(ดัดแปลงจากเว็บคอมิก "พันธุ์แปลกแสบสุดขั้ว")
(ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง)
(กรุณาอย่าลอกเลียนแบบการต่อสู้ในเรื่อง)
เกราะป่วนเวลา
โอ้โฮ
นายถึงขนาดคิดกระโดดลงจากตึก เพื่อจะได้ไม่ต้องทำงาน
ถ้าฉันเป็นเจ้าสำนักอู่ตัง
- ฉันก็จะไล่นายออกเหมือนกัน - ได้
ฉันขึ้นไปเดี๋ยวนี้แหละ
ไม่ต้องเป็นห่วง เหล่าชิงไปแล้ว
งั้นก็โอเค
พวกมัน 11 คน
พี่เป่าเอ๋อร์
ส่ง 11 คนนี้กลับบริษัท
ก็ถือว่าเป็นความดีความชอบแล้วเหรอ
อือ
นายท่าทางอวดดีขนาดนี้
คงเป็นหัวหน้าสินะ
เอาแบบนี้
บอกฉันมาว่าใครส่งพวกนายมา
แล้วฉันจะปล่อยพวกนายไป
ไอ้เด็กเมื่อวานซืน
อย่ามาไม้นี้เลย
เราทำงานสายนี้
การรักษาคำพูดมาเป็นอันดับแรก
ถ้าฉันบอกนาย
ต่อไปฉันจะใช้ชีวิตยังไง
ถ้าฉันไม่บอก
นายจะทำอะไรฉันได้
ฉันจะทำอะไรนายได้น่ะเหรอ
พี่เป่าเอ๋อร์
บอกเขาสิว่าผมจะทำอะไรเขาได้
ได้เลย
เจ๋ง
เห็นหรือยัง
ฉันบาดเจ็บระหว่างการทำงาน
รายงานบริษัทเรียบร้อยแล้ว
บริษัทของเราสามัคคีกันมาก
เป็นองค์กรที่เต็มไปด้วยความรัก
ชื่อของนาย
จากวันนี้เป็นต้นไป
จะถูกแขวนในบริษัทเราแล้ว
นายอัดฉันซะจนเป็นแบบนี้
จากวันนี้เป็นต้นไป
นายกลายเป็นเป้าของบริษัทเราแน่
ยังกล้าคิดไปใช้ชีวิตข้างนอกอีกเหรอ
ใส่ร้ายกันนี่
ใส่ร้ายเหรอ
รู้แต่แรกอยู่แล้ว ว่าเขาเลวทรามขนาดนี้
ถึงได้ให้ฉันตามตัวเขามาสินะ
ฉันจะรู้ได้ไง
นี่
ถือว่าได้มาเพราะเหตุสุดวิสัยแล้วกัน
ฉันพูดไม่ได้
ทำไมต้องมุ่งเป้ามาที่ฉัน
ทำไมมาเข้าใกล้ครอบครัวฉัน
นักพรตหวัง
พวกเรายังไม่ได้ลงมือกับครอบครัวนายเลย
ร้อนใจอะไรนัก
ยังคิดกล้าลงมืออีกเหรอ
บอกมา
ใครส่งพวกแกมา
ข้างนอกยังมีพวกแกอีกกี่คน
จะบอกไหม
แก…
เหล่าหวัง
อย่าลงมือเลย
ใช่ เหล่าหวัง
นายดูฉันทำร้ายตัวเองจนขนาดนี้แล้ว เขาก็ยังไม่ยอมบอก
เราไปคุยกันก่อนเถอะ
ตอนนี้ถ้าอยากหามือมืดที่อยู่เบื้องหลัง
ต้องเอาห้วงนิมิตของพวกนายสองคน
มาใช้สักหน่อยแล้วหรือเปล่า
ทำไมทำหน้าแบบนั้น
ฉันพูดอะไรผิดอีกแล้วเหรอ
นายพูดถูก
นี่คือเรื่องของฉัน
ฉันควรจะแบกรับมันคนเดียว
อย่าสิ
ถ้าแบกคนเดียวได้สบายๆ
นายก็ทำอย่างนั้นไปแต่แรกแล้วสิ
มาร่วมมือกันเถอะ
รวมอาเหลียนไปด้วย
เราสามคนแบกมันไปด้วยกัน
ด้วยกันเหรอ
นายล้อเล่นหรือเปล่า
เดี๋ยวสิ
พวกนายไปคิดคำนวณ
แล้วให้คำตอบเป๊ะๆ กับฉันทีได้ไหม
เหล่าหวัง นายทำสี่แผ่นบรรจบได้ไหม
ได้
นายบอกว่าทำด้วยกันสามคนหมายความว่าไง
สามคนจะทำนายชะตายังไง
ที่แท้ก็มีเรื่องที่นายทำไม่เป็น
นี่น่ะ คือวิชาที่สาบสูญของตระกูลอู่โหวของเรา
