(ดัดแปลงจากเว็บคอมิก "พันธุ์แปลกแสบสุดขั้ว")
(ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง)
(กรุณาอย่าลอกเลียนแบบการต่อสู้ในเรื่อง)
พวกนายปู่หลานถอดแบบกันออกมาเลยจริงๆ
น่าโมโหกันทุกคน
อาจารย์
ผมไม่ได้ทำอะไรให้อาจารย์โกรธเลยนะ
ใช้ได้นี่ จางฉู่หลัน
ทำให้การประลองที่เขย่าโลกคนเหนือมนุษย์
กลายเป็นเรื่องตลกแบบนี้
อาจารย์
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว จะโทษผมคนเดียวไม่ได้
ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลารับช่วงต่อแน่ๆ
ท่านปรมาจารย์ กลุ่มรวมพันธุ์บุกมาโจมตีเขาหลงหู่แล้ว
แต่ละคนๆ ดีแต่ทำให้ฉันหงุดหงิด
อายุร้อยกว่าปีแล้ว
แต่พลังยังร้ายกาจขนาดนี้
พี่เป่าเอ๋อร์ล่ะ
จีอวิ๋นกับเย่ซิงบอกว่า เธอตามเสียงบางอย่างไป
ไปตามหาดูแล้วกัน
(ตำหนักอวี้หวง)
นี่เหรอวิชาลับของกุฏิปรมาจารย์ คาถาแสงสีทอง
วิชาลับพันปีอะไรนั่นไม่ได้ห่วยแตกหรอก
แต่เป็นพวกแกนั่นแหละที่กระจอกเอง
ถึงต้องให้เด็กผู้หญิงมาปกป้องแบบนี้
สุรา นารี ความมั่งคั่ง ความโกรธ ความสุข ความโมโห ความอาวรณ์
เป็นสิ่งที่ผู้คนหวาดกลัว
มัวแต่ตีกรอบตัวเอง
แล้วจะไปทำอะไรได้
พวกแกต้องการอะไร
ต้องการอะไรเหรอ
คนอื่นฉันไม่รู้
แต่สำหรับฉัน
ฉันเป็นคนที่ลุ่มหลง ในการทำลายของที่คนอื่นให้ความสำคัญ
วิหารนักบวชอายุเป็นพันปีนี่ก็เช่นกัน
ยังไงมันก็ต้องเสื่อมสลายกลับคืนสู่ความว่างเปล่า
งั้นให้เป็นฝีมือฉันไม่ดีกว่าเหรอ
ไม่ยอมให้ทำแบบนั้นหรอก
ฉันจะพูดให้ชัดๆ นะ
จะไปให้ถึงขีดจำกัดสูงสุด
ต้องเผชิญหน้ากับแก่นแท้ของตัวเอง
อยากทำอะไรก็ทำเลย ต้องแบบนี้ถึงจะพัฒนาได้
สิ่งนี้เรียกว่า "คนไม่ยอมสละส่วนตน"
ทำไมไม่ขยับเลย
พ่อหนุ่ม เป็นตัวปัญหาเหมือนกันนะเรา
แกเป็นใคร
ไม่เสียสละแม้แต่น้อยนิดให้ผู้อื่น
คือแก่นคำสอนของหยางจู ปรมาจารย์ของพวกนายแน่นอน
แต่ครึ่งหลังล่ะ
สร้างความขมขื่นแต่ได้เพียงเล็กน้อยไม่ขอทำ
ลืมกันไปแล้วเหรอ
ไม่เสียสละ ไม่มีพูดคุย
ละทิ้งความลุ่มหลงมากมายบนโลกใบนี้
ก็ถือเป็นความสำเร็จแล้ว
เป้าหมายของหยางจู บรรพบุรุษรุ่นก่อนของพวกนาย
คือการละทิ้งทุกอย่างบนโลกใบนี้
ความคิดแบบนี้ทำให้ทั้งโลกตกตะลึง
พวกนายในเวลานี้จดจำแต่การเอาเปรียบ
หลงลืมการสละตน
ดีแต่ทำตัวเองเสียชื่อ
พวกนายก็แค่ทำตามที่ตัวเองต้องการ
ทำตัวเหมือนไม้กวนอุจจาระ ก่อแต่ปัญหา
ท่านปรมาจารย์ เปรียบเทียบแบบนี้
ไม่ค่อยถูกมั้งคะ
ถ้าพวกเขาเป็นไม้กวนอุจจาระ
งั้นพวกเราก็…
