(จังหวะหัวใจ)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร หน่วยงาน และฉากที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ)
(และการถ่ายทำดำเนินไปตาม แนวปฏิบัติในการถ่ายทำสัตว์)
แฮซอน
แฮซอนใช่ไหม
อย่างกับคนละเมอพูดงั้นแหละ
จู่ๆ พูดอะไรของคุณคะ
ฝันอยู่เหรอคะ
แฮซอน
กล้าดียังไงมาแผนสูง
ตา ตาฉัน
"แคปไซซิน" เหรอ
ไอ้นี่ใช้ปราบแวมไพร์ได้ด้วยแฮะ
อย่างแจ่มอะ
(จังหวะหัวใจ ตอนที่ 5)
ก็จู่ๆ คุณมาทำแบบนั้น ฉันเลยตกใจ
ขอโทษนะคะ
ถ้าทำให้เธอตกใจคราวหน้า คงได้น้ำตาไหลเป็นสายเลือดกันพอดี
บอกมาสิคะ
คุณมาเคาะประตูห้องคนอื่นกลางดึกทำไม
อย่าอ้างเหตุผลข้างๆ คูๆ เชียวนะ
เรื่องนี้คงยากที่จะฟัง โดยไม่หลั่งน้ำตา
เธอจะไม่เป็นไรเหรอ
เมื่อนานมาแล้ว
มีผู้หญิงที่สละชีวิต
เพื่อปกป้องฉันไว้
ผู้หญิงคนนั้นชื่อว่า...
แฮซอนเหรอ
แต่ทำไมคุณถึงเรียกฉันว่าแฮซอนล่ะคะ
ผู้หญิงคนนั้นหน้าคล้ายฉันหรือไง
เปล่าเลย ไม่สักนิด
ไม่คล้ายกันแม้แต่น้อย
ไรเนี่ย
ก่อนตายแฮซอนเขาพูดไว้
ว่าเราต้องกลับมาเจอกัน
และมีความรักที่ทำให้ใจเต้นให้ได้
ฉันถึงได้อยากเป็นมนุษย์
ฉันอยากมีความรักที่ทำให้ใจเต้น
กับแฮซอนที่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง
แต่ตอนที่เธอเปิดฝาโลงขึ้นมา
ก่อนจะครบร้อยปีแค่วันเดียว
ฉันรู้สึกเหมือนเลือดเดือดพล่านไปหมด
เรื่องนั้นฉันขอโทษนะคะ
ถึงจะไม่ได้เจตนา
แต่ยังไงก็เป็นเพราะฉัน...
ใช่แล้ว เป็นเพราะเธอนั่นแหละ
คงเพราะเป็นเธอ
ถึงได้เปิดฝาโลงขึ้นมาได้
หมายความว่ายังไงคะ
ฉันคิดว่า
เธออาจจะเป็นแฮซอนก็ได้
ฉันเหรอ
ฉันเนี่ยนะคะ
ทั้งเรื่องที่เธอเปิดฝาโลงได้
และเรื่องที่ฉันสัมผัสได้ ทุกครั้งที่เธอตกอยู่ในอันตราย
ฉันคิดว่านั่นอาจจะเป็นเหตุผล
โยงมั่วเชียวนะ พ่อคุณ
เพิ่งบอกว่าฉัน เป็นทายาทของพ่อบ้านอยู่หยกๆ
ทีนี้จะมาบอกว่าเป็น คนรักในอดีตชาติเหรอ
ฉันตายเพราะปกป้องคุณไว้เหรอคะ
มองด้วยสายตาแบบนั้นฉันไม่สบายใจนะคะ
ไหนว่าหน้าตาก็ไม่เหมือนกัน แล้วจะเอาอะไรมา...
