(พัคฮยองชิก)
(จอนโซนี)
(พโยเยจิน)
(ยุนจงซอก)
(อีแทซอน)
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
(ละครเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง)
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์ และศาสนาในเรื่อง)
(เป็นเพียงการสมมติเท่านั้น)
(ฉากที่มีสัตว์ร่วมแสดงถ่ายทำโดยใช้)
(อุปกรณ์ประกอบและเทคนิคพิเศษ)
องค์ชายรัชทายาท ทอดพระเนตรจดหมายภูตผีแล้ว
ใครอยู่ในห้องนี้
ยิงไหล่ขวาขององค์ชายรัชทายาทแล้ว
คำสาปที่สองบรรลุแล้ว
พบจดหมาย ที่องค์ชายรัชทายาทตั้งพระทัย
จะส่งให้พระอาจารย์มิน
องค์ชายรัชทายาททรงพาทหารนายหนึ่ง กลับมาจากพื้นที่ล่าสัตว์
วังตะวันออกมีขันทีคนใหม่เข้ามา
ชื่อโกซุนดล
องค์ชายรัชทายาทกำลังเรียกตัวขันที
และนางกำนัล ที่มาจากบยอกชอนไปเข้าเฝ้า
ขันทีโกซุนดลที่สังกัดวังตะวันออก
คือมินแจอี บุตรสาวของพระอาจารย์มิน
พระมเหสี หัวหน้าหน่วยฮันมาเข้าเฝ้าเพคะ
เข้ามาได้
เป็นอย่างไรบ้างท่านหัวหน้าหน่วย
เชิญนั่งสิ
ขอบใจท่านมากที่ช่วย ปกป้ององค์หญิงกับองค์ชายใหญ่
ข้าเรียกท่านมาเพราะอยาก กล่าวขอบคุณเป็นการส่วนตัว
องค์หญิงรักอนุชาของนางมากจริงๆ
ข้าเคยนึกว่านางยังเป็นเพียงเด็กน้อย แต่ดูเหมือนข้าจะคิดผิด
นางถึงกับขอให้ท่านไปด้วย เพื่อความปลอดภัย
หากท่านไม่ได้อยู่ด้วย ทั้งสองคงบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว
กระหม่อมยินดีพ่ะย่ะค่ะ ขอเพียงทั้งสองพระองค์ทรงปลอดภัย
นางกำนัลควอนบอกข้าว่า
ท่านเห็นใบหน้า ที่แท้จริงของคนร้ายแล้ว
พอจะมีวิธีจับมันหรือไม่
ยามนั้นดึกมากแล้ว กระหม่อมจึงเห็นไม่ชัดเท่าใด
ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ
รู้หรือไม่ว่า มีเรื่องแปลกประหลาดเกิดขึ้น
มีใครบางคน ส่งจดหมายไม่ระบุนามมาให้ข้า
ทว่าก็เกิดขึ้นบ่อยไม่น้อย
มีบางครา ที่บรรดานางกำนัลใส่ร้ายป้ายสีกัน
และปล่อยข่าวลือต่างๆ ไปทั่ววัง
เขาเป็นหัวหน้าผู้ดูแลวังหลัง
ข้าจึงมักเอาหูไปนา เอาตาไปไร่
และบางคราก็พยายาม ช่วยแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น
ลองอ่านดูสิ
ข้าคิดว่านางกำนัล เพียงแต่หยอกกันกระมัง
ขันทีโกซุนดลที่สังกัดวังตะวันออก
คือมินแจอี บุตรสาวของพระอาจารย์มิน
พระมเหสี
นี่ไม่ใช่เรื่องจริงอย่างแน่นอน
มันเป็นไปไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
แน่นอน ข้าก็คิดเช่นนั้น
รัชทายาทจะจ้างสตรี
ที่แต่งกายเป็นบุรุษ มาเป็นขันทีรับใช้ตนได้อย่างไร
และยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นฆาตกรแห่งแกซองนางนั้นอีก
รัชทายาทไม่มีทางอนุญาตให้สตรี
ที่เป็นอาชญากรกระทำความผิดร้ายแรง แต่งกายเป็นขันทีและเข้ามาทำงาน
รับใช้พระองค์ในวังหลวง ที่ฝ่าบาทประทับอยู่เป็นแน่
จริงพ่ะย่ะค่ะ พระมเหสี
มันไม่ใช่เรื่องจริงอย่างแน่นอน
นั่นสินะ ข้าก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องจริงแน่
เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด
เพราะถ้าหากเป็นเรื่องจริง รัชทายาทคงบอกท่านไปแล้ว
ว่าพระองค์ให้มินแจอีเข้ามาอยู่ในวัง
ถูกต้องหรือไม่
มินแจอีเป็น คู่หมั้นคู่หมายของท่านไม่ใช่หรือ
ข้าแน่ใจว่ามันต้องเป็นเพียง ถ้อยคำหยอกล้อของนางกำนัลแน่
เห็นขันทีโกแล้วข้าก็ไม่แปลกใจเลย
คงไม่มีผู้ใดคิดว่า
เขาเป็นบุรุษแน่ หากเขาไม่ได้ใส่เครื่องแบบขันที
คราแรกที่ข้าเห็นเขา ข้าก็คิดอยู่ในใจเช่นกัน
ว่าเขาช่างเป็นขันที ที่มีใบหน้างดงามนัก
นอกจากนี้
องค์ชายรัชทายาทยังทรงโปรดเขามาก
ท่านก็ทราบใช่หรือไม่
คงเป็นเพราะเหตุนี้ จึงมีข่าวลือพรรค์นี้อยู่ทั่ว
ท่านหัวหน้าหน่วย อย่าได้เก็บไปใส่ใจเลย
ข้าเองก็จะทำเช่นเดียวกัน
ข้านำจดหมายนี้ มาให้ท่านดูแทนที่จะเผามันทิ้ง
เพราะข้าไม่ต้องการให้รัชทายาท ต้องเจ็บปวดหากทรงทราบเข้า
และในเมื่อท่านเป็น บริวารคนสนิทที่สุดของพระองค์
ข้าจึงอยากขอให้ท่าน ช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ที
พ่ะย่ะค่ะ พระมเหสี
นั่นเจ้ากำลังทำบ้าอันใดอยู่ ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้
ไม่เป็นไรใช่หรือไม่
นี่มันเรื่องอันใดกัน เจ้าใช่แทกังหรือไม่
รัชทายาท...
องค์รัชทายาท เมื่อครู่หม่อมฉัน เห็นพี่น้องฝาแฝดของเขา
เขาอยู่ในห้องหนังสือเพคะ
ราชองครักษ์แทกังขัดขวาง ไม่ให้หม่อมฉันตามจับเขาได้
เขาอาจช่วยเหลือฝาแฝดเพคะ
ไม่จริงพ่ะย่ะค่ะ ไม่ใช่เลยพ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
กระหม่อมเห็นเขาวันนี้ครั้งแรก กระหม่อมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขายังอยู่
ข้าไม่ควรบีบคอเจ้าเลยจริงๆ
แต่เจ้าร้องแรกแหกกระเชอให้คนมา
ข้าเลย...