ชั่วช้า
กล้าเปรียบฉันเป็นสิ่งของสกปรก
ท่านปรมาจารย์ ผมไม่ได้พูดอะไรเลยนะ
สาวน้อย
ขอบใจนะ
ที่ช่วยปกป้องกุฏิปรมาจารย์
จากน้ำมือของคนกำเริบเสิบสานแบบนี้
ไม่ค่ะ ท่านปรมาจารย์ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
แต่เธอมีความกล้าหาญ
เรื่องนี้สำคัญที่สุด
อาจารย์ กำลังหลักของกลุ่มรวมพันธุ์ไปที่ตำหนักแล้ว
พวกเราจะต้านไว้ไม่ไหวแล้ว
คิดไม่ถึงเลย
อายุร้อยกว่าปีแล้ว แต่การต่อสู้ก็ยังไม่จบ
ช่างเถอะ
ถือว่าเป็นการออกกำลังกายเบาๆ
หยุดเดี๋ยวนี้
เจ้าพวกชั่วช้า
กล้าดียังไงมาระรานเขาหลงหู่
อาจารย์
เจ้าพวกอ่อนแอ
เพราะมัวแต่ย่อหย่อนไม่ยอมฝึกฝนน่ะสิ
ระวังนะอาจารย์ หัวเขาเป็นเหล็ก
หัวเหล็กของเลี่ยวเถี่ยโถวถึงกับเละเลย
นี่เหรอคาถาแสงสีทอง
ผนังทองแดงกำแพงเหล็กชัดๆ
ถ้าแค่ครั้งหรือสองครั้งยังไม่พอ ก็โจมตีจนกว่ามันจะแตก
ท่านปรมาจารย์
ผมอาจจะไม่ได้มีความสามารถโดดเด่น
แต่ผมไวมาก
เด็กๆ ก็หนีไวอย่างนี้แหละ
ระวังพื้นลื่นล่ะ
ได้ประลองฝีมือกับปรมาจารย์รุ่นที่ 99 จางจือเหวย
ต่อให้ต้องตายก็ถือว่าคุ้มแล้ว
สู้คนเดียวคงล้มปรมาจารย์ไม่ได้
ถ้าจะสู้ ก็ต้องสู้ด้วยกันทุกคน
พวกนี้เสียสติไปแล้วหรือไง
พวกเราแค่มาก่อเรื่องนะ ไม่ได้จะมาหาที่ตาย
ตาแก่นี่ยืนอยู่บนจุดสูงสุด ของโลกคนเหนือมนุษย์แล้ว
ฉันเผ่นล่ะ นายเอาไง
เผ่นสิ
ชุดคลุมตัวนี้ดูดีมากเลยนะ
น่าเสียดาย
นายใส่แล้วดูแก่ไปหน่อย
ตัวหอมดีนะเรา
มีกลิ่นหอมของชาเหมาเจียนและดอกมะลิ
ท่านปรมาจารย์
ผมจะจำยี่ห้อชานี้ไว้
แล้วเดี๋ยวสั่งออนไลน์ส่งมาให้นะ
หยิบมาจากไหน
ก็เอาไปคืนซะล่ะ
แล้วอย่าลืมทำความสะอาดห้องด้วย
ผมคืออาคุนแห่งกลุ่มรวมพันธุ์
จะให้ลดตัวไปทำความสะอาดห้องงั้นเหรอ
คิดว่าผมไม่กล้าสู้เหรอ
หรือว่าเลอะเลือนไปแล้ว
ตบปากตัวเองเลย
ไปทำความสะอาดห้องไป
ไปๆ
เป็นใครไม่เป็น ดันปลอมเป็นจางหลิงอวี้
ขนาดฉันยังอยากตบให้ฟันหลุดเลยเนี่ย
ขอโทษนะทั้งสองคน
พี่สาวผมสีชมพูบอกให้ผมแต่งแบบนี้
ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะ
ผมเองก็เพิ่งเข้ากลุ่มรวมพันธุ์
ขอร้องล่ะ ปล่อยผมไปเถอะ
ถ้าอยากให้ปล่อยไป
นายก็ตอบคำถามพวกเรามาก่อน
พูดแล้ว ผมพูดแล้ว
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าจะมีคนเยอะขนาดนี้
เท่าที่เห็นก็น่าจะมีกันร้อยกว่าคน
พวกสี่ระห่ำก็มาด้วย
พวกผู้เฒ่าก็ขึ้นมาเหมือนกัน
เรื่องอื่นผมไม่รู้แล้วจริงๆ
พี่ซาน
เราต้องรีบหาตัวพี่เป่าเอ๋อร์