ตอนนั้น
เลือดหนึ่งหยดจากปากเธอ
ฉันรู้สึกได้ถึงแฮซอนจากเลือดของเธอ
นี่คุณ
กำลังพูดเรื่องอดีตชาติ การกลับชาติมาเกิดอะไรเทือกนั้นเหรอคะ
จริงจังเหรอ
- อือ - นี่ถ่ายละครอะไรอยู่หรือไงคะ
พูดเป็นเล่นไปได้
ชาตินี้ก็หนักหนาจะตายอยู่แล้ว มาพล่ามเรื่องชาติก่อนอะไรคะ
แล้วก็ต่อให้ฉันเป็นผู้หญิงคนนั้นจริงๆ
ถ้าชาติก่อนฉันตายเพราะคุณ ชาตินี้ก็ควรปล่อยกันไปได้แล้วปะ
การตามหลอกหลอนกัน ตั้งแต่ชาติก่อนยันชาตินี้
ในโลกปัจจุบันมันคืออาชญากรรมนะคะ
เขาเรียกว่าการ "สตอล์กกิ้ง"
"สตอล์กกิ้ง" เหรอ
ใช่ค่ะ สตอล์กกิ้ง
แบบนั้นไม่ใช่ความรักแล้ว แต่เป็นความหมกมุ่น
มันเป็นอาการป่วยค่ะ ป่วย
ทำไมถึงได้ยึดติดกับคนคนเดียว มาตั้งหลายร้อยปี...
น่าขนลุกจริงๆ
"ขนลุก" เหรอ
ก็ได้
ถ้าเธอคือแฮซอนจริงๆ ละก็
ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรฉันก็รับได้
- แฮซอนใช่ไหม - ไม่ๆ ก็บอกว่าไม่ใช่ไง
อดีตชาติเหรอ เรื่องนั้นฉันไม่รู้ด้วยหรอก
การเกิดใหม่เหรอ อันนั้นยิ่งสยอง
ฉันจะถือซะว่าชาตินี้ คือชาติแรกและชาติสุดท้ายของฉัน
เพราะงั้นอย่าเอาฉันไปโยง กับอะไรแปลกๆ ค่ะ
- แฮ... - ยอมใจจริงๆ
เราเนี่ยนะ
ไม่คิดเลยว่าจะพูดแบบนั้น
ไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆ
ถ้าเขาหมายความตามที่พูดจริงๆ
ต่อให้ฉันกลายเป็นมนุษย์ไป ก็ไม่มีความหมาย
ในเมื่อเจ้าตัวอยากให้ปล่อยเขาไป
ปล่อยไปเถอะครับ ถูกแล้ว
โลกนี้มีผู้หญิงเยอะแยะจะตาย
แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบผมแค่นั้นแหละ
แต่ผมเห็นต่างนิดหน่อยนะครับ ลูกพี่
มันก็แค่การคาดเดา ยังไม่มีอะไรชัวร์นี่ครับ
ผู้หญิงคนนั้น อาจจะไม่ใช่ คนที่ลูกพี่รออยู่ก็ได้นี่
- ฮะ - ก็ไหนว่าทั้งพฤติกรรม หน้าตา
ไม่มีอะไรคล้ายกันสักอย่างเลยนี่ครับ
และที่สำคัญที่สุด
เลือดของผู้หญิงคนนั้นเต็มไปด้วยพิษ
แต่เลือดของคนที่ลูกพี่รออยู่ ไม่มีทางเป็นแบบนั้นนี่
จริงด้วย
ลูกพี่ต้องกินเลือดผู้หญิงคนนั้น ตอนมีความรัก ถึงจะกลายเป็นมนุษย์ได้
ห่วงเรื่องการเป็นมนุษย์ เอาไว้ก่อนเถอะครับ
ใช่แล้ว
นายพูดถูกแล้วล่ะ
แต่ว่า
- ฉันจะทำให้เขาตกหลุมรักได้ไหมนะ - ฮะ
จะซีเรียสเพื่อ
จะเครียดอะไรเบอร์นั้น ก็จีบไปเลยสิครับ
- จีบเหรอ - ลูกพี่ซอนอูฮยอลผู้ยิ่งใหญ่
มาคิดหนักเพราะผู้หญิงมันใช่เหรอ
จริงด้วยครับ
คนที่ทำให้ผู้หญิงหลั่งน้ำตาในอดีต เป็นอะไรไปล่ะครับ
มีแต่เขาทำให้ฉันหลั่งน้ำตาน่ะสิ
ฮะ
อ้อ เปล่าหรอก เปล่าๆ
ไม่มีอะไร
แต่ว่า
จริงๆ ผมก็แอบน้อยใจนะครับ
เรื่องอะไร
ขนาดเราถามยังไม่เคยบอก ว่าทำไมอยากกลายเป็นมนุษย์นักหนา
แต่กลับบอกผู้หญิงคนนั้นทุกอย่าง
เอาเราที่รู้จักกันเป็นร้อยๆ ปีไปเทียบ กับผู้หญิงที่รู้จักไม่กี่วันได้เหรอ
มิตรภาพของลูกผู้ชายน่ะ
มันมีค่าแค่นี้เองเหรอครับ
ขอโทษแล้วกัน
ที่ฉันไม่บอก ก็เพราะไม่อยาก ให้พวกนายได้เห็นด้านแบบนั้น
และมันก็เป็นความทรงจำ ที่เจ็บปวดสาหัสสำหรับฉันด้วย
เพราะการอยากเป็นมนุษย์ เพื่อความรักที่ทำให้ใจเต้นรัว
มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยาก
ลูกพี่
เฮ้ย แกนี่มัน...
