(ดัดแปลงจากเว็บคอมิก "พันธุ์แปลกแสบสุดขั้ว")
(ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง)
(กรุณาอย่าลอกเลียนแบบการต่อสู้ในเรื่อง)
คาถาแสงสีทองไม่เผยแพร่ให้คนภายนอก
ไม่ว่าปู่นายจะเป็นใคร
ก็นับว่าเขาทรยศเขาหลงหู่
มิน่าล่ะ
นายถึงดูน่าเวทนานัก
เขาก็คงเป็นคนแบบนี้สินะ
สืบทอดทางกรรมพันธุ์
ปู่ผมไม่ได้ทรยศ
อย่ามาพูดจาเหลวไหลนะ
ท่านอาจารย์อา
แรงไปหน่อยหรือเปล่าครับ
อาจารย์ไม่ได้ให้พวกเรา…
ฉู่หลัน
ไม่ว่าเวลาไหน
อย่าเผยฝีมือของตนเอง
ต่อหน้าใครเด็ดขาด
แต่ว่าปู่
ปู่สอนวรยุทธ์ผม
ปู่ต้องบอกผมว่าใช้ได้เมื่อไหร่สิ
ใช้ได้เมื่อไหร่
ปู่บอกไม่ได้
แต่เมื่อไหร่ที่ใช้ไม่ได้
หลานต้องจำไว้
ฉู่หลัน
ไม่ว่าเวลาไหน
อย่าเผยฝีมือของตนเอง
ต่อหน้าใครเด็ดขาด
แต่ว่าปู่ครับ
ปู่บังคับผมฝึกวรยุทธ์ทุกวัน
แล้วปู่ก็ไม่ให้ผมใช้ต่อหน้าคนอื่น
ผมชักไม่อยากเรียนวรยุทธ์แล้วนะ
เรียนไปก็ไม่ได้ใช้ เหนื่อยเปล่าๆ
ฉู่หลัน
ที่จริงปู่เข้าใจที่หลานคิดแบบนี้นะ
แต่นี่ ล้วนเป็นกรรมที่ปู่ก่อไว้
หลานจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องเรียนรู้มัน
ปู่ครับ
ปู่ก่อกรรมอะไรไว้เหรอ
ฟังปู่นะ
ตระกูลจางของพวกเรา
เดิมทีเป็นชาวยุทธภพ
ภูตผีปีศาจทั้งหมดบนยุทธภพนี้
ล้วนไม่เกรงกลัวฟ้าดิน
สิ่งเดียวที่พวกมันกลัวที่สุด
ก็คือคนที่แตกต่างจากพวกมัน
ยิ่งหลานชั่วร้าย
พวกเขาก็จะทำลายหลาน
ยิ่งหลานหวาดกลัว
พวกเขาก็จะเหยียบย่ำหลาน
หากหลานดีเกินไปหรือเก่งเกินไป
พวกเขาก็จะไม่วางใจ
หลานจะต้องไม่ต่างจากพวกเขา
พวกเขาถึงจะวางใจยอมรับหลาน
รู้ไหมว่าวรยุทธ์ตระกูลจางของพวกเรา
ทำไมถึงเปิดเผยสู่ภายนอกไม่ได้
นั่นเพราะเพียงเผยออกไป
หลานจะกลายเป็น คนเหนือมนุษย์ในสายตาของคนอื่น
ถึงตอนนั้นเมื่อไหร่
พวกเขาก็จะตามฆ่าหลานทันที
ต้นไม้ที่สูงเด่นเกินใคร
ย่อมถูกลมพัดทำลาย
หามีทางเลือกอื่นไม่
จางฉู่หลัน ไม่ต้องลุกขึ้นแล้ว
ปู่ครับ
ลุกขึ้น ฝึกต่อไป
ดึงแสงสีทองในตัวออกมา
เจตจำนงฟ้าดิน
"เจตจำนงฟ้าดิน"
- รากฐานหมื่นแสงสีทอง - "รากฐานหมื่นแสงสีทอง"
รากฐานหมื่นแสงสีทอง
บ่มเพาะมหาพิบัติ
"บ่มเพาะมหาพิบัติ"
บ่มเพาะมหาพิบัติ
พิสูจน์ปาฏิหาริย์ข้า
มาสิ เข้ามาเลย มัวรออะไรอยู่
จะสู้กับฉันเหรอ คิดว่าตัวเองเป็นใคร
เป็นบ้าอะไรของแก
ร่างพลังชี่
(ใช้ร่างพลังชี่)
ไม่ว่าปู่นายจะเป็นใคร
ก็นับว่าเขาทรยศเขาหลงหู่
คนเหนือมนุษย์ที่สังหารยอดฝีมือจากกลุ่มรวมพันธุ์
ก็คือปู่ของนาย
จางซีหลิน
สำหรับนาย
เขาเป็นปู่ที่รักและห่วงใยนายมาก
แต่สำหรับคนเหนือมนุษย์
เขาเป็นมารร้าย ที่คร่าชีวิตของคนไปมากกว่าสิบคน
แม้จะสู้จนตาย
นายก็ทำได้แค่นี้แหละ
ไม่รู้หรอกว่าปู่ของนาย
แอบเรียนคาถาแสงสีทองได้ยังไง
แต่ว่าฉันจะไม่อนุญาต
ให้นายที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า
และไม่มีพลัง
มาทำให้ประตูของกุฏิปรมาจารย์ต้องแปดเปื้อน
ไปกันเถอะ
กลับเขาหลงหู่
อาจารย์อา อาจารย์ไม่ได้ให้เชิญจางฉู่หลันกลับไปเหรอ