อีกนานไหมกว่ากองหนุนจะมา
เหล่าซื่อแจ้งบริษัทแล้ว อีกไม่นานก็คงมาถึง
งั้นเราสองคนแยกย้ายกันไปหา จะได้ไวขึ้นหน่อย
ไม่ได้ อันตรายไป
นายมากับฉัน ฉันต้องดูแลนาย
พี่ซาน
ผมไม่ใช่พี่เป่าเอ๋อร์สักหน่อย
สู้ไม่ได้ผมก็หนีแล้ว
ระวังพวกที่เก่งๆ ด้วยล่ะ
จริงสิ พี่ซาน
เมื่อกี้พี่พูดถูกหมดยกเว้นเรื่องเดียว
พี่ไม่ต้องดูแลผม
แต่เราต้องช่วยกันดูแล
หลบไป เซี่ยเหอ ฉันต้องไปช่วยผู้อาวุโสลู่
ลืมมันไปเถอะ
นายไปก็เกะกะเปล่าๆ
อ้วนขึ้นเหรอ
เซี่ยเหอ
วันนี้ฉันยังไม่อยากคิดเรื่องของเราสองคน
ปล่อยฉัน
อยากไปช่วยผู้อาวุโสลู่
ก็ต้องผ่านฉันไปก่อน
ฉันไม่เก่งพอให้นายอยากสู้ด้วยเหรอ
อย่าบังคับให้ฉันต้องลงมือเลย
กล้ามหน้าอกแน่นๆ นี่
ฉันคิดถึงจัง
ถ้ายังไม่หยุด เธอต้องเสียใจแน่
นี่นายจะทำร้ายฉันเหรอ
ฉันรอมานานแล้ว
นายราศีมังกร
นายทำจริงๆ เหรอ
เธออย่าหาเรื่องได้ไหม
ไม่ได้
นายหักอกฉัน
เซี่ยเหอ
ฉันขอร้อง
ไปซะเถอะ
เธอ…
กลิ่นยังไม่เปลี่ยนเลย
เธอรนหาที่ตายเองนะ
วันนั้น
ฉันยอมรับในตัวตนของฉัน
และในวันนั้น
นายก็รู้สึกว่าตัวเองทำผิด
ที่นายสู้กับจางฉู่หลัน
ฉันดูแล้วมีความสุขมากเลย
ฉันคิดว่าในที่สุด นายก็คลี่คลายปัญหาได้
และยอมรับในตัวเองสักที
แต่ดูนายตอนนี้สิ
ฉันนี่มันโง่จริงๆ
จางหลิงอวี้ คบกับฉันมันผิดตรงไหนเหรอ
ทำไมต้องทำให้ตัวเองทรมานถึงขนาดนั้น
เพราะเธอเปลี่ยนไป
เธอกลายเป็นปีศาจ กลุ่มรวมพันธุ์ไปแล้ว
เธอกลายเป็น…
คนเลวเหรอ
หรือคนแพศยา
สมแล้วที่เป็นทายาทผู้สูงส่งของกุฏิปรมาจารย์
คำพูดพวกนี้…
ไม่กระดากปากนายเลยเหรอ
อาจารย์
หลิงอวี้
แม่หนูคนนี้น่ะเหรอ
เซี่ยเหอ เธอเป็นปีศาจของกลุ่มรวมพันธุ์
เห็นแล้วใช่ไหมว่าอาจารย์ฉันมา
ยังไม่รีบออกไปจากเขาหลงหู่อีก
ฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะ
ไม่ต้องเนียนแล้ว
หากทำใจทำร้ายได้
เมื่อกี้นายก็คงทำไปแล้วล่ะ
เซี่ยเหอ จะทำอะไรน่ะ
อย่างนี้นี่เอง
เธอคือมีดตะไบกระดูก
แม่หนู
คิดว่าคนแก่ๆ อย่างฉัน
ควรค่าพอให้เสียเวลาด้วยเหรอ
เซี่ยเหอกลุ่มรวมพันธุ์
คารวะท่านปรมาจารย์จาง
หลิงอวี้ ไปที่อีกฝั่งของภูเขา
แล้วจัดการพวกตัวปัญหาซะ
แล้วผู้อาวุโสลู่…
ฉันจัดการเอง
ฉันมาเพราะโดนพลังชี่ของเหล่าลู่ดึงดูดมา
อาจารย์
ที่จริงแล้วเซี่ยเหอไม่ใช่คนเลว
ไปเถอะ ฉันรู้ดีว่าต้องทำอะไร
ครับ
แม่หนูน้อย
เธอนี่กล้าจริงๆ เลยนะ
เป็นปีศาจกลุ่มรวมพันธุ์
เจอปรมาจารย์เขาหลงหู่แบบนี้
กลับไม่ยอมหนี
ถ้าคุณไม่ปล่อยฉันไป
ฉันจะหนีไปไหนได้