เราค้นพบตั้งนานแล้วว่า
ห้วงนิมิตไม่ได้แตกต่างไป สำหรับผู้ใช้อาคมแต่ละคน
หลังจากเข้าสู่ห้วงนิมิตแล้ว
ก็รับรู้เหมือนกันหมด
พี่เป่าเอ๋อร์
พี่ช่วยคุ้มกันพวกเราสามคนด้วยนะ
แล้วก็อย่าให้คนพวกนั้นหนีไปได้นะ
จิ๊บๆ
เรียบร้อย พวกเขาขยับไปไหนไม่ได้แล้ว
ฉันชอบสไตล์พี่เป่าเอ๋อร์มาก
ไปกัน
เราไปหาที่ว่างกัน
จางฉู่หลัน
ตานายโอเคไหม
ผมนวดแล้ว
เหล่าหวัง ฉันว่าที่นี่ใช้ได้เลย
ที่นี่แล้วกัน
ก่อนอื่น
ค่ายกลนี้
เหล่าหวังต้องเป็นคนตั้ง
วิชาสี่แผ่นบรรจบ จะเคลื่อนหนึ่งครั้งทุกสองชั่วโมง
ค่ายกลนี้
จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อ
สี่แผ่นบรรจบกัน
ก็หมายความว่า
สามขุนพล หกองครักษ์
ประตูทั้งแปด นพเคราะห์
แปดเทพ
จะต้องอยู่ในตำแหน่งของตัวเอง
จังหวะแบบนั้นไม่ได้หาได้ง่ายๆ
ดังนั้นในสายตาของตระกูลจูเก่ออย่างเรา
ค่ายกลนี้ไม่มีทางเป็นไปได้
แต่เหล่าหวังอยู่นี่
เงื่อนไขเรื่องจังหวะเวลา
ก็ไม่เป็นปัญหาแล้ว
ขั้นที่สอง จะต้องมีคนที่รู้วิชาพลังชี่อยู่ในตำแหน่ง
เอาตัวเองเป็นของเซ่นไหว้
จากคำกล่าวของคนโบราณ
จูเก่อเลี่ยงขงเบ้ง เคยคิดจะรวม 15 ของเซ่นไหว้สามขุนพล หกองครักษ์
อาศัยค่ายกลนี้ เพื่อให้ได้พลังแห่งสวรรค์
น่าเสียดาย สุดท้ายก็ล้มเหลว
แน่นอนว่า
พวกเรามีแค่สามคน
ไม่ได้เป็นร่างแปลงกาย
และไม่ได้ต้องการพลังแห่งสวรรค์อะไร
แค่ถามอะไรบางอย่าง คงไม่มีอะไรมาก
อีกเดี๋ยว ฉันยืนอยู่ที่ไฟเปี้ย
เหล่าหวัง
นายยืนอยู่ที่ไฟเต็ง
เหล่าจางไม่เหมาะกับไม้อิก
นายใช้คาถาแสงสีทองก็พอ
พี่เป่าเอ๋อร์
เฝ้าพวกเราสามคนให้ด้วยนะ
พวกเราสามคนยืนอยู่ที่สามขุนพล
ฉันจะอาศัยค่ายกลนี้
พาพวกเราเข้าสู่ห้วงนิมิต
- เริ่มกันเลย เหล่าหวัง - อือ
วิชาแสดงภาพจิตฉีเหมิน
จูเก่อชิง
นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริง ที่นายมาหาฉันสินะ
ไม่ว่าจะใช้ข้ออ้างอะไรก็ตาม
นายแค่อยากเห็นวิชาประตูลี้ลับเฟิงโฮ่วอีกครั้ง
ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนไปเลย
มันกำลังเปลี่ยนไป
เสร็จแล้ว
ทีนี้
ฉันต้องไปไหนเหรอ
นายไปอยู่ทางนั้น
เริ่มเลยดีกว่า
ตัวอักษรหลี
เปลวไฟระเบิด
คาถาแสงสีทอง
ตัวอักษรหลี
ลำแสงหิ่งห้อย
กลับสู่ค่ายแรก
กลับสู่ค่ายกลเดิม
นี่คือที่ไหนน่ะ
จางฉู่หลัน
ตอนนี้นายกับเหล่าหวัง
อยู่ในห้วงนิมิตฉัน
ถ้าพูดง่ายๆ ก็คือ
พวกนายอยู่ในโลกแห่งจิตใจฉัน
ส่วนร่างกาย
พี่เป่าเอ๋อร์คอยคุ้มกันให้อยู่ข้างนอก
เจ๋งขนาดนี้เลย
เหล่าจาง
นายพูดถึงลอตเตอรี่ไม่ใช่เหรอ