ไม่จำเป็น
ฉันทดสอบดูแล้ว
จางฉู่หลันไม่มีคุณสมบัติ
หยุดก่อน
ใครให้นายไป
จางฉู่หลัน
ไม่ต้องลุกขึ้นมาแล้ว
อาจารย์อาไม่ลงมือกับนายแล้วล่ะ
ฉันตอนนี้
หมอบมามากพอแล้ว
หลายปีมานี้
ปู่ให้ฉันเก็บงำความสามารถตนเองมาตลอด
บอกว่าอย่าทำตัวเด่น
เพราะว่าในสายตาคนปกติ ฉันคือตัวประหลาด
ฉันซ่อนมันอย่างยากลำบาก
พูดตรงๆ
ในตอนที่ฉันรู้เรื่องคนเหนือมนุษย์ ฉันดีใจจริงๆ
ฉันคิดว่า
ฉันไม่ต้องใช้ชีวิตหลบๆ ซ่อนๆ
ในมุมมืดอีกแล้ว
นึกว่าได้เจอโลกที่ใช้ชีวิตได้อย่างอิสระ
มองหน้าใครต่อใครได้สบายใจแล้ว
สุดท้าย
เพราะไอ้แหล่งกำเนิดพลังชี่เส็งเคร็งนี่
ในสายตาคนเหนือมนุษย์อย่างพวกนาย ฉันก็ยังเป็นตัวประหลาด
ฉันไม่รู้แล้วว่าจะเผชิญหน้ากับเรื่องนี้ยังไง
พอคนแบบพวกนายโผล่มา
ชีวิตฉันก็ซวยไม่หยุดไม่หย่อน
ทีนี้ฉันก็จะเล่นให้เละกันไปข้าง
มาเลย เข้ามาเลยสิ
หากยังสู้ต่อ
ฉันอาจฆ่านายได้นะ
งั้นก็ลองดูสิ
ได้
งั้นฉันจะสนองนายเอง
จางฉู่หลัน ไม่ต้องกลัวเขา
ก็แค่ยอดฝีมือของกุฏิปรมาจารย์
นายเป็นทาสของพี่สาวแล้ว ต่อไปก็ไม่ต้องเก็บงำหรือหลบหนีอีก
ไม่อยากใช้ชีวิตหลบๆ ซ่อนๆ งั้นก็ยืนขึ้นมา
จากวันนี้ให้ยืนอย่างสง่าผ่าเผย
ตบคนที่หาเรื่องนายให้กระเด็นให้หมด
เฝิงเป่าเปา
เธอก็มาเหรอ
เรียกฉันว่าอะไรนะ
พี่เป่าเอ๋อร์
ขอโทษด้วยนายท่าน ผมผิดไปแล้ว
เสแสร้งกับพวกเขาน่ะได้
แต่กับฉัน ฉันฆ่านายแน่
ไป
งัดไม้เด็ดของนายออกมาให้หมด
รับทราบ
นายท่าน
(ความอดทน)
ปู่ครับ
ปู่ดูแสงสีทองผมสิ
สว่างพอแล้วใช่ไหม ไม่ต้องบังคับให้ผมฝึกฝนแล้ว
ห่างชั้น ยังไวไป
คิดว่าทำไมปู่ถึงให้หลานฝึกแสงสีทองล่ะ
นี่มันเป็นเพียงรากฐาน
หากแสงสีทองไม่ถึงขั้น
ต่อไปหลานไม่มีทาง เรียนสิ่งที่ปู่จะสอนให้ได้หรอก
นี่น่ะของจริง รับไป
นี่มันอะไรเนี่ย
แสงสีทองของผม
ถูกฉีกเป็นทิชชูเลย
มนุษย์ควบคุมพลังแบบนี้ได้เหรอ
ถ้าหลานสำเร็จวิชานี้
มันจะกลายเป็นพลังที่แกร่งที่สุดของหลาน
ต่อไป
จะให้อาจารย์อาเปิดหูเปิดตา
ดูพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของฉัน
ใช่ พลังนี้
ที่นายใช้จัดการหุ่นเชิดที่หลุมฝังศพครั้งก่อน
พลังที่เหนือกว่าแสงสีทอง
ความรู้สึกนี้
หรือว่าจะเป็น…
ฉันเข้าใจแล้ว
จางซีหลินคนนี้อาจจะเคยเป็น
คนของกุฏิปรมาจารย์
แต่ว่าใช้ชื่อปลอม เพราะกุฏิปรมาจารย์ไม่เคยมีสมาชิกชื่อนี้
เป็นไปได้ว่ากุฏิปรมาจารย์ปิดบัง
ฐานะของจางซีหลินเอาไว้
เพราะเป็นคนที่พวกเขาอยากลบทิ้งไป
(เทียบเชิญ)
(ประลองยุทธ์คนเหนือมนุษย์เขาหลงหู่)
กุฏิปรมาจารย์เทียบเชิญจางฉู่หลัน
และคนระดับสูงของทุกสำนักเข้าร่วมการคัดเลือก
ปรมาจารย์คนปัจจุบันบ้าไปแล้วงั้นเหรอ
ถ้านี่เป็นจริงล่ะก็
ไม่ได้กระทบแค่จางฉู่หลัน กับบริษัทของพวกเรานะ
โลกของคนเหนือมนุษย์ ก็จะเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เลย
หลายปีมานี้
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ใช้กับคน
เป็นไปได้ยังไง
