คิดไม่ถึงสินะ
ว่าคนที่ฆ่าปู่นาย
จะอยู่ข้างตัวนายมาตลอด
นายขำอะไร
ฉันขำคำโกหกคำโตน่ะสิ
ตอนที่ปู่ฉันตาย
อย่างมากเฝิงเป่าเปาก็อายุแค่แปดขวบ
เฝิงเป่าเปาที่อยู่ในความทรงจำนี้อายุ 20 แล้ว
คราวหน้าทำให้มันเนียนกว่านี้หน่อย
นายรีบไปเถอะ
ไม่งั้นฉันจะตะโกน
คราวหน้าถ้ายังจะโกหกฉันอีก ก็คิดหน่อยแล้วกัน
ฉันหลอกหรือไม่หลอกนาย
นายก็พิสูจน์เองดีไหมล่ะ
ปู่
ปู่ครับ
ปู่
(ดัดแปลงจากเว็บคอมิก "พันธุ์แปลกแสบสุดขั้ว")
(ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง)
(กรุณาอย่าลอกเลียนแบบการต่อสู้ในเรื่อง)
แกจะใช้ใบหน้าไหน ฉันไม่สนใจ
บอกฉันมาว่า
กลุ่มรวมพันธุ์คิดจะทำอะไรกันแน่
ดูท่าทางนาย
คงจะทำข้อตกลงกับเสิ่นชงใช่ไหม
นายรู้ไหม
ว่ามักจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกค้าของเสิ่นชง
พวกเขาฆ่าคนไม่หยุดเพื่อรักษาพลัง
แต่ยิ่งฆ่าคนมากเท่าไร
ก็เสียพลังชี่ไปมากเท่านั้น
สุดท้ายก็สูญสิ้นความเป็นคน
จากนั้นก็จะฆ่าพ่อแม่
ภรรยา
ลูก
แม้กระทั่งพี่ชาย
พี่ของนาย
นายเป็นคนฆ่าใช่ไหม
หุบปาก
ฉันไม่ได้ฆ่าพี่ตัวเอง
ฉันคือหูเซิ่ง
ผมกับหูเจี๋ยไม่เป็นแบบนั้นหรอก
น้องชายผม
เขาเป็นคนเงียบๆ เก็บตัว
แต่ลึกๆ แล้ว
เขาต้องรักผมแน่นอน
ฉันคือหูเจี๋ย
ฉันฆ่าพี่ตัวเองตาย
ฉันฆ่าพี่ตัวเองตายกับมือ
ไม่
กลุ่มรวมพันธุ์ต่างหาก
กลุ่มรวมพันธุ์ฆ่าพี่ชายฉัน
กลุ่มรวมพันธุ์
งั้นนายบอกฉันได้ไหมว่า
พวกนั้นต้องการอะไรกันแน่
กลุ่มรวมพันธุ์
ถึงเวลาใช้หนี้แล้ว
ไม่มีพลังชี่
ก็เอาชีวิตมา
เสิ่นชงดูดพลังชี่เขาผ่านทางไกล
เขาตายแล้ว
อวี้ฮว่าตู๋ทำให้ใบหน้าของหูเจี๋ย
กลายเป็นหูเซิ่ง
การตายของพวกเขา
จะต้องเป็นฝีมือของเกาหนิงและเสิ่นชง
สวีซื่อ ไปออกหมายจับ
สวีซาน ไปเรียกฉู่หลันมา
ไม่ต้องเล่าอะไรทั้งนั้น บอกแค่ว่าฉันเรียกเขา
เฝิงเป่าเปาล่ะ
ฉันเพิ่งจะฟื้นขึ้นมา
ไม่รู้เธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่
นาย…
จางฉู่หลัน
นายรู้ไหมว่าเฝิงเป่าเปาเป็นใคร
หลายปีก่อน
เพื่อทำให้กระแสสายรุ้งนั้นสมบูรณ์
ฉันเลยท่องไปทั่วโลก
เก็บสะสมพลังชี่ของคนหลายคนมาวิเคราะห์
ฉันเคยไปประเทศหนึ่ง
ที่ลงโทษอาชญากรร้ายแรง
