อรุณสวัสดิ์ทุกท่าน
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
เมื่อคืนนี้…
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม
พวกเราแค่ดื่มเหล้ากันนิดหน่อย
แล้วทุกคนก็หลับไป
ถูกต้อง จันทราลับวิหคร้องเท่านั้นเอง
สุดท้ายนายบอกว่าตัวเองเป็นอะไรนะ
นาจาน้อย
นายรู้ไหมว่าเมื่อคืนนี้
นายทำลายต้นไม้ไปกี่ต้น
- พอแล้ว - ต้นไม้พวกนั้น…
พอแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว
เย็นไว้ ไอ้หนุ่ม
ใครไม่เคยเป็นวัยรุ่นมาก่อนบ้าง
แต่คนที่เล่นวิตถารในกุฏิปรมาจารย์เนี่ย
นายเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์เลยจริงๆ
พี่เป่าเอ๋อร์
พี่ไม่โกหก
บอกผมหน่อยว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ทุกคนสนุกกันมาก
จางฉู่หลัน ฉันชอบงานเลี้ยงรอบกองไฟ
คืนนี้จะมีอีกไหม
จางฉู่หลัน
นายจะต้องกลายเป็น
ตำนานของโลกคนเหนือมนุษย์แน่นอน
ฉันเอาใจช่วยนายนะ
เอาใจช่วยนะ
แล้วพวกนาย
ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ใช่ไหม
เปล่าๆ
ฉันไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก
แค่อัดคลิปไว้น่ะ
ไอ้สารเลว
ฉันจะฆ่านาย
พี่ฮวาเอ๋อร์
ฉันมองจางฉู่หลันเหมือนเดิมไม่ได้แล้วแหละ
พี่ฮวาเอ๋อร์
ปล่อยไปเถอะ
ยัยนี่กำลังหมกมุ่นกับตราต้องห้ามสุดๆ
โดนตกไปแล้ว
ฉางหลง ไอ้เวร ลงมาเลยนะ
ฉันจะฆ่าแก
ขึ้นมาจับเค้าสิตัวเอง
เป็นนาจาน้อยไม่ใช่เหรอ
ไอ้สารเลว
ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ
พ่อจะเล่นให้เจ็บเลย
ตารางจับคู่ออกมาแล้ว
(ดัดแปลงจากเว็บคอมิก "พันธุ์แปลกแสบสุดขั้ว")
(ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง)
(กรุณาอย่าลอกเลียนแบบการต่อสู้ในเรื่อง)
การประลองคนเหนือมนุษย์
เพื่อหาผู้เข้ารอบแปดคน
กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
ขอให้คุณผู้ชมหาที่นั่งโดยเร็วที่สุด
นายคิดว่าทำแบบนี้
คนอื่นจะจำนายไม่ได้เหรอ
ท่านปรมาจารย์ ท่านผู้เฒ่าเถียน ท่านผู้เฒ่าลู่ อรุณสวัสดิ์
สวัสดีท่านประธานเฟิง
ท่านปรมาจารย์
หน้าของท่านไปโดนอะไรมาเหรอครับ
ช่วงนี้ฉัน
ตั้งใจจะคิดค้นวิชากังฟูของตัวเอง
แต่เมื่อคืนเกิดอุบัติเหตุ
ตอนฝึกพลังชี่น่ะ
เส้นลมปราณหยางหมิง
ถูกสกัด
ทำให้หน้าบวมขึ้นมา
อย่าใส่ใจเลย