แสงสีทองคุ้มกายของนายเจ๋งมากใช่ไหม
งั้นลองเจอนี่
ที่แท้ก็เป็นวิชาอสนีบาต
จางฉู่หลันรู้คาถาแสงสีทองก็ว่าอึ้งแล้ว
แต่นี่รู้วิชาอสนีบาตด้วย
แต่วิชาอสนีบาตของเขาไม่เหมือนอาจารย์อา
มันเป็นสีขาวเหมือนกับท่านปรมาจารย์เลย
เป็นไปไม่ได้
อาจารย์อาเป็นศิษย์คนสุดท้ายของท่านปรมาจารย์
ท่านย่อมต้องถ่ายทอดวิชาให้อาจารย์อา
แถมวิชาอสนีบาตยังแอบเรียนไม่ได้ นายลืมเหรอ
เป็นไงล่ะอาจารย์อา
แสงสีทองของนายรับไม่ไหวแล้วเหรอ
ยอมแพ้ซะเถอะ
ในบรรดาศิษย์ทั้งหมดมีอยู่ไม่กี่คน
ที่ถูกเรียกว่าเป็นผู้มีวรยุทธ์สูงส่ง
และในบรรดาคนวรยุทธ์สูง
มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถเรียนรู้วิชาอสนีบาต
อีกทั้งแม้ว่าพวกเขาจะเชี่ยวชาญ
ก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะส่งต่อให้คนอื่น
พันปีมานี้
คนที่ถ่ายทอดวิชาอสนีบาตให้แก่คนอื่นได้
ก็มีเพียงปรมาจารย์คนเดียว
แล้ววิชาอสนีบาตยังถ่ายทอดให้เพียง
ลูกศิษย์ที่มีความเป็นไปได้
ที่จะรับช่วงตำแหน่งปรมาจารย์ที่สุด
แบบนี้แปลกมาก
ถ้าปู่ของเขา
เป็นผู้มีวรยุทธ์สูงส่ง สามารถรับช่วงตำแหน่งปรมาจารย์ได้
แล้วทำไมพวกเราถึงไม่เคยได้ยิน ชื่อจางซีหลินเลยล่ะ
เปิดทางให้ฉัน
เดี๋ยวนี้
ขั้นต่อไปฉันจะโจมตีแสงสีทองของนาย ให้แตกละเอียด
อาจารย์อา
นายได้ขายหน้าสุดกู่แน่
ฝ่ามือสายฟ้างั้นเหรอ
ท่านั้นก็ใช้ได้เหรอ
ไม่คิดว่าเจ้าเด็กนี่ จะใช้วิชาอสนีบาตได้เชี่ยวชาญขนาดนี้
วรยุทธ์แบบเดียวกันอีกแล้ว
ไม่สิ
ชี่สีดำ
พี่เป่าเอ๋อร์
ทำไมเขาสกปรกขนาดนี้
อย่าตื่นตระหนกไป พี่สาวคุ้มครองนายเอง
เจ้าอาจารย์อาโง่งม
อย่าคิดมารังแกลูกน้องฉันดีกว่า
ถ้ายังจะสู้ต่อ
ฉันจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เอง
ผู้หญิงคนนี้ใครกัน
ปลดฝ่ามือสายฟ้าของอาจารย์อาได้ง่ายๆ เลย
หยุดพูดมาก
ฉันรู้แล้ว
จางฉู่หลัน
ในฐานะตัวแทนกุฏิปรมาจารย์เขาหลงหู่
ฉันขอเชิญนาย เข้าร่วมการประลองคนเหนือมนุษย์
ของเขาหลงหู่ในสองเดือนข้างหน้า
การแข่งวรยุทธ์รอบนี้
จะเป็นการคัดเลือกอิสระ หาผู้สืบทอดคนต่อไปของปรมาจารย์
จางฉู่หลัน คุณสมบัติของนายได้รับการยอมรับแล้ว
นายสมองกลับหรือไง
ทำไมฉันต้องให้นายมายอมรับอะไรก่อน
หรือว่านายไม่อยากรู้
ว่าทำไมปู่ของนาย
ถึงสามารถใช้วรยุทธ์ของกุฏิปรมาจารย์ได้
(อีก 60 วันก่อนการประลองคนเหนือมนุษย์)
ยังแสร้งทำอีก
ขอโทษที
หลายปีมานี้
แสร้งทำจนติดเป็นนิสัยแล้ว
พี่เป่าเอ๋อร์
พี่ว่าผมใช้พลังพิเศษ
ก็เท่ากับเป็นคนเหนือมนุษย์แล้วไหม
งั้นพรุ่งนี้ผมกลับไปเป็นคนปกติ
หรือว่าเป็นคนเหนือมนุษย์ดีล่ะ
แน่นอนว่าต้องเป็นคนเหนือมนุษย์สิ
ไม่ดีมั้ง
โลกของคนเหนือมนุษย์อันตรายขนาดนี้
ผมต้องมีกี่ชีวิตถึงจะกล้าไปเข้ากลุ่มของพวกพี่กัน
วันนี้เป็นเพราะมีพี่อยู่
ผมถึงได้มีความมั่นใจ
พี่เป่าเอ๋อร์
ผมน่ะเชื่อมั่นในพี่แบบสุดหัวใจ
เชื่อมั่น
อะไรคือเชื่อมั่น
เชื่อมั่น
น่าจะเป็นความหมายนี้
ความเชื่อมั่นเป็นศัพท์คำหนึ่ง