ด้วยการทำลาย เยื่อประสาทในสมองส่วนหน้าของพวกเขา
ทำให้พวกเขาลืมว่าตัวเองเป็นใคร
และลืมว่าตัวเองเคยทำอะไรลงไปบ้าง
ลืมแม้กระทั่งว่าตัวเองเป็นคน
ไม่ว่าก่อนหน้านี้พลังชี่ของนักโทษจะเป็นสีอะไร
หลังจากลงโทษแล้ว ก็จะกลายเป็นไม่มีสี
โปร่งแสง
พวกเขาทำลายจิตวิญญาณ
ศักดิ์ศรี และเกียรติของนักโทษ
ชิงเอาความเป็นคนของพวกนั้นไป
นั่นแหละสภาพของเฝิงเป่าเปาในเวลานี้
จิตวิญญาณของเธอเคยได้รับการชะล้าง
จางฉู่หลัน
นายรู้จริงๆ เหรอว่าเฝิงเป่าเปาคือใคร
ฉู่หลัน
หาตัวตั้งนาน
พ่อฉันอยากเจอน่ะ
ดีเลย
ฉันก็มีเรื่องจะถามพอดี
ผอ.สวี อยากเจอผมเหรอ
ฉู่หลัน มาแล้วเหรอ
บอกหน่อย
ช่วงนี้มีใครติดต่อเธอมาบ้างไหม
คุณหมายความว่ายังไง
กลุ่มรวมพันธุ์น่ะ
พอคุณพูดแบบนี้
เหมือนเคยมีเบอร์แปลกเบอร์หนึ่ง ส่งข้อความหาผม
บอกว่าอะไร
ผมจะเอาให้คุณดู
ฉู่หลัน เธอ…
พ่อ
เฮ้ย
หยุดนะ
ถอยไปๆ
เจ้าอ้วน ขวางเขาไว้
ขวางเขาไว้
- จางฉู่หลันสองคน - ไอ้บื้อเอ๊ย
อย่าขวางฉันสิ ไปขวางมันโน่น
จับไอ้คนข้างหน้าไว้
ทำไมมีจางฉู่หลันสองคน
แกเป็นใครกัน
(ใช้อวี้ฮว่าตู๋ฆ่าสวีเสียง ฝ่าฝืนข้อบังคับในการดูแลคนเหนือมนุษย์)
(ถูกควบคุมตัวและรอการพิจารณาคดี)
ผอ.สวีเป็นยังไงบ้าง
หมอบอกเขาเสียเลือดมากเกินไป
อาจอยู่ไม่พ้นคืนนี้
แต่เขาก็ไม่ยอมไปโรงพยาบาลเลย
ฉันรู้ร่างกายตัวเองดี
ไม่ต้องส่งโรงพยาบาลหรอก
ฉันยังมีเรื่องบางอย่าง
ที่จะบอกกับพวกนาย
พอดีเลย
ผมก็มีเรื่องจะถามเหมือนกัน
เฝิงเป่าเปา
พี่ฆ่าปู่ผมใช่ไหม
ฉู่หลัน นายพูดอะไร เป่าเปาจะฆ่าปู่นายทำไม
ผมกำลังถามเขา ไม่ได้ถามพี่
เฝิงเป่าเปา ผมจะถามพี่อีกรอบ
พี่ฆ่าปู่ผมใช่ไหม
ปู่นาย
ฉันเป็นคนฆ่าเอง
ฉู่หลัน
ใจเย็นๆ ก่อน
ผอ.สวี
ตอนนั้นที่เฝิงเป่าเปาฆ่าปู่ผม
คุณก็อยู่ที่นั่นใช่ไหม
นั่งลงก่อน
ถึงเวลาแล้วที่ฉันต้องบอกเธอ
เกี่ยวกับเรื่องของอาอู๋ที่ฉันรู้
พวกแกสองคนก็อยู่นี่แหละ
ไม่ต้องห่วง
ถ้าต้องการฆ่าเธอ
คนที่นี่จะลงมือเมื่อไหร่ก็ได้
เธอก็รู้
พวกเราทำได้ทั้งนั้นแหละ
อาอู๋คือใคร
คือเป่าเปานี่แหละ
ผ่านมาหลายปีแล้ว
ฉันก็เลิกเรียกติดปากไม่ได้สักที
ครั้งแรกที่ได้เจอกับอาอู๋
ก็คือปีเจี่ยเซิน