องค์รัชทายาท ที่กระหม่อมไม่ได้ทูลเรื่องฝาแฝดนั้น
เป็นเพราะเขาตายไปตั้งแต่ยังเด็ก
กระหม่อมเห็นเขาตาย ด้วยตาตัวเองพ่ะย่ะค่ะ
แต่กระหม่อมตกใจมาก ที่เห็นเขายังมีชีวิตอยู่
กระหม่อมจึง...
ฝาแฝดของเจ้าตาย ในบยอกชอนเช่นนั้นหรือ
เมื่อสิบปีก่อน ระหว่างเหตุกบฏในบยอกชอน
กระหม่อม...
ก็อยู่ที่นั่นพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเห็นพวกทหาร สังหารพี่ชายฝาแฝดของกระหม่อม
กระหม่อมจึงหนีมาเพียงลำพังพ่ะย่ะค่ะ
หลังจากเร่ร่อนอยู่ข้างถนน
กระหม่อมก็ได้พบพระองค์
แล้วเหตุใดจึงมา บอกเรื่องนี้กับข้าเอาป่านนี้
เจ้าก็รู้ว่าข้าสืบหาความจริง เกี่ยวกับคดีบยอกชอนอยู่
กระหม่อมเห็นคนที่มาจากบยอกชอน ถูกขับไล่ออกจากวังนะพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจึงกลัว จะถูกไล่ไปเช่นนั้นบ้าง
เจ้าภักดีกับข้ามาตลอด
ข้าย่อมปกป้องเจ้าเป็นแน่
พระองค์พากระหม่อมเข้ามาอยู่ในวัง
หากผู้ใดล่วงรู้ว่า กระหม่อมมาจากบยอกชอน
จะเป็นผลเสียต่อพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
เจ้าแน่ใจหรือว่า คนส่งสาส์นที่ไปยังเรือนของเจ้า
คือพี่ชายข้า
เป็นเรื่องจริงหรือไม่ ที่บิดามารดาและพี่ชายเจ้า
ถูกพี่ข้าสังหาร
เรื่องนั้นข้ายังไม่แน่ใจ
เช่นนั้นผู้ที่...
โปรยกระดาษสีแดงที่มีประโยค "ซง กา มยอล อี" เขียนไว้
คือพี่ชายของกระหม่อมหรือ
แม้ว่าบุรุษที่ข้าเจอที่ตลาด
จะสวมใส่ผ้าปิดหน้า แต่เขาคล้ายกับเจ้าอย่างแน่นอน
ทั้งผู้ที่ยิงศรใส่ข้า เมื่อหนึ่งปีก่อน
ทั้งผู้ที่นำมีดกับงูพิษ
ไปให้ร่างทรง
คือพี่ชายเจ้าเป็นแน่
องค์รัชทายาท
กระหม่อมต้องทำอย่างไร จึงจะชดใช้ในสิ่งที่พี่ชายทำได้
หากจำเป็น กระหม่อมก็พร้อมถวายชีวิตพ่ะย่ะค่ะ
หากจะสังหารกระหม่อมก็ย่อมได้
เจ้าจำเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นในบยอกชอนได้หรือไม่
สามเดือนก่อนเกิดเรื่อง
กระหม่อมถูกส่ง ไปอยู่บ้านญาติพ่ะย่ะค่ะ
เนื่องจากเราแทบไม่มีกิน จึงต้องลดปากท้องที่ต้องเลี้ยงไป
ทว่า ที่บ้านญาติกระหม่อม ก็ไม่ต่างกันเลยพ่ะย่ะค่ะ
พวกเขาจึงไล่กระหม่อมออกมา
และวันนั้นเอง
ที่กระหม่อมเห็นพี่ชายถูกสังหาร
ด้วยเหตุนี้กระหม่อม จึงไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ในบยอกชอนพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมพยายามลบล้างความรู้สึกผิด
ทั้งเรื่องที่ไม่เคยคิด ตามหาร่างของมารดา
ทั้งเรื่องที่ กระหม่อมทิ้งพี่ชายไว้ให้ตาย
ไม่นึกเลยว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่
และไม่นึกเลยว่า เขาจะทำเรื่องพรรค์นั้นลงไป
เจ้าคิดว่าเขา ไปทำสิ่งใดในห้องหนังสือ
กระหม่อมก็ไม่แน่ใจ
เขาไม่ได้ขโมยกำไลไปเพคะ
หากเขาเห็นกำไล
เขาย่อมรู้ว่าหม่อมฉันรู้ความจริง เบื้องหลังการตายของครอบครัวแล้ว
และหากเขาเคยเข้ามา ในห้องลับนี้มาก่อน
เขาก็คงรู้แล้วว่าหม่อมฉันคือมินแจอี
พี่ชายเจ้าอาศัยประโยชน์ จากใบหน้าที่เหมือนกัน
ในการเข้าออกวังอย่างอิสระ
ด้วยเหตุนี้ข้าจึงไม่อาจ ให้เจ้าอยู่ที่นี่ต่อไปได้
ข้าจะคิดหาข้ออ้างแล้วแจ้งต่อ หน่วยราชองครักษ์ประจำตัวรัชทายาทเอง
- เจ้ากลับไปอยู่บ้านเสีย - รัชทายาท
ไม่ว่าอย่างไรกระหม่อมก็จะอยู่ อารักขาพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
ทรงอย่าไล่กระหม่อมไปเลย
แทกัง
ข้าเชื่อใจเจ้า
เจ้าอาจพลั้งมือบีบคอนาง
แต่ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ได้มีเจตนา...
จะสังหารนาง
กลับบ้านไปก่อนเถิด
แล้วอีกไม่นานข้าจะเรียกเจ้ามา
เหตุใดข้าจึงจำนางไม่ได้กัน
พระองค์ทรงกำลังสืบคดีนี้ เพื่อปกป้องนางหรือพ่ะย่ะค่ะ
นางเป็นบุตรสาวของท่านอาจารย์
หากนางบริสุทธิ์ ข้าก็จะปกป้องนาง
พระองค์ต้องช่วยนาง ได้อย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ
หากนางกลับมาและสามารถ พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนได้
ข้าจะส่งนางไปหาเจ้า
ทรงรับปากแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทรงให้นางอยู่ใกล้ๆ
เพื่อรักษาสัญญา ที่ทรงให้ไว้กับข้าหรือ
- มันไม่เหมาะสม กระหม่อมทำเอง - พอสักที
เขาเป็นขันทีจากวังตะวันออก ข้าเชื่อใจเขา
ดังนั้นข้าจึงเป็นผู้เดียว ที่แตะต้องเขาได้
องค์รัชทายาท
หารัชทายาทก่อนเถอะขอรับ
ข้าจะปกป้องพระองค์ เช่นเดียวกับที่พระองค์ปกป้องข้า
จะต้องไม่มีสิ่งใด เกิดขึ้นกับเราทั้งคู่ขอรับ
ขวดอ้วนๆ นี่...
(ตอนที่ 18)
ไว้ตรงนี้
ส่วนขวดฝาสีเขียวไว้ตรงนี้
ขวดฝาสีแดง...
ภาพที่นายท่านมิน วาดเมื่อครานั้น...