นายลองคิดถามดูสิ
ว่าลูกบอลลอตเตอรี่จะออกเลขอะไร
ถามเหรอ ถามยังไง
คิดเฉยๆ ก็ได้แล้วเหรอ
นี่ก็คือคำตอบ
ทำให้มันแตก
นายก็จะได้คำตอบนั้น
เปิดไม่ออก
ถ้าให้พวกนายเปิด
จะง่ายกว่าฉันใช่ไหม
ฉลาดนี่
เพราะหมายเลขนี้
ไม่มีค่าสำหรับพวกเรา
เพราะฉะนั้นพวกเราเลยได้มาง่ายๆ
แต่เพราะพวกนายอยู่ในห้วงนิมิตฉัน
ข้อมูลพวกนี้
เลยแชร์กันได้
ถ้าเราเอาเลขลอตเตอรี่นี้ ไปบอกคนอื่น จะเป็นยังไง
นี่เรียกว่าหลอกลวงสวรรค์
โชคชะตาของนาย
จะถูกตัดทอนให้ลดลง
โทษสถานเบา ก็จะเจออุปสรรคต่างๆ
สถานหนัก
จะตายโหง
การลงโทษจะหนักหรือเบา
ขึ้นอยู่กับข้อมูลที่นายเผยแพร่ ว่ามีผลต่อโลกนี้ยังไง
แต่ถ้านายบอกไปด้วยการใช้ภาษาลับที่คลุมเครือ
ไม่แน่
ก็อาจจะลดโทษได้นิดหน่อย
เป็นเหตุผลว่าทำไมผู้มีวิชาของเรา
ถึงได้พูดจาอ้อมไปอ้อมมา
เอาล่ะ เหล่าจาง หลักพื้นฐานนายน่าจะเข้าใจแล้ว
เริ่มกันเลยดีกว่า
นี่ก็คือเรื่องที่เราเข้ามาถาม
คนที่บงการอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์นี้
ใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ
ใหญ่กว่าตอนถามลอตเตอรี่เยอะเลย
ใช่ ไม่งั้นก็คงเข้ามาพร้อมกันสามคนไม่ได้หรอก
และการสูญเสียพลังและการบาดเจ็บในนี้
คือพลังชีวิตของพวกนาย
ถ้าอยากจะออกยังทัน
ฉันรู้แต่แรกแล้ว
ไม่ต้องพูดมากหรอก
เหล่าหวัง
เรื่องอายุขัยที่สั้นลง
ฉันคิดเงินเพิ่มนะ
เริ่มกันเถอะ
เหล่าจาง
นายใช้วิชาอสนีบาต
โจมตีบอลไฟนี้สุดแรง
ทำไมวิชาอสนีบาตของฉัน เป็นแบบนี้ไปได้
ในสถานการณ์แบบนี้
นายเหยียบไม้อิกเข้าสู่ห้วงนิมิต
ตอนนี้จึงเป็นร่างแปลงกายของไม้อิก
ส่วนฉัน
คือไฟเปี้ย
ฉันคือไฟเต็ง
บอลไฟนี้ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
พวกเราโจมตีไม่แตกหรอก
มันกำลังต่อต้าน
พวกนายคิดว่าข้อมูลที่สำคัญขนาดนี้
จะได้มาง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ
เตรียมตัวสู้สุดชีวิตได้เลย
จางฉู่หลัน
อดทนไว้
สำเร็จแล้ว
ถ้าอาศัยฉันแค่คนเดียว
คงต้องสูญเสียพลังครึ่งชีวิตถึงจะทำได้
เป็นไง เหล่าหวัง
ได้สัมผัสแล้วล่ะสิ
สิ่งล้ำเลิศของวิชาอู่โหว
เหล่าหวัง
จ่ายเงินเพิ่มให้ด้วยนะ
รู้แล้วใช่ไหม
มือมืดเบื้องหลัง
อันดับหนึ่งแห่งสำนักตัวอักษรซู่
หนึ่งในสิบผู้อาวุโส
เฉินจินขุย
ผู้มีวิชาอย่างพวกนายนี่สบายดีเนอะ
รู้คำตอบได้สบายๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะพวกนายพาฉันเข้ามาในห้วงนิมิต
ชีวิตนี้ของฉัน
ก็คงไม่มีประสบการณ์แบบนี้
พวกเราอาศัยจังหวะที่ค่ายกลยังไม่สิ้นสุด
