(ดัดแปลงจากเว็บคอมิก "พันธุ์แปลกแสบสุดขั้ว")
(ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง)
(กรุณาอย่าลอกเลียนแบบการต่อสู้ในเรื่อง)
(ป้ายวิญญาณสวีเป่าซานผู้ล่วงลับ)
- หล่อนไม่ใช่คน - หล่อนเป็นปีศาจ
รีบไปให้ห่างจากพวกเขา
ดูแล้วหล่อนมีอะไรแปลกๆ
ให้พวกเขาไปให้พ้นจากที่นี่
หลายปีมานี้ เห็นเด็กนั่นเปลี่ยนไปบ้างไหม
- หล่อนไม่ใช่คน - ไม่เลยสักนิด
กี่ปีแล้ว ไม่แก่ขึ้นเลยสักนิด
ไปให้พ้นจากหมู่บ้านเรา
ทุกคนว่านี่เป็นฝีมือของคนธรรมดาไหม
หล่อนทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
น่ากลัวมากเลย
พวกโจรต้องกลับมาแก้แค้นแน่
ให้ยัยเด็กนั่นอยู่ที่นี่ไม่ได้
เพื่อความปลอดภัยของพวกเรา
รีบให้พวกเขาไปจากที่นี่เถอะ
พวกโจรต้องกลับมาแก้แค้นแน่
ไปให้พ้นจากหมู่บ้านนี้
อาอู๋
เธอหลบอยู่นี่สักสองวันนะ
พอฉันกับหมาน้อย เจอครอบครัวเธอ จะกลับมารับ
น้าจ้าว พวกน้าไม่ใช่ครอบครัวหนูเหรอ
อาอู๋
น้าจ้าวต้องขอโทษเธอด้วย
น้าพูดถึงครอบครัวเดิมของหนูเหรอ
แต่พวกเขาคงไม่ต้องการหนูแล้วจริงไหม
ไม่รู้ว่าทำไมถึงทิ้งหนูไว้ในถ้ำ
อาอู๋
เธอคงไม่รู้ว่า ตอนที่พวกเราเจอเธอ
สภาพเธอดูดีมากๆ เลย
เหมือนเป็นลูกสาวเศรษฐีไม่มีผิด
อีกอย่างชื่อเธอ
เฝิงเป่าเปา
หากครอบครัวของเธอ
ไม่ได้รักเธอมากขนาดนั้น
จะตั้งชื่อเธอให้มีความหมายว่าที่รักเหรอ
เฝิงเป่าเปา
ใช่
เธอต้องจำชื่อตัวเองไว้
แล้วก็
น้าจ้าวเอง ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนเธอผ่านอะไรมา
แต่ต่อไปนี้
อย่าฆ่าคนอีกเลย
หนูไม่ได้ฆ่าคนนะ
ทำไมหนูต้องฆ่าคนด้วยล่ะ
วันนั้นเธอ
ช่วยทุกคนไว้ก็จริง
แต่ก็ลงมือไปแบบนั้น
พวกเรา…
น้าหมายถึงคนนั้นเองเหรอ
คนนั้นหนูฆ่าเอง
แต่คนที่อยากให้พวกเขาตาย
คือน้าจ้าวเองไม่ใช่เหรอ
หมาน้อย
ไปกันเถอะ
อาอู๋ ให้ตั๊กแตนตัวนี้อยู่เป็นเพื่อนพี่นะ
พวกเราไปแล้วนะ
รอพวกเราอยู่นี่นะ
แม่
พวกเราจะไปไหนเหรอ
กลับบ้านแม่
ไม่ต้องไปยุ่งแล้ว
- อาอู๋ - แกยังกล้าไปอีก
ถ้าแกไปก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่
แม่ แม่โทษอาอู๋ที่ไม่ได้ช่วยพ่อใช่ไหม