พักผ่อนเยอะๆ ครับ
ผมขอตัวก่อน
เชิญ
(เฝิงเป่าเปา เซียวเซียว)
เฝิงเป่าเปา ประลองกับ เซียวเซียว
ทำไมพวกปรมาจารย์ก็มาด้วยล่ะ
วันก่อนที่ผมประลอง พวกเขาไม่เห็นมาเลย
วันนี้มาดูพี่เป่าเอ๋อร์ประลองซะงั้น
หรือว่าพวกเขาจะเริ่มสนใจเป่าเปา
ฉันรู้ว่าเธอเป็น คนคอยเก็บกวาดให้จางฉู่หลันบ่อยๆ
แต่ในการประลองนี้
ฉันจะปลดเปลื้องภาระให้เธอเอง
หมายความว่าอะไร
ก็หมายความว่า
เธอตายแน่ไงล่ะ
(พลังลมปราณ)
นี่เหรอพลังลมปราณในตำนาน
ไม่แปลกใจที่เรียกพลังลมปราณ
เหมือนสั่งน้ำมูกเลย
ขยะแขยงชะมัด
พลังลมปราณ
ใช้สกัดแก่นวิญญาณของคนได้
ทำให้เปิดช่องโหว่และอ่อนกำลัง
ในระยะเวลาสั้นๆ
ตอนเธอกำลังมึนนี่แหละ ฉันจะจัดการเธอซะ
เหล่าเถียน
ฉันขอทดสอบนายหน่อย
สาวน้อยในลานประลองคนนี้
มีภูมิหลังอะไร
สำนักอะไร ลูกศิษย์ตระกูลไหน
ฉันมองไม่ออกจริงๆ
วิชาของเธอ
การเคลื่อนไหว
มันไร้ตรรกะไปหมด
จากข้อบกพร่องทั้งหมดนี้
ก็น่าจะแพ้ได้แล้ว
แต่เธอก็หลบ
การโจมตีที่รุนแรงถึงตายได้ตลอด
เมื่อวานตอนที่เจอกันครั้งแรก
คุณไม่สังเกตตาของเธอเหรอ
มองตาฉันนะ
ศิษย์พี่ ฉันจะเห็นตาพี่ได้ยังไง
ก็เล่นใส่แว่นกันแดดแบบนั้นน่ะ
ถ้ายังพูดมากอีก
ฉันจะโยนนายลงจากตรงนี้ไปซะ
ศิษย์พี่ ฉันเข้าใจความหมายของพี่นะ
พลังยุทธ์อันบริสุทธิ์เกือบหนึ่งร้อยปีของศิษย์พี่
ไม่หลงเหลือแววของผู้ฝึกพลังชี่ทั่วไปตั้งนานแล้ว
ดวงตาของพี่
มองผ่านๆ ไม่แตกต่างจากคนทั่วไป
แต่คนที่ฝึกมามากพอ
จะสังเกตเห็น
ความกระจ่างบางอย่าง
ที่อยู่ในแววตาของพี่
เรียกว่า สมันตจักขุ
พี่จะบอกว่าแม่หนูที่อยู่ตรงนั้น
มีดวงตาระดับนั้นเหรอ
เธอเพิ่งจะอายุเท่าไรเชียว
ฉันถึงได้คิดว่า
เธอมีศักยภาพมหาศาล
ดูจากการเคลื่อนไหวของเธอแล้ว เธอไม่เคยได้รับการฝึกตามหลักวิชา
เธอแค่หลบโดยอาศัยสัญชาตญาณ
อีกอย่าง ใครบอกกันว่าวัยรุ่น
จะบรรลุถึงขั้นมีดวงตานี้ไม่ได้
ตอนนั้น…
คุณหมายถึงปีศาจนั่นเหรอ
หลิงอวี้เป็นศิษย์คนสุดท้ายของฉัน
แต่ว่าฉันอยาก
รับแม่หนูคนนี้เป็นศิษย์ด้วยแล้วสิ
อย่าเห็นว่าต้นกล้าสวยแล้วนึกละโมบสิครับ
เมื่อวานผมเห็น
ว่าเธอมีอะไรไม่ปกติ
ก็เลยส่งคนของผมไปสืบมา
เธออาจเป็นพนักงานพาร์ตไทม์ของหน่าโตวทง
พนักงานพาร์ตไทม์เหรอ
สำหรับหน่าโตวทงแล้ว พนักงานพาร์ตไทม์
มีความพิเศษมากนะ
พนักงานพาร์ตไทม์ทำงานภายใต้