ถามอะไรเพิ่มอีกสิ
อย่าได้คิดเชียว
จางฉู่หลัน นายถามอะไรไปน่ะ
นี่คือความจริงของกบฏเจี่ยเซินอย่างนั้นเหรอ
จางฉู่หลัน
จางฉู่หลัน หยุดนะ
รามือเถอะ
อย่าว่าแต่พวกเราสามคนเลย
ต่อให้สิบคนร้อยคนก็เปิดไม่ออก
จางฉู่หลัน
มีสติหน่อยสิ
หมอนี่ถามอะไรกันแน่นะ
มีสติหน่อยสิ
แย่แล้ว
แย่กันทั้งสามคนเลย
ต้องปรับพลังชี่ของพวกเขา
คนนี้ แบบนี้แล้วกัน
อาโชะ
จางฉู่หลัน
หลบไปซะ
พี่เป่าเอ๋อร์
โอ้โฮ เกิดอะไรขึ้น
ในที่สุดก็ได้สติสักที รีบไป
คลาย
เกิดอะไรขึ้น
เจ็บๆ
เฝิงเป่าเปา พอแล้ว
ฟื้นแล้วเหรอ ฉันเห็นพลังชี่พวกนาย วิ่งมั่วไปหมดทั่วทุกที่เลย
เลยจัดชีพจรให้พวกนาย
จางฉู่หลัน
นายถามอะไรกันแน่
นายเกือบทำพวกเราสองคนตายแล้ว รู้ไหมเนี่ย
ฉันถามนายอยู่นะ
ไม่เป็นไรหรอกเหล่าชิง
เอาคนนอกเข้าห้วงนิมิต ก็เป็นความรับผิดชอบของพวกเรา
ขอโทษ
ฉันทำให้ทุกคนมาพัวพันด้วย
นายไม่เคยฝึกวิชาจิตฉีเหมิน
ง่ายที่จะถูกลวง
ถ้าฉันไม่ได้ตื่นมาจากห้วงนิมิต
ผลจะเป็นยังไง
ถ้านายไม่ได้สติ
ตัวตนของพวกเราสามขุนพลจะคงไว้ไม่อยู่
ฉันก็ไม่มีทางปลดค่ายกลได้
ส่วนนาย
ถ้าดึงดันไปหาคำตอบนั้น
ร่างกายจะต้องแหลกสลายแน่
สุดท้ายพวกเราสองคนก็จะถูกคำตอบนั้นกลืนกิน
ติดอยู่ในห้วงนิมิต
กลายเป็นซากศพที่เดินได้
พี่เป่าเอ๋อร์ โชคดีที่พี่ลงมือได้ทันเวลา
บุญคุณใหญ่หลวงไม่อาจตอบแทน
ไม่เป็นไร
เอาล่ะ
ไม่ว่ายังไง
การเสี่ยงครั้งนี้ก็ถือว่าคุ้ม
อย่างน้อยพวกเราก็รู้แล้วว่า ศัตรูที่ต้องเผชิญด้วยคือใคร
ต่อไปก็ยกให้เป็นหน้าที่ฉันเอง
รับเงินเขามาก็ต้องช่วยเขาขจัดเคราะห์ภัย
งานของฉันยังไม่จบเลย
นายก็คือจางฉู่หลัน ผู้ชนะเลิศการประลองคนเหนือมนุษย์สินะ
ท่านอาจารย์เฉิน
นั่นก็แค่ใช้ฝีมือเล็กๆ น้อยๆ
เทียบกับท่านอาจารย์เฉินไม่ได้หรอกครับ
ว่ามา อยู่ๆ มาหาฉัน
มีเรื่องอะไร
แบบนี้ครับ ท่านอาจารย์เฉิน
รู้จักหวังเหย่แห่งอู่ตังไหมครับ
ไม่รู้จัก
ไม่เคยเห็น
ไม่รู้จัก
ไม่เคยเห็นเหรอ
แปลกจัง
ทำไมผมได้ยินมาว่า
ท่านจัดแจงคนมากมาย
ให้ไปอยู่รอบตัวคนในครอบครัวเขานะ
ท่านอาจารย์เฉิน
ท่านอย่าโมโหไปสิ
ผมก็ถูกคนอื่นฝากมา
ให้มาคุยกับท่าน
หวังเหย่เองก็คิดแบบนี้
มีเรื่องอะไรท่านก็มุ่งเป้าไปที่เขา
อย่าได้ไปยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวเขาเลยครับ
ถ้าทั้งสองฝ่ายเป็นแบบนี้
ก็แย่น่ะสิ
ท่านอาจารย์เฉิน
ผมขอแนะนำอะไรท่านอีกอย่าง
ถ้าท่านอยากประลองกับหวังเหย่จริงๆ
งั้นก็ไปประลองหนึ่งต่อหนึ่งเลย
หรือไม่ท่านก็สั่งให้คน 50 คนไปรุมอัดเขาก็ได้