ยัยเด็กนี่ช่างเย็นชาเหลือเกิน
เย็นชาจนเหมือนไม่ใช่คน
แม้แต่ตัวตนของตัวเองหล่อนยังไม่สนใจเลย
จะไปสนใจพ่อแกได้ยังไง
แค่แม่อยู่ต่อหน้าหล่อนแบบนี้
ยังรู้สึกกลัวเลย
ถือว่าแม่ทำผิดต่อหล่อนก็แล้วกัน
ไปเถอะ
สาม สอง หนึ่ง
อาอู๋
อีกไม่กี่วันเธอก็จะได้เห็น
ภาพครอบครัวของเราแล้ว
ภาพครอบครัว
ภาพครอบครัวคืออะไร
ก็คือรูปภาพที่เราทุกคนถ่ายด้วยกันไง
น้าจ้าว
หนูอยากเห็นน้ายิ้ม
หนูอยากฟังน้าร้องเพลงไม้คานหวงยาง
นี่แปลว่าหนูชอบพวกน้าใช่ไหม
น้าจ้าว
หนูชอบน้า
ชอบอาสวี
ชอบหมาน้อย
ถ้าแม่รู้ว่า
อาอู๋ถูกแม่ทิ้งไว้ในเขาแบบนั้น
ตั้งหลายสิบปี
ไม่รู้ว่าแม่จะรู้สึกยังไง
หลายสิบปีมานี้
ฉันกลับไปที่หมู่บ้านหลายครั้ง
แต่ไม่พบร่องรอยของอาอู๋เลย
อาอู๋
อาอู๋ ให้ตั๊กแตนตัวนี้อยู่เป็นเพื่อนพี่นะ
พี่เสียง
ถ้าเป็นอย่างที่พี่ว่า
ก็ผ่านมาสี่สิบกว่าปีแล้วนะ
อาอู๋ที่พี่ตามหา
ตอนนี้ก็คงแก่แล้ว
จะยังอยู่บนโลกนี้หรือเปล่า
ก็ไม่รู้เลย
อาอู๋ไม่มีทางตายหรอก
ต้องมีชีวิตอยู่แน่
ฉัน สวีเสียง
ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่
ต้องหาเขาให้เจอให้ได้
หลายสิบปีต่อมา
ฉันก็นับว่าพอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง
ในโลกของคนเหนือมนุษย์
ช่วงนี้สบายดีใช่ไหม
แล้วเหล่าซื่อเป็นยังไงบ้าง
ฉันชอบเจ้าเด็กนั่นจริงๆ
อย่าพูดถึงเขาเลย
อายุไม่ถึงสิบขวบก็ดื้อจะตายอยู่แล้ว
พอโตขึ้น คงไม่รู้จะรับมือได้ยังไง
(จ้าวฟางซวี่ ประธานหน่าโตวทง)
ไม่เอาน่า ใครจะรับมือยากไปกว่านายกัน
นายลืมไปแล้วเหรอ ตอนนั้นเป็นตายยังไง นายก็ไม่ยอมแต่งงาน
ใครเกลี้ยกล่อมก็ไม่ฟัง
พวกเราพูดกันว่าแย่แล้วๆ
เหล่าสวีชาตินี้คงต้องอยู่เป็นโสดแน่ๆ เลย
ใครจะไปรู้
นายจะแต่งงานมีลูกครบเลย
พอมีลูกก็มีตั้งสองคน
คงไม่ใช่มาเพื่อพูดเรื่องนี้หรอกใช่ไหม
เข้าเรื่องเถอะ
ฉันจะพูดเรื่องอะไรได้ล่ะ
ฉันก็มาขอความช่วยเหลือน่ะสิ
บริษัทของเรากำลังจะเปลี่ยนระบบใหม่
เปลี่ยนเป็นบริษัทโลจิสติกส์
เลยตั้งใจมาเชิญนาย
ให้มาช่วยพวกเรา
งานนี้ทำงานนอกสถานที่ได้ไหม
ก็คือไปทั่วประเทศแบบนั้น
พอถึงตอนนั้น