ผู้ดูแลเขตใหญ่โดยตรง
พวกเขาแยกตัวออกจากระบบของบริษัท
และไม่สามารถคาดเดาการกระทำได้
ความสามารถของทุกคนล้วนทรงพลัง
และเก็บซ่อนความลับดำมืดเอาไว้
ไม่เข้าใกล้ก็พอแล้วสินะ
กระสุนพลังหยวนชี่
พี่เป่าเอ๋อร์นี่ มีลูกเล่นเยอะจังเลยแฮะ
เป่าเปา ถึงเวลาถ่ายทอด เคล็ดลับของฉันให้เธอแล้ว
ดูหยวนชี่ของฉันเคลื่อนที่แบบโหดๆ
ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ได้ง่ายแบบนั้น
พลังพิเศษทุกชนิดและวิธีเรียกพลัง
ล้วนเกิดจากรูปแบบ การหมุนเวียนพลังชี่ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง
ก็เหมือนกับโปรแกรม
พลังชี่คือรหัสต้นฉบับ
ถ้าเธอไม่รู้จักวิธีเขียนโปรแกรม
เธอก็จะไม่มีทาง ได้โปรแกรมที่ตัวเองต้องการ
ถ้าเธออยากเรียนการโจมตีระยะไกล
ฉันหาคนที่เหมาะกว่ามาสอนเธอได้นะ
ไม่ต้องหรอก
ฉันรู้แล้วว่าปัญหาอยู่ที่ไหน
พลังชี่เมื่อกี้ ปล่อยออกมาไม่มากพอเท่านั้นเอง
อาเวย 18 กระบวนท่า
(อาเวย 18 กระบวนท่า)
ไม่เป็นไรเหรอ
ทำไมฉันไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด
มีพลังแค่พอเปิดฝากระป๋องน่ะ
กระป๋อง
ท่านปรมาจารย์
เกิดอะไรขึ้น
ลองคิดว่าพลังชี่
เป็นทองคำสำรองของชาติ
พอมีสงคราม
ก็ควรใช้ทองคำให้มีประสิทธิภาพ
แต่เด็กคนนี้
แค่เอาทองปาใส่ศัตรูไปดื้อๆ
ถ้าเป็นคนอื่น
คงนอนสลบเพราะใช้พลังเกินขีดจำกัดแล้ว
ลองชิมนี่หน่อยเป็นไง
เป็นไปได้ยังไง
เธอรู้จุดอ่อนของพลังลมปราณแล้วเหรอ
ยิ่งอยู่ใกล้ ผลที่ได้ยิ่งแข็งแกร่ง
ในถ้าขอบเขตเล็กลง
จะยิ่งหลบหลีกได้ง่าย
เฝิงเป่าเปาคนนี้
เดาการเคลื่อนไหวของเซียวเซียวได้ยังไง
ไม่ได้เดาหรอก
เธอรู้วิธีหายใจของเซียวเซียวเลยแหละ
ต่อให้เซียวเซียวจะแกล้งทำเป็นหายใจ
ก็หลอกเธอไม่ได้
เพราะพลังลมปราณชี่นี้ ต้องใช้จุดตันเถียนปล่อยพลัง
ลำคอ หน้าท้อง
และแผ่นหลัง
จะหดเกร็งเล็กน้อย
พี่ชิง
พี่โค่นเซียวเซียว
ได้สบายเลยใช่ไหม
ใช้วิชาอาคมเอาชนะเขาได้ไม่ยากหรอก
แต่การรักษาสมาธิ
ระหว่างการต่อสู้
เป็นเรื่องยากสำหรับฉัน
มาเลย
เรียบร้อย
แก่นวิญญาณของเซียวเซียว
กำลังกระจายออกมา
พลังลมปราณถูกเฝิงเป่าเปา
กดกลับเข้าไปในร่างเขา
พวกเด็กบ้าไม่รู้จักขอบเขต
ดีนะที่ผมอยู่นี่
ไม่ต้องรีบร้อน
เอาไว้ถึงนาทีสุดท้าย
ค่อยลงไปก็ยังไม่สาย
ท่านปรมาจารย์