(ปีเจี่ยเซิน)
ไม่กล้าขึ้นเขาเลย
ไม่หาอาหารแล้วจะกินอะไร
นั่นก็จริง
สาวน้อย ทำไมมาอยู่ตรงนี้คนเดียว
ฟ้าจะมืดอยู่แล้ว
มันอันตรายนะ
ไม่เหมือนคนในพื้นที่เลย
น้องสาวคนนี้
หน้าตาดูสวยดีนะ
จะทำอะไรน่ะ
ไม่ได้นะ
นี่มันไม่ดีนะ
เธอไม่ว่าอะไรนี่
หยุดเถอะ หยุด
- พวกนายสองคน - ทำอะไรน่ะ
ตามไป
ไอ้วิตถาร กล้าดีนักนะ
อย่ากลับมาอีกนะ
น้องสาว เป็นอะไรไหม
น้องสาว
เธอชื่ออะไร
พวกเราจะไปส่งเธอกลับบ้าน
เข้ามาข้างในก่อน
ฉันจะไปเตรียมน้ำอุ่นให้
เข้ามาก่อน
เข้ามาสิ
มา
หมาน้อย
(สวีเสียง อายุแปดขวบ)
นี่ห้องลูกชายเรา
ชื่อสวีเสียง
เรียกเขาว่าหมาน้อยก็ได้
มา
- น้ำอุ่นมาแล้ว - นั่งนี่นะ
มา
ดื่มน้ำอุ่นสักแก้วก่อน
น้ำอุ่น
น้องสาวคนนี้น่าสงสารจริงๆ
ดูเหมือนจำอะไรไม่ได้
แล้วยังพูดไม่ได้อีก
ดูเขาแต่งตัวสิ
น่าจะเป็นเด็กผู้หญิงที่บ้านมีเงินนะ
พรุ่งนี้พวกเราเข้าเมืองกัน
ดูว่าลูกสาวบ้านไหนหายตัวไป
เอาสิ
งั้นผมจะไปทำอะไรให้เขากินหน่อย
น่าจะหิวแล้ว
น้องสาว
นอนก่อนเถอะ
พรุ่งนี้ สามีฉันจะเข้าเมือง
ไปหาครอบครัวเธอให้
เธอปลอดภัยแล้วนะ
อยากได้อะไร เธอก็บอกเรา
พวกเราจะปกป้องเธอเอง
มา
หนึ่ง สอง สาม
พอแล้วๆ
ฟืนนี้แข็งเกินไป
ไม่ต้องฟันแล้ว มา เข้ามา
คุณไปก่อนเลย
เร็วสิ ไวๆ หน่อยคุณเนี่ย
ปิดประตู
ไปที่เมืองมาหรือยัง
ไปแล้ว ไม่มีลูกสาวบ้านไหนหายเลย
แต่ที่ว่าการอำเภอ
บอกให้เอาตัวเด็กไปส่งพรุ่งนี้
ที่ว่าการอำเภอเหรอ
ที่ว่าการอำเภอรับเธอไว้ได้เหรอ
ไม่รู้สิ
นั่นที่ทำงานของทางการนะ
ถ้าครอบครัวเธอไม่มา
เธอก็จะถูกทิ้งไว้ข้างนอก
น่าสงสารออก
แต่จะให้เธออยู่บ้านเราไปนานๆ ไม่ได้นะ
คนในหมู่บ้านจะพูดนั่นพูดนี่เอาได้
อีกอย่าง แบบนั้นก็จะมีปากท้องต้องเลี้ยงดูเพิ่มอีกหนึ่ง
มีเพิ่มแล้วยังไงล่ะ
ฉันไม่สน คุณต้องหาวิธีให้ฉัน
ผมจะไปทำอะไรได้
ช่างมันเถอะ
พรุ่งนี้ผมจะพาเธอไปส่งที่ว่าการอำเภอ
ยอดเลยๆ เอาอีกๆ
เร็วเข้า
เอาอีกอัน เก่งจังเลย
เอาอีก เก่งมาก
เอาอีกอัน เร็วเข้าๆ
เร็วเลยๆ
ผ่าอีก
เก่งจังเลย
เอาอีกอันๆ เร็วเข้าๆ
เอาอีกอันสิ โห
- เก่งจัง - หลังคุณก็ไม่ดี
ให้เธออยู่ต่อดีไหม
พ่อฉัน
ไปถามแม้กระทั่ง
เมืองที่อยู่ใกล้ๆ