กลัวว่านายจะไปจนเบื่ออยากอ้วกแตกไปเลย
หลังจากนั้นไม่กี่ปี
ฉันก็เป็นพนักงานนอกสถานที่ของหน่าโตวทง
ไปมาหลายที่ทั่วประเทศ
ทุกครั้งหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ
ฉันก็จะไปตามตรอกซอยต่างๆ
เพื่อไปสอบถามเรื่องอาอู๋กับชาวบ้านที่นั่น
เคยเห็นผู้หญิงคนนี้ไหม
ไม่เคย
ฉันหาอาอู๋มาสามปี
ก็ยังไร้วี่แวว
วันเวลาผ่านไป
พอถึงฤดูใบไม้ผลิปีกุ๋ยโหย่ว
ฉันไปทำงานที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ไปหาอาหรง เพื่อนที่อยู่ที่นั่น
เขาเป็นนักเลงเจ้าถิ่นที่เป็นที่รู้จักของที่นั่น
ถ้ามีเวลาต้องมาอีกนะ
ที่อื่นฉันว่าอะไรไม่ได้หรอก
แต่ที่นี่ฉันว่าอะไรก็ต้องตามนั้น คนฟังฉันทั้งนั้น
ฉันหาครอบครัวให้นายที่นี่ดีไหม
ไม่ได้
ตอนนี้ฉันมีเมียแค่คนเดียว
ก็รับมือไม่ไหวแล้ว
ทำไมถึงจะไม่ได้
เป็นผู้ชายจะไม่ได้ได้ยังไง
จะไม่ได้ได้ยังไง
ไม่ได้
นายจะทำอะไร
ฉันจะไปจ่ายเงิน
จ่ายเงินอะไร
ที่นี่ฉันว่าอะไรก็ตามนั้น
เถ้าแก่
รับอะไร
ซาลาเปาไส้หมูแดงสองเข่ง
ซาลาเปาไส้หมูแดง
ครับ
นี่ อย่าหนีนะ
มากินซาลาเปากัน
ให้พวกเราหมดเลยเหรอ
ไม่ได้
พวกเราออกมาท่องยุทธภพ
จะไร้คุณธรรมไม่ได้
- พี่กินก่อน - พี่กินก่อน
พี่กินอิ่มแล้ว
พวกเราค่อยกิน
- พี่ แกล้งพวกเราเหรอ - พี่ แกล้งพวกเราเหรอ
ขอโทษทีนะ
เพราะพี่หิวน่ะ
ตรงนั้นยังมีอีกเยอะ เดี๋ยวพี่ไปเอามาให้นะ
พวกเธอรอหน่อย
ไม่ได้แค่มาขโมยหรอก
แต่ฉกไปซึ่งหน้าเลย
คนสวย
เอาเพิ่มอีกสองเข่ง
หน้าตาเป็นยังไงผมก็ไม่รู้
เอาซาลาเปาไปหลายเข่งแล้ว
ไม่รู้จะบอกพวกคุณยังไง
เถ้าแก่
หาคนไปส่งผมที่สนามบินที
นั่นไงล่ะ ทำไมมาเอาซาลาเปาฉันไปอีกแล้ว
เธอมีความแค้นกับฉันหรือไง
คุณตำรวจ ไปจับเขาสิ
นั่นแหละ ไปจับเร็ว
แค่ซาลาเปาเอง จะเป็นโจรได้ยังไง
น้องสาว
ดึกขนาดนี้แล้วทำไมมาเดินอยู่คนเดียวล่ะ
เธอหลงทางหรือเปล่า
ครอบครัวเธอล่ะ
ครอบครัวเหรอ
ฉันกำลังตามหาครอบครัวฉัน
พี่รู้จักฉันเหรอ
เธอมากับพี่
พี่จะพาเธอไปพบครอบครัวเธอเอง ดีไหม
มา
พี่
พี่รู้ว่าครอบครัวฉันอยู่ที่ไหนเหรอ
ฉันต้องรู้อยู่แล้ว
พรุ่งนี้พาเธอไปเจอพวกเขาดีไหม
เอาล่ะ
คืนนี้นอนที่นี่ก่อนดีไหม