เธอก็มีขาไม่ใช่เหรอ
จะไปหรือไม่ไป
จะไปทางไหน
เธอก็ตัดสินใจเองได้
จะเป็นคนดีหรือไม่
เป็นคนแบบไหน
ก็เลือกได้เหมือนกัน
ปรมาจารย์เขาหลงหู่ก็อายุร้อยปีแล้ว
ทำไมถึงยังพูดอะไรโง่เง่าอยู่อีก
หลายๆ ครั้ง
เราก็ไม่มีสิทธิ์เลือก
ว่าโลกจะตัดสินเรายังไง
ก็จริง
ทางที่เราเลือกนั้นอันตราย
จะเป็นคนดีก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่ถ้าจะบอกว่าตัวเองไม่มีทางเลือก
มันก็ไร้สาระไม่ใช่เหรอ
ถ้าไม่ทำตามที่ใจสั่ง จะสร้างความแตกต่างอะไรได้
ดูแลตัวเองให้ดีแล้วกัน
แม่หนูน้อย
ฉันก็บอกแต่แรกแล้ว
หาเรื่องเขาตอนนี้ก็เหมือนหาเหาใส่หัว
พิษของฉันใช้กับเขาไม่ได้เลย
นี่คือพลังของย้อนคืนสามขั้นเหรอ
แก่นของตรีสำนักก็คือ
เมื่อคนเราเกิดมา
พลังชี่ส่วนหนึ่งจะกลายเป็นแขนขาและกระดูก
เป็นสิ่งที่ต้องทำตาม เป็นกฎของธรรมชาติ
แต่ก็ใช่ว่าจะหนีพ้นความตาย
ทำตามคือมนุษย์ ฝ่าฝืนกฎก็คือเทพ
ตาแก่ลู่จิ่นนี่
คิดฝ่าฝืนกฎสวรรค์
เปลี่ยนร่างกายตัวเอง กลับคืนสู่สภาพของพลังชี่ตอนเกิด
ถ้าไปถึงขั้นที่สามได้
ก็แทบจะไม่ต่างอะไรกับเซียนแล้ว
งั้นเราก็ทำได้แค่รอให้พลังชี่ของเขาถูกใช้จนหมด
ความโกรธและความเกลียดชัง ถูกฝังลึกไว้ในหัวใจ
ต่อให้เป็นฉัน ก็เปลี่ยนอารมณ์เขาไม่ได้ในทันทีหรอก
เพราะงั้นก็รอเถอะ
แค่เสียเวลาหน่อย
แต่เวลาเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
อย่าลืมนะว่าเราอยู่บนเขาหลงหู่
อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น
สายฟ้าพิฆาตเหรอ
พวกแกน่ะ ออกมาซะ
เกาหนิง
แค่มาที่นี่เส้นลมปราณฉันก็เจ็บแปลบแล้ว
ฉันอาจต้องเปลืองแรงกับเหล่าลู่หน่อย
ถ้าฉลาดพอแล้วอยากจะหนีไป
ฉันก็ไม่รั้ง
แต่ถ้าอยากอยู่ร่วมวงด้วย
ก็ตายซะ
หนีก่อน
ตาแก่ เมื่อกี้เกือบทำพวกเราตายกันหมดแล้วนะ
ท่านปรมาจารย์คิดจะฆ่าเราจริงๆ
ช้าไปนิดเดียว คงไม่มีใครรอดออกมาแน่
พูดเว่อร์ไป
พูดจริงนะ
ตอนสะกดเส้นความรู้สึก
ฉันชักใยทรมานหัวใจอีกฝ่ายได้ดั่งใจนึก
แต่ตอนที่ฉันใช้มันกับเขา
ฉันกลับรู้สึกเหมือนว่าตัวเอง
กำลังถือเสาเหล็กกล้าที่มั่นคง และขัดเกลามาอย่างดี
เลิกมองได้แล้ว เลิกคิดเรื่องยันต์แห่งสวรรค์ด้วย
พวกเราไปกันเถอะ
พวกนายไปกันก่อน
ฉันใช้พลังชี่ไปเยอะ ต้องหาทางเอาคืนมาหน่อย
แผ่นป้ายเหล็กชาดที่ทุกสำนักให้ความสำคัญ
ถูกเอามาใช้เสียของซะแล้ว
โชคดีที่คุณไม่ใช่คนในสำนัก
เลยเอามาใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้