แต่ก็หาเบาะแสของผู้หญิงคนนี้ไม่เจอ
เพราะแบบนั้น
เธอก็เลยอยู่บ้านฉัน
สมัยนั้นหาได้น้อยมาก
ที่จะมีคนหนีร้อนมาพึ่งเย็นในป่า
เพราะเธอคนนี้ไม่ยอมพูดอะไร
ไม่ตอบคำถามเรา
พวกเราเลยเรียกเธอว่าอาอู๋
ก่อนที่ครอบครัวฉันจะยากจน
พวกเขาก็อ่านออกเขียนได้อยู่เหมือนกัน
ดังนั้นเรื่องการสอนอาอู๋พูดจา
เลยกลายเป็นหน้าที่ของแม่ฉัน
นั่นคือหมา
"หมา"
อย่าไปวิ่งตามมันสิ
มันตกใจนะ
แม่ฉันบอกว่า
อาอู๋อาจจะได้รับการกระทบกระเทือนทางสมอง
เลยทำให้ลืมทุกอย่างไป
เธอมีหลักฐานยืนยันด้วย
เหล่าสวี
หมาน้อย
อันนี้…
เขียนว่าอะไรเหรอ
(เฝิงเป่าเปา)
"เฝิงเป่าเปา"
เฝิงเป่าเปา
สมองหนูนึกออกแต่อันนี้
เหมือนว่าหนูจะชื่อนี้
ฉันว่าแล้ว
ผู้หญิงน่ารักแบบเธอ
ต้องพูดได้แน่ๆ
เธอเขียนหนังสือได้ด้วย
แม่ของฉันดีใจยกใหญ่
เริ่มให้ฉัน
หัดอ่านเขียนกับอาอู๋
เพราะว่าก่อนหน้านี้ไม่ชอบที่ฉันโง่เกินไป
แม่ก็เลยยอมแพ้
ที่จะสอนฉันไปครั้งหนึ่ง
หมาน้อย ดูอาอู๋สิ
แล้วดูตัวเองซิ
แม่ แม่ไม่ได้เพิ่งรู้วันนี้สักหน่อยว่าผมโง่
อีกอย่าง อาอู๋ก็เขียนหนังสือเป็นอยู่แล้ว
เขาก็แค่ลืม
ตอนนี้เขานึกออกแล้วไง
อาอู๋
นอกจากชื่อเธอแล้ว
เธอนึกถึงเรื่องราวอื่นๆ ในอดีตได้อีกไหม
เรื่องในอดีตน่ะ
อาอู๋ เป็นอะไรไป
- อาอู๋ - เป็นอะไรเหรอ
ไปเรียกลุงสวีมา
เขาเคยเป็นหมอ
อาอู๋ เธอเป็นอะไรหรือเปล่า อาอู๋
แม่ ลุงสวีมาแล้ว
- มาแล้ว - ช้าๆ หน่อย
แม่ อาอู๋กำลังทำอะไร
แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน
เธอลุกขึ้นมา
แล้วก็นั่งอยู่แบบนั้น
ท่ารวบรวมจิตทั้งห้า
เด็กคนนี้คงกำลังฝึกพลังชี่
ฝึกพลังชี่
พลังชี่เหรอ
ฝึกพลังชี่
เป็นสิ่งที่คนมหัศจรรย์เขาทำกัน
สมัยยังหนุ่ม
ฉันก็คิดอยากจะหาอาจารย์มาฝึกพลังชี่
ฉันคุกเข่า อยู่หน้าประตูบ้านอาจารย์สามวัน
สุดท้าย อาจารย์เลยรับฉันเป็นศิษย์
แต่น่าเสียดาย ฉันไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้
นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้รู้จักกับพลังชี่
ตอนนั้น
ฉันรู้สึกแค่ว่ารอบๆ อาอู๋
มีลมพัด
ที่ทำให้คนรู้สึกเย็นสบาย
น้องสะใภ้จ้าว
เรื่องของเด็กผู้หญิงคนนี้
อย่าไปบอกใครเขาล่ะ