ตัวพินอินคือ "ซิ่นเริ่น"
หนึ่งคือเชื่อใจ
สองคือฝากหัวใจไว้มั่นแก่ใครสักคน
สามคือ…
ที่จริงผมคิดว่าความหมายไม่สำคัญหรอก
ผมคิดว่าความเชื่อมั่น
ก็คือเป็นทาสพี่โดยไร้เงื่อนไข
เมื่อกี้ที่ใช้คืออะไร
ที่มีแสงสีทองเปล่งประกาย
เห็นอาจารย์อาคนนั้นเรียกว่าคาถาแสงสีทองน่ะ
มา ส่องแสงนำทางให้เจ้านายหน่อย
ไม่ต้องแล้วไหม
ผมไม่ใช่กระบอกไฟฉายสักหน่อย
(เขาอู่ตัง)
พวกนายทำอะไรกัน
ศิษย์พี่หวัง พี่ไม่รู้เหรอ
การประลองคนเหนือมนุษย์แห่งเขาหลงหู่
ครั้งนี้เปิดให้คนนอกเข้าร่วม
เขาอู่ตังก็ได้รับเทียบเชิญแผ่นหนึ่ง
เราสองกำลังประลองฝีมือ ดูว่าใครมีคุณสมบัติเข้าร่วม
ได้ยินว่าหนึ่งในแปดอัศจรรย์
ผู้สืบทอดแหล่งกำเนิดพลังชี่
จางฉู่หลันก็จะเข้าร่วมด้วย
จางฉู่หลัน
ใครกันเหรอ
หวังเหย่
รู้จักฉันเหรอ
ในที่สุดนายก็มา
คนนี้แหละ พี่ดูสิ
อาจารย์ปู่
เสี่ยวหวังเหย่
อาจารย์ปู่
การประลองคนเหนือมนุษย์นี่ ผมอยากเข้าร่วมด้วยจัง
ใส่ชื่อผมลงไปได้ไหม
ขนาดนอนยังนอนไม่พอ ไม่ต้องไปเลยเขาหลงหู่น่ะ
อยู่พักผ่อนที่อู่ตังนี่แหละ
อย่าห่วงเลย
ถ้าผมไปเขาหลงหู่
ผมไม่ทำอาจารย์ขายหน้าหรอก
วรยุทธ์แกน่ะได้อยู่
แต่คิดว่าคนอื่นๆ ที่เข้าร่วมการประลอง รู้น้อยด้อยวิชาเหรอ
ก็ใช้วิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่วสิ
นี่แกรู้จักวิชานี้ได้ยังไง
วิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่ว
ไม่ใช่วรยุทธ์เขาอู่ตังหรอกเหรอ
จริงอยู่ที่เป็นวรยุทธ์เขาอู่ตัง
แต่แกรู้ไหมว่า
คนเหนือมนุษย์หลายคนเลยที่คะนึงหาวรยุทธ์นี้
ในปีเจี่ยเซิน
เขาอู่ตังถูกโจมตี
พี่ชายฉัน โจวเซิ่ง
และศิษย์พี่หง ศิษย์พี่ฟาง
สละชีวิตปกป้องที่นี่ไว้
หลังจากนั้น
ทุกคนก็คิดว่าวรยุทธ์นี้สาบสูญไปแล้ว
หากวิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่วปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง
เขาอู่ตังต้องถูกล้างสำนักเป็นแน่
อาจารย์ปู่
สมัยนี้เขาไม่ใช้ค่านิยมขโมยของคนอื่นแล้วน่า
มนุษย์เรา
มันไม่มีวันเปลี่ยนหรอก
แกกลับไปเถอะ
เขาหลงหู่เป็นเขาลัทธิเต๋าที่มีชื่อ
หนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ 72 แห่ง
เป็นที่รู้จักในนามเมืองหลวงของลัทธิเต๋า
ปรมาจารย์ได้กลั่น
เม็ดยาเก้าสวรรค์ที่ภูเขาแห่งนี้
เม็ดยาสำเร็จ มังกรและเสือปรากฏ
จึงได้ชื่อว่าเขาหลงหู่
ต่อให้เล่าเว่อวังเบอร์ไหน
มันก็แค่ภูเขาลูกหนึ่งเองนี่
ผมไม่ได้นับถือเต๋าสักหน่อย ผมจะไปที่นั่นทำไม
ที่นายเห็นเมื่อกี้เขาเอาไว้ให้คนทั่วไปดู
บนเขาหลงหู่นั่นมี การฝึกแข่งระหว่างคนเหนือมนุษย์
เรียกว่าการประลองคนเหนือมนุษย์
เมื่อก่อนเป็นการแข่งขันภายในบนเขาหลงหู่
แต่ครั้งนี้เปิดให้คนภายนอกเข้าได้
ผู้ชนะจะได้รับสืบทอดตำแหน่งปรมาจารย์ และก็ได้มรดก
ปรมาจารย์คืออะไรเหรอ
ใกล้ถึงแล้ว
ถึงแล้วค่อยว่ากันอีกที
พี่เป่าเอ๋อร์ นี่พวกเราจะไปไหนกัน
หลายปีก่อน บริษัทใช้เงินก้อนใหญ่ซื้อคฤหาสน์หลังหนึ่ง