ใช้ตำราวิชาห้าอสนีกับผมเหรอ
เหล่าลู่
นี่มันจะเกินไปหน่อยแล้วมั้ง
อย่างนี้นี่เอง
เส้นลมปราณตับ
เส้นลมปราณหัวใจ
หากสูญเสียการควบคุมสองเส้นนี้ จะทำให้ปีศาจภายในเข้าควบคุม
ก่อเกิดความวุ่นวาย
เหล่าลู่
คุณทำให้ผมลำบากแล้วนะ
โชคดีที่บรรพบุรุษของผมทิ้งของดีไว้ให้
กำจัดวิญญาณชั่วร้าย
ปกป้องชีวิต
ให้สติปัญญาแจ่มชัด
จิตใจที่สงบ
สามวิญญาณจิตอยู่ชั่วนิจนิรันดร์
ไร้ซึ่งการสูญเสีย
เหล่าลู่
หากคาถาสงบจิตทำให้คุณกลับมามีสติไม่ได้
คุณก็คงถึงฆาตแล้ว
มาเลย ลู่จิ่น
ฆ่าผมเลย ผมอยู่ที่นี่แล้ว
มาฆ่าผมเลย
ลู่จิ่น
มาฆ่าผมสิ
อู๋เกินเซิง ฉันต้องฆ่าแกให้ได้
พี่เป่าเอ๋อร์ อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามนะ
ฉางหลง รีบหนีไปสิ
ไม่เป็นไร ท่านอาจารย์จะมาแล้ว
ฉันทนไหว
ไอ้หมอนี่มันยังไง เป็นเต่าหรือไง
ทั้งที่ถึงขีดสุดแล้ว
ยังทนมือทนเท้าขนาดนี้อีก
ไม่ต้องพูดมากแล้ว
ฉางหลง
ฉันไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรนะหลิงหลง
ต้นเหตุแห่งหายนะ
เสิ่นชง
อะไรจะซื่อสัตย์ขนาดนี้
น่าเสียดาย
แต่ฉันถูกใจคนที่มีความหลงใหลแบบนี้
เพราะมีความหลงใหลถึงได้มีความต้องการ
และฉัน
ก็ทำได้ทุกอย่างตามที่ขอ
ฉันจะให้โอกาสนาย
(สัญญา)
แค่ปั๊มนิ้วตรงนี้
เพื่อเซ็นสัญญากัน
ฉันจะให้นายยืมพลังชี่สักหน่อย
รับรองว่านายจะจัดการพวกมันได้แน่
ว่ายังไง
ต้นเหตุแห่งหายนะ หมายความว่ายังไง
คิดจะแย่งเหยื่อของฉันเหรอ
ฉันใช้พลังชี่มากไปหน่อย
ก็เลยอยากได้พลังชี่มาเติมเต็ม
ทำไม
กลัวหรือไง
ไม่งั้นฉันให้พวกนายยืมพลังชี่ไหมล่ะ
พวกเราเป็นกลุ่มรวมพันธุ์นะ
ทุกคนก็ทำทุกอย่างเพื่อตัวเองทั้งนั้น
นี่แหละแก่นของกลุ่มรวมพันธุ์
ถ้าไม่คิดจะยืมก็หลบไปซะ
อย่ามาขวางไม่ให้ฉันทำธุรกิจ
ว่าไง
เซ็นซะสิ
ไม่ได้นะ อย่าทำนะฉางหลง
เซ็นแล้วนายจะกลายเป็นหุ่นเชิดของเสิ่นชงนะ
กลายเป็นเหมือนกับหูเจี๋ย
หลิงหลง
ฉันต้องพาเธอออกไปจากที่นี่อย่างปลอดภัย
เพราะงั้น…
ขอโทษนะ
- ไม่ได้นะ - ครั้งนี้
ต้องขัดใจเธอแล้ว
(เสิ่นชง ฉางหลง)
ฉันเซ็นเอง
ต้นเหตุแห่งหายนะก็ตกต่ำไปเยอะนะ
ขนาดพวกลิ่วล้อแค่ไม่กี่คน
ยังชี้นิ้วสั่งนายได้เลย
จางฉู่หลัน
ผู้ชนะเลิศการประลองคนเหนือมนุษย์
อยากทำธุรกิจกับฉันเหรอ
ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
(สัญญา)
เงื่อนไขระดับโคตรวีไอพี
(เสิ่นชง จางฉู่หลัน)
แล้วทำไมของฉันมันข้อแม้เยอะนักล่ะ
ก็นายเป็นผู้ชนะเลิศ
ข้อจำกัดกับบทลงโทษตอนละเมิดสัญญา