แต่อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวเขา
จริงสิ ได้ยินมาว่า เพื่อนๆ พวกนั้นของท่านราคาแพงกันทั้งนั้น
ท่านยกเลิกคำสั่งเถอะ
นายใช้วิธีอะไรกันแน่
ไม่ใช่แค่รู้ว่าใครสั่งเรามา
แถมยังทำให้เขายกเลิกคำสั่งอีก
ดวง
ดวงทั้งนั้น
เอ้า
หลายวันมานี้ดูแคลนทุกคนไปหน่อย
เอาไปแบ่งกันคนละส่วน
ทุกคนอย่าได้ปฏิเสธนะ
ก่อนหน้านี้ปฏิบัติต่อทุกคนยังไง
ให้ถือว่าเป็นฝีมือจางฉู่หลัน พนักงานหน่าโตวทงเท่านั้น
ตอนนี้เรื่องราวจบลงแล้ว
ถึงจะไม่ถือว่าเป็นมิตรกัน แต่ไม่อาฆาตกันแน่
วันหน้ายังอาจได้ไปขอความช่วยเหลือจากทุกคน
เงินพวกนี้
ประธานหวังของพวกเรา ให้ทุกท่านเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ
หวังว่าทุกคนจะมีความสุขสนุกกับที่นี่นะ
หวังเหย่
ฉันไม่ขอโทษนายแล้วกัน
พวกเราก็รับเงินเขามา เลยทำงานตามคำสั่ง
ไม่ได้จงใจจะมุ่งเป้าไปที่นาย
ต่อจากนี้นายมีเรื่องอะไร ติดต่อพวกเราได้
จะจัดการให้นายอย่างดี
ทุกคน ขอตัวก่อน
กลับดีๆ นะ
ขอบใจนะ เหล่าจาง
ตอนแรกเงินนี้จะเอาให้นาย
แต่นายกลับให้พวกเขารับน้ำใจฉันไปแทน
บอกตามตรง
นายให้บทเรียนฉันจริงๆ
เล็กน้อยน่า
เดี๋ยวไปกินอะไรกันดี พี่เป่าเอ๋อร์
เป็ดย่าง
ฉันทำเอง
จบงานสักที
หลายวันแล้วที่ไม่ได้กินอะไรดีๆ
จบงานเหรอ
จบแล้วเหรอ
หลักๆ ก็ใช่ไง
เหลือแค่เก็บงาน
ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ
แล้วจะให้ยังไงอีก
เล่นงานครอบครัวเฉินจินขุย
ฆ่าล้างครัวเขาเลยไหม
ฉันจะบอกให้นะ
ตอนนี้ทั้งสองฝ่าย ยังลงมือไม่ถึงขั้นสุด
ถือเป็นโอกาสดีที่ต่างฝ่ายจะยอมถอยคนละก้าว
ทำไมเขาถึงเรียกคนกลับไป
หมายความว่าเขาก็กังวลเหมือนกัน
เขากังวลก็จัดการได้ง่าย
พูดถึงฝีมือ นายแข็งแกร่งกว่าเฉินจินขุย
แต่นายเคยคิดไหม
ว่าทำไมครั้งนี้นายถึงปวดหัวขนาดนี้
เพราะนายเจอคนไร้สัจจะเข้าไง
อะไรคือคนไร้สัจจะ
ไม่เลือกวิธีการเพื่อบรรลุตามเป้าหมาย
เพราะฉะนั้นเขาถึงได้เล่นงานคนแบบนาย
เพราะอยากจะทำยังไงก็ทำอย่างนั้น
แต่ถ้าคนไร้สัจจะ เจอเข้ากับคนไร้สัจจะ
ในตอนที่ทุกคนยังไว้หน้ากัน
ทุกคนจะระมัดระวังตัว
เพราะเมื่อไม่ไว้หน้ากันแล้ว
นั่นก็คือการประลองว่าใครมีขีดจำกัดที่ต่ำกว่ากัน
เพราะงั้น เพื่อปกป้องครอบครัวนาย
นายต้องบอกเขาว่า
นายเองก็เป็นคนไร้สัจจะ
หลังจากเรื่องนี้จบลง
จะไปไหนก็ตามใจ
นายจะปกป้องทั้งครอบครัวด้วยตัวคนเดียวไม่ได้
จะทำให้คนอื่นเห็นจุดอ่อนของนายเอา
เพราะงั้นนอกบ้าน งานดูแลให้เป็นหน้าที่คนอื่น
ฉันก็เคยคิดนะ