พี่หลิว
เป็นยังไงบ้าง ไหนว่าได้ของดีมา
หล่อนนี่ไง
- คนที่ว่าสติไม่ดีนี่เหรอ - ใช่ครับ
คุณบอกมา ครอบครัวฉันอยู่ที่ไหน
หน้าตาไม่เลว
สติไม่ดีก็ไม่เป็นไร
ขอแค่ร่างกายใช้ได้ก็พอ
ยังไงตกไปอยู่ในมือเถ้าแก่พวกนั้น
คนปกติก็เป็นบ้าได้
ครอบครัวฉันอยู่ไหน
ที่นี่ไม่มีคนรู้จักเธอ
แล้วก็ไม่มีใครเป็นครอบครัวเธอด้วย เธอยังไม่เข้าใจเหรอ
ไม่มีเหรอ
ไม่มีจริงๆ เหรอ
น้องสาว
หาครอบครัวเธอไม่เจอ
แต่ยังหาคนที่จะมาเป็นครอบครัวให้เธอได้นะ
ถ้าไม่มี ฉันก็ไม่ไปกับพวกคุณ
เธอคิดจะไป ก็ไปได้เลยหรือไง
ขวางไว้
ได้ของดีมาแล้ว
น้องสาว
พวกเขาโง่
ไม่รู้อะไร
พี่ไม่เหมือนกันนะ
พี่รู้ทุกอย่าง
คุณรู้เหรอ
ใช่แล้ว
ขอแค่เธอยื่นมือมาให้ฉัน
เอาเข็มนี่ฉีดลงไป
ก็จะรู้ทุกอย่างแล้ว
- จริงเหรอ - จริงสิ
จริงแท้ยิ่งกว่าสิ่งใด
นี่คืออะไร
ฉันก็ยังไม่รู้อะไรอยู่ดี
ฉีดไปหมดเข็มขนาดนี้
เป็นช้างก็คงล้มไปแล้ว
ครอบครัวฉันอยู่ไหน
ไม่ต้องพูดมาก รีบเอาที่เหลือมา
ล้อฉันเล่นหรือไง
รีบบอกมา คุณรู้ว่าครอบครัวฉันอยู่ที่ไหนไม่ใช่เหรอ
บอกฉันมา
ฮึ่ย เธอหาอะไรมาเนี่ย
บอกฉันมา
อาอู๋ เธอหลบอยู่นี่สักสองวันนะ
พอฉันกับหมาน้อย เจอครอบครัวเธอ จะกลับมารับ
น้าจ้าว พวกน้าไม่ใช่ครอบครัวหนูเหรอ
น้าจ้าวต้องขอโทษเธอด้วย
พวกเราไปแล้วนะ
รอพวกเราอยู่นี่นะ
รุมซ้อมมันเลย
พี่หลิว
งั้นคนนี้
ก็ไม่ต้องเอาแล้วดีไหม
ไม่เอาแล้วเหรอ
สมองเธอมีปัญหาหรือไง
พวกเราไม่ได้เจอของดี
มานานขนาดนี้
ได้ของดีมาตั้งหนึ่งชิ้น
ถ้าขายไปพวกเราจะทำเงินได้เยอะขนาดไหน
เฮ้ย พอแล้ว
บอกฉันที
ฉันเป็นใคร
ไม่นานอาหรงก็ช่วยฉันหาเบาะแสของอาอู๋เจอ
ที่แท้เธอถูกแก๊งค้ามนุษย์หลอกไป
หญิงสาวที่พวกนายจับไปใช่คนนี้ไหม
นายดูให้ดี
ใช่ คนนี้แหละ
เขาอยู่ที่ไหน
พวกเราปลอมเป็นผู้ซื้อ
จนเจออาอู๋ที่ห้องชั้นใต้ดินแห่งหนึ่ง
เฮียหู่
สะอาดหมดจด
ไม่ได้แตะแม้แต่ปลายนิ้ว
นี่เรียกสะอาดหมดจด
ไม่ได้แตะแม้แต่ปลายนิ้วเหรอ
เฮียหู่ อย่าโมโหไป
แค่แผลภายนอกเอง
แต่ร่างกายสะอาดหมดจดแน่
อาอู๋
คุณสวี ตกลงกันแล้ว
สองแสนดอลลาร์
สี่ทุ่มคืนพรุ่งนี้
พวกเขาต้องการตรวจสอบเบื้องลึกคุณ