มันก็ต้องรุนแรงกว่าคนทั่วไปอยู่แล้วสิ
ก็มีเหตุผล
มา
พี่ชง พวกเราต่างก็เป็นนักธุรกิจ
ทำธุรกิจก็ต้องมีสัญญา
แต่ว่านะ
ตอนนี้มีสองเรื่อง
ให้พวกนั้นชดใช้ที่ทำกับเพื่อนผมก่อนดีไหม
ไม่ต้องมายุฉันหรอก
ฉันก็อยากจัดการพวกมันมานานแล้ว
สวยมากพี่ชง
พี่ชงโคตรเทพอะ
พี่ชง พวกมันหนีไปแล้ว
ไม่มีใครหนีจากเสิ่นชงได้โว้ย
ไป
พี่ชง
สามคนนั้นหนีไปแล้วไม่ใช่เหรอ
แบบนี้ตกลงกันไม่ได้นะ
ค้าขายไม่สำเร็จแต่มิตรภาพยังอยู่
ขอตัวก่อนนะ
พวกแกสามคน ทำให้ฉันหิวไส้จะขาดแล้ว
ฉันถ่วงเวลาไว้เอง
พวกนายไปเถอะ
ฉันบอกแล้ว
พวกแกสามคนต้องถูกฉันกิน
อาเหลียน
อย่าชักช้าเลย
รีบไปเถอะ
จางฉู่หลัน แกมันคนหน้าไม่อายไม่ใช่เหรอ
ทำไมคราวนี้ทำตัวเป็นวีรบุรุษ
ไอ้ฉันก็ไม่ได้อยากทำหรอก
ให้สู้กับนายก็ไม่คิดว่าจะชนะ
แต่คนเรา
ปกติจะใช้ชีวิตแบบหน้าไม่อายก็ได้
แต่ก็
ทิ้งความเป็นมนุษย์ไม่ได้เหมือนกัน
พูดได้ดีนี่ ความเป็นมนุษย์
ฉันชอบนักล่ะ สีหน้าอันสิ้นหวังของคนที่สูญเสียความเป็นมนุษย์ไป
จางฉู่หลัน
อยากรู้จริงๆ ว่านายจะสู้ยังไง
จางฉู่หลัน
ตายซะเถอะ
พลังชี่แกต้องเป็นของฉัน
ของฉันๆ
ไม่เหมือนตอนที่ประลองอยู่เลย
ไม่มีโอกาสได้ตอบโต้
ฉันนี่มันอ่อนแอจริงๆ
ฉันจะต้องตายที่นี่เหรอ
อยากรอดก็เซ็นสัญญาซะ
ไม่งั้น
ก็โดนความหลงใหลของฉันกลืนกินไปให้หมด
หมดหวังแล้วเหรอ
ทำอะไรเขาไม่ได้เลย
จะจบแบบนี้เลยหรือเปล่า
คนเหนือมนุษย์
ผู้ชนะเลิศ
แหล่งกำเนิดพลังชี่
ของพวกนี้มีความหมายอะไร
ฉันยังกลับไปได้หรือเปล่า
กลับไปเป็นคนไม่มีค่า
ไม่มีเพื่อน
ไม่มีครอบครัว
และตายอย่างโดดเดี่ยว
แต่ปู่
ท่านปรมาจารย์
ผอ.สวี
พี่เป่าเอ๋อร์
ผมจะทิ้งพวกเขาไปได้เหรอ
ไม่ได้แล้วยังไง
ทุกอย่างจบแล้ว
โลกนี้มันโหดร้ายจริงๆ
พลังของเราไม่มีความหมายกับโลกนี้เลย
ฉู่หลัน
ปู่ครับ
บนโลกใบนี้
มีพลังมากมายที่คนทั่วไปไม่สามารถใช้มันได้
การเปลี่ยนพลังพวกนี้มาเป็นของตัวเอง
ก็ถือเป็นความสามารถพิเศษ
ตอนหลานยังเด็ก
ก็ชอบมองดูแสงพลังชี่นี้เป็นพิเศษ
ตอนที่หลานงอแง ปู่ก็จะให้หลานดูแสงนี้
พอหลานได้ดู
หลานก็หัวเราะไม่หยุด
ตอนที่หลานรับพลังของโลกใบนี้
เข้ามาอยู่ในร่างกายตัวเอง
และมอบมันคืนสู่โลก ด้วยวิธีของตัวเองโดยไม่เห็นแก่ตัว
สับเปลี่ยนลมหายใจ
หมุนเวียนไปไม่หยุดยั้ง
นี่ก็คือความหมายที่แท้จริงของพลังนี้
ฉู่หลัน
ไม่ต้องกลัวและไม่ต้องหนี
ถ้าเจอเรื่องลำบากเล็กน้อย แล้วเลือกจะหนีเอาตัวรอด
เราจะต่างอะไรจากคนที่ตายไปแล้ว