แต่ว่า
มอบให้เป็นหน้าที่ใครฉันถึงจะวางใจนะ
มองฉันทำไม
เหล่าชิง
ฉันว่านายก็ดูว่างดีนะ
ถ้างั้น
มาทำพาร์ตไทม์ที่บ้านฉันไหม
ไม่เอา
เอาแบบนี้ดีกว่า ฉันแนะนำคนสามคนให้นายเอง
เพื่อนพวกนี้ของผม
พึ่งพาได้กว่าบอดี้การ์ดพวกนั้นของพ่ออีก
ฝีมือใช้ได้เลยนะ
งั้นพ่อลองพิจารณา
จ้างพวกเขามาดู
คนตัวสูงนั่น ให้เป็นบอดี้การ์ดประกบตัวพ่อ
ผู้หญิงคนนั้น เป็นบอดี้การ์ดประกบตัวแม่
คนตัวเตี้ยนั่น ปกป้องพี่กับทุกคน
แกจัดแจงดีขนาดนี้
วางแผนที่จะออกจากบ้านอีกแล้วสิ
หลายปีก่อน
แกจบมหาวิทยาลัย
ก็จะออกจากบ้าน
พ่อโมโหจนตบหน้าแกไป
รอแกมาตั้งนาน
ในที่สุดแกก็กลับมาจากอู่ตัง
แต่สุดท้าย
ก็รั้งแกไว้ไม่อยู่
พ่อ
ถ้าพ่อยังไม่หายโกรธ
งั้นพ่อก็ตบผมอีกรอบสิ
ลูกชาย
แกโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ทางเดินของตัวเอง
ก็เดินเอง
พ่ออยากขอร้องแค่เรื่องเดียว
เวลาออกไปน่ะ
ถ้าเจออันตราย
มีปัญหาอะไร
อย่าได้แบกรับไว้คนเดียว
กลับบ้าน
ลูกมีพ่ออยู่
ได้ครับ
พ่อครับ
ที่จริงผมรู้ว่าพ่อมีเงิน มีฝีมือ
แต่พวกรถหรู บ้านหรู
ผมไม่ใช้จริงๆ
พ่อเก็บไว้ให้พี่ๆ ของผมดีกว่า
นั่นสินะ
เพราะแบบนี้
พ่อเลยไม่รู้จะทำยังไงกับแกดี
พ่อ
อย่าพูดแบบนี้สิครับ
ที่จริง
ผมพึ่งพาพ่อมากกว่าพวกเขาอีก
เพราะมีพ่ออยู่
ผมถึงได้มีอิสระในการเลือกมากขึ้น
ได้กลายเป็นตัวผมเอง
พ่อครับ
ขอบคุณนะครับ
เพื่อนพวกนั้นของลูก
เดี๋ยวพ่อจะรับไว้
พรุ่งนี้ ไปกินข้าวเป็นเพื่อนแม่ซะ
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้
เดี๋ยวทางแม่
พ่อจะไปปลอบเอง
ลูกชาย
แกน่ะ
ก็แอบไปซะเถอะ
พี่เป่าเอ๋อร์
อาหารเช้าโรงแรมมีแตงกวาด้วยเหรอ
เอามาจากห้องครัว
นี่พี่ไปห้องครัวเขาด้วยเหรอเนี่ย
เขาก็ดูใจดีนะ
หยิบไปต่อหน้าเลยเหรอ
คุณจางครับ เราขับรถคุณ มาจอดไว้ที่ประตูหน้าแล้วนะครับ
นี่กุญแจของคุณครับ
ขอบคุณครับ
ได้เงินมาเยอะขนาดนี้
ทำไมยังขี้งกอยู่อีก
เหล่าหวัง ครั้งนี้ต้องขอบคุณนายมาก
ถ้าไม่ต้องกลับบริษัทไปทำงาน
ฉันก็อยากอยู่โรงแรมของนายต่ออีกสักหน่อย
ใช่ที่ไหนกันล่ะ
ครั้งนี้ ฉันต่างหากต้องขอบคุณพวกนาย
ที่ทำให้ครอบครัวฉัน หลุดพ้นจากเรื่องวุ่นวายเจี่ยเซิน
เรื่องที่เหลือเดี๋ยวฉันจัดการเอง
ไปก่อนนะ
จางฉู่หลัน
เฝิงเป่าเปา
ถ้ามีโอกาสไว้เจอกันใหม่นะ
จริงสิ
เงินที่เกินมาฉันโอนเข้าบัญชีนายแล้วนะ
ไม่อยากได้เงินแล้วเหรอ
นายพาฉันเข้าไปห้วงนิมิตแล้ว
ฉันไม่มีความสามารถเอาคำตอบมาเอง
นายไม่ได้ติดค้างอะไรฉันสักหน่อย
