชิกเคยส่งของไปยังแกซองเสมอ แล้วนี่พี่สะใภ้ของเขาก็ยังไปที่นั่น
เหตุใดทุกอย่าง จึงเชื่อมโยงกับแกซองเช่นนี้
ขอบใจ
เจ้าทำได้ดีมาก
พระองค์ดูพระวรกายแข็งแรง กระหม่อมก็เบาใจ
ทรงรู้สึกดีขึ้นแล้วใช่หรือไม่
ดีขึ้นมากแล้วล่ะ
ว่าแต่ กระหม่อมไม่เห็นขันทีโก ติดตามพระองค์ในขบวนเสด็จ
ขาของเขาเป็นอย่างไร
เมื่อวันนั้นที่พาจู เขาได้รับบาดเจ็บที่ขาน่ะพ่ะย่ะค่ะ
เขาลากขาเช่นนั้น ไปทั่วเขาเพื่อตามหาพระองค์
ทรงไม่ทราบหรือ
องค์รัชทายาท วันนี้หม่อมฉันนำของอร่อยมาถวาย
มันเป็นขนมที่ฝ่าบาทประทานให้เพคะ
ทรงเคยได้ยินเรื่อง ขนมพระราชทานของฝ่าบาทหรือไม่
หม่อมฉันไม่น่าทานเองหมด
จึงนำมาแบ่ง ให้พระองค์เสวยด้วยกันเพคะ
หม่อมฉันจริงใจหรือไม่
- เจ้าบาดเจ็บมาหรือไม่ - ไม่เพคะ
หม่อมฉันปลอดภัยดี
เจ้ามีบาดแผลที่ใดอีกหรือไม่
แค่เล็กน้อยเพคะ
ข้าบอกให้เจ้าล้าง
หินหมึกกับฝนแท่งหมึก ก่อนข้ากลับมาไม่ใช่หรือ
เพคะ หม่อมฉันจะจัดการ ตามรับสั่งเดี๋ยวนี้
ฝ่าบาทตรัสเรื่องอะไรหรือเพคะ
องค์รัชทายาทดูว้าวุ่นพระทัย ตั้งแต่เสด็จกลับมาแล้วน่ะเพคะ
เสด็จพ่อตรัสเรื่องอภิเษกสมรสน่ะ
อ๋อ เรื่องการอภิเษกสมรสนี่เอง…
เจ้ามีเรื่องที่อยาก บอกข้าอยู่ไม่ใช่หรืออย่างไร
เอ๊ะ
ที่เพิงของหมอยาในพาจูอย่างไรเล่า
องค์รัชทายาท หม่อมฉันมีสิ่ง ที่อยากทูลพระองค์อยู่
ได้โปรดฟื้นคืนสติ มารับฟังหม่อมฉันด้วยเถิดเพคะ
บอกข้ามาเสียสิว่า เมื่อตอนนั้นเจ้าจะบอกสิ่งใดกับข้า
ในเมื่อพระองค์กำลังจะอภิเษกแล้ว หม่อมฉันคงไม่อาจเอ่ยออกไปได้
เหตุใดจึงเงียบเช่นนั้นเล่า
หม่อมฉันลืมไปแล้วเพคะ
ข้าได้ยินมาว่า ขาเจ้าเจ็บจากที่พาจูหรือ
เหตุใดจึงไม่บอกอะไรข้าเล่า
หม่อมฉันเจ็บตัว เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วเพคะ
อย่าได้กังวลพระทัยเลย
ไม่ว่าข้าจะกังวลเรื่องเจ้าหรือไม่
เจ้าก็ควรบอกข้าก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น เจ้ากลับโกหกข้า บอกว่าเจ้าไม่เป็นอะไรเสียได้
แล้วจะทรงให้หม่อมฉันโอดครวญเรื่องขา
ขณะที่พระองค์ทรงได้รับบาดเจ็บสาหัส จนเกือบสวรรคตหรือ
เหตุใดทรงชอบบ่นถึง เรื่องราวที่เกิดขึ้นไปแล้วด้วยเพคะ
บ่นรึ
ยามใดที่ข้าว่ากล่าวตักเตือน
เจ้าควรขอโทษขอโพยต่างหาก เจ้าเด็กมารยาททรามนี่