ท่านจะรอให้มีคนตายก่อนหรือไงครับ
คิดจะดูดพลังชี่กลับเข้าไปเหรอ
ใสซื่อน่ารักดีจริงๆ
ขอดูหน่อยซิ
ว่าเธอจะกลั้นหายใจได้นานแค่ไหน
ไม่ได้การๆ
ผมต้องลงไปแล้ว
ใจเย็น
ค่ายกลสี่แผ่นบรรจบ
นี่คือค่ายกลสี่แผ่นบรรจบของตระกูลอู่โหว
เป็นค่ายกลที่เอาไว้ดูดซับพลัง
ที่กระจายออกไปของคู่ต่อสู้และตัวเอง
หลังจากต่อสู้กัน
ปัญหาคือ
ทำอย่างไรจึงจะเก็บพลังชี่ที่กระจายอยู่ ในลานประลองได้ทั้งหมดกัน
เป็นผู้หญิงที่ลูกเล่นเยอะจริงๆ
เฝิงเป่าเปา
คายของในปากเธอออกมาให้ฉัน
รับไปซะ
ช่วยไว้ได้แล้วล่ะ
ผู้ชนะ
เฝิงเป่าเปา
(รายชื่อ 16 ผู้เข้าประลอง)
(เฝิงเป่าเปาเข้ารอบแปดคน เซียวเซียวตกรอบ)
คนรุ่นหลังน่าเลื่อมใสจริงๆ
หวังเหย่
เฝิงเป่าเปา
จางหลิงอวี้ นายไม่ได้โกหกฉันจริงๆ
คนตระกูลจูเก่อไม่ได้ออกมาเสียนาน
ดูท่าว่าจะเป็นกบในกะลาไปซะแล้ว
เดี๋ยวก่อน
ในเมื่อลงลานประลองมาแล้ว ก็อยู่ต่อเลยก็ได้
การประลองคู่ต่อไป
จูเก่อชิง ประลองกับ หวังเหย่
- ชิงชิง - ชิงชิง
- รักเธอล้นใจ - รักเธอล้นใจ
ถึงตาพวกเราแล้วสินะ
ว่าไงล่ะ นักพรตหวัง
เริ่มเลยเถอะ
งั้นก็มาเลย
ฉันเลื่อมใสพลังยุทธ์ของนักพรตหวังนะ
แต่ท่าทางเฉื่อยชาไปหน่อย
นั่นสิ
แต่ว่า
ก็ขึ้นกับว่าคู่ต่อสู้เป็นใคร
นักพรตหวังเหย่
นายหุนหันพลันแล่นไปหน่อยนะ
พละกำลังนี้
ปาจี๋ฉวน
ฉันไม่เคยดูถูกคู่ต่อสู้มาก่อน
ดังนั้นนักพรตหวัง
ก็อย่าดูถูกฉันเด็ดขาดล่ะ
จริงอยู่
ฝีมือมวยของฉันสู้นายไม่ได้
แต่นักพรตหวัง นายคิดจริงๆ เหรอว่า
ฝีมือไทเก๊กอันเชี่ยวชาญของนาย
จะเอาชนะฉันได้
นายเก่งหลายอย่างเหลือเกินนะ
เกิ่น นิ่งดั่งภูผา
รู้อยู่แล้วแหละว่าไม่ง่าย
แต่ไม่สะเทือนเลยเหรอเนี่ย
น่าอายจริงๆ
ข่าน
เป็นยังไงบ้าง
นักพรตหวังเจองานยากแล้วแหละ
เขามาถึงก็โจมตีเลย
ผิดกับที่สู้ในรอบก่อนหน้า
ทำไมถึงใจร้อนขนาดนั้น
เกือบโดนท่านปรมาจารย์แล้ว
ไม่เป็นไร
ท่านปรมาจารย์ไม่ว่าอะไรหรอก
เป็นการประลองที่ลุ้นระทึกเหลือเกิน
นั่นมันกระสุนน้ำความเร็วสูงนี่นา
วิชาพิเศษของอู่โหวตระกูลจูเก่อ
ทรงพลังจริงๆ
แสดงอาณาเขตวิชาแผนผังแปดทิศ
ออกมาได้ถึงขีดสุดจริงๆ
ตัวข่านบนแผนผังแปดทิศหมายถึงธาตุน้ำ
พอเขาเปล่งเสียงข่าน
กระสุนน้ำก็กลายเป็นฝน
อย่างนั้นดูท่า
อีกไม่นานหวังเหย่คงจะแพ้แล้วสิ
ยังเร็วเกินไปที่จะตัดสิน
ในเมื่อกันได้