จะได้เจอกันอีกทีเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ฉันไม่ได้เห็นกระจกรถแบบหมุนมาหลายปีแล้ว
เดี๋ยวฉันหมุนให้ดูอีกรอบ
พอแล้ว รีบไปเถอะ
หวังเหย่
ขอบใจนะ
ถึงแม้ฉันจะเห็นความจริงแค่เลือนราง
ต่อไปฉันต้องหาหลี่ว์เหลียงให้เจอ
หวังว่านายจะพบเส้นทางของตัวเองเหมือนกัน
ส่งสองพี่น้องจอมแปลกนั่นไปแล้วเหรอ
อยู่ๆ ก็รู้สึกสงบเงียบ
ไม่ค่อยชินเลย
นายล่ะ
ไม่คิดจะกลับไปเหรอ
ไม่กลับหรอก
ฉันต้องออกท่องเที่ยวไปให้ทั่ว
ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนาย
ฉันคงไม่ได้เจอคนน่าสนใจ เจอเรื่องสนุกๆ มากมายขนาดนี้หรอก
ฉันรู้สึกติดใจแล้วแหละ
นายล่ะ
ฉันไม่รู้เหมือนกัน
ที่จริงสองสามวันมานี้ฉันเอาแต่คิด
ทำไมจางฉู่หลัน
ทำอะไรก็ดูง่ายดายขนาดนั้น
ฉันน่ะ…
ไม่ได้จะคุยโวหรอกนะ
ก็ถือว่าฉลาด
รับมือกับคนรอบตัวได้ดี
มาตั้งแต่เด็ก
พ่อแม่
คุณครู
เพื่อนนักเรียน
รวมถึงพี่ชายทั้งสองของฉัน
ฉันทำให้พวกเขาพอใจได้หมด
แต่ไม่ว่าจะเรื่องความสัมพันธ์หรือว่าผลการเรียน
สำหรับฉันก็แค่เอาใจพวกเขาเท่านั้น
ฉันคิดว่าเรื่องพวกนั้นยุ่งยากมาก
เพราะแบบนี้
หลังจากเรียนจบ
ฉันก็ไปบำเพ็ญเพียรที่อู่ตัง
นายรู้ไหม
หลังจากนั้น
ตอนที่ฉันเจอหน้าผู้คนรอบตัวฉัน
ฉันก็รู้สึกเหนือกว่าคนอื่นแปลกๆ
เห็นคนโง่เหล่านั้น
วันๆ เอาแต่เหนื่อยวิ่งเต้น
เพื่อความหวังเล็กๆ น้อยๆ ของตัวเอง
ดูฉันสิ
อิสระจะตาย
สบายใจจะตาย
ขณะที่พวกนายกำลังทำงานหนักในโลกมนุษย์
ตัวฉันก็หลุดพ้นจากเรื่องนั้นไปแล้ว
แต่ว่า
ความรู้สึกเหนือกว่าใครนี่ ไม่กี่วันมานี้ก็หายไปหมดเกลี้ยง
ที่จริงฉันก็มีเรื่องที่รับมือไม่ไหว
ตัวฉันที่ขัดเกลามาดีถึงเพียงนี้
จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือ จากคนที่ธรรมดาเอาซะมากๆ
ทำไมนายถึงเอาแต่เลือกทางเลือกที่แย่ที่สุดล่ะ
เรื่องที่ตัวฉันอยากทำ
ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง
ฉันจะแบกรับไว้เอง
ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่า จางฉู่หลันถามอะไรในห้วงนิมิต
แต่ความจริงที่เขาต้องเผชิญ
คือภัยพิบัติ
ตอนนี้ฉันเชื่อว่า
ต่อให้วันใดวันหนึ่ง เขาก้าวขึ้นเหยียบรถไฟขบวนนั้นจริงๆ
แล้วพบความจริงเข้า
เขาก็คงเผชิญหน้ากับอันตราย อย่างไม่หวั่นได้อยู่แล้ว
พอเห็นสองคนนั้น
ฉันถึงพบว่าตัวเองโง่มากแค่ไหน
สิ่งที่พวกเขามีวันนี้
แต่ฉันไม่มี
ก็คืออดีตทางโลก
นั่นเป็นเพราะผ่านการขัดเกลามาแล้ว
ถ้าเทียบกับพวกเขา
สิ่งที่ฉันได้เปรียบ
ก็คือการเกิดมามีชีวิตที่ดีกว่า