ผู้อำนวยการสวีเคยอยู่ที่นั่น
ฉันยื่นเรื่องกับทางบริษัทแล้ว พวกเราจะไปอยู่นั่นสองสามวัน
คฤหาสน์
ผู้อำนวยการสวีเคยอยู่
พี่เป่าเอ๋อร์ นี่พี่จะพาผมไปพักผ่อนงั้นเหรอ
จะว่าแบบนั้นก็ได้
งั้นยังรออะไรอีก
ขับเร็วๆ หน่อยสิ พี่เป่าเอ๋อร์
(อีก 48 วันก่อนการประลองคนเหนือมนุษย์)
พี่เป่าเอ๋อร์
โรงหนังส่วนตัวใหญ่แค่ไหน
สระว่ายน้ำเป็นแบบหันเข้าทะเลสาบด้วยไหม
อย่างน้อยๆ
ก็ควรมียิมส่วนตัวแหละเนอะ
ถึงแล้ว
พี่เป่าเอ๋อร์
ผิดทางแล้วมั้ง
ที่นี่แหละ
จะชนะการประลองคนเหนือมนุษย์ได้
นายยังห่างชั้นมาก
ที่นี่ทั้งอยู่ไกลทั้งเงียบสงบ
จากวันนี้ไปพวกเราจะอยู่ที่นี่
ฉันจะฝึกซ้อมให้
ฝึกซ้อม
ไม่ใช่พักผ่อนเหรอ
พี่เป่าเอ๋อร์
พี่ล้อเล่นใช่ไหม
ลงมา
(ที่พักตากอากาศของหน่าโตวทง)
(สถานที่รกร้างของหน่าโตวทง)
ที่ฉันพูดไปนายอาจยังไม่เข้าใจ
เวลาหนึ่งเดือนนี้ นายเป็นของฉันแล้ว
พี่เป่าเอ๋อร์
ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากฝึกซ้อมนะ
แต่พี่ก็เห็นแล้ว
ถึงอาจารย์อาจะเก่งกาจแค่ไหน
พอผมทุ่มพลังใส่สุดก็สู้กับเขาได้สูสี
แค่แพ้แบบเฉือนๆ ไปนิดเดียว
คิดว่าสูสีแล้วเหรอ
นักพรตคนนั้นใช้วรยุทธ์แค่สามส่วน
เขาทดสอบนายเหอะ
พูดจริงเหรอ
ถ้าแบบนั้นก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องฝึกเลย
ฝึกให้ตายยังไงก็สู้เขาไม่ไหว
ไปเถอะ
นายพูดเองไม่ใช่เหรอว่า อยากรู้ความจริงเกี่ยวกับปู่นาย
ต่อให้นายไม่สนใจตำแหน่งปรมาจารย์
นายก็ใช้โอกาสครั้งนี้ไต่เต้าขึ้นไปได้
แบบนี้นายถึงจะมีโอกาส
ติดต่อกับคนที่รู้ความจริงนั้น
จางจือเหวย ปรมาจารย์รุ่นที่ 99
เลิกโอ้เอ้ได้แล้ว
การฝึกซ้อมแรก
ทำความสะอาดซะ
เจ้าจางฉู่หลันนั่น
ถึงจะรู้คาถาแสงสีทองกับวิชาอสนีบาต
แต่ว่าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้อาจารย์อาหรอก
หลิงอวี้
ประมือกับจางฉู่หลันเป็นยังไงบ้าง
พรุ่งนี้แกลงเขา
ช่วยอาจารย์หาคนคนหนึ่ง
ทดสอบดู
ว่าเขามีคุณสมบัติหรือไม่
คุณสมบัติอะไรเหรอครับ
คุณสมบัติที่จะสืบทอดตำแหน่งปรมาจารย์
นายสู้ชนะนี่ จะขมวดคิ้วหน้าเครียดทำไม
หลิงอวี้
กลับเขาหลายวันแล้ว
ทำไมไม่มาหาอาจารย์
ท่านอาจารย์
การประลองคนเหนือมนุษย์ใกล้ถึงเวลาแล้ว
ศิษย์ต้องฝึกให้หนัก
ไม่ทำให้เขาหลงหู่ขายหน้า
เช่นนั้นฉันจะไม่อ้อมค้อมแล้ว
แกคิดว่าจางฉู่หลันเป็นอย่างไร
วรยุทธ์ของเขาปานกลาง
เพียงแต่
คาถาแสงสีทองกับวิชาอสนีบาตที่เขาใช้
ต้นกำเนิดมาจากเขาหลงหู่ของพวกเรา
เช่นนั้นแกคิดว่า บุคลิกนิสัยเขาเป็นอย่างไร
อันนี้
ผมก็ไม่แน่ใจ
แต่คิดว่า
เขากะล่อนแปลกๆ
ผมไม่ชอบเขา
จุดหมายของการมีชีวิต ไม่จำเป็นต้องอยู่ให้คนชื่นชอบ
แกก็เหมือนกัน
พี่ตีผมทำไม
กำลังภายในลงตันเถียน ชี่ต้องขึ้นบน
นายทำสลับกัน ลองอีกครั้ง
ถ้าตีอีกจะโกรธแล้วนะ
การไหลเวียนชี่เป็นพื้นฐานวรยุทธ์ ถ้าแค่ควบคุมการไหลเวียนชี่ยังไม่เป็น
จะต่อสู้กับคนเหนือมนุษย์ยังไง
ลองอีกครั้ง
ยังไม่เริ่มพี่ก็ตีผมแล้ว