ลายเส้นสีแดงเหล่านั้น มันคือสิ่งใดกันนะ
เจ้าบ่นพึมพำอะไรอยู่ผู้เดียว
ท่านอาจารย์ ข้ามีเรื่องอยากถามขอรับ
เรื่องอันใด
คอขาดบาดตายหรือไม่
เช่นนี้
เห็นแล้วท่านอาจารย์ คิดอย่างไรบ้างขอรับ
พอจะเดาออกหรือไม่
เคยเห็นภาพนี้มาก่อนหรือไม่
ศิษย์ข้า...
นี่มัน...
ท่านอาจารย์ขอรับ ท่านช่างเป็นอัจฉริยะจริงๆ
นี่มันตั้งเตไม่ใช่หรือ
เจ้าอยากเล่นตั้งเตหรือ
ท่านอาจารย์ คิดว่าข้าไม่รู้จักตั้งเตหรืออย่างไร
แต่ข้าแน่ใจว่า มันหน้าตาเป็นเช่นนี้นะ
มันคืออะไรกันแน่
- ก็ตั้งเตอย่างไรเล่า - ไม่ใช่ขอรับ
องค์ชายรัชทายาทเสด็จเพคะ
เสด็จพี่มาเยี่ยมน้องหรือ
ใช่
พี่รู้ว่าเจ้าเป็นห่วงมยองอัน
แต่อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยเล่า
เจ้าดูซีดเซียวไม่น้อย
เพคะเสด็จพี่
เส้นผมของมยองอันไม่เปลี่ยนเป็นสีขาว
เช่นนั้นเขาก็ไม่เกี่ยวข้อง กับคาถาบงการจิตหรือ
เกิดกลัวขึ้นมารึ
ทรงมาทำอะไรที่นี่หรือเพคะ
ไม่เห็นรึ
ข้าก็กำลังอ่านหนังสือ ใต้แสงจันทร์อย่างไรเล่า
ประตูเปิดออกไปข้างนอก
เจ้าคิดหรือว่า นำเก้าอี้มาแล้วจะใช้นั่งได้
ซื่อบื้อเสียจริง
วันนี้ข้าจะยืนเฝ้ายามให้เอง
เจ้าไปนอนเสีย
หม่อมฉันขอนั่งอยู่ตรงนี้ สักพักได้หรือไม่เพคะ
หากนอนไม่หลับก็ตามใจเจ้าเถิด
เหตุใดจึงเสด็จมาที่นี่ แทนที่จะประทับในห้องพระองค์ล่ะเพคะ
บอกแล้วอย่างไรว่ามาอ่านหนังสือ
ข้าบอกพวกขันทีแล้ว
ว่าคืนนี้จะอยู่ที่นี่
พระองค์ทรงจำหนังสือทุกเล่มได้หมด เหตุใดเสด็จมายามนี้...
แม้หม่อมฉันจะรู้ดี ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้
แต่ทรงเป็นห่วงว่า หม่อมฉันจะหวาดกลัวเพราะเรื่อง
ที่เกิดขึ้นวันนี้หรือเพคะ
ทรงมาปกป้องหม่อมฉันหรือ
เพคะ คงเป็นไปไม่ได้
ไปนอนเสียเถิดไป
ดึกป่านนี้แล้ว
ขอแสดงความยินดี กับท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายด้วย
ไม่นานท่านก็จะได้ เป็นพระญาติกับว่าที่กษัตริย์
อำนาจของท่านคงไม่มีใคร เทียบเทียมได้ทีเดียวเชียว
เช่นนั้นหรือขอรับ
นับเป็นเกียรติจริงๆ ที่ว่าที่ราชินี
จะเป็นผู้มาจากตระกูลของเรา
ว่าแต่ เรื่องนั้นมันเกี่ยวข้องอันใด
กับอำนาจของตระกูลข้าหรือ
เหตุใดท่านจึงพูดจา ไม่รู้เรื่องรู้ราวเช่นนี้เล่าขอรับ
เราย่อมรู้กันดีว่าผู้ที่อยู่ ในตำแหน่งพระญาตินั้นมีอำนาจเพียงใด
ท่านจึงกระเสือกกระสน ผลักดันให้หลานสาว
ได้อภิเษก กับองค์ชายรัชทายาทไม่ใช่หรือ
ท่านนั่นแหละ พูดจาเช่นนั้นได้อย่างไร
ท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายเพียงทำสิ่ง ที่บริวารผู้จงรักภักดีพึงกระทำ
หลังจากประกาศห้ามสมรส ก็ยังมีบงดันรยอง
เขาเพียงแต่เสนอ ชื่อหลานสาวของตนไปก็เท่านั้น
ผู้ดำเนินการคือสำนักวังหลัง
ซึ่งก็แปลว่า พระมเหสีคือผู้ตัดสินพระทัย
อำนาจของพระญาติรึ
เช่นนั้นคงหมายความว่า ท่านกำลังเพิกเฉยต่อภาระหน้าที่
ที่พึงกระทำเพื่อประโยชน์ของแผ่นดิน
หรือราษฎรหลังจากได้
มัวเมาในรสอำนาจและความละโมบโลภมาก
ที่มาพร้อมกับ ตำแหน่งพระญาติฝั่งมารดาใช่หรือไม่
ท่านเสนาบดีฝ่ายซ้าย ระวังคำพูดด้วยขอรับ
เอาล่ะ พอแค่นี้เถิด อย่างไรเสียวันนี้ก็เป็นวันดี
นั่นสินะขอรับ สิ่งดีๆ กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า
ในประเทศนี้
ไม่มีผู้ใดพร่ำเพ้อ เรื่องอำนาจของญาติของตนกันหรอก
ในเมื่อผู้ที่จะดูแลรับใช้ ฝ่าบาทและราษฎรมีเพียง
บริวารผู้จงรักภักดีที่ไม่ได้ เป็นพระญาติฝั่งมารดาเท่านั้น
ไปกันเถิด
ท่านพี่ ไปกันดีกว่าขอรับ
องค์ชายรัชทายาท ขอแสดงความยินดีด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมได้ยินมาว่าพระชายา
เป็นผู้ที่ฉลาด
และงดงามนักพ่ะย่ะค่ะ
ในเมื่อพระองค์จะได้อภิเษกกับนาง
วันนี้ก็นับเป็นวันดีนัก
- ขอแสดงความยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ - ขอแสดงความยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาท ทรงรู้สึกอย่างไร ที่จะได้อภิเษกสมรสพ่ะย่ะค่ะ
อย่าทำเรื่องเช่นนี้อีก
เปิดประตูเสีย
องค์ชายรัชทายาท ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
หม่อมฉันจะไปที่วังหลวง
เพื่อช่วยพระชายาในการฝึกซึบอีเพคะ
(การฝึกทำพระราชพิธีประจำชาติ)
รบกวนเจ้าด้วย ดูแลนางให้ดีล่ะ นางกำนัลชเว
รับด้วยเกล้าเพคะ
นั่งสิ
องค์รัชทายาท
หม่อมฉันจะนำธูปนี้ไปยังมันยอนดัง
และร่วมมือกับท่านอาจารย์คิม สืบค้นเรื่องของพระรูปนั้นนะเพคะ