เดี๋ยวจะเกิดเรื่อง
เบื้องหลังเด็กคนนี้
อาจจะซับซ้อนมากกว่า
ที่พวกเธอคิด
อาอู๋ ตอนกลางวันเธอเป็นอะไรไปเหรอ
ไม่รู้สิ
สมองเหมือนจะระเบิดเลย
เหมือนมีอะไรบางอย่างจะออกมาข้างนอก
แล้วยังไงต่อ
จากนั้นฉันก็นั่งสมาธิ
ผ่านไปสักพักก็ดีขึ้น
ใครเป็นคนสอนเธอเหรอ
ที่เรียกว่าพลังชี่เนี่ย
ไม่รู้สิ
น่าจะทำเป็นตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วนะ
มันทำให้
ทุกอย่างในตัวฉันหมุนไปมา
พอมันไหลเวียนดีก็ไม่เจ็บปวดแล้ว
รู้สึกดีเลย
มิน่าล่ะ
ในตัวนายก็มีเหมือนกันนะ
ฉันรู้สึกได้
ฉันก็มีเหรอ
ไม่เชื่อเหรอ มาทำด้วยกันสิ
มีอะไรที่ไหนล่ะ
นั่งมาตั้งนานแล้วเนี่ย
ไม่รู้สึกอะไรสักนิดเลย
น่าแปลก
ฉันนั่งแบบนี้แล้วสัมผัสได้นะ
นายนั่งต่อ เดี๋ยวฉันจะดูหน่อย
เข้าใจแล้ว ความคิดฟุ้งซ่านเยอะเกินไป
ต้องทำใจให้สงบนะ
โธ่เอ๊ย เธอรู้ได้ไงล่ะว่าฉันคิดฟุ้งซ่าน
ฉันต้องรู้สิ
แม้ฉันจะไม่รู้ว่านายกำลังคิดอะไร
แต่ฉันสัมผัสได้ว่านายไม่สงบ
ของอันนั้นก็เหมือนกับน้ำ
ความคิดฟุ้งซ่านจะไปกระทบกับมันจนเละไปหมด
พอนายสงบ
ของสิ่งนั้นมันถึงจะรวมกันในตัวนาย จมดิ่ง
รวมตัวกัน จมดิ่ง
แล้วมันก็จะนิ่งอยู่ในท้อง
นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้
ฝึกฝนพลังชี่
ด้วยการสั่งสอนจากอาอู๋
การฝึกพลังชี่
ก็กลายเป็นเรื่องที่ฉันต้องทำทุกวัน
เพราะกลัวว่าพ่อแม่จะไม่ยอม
เรื่องการฝึกนี้นอกจากฉันกับอาอู๋
ก็ไม่มีใครรู้
เหมือนฉันจะแข็งแกร่งขึ้นแล้ว
ลุงสวีนี่ทึ่มจริงๆ
ของที่ง่ายขนาดนี้
เขาฝึกมาหลายปีก็ยังทำไม่สำเร็จ
ขั้นแรกของการฝึกพลังชี่
คือต้องรู้สึกถึงพลังชี่
เป็นขั้นตอนที่ยากที่สุด
และอันตรายที่สุด
ถ้าไม่ได้อาอู๋คอยช่วย
ต่อให้ฉันทำตามขั้นตอนที่ถูกต้อง
แล้วฝึกตามลำพัง
สุดท้ายก็คงต้องตาย
หรือไม่ก็กลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต
แต่แน่นอนว่าฉันเพิ่งรู้เรื่องนั้น
ก็เมื่อเวลาผ่านไปนานแล้ว
ไม้คานหวงยางแสนนุ่มแสนอ่อน
เหล่าพี่สาวพี่ชาย
น้าจ้าว น้าร้องอะไรเหรอ
เพราะแปลกๆ
"ไม้คานหวงยาง" ไง
ชอบเหรอ
ถ้าชอบงั้นเดี๋ยวฉันสอนเธอร้อง
ไม้คานหวงยางแสนนุ่มแสนอ่อน
ไม้คานหวงยาง
แสนนุ่มแสนอ่อน