วางใจได้
อาหรงช่วยคุณจัดการไว้หมดแล้ว
เธอก็อดทนให้ผ่านวันนี้ไปให้ได้ก็แล้วกัน
พรุ่งนี้ก็ส่งเธอไปแล้ว
ขอบคุณ
อะไรนะ
ขอบคุณเหรอ
เธอไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม
คิดว่าไปอยู่นั่นแล้วจะได้ใช้ชีวิตสุขสบายเหรอ
เธอนี่ช่างโง่จริงๆ
คุณไม่ได้หลอกฉัน
คุณหาคนที่รู้จักฉันได้จริงๆ
ขอบคุณคุณมาก
แม่สาวน้อย
ฉันขายเธอ
เธอยังจะดีใจแถมขอบคุณฉันอีก
บ้าไปแล้ว เธอบ้าไปแล้วจริงๆ
อาหรง เอาตัวมาแล้ว
อาอู๋
เจ้าหมาน้อย
อาอู๋
นานขนาดนี้แล้ว
พี่ยังจำฉันได้อีกเหรอ
อาอู๋
จำนายได้ตั้งแต่คราวก่อนแล้ว
กลิ่นของนายยังไม่เปลี่ยน
หมาน้อย
พวกเขาบอกว่า
จะพาฉันไปหาครอบครัวฉัน
ฉันเอาหลักฐานกระทำผิด ของแก๊งเฮียหู่ทั้งหมด
ส่งให้กับตำรวจท้องถิ่น
ก็ถือว่าได้ชดเชยให้กับอาอู๋แล้ว
นับตั้งแต่ปีนั้น
อาอู๋ก็มาร่วมงานกับบริษัท
ฉันให้เขาเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ของบริษัท
พอมีตำแหน่งนั้น
อาอู๋ก็จะสามารถ
เปลี่ยนตัวตนอย่างถูกกฎหมายได้ตลอดเวลา
ฉู่หลัน
นี่คือเรื่องราวระหว่างสามรุ่นสกุลสวี
กับอาอู๋
คุณเล่าเรื่องพวกนี้ มันเกี่ยวอะไรกับที่เฝิงเป่าเปาฆ่าปู่ผม
เรื่องพวกนี้
พ่อไม่เคยเล่าให้ผม
กับพี่ฟังเลย
ไม่ให้พวกแกรู้
ก็เพื่อพวกแกเอง
แล้วก็เพื่ออาอู๋ด้วย
หลังอาอู๋
ร่วมงานกับบริษัท
ฉันก็ไปสืบหาข้อมูลของอาอู๋ต่อ
ฉันพบว่า
ภูมิหลังของอาอู๋กับกบฏเจี่ยเซิน
มีส่วนเกี่ยวข้องกัน
แต่คนที่มีส่วนกับความวุ่นวายในตอนนั้น
ส่วนใหญ่เสียชีวิตไปหมดแล้ว
มีชีวิตรอดมาถึงตอนนี้ก็น้อยคน
หนึ่งในนั้นก็คือปู่ของเธอ
เพียงแค่เขาซ่อนตัว
ไม่ให้สืบเจอ
แต่ว่า
เมื่อ 12 ปีก่อน ในที่สุด
ฉันก็ตามร่องรอยของเขาได้
ฉันได้รับข้อมูลมาว่า
ผู้อาวุโสที่มีชื่อเสียงจากสำนักบางแห่ง
แอบรวมตัวกันลับหลังคนในสำนักและครอบครัว
ที่เขาจตุนารี
เจ้าสำนักกระแสลมหนึ่ง
(เจ้าสำนักวรยุทธ์ธรรมชาติ)
จากเส้นทางที่พวกเขาเดินทาง
เหมือนพวกเขาจะกำลังไล่ตามอะไรบางอย่างอยู่
อีกคนหนึ่งเป็นเจ้าสำนักวรยุทธ์ธรรมชาติ
ข้างหน้ายังมีอีก
หลายปีมานี้ไม่เคยเกิดเรื่อง