ยังไม่เริ่มก็ผิดแล้ว
ท่าทางการไหลเวียนชี่ผิดหมด
ฉันไม่เคยเห็นคนกากๆ แบบนายมานานแล้วนะ
พี่เป่าเอ๋อร์
ห้ามขยับ
ห้ามพูด
เฝิงเป่าเปา พี่ทำอะไรกับผมกันแน่
เมื่อไหร่ที่หลานทนไม่ไหว
ยืดหยุ่นเข้าไว้ หลานจะต้องทนไหว
เมื่อไหร่จะหายเจ็บ…
ต้องอดทน หลานต้องอดทน ทนไว้
ยังต้องอดทน
ฉู่หลันเอ๋ย
ปู่แก่แล้ว
ไม่รู้จริงๆ ว่าจะอยู่กับแกได้อีกกี่ปี
ต่อไปก็จะเหลือหลานคนเดียวแล้ว
ลุกขึ้นมาฝึกต่อ
เฝิงเป่าเปา
พี่เป็นคนหรือเปล่า
ผมเป็นลมไปนะ
ยังจะให้ฝึกซ้อมอีกเหรอ
นายไม่ได้เป็นลม
เมื่อกี้ฉันถ่ายทอดวิธีฝึกพลังให้นาย
วิธีฝึกพลังอยู่ในสมองนายแล้ว ต่อไปก็แค่ฝึกตามวิธีนั้นนั่นแหละ
จริงด้วย เหมือนว่าในสมอง จู่ๆ ก็มีวิธีการไหลเวียนชี่มากมาย
คาถาแสงสีทองและวิชาอสนีบาตของนาย
แม้ว่าจะเป็นวรยุทธ์ที่ไม่เลว
แต่เวลาหนึ่งเดือนไม่พอ ให้ความแข็งแกร่งของนายก้าวกระโดด
ลองดูของฉันแล้วกัน
วรยุทธ์อันนี้ของพี่เรียกว่าอะไร
ฉันเรียกมันว่าวรยุทธ์เก่าแก่
วรยุทธ์เก่าแก่
ชื่อประหลาดจัง
เฝิงเป่าเปา พี่จะทำอะไร
ทำอะไรเหรอ ก็ไปอาบน้ำน่ะสิ
ผมนั่งอยู่นี่นะ
รู้จักคำว่าเขินอายไหมเนี่ย
เขินอาย
จริงสิ
เหมือนว่าคนอื่นก็เคยบอกแบบเดียวกับนายนะ
ฝึกซ้อมไปแทนที่จะห่วงเรื่องนี้เถอะ เร็ว
รีบไปฝึกเข้า
มองอะไร รีบๆ ฝึกสิ
ชี่ของนายไปผิดทางแล้ว
พี่รู้ได้ยังไง
ทำไมชี่ของนายชอบไปผิดทาง
หลายทีแล้วนะ
เหมือนว่าจะไหลลงมาแบบไม่มีเหตุผล
ชี่ของผมจะไปถูกทางได้ไง
ถ้าพี่แต่งตัวแบบนี้
ก็จริง งั้นฉันจะไปเปลี่ยนชุดใหม่
พี่เป่าเอ๋อร์ พี่ให้อาหารหมูเป็นด้วยเหรอ
ก็เป็นนะสิ ขุดมันฝรั่ง
เก็บถั่วเหลือง ผ่าฝี
พวกนี้ฉันทำเป็นหมด
พี่เป่าเอ๋อร์
พี่เก่งจังเลย
วัยเด็กพี่เป็นยังไงเหรอ
พี่บอกผมหน่อยสิ
ฉันไม่ได้เจอเรื่องอะไรมา
เรื่องในอดีตฉันลืมไปหมดแล้ว
อย่าใจแคบสิ
เอาแบบนี้ ผมจะเล่า
เรื่องสมัยเด็กให้พี่ฟัง
ขอเล่าแบบสุ่มๆ นะ
ตอนเด็กๆ
มีเด็กผู้ชายที่แก่กว่าผมไม่กี่ปี คิดจะรังแกผม
ในตอนนั้นผมถูกห้ามใช้พลังพิเศษ
แล้วผมทำไง ผมก็แผ่พลังชี่เข้มๆ
ขู่พวกเขากลัวจนขี้หดตดหาย
แล้วจะบอกให้นะ
ตอนที่ผมแผ่พลังน่ะ
แม้แต่จักจั่นในลานก็หยุดร้อง
น่าจะถูกกลิ่นอายพลังชี่ของผมทำให้ตกใจแหละ
แล้วหลังจากนั้นมีอย่างอื่นเกิดขึ้นไหม
ต้องมีอยู่แล้ว
หลังจากนั้นก็เกิดเรื่องน่าสนใจกว่า
ไปผิดทาง แล้วก็ยังผิดอยู่
ฉันแต่งตัวดีๆ แล้ว
แต่นายยังได้รับผลกระทบ
พี่เป่าเอ๋อร์
ผมทำไม่ได้จริงๆ นะ
ควบคุมการไหลเวียนชี่เมื่อไหร่ใจต้องสงบ
นายคิดอะไรเยอะเกินไป
ทุกครั้งที่การไหลเวียนชี่ใกล้สำเร็จเมื่อไหร่ สมาธิของนายจะแตกซ่าน
ไม่ผ่านขั้นท้ายสุด ซึ่งก็คือด่านสำคัญที่สุดด้วย
การมีอยู่ของตรา
ก็เพื่อให้นายรักษาสมาธิ
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นตัวขัดขวางนายซะงั้น
เด็กหนุ่มวัยรุ่นนี่น่ารำคาญจริงๆ
ผมก็ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ จะเป็นความผิดผมได้ไงเล่า