ไม้คานหวงยางแสนนุ่มแสนอ่อน
เหล่าพี่สาวพี่ชาย
หาบข้าวสารไปยังหลิ่วโจว
พี่จ๊ะ พี่จ๋า
ตอนนี้มาคิดดู
ช่วงวันเวลาในตอนนั้น เป็นช่วงเวลาที่ฉัน
มีความสุขที่สุดในชีวิตแล้ว
หากเวลาหยุดเดินได้ ก็คงดีไม่น้อย
(เจี่ยเซิน)
(ปีฉลู ห้าปีต่อมา)
คืนนี้ พวกเด็กๆ ต้องกินมันเทศแก้ขัด
พวกเขาไม่ใช่หมูนะ
อาอู๋ มา
น้าสองซื้อเป็ดมาให้
เอาไป
น้าสองมานั่ง
มา
อาจ้าว
พวกเธอ ไม่รู้สึกแปลกๆ เหรอ
เด็กผู้หญิงคนนี้
มาอยู่ที่นี่ตอนอายุ 18 ได้
ผ่านมาห้าปี
ไม่มีเปลี่ยนไปเลยสักนิด
เอาเถอะ ช่างเรื่องนั้นไป
ฉันมีเรื่องจะบอกพวกเธอ
เด็กผู้หญิงคนนี้ จะอยู่ที่บ้านพวกเธอตลอดไปไม่ได้นะ
หมายความว่ายังไง
อาอู๋
น้าสองมีข่าวดีจะบอก
พวกเราปรึกษากันแล้ว
เธอมาเป็นลูกสะใภ้ให้น้าสองนะ
ลูกสะใภ้คืออะไรเหรอ
นี่ๆ ดูนะ
น้าสองเอาเป็ดตัวนี้มาให้เธอแล้ว
นั่นน่ะ
ถือเป็นของหมั้นนะ
น้าสอง พวกเราตกลงกันแล้วนี่
ปัดโธ่
เธอนี่ล่ะก็
พวกเธอก็รู้ว่าฐานะบ้านฉันดีจะตาย
อาอู๋แต่งไปอยู่บ้านฉัน
พวกเธอก็มีแต่ได้กับได้
ผมว่าที่น้าสองสวีพูดก็มีเหตุผล
ไม่ได้
(สวีเสียง อายุ 13 ปี)
ลูกชายน้ำลายยืดของน้า
อยากได้อาอู๋เป็นเมียเหรอ
ฝันไปเถอะ
ระวังปากบ้างนะ
อาอู๋ฉลาดนักเหรอ
สมองเขาก็ทึบเหมือนลูกชายฉันนั่นแหละ
เหมาะสมกันจะตายไป
ถึงยังไงก็ไม่ได้
- พอแล้ว - เดี๋ยวนะ
หมาน้อย
นายชอบเธอเหรอ
ลูกชายเธอ…
จริงๆ เลย
นั่งลงๆ
หยุดตะโกนได้แล้ว
ให้อาอู๋เป็นคนเลือกเถอะ
น้าสองสวี แบบนี้ดีไหม
น้าสอง
น้าไม่ต้องไปโน้มน้าวอาอู๋แล้ว
เธอไม่ได้หัวดีขนาดเข้าใจน้าได้หรอก
เรื่องนี้ฉันเป็นคนตัดสินใจให้เธอเอง
บ้านฉันมีเป็ดเยอะแยะ
แต่อาอู๋น่ะมีแค่คนเดียว
พูดอะไรไม่เข้าท่าเลย
อาอู๋ไม่ใช่ลูกสาวเธอด้วยซ้ำ
มีสิทธิ์อะไรไปตัดสินใจแทน
ก็เพราะอาอู๋ไม่ใช่ลูกสาวฉัน
ฉันเลยให้เธอแต่งกับใครง่ายๆ ไม่ได้ไง
น้าสอง
ถ้าสักวัน
พ่อแม่อาอู๋โผล่มา
น้าคิดไหมว่า
ฉันจะสู้หน้าพวกเขายังไง
เหลวไหลจริง
เธอแค่อยากจะเก็บเขาไว้ให้ลูกชายพวกเธอล่ะสิ
น้าสอง เรื่องนั้นฉันไม่รู้หรอก
แต่ที่ฉันรู้คือเธอจะไม่ได้เป็นลูกสะใภ้น้าแน่
งั้นพวกเธอสองคนก็เลี้ยงเด็กบื้อสองคน ไปตลอดชีวิตเลยแล้วกัน
จริงๆ เลย