ที่ทำให้ทั้งโลกคนเหนือมนุษย์ต้องอลหม่านได้
ศพเรียงรายไปตลอดทาง
ส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็น
คนระดับประมุขในโลกของคนเหนือมนุษย์
ตอนนั้นฉันจินตนาการไม่ออกเลย
ว่าใครหรือพลังอะไร
ที่สามารถฆ่าพวกเขาได้
พวกเขาเป็นใคร
ทางด้านซ้ายนั่น
คือเจ้าสำนักซานฉวนถางเหมิน
หยางเลี่ย
แล้วอีกคนเป็นใคร
ส่วนอีกคนตอนนั้นฉันไม่รู้จัก
แต่ฉันได้ยินชัดเจน
หยางเลี่ยพูดกับคนนั้นว่า
ถ้า…
ฉันไม่ได้
แหล่งกำเนิดพลังชี่
งั้นก็ปล่อยให้มัน
หายสาบสูญไปจากโลกนี้
พร้อมเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างแก
แล้วกัน
นั่นปู่ผม
ก็ไม่เลวนะ
ไม่ว่าจะเป็นพวกแก
หรือฉันเอง
ให้กากเดนของเจี่ยเซินอย่างพวกเรา
ตกนรกกันไปให้หมด
เหลือโลกที่สะอาด
เอาไว้ให้
คนรุ่นหลังเรา
แกน่ะ
จงใจ
เปิดเผยร่องรอยตัวเองใช่ไหม
ออกมาเถอะ
ไม่ต้องหลบแล้ว
คนตายมากมายขนาดนี้
ที่แท้ก็ถูกคุณคนเดียวฆ่า
คนที่เป็นยอดฝีมือแบบคุณ
บริษัทกลับไม่ได้ลงบันทึกไว้เลย
คุณเป็นใครกันแน่
นายเป็น
คนของหน่าโตวทงสินะ
สวีเสียง
ผู้รับผิดชอบเขตลู่เป่ยของหน่าโตวทง
เด็กหญิงหลังต้นไม้นั่น
เธอก็ออกมาเถอะ
เฝิงเป่าเปา
ท่านผู้เฒ่ารู้จักฉันด้วยเหรอ
ใช่เธอจริงๆ ด้วย
หลายสิบปีแล้ว
เธอยังไม่เปลี่ยนไปเลย
คุณรู้จักฉันเหรอ
งั้นคุณรู้จักครอบครัวฉันด้วยไหม
ครอบครัวฉันเป็นใคร
ลิขิตสวรรค์จริงๆ
ทำให้ฉัน
ให้ฉันได้เจอ
เป่าเปาที่นี่
เวลานี้
ท่านผู้เฒ่าขอร้องล่ะ บอกฉันมาเถอะ
ขอโทษด้วย เป่าเปา
ฉันรู้ความจริง
แต่ฉัน…
แต่ฉันไม่อยากบอกเธอตอนนี้
ฉันมีชีวิตได้ไม่นานแล้ว
ฉันก็อยาก
เห็นแก่ตัวสักครั้ง
ฉันบอกความจริงเธอไม่ได้
แต่ฉันสามารถบอกวิธี
ให้เธอได้เข้าใกล้ความจริงได้
วิธีที่จะเข้าใกล้ความจริงเหรอ
ผู้อาวุโส
พวกเราจะพาคุณไปรักษาอาการบาดเจ็บ
ถ้ามีอะไรก็ค่อยๆ พูดได้
แผ่นพิษกัดกลืนถางเหมิน
ไร้ยาถอนพิษ
รักษาอาการบาดเจ็บเหรอ
ไม่
ไม่มีความหมาย
ไม่มีประโยชน์
ฉันอยากกลับบ้าน
พาฉันกลับบ้านได้ไหม
คิดถึงหลานชายแล้ว
ท่านผู้เฒ่า
ทำไมไกลขนาดนี้ยังอยากกลับมาอีก
ฉัน…
ฉันรับปากหลานชายไว้
ว่าฉันจะกลับบ้าน
ปู่ครับ
ปู่จะกลับมาวันไหนครับ