ข้าไม่ให้เจ้า ออกไปนอกวังเพียงลำพังแล้ว
ยามนี้มันอันตรายเกินไป
ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ใด ข้าจะไปกับเจ้าด้วย
เพคะรัชทายาท
ในเมื่อยังไม่มี การจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรส
การที่กระหม่อม มาเข้าเฝ้าถึงตำหนักเช่นนี้
ถือเป็นการฝ่าฝืนกฎ
ทว่าองค์ชายรัชทายาท ทรงอนุญาตเป็นกรณีพิเศษ
ให้กระหม่อมมาเข้าเฝ้าพระองค์ได้
พระชายา ขอแสดงความยินดีด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ
ข้าไม่สบายใจเลย ที่ต้องตบตาองค์ชายรัชทายาทเช่นนี้
พระชายาอย่าได้
ไม่สบายพระทัย กับเรื่องใดเลยพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเป็นผู้เดียว ที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง
พระชายาโปรดวางพระทัย
ทุกอย่างนี้ทำไป เพื่อเปลี่ยนแปลงราชสำนัก
และนำสันติสุขมาสู่ปวงชนพ่ะย่ะค่ะ
ท่านพ่อมักกล่าวอยู่เสมอว่า
ตระกูลของเราเป็น ตระกูลของราชการที่อยู่ได้
ด้วยน้ำพักน้ำแรงของประชาชน เราจึงควรตอบแทนราษฎรและดูแล
ให้แน่ใจว่าพวกเขาอยู่ดีกินดี
ดังนั้นข้า จะฝ่าฟันเรื่องนี้ไปให้จงได้
กระหม่อมซาบซึ้งใจนัก ที่พระองค์ทรงเข้มแข็งถึงเพียงนี้
พระชายา
ทรงอย่าทำพิธีรำลึกถึงบรรพบุรุษ ในวังเป็นอันขาดเลยนะพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะดูแลให้มารดา ของพระองค์ไปสู่สุคติเองพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าค่ะ ท่านลุง
ขอบคุณท่านมาก
(เตรียมกลับบ้าน)
ข้าจะไปด้วย
อย่าพูดเช่นนั้น
ไม่ได้ ครานี้ข้าไม่ทนแล้ว
ข้าทนนั่งข้างกองไฟ
เอาแต่นึกเป็นห่วงเรื่องเจ้า
ได้แต่เฝ้ารอให้เจ้า
กลับมาบ้านอยู่ฝ่ายเดียว
ข้าทนไม่ไหวแล้ว
ให้ข้าไปกับเจ้าด้วยเถิด
หากสถานการณ์อันตรายเกินไป ข้าจะยอมกลับ ให้ข้าไปด้วยเถิด
- นี่ของดัลแร - ของดัลแร
ส่วนนี่ของมอรู
แหม
- ชอบหรือไม่ - สวยมากเจ้าค่ะ
หากเจ้าสวมจะสวยยิ่งกว่านั้นอีก
ข้าเพิ่งรู้ว่า มารดาของเจ้าปักผ้าเก่งถึงเพียงนี้
นางตัดชุดได้เหมาะ
กับดัลแรและมอรูนัก
- อ้าว ท่านลุงเลี้ยงไก่นี่ขอรับ - อ๊ะ
- สวัสดีขอรับ - สวัสดีเจ้าค่ะ
แหม เสื้อผ้าดีเลยนี่
- ไปได้ผ้ามาจากไหนหรือ - บัณฑิตพัคนำมาให้ข้าเอาไป
ตัดชุดให้ข้ากับคุณหนู...
คุณหนู...
สหายข้าบอกให้ทำเช่นนั้น ให้เจ้ากับคุณหนูแจอีสินะ
เหตุใดไม่นำมาตัดชุดให้ตัวเองเสีย
เจ้าไม่อยากสวมชุดอย่างสตรีหรอกหรือ
ยามที่เจ้าแต่งกายเป็นสตรี
ข้าเห็นเพียงด้านหลังเท่านั้น
แต่ก็รู้ว่าเจ้างามนัก
ท่านอาจารย์ นี่ท่านพูด...
ชู่
ข้ารู้แล้วว่าเจ้าคือจางการัม
ส่วนขันทีโกก็คือคุณหนูมินแจอี
ข้าจะบอกความลับอะไรให้
ข้ารู้
ว่าแท้จริงแล้วบัณฑิตพัคคือผู้ใด
บัณฑิตพัค
ก็คือบัณฑิตพัคไม่ใช่หรือขอรับ
แม้ว่าข้าจะรู้ตัวตน ที่แท้จริงของเขาแล้ว
ข้ารู้สึกว่าข้าไม่น่ารู้เลย
ปกติยามท่านรู้สิ่งใดมา ท่านมักชอบโอ้อวดนักไม่ใช่หรือ
เหตุใดครานี้ไม่คุยโวเล่า
ข้าไม่อยากให้บัณฑิตพัค รู้ว่าข้ารู้ความจริงแล้วน่ะสิ
เพราะหากเขารู้เข้าล่ะก็ ข้าคงได้เป็นที่รองมือรองเท้าเขาแน่
ข้าไม่อยากให้เรา มีความสัมพันธ์เช่นนั้น
หัวเด็ดตีนขาดอย่างไรก็ไม่มีวัน เขาต้องเป็นบัณฑิตพัคไปให้ถึงที่สุด
- เขาคือองค์ชายรัชทายาทหรือ - บอกแล้วอย่างไรว่าให้ทำไขสือ
เขาคือรัชทายาทหรือ
ไม่ใช่ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เสีย ไม่อย่างนั้นเจ้าจะหยอกล้อ
เล่นหัวเขาไม่ได้แล้ว
มีอีกเรื่อง
ท่านแม่ของข้าบอกว่า
สตรีที่มายืน อยู่หน้ามันยอนดังนางนั้นกล่าวว่า
นางมีใจให้ข้าหรือ
ไม่มีขอรับ
ข้าเพียงแต่ไม่ชอบใจ ที่แม่นางน้ำแข็งย้อยทำกับท่าน...
เหตุใดจึงไม่ชอบใจเล่า
หรือจะเป็นเพราะว่าเจ้ามีใจให้กับข้า
เจ้าจึงไม่อยากให้ข้า กับนางแต่งงานกันใช่หรือไม่
ไม่จริงเลยขอรับ
ไม่ใช่สักหน่อย
บอกว่าไม่ใช่ก็ไม่ใช่สิ
ท่านอาจารย์มาจากบยอกชอนรึ
ข้าได้ยินว่า เขาเคยอยู่ที่อุษาคเนย์มานาน
แต่เขาไม่เคยบอกข้าเลย...
เตรียมการทุกอย่างตามที่สมควร
แล้วกลับไปหมู่บ้านแนวังเสีย
เราใกล้จะได้กลับบ้านแล้วหรือเจ้าคะ
ใช่แล้วล่ะ พวกเจ้าทำได้ดีมาก
ข้าอยากพาแทกังไปด้วยขอรับ
เช่นนั้นก็ได้
เจ้าไปรู้จักเขาได้อย่างไร
เมื่อสองปีก่อน นอกประตูซูกูมุน
ข้าเห็นเขาไล่เก็บศพคน
ที่นอนอยู่เกลื่อนกลาด
หลังจากนั้น ข้าก็บังเอิญเจอเขาที่โรงเตี๊ยม
จึงเริ่มเรียกเขาว่า "ท่านอาจารย์"
นี่คืออะไรหรือ
นี่เป็นภาพที่นายท่าน...