ผม...
ชอบลูกพี่อูฮยอลก็เพราะแบบนี้แหละ
ฮะ
ตัวก็สูง หน้าก็หล่อ แต่งตัวก็ดี
เอาจริงๆ คือ น่าหมั่นไส้ไปหมดเลยไง แต่ว่า
กลับดูเศร้ายังไงชอบกล
แบบว่า ทำให้รู้สึกอยากกอดอะไรงี้
- ว่าไหมล่ะครับ - อือ ใช่
ภายนอกลูกพี่ดูมาดแมนมาก
แต่ข้างในนี้ มีด้านที่อ่อนยวบยาบ และอบอุ่น
เหมือนเต้าหู้อยู่
เจ้าพี่คนนี้ ขนาดจะเปรียบเทียบ ยังต้องเอาไปเทียบกับของกินตลอด
ขอบใจนะ ที่เข้าใจฉัน
แต่ว่า ผมไม่แน่ใจ ว่าควรพูดแบบนี้หรือเปล่า...
ถ้าจะพูดจาไร้สาระอีกก็ไม่ต้องพูด
หนึ่ง สอง สาม ผมคิดแล้วว่าผมต้องพูดครับ
ผู้หญิงชื่อแฮซอนนี่
สวยไหมครับ
ถ้ามีรูปถ่าย ผมขอดู...
อ้อ เดี๋ยวสิ สมัยโชซอนคงไม่มีรูปถ่ายสินะ
อย่างน้อยภาพวาดก็ยังดี
เพราะแบบนี้แหละ ฉันถึงไว้ใจนายไม่ได้
- ทำไมล่ะครับ ผมจะสงสัยก็ไม่แปลกปะ - พอแล้ว
เอาเป็นว่า ลูกพี่อย่ากังวลไปเลยครับ
- พวกเราก็จะช่วยเต็มที่ครับ - ใช่ครับ
ขอบใจนะ ทั้งสองคน
มาสู้ๆ กันนะครับ
- พวกเราทำได้ - สู้โว้ย
เราทำได้ครับ ลูกพี่
อุตส่าห์มารับด้วยตัวเอง
แอบปลื้มอยู่นะคะเนี่ย
งั้นก็แปลว่าแผนผมสำเร็จครับ
ขอบคุณนะคะ คุณน่าจะหาเวลาว่างยากแท้ๆ
ถ้าเป็นประธานนาละก็ ต่อให้ไม่มีเวลาก็ต้องหาให้ได้ครับ
ว่าแต่ จู่ๆ ลมอะไรหอบมาเกาหลีครับ
มีคฤหาสน์เก่าแก่หลังหนึ่ง ที่ฉันเคยเห็นแค่ครั้งเดียว
แต่ฉันคิดถึงมันไม่หยุดเลยค่ะ
อย่างกับว่าเดิมทีมันเป็นของฉัน
คราวนี้ประธานนาหมายตาที่ไหนไว้นะ
คฤหาสน์หลังนั้นอยู่ในย่านกงชอนค่ะ
ย่านกงชอนเหรอครับ
รู้จักแถวนั้นเหรอ
อ้อ ครับ ก็เคยไปมาสองสามครั้ง
ฉันมาเพราะเรื่องนั้นแหละค่ะ
เพราะฉันเอาแต่นึกถึง คฤหาสน์หลังนั้นไม่หยุด
ก็บอกว่าอย่าขยับไง