ทำไมเมื่อกี้ถึงไม่กันล่ะ
ไทเก๊กหัตถ์สุริยัน
คุน พลังยกผืนดิน
อุกกาบาตหิน
จูเก่อชิงคนนี้เก่งกาจเกินไปแล้ว
ขอบใจมากนะ จูเก่อชิง
ถ้านายไม่ออมมือ
ฉันคงโดนหินทับตายไปแล้ว
ไม่ต้องเกรงใจ
เราไม่ได้จะสู้กันให้ตายไปข้าง
แต่ว่านะ นักพรตหวัง
หยุดดูถูกฉันทีเถอะ
นายก็เป็นผู้มีอาคม
ใช่ไหม
คนทั่วไปคิดว่าผู้มีอาคมทำอะไรน่าเหลือเชื่อ
ผิดทำนองคลองธรรม
แต่พวกเขาไม่รู้ว่า
จริงๆ แล้วผู้มีอาคมต่างหาก
ที่อยู่ในกฎเกณฑ์ยิ่งกว่าใคร
กฎเกณฑ์ที่เราปฏิบัติตาม
คือกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์
เป็นกฎเกณฑ์ที่ถูกซ่อนเร้นของจักรวาล
ที่คนทั่วไปไม่มีวันเข้าใจ
เพียงแค่มีตำแหน่งที่ถูกต้อง
ช่วงเวลาที่ถูกต้อง
พลังที่ถูกต้อง
ก็สามารถแสวงโชคเลี่ยงภัยได้
นักพรตหวัง ฉันสังเกตเห็นจากการประลองของนายรอบก่อนหน้า
ว่าทุกก้าวที่นายเดิน
สมเหตุสมผลมาก
นายวางตำแหน่งตัวเอง
ไว้ในจุดที่เป็นมงคลที่สุด
เพราะงั้นนายถึงหลบการโจมตี
ที่เล็งไปหานายได้หมด
เพราะนาย
บงการโชคให้เข้าข้างนาย
ฉันพูดถูกไหม นักพรตหวัง
น่ารำคาญ
เป็นเพื่อนกับคนแบบนายนี่มันยากจริงๆ
มีความลับไม่ได้เลย
ฉันก็แค่เสี่ยงดวงเฉยๆ
กะว่าจะโค่นนายก่อนนายใช้วิชาฉีเหมิน
สงสัยฉันคงพลาดไป
จูเก่อชิง
นายเคยแพ้ไหม
ถ้าไม่นับการฝึกซ้อมกับผู้อาวุโสในตระกูลล่ะก็
ไม่เคย
แล้วนายคิดว่านาย ยอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเองได้ไหม
ฉันหมายถึงความพ่ายแพ้
ที่จะทำให้ทุกความสำเร็จที่ผ่านมาของนาย ไร้ค่าไปเลย
ในเมื่อเราเป็นผู้มีอาคมทั้งคู่
ก็ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังแบบคนอื่นๆ แล้ว
ฉันให้เวลานาย
ไปหาไอ้สิ่งที่นายเรียกว่า "จุดที่เป็นมงคลที่สุด"
ทำไมพวกเขาไม่ขยับกันล่ะ
เกินความคาดหมายจริงๆ
ผู้มีอาคมจะไหลไปตามกระแสน้ำ
จูเก่อชิง
ฉันไม่อยากทำให้นายต้องขายหน้า
และจะพูดประโยคนี้แค่ครั้งเดียว
กลับไปเถอะ จูเก่อชิง
นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับนายแล้ว
หาจุดมงคลเจอแล้วเหรอ
นักพรตหวัง
เมื่อกี้นี้ฉันทำนายดวงให้ตัวเอง
แล้วได้คำทำนายมาสี่ตัวอักษร
"รนหาที่ตาย"
คุน พลังยกผืนดิน
ยืนอยู่ตำแหน่งซวิ่น แต่กลับใช้คาถาตัวคุน
เหนือกว่าอาคมของฉันมาก
หาช่องโหว่ไม่เจอเลย
หลี ลูกไฟ
ซวิ่น
ไม้จันทน์อนุกูล