ภาพที่ขุนนางที่ข้าเคยรับใช้เคยวาด ข้าเพียงแต่นึกถึงมันขึ้นมาได้ขอรับ
มันไม่ใช่ตัวอักษร แต่ก็ไม่ใช่รูปวาดเช่นเดียวกัน
มยองจินผู้นี้จึงไม่อาจให้คำตอบได้
สหายข้าดูออกหรือไม่
เหตุใดต้องสีแดง
ท่านไม่เคยวาดภาพเช่นนี้มาก่อน...
แต่ข้าจำได้แม่นเลยขอรับ
นี่เป็น...
- จิกกึมโด - จิกกึมโดรึ
จิกกึมโด...
จิกกึมโดคืออะไรหรือขอรับ
มันเหมือนกับสาส์นลับบางอย่างน่ะ
เริ่มวาดจากกรอบก่อน
แล้วค่อยเขียนตัวอักษร ลงไปในช่องตามลำดับที่เจาะจง
ตัวอักษรทั้งหมดจะเชื่อมโยงกัน
จึงจะมีเพียงผู้ส่งและผู้รับเท่านั้น ที่รู้ความหมายที่แท้จริง
มันคือจดหมายลับ
ที่เขียนขึ้นเพื่อไม่ให้ ผู้อื่นล่วงรู้เนื้อหาภายใน
ท่านกำลังเขียนจดหมายถึงใครสักคน
เช่นนั้นท่านต้องติดต่อ กับคนผู้นั้นอย่างลับๆ เป็นแน่
แจอี
ลูกต้องปกป้ององค์รัชทายาทไว้ให้ได้
ท่านพ่อ
จะต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น โดยที่ข้าไม่รู้เป็นแน่
นายท่านจะเขียน จดหมายลับไปเพราะเหตุใด...
ไม่สิ หากท่านจะเขียนจดหมายลับ
ท่านจะส่งไปให้ผู้ใดกัน
นี่เจ้า...
- รองมือปราบแกซอง - รองมือปราบ
รองมือปราบแกซอง ย้ายมาอยู่ฮันยางหลังได้เลื่อนขั้น
เป็นผู้บังคับกองพันขอรับ
พระอาจารย์มินไว้ใจเขา
เขาจึงเคยแวะมา ที่เรือนอยู่บ่อยครั้งขอรับ
หากพระอาจารย์มิน ส่งจดหมายลับให้บุคคลที่ไว้ใจได้
จะต้องเป็นเขาอย่างแน่นอน
เราต้องไปพบเขา
องค์รัชทายาท เช่นนั้นเราต้องไปสำนักฝึกฝน...
องค์รัชทายาท...
พ่ะย่ะค่ะ
คนนั้นขอรับ
- ใต้เท้า - เจ้าคือ...
ข้ารับใช้ของใต้เท้ามิน...
เช่นนั้นข้าก็ไม่ได้จำผิดไปสินะ
เจ้ามาทำอะไรที่ฮันยาง
หรือจะหนีมาโดยไม่ยอม มอบตัวเป็นทาสของทางการ
ข้ามากับคุณหนูแจอีเจ้าค่ะ
คุณหนู...
เจ้าค่ะใต้เท้า แจอีเองเจ้าค่ะ
เหตุใดเจจ้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าได้ข่าวว่าเจ้าตกเขาตายไปแล้ว
ข้ารอดมาได้หวุดหวิด
และกำลังพยายามหาตัวผู้ที่ สังหารครอบครัวของข้าอยู่เจ้าค่ะ
ผู้ที่สังหารครอบครัวของเจ้ารึ หมายความว่าอย่างไร
ใต้เท้า ท่านพ่อของข้าได้ส่ง
จดหมายลับให้ท่านหรือไม่เจ้าคะ
ยังเก็บจดหมายฉบับนั้นไว้อยู่หรือไม่
ข้าบอกอะไรเจ้าไม่ได้ทั้งนั้นแหละ
ข้าไม่อาจรู้ได้ว่าผู้ที่สังหาร ครอบครัวเจ้าคือผู้อื่นจริงหรือไม่
อย่างไรเสียตอนนี้เจ้าก็ยัง เป็นฆาตกรที่สังหารครอบครัวตนเองอยู่
ไม่จริงเลยเจ้าค่ะ
คุณหนูแจอีเพียงถูกใส่ความเท่านั้น
เป็นเรื่องจริงนะเจ้าคะ โปรดเชื่อนางด้วยเถิด
หากท่านได้รับจดหมายจริง
โปรดนำมาให้ข้าดูทีเถิด
เห็นแก่ใต้เท้ามิน
ข้าจะทำเป็นไม่เห็นพวกเจ้าแล้วกัน
แต่อย่าได้มาเจอข้าอีก
หยุดก่อน
คำนับเสียสิ
มารยาทแย่เสียจริง
พระองค์คือว่าที่กษัตริย์แห่งโชซอน
องค์รัชทายาทอย่างไรเล่า
(อีฮวาน)
องค์ชายรัชทายาท
นี่เป็นจดหมายที่ใต้เท้ามิน มอบให้กระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
เป็นจิกกึมโดอย่างที่ทรงคิดพ่ะย่ะค่ะ
ว่าแต่
เหตุใดเจ้าจึงได้จดหมายฉบับนี้มา
ทั้งที่ผู้รับน่าจะเป็นผู้อื่น
ใต้เท้ามินให้กระหม่อม
นำไปส่งให้ท่านเสนาบดีฝ่ายซ้าย อย่างลับๆ พ่ะย่ะค่ะ
ทว่าหลังจากย้ายมาอยู่ฮันยาง
มารดาของกระหม่อม ก็เสียชีวิตพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจึงยุ่งกับงานศพ
และหลังจากนั้นกระหม่อมก็ทราบข่าวว่า ใต้เท้ามินได้เสียชีวิตไปแล้ว
จึงกังวลว่าจดหมายฉบับนี้
อาจนำอันตราย มาสู่ตัวกระหม่อมได้พ่ะย่ะค่ะ
อย่างไรก็ตาม กระหม่อมได้ไปที่เรือน
ของท่านเสนาบดีฝ่ายซ้าย ตามคำขอของใต้เท้ามินแล้ว...
เจ้าคนบาป ฮันจุงออน จงออกมารับราชโองการของฝ่าบาทเสีย
ยามเห็นทหารอยู่ที่เรือนของเขา
กระหม่อมก็ขลาดกลัวเกินกว่า จะเข้าไปส่งมอบจดหมายพ่ะย่ะค่ะ
ทั้งๆ ที่ข้าควรรักษาสัญญา ที่ให้ไว้กับใต้เท้ามิน
ข้าต้องขออภัยด้วย
ไม่เป็นไรใต้เท้า
ทั้งที่เกิดเรื่องมากมาย ท่านก็ยังคง เก็บจดหมายไว้ ข้าก็ซาบซึ้งใจมากแล้ว
เนื้อความเป็นความลับจริงๆ ดูอย่างไรก็จับต้นชนปลายไม่ได้
บัณฑิต...