โอ๊ย ไม่เอาหรอก
- แกถามสิ - อะไรเล่า
- เร็วเข้า - ให้ตาย
แกช่วยถามทีเถอะ
- ไหว้ล่ะ - หยุดเลยนะ
อยากถามอะไรเหรอ
ถามมาสิ
แกถามเร็ว
ถ้าเป็นเรื่องอ่อนไหว เอาไว้ค่อยตามมาคุยที่ห้องพยาบาลก็ได้
ครูคบกับภารโรงสุดหล่ออยู่เหรอคะ
- ฮะ - เขาลือกันทั้งโรงเรียนแล้วค่ะ
ว่าพวกครูเป็นแฟนกัน
เดี๋ยว ใครมันพูดเรื่องแบบนั้น
- จริงเหรอคะ - ไม่จริงใช่ไหมคะ
- เปล่านะ ขอล่ะ มันไม่ใช่จริงๆ - ใช่ไหมคะ
- เดี๋ยวก่อนสิคะ คุณครู - เดี๋ยวก่อนค่ะ
- เดี๋ยวก่อนค่ะ คุณครู - บอกเราก่อนสิคะ
โทษนะคะ
ทานนี่สิคะ
ขอบใจนะ
มีอะไรอีกคะ
- อาหารว่างน่ะ - เอามาให้ฉันทำไมคะ
ก็บอกว่าฉันไม่ใช่คนรักในอดีตชาติไง
- ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่ - รู้แล้วมาทำแบบนี้ทำไม
ยังไงฉันก็กินไม่ได้อยู่แล้ว
แล้วถ้ากินของหวานๆ จะทำให้อารมณ์ดีขึ้นด้วย
คุณซอนอูฮยอล คุณชอบฉันเหรอคะ
หือ
ไม่ได้ยินข่าวลือเหรอคะ
ข่าวลืออะไร
เขาลือกันว่าคุณกับฉันเป็นอะไรๆ กัน
แล้วอะไรๆ มันคืออะไร
ก็แบบ...
มีข่าวลือว่าคุณกับฉัน
คบหากันอะไรเทือกนั้นน่ะค่ะ
เรื่องบ้าบอแบบนี้ก็มีด้วย
ไอ้หน้าไหนมัน...
ทานโทษนะคะ ฉันก็ไม่อยาก ข้องเกี่ยวกับคุณสุดชีวิตเหมือนกันแหละ
แค่เรื่องต่อสัญญาก็กังวลจะตายอยู่แล้ว
ต่อสัญญางั้นเหรอ
ช่างมันเถอะค่ะ คุณไม่ต้องรู้หรอก
ข่าวลือที่ไม่มีค่าพอให้ตอบโต้แบบนั้น เมินไปซะก็จบ
เพราะงั้นคุณซอนอูฮยอลเอง ก็อย่าหวั่นไหวกับข่าวลือนั่น
ตั้งใจทำหน้าที่ตัวเองไปเถอะค่ะ
แล้วก็ไม่ต้องเอาของแบบนี้มาให้ฉัน
นี่มันอะไร
ลูกกวาด ช็อกโกแลต เยลลี่
น้ำตาลล้วนๆ
กินของหวานมากไปเบาหวานจะถามหานะ
เปล่า ฉันก็แค่...