สับเปลี่ยนลมหายใจ
หมุนเวียนไปไม่หยุดยั้ง
จางฉู่หลัน
หนีไปเถอะ
หนีทำไมล่ะ
ทุกคนเสี่ยงชีวิตกันขนาดนี้
ตอนที่เพิ่งก้าวเข้าสู่โลกของคนเหนือมนุษย์
ฉันโคตรไม่ชอบเลย
แต่ลึกๆ แล้วฉันกลับมีความสุข
ยังไงก็ได้ก้าวเท้าเข้าสู่โลกใบใหม่แล้ว
จะไม่ให้ฉันรักษามันไว้ได้ยังไง
อีกอย่าง
ฉันจะต้องไปตามหาพี่เป่าเอ๋อร์
ฉันอยากอยู่กับทุกคนพร้อมหน้า
นี่…
คือเหตุผลที่ฉันจะสู้ต่อไป
สู้เพื่อคนที่ไม่ได้สนิทอะไรด้วยสองคน
เนี่ยเหรอเหตุผลของนาย
เหตุผลห่วยแตกเป็นบ้า
พวกเขา
เป็นเพื่อนของฉัน
พวกเขาให้อะไรฉันตั้งมากมาย
ทำให้โลกของฉันมีสีสัน
ฉันก็อยาก
มอบสีสันนี้ให้กับโลกบ้าง
แกมันน่ารำคาญจริงๆ
จางฉู่หลัน
โลกนี้ของที่มีมากก็จะยิ่งมากขึ้น
ส่วนของหายากก็จะลดน้อยลงเรื่อยๆ
โลกนี้ไม่มีอะไรยุติธรรมหรอก
ทุกสิ่งล้วนหันหาฝั่งผู้ชนะ
ถึงเวลาเช็กบิลแล้ว
เพื่อนเหรอ
มันเทียบเท่ากับพลังชี่ได้เท่าไรล่ะ
กลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งอย่างฉันแล้วมันผิดตรงไหน
แกมันไร้ค่า
ถ้าอยากตายนัก ฉันก็จะจัดให้
- สับเปลี่ยนลมหายใจ - สับเปลี่ยนลมหายใจ
- หมุนเวียนไปไม่สิ้นสุด - หมุนเวียนไปไม่สิ้นสุด
หนอน
ขาว
ตัวน้อย
พลังชี่ของฉัน
แต่เล็กจนโต
ฉันไม่เคยเจอใครที่มีแต่ได้แล้วไม่ต้องเสียเลย
พลังชี่ของฉัน
ฉันเป็นคนคุม
อาเหลียน นายทำได้ยังไงน่ะ
ถ้าบอกว่าปู่ฉันเป็นคนสอน
เธอจะเชื่อไหม
ตอนนี้ฉันยอมรับแล้ว
ว่านายคือผู้ชนะเลิศ
กลับไปก็ระวังตัวด้วยนะ
ฉันจะไปหาพี่เป่าเอ๋อร์ก่อน
อย่าลืมลบของคลิปฉันล่ะ
ท่านผู้เฒ่าเก่งจังนะ
ตัวคนเดียวแท้ๆ
แต่ฉันรู้สึกเหมือนสู้กับคนเป็นสิบเลย
แม่สาวน้อย
เธอเองก็ไม่เบาเหมือนกัน
ฉันไม่เคยเห็นใคร
ที่ฟื้นฟูบาดแผลระหว่างการต่อสู้
ทั้งที่เลือดออกเยอะขนาดนั้นเลย
น่าเสียดาย
ที่แผลเป็นบนใบหน้าฉัน
ไม่ว่าจะตกแต่งยังไง
ก็ลบมันออกไปไม่ได้
ใบหน้านี้ไม่เคยเปลี่ยนมาตลอดหลายสิบปี
เพื่อที่จางหวยอี้จะไม่ถูกลืมเลือน
แม่สาวน้อย
ตอนเจอเธอครั้งแรก
ฉันสนใจในตัวเธอจริงๆ นะ
เธอเหมือนเพื่อนเก่าของฉันคนหนึ่ง
พวกแก่ๆ หลายคนก็พูดกับฉันแบบนี้
เพื่อนที่ว่าน่ะใคร
เหมือน
เหมือนมากๆ
ฉันลงมือกับเธอไม่ได้จริงๆ
- มีหน่าโตวทง - มีหน่าโตวทง
- ชีวิตสบายจริงๆ - ชีวิตสบายจริงๆ
- มีหน่าโตวทง - มีหน่าโตวทง
- ชีวิตสบายจริงๆ - ชีวิตสบายจริงๆ
- มีหน่าโตวทง - มีหน่าโตวทง
- ชีวิตสบายจริงๆ - ชีวิตสบายจริงๆ
- ลุย - ลุย
(เสี่ยวหลันจื่อ)
- ฮัลโหล พี่เป่าเอ๋อร์ - ฮัลโหล