ไม่ใช่ความผิดนายที่มีตรา แต่การถูกผลกระทบจากตราก็เป็นความผิดนาย
ปัญหานี้ต้องได้รับการแก้ไข
นายจะลงมือเอง
หรือให้ฉันทำ
พี่เป่าเอ๋อร์
ผมทำได้ พี่เชื่อผมอีกสักครั้งนะ
รอฉันอยู่นี่แหละ
พี่เป่าเอ๋อร์ นี่มันเรื่องอะไรกัน
วันนี้วันเกิดพี่เหรอ
ไง พี่เป่า
พี่เป่า สวยจัง
ไง พี่เป่า
น่ารักจังเลย
นี่คือเสี่ยวเหมิง
เถียนเถียน จิงจิง
- หานหาน ลิซ่า - ไงจ๊ะ
ทุกคนเป็นเพื่อนของสวีซื่อ
มาร่วมปาร์ตี้ของพวกเราโดยเฉพาะ
พวกเธอทำความรู้จักกันสิ
หล่อเหลาเอาเรื่อง
นี่ก็คือจางฉู่หลันที่ฉันเคยบอกพวกเธอไว้
ข้อบกพร่องใหญ่ที่สุดก็คือ
โสดตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้
ซื่อบื้อในเรื่องความรัก
ทุกคนรุกสักหน่อย
หนุ่มหล่อคนซื่อคุณภาพสูง
มาก่อนได้ก่อน
ถึงจะเป็นงานปาร์ตี้ ผมก็ยังยึดตามขั้นตอนปกตินะ
ผมแนะนำตัวก่อนดีไหม
- ผมชื่อ… - ยังต้องแนะนำอะไรอีก
ข้อมูลทั้งหมดของนาย พวกเรารู้กันหมดแล้ว
ไปจ้า ไป
- มา - นั่งลง
ได้ยินว่านายเคยไปเรียนที่เมืองนอกใช่ไหม
เรียนโรงเรียนผู้ดีใช่หรือเปล่า
โรงเรียนผู้ดีเหรอ
ดื่มจ้า เก่งจังเลย
ได้ยินว่านายเล่นกอล์ฟเก่ง
พาฉันไปสนามกอล์ฟส่วนตัว ของนายบ้างได้ไหมล่ะ
กอล์ฟ
กอล์ฟเหรอ
พี่บอกอะไรพวกเขาเนี่ย
ตักตวงโอกาสไว้เถอะ
ช่วยนายได้แค่นี้แหละ
มาจ้า หมดแก้ว
หมดแก้ว
ดื่มเลย
ดื่มเก่งจัง
น่ารักเกินไปแล้ว
เขามีกล้ามหน้าอกแหละ
- เขามีกล้ามหน้าอก - เขามีกล้ามหน้าอก
- อยากจับจัง - ดีกว่าแฟนเก่าฉันอีก
- เหมือนแฟนเก่าฉันเลย - อยากจับด้วยคน
จับหน่อยนะ
มีกล้ามหน้าอกด้วย
พอแล้วๆ
มา ฉันช่วยนายถอดเสื้อ
ผมเปล่าร้อนสักหน่อย
ไม่
- ไม่ดื่มแล้ว - อย่าอายไปเลย
เดี๋ยวช่วยถอดให้เอง
เฝิงเป่าเปา
พี่เห็นผมเป็นอะไร
เพราะความโง่เง่าของนายนั่นแหละ ดูหนังหน้าซวยๆ ของนาย
นายโง่ขนาดไหน ถึงเชื่อว่าสารรูปอย่างนาย
จะมีสาวมาตกหลุมรัก
ฉันไม่เคยเห็นคนกากๆ แบบนายมานานแล้วนะ
ไปให้พ้น
อารมณ์ร้ายขนาดนี้
คิดว่าตัวเองเป็นใครยะ
ใช่แล้ว ถ้าไม่ใช่พี่สาวของนายขอร้องพวกเรามา
พวกเราไม่มาหรอกนะ
บ้านผุพังแบบนี้ ยังแสร้งเป็นลูกคนรวยอะไรอีก
- ฮึ่ย - ชิ
- เป็นอะไรของเขา - นั่นสิ
- แสร้งทำเป็นลูกคนรวย - ไปกันเถอะ
คนขี้ขลาด
ขยะที่ไม่มีใครต้องการ
ที่แท้ในสายตาพวกเธอ ฉันก็เป็นแบบนี้นี่เอง
เอาคำสวยหรูพวกนั้นมาอธิบายตัวผม
แต่ความจริงในสายตาพี่
ผมก็ยังเป็นขยะที่ไม่มีใครรัก
ใช่ไหม
ฉันนึกว่านายอยาก
เอาตราออกจากตัวมาตลอดซะอีก
เฝิงเป่าเปา
เกมนายและทาสจบลงแล้ว
นายพูดอะไร
เมื่อก่อนปู่บอกผมว่าอย่าทำตัวเด่น
ก็เพราะเขาไม่อยากให้ผม
เหยียบเข้ากลุ่มคนเหนือมนุษย์
ดังนั้นผมถึงเชื่อฟังปู่
อยู่แบบเงียบๆ มานานหลายปี
ตอนนี้ตัวตนของผมถูกเปิดเผยแล้ว
ปิดบังไป ก็ไร้ความหมายแล้ว
แถมผมยังได้รู้ว่า
ยิ่งผมแสร้งทำเป็นขี้ขลาด
พวกพี่ก็ยิ่งคิดว่าผมขี้ขลาดจริงๆ
กลับมา
รู้ไหมว่าถ้าเดินออกไปจากนี่
จะมีจุดจบยังไง
รู้สิ
เฝิงเป่าเปา
ผมชนะพี่ไม่ได้
และผมก็รู้ว่าถ้าเดินต่อไป