จะรีบส่งฉันไปปรโลก แล้วยึดครองบ้านฉันว่างั้น
ฝันไปเถอะ ฉันจะอยู่ไปนานๆ เลยค่ะ
รีบเอาออกไปได้แล้วค่ะ
ไปซะ
ไม่ล่ะ จะกินหรือจะทิ้ง ก็แล้วแต่แม่บ้านจูเลย
อะไรของเขานะ ถามจริง
จะไปทำให้ผู้หญิงแบบนั้น ตกหลุมรักได้ยังไงนะ
การจะทำให้ใครสักคน รู้สึกว่าตัวเองเป็นที่รักน่ะครับ
เหมือนกับที่คนเคยกินเนื้อเท่านั้น ถึงจะรู้วิธีกินให้อร่อย
ความรักก็เช่นกัน
ต้องทำให้เขารู้สึกว่ามีใครบางคน
ที่รักและสนับสนุนเขาอยู่ครับ
ทำยังไง
จดหมายรักไม่ระบุชื่อ
นี่เป็นของขวัญจากใจผมถึงคุณครับ
คุณผู้งดงามยิ่งกว่าดอกไม้
ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีอีกวันนะครับ
คุณผู้เกิดมาเพื่อเป็นที่รัก
ผมเป็นกำลังใจให้คุณเสมอนะครับ
คราวนี้ได้กระเช้าดอกไม้เหรอ
แม่บ้านจูก็เนื้อหอมไม่เบาสินะ
ค่ะ สถานีตำรวจใช่ไหมคะ
ฉันอยากแจ้งความ เรื่องสตอล์กเกอร์น่ะค่ะ
ไม่รู้ไอ้บ้าที่ไหนเอาดอกไม้กับจดหมาย มาทิ้งไว้หน้าบ้านฉันได้ทุกวัน
- ทำอะไรของเธอเนี่ย - จะอะไรล่ะคะ
ก็แจ้งตำรวจอยู่นี่ไง
นั่นแหละ
เธอจะแจ้งตำรวจทำไม
ไม่เห็นเหรอคะ
มีใครไม่รู้เอาของพวกนี้ มาไว้หน้าบ้านทุกวันก็ต้องแจ้งสิ
เดี๋ยวสิ
มันอาจเป็นความจริงใจจากคนให้ก็ได้
ฉันเกลียดคนที่ทำอะไรหลบๆ ซ่อนๆ ไม่ยอมเปิดเผยตัวที่สุดเลยค่ะ
ไม่สิ เวลาได้รับของแบบนี้ต้องคิดว่า
"อ๋อ เรากำลังได้รับความรักอยู่สินะ"
แล้วก็รู้สึกหวั่นไหว อะไรงี้ไม่ใช่เหรอ
หวั่นไหวกับผีน่ะสิ
"มีคนแอบส่องเราอยู่สินะ" น่าขนลุกจะตายไปค่ะ
พังยับ
ว่าไงนะคะ
เปล่า
อีกนิดตำรวจก็เกือบมาเยี่ยมบ้านแล้วนะ
อะไรนะครับ
แปลกชะมัดเลย ปกติวิธีนี้มักจะได้ผลนะ
ได้ก็แย่แล้ว เกือบงานเข้าแล้วไหมล่ะ
ได้ก็แย่แล้ว ได้อะไรที่ไหนล่ะ
คงเพราะเขาไม่เคยมีความรัก หรือมีแฟนมาก่อน
ต่อให้มีใครมาทำดีด้วย
เขาก็คงคิดว่าเพราะมีเจตนาแอบแฝงครับ
เจตนาแอบแฝงเหรอ
ลูกพี่ ลองวิธีโสตทัศนศึกษาดีไหมครับ
โสตทัศนศึกษาเหรอ
ใช่ครับ
ถ้าเขาได้เห็นคู่รักจู๋จี๋กัน ด้วยตัวเอง
น่าจะรู้สึกอะไรได้บ้างหรือเปล่าครับ
ให้ตาย กวนสมาธิจะตายชัก
ทำไมคะ มีอะไร มีเรื่องจะพูดเหรอคะ
พรุ่งนี้เธอพอจะมีเวลาว่างไหม
ทำไมคะ
คือ...
พอดีว่า...