เห็นหรือเปล่า
เขาใช้ลูกไฟโจมตีต้นไม้
- ไม่ใช่ นายพูดผิดแล้ว - ต้นไม้ต้นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ไม่ใช่ เขาใช้ต้นไม้ขวางลูกไฟ
ไม่จริง
เป็นไปไม่ได้ นี่ไม่ใช่วิชาฉีเหมิน
เป็นไปไม่ได้
ต่อให้ผู้ใช้อาคมจะแกร่งแค่ไหน
ก็ฝืนหลักแห่งธาตุทั้งห้าไม่ได้
จูเก่อชิง
จะเอายังไงต่อ
หยุดเท่านี้ดีไหม
นายทำนายดวงให้ตัวเองแล้วไม่ใช่เหรอ
นักพรตหวัง
ฉันอาจจะถูกลิขิตมาให้พ่ายแพ้
บางทีความพ่ายแพ้นี้ อาจจะทำลายศักดิ์ศรีทั้งหมดของฉัน
แต่สำหรับผู้มีอาคม
มีสิ่งหนึ่งที่สำคัญยิ่งกว่าศักดิ์ศรี
นั่นก็คือความจริง
ถ้าฉันจะแพ้ตรงนี้
ฉันก็ต้องรู้ว่าตัวเองแพ้ให้กับพลังแบบไหน
(วิชาแสดงภาพจิตฉีเหมิน)
วิชาแสดงภาพจิตฉีเหมิน
ผู้ใช้วิชาจิตนี้
สัมผัสทั้งห้าจะยกระดับขึ้นมหาศาล
และจะมองเห็นเนื้อแท้ของสรรพสิ่ง ที่คนทั่วไปมองไม่เห็น
ศึกประลองอาคมนี้
ออกมาสูสีกันมาก
สูสีกันมากเหรอ
หยุดล้อเล่นได้แล้ว
พี่อยู่ในตำแหน่งคุน
แต่พลังยกผืนดินของพี่ก็สู้ไม่ได้
พี่ใช้ลูกไฟในตำแหน่งหลี
แต่ก็ถูกคาถาธาตุไม้สวนกลับ
วิชาแสดงภาพจิตฉีเหมิน
พี่ ผมขอร้องล่ะ
อย่าสู้ต่ออีกเลย
พลังของพวกพี่ ไม่ได้อยู่ระดับเดียวกันเลยด้วยซ้ำ
ผมไม่อยากเห็นพี่แพ้นะ
มาเลย นักพรตหวัง
ให้ฉันดูพลังของนายหน่อย
ตุ้ย อสรพิษทมิฬ
เมื่อกี้นายทำอะไร
หายตัวเหรอ
นั่นมันพลังของพี่สาวผมไม่ใช่เหรอ
ทำไมจูเก่อชิงก็ใช้เป็นล่ะ
นักพรตหวังเป็นคนใช้ต่างหาก
จูเก่อชิงถูกเขาสกัดจุดแล้ว
ฉันสกัดจุดถันจงของนายแล้ว
พอได้แล้วมั้ง
ฉัน
แพ้แล้ว
แต่ผมไม่เห็นมีอะไรเลย
ทำไมเขายอมแพ้ซะแล้ว
ไม่คิดเลยว่าหวังเหย่ผู้นี้จะใช้วิชา
ควบคุมจูเก่อชิงได้อยู่หมัด
แต่ถ้าพูดถึงอาคม
ก็ไม่น่าจะมีใคร
เหนือกว่าตระกูลจูเก่อแล้วนี่
เทพมังกรนำภาพมาจากแม่น้ำเมืองลั่ว
หงส์หลากสีคาบตำราในเมฆมรกต
ชีวิตหลังพายุเป็นลายลักษณ์อักษร
กรงเล็บฉีเหมินถือกำเนิด
เหล่าลู่ ถึงจะไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน
แต่ในแปดอัศจรรย์
มีวิชาเฟิงโฮ่วฉีเหมิน
โชคดีจริงๆ
ที่เราไม่ได้ไปจากเขาหลงหู่
ไม่ได้เห็นแหล่งกำเนิดพลังชี่ในตำนาน
แต่ได้เห็นวิชาเฟิงโฮ่วฉีเหมิน
เข้าใจแล้วสินะ
จูเก่อชิง
หยุดเดี๋ยวนี้
หยุด
ฉันบอกให้นายหยุด
พี่
ฉันบอกให้นายหยุด
ได้ยินหรือเปล่า
ฉันแค่อยากทำนายดวงตัวเองอีกรอบ