องค์รัชทายาท กระหม่อมไม่อาจ แกะความหมายได้พ่ะย่ะค่ะ
หากมันเป็นจิกกึมโดที่มีผู้รับ เป็นท่านเสนาบดีฝ่ายซ้าย
ข้าแน่ใจว่าเขาต้องอ่านออกแน่
แต่เหตุใดท่านพ่อ ต้องเขียนจดหมายฉบับนั้น
เนื้อความในนั้นมีเรื่องใด ที่ข้าไม่รู้อยู่เช่นนั้นหรือ
ท่านหัวหน้าหน่วย
- ทำอะไรอยู่หรือ - วันนี้ข้าต้องไปทำความสะอาด...
ข้าหิ้วเองขอรับ
แขนเล็กเช่นนั้น จะหิ้วถังน้ำนี่ได้อย่างไรกัน
แต่ข้าหิ้วไหวนะขอรับ
องค์ชายใหญ่ได้สติเมื่อใด ส่งข่าวไปบอกข้าด้วย
เพคะ องค์รัชทายาท
ขอบคุณขอรับ
- เจ้าคงลำบากมามากเลยสินะ - ไม่เลยขอรับ
มันเป็นสิ่งที่ขันทีประจำวังตะวันออก สมควรทำอยู่แล้วขอรับ
กลางคืน เจ้านอนที่ใดหรือ
องค์รัชทายาททรงประทานห้องให้ข้า...
เหตุใดจึงถามหรือ
แล้วเหตุใดจึงต้องคุยกับข้า ด้วยท่าทีระมัดระวังเช่นนั้น
ท่านเป็นอะไร...
ขอบใจเจ้ามาก
ที่ยังมีชีวิตอยู่
ข้าขอโทษที่จำเจ้าไม่ได้
หากข้ารู้ความจริง
ข้าคงดูแลเจ้าให้ดีกว่านี้
ขอโทษด้วย ที่ข้าไร้ความสามารถถึงเพียงนี้
ท่านหัวหน้าหน่วย
ที่ผ่านมา แม้ท่านจะไม่รู้ว่าข้าคือมินแจอี
ท่านก็ดูแลข้าเป็นอย่างดีแล้วเจ้าค่ะ
ช่วงที่สืบคดีจุดทิศหลัก
ใครๆ ก็ต่างเยาะเย้ยท่าน ที่ต้องแข่งกับขันทีต้อยต่ำ
แต่ท่านก็ยังยอมรับฟังคำพูดของข้า
และบอกว่ามันอาจช่วยชีวิตคนได้
ท่านได้ดูแลข้า เป็นอย่างดีแล้วเจ้าค่ะ
ทั้งในฐานะมินแจอี และในฐานะมนุษย์ด้วยกัน
แล้วเหตุใด
เหตุใดเจ้าจึงไม่ยอมมาหาข้า
ข้าพยายามหาตัวฆาตกรตัวจริง ที่สังหารครอบครัวของข้าอยู่
เรื่องนั้นมันสำคัญต่อข้ามากยิ่งกว่า
ความปลอดภัยของตัวข้าเจ้าค่ะ
องค์ชายรัชทายาท ทรงทราบเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
พระองค์ทรงอนุญาตให้เจ้าอยู่ หลังจากรู้ตัวตนของเจ้าหรือ
องค์รัชทายาท ทรงบอกให้ข้ากลับไปหาท่าน
มาตั้งแต่ที่ข้า มาเข้าเฝ้าพระองค์แล้ว
พระองค์ทรงพยายาม รักษาระยะห่างหลายครั้งหลายหน
แต่ผู้ที่ดึงดัน จะอยู่เคียงข้างพระองค์
ก็คือข้า
เจ้าไม่รู้หรือว่า การที่สตรีแต่งกายเป็นขันที
มาอยู่ในวังเช่นนี้มันเสี่ยงเพียงใด
ผู้ที่ต้องเสี่ยง
ไม่ได้มีเพียงตัวเจ้าเท่านั้น
แต่รัชทายาทก็เช่นกัน
เจ้าต้องเลิกทำเช่นนี้ได้แล้ว
ก่อนที่ผู้อื่นจะล่วงรู้...
ก่อนที่เรื่องราวจะใหญ่โต
เจ้าต้องออกจากวังไปกับข้า
ท่านหัวหน้าหน่วย ข้า...
แม้ในอนาคตจะมีวันที่ข้า ไม่ต้องแต่งกายเช่นนี้อีกต่อไป
ข้าก็ไม่อาจกลับไปเป็นมินแจอี คู่หมั้นของท่านได้เจ้าค่ะ
เจ้าปันใจให้องค์รัชทายาทหรือ
ช่างเถิด
ข้าไม่อยากฟัง
อย่างไรเสียตระกูลของเรา
ก็ได้แลกเปลี่ยน จดหมายสู่ขอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
มันหมายความว่าเราสองคน ไม่ต่างจากเข้าพิธีมงคลสมรสแล้ว
ตราบใดที่จดหมายนั้นยังอยู่
เจ้าก็จะยังเป็นสตรีของข้า
ท่านน่าจะรู้ดีอยู่แก่ใจ ว่ากระดาษแผ่นเดียว
ไม่อาจรั้งให้ข้าอยู่กับท่านได้
ท่านหัวหน้าหน่วย โปรดอย่ารอข้าอีกต่อไปเลยเจ้าค่ะ
หาสตรีนางอื่น และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเถิด
นี่เป็นสิ่งเดียวที่ข้า...
จะมอบให้กับท่านได้เจ้าค่ะ
ทรงเป็นเช่นไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ
สิ่งที่เจ้าจะพูดกับข้า มีเท่านั้นเองหรือ
พระองค์ทรงสัญญากับกระหม่อมไว้ว่า
หากคุณหนูแจอีกลับมา และล้างมลทินให้ตัวนางเองได้
พระองค์จะส่งนางให้กระหม่อม
ดันกึมจีกเย
มันคือสัญญาระหว่างสหาย
กระหม่อมหวังว่า พระองค์จะทรงรักษานะพ่ะย่ะค่ะ
จะให้ข้ารักษาสัญญานั้นได้อย่างไร
นางไม่ใช่วัตถุ
แม้จะมีจดหมายสู่ขออยู่
ข้าก็ไม่อาจจับนางมัด
แล้วลากนาง ไปส่งถึงมือเจ้าได้ไม่ใช่หรือ
หากนางรู้กฎหมายบ้านเมือง
นางจะกลับมาด้วยตัวเองพ่ะย่ะค่ะ
องค์ชายใหญ่มยองอัน ทรงฟื้นคืนสติหรือยังเพคะ
อ๋อ หม่อมฉันกำลังทำความสะอาด...