ไว้หลานกินขาหมูหมดทั้งสามขา
ปู่ก็กลับมาเอง
กลับบ้าน
ท่านผู้อาวุโส
ถึงแล้ว
เฝิงเป่าเปา
ฉันมีเรื่องหนึ่ง
อยากรบกวนเธอ
หลังจากที่ฉันตาย
ขอให้เธอช่วยปกป้องฉู่หลัน
ถ้าเป็นไปได้
อย่าให้เขารู้ว่ามีเธออยู่
ทำไมเหรอ
เพราะฉันไม่อยากให้เขา
รู้สึกว่าตัวเองพิเศษ
หวังว่าเขาจะไม่ข้องเกี่ยวกับ
การช่วงชิงในโลกคนเหนือมนุษย์
ทำได้ไหม
ฉันรับปากคุณได้
แต่ว่า
แบบนี้จะหาครอบครัวฉันเจอเหรอ
ขอแค่เธอปกป้องฉู่หลันไว้
ก็จะได้รู้ความจริงเอง
ท่านผู้อาวุโส ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
ทำไมพวกเราต้องเชื่อคุณด้วย
ฉันเป็นต้นเหตุของกบฏเจี่ยเซิน
แค่นี้
พอหรือยัง
พวกนายจะเชื่อฉัน
หรือพวกนายจะตามหาต่อไปเรื่อยๆ อย่างไร้เป้าหมาย
สองอย่างนี้
พวกนายเลือกเอา
แล้วคุณจะเชื่อพวกเราได้ยังไง
ว่าพวกเราจะทำตามที่คุณบอก
ฉันไม่เชื่อนาย
แต่ฉันเชื่อเฝิงเป่าเปา
เฝิงเป่าเปา
เธอเชื่อฉันไหม
ฉันเชื่อคุณ
ขอบใจมาก
เฝิงเป่าเปา
ฉันไม่ไหวแล้ว
ตอนนี้ฉันอาศัยพลังชี่เดิมประคองอาการไว้
เธอช่วยฉันให้พ้นความเจ็บปวดที
ถ้าทำตามที่คุณบอก
อีกนานแค่ไหน ฉันถึงจะพบอดีตของตัวเองได้
เรื่องนั้นก็ขึ้นอยู่กับโอกาสและวาสนาเธอแล้ว
อีกอย่าง
เฝิงเป่าเปา
เวลายังมีความหมายกับเธออยู่อีกเหรอ
ได้
ฉันรับปากคุณ
ขอบใจมาก
เฝิงเป่าเปา
ตอนที่ฉู่หลัน
เข้าสู่โลกของคนเหนือมนุษย์อย่างเป็นทางการ
ตอนที่เขา
ต้องการ
พลัง
ขอให้มอบสิ่งนี้ให้เขา
ฉันเชื่อใจเธอ เป่าเปา
- อาอู๋ - ไม่เป็นไร
เขาแค่ให้ของบางอย่างกับฉัน
ลงมือเถอะ เป่าเปา
แค่ได้ตายด้วยน้ำมือเธอ
วิญญาณฉันก็คงไปสู่สุคติ
รีบลงมือเร็ว
ถือว่าฉันได้กำจัดภัยให้ฉู่หลัน
ให้ทายาทเจี่ยเซิน
ฉัน
ก็พอใจแล้ว
รีบลงมือเร็วสิ
หรือว่า
หรือว่าจะให้ฉัน
คุกเข่าขอร้องเธอเหรอ
ปีเจี่ยเซิน…
ถ้าไม่มีรถไฟนั่น
ก็คงดี
ปีเจี่ยเซิน
รถไฟอะไร
ฝาก…
ฉู่หลันด้วย
ปู่ครับ
ปู่กลับมาแล้ว
เกิดอะไรขึ้นครับปู่
ปู่ครับ
ปู่ตื่นสิ
เราเข้าบ้านกันเถอะ
ปู่
ปู่กลับมานะ
เขาเพิ่งสิบขวบ
หรือว่าเธอ
เธอจะมองเขาอยู่แบบนี้ไปตลอด
รอเขาแบบนี้ไปตลอดเหรอ
ปู่เขาพูดถูก
ฉันมีเวลาอีกตั้งมากมาย