แล้วดูซิ หมึกก็ไม่ยอมฝนให้ข้า
เจ้าจะไม่ยอมปริปาก ขอโทษแม้แต่คำเดียวสินะ
ดื้อด้านเสียจริง
- อะไร - รับสั่งให้หม่อมฉันฝนหมึกไม่ใช่รึ
หยิบพู่กันมาสิเพคะ
ขอประทานอภัย
ไม่ต้องแล้ว
เจ้าออกไปได้
รั้งรออะไรอยู่ ข้าบอกว่าออกไปได้อย่างไรเล่า
แต่หม่อมฉันต้องคอย อยู่ข้างพระองค์นี่เพคะ
เจ้ากำลังทำให้ข้ารู้สึกอึดอัดใจ
อย่างไรนะเพคะ
หม่อมฉันทำให้พระองค์ ทรงอึดอัดพระทัยหรือ
เจ้า…
ช่างจำนรรจานัก
และยังดื้อรั้น
ทำให้ข้าต้องพูดซ้ำๆ ซากๆ
บ่อยครั้งเจ้ามักซุ่มซ่ามและทำพลาด มัวสนใจแต่เรื่องที่อยู่ในหัวเจ้า
ที่สำคัญ เจ้าไม่มีใจ จะรับใช้ข้าแม้แต่นิด
ไม่ยุติธรรมเลยเพคะ หม่อมฉันก็ทำ…
นอกจากนี้ เจ้ายังประพฤติตน ไม่สมเป็นสตรีสักกระผีกเดียว
ทั้งดื่มเหล้ายาปลาปิ้ง
ทั้งใช้คำพูดคำจาหยาบคาย กล้าเอ่ยความคิดโสมมออกมาได้
โดยไม่อายปาก
ยิ่งไปกว่านั้น เจ้ายังตกหลุมรัก บุรุษอีกคนทั้งที่แต่งกายเป็นขันที
ไม่รู้จักว่าเวลาใดควรเดิน เวลาใดควรวิ่ง สักแต่จะมุทะลุ
ถึงได้บาดเจ็บซ้ำซากอย่างไรเล่า ที่พาจู เจ้าก็ขาเจ็บ
ในการทดสอบความภักดี เจ้าก็เจ็บตัว ยามข้าเป็นห่วง เจ้าก็ไม่สนใจใยดี
แล้วยังไม่ยอมไปหาซองอนอีก ตกลงว่าบุรุษที่เจ้าตกหลุมรักเป็นใคร
เหตุใดพระองค์ทรงอยาก ทราบเรื่องนั้นถึงเพียงนี้ล่ะเพคะ
จะรับสั่งให้หม่อมฉันตบแต่งกับเขารึ
ใช่ เจ้าจงไปหาเขาเสีย
วันนี้ทรงอยากทำร้ายจิตใจหม่อมฉัน เช่นนั้นหรือเพคะ ทรงมีอะไรจะตรัสอีก
เจ้า…
เจ้าช่าง…
ดูไม่เจริญตาเสียเหลือเกิน
ครานี้ทรงตำหนิใบหน้า ของหม่อมฉันหรือเพคะ
ใช่เพคะ หม่อมฉันหน้าตาอัปลักษณ์นัก
จนดูเหมือนว่าบุรุษที่หม่อมฉัน มีใจให้จะเกลียดหม่อมฉันเช่นกัน
เจ้าออกไปได้
นี่เป็นคำสั่ง ข้าบอกให้ออกไป ไม่ได้ยินหรืออย่างไร
นี่เป็นขนมที่ฝ่าบาทประทานให้
แก่ผู้ที่ผ่านการทดสอบความภักดีเพคะ
หม่อมฉันอดกลั้นไว้เพื่อนำมัน…
กลับมาถวายและทานพร้อมกับพระองค์
แต่ในเมื่อพระองค์กลับทรงตำหนิ
ข้อบกพร่องของหม่อมฉัน อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
หม่อมฉันก็ขอตัว ไปทำความสะอาดแล้วกันเพคะ
เชิญเสวยเถิดเพคะ
เสด็จพ่อตรัสเรื่องอภิเษกสมรสน่ะ
อภิเษกสมรส…
นั่นสินะ องค์ชายรัชทายาท ทรงใกล้จะต้องอภิเษกแล้ว
การพบพานเพียงชั่วครา อาจพลิกผันชีวิตได้