ไม่คิดว่าจะกลายเป็นแบบนี้
ไม่ใช่ว่าฉันยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ได้
แต่ถึงแม้ว่าฉันต้องตาย
ฉันก็จะแพ้แบบไม่รู้อะไรเลยไม่ได้
ผิดไปแล้วๆ
อาจารย์ปู่ทั้งหลาย
ศิษย์ไม่ควรพูดคำหยาบคาย
พลาดแล้ว
นายบีบให้นักพรตพูดคำหยาบ
ไอ้…
ช่างเถอะ
ไม่ควรมาแต่แรกแล้ว
วันเวลาอันสงบสุขของฉันจบสิ้นแล้วมั้งเนี่ย
จูเก่อชิง
นายดูให้ดีนะ
กะแล้วเชียว
นายก็เป็นผู้ใช้อาคมฉีเหมิน
จูเก่อชิง
นายนี่มันเสียสติไปแล้วจริงๆ
ในเมื่อรู้ว่าฉันเป็นผู้มีอาคม
แล้วทำไมยังเอาแต่มองฉันอยู่ได้
ไปมองแผนภูมิโน่น
แผนภูมิมันทำไม
ก็แค่แผนภูมิ…
ธรรมดา…
เข้าใจหรือยัง
ทิศทางการยืนแสวงหาดีร้าย ไม่เหมือนผู้มีอาคมคนอื่น
บนแผนภูมิฉีเหมินนี้
ฉันคือทิศทาง
ฉันคือดีร้าย
เวลา ช่องว่าง
หลักแห่งธาตุทั้งห้า
ฉันเป็นคนกำหนด
เมื่อกี้นี้ในการประลอง
ฉันไม่ได้แตะตัวนายเลยสักนิด
แต่เป็นเพราะฉันควบคุมช่องว่างได้
ตำแหน่งของนายก็ถูกฉันควบคุม
ฉันโจมตีนายจากตรงไหนก็ได้ทั้งนั้น
เล่นงานจุดอ่อนของนาย
นายควบคุมแผนภูมิได้ตามอำเภอใจ
แต่ว่าแผนภูมิ
ถูกควบคุมด้วยเวลา
นายควบคุมเวลาไม่ได้
ทำไมจะไม่ได้
เวลาก็เป็นแค่หน่วยวัด การเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่งเท่านั้น
สำหรับคนที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
เวลาก็ไม่มีความหมาย
ควบคุมการเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่ง
ก็เท่ากับควบคุมเวลา
ที่ฉันควบคุมได้
ก็คือการเปลี่ยนแปลงในแผนภูมิฉีเหมินนี้
ตั้งแต่ตอนนี้
แรงโน้มถ่วงในนี้ จะไม่เหมือนกับโลกภายนอก
เวลาที่มันทำให้หินตกลงพื้น
จะเป็นหนึ่งนาที
รู้สึกร้อนหรือยัง
ลมพัดไปทางอื่นหรือเปล่านะ
ใกล้เข้าฤดูใบไม้ผลิแล้ว
แต่อุณหภูมิและความชื้นของที่แห่งนี้
ถูกฉันเปลี่ยนให้เป็นฤดูร้อน
นายบอกว่าผู้มีอาคมจะเลือกใช้จุดที่เป็นมงคลที่สุด
ถูกผูกมัดกับกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์
ฉันเห็นด้วยนะ
แต่ไม่ได้จริงทั้งหมด
นายคิดว่าทำไมบรรพบุรุษของนาย ถึงถูกเรียกว่าเป็นคนเหนือมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดล่ะ
ในฐานะผู้มีอาคมที่มีพลังยุทธ์สูง
เขาจะไม่รู้ถึงความเสื่อมถอยของราชวงศ์
เขาจะไม่รู้ว่ากลุ่มก้อนความปรองดอง