ฮัลโหล พี่เป่าเอ๋อร์อยู่ไหนน่ะ
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
พี่เป่าเอ๋อร์
เจอกันที่ตำหนักหลังภูเขานะ
เออ
ผม…
ผมฆ่าท่านปรมาจารย์ไปซะแล้ว
เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว
ลู่จิ่น
ฆ่าผม…
คนไม่มีสติแบบคุณจะทำได้เหรอ
ไม่ตายก็รีบบอกสิ ทำผมตกอกตกใจหมด
คุณนั่นแหละทำผมกลัว
อายุเกินร้อย ยังจะร้องไห้อีก
แต่คุณไม่ได้ออมมือเลยนะ
ผมต้องเรียกสติคุณ
พร้อมสาดแสงสีทองปกป้องร่างกายไปด้วย
มันก็เปลืองแรงอยู่
ผมเลยต้องสะกดแสงสีทองไว้ภายใน เพื่อปกป้องอวัยวะสำคัญ
ยังไงคุณก็ไม่มีสติ
คาดเดาท่วงท่าได้ง่ายอยู่แล้ว
แต่ว่า คุณก็ทำกระดูกผมหักไปหลายท่อน
คงพอให้โอ้อวดไปได้ช่วงหนึ่งเลยล่ะ
(กลุ่มรวมพันธุ์ก่อความวุ่นวายที่เขาหลงหู่)
(มีผู้ได้รับบาดเจ็บและทรัพย์สินเสียหายมากมาย)
(หน่าโตวทงออกหมายจับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องแล้ว)
แปลกๆ นะ
มีอะไรเหรอ
ฉันลองสแกนพวกกลุ่มรวมพันธุ์ดูแต่ไม่เจอเลย
ครึ่งหนึ่งของคนที่จับได้ ก็ไม่มีบันทึกอยู่ในข้อมูลบริษัท
เป็นไปไม่ได้
คนเหนือมนุษย์ทั้งหมดรวมถึงกลุ่มรวมพันธุ์
ต่างก็ขึ้นทะเบียนกันหมด
ฉันจะขอให้ปู่ทวดมาช่วยนายเอง
ปู่ทวดคะ รีบมาดูเขาเร็ว
ใจเย็นๆ ให้ฉันดูก่อน
เป็นยังไงบ้างคะ
ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต
แต่แขนเขาต้องพิการแน่ๆ
ฉันเองก็รักษาให้ไม่ได้
แค่รอดมาจากพวกกลุ่มรวมพันธุ์ได้
ก็นับเป็นปาฏิหาริย์แล้ว
หลิงหลง
เธอก็เก่งขึ้นแล้วนะ
ไม่ใช่หนู
แต่เป็น…
เป็นเขา
จางฉู่หลันช่วยพวกเราเอาไว้
พี่เป่าเอ๋อร์ไม่เป็นไรใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้นกับนาย
ไม่เป็นไร ก็แค่เจอเรื่องวุ่นๆ นิดหน่อย
ผมจัดการหมดแล้ว
จางฉู่หลัน
เจ้าเด็กนี่
เก่งมาก ฉันขอบคุณนายจริงๆ
ฉันเคยรับปากว่าจะทำตามที่นายขอ
แต่นี่ยังไม่ทันได้ทำตามที่บอก
นายก็ช่วยตระกูลฉันไว้แล้ว
ผู้อาวุโสลู่ ผมก็แค่ทำสิ่งที่ควรทำ
ไม่ได้ ฉันไม่เคยติดค้างใคร
ครั้งนี้นายช่วยหลิงหลง
ให้ฉันรักษาแผลให้นะ
เป็นไง
แค่นี้เหรอ
ก็เออสิ
ไม่ต้องขอบคุณนะ ถือว่าเจ๊ากันไป
เฮ้ยๆ ผู้อาวุโสลู่
ผมกะจะเอาแผลไปอวดสร้างความดีความชอบนะ
อย่างน้อยก็เหลือไว้ให้หน่อยสิ
ในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งปรมาจารย์
โดนอัดจนน่วม ยังกล้าไปขอความดีความชอบอีกเหรอ
เละเทะไปหมด
ไปล้างเนื้อล้างตัวไป
จางฉู่หลัน
นายตอบรับเป็นปรมาจารย์หรือยัง