องค์ชายใหญ่ทรงเป็นอย่างไรบ้างเพคะ
เขายังไม่ฟื้นเลย
ข้าชักไม่แน่ใจว่าการที่เขาหลับ ไปนานเช่นนี้เป็นเรื่องปกติหรือไม่
รัชทายาท
มีเหตุผลอื่นที่ทำให้พระองค์ ทรงกังวลเรื่ององค์ชายใหญ่อีกหรือ
ทั้งชิมยองและร่างทรงต่างก็เกี่ยวโยง
กับเส้นผมสีขาวและกลีบดอกโบตั๋น
เส้นผมของพวกเขาเปลี่ยนสีไปกะทันหัน
พระองค์ทรงคิดว่าผมสีขาวคือหลักฐาน ว่าคนผู้นั้นถูกบงการจิตหรือเพคะ
หากพระที่มรณภาพไป
ทันใช้คาถาบงการจิตกับมยองอัน
เส้นผมของเขาจะเปลี่ยนสีเช่นเดียวกัน
แต่เพราะอะไร
เหตุใดเขาจึงต้องใช้ วิชาบงการจิตกับมยองอัน
อันที่จริง องค์หญิงฮายอนเคยตรัสกับหม่อมฉัน...
องค์ชายมยองอันพูดจาเพ้อเจ้อ ว่าเห็นภูตผีวิญญาณและงู
มาบัดนี้ก็พร่ำเพ้อว่า ตัวเองถวายลูกท้อให้เสด็จพี่อึยฮยอน
มยองอันบอกว่า
เขาเป็นคนถวายลูกท้อ ให้เสด็จพี่อึยฮยอนรึ
ไม่จริง เป็นไปไม่ได้
มันจะเป็นไป...
องค์รัชทายาท ทรงกังวลพระทัยหรือเพคะ
เช่นนี้มยองอันจะต้องเสี่ยง
ข้ากังวลที่เขาเกี่ยวข้องกับ การสวรรคตของรัชทายาทองค์ก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น นี่ไม่ใช่ข่าวลือ แต่ตัวเขาพูดออกมาจากปาก
มีผู้อื่นได้ยิน สิ่งที่เขาพูดอีกหรือไม่
ยามนั้นพระมเหสีทรงอยู่ด้วยเพคะ
รัชทายาท
ทรงคิดว่านางกำนัลควอนลอบพา
องค์หญิงฮายอน กับองค์ชายใหญ่มยองอันออกไปหรือไม่
ไม่แน่ว่านางอาจรู้จักกับ
พระที่ใช้วิชาบงการจิตก็เป็นได้
ระวังปากเจ้าไว้
แต่หากนางพยายามลบความทรงจำ ขององค์ชายใหญ่ด้วยการบงการจิต...
ข้าบอกให้ระวังปากอย่างไรเล่า
นี่เจ้ากล้าใส่ความพระมเหสี ผู้เป็นราชินีแห่งโชซอนเชียวหรือ
องค์รัชทายาท
พวกคนร้ายไม่ได้พยายาม ทำร้ายองค์ชายใหญ่มยองอัน
มีเพียงองค์หญิงฮายอนเท่านั้นเพคะ
หากพวกมันตั้งใจจริง
นางกำนัลควอนคงถูกสังหารไปแล้ว
หม่อมฉันไม่แน่ใจว่า พระมเหสีทรงทราบเรื่องราวมากแค่ไหน
แต่นางกำนัลควอนนั้น...
พอสักที
องค์รัชทายาท
ทรงจำสิ่งที่หม่อมฉัน เคยพูดที่มันยอนดังได้หรือไม่
ในเมื่อเรายังไม่มีหลักฐาน ข้อสันนิษฐานก็สำคัญขอรับ
เราสามารถเริ่มจากข้อสันนิษฐาน
แล้วค่อยๆ ตีกรอบให้แคบลงทีละอย่าง สุดท้ายก็อาจนำไปสู่ความจริงได้
นี่เป็นเพียงข้อสันนิษฐาน อีกข้อหนึ่งเท่านั้น
และในการจะค้นหาความจริงได้นั้น
มันก็เป็นสิ่งที่เราไม่อาจมองข้ามได้
องค์ชาย
เกิดเรื่องอันใดขึ้น เอะอะอันใด...
องค์หญิง
กินเสียหน่อย
นี่ด้วย
เท่าที่ข้าเคยศึกษามา
ไม่มียาตัวใดมีผลข้างเคียง ที่ทำให้ผมเปลี่ยนเป็นสีขาวเช่นนี้
ไม่มียาเช่นนั้นอยู่พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมไม่เคยจ่ายยาเช่นนั้น ให้องค์ชายใหญ่เลยพ่ะย่ะค่ะ
จู่ๆ พระเกศาก็เปลี่ยนสีเอง
กระหม่อมไม่เคยพบเคยเห็นเลยพ่ะย่ะค่ะ
เป็นเรื่องจริงหรือไม่
ที่มยองอันบอกว่าเขาเป็นคน ถวายลูกท้อให้เสด็จพี่อึยฮยอน
และพระมเหสีเองก็ทรงอยู่ด้วย ในตอนที่เขาพูดเรื่องนั้นออกมา
- เป็นเรื่องโกหกใช่หรือไม่ - เรื่องอันใด
ปลาสีแดงที่ว่าอายุ เป็นพันๆ ปีนั่นอย่างไรเล่า
ปลาที่วางไข่
ที่ทำให้คนวิปลาสได้
พี่ไม่ได้โกหกเสียหน่อย มันเป็นเรื่องจริง
ปลาตัวนั้นวางไข่สีแดงทุกๆ 15 วัน
หากผู้ใดกินไข่พวกนั้นเข้าไป ผู้นั้นก็จะวิกลจริต
ไม่เชื่อ
ท่านพี่โกหกแน่ๆ เช่นนั้นมันชื่อปลาอะไร
มูยางฮยอลมก
ผู้ใดรึ
นายท่าน มีแขกมาขอรับ
ผู้ใดมาเอาดึกดื่นป่านนี้
ท่านเป็นใครหรือ เหตุใดจึงมาพบข้า
รัชทายาท
ทรงมีเหตุอันใดจึงเสด็จมา ในยามนี้หรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้าไม่ได้มาเรือนท่านนานทีเดียว ชวนให้นึกถึงอดีตนัก
กระหม่อมและตระกูลของกระหม่อม ติดหนี้บุญคุณพระองค์นักพ่ะย่ะค่ะ
เปิดโรงเก็บของดูซิ
ข้าจะพิสูจน์ให้ดูว่าใต้เท้าฮัน
- และหัวหน้าหน่วยฮันบริสุทธิ์จริง - ทรงไม่เปลี่ยนไปเลย
พระองค์ยังคงปรากฏกายมากะทันหัน
ให้กระหม่อมตกใจเช่นเคย
อย่างไรก็ตาม การที่เสด็จออกมา นอกวังตะวันออกบ่อยเช่นนี้
ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรนักนะพ่ะย่ะค่ะ
และพระองค์ ก็ไม่ควรเสด็จเพียงลำพังเช่นนี้
ทรงมีสิ่งใดจะตรัส กับกระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้า...
ไว้ใจท่านได้หรือไม่
เพื่อประเทศนี้ และเพื่อสนับสนุนพระองค์กับฝ่าบาท
กระหม่อมได้นำทุกอย่างในชีวิต
มาเดิมพันแล้วพ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาท สิ่งนี้คือจิกกึมโดพ่ะย่ะค่ะ
จิกกึมโดนี้คือ...