ผมก็อาจจะตายอยู่ที่นี่ก็ได้
แต่ถ้าผมไม่เดินต่อไปล่ะก็
ผมคงเสียศักดิ์ศรีทั้งหมดไปตรงนี้แหละ
สำหรับผมแล้ว
แบบนั้นน่ากลัวกว่าการตายอีก
กลับมา
ฉันบอกให้กลับมา
ท่านปู่หง
วันนี้ผมเอาบะหมี่แห้งร้อนๆ มาให้
เจ้าไฟน้อย จุดไฟที
ท่านปู่หง
เป็นอะไรไป
ท่านปู่…
ท่านปู่หง
ท่านปู่…
ไม่ต้องหลบ
นั่นเป็นแค่เงาที่ไม่หายไป
ทำร้ายแกไม่ได้หรอก
พวกนี้เป็นใครกัน
นี่เป็นคนของอู่ตัง
และคนที่พยายามแย่งชิงวิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่ว
ที่เห็นนี่ก็คือส่วนหนึ่งของกบฏเจี่ยเซิน
หลังจากสงครามรุนแรงครั้งนั้น
ผู้คนบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก
คนที่รักษาชีวิตไว้ได้ กลายมาเป็นเจ้าสำนักแทน
มีคนหวาดกลัว
หลบซ่อน
แต่ก็มีคนที่นำพวกเราศิษย์พี่ศิษย์น้อง
ไปต่อสู้กับศัตรูด้วยกัน
เรารอดจากกบฏเจี่ยเซินได้
ปกป้องอู่ตังไว้ได้
เสี่ยวหวังเหย่
ห้วงนิมิตของแกไม่ธรรมดา
มันมีความนัยแฝง
ใหญ่เกินกว่าที่แกจะคิดได้
แกใช้เวลาไม่กี่เดือนก็ฝึกมันสำเร็จ
แต่พวกเราฝึกมาหลายสิบปีก็ยังทำไม่ได้
แกเป็นคนที่ถูกเลือก
แต่แกไม่ควรติดอยู่แค่ขั้นนี้
แกต้องเรียนรู้วิธีควบคุมห้วงนิมิต
นี่เป็นบัญชาสวรรค์ และก็เป็นความรับผิดชอบของแก
เจ้าลิงใหญ่ก็อยู่ที่นี่
ไม่อยากเห็นฝีมือของเขางั้นเหรอ
แต่ผมไม่เห็นอะไรเลย
นี่เป็นห้วงนิมิตของแก
อย่าใช้ดวงตา
ต้องใช้ใจดู
หลายสิบปีมานี้
ทุกคนเข้าใจแกผิดไปหมด
(โจวเซิ่ง หนึ่งในผู้สร้างแปดอัศจรรย์)
มีไม่กี่คนที่มองแกออกจริงๆ
อย่าเอาแต่จ้อง
ใช้ใจเรียนรู้
(วิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่ว)
วิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่ว
เจ้าลิงใหญ่
แกเห็นหรือยัง
แกมีผู้สืบทอดแล้ว
วิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่ว
มีผู้สืบทอดแล้ว
บะหมี่แห้งเหรอ
- ท่านปู่หง - ไม่ได้กินมาเป็นสิบปีแล้ว
บะหมี่นี่พอคลุกแล้ว
อร่อยกว่าเนื้อเสียอีก
ท่านปู่หง
เดี๋ยวผมคลุกให้
ฉันขังตนเองไว้ที่นี่หลายสิบปี
ก็เพื่อจะปกป้อง ความหวังลมๆ แล้งๆ ที่ไร้ความหมาย
น่าสังเวช
ช่างน่าสังเวช
ในตอนแรก
เจ้าลิงใหญ่นำวิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่วนี้
สอนให้พวกเราสามคน
เขาทำไปด้วยเจตนาดี
แต่เขาไม่รู้ว่า
เกณฑ์ต่างๆ ที่เป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา
ต่อให้พวกเราพยายามจนสุดใจ
ก็ไม่อาจทำสำเร็จได้
จนกระทั่งเจอกับแก
ฉันถึงเพิ่งเข้าใจ
ทั้งหมดเป็นเพราะว่า
พวกเรามีความลุ่มหลงมากเกินไป
เสี่ยวหวังเหย่
เแกไม่ยึดติดกับส่วนได้ส่วนเสีย
สามารถออกจากนิมิตได้อย่างอิสระ
วิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่ว
แกจะต้องนำไปใช้ได้อย่างดีแน่
ฉันช่วยเจ้าลิงใหญ่รักษาความลับนี้ไว้ตั้งหลายปี
ฉันเพิ่งตระหนักรู้ความจริงข้อนี้
ก็ตอนที่ฉันเหนี่ยวรั้งอะไรไม่ได้เลย
ปล่อยไป
จึงได้ครอบครอง
ทำพังแล้ว
ฉันทำมันพังแล้ว