ไม่ตงไม่แต่งแล้ว
น่าโมโหจริงๆ
เข้ามา
เมื่อกี้ที่คุณพูดกับน้าสอง…
สมองคุณทึบหรือไง
ลูกชายเขาบื้อจะตายไป
แม่เขาก็ไม่ใช่คนฉลาด
คนสติดีที่ไหน จะยอมให้ลูกสาวตัวเองแต่งกับลูกชายเขา
คุณจะทำลายชีวิตอาอู๋หรือไง
แต่อาอู๋จะอยู่กับเราไปตลอดไม่ได้
โตเป็นสาวแล้ว
แบบนี้มันไม่เหมาะสม
พรุ่งนี้พอฉันทำงานเสร็จ
ฉันจะพาเธอไปที่อำเภอแล้วกัน
ฉันจะหาสามีให้เธอ ตกลงไหม
ก็คงมีแค่วิธีนี้แล้วล่ะ
พ่อ แม่
ถ้าหาครอบครัวเธอไม่เจอ
ก็จะไล่เธอออกไปไม่ได้นะ
ไม่งั้น
พวกเรารับเลี้ยงเธอได้ไหม
น้าสองพูดถูกจริงๆ
แกชอบเธอจริงๆ
ไม่อย่างนั้น แม่รับเธอเป็นลูกบุญธรรม
ให้เธอเป็นพี่สาวแกดีไหม
แม่
ผมคิดมาตลอด
ถ้าเราหาครอบครัวของเธอไม่เจอ
งั้นพวกเราก็ทำได้แค่รับเธอ เข้ามาอยู่ในครอบครัวเราแล้ว
คุณหมายความว่ายังไง
คุณจะบอกว่าอาอู๋ซื่อบื้อใช่ไหม
หรือลูกเราไม่เหมาะกับอาอู๋
ผมไม่ได้คิดว่าเธอบื้อเลย
ผมแค่คิดว่าเธอเฉยเมย
เย็นชาเกินไป
ขนาดหมา
มันยังแสดงความกตัญญู
คุณคิดว่าเธอ
มองพวกเราเป็นเหมือนคนในครอบครัวไหม
คุณนี่เจ้าอารมณ์จริงๆ
- ผมเปล่า - นี่ อาอู๋
เธอชอบพวกเราไหม
ชอบเจ้าหมาไหม
ชอบ
อะไรคือ "ชอบ" เหรอ
เห็นไหม เธอไม่รู้ว่าอะไรคือชอบ
- ผมก็แค่ล้อเล่น - "ชอบ" คืออะไร
หนูชอบ…
ชอบ…
- อาอู๋ - ชอบ
- พอแล้ว ไม่ต้องคิดแล้ว - ปวดหัวอีกแล้วเหรอ
- ชอบ - ไม่ต้องคิดแล้ว
- ชอบ
ชอบ
- อะไรคือ "ชอบ" - พอแล้วๆ
พอแล้ว อาอู๋
ไม่ต้องคิดแล้ว
น้าจ้าวแค่พูดไปงั้น
พอแล้วนะ
ไม้คานหวงยาง
แสนนุ่มแสนอ่อน
เหล่าพี่สาวพี่ชาย
หาบข้าวสาร
ไปยังหลิ่วโจว
พี่จ๊ะ พี่จ๋า
ไปยังหลิ่วโจว
พี่ชายจ๋า
สาม สอง หนึ่ง
อีกสองสามวันผมจะส่งรูปภาพมาให้
- ถ่ายเสร็จแล้วเหรอ - ครับ
ขอบคุณนะ
ขอบคุณครับ
อาอู๋
อีกไม่กี่วันเธอก็จะได้เห็น
ภาพครอบครัวของเราแล้ว
ภาพครอบครัว
ภาพครอบครัวคืออะไร
ก็คือรูปภาพที่เราทุกคนถ่ายด้วยกันไง
- กินกัน - อาอู๋
เธออยู่บ้านฉันมาห้าปีแล้ว
พวกเราก็ไม่รู้ว่าเธอเกิดวันไหน
ฉันเลยคิดว่า
จะเอาวันแรกที่เธอมาบ้านเรา
เป็นวันเกิดเธอแล้วกัน
อาอู๋ สุขสันต์วันเกิด
อะไรคือวันเกิดเหรอ
วันเกิดก็คือ
วันที่ได้กินของอร่อยเยอะๆ
วันเกิดฉันครั้งล่าสุด