ใช่ ถูกต้องตามที่ท่านคิด
จิกกึมโดแผ่นนี้ถูกเขียนขึ้น โดยท่านอาจารย์ของข้าและสหายของท่าน
ท่านอาจารย์มิน
ซึ่งแต่เดิม ผู้รับก็คือท่าน
เขาฝากมาให้ก่อนเกิดโศกนาฏกรรมนั้น
ทว่ามีอุปสรรคขัดขวางเสียก่อน มันจึงถูกส่งมาไม่ถึงมือผู้รับ
จิกกึมโดแผ่นนี้ พระองค์ทรงไปได้มาอย่างไรหรือ
ก่อนอื่น ข้าต้องการรู้เนื้อหาของมันเสียก่อน
ซึ่งท่านเป็นผู้เดียว ที่สามารถอ่านข้อความในนี้ออก
ได้พ่ะย่ะค่ะ
จิกกึมโดนี้
ถูกเขียนขึ้นด้วยรูปแบบที่มีเพียง กระหม่อมและโฮซึงเท่านั้นที่รู้
ข้าแน่ใจว่าฆาตกร ที่สังหารครอบครัวตระกูลมิน
และเหตุผลที่ท่านอาจารย์ ส่งจดหมายลับฉบับนี้ให้ท่าน
จะต้องเชื่อมโยงกันอย่างแน่นอน
เช่นนั้นเรื่องที่มินแจอี บุตรสาวของเขาเป็นฆาตกร...
มินแจอีถูกใส่ความ
ข้าต้องได้รู้เนื้อความในนี้
เบาะแสที่สำคัญที่สุด ที่จะช่วยไขคดีทั้งหมดนี้
อาจอยู่ในจดหมายฉบับนี้ก็เป็นได้
ท่านพี่ ไม่ใช่ว่ายามนี้ เราควรลงมือแล้วหรือขอรับ
ท่านไม่เห็นหรือว่า เจ้าเสนาบดีฝ่ายซ้ายมันปากดีเพียงใด
หากไม่ได้รับรู้ข้อมูล จากท่านเจ้ากรมมหาดไทย
ข้าอาจฉี่ราดกางเกงเพราะคำพูด
ของใต้เท้าฮันไปแล้วก็เป็นได้
ก็นั่นน่ะสิ
อำนาจของพระญาติเช่นนั้นรึ
เขาควรพูดเรื่องเช่นนั้นหรืออย่างไร
ผู้ที่เล่นตุกติก กับขั้นตอนการคัดเลือก
เพื่อให้หลานสาวได้เป็นพระชายาน่ะรึ
ข้าส่งคนไปจางจูแล้วขอรับ
และได้ชาวบ้านมาเป็นพยาน เรื่องการตายของภรรยาฮันจุงซอบแล้ว
ขอเพียงท่านสั่งมา ข้าก็พร้อมลงมือขอรับ
บัดนี้เรามีทุกสิ่งที่จะใช้ จัดการใต้เท้าฮันอยู่ในมือแล้ว
ทว่าอุปสรรคชิ้นโต ก็คือองค์ชายรัชทายาท
ท่านพี่บอกเรามาได้หรือไม่ ว่าไพ่ตายที่ท่าน
จะใช้โค่นรัชทายาทคือสิ่งใด
ไพ่ตายที่ข้ามีอยู่ในมือนั้น...
ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของข้านี่
มันคืออะไร
นี่มันป้ายประกาศจับมินแจอี ฆาตกรแห่งแกซองไม่ใช่หรือ
หรือว่านี่จะเป็นไพ่ตายที่ท่านว่า
ข้ารู้ดีว่ารัชทายาท ไม่ใช่เป้าหมายที่จัดการง่าย
ทว่าสุดท้ายแล้วเขาก็แค่เด็กน้อย
หัดมีความรักก็เท่านั้น
หัดมีความรักรึ
ดูใบหน้านี้ให้ดีสิ
ใครบางคนที่มีใบหน้าเหมือนนาง จะอยู่ใกล้ตัวรัชทายาทเสมอ
เจ้าจำชื่อนี้ได้หรือไม่
เจ้าของหินสลักหน้าหลุมศพ คือซงซูชอนที่ตาย
เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ปีมะโรง
มันคือชื่อเต็มของนายซง
ที่ถูกแขวนคอ ที่ซึงนเยมุนเมื่อสิบปีที่แล้ว
ไม่น่าเชื่อ เช่นนี้คงเป็นเรื่องใหญ่แล้ว
องค์รัชทายาท ทรงทราบหรือไม่ว่า
เหตุวุ่นวายในตระกูลมินนั้นเชื่อมโยง กับเรื่องที่เกิดขึ้นในบยอกชอน
มีดข้าล่ะ มีดของข้าหายไปไหน
สิ่งที่หายไปคือมีดของข้า
เหตุใดเขาต้องขโมยมีดของข้าไป
องค์รัชทายาท ซุนดลพ่ะย่ะค่ะ
- จะทำอันใดของเจ้า - ขออภัยขอรับ ข้ากำลังรีบ
ฮวานอีโนแซง ดุกอีวูซา
จดหมายภูตผี ตัวอักษรสีแดงเปลี่ยนไปแล้ว
เจ้าจะแก่ตัวและตายเพียงลำพัง
ไร้ซึ่งภรรยาหรือลูกหลาน
ความหมายของคำสาปท่อนนี้...
ซุนดล เจ้ากล้าดีอย่างไร
คิดว่ากำลังทำสิ่งใดอยู่
พระชายากำลังตกอยู่ในอันตราย
- รัชทายาทอยู่ที่ใดหรือขอรับ - เจ้าพูดบ้าอันใดอยู่
ท่านต้องส่งคน ไปที่ตำหนักพระชายานะขอรับ
เส้นผมสีขาวเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อันใด
ลูกไม่ต้องกังวลสิ่งใด และทำใจให้สบายเถิด
อย่างไรเสียสิ่งที่สำคัญ ก็อยู่ข้างใน จริงหรือไม่
ฮยอน ที่แปลว่า จิตใจอันเปี่ยมด้วยเมตตา
นั่นแหละคือนามของเจ้า
นามของเจ้าคือ...
(ซง ฮยอน)
ซงฮยอน
นี่มัน...
เป็นไปไม่ได้
มีเหตุอันใดหรือ
ขันทีเข้ามาที่นี่ไม่ได้นะเจ้าคะ
พระชายา
(วัยเยาว์ที่ผลิบาน)
พระชายาถูกลอบปลงพระชนม์
ฝ่าบาท โปรดถอดองค์ชายรัชทายาท ออกจากตำแหน่งด้วยเถิด
ฝ่าบาท
ท่านคิดว่าเขา คือบุตรชายของซงจริงหรือ
นางตายแล้วรึ
ผู้ใดจะทำเรื่องเช่นนั้นกัน
ขันทีโกซุนดลที่สังกัดวังตะวันออก
คือมินแจอี บุตรสาวของพระอาจารย์มิน
ส่งคนไปสำนักผู้ตรวจการหลวง แล้วตามหานางให้เจอ
ผู้ที่หม่อมฉันมีใจให้...
ข้าจะหาตัวเจ้าให้พบ