ฉันได้รับของแบบนี้มาน่ะสิ
"ตั๋วหนัง" เหรอ
ไปเอาของแบบนี้มาจากไหนคะ
ร้านต็อกบกกีที่อยู่หน้าโรงเรียนน่ะ
ฉันได้รางวัลมาจากร้านนั้น ชื่อร้านอาหารว่างดงซอบ
- ร้านต็อกบกกีเหรอ - อือ
คุณกินต็อกบกกีไม่ได้นี่คะ
อ้อ คือ...
เหล่าคุณนาย ในทีมภารโรงของเราฝากซื้อน่ะ
"เหล่าคุณนายในทีมภารโรงของเรา" เหรอ
ก็...
เอาไง ไม่อยากไปด้วยกันเหรอ
อย่างที่เธอรู้ ฉันตื่นขึ้นมาในรอบร้อยปี
ยังไม่เคยสนุกกับกิจกรรม ทางวัฒนธรรมเป็นเรื่องเป็นราวสักครั้ง
ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้นี่มันใช้ยังไง
คิดว่าฉันจะไปกับคุณเหรอคะ
ทำไมล่ะ
เธอไม่ชอบไปโรงหนังเหรอ
เปล่า ไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบไปโรงหนัง
แต่การไปดูหนังกับเพศตรงข้าม มันคือการเดต...
ก็คือว่า
เอาเป็นว่า โรงหนังมันไม่ได้มีไว้ ดูหนังอย่างเดียวค่ะ
หมายความว่ายังไงกัน
ใครมานะ
คุณเป็นใครคะ
บ้านนี้ไม่ได้มีชายหนุ่ม อาศัยอยู่คนเดียวหรอกเหรอ
- อ้อ คือว่า... - เปล่า
ไม่มีอะไรมากหรอก นี่น่ะ
มีเรื่องอะไร
นั่น...
- นั่นน่ะ... - พูดมาสิ
ลมอะไรหอบมาที่นี่
อยู่บ้านพอดีเลย
ตอนนั้นคุณถามหาเลือดวัวไง
- อ้อ - อันนี้ฉันขายไม่หมด
ถ้าไม่ติดอะไรก็รับไว้
ยังพอกินได้อยู่
จะไปดมทำไมล่ะนั่น
ขอบใจนะ ต้องขอบคุณจริงๆ ขอให้โชคดี
ต้องโชคดีแน่นอน
ทำไมมือเย็นเบอร์นี้ล่ะพ่อ
คือ อาการมือเท้าเย็นน่ะ
เพราะอาการมือเท้าเย็นน่ะค่ะ
เลือดลมเขาไหลเวียนไม่ค่อยดี
ว่าแต่
ทำไมถึงได้มาอยู่ด้วยกัน
เป็นคู่แต่งงานใหม่เหรอ
เปล่านะคะ ไม่ใช่เด็ดขาดเลยค่ะ
ถ้าไม่ใช่คู่แต่งงานใหม่
แล้วทำไมหนุ่มสาวมาอยู่บ้านเดียวกันล่ะ มันแปลกนะ
เพราะว่า...
ไม่รู้จักแชร์เฮาส์เหรอคะ
- หือ - หือ
แชร์เฮาส์ไงคะ
สมัยนี้ค่าเช่าบ้านแพงหูฉี่
คนเลยมาอยู่บ้านหลังใหญ่ๆ ด้วยกัน แล้วก็หารค่าเช่ากันน่ะค่ะ
มันเป็นเทรนด์ของคนหนุ่มสาวสมัยนี้ค่ะ
- คงไม่รู้สินะ - เทรนด์อะไรเลอะเทอะ
บอกว่าอยู่กินด้วยกันก็จบไหม จะอธิบายให้มันยุ่งยากเพื่อ
อยู่กินอะไรกันคะ
เราอยู่ใครอยู่มัน แบ่งแยกพื้นที่กันอย่างชัดเจนค่ะ
ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดแน่นอน
จ้ะๆ สมมติว่าอย่างนั้นก็ได้
ไม่ใช่สมมติว่าอย่างนั้นสิ
ฉันหมดธุระแล้ว
- ไปนะ - อือ
เข้าบ้านไปๆ
- เดี๋ยวสิ - เข้าไปซะ
- โชคดีนะ - มันไม่ใช่...