ฉันรอได้
หลังจากนั้น
เป่าเปาก็อยู่ข้างกายนายมาตลอด
คอยปกป้องนายอยู่อย่างเงียบๆ
อย่าขยับ ถ้าขยับฉันจะตีนายแล้วนะ
รอคอย
มากว่าสิบปี
ฉู่หลัน
เธอเข้าใจหรือยัง
นั่นเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้น
ระหว่างปู่นายกับอาอู๋
คุณเล่าได้น่ามหัศจรรย์ขนาดนี้
ผมจะเชื่อได้ยังไง
เธอไม่ต้องรีบปักใจเชื่อก็ได้
เธออยู่ที่บริษัทอีกสักพัก
อยู่ข้างอาอู๋ แล้วคอยดูเอง
ท่านผู้เฒ่าจางไม่ได้หลอกฉัน
ตั้งแต่อยู่กับนาย
ฉันก็สัมผัสได้ว่า
เหมือนมีบางอย่างที่หยุดชะงักมานาน เริ่มกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง
ฉู่หลัน
เธอถามฉันมาตลอด
ว่าเธอเข้าร่วมการประลองคนเหนือมนุษย์
มีประโยชน์อะไรกับพวกเรา
ตอนนี้ฉันจะบอกเธอให้
สำหรับฉัน
สำหรับหน่าโตวทงแล้ว
ไม่มีประโยชน์อะไรเลย
แต่สามารถช่วยให้อาอู๋
ตามหาอดีตได้
ฉู่หลัน
อาอู๋น่ะ
ฉันฝากเธอด้วย
อาอู๋
หมาน้อย
นายลืมไปแล้วเหรอ
ตอนเด็กฉันเคยสอนนาย
ปรับลมหายใจให้ราบเรียบ
หายใจเข้าไปลึกๆ ถึงท้อง
แบบนี้
ไม้คานหวงยางแสนนุ่มแสนอ่อน
ไม่ได้
เจ้าหมา
นี่เป็นเนื้อชิ้นสุดท้ายที่ฉันเก็บไว้ให้นาย
ขอบคุณอาอู๋
อาอู๋
ให้ตั๊กแตนตัวนี้อยู่เป็นเพื่อนพี่นะ
พ่อ แม่
ถ้าหาครอบครัวเธอไม่เจอ
พวกเรารับเลี้ยงเธอได้ไหม
พี่เป่าเอ๋อร์
พี่มองเห็นอะไร
หมาน้อย
จากไปแล้ว
ตอนที่พ่อยังมีชีวิตอยู่
ไปมาแล้วหลายที่
แต่เขาบอกว่า
เขาชอบเขาหลงหู่มากที่สุด
เขาบอกว่าอยู่ที่นี่
สามารถลืมความแตกต่าง ระหว่างคนเหนือมนุษย์กับคนธรรมดาได้
เขาเป็นแค่คนธรรมดา
ที่เรียบง่าย
มีอิสรเสรี
พ่อ
พ่ออุทิศตนทั้งชีวิตเพื่อโลกคนเหนือมนุษย์
ตอนนี้
พ่อพักผ่อนให้สบายที่เขาหลงหู่
ที่พ่อชอบที่สุดเถอะนะ
เรื่องของหน่าโตวทง
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมกับซื่อเอ๋อร์
พ่อ พ่อใช้ทั้งชีวิตเพื่อสอนผม
ว่าความรับผิดชอบคืออะไร
ผมจะจดจำคำของพ่อตลอดไป
ขอบคุณครับ ผอ.สวี
หลับให้สบายนะครับ
เจ้าหมาน้อย
มอบให้นาย
พี่เป่าเอ๋อร์
ผมจะอยู่ข้างพี่
จนถึงวันที่พบความจริง
พี่ดูแลผมมาหลายปีขนาดนั้น
ต่อจากนี้ผมก็ควรทำอะไรเพื่อพี่บ้าง