แม่ฉันต้มไข่ให้สองฟอง
ไข่สองฟอง
กินอีกเยอะๆ เลย
ของกินพวกนี้ให้หนูหมดเลยเหรอ
ของเธอหมดเลย
กินๆ
ของหนู ของหนู
ของหนู
เจ้าหมา
นี่เป็นเนื้อชิ้นสุดท้ายที่ฉันเก็บไว้ให้นาย
อร่อยไหม
งั้นก็บอกขอบคุณสิ
ขอบคุณอาอู๋
อาอู๋
ก็กลายเป็นคนในครอบครัวเราที่น่าเอ็นดูที่สุด
แต่วันที่มีความสุข
ไม่นานก็ถูกขัดขวาง
ด้วยโศกนาฏกรรม
อย่าคิดต่อต้าน
ไป
ขนของมีค่ากับของกินออกมาให้หมด
ให้มันไวๆ หน่อย
อย่าขัดขืน อยู่ตรงนั้นแหละ
นั่นมันแพะของพวกเรานะ
นั่งลง
เดี๋ยวเอาชาวบ้านพวกนี้ไปรวมตัวกัน
แล้วเผาทั้งเป็นซะ
อย่าให้มีใครรอด พวกเราจะได้ไม่ถูกเปิดโปง
- รับทราบ - รับทราบ
ไม้คานหวงยางแสนนุ่มแสนอ่อน
- เหล่าพี่สาวพี่ชาย - เร็วเข้า
ผู้คนบอกว่าหลิ่วโจว…
แม่สาวน้อยคนนี้…
ยิ้มหน่อย ลูกพี่
มา
พี่ชาย เมตตาด้วย พี่เอาของไปให้หมด
แต่อย่าเอาเธอไปเลย
ลูกสาวฉันยังเด็ก
อย่าพาเธอไปเลย
ฉันยอมคุกเข่าแล้ว ขอร้องล่ะ
ลูกสาวฉันยังเด็ก ปล่อยเธอ…
ฉันจะฆ่าแก
หมาน้อย
ลูกพี่ พี่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นยังไง
หยุดก่อน
หมาน้อย
สวรรค์ไม่มีตา
น้าจ้าว
ไม่รู้ทำไม พอเห็นน้าร้องไห้
แล้วหนูรู้สึกเสียใจ
ตรงนี้ เจ็บ
หนูไม่อยากเห็นน้าร้องไห้
แล้วหนูก็ไม่อยากเห็นอาสวีกับหมาน้อย
โดนทำร้าย
หนูอยากเห็นน้ายิ้ม
หนูอยากฟังน้าร้องเพลงไม้คานหวงยาง
นี่แปลว่าหนูชอบพวกน้าใช่ไหม
น้าจ้าว หนูชอบน้า
ชอบอาสวี
ชอบหมาน้อย
อาอู๋
บางครั้งฉันก็อิจฉาเธอจริงๆ
ที่ไม่ต้องรับรู้อะไรเลย
น้าจ้าว หนูไม่อยากให้น้าร้องไห้
หนูอยากให้น้ามีความสุข
หนูต้องทำยังไงน้าถึงจะมีความสุข
อาเธอตายแล้ว
เธอว่าฉันจะมีความสุขได้ยังไง
น้าจ้าว
ได้เลย
ฉันจะให้พวกมันทุกคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต
ผู้หญิงคนนั้น
กล้าหาญจริงๆ
ฉันชอบ
ได้เลยน้าจ้าว
หนูจะทำให้พวกมันตายให้หมด
นังเด็กเมื่อวานซืน หมัดหนักนักนะ
ถูกฝึกมาหรือไง
แม่ฉันคิดว่าภาพการนองเลือดในตอนนั้น
จะกระทบกระเทือนจิตใจฉัน
แม่ไม่รู้เลยว่า
สำหรับคนที่ก้าวเท้าเข้าไปเหยียบ
ในโลกของคนเหนือมนุษย์ ข้างหนึ่งแล้วอย่างฉัน
สิ่งที่ฉันเห็นก็คือ
ภาพที่ท้าทายต่อสามัญสำนึกทั้งหมด