สตรีที่มีความทะเยอทะยานเช่นนาง
เหตุใดมาจากไปง่ายดายถึงเพียงนี้
ขอเจ้าจงไปสู่สุคติเถิด
ไปสู่สุคตินะขอรับ
โธ่…
ไม่น่าเลย ซูฮยาง
โธ่เอ๊ย
โธ่…
เสียใจด้วย
ขอบคุณที่มาร่วมงานนะขอรับ
ฝ่าบาททรงอยาก ให้ท่านหยุดพักเสียหน่อย
- ท่านน่าจะ… - ไม่ได้หรอกขอรับ
ข้าควรทำงานต่อ
อีกไม่นานจะมีการคัดเลือกพระชายาแล้ว ข้ายังมีงานอื่นต้องสะสางอีกขอรับ
แม้จะยากลำบาก แต่ก็ขอให้เข้มแข็งไว้นะขอรับ
ขอรับใต้เท้า
เข้าไปเถิด
เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร
บุตรสาวของเขากลับมาตายตกเสียได้
พวกเขาควรชันสูตรศพ เพื่อหาสาเหตุการเสียชีวิต
ไม่ใช่หรอกหรือ
โธ่ถัง
นางยังไม่ทันได้แต่งงาน เป็นฝั่งเป็นฝาเลย
จะให้คนชันสูตรชั้นต่ำ แตะต้องศพของนางหรือ
คิดได้อย่างไร
มันถือว่าล่วงเกินไม่ใช่รึ
เสนาบดีกรมมหาดไทย
ไม่ได้ร้องขอให้มีการชันสูตรศพรึ
อย่างไรเสีย ไม่แปลกที่การชันสูตร
จะถูกมองว่าเป็นเรื่องบัดสี
เนื่องจากนักชันสูตร จะต้องเห็นร่างเปลือยเปล่าของสตรี
แต่หากไม่ทำการชันสูตร
หาสาเหตุการเสียชีวิตของนาง นางคงไม่อาจไปสู่สุคติได้นะพ่ะย่ะค่ะ
องค์ชายรัชทายาท ราชองครักษ์แทกังขอเข้าเฝ้า
เข้ามาได้
พัคฮันซูพาดพิงตระกูลโชจริงๆ น่ะรึ
พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมได้ยินมากับหู
ไม่ใช่พัคฮันซูเท่านั้น
เขากล่าวว่ายังมีคนอื่นจากตระกูลโช ที่ได้รับเงินมากกว่าอยู่
ค่อนข้างชัดเจนว่าผู้ที่ให้เงิน ก็คือใต้เท้าโชพ่ะย่ะค่ะ
เขาไม่มีทางทำเรื่องนั้น เพียงเรื่องเดียวหรอกกระมัง
เขาต้องเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เกิดขึ้น ในบยอกชอนเมื่อสิบปีก่อนเป็นแน่
เขายังบอกอีกว่า มีเรื่องจะบอกใต้เท้าโช
ซึ่งมันจะเป็นสิ่งที่อาจพลิกโฉมโลก ได้เลยทีเดียวพ่ะย่ะค่ะ
นำหลักฐานที่พิสูจน์ว่าเขาได้เงิน จากเสนาบดีฝ่ายขวามาให้ข้า
หลังจากนั้นข้าจะไปหาเขาด้วยตัวเอง
รัชทายาท
เหตุใดพระองค์จึงทรงอยากทราบ ความจริงเกี่ยวกับบยอกชอนหรือ
หากทรงได้ทราบความจริงแล้ว จะทรงทำอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
หากมีสิ่งใดผิดพลาดไปจริงๆ
ข้าก็จะแก้ไขให้มันถูกต้อง
หากผู้ใดถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม ข้าก็จะล้างมลทินให้