ต้องถึงคราวแตกแยกเลยเหรอ
หากเขาอยากจะอยู่ในจุดที่เป็นมงคลที่สุด
ก็ควรจะอยู่เฉยๆ ที่บ้านเกิด
ด้วยพลังยุทธ์ของเขา
หากคิดจะพัฒนาไปอีกก้าว
ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร
แต่เขากลับยอมทิ้งสิ่งที่ผู้มีวรยุทธ์ควรยึดมั่นไปหมด
ถึงแม้จะขัดต่อกระแสสวรรค์
ก็ยังเอาตัวเข้าไปยุ่งกับเรื่องทางโลก
เพียงเพราะอยาก
ช่วยเหลือโลกที่เกินเยียวยา
ต่อสู้กับสวรรค์และโชคชะตา
เพื่อโลกที่เขาเชื่อมั่น
รู้ว่าทำไม่ได้แต่ก็ยังทำ
นี่ก็คือสิ่งที่ผู้มีวิชาระดับเขาทำ
ถ้ายืนอยู่ในตำแหน่งที่เป็นมงคลที่สุด
ทำตามกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์
และสิ่งที่ผู้มีอาคมควรทำ
แล้วทำไมต้องแสวงหาความจริง
ไม่ว่าฉันกับนายจะทำตามกฎเกณฑ์นั่นหรือไม่
เป็นคนเหนือมนุษย์หรือคนธรรมดา
เราก็ล้วนถูกผูกมัดด้วยบางสิ่ง
ไม่ใช่เหรอ
คนเหนือมนุษย์ส่วนมาก
หยุดพัฒนาเพราะความผิดพลาดของตัวเอง
แต่ผู้อาวุโสอู่โหว
ปล่อยวางฆราวาสในโลกไม่ได้
จึงไม่ได้พัฒนาไปข้างหน้า
นี่คือความยิ่งใหญ่ของเขา
ในสายตาของฉัน
เขากับบรรพบุรุษหลี่ว์
นักพรตซานเฟิง
บุคคลที่เป็นตำนานในอดีตเหล่านี้
เป็นผู้อาวุโสที่ฉันเคารพเลื่อมใสที่สุด
แพ้แล้ว
แพ้อย่างราบคาบแล้ว
นักพรตหวัง
ฉันยอมแพ้
หวังเหย่ ประลองกับ จูเก่อชิง
ผู้ชนะ
หวังเหย่
ยินดีด้วย หวังเหย่
อย่าหมดหวังนะ ชิงชิง
ไม่เป็นไรนะชิงชิง
เราจะสนับสนุนนายเสมอ
นักพรตหวัง
มีคำถามสุดท้ายที่จะถามนาย
วิชาเมื่อกี้นี้ของนาย
เรียกว่าอะไร
บอกนายไปเยอะพอแล้ว
อย่าได้คืบจะเอาศอก
อยากรู้นายก็ทำนายดูเองสิ
ถ้ารนหาที่ตายอีก ฉันจะไม่ห้ามนายแล้วนะ
คิดไม่ถึงว่าเขาอู่ตังมีคนแบบนี้ด้วย
ทำไมฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน
เรื่องนี้ให้แกจัดการ
พาหวังเหย่คนนี้
มาเข้าองค์กรเทียนเซี่ยหน่อย
ฉู่หลัน
คู่ประลองคนต่อไปของนายคือหวังเหย่นะ
ซวยแล้ว
ผมร้อยคนก็เอาชนะเขาไม่ได้หรอก
พ่อ เขาฝีมือแข็งแกร่งขนาดนี้
ผมสู้เขาไม่ได้หรอก
ลักพาตัวก็ไม่ได้หรอกใช่ไหม
ฉันไม่ได้สอนแกเลยหรือไง
ทุกคนล้วนมีสิ่งที่ปรารถนา
แกแค่ต้องรู้ว่าเขาต้องการอะไร
แต่ว่า…
แต่ผมก็ไม่ได้รู้จักเขาดีขนาดนั้น
ใช้สมองของแกหน่อย
นักพรตขาดแคลนอะไรที่สุด
ก็ต้องเป็นเงินอยู่แล้ว
ถ้ามีเงินจะไปบวชทำไม
มีอะไรเหรอ เป่าเปา