ฉันที่หลบหนีการเข้าสังคมมาตลอด
จะมีสิทธิ์พูดเรื่องหลุดพ้นได้ยังไง
เหล่าหวัง
ที่จริงไม่ว่ายังไง
ผ่านเรื่องนี้มา
นายก็ได้เรียนรู้อะไรไปบ้าง
นั่นก็ถือเป็นเรื่องที่ดี
แต่นายอย่าเอาอย่างอาเหลียนเด็ดขาด
หน้าไม่อายสุดๆ
ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น
ที่จริงฉันกำลังคิดว่า
ที่ท่านอาจารย์ปู่ให้ฉันไปจากอู่ตัง
อาจจะมีความหมายอื่นแฝง
ฉันก็เลยออกมา
เป็นผู้บำเพ็ญเพียร
ดูว่าตัวเองมีความสามารถแค่ไหนกันแน่
การที่ฉันจากไป
ทำให้ชีวิตของครอบครัวฉัน
กลับไปสงบเหมือนเดิม
ไปแล้วนะ
ไปแบบนี้เลยน่ะเหรอ
พี่เป่าเอ๋อร์ ยังมีแตงกวาไหม ขอสักคำสิ
(หลี่ว์เหลียง)
ฉันเอง
นายกล้ามาด้วย
ไม่กลัวฉันฆ่าหรือไง
หัวเราะอะไร
ถ้านายอยากฆ่าฉัน
ก็ลงมือซะตอนนี้เลยสิ
คนอยากฆ่าฉันตั้งเยอะแยะ
ได้ตายในมือนาย
เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
ทำไม
ทำใจลงมือไม่ได้ล่ะสิ
เพราะฉันเป็นคนประเภทเดียวกับนาย ใช่ไหมล่ะ
ใครประเภทเดียวกับนายกัน
นายหลอกฉัน
ฉันรู้ความลับเกี่ยวกับแปดอัศจรรย์
จางฉู่หลัน
ฉันหมดหนทาง…
อ้าว
มองอะไร ฉันก็อายเป็นเหมือนกันนะ
ฉันแอบมาเจอคนชั่วอย่างนาย
ก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมอยู่แล้ว
นายนี่เหมือนเดิมเลยนะ
นี่คือความทรงจำสำคัญของปู่นายและฉัน
ความจริงของกบฏเจี่ยเซินอยู่ในนี้
แต่ฉันปลดได้แค่คนเดียว
ฉันมอบให้นาย ไม่ใช่เพราะเชื่อใจนาย
แต่เป็นเพราะนายจะต้องมาหาฉันแน่
- นี่มันอะไร… - ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว รีบไปซะ
- แยกกันตามไป - ครับ
กลุ่มรวมพันธุ์แตกแล้ว
ฉันทำได้แค่หลบซ่อนไปเรื่อยๆ
ฉันไม่มีแรงที่จะไปตามหาความจริงแล้ว
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
ฉันจำเป็นต้องกลับไปที่แห่งนั้น
จางฉู่หลัน
ฉันทำสัญลักษณ์ตรงทุกสิ่งที่เกี่ยวข้อง
กับความทรงจำนายไว้ก่อนแล้ว
หวังว่าจะได้เจอกันอีกครั้ง
นายเป็นคนเดียวที่จะช่วยฉันได้
เอาไง
ยังจะหนีอยู่ไหม
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
พี่กง
ถ้าพี่คิดถึงผม
โทรมาก็พอ
ผมก็คิดถึงพี่เหมือนกัน
ผมไม่ได้กลับไปหลายปีแล้ว
งั้นคืนนี้นายก็กลับไปพบอาจารย์ปู่กับฉันสิ
ได้สิ
หลายปีมาแล้ว
ไม่รู้สุขภาพอาจารย์ปู่เป็นยังไงบ้าง
นายทำอะไรน่ะ
หยุดได้แล้ว
อาจารย์ปู่ต้องการตัวเป็นๆ
นายคิดว่า
แบบนี้จะหนีพ้นเหรอ
ฝันไปเถอะ
เอาตัวไป
ความลับที่อาจารย์เถียนพยายามจะปกปิด
สุดท้ายก็ปิดไม่อยู่
(ความคืบหน้าในการเปิดเผยความจริง สิบเปอร์เซ็นต์)