หากผู้ใดต้องเจ็บปวด
ข้าก็จะช่วยปลอบขวัญ
และหาก…
ผู้ใดสมควรถูกตัดสินว่ามีความผิด
ข้าก็จะทำให้มันได้รับโทษ
ระหว่างที่เจ้าพยายามหาหลักฐาน…
ทรงมีสิ่งใด ให้กระหม่อมรับใช้อีกหรือไม่
ข้าอยากให้เจ้าหาบ้านสักหลัง
ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากมันยอนดัง
มันจะเป็นสถานศึกษาไว้สอนเด็กๆ
ชั้นบนต้องมีพื้นที่กว้างขวาง
และด้วยเหตุที่ผู้อาศัย จะเป็นสตรีเพียงคนเดียว
สืบดูด้วยว่า เพื่อนบ้านรอบข้างเป็นอย่างไร
แล้วก็…
หากมองเห็นตะวันขึ้นด้วยก็จะดีมาก
พ่ะย่ะค่ะองค์รัชทายาท
และหน้าบ้านต้องมี ต้นซัลกูด้วยหนึ่งต้น
แต่หากไม่มีล่ะก็
ส่งคนไปแอบปลูก ต้นซัลกูงามๆ ไว้สักต้นเสีย
พ่ะย่ะค่ะองค์รัชทายาท
มีเพียงกำไลของข้าที่แตกต่างออกไป
เช่นนั้นเขาก็
วางแผนจะสังหารครอบครัวข้า ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วหรือ
(คดีฆาตกรรมแกซอง)
(ซง กา มยอล อี)
(ร่างทรง คดีจุดทิศหลัก)
(องค์ชายรัชทายาท)
บัณฑิตพัคก็คือองค์ชายรัชทายาท
ผู้ที่ขุดดินยังทำไม่ได้
เขาไม่โผล่หน้ามาหนึ่งเดือนเต็ม
ตรงกับตอนที่รัชทายาทถูกกักตัว
- ท่านทำสิ่งใดเพื่อรัชทายาทบ้าง - พอดีว่าข้าไปจัดการธุระส่วนตัวน่ะ
ข้าไปฝึกขุดดินมา
ท่านฝึกขุดดินตลอดทั้งเดือนเลยหรือ
ส่วนขันทีโก…
- จะตรวจสอบพิษด้วยข้าวสินะขอรับ - รู้เรื่องพวกนี้ด้วยหรือ
ถึงแม้ว่าข้าจะไม่ใช่ นางในดวงใจของท่าน
แต่ข้ามาขอให้ท่านร่วมไขคดีด้วยขอรับ
ขันทีโกก็คือ
มินแจอีจากแกซอง
ดูกระดานอีกแล้วหรือขอรับ
เจ้าก็ลองมาดูบ้างสิ
ว่ามีสิ่งใดที่หลุดรอด จากสายตาตนไปบ้าง
(ซง กา มยอล อี คนส่งสาส์น)
จริงด้วย คนส่งสาส์นขอรับ
คุณหนูมินแจอี เคยเห็นใบหน้าของเขาที่แกซอง
ซึ่งนางบอกว่าไม่ใช่คนเดียว กับที่ถูกพบเป็นศพขอรับ
- พูดเรื่องอันใดกัน - บุรุษที่คุณหนูมินแจอีเห็น
คือราชองครักษ์ส่วนพระองค์
ของรัชทายาทขอรับ
จำข้าไม่ได้หรือ
ข้าอย่างไรเล่า คิมมยองจินแห่งมันยอนดัง
ทว่า ณ เวลานั้น เขากลับอยู่ที่วังขอรับ
ที่แปลกกว่าก็คือ
ย้อนไปยามที่กระดาษสีแดงถูกโปรย คนผู้นั้นที่มีผ้าปิดบังใบหน้า
และโจมตีเราก็คือ องครักษ์ผู้นั้นเช่นกัน
คุณหนูมินแจอีคงสติ ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเป็นแน่
คนเราจะอยู่พร้อมกันสองที่ได้อย่างไร