คนวงในมาเองสินะ
ไปสนิทกับเจ้าของเขียงเนื้อ ถึงขั้นเอาเลือดให้กันตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็ต้องคลุกวงในอยู่แล้วสิ
ฉันมันพวก มนุษยสัมพันธ์เป็นเลิศอยู่แล้ว
ต่อไปคงไม่ใช่แค่ในโรงเรียน ข่าวลือคงได้แพร่ไปทั่วหมู่บ้านกันพอดี
ไหนว่าข่าวลือที่ไม่มีค่าพอให้ตอบโต้ เมินไปซะก็จบไง
อย่าบอกนะว่า...
นี่เธอไม่ยอมไปดูหนังกับฉัน เพราะกลัวข่าวลือเหรอ
พูดอะไรของคุณคะ
เมื่อกี้นี้
ที่เขาว่าเป็นคู่แต่งงานใหม่ อยู่กินกันอะไรนู่นนี่
เป็นเพราะเรื่องนั้นเหรอ
ไปก็ไปสิ
ข่าวลือที่ไม่มีค่าพอให้ตอบโต้ เราไม่ต้องไปสนใจมันหรอกค่ะ
ใช่แล้วล่ะ
กับอีแค่สายตาชาวบ้าน อย่าไปสนใจมันดีกว่า
แต่ยังไงก็ระวังไว้นะคะ
ถ้าคุณทำอะไรพิลึกๆ แม้แต่นิดเดียว ฉันทิ้งไว้ที่โรงหนังนะ บอกเลย
พิลึกอะไรกัน
นี่เธอ คิดอะไรของเธอเนี่ย
ไม่สิ คุณซอนอูฮยอลนั่นแหละ...
เข้าใจแล้วล่ะ
ถ้างั้น เอาไว้เจอกันพรุ่งนี้ตอนยามหก
- ยามหกเหรอ - อือ
ได้ค่ะ ถ้างั้นเจอกันที่นี่ ตอนบ่ายสองโมงนะคะ
คะ
ฉันขอตัวกลับห้องค่ะ
แม่เจ้าโว้ย
แปลว่าพี่อูฮยอลจะไปเดต
กับมนุษย์ผู้หญิงเหรอ
ไม่เชิงเดตหรอก เรียกว่าเป็นงานอย่างหนึ่งมากกว่า
เรียกว่าการดิ้นรนสุดชีวิต เพื่อจะกลายเป็นมนุษย์ได้ไหมนะ
แล้วลูกพี่เลือกหรือยังครับ ว่าจะดูหนังเรื่องอะไร
เลือกหนัง...
มันมีให้ดูหลายอย่างสินะ
เอาล่ะ ก็มีหนังแอ็กชัน คอมเมดี้ โรแมนติก สยองขวัญ มีเยอะแยะ
แต่ในเมื่อเป็นโสตทัศนศึกษาความรัก ก็ดูหนังโรแมนติกเถอะครับ
เรื่องราวความรักอันหวานซึ้ง
โรแมนติก
แต่ว่า สิ่งที่เร่งด่วน กว่าการเลือกหนัง
ก็คือการเลือกชุด
ถูกเผง งานเสื้อผ้าสิสำคัญ เสื้อผ้าสำคัญอยู่แล้ว
ฉันไม่ได้เข้าโรงหนังมานานแล้ว
จับทางไม่ถูกเลยว่าควรแต่งตัวยังไง
ปกติฉันต้องแต่งตัวให้ถูกกาลเทศะ
และสถานการณ์ถึงจะสบายใจ
ลูกพี่ นี่จะไปดูหนังนะครับ ไม่ได้เป็นเทศกาลหนัง
จะเล่นใหญ่เกินเบอร์ไม่ได้นะ
อะไรไม่ได้นะ
เอ่อ คือ ลูกพี่ครับ
แต่งตัวสบายๆ แบบพวกเราสิ
ใส่ชุดสบายๆ ไปก็ได้ครับ
แบบนั้นก็ไม่ได้ปะ
ถ้าแต่งหล่อไป มีแต่จะทำให้