ใช่ว่าเขาจะมีพลังเหนือธรรมชาตินี่
คุณหนูมินแจอีเคยมาที่มันยอนดังรึ
เอ๊ะ
นางเคยเห็นศพของคนส่งสาส์นจากที่ใด
และอีกอย่าง นางจะเคยเห็นบุรุษ
ที่โจมตีเราในวัน ที่กระดาษแดงถูกโปรยได้อย่างไร
ได้อย่างไรกันนะ…
ข้าก็ไม่แน่ใจนักขอรับ
ข้าเพียงแต่ฟังมาจากขันทีโกเท่านั้น
ข้าจะเขียนเพิ่มไว้นะขอรับ
ส่วนเจ้าก็คือจางการัม
ข้ารับใช้ของคุณหนูมินแจอี
(อยู่พร้อมกันสองที่)
ก็ว่าผู้ใดดูคุ้นหน้า ขันทีโกนี่เอง ไม่เจอกันนานนะ
ขอรับใต้เท้า
เป็นอย่างไรบ้างเล่า
อยู่วังตะวันออกสบายดีหรือไม่
สบายดีขอรับ ข้าชอบที่นั่น
ที่เจ้าชอบน่ะวังตะวันออก
หรือรัชทายาทกันแน่
ว่าอย่างไรนะ ไม่มีขันทีคนไหน ไม่ชอบองค์ชายรัชทายาท…
เป็นเช่นนั้นนี่เอง
เจ้าชอบรัชทายาทเช่นนั้นสินะ
ย่อมเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว
แน่นอน ไม่แปลกๆ
ใต้เท้า ข้าอยู่ระหว่างทำงาน เช่นนั้นคงต้องขอตัวก่อนนะขอรับ
ได้ๆ เอ้า เชิญไปทำงานต่อเถิด
ฝีมือการวาดแย่เสียจริง
ไม่แปลกที่ไม่มีใครจดนางได้
ใครวาดกัน
องค์หญิง กำลังจะไปหา องค์ชายมยองอันเช่นกันหรือ
ลูกได้ข่าวว่าน้องพูดจาเพ้อเจ้อ และเอาแต่อาเจียนเพคะ
ทำอย่างไรกันดี
พระอาการขององค์ชายใหญ่ แย่ลงอีกแล้วหรือ
องค์ชาย เสวยสักคำเถิด
- ลองเสียหน่อย - พอเถิดองค์หญิง
ต่อให้เสวยเข้าไป ประเดี๋ยวก็จะอาเจียนออกมาอยู่ดี
อย่าบังคับให้พระองค์เสวยเลย
องค์ชาย หากไม่ยอมเสวยอะไรเลย พระวรกายจะไม่ไหวเอานะ
นางกำนัลฮัน ช่วยออกไปก่อน
เพคะ
เจ้ากลัวอะไรหรือ
ผู้ที่จุดไฟเผาต้นบ๊วย ไม่ใช่ภูตผีหรอกนะ
เป็นฝีมือมนุษย์ต่างหาก
เสด็จพี่ฮวานทรงไขปริศนาได้หมดแล้ว
เสด็จพี่ฮายอน ข้ากลัวผู้คนมากกว่าพ่ะย่ะค่ะ
คนเราสามารถทำได้ทุกอย่างไม่ใช่หรือ
หากผู้ที่จุดไฟเผาต้นบ๊วย ทำสิ่งที่อุกอาจเช่นนั้นได้
เขาก็สามารถสังหารลูก ได้ง่ายดายพ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่
เหตุใดจึงคิดเช่นนั้นเล่า
เรื่องนั้นไม่มีวันเกิดขึ้นหรอก
เจ้าต้องเข้มแข็งไว้นะ
เสด็จแม่ตรัสได้ถูกแล้ว
เสด็จแม่ เสด็จพี่ฮวาน และพี่ก็อยู่ที่นี่กับเจ้า
เช่นเดียวกับเสด็จพ่อ กษัตริย์แห่งโชซอน
ไม่มีผู้ใดกล้าทำร้ายเจ้าหรอก
เป็นอันใดไป
ดูอะไรอยู่หรือ มองหน้าพี่นี่สิ
ไม่ใช่ข้า
ไม่ใช่ข้านะเสด็จพี่อึยฮยอน
เจ้าเห็นภาพหลอนหรือ
เสด็จพี่อึยฮยอนรึ ไม่มีผู้ใดอยู่เสียหน่อย
ไม่ใช่
ข้าไม่ได้ทำ
ข้าไม่รู้เรื่องจริงๆ ข้าสาบานได้
เจ้าเป็นอันใดไป
ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าท่านกำลังเสวยโกฐเขมาต้ม
ข้าไม่รู้อะไรจริงๆ
และไม่รู้ด้วยว่า หากเสวยพร้อมกับลูกท้อ
มันจะเป็นพิษร้าย
หากข้ารู้
ข้าก็คงไม่ถวายลูกท้อ ให้กับเสด็จพี่เป็นแน่
เสด็จแม่ เป็นฝีมือลูกเองพ่ะย่ะค่ะ
ลูกถวายลูกท้อให้เสด็จพี่อึยฮยอน…
นี่เจ้าพูดบ้าอันใดออกมา
อยากให้ชีวิตจบเพียงเท่านี้หรือ
พระมเหสี ฝ่าบาทเสด็จเพคะ
- กียอก - กียอก
- คียุก - คียุก
- อียุง - อียุง
- ทีกึน - ทีกึน
- นีอึน - นีอึน
หม่อมฉันจะคิดถึงพระองค์ทุกครั้ง ที่ตะวันขึ้นทางทิศตะวันออกเลยเพคะ
อย่างไรเสีย พระองค์ก็ประทับอยู่ในทิศนั้น
ในเมื่อตะวันขึ้นทุกวัน
หม่อมฉันก็จะ คิดถึงพระองค์ทุกวันเลยเพคะ
แล้วองค์รัชทายาทล่ะเพคะ จะทรงคิดถึงหม่อมฉันหรือไม่
ข้าก็คงจะนึกถึงเจ้าขึ้นมา เป็นบางครั้งบางครากระมัง
แจอี
ข้าจะคิดถึงเจ้าทุกวัน
ยามใดที่ข้าไปหอหนังสือ ข้าจะคิดถึงเจ้า
ยามใดที่ข้าไปห้องของเจ้า
ข้าจะคิดถึงเจ้า
ดังนั้นข้าจะปกป้องเจ้า เช่นเดียวกับที่เจ้าปกป้องข้า
ข้าจะคิดถึงเจ้า
ยามที่นั่งอยู่ในห้องของข้า
ยามที่เห็นขันทีร่างเล็กและผอมบาง…
ยามที่ข้าแต่งตัว
และยามที่ข้าไปที่ใดก็ตาม ในวังอันกว้างใหญ่แห่งนี้
ข้าจะคิดถึงเจ้า
แจอี หากเจ้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้
ข้าก็จะต้องอยู่ในวังเพียงลำพัง
หากเจ้าจากข้าไป
ผู้ใดจะพูดคุยกับข้า
ผู้ใดจะเป็นที่พึ่งให้กับข้า
และผู้ใดจะทำให้ข้า…
ยิ้มได้กัน
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
บุรุษโง่งมที่เจ้ามีใจให้มันเป็นใคร
โซอึนจากตระกูลฮัน…
ตอนที่ข้าไปแกะสลักป้ายหลุมศพ ให้บุตรสาวของข้า ข้าได้ยินข่าวลือ
จะเอาแต่นั่งดูอย่างเดียวน่ะหรือ
กระหม่อมเกรงว่าหากทรงไล่ตามพวกมัน พระองค์จะทรงเป็นอันตราย
เช่นนั้นก็ปกป้องข้าสิ
เช่นนั้นแล้ว ทรงเชื่อกระหม่อมได้อย่างไร
ข้าเห็นเจ้าใกล้ครัวที่เรือนข้าแน่
แต่งกายเป็นขันทีแล้วตาฝ้าฟางรึ
แม่ต้องได้รู้ความจริง จึงจะสามารถปกป้องเจ้าได้
เสด็จแม่
ทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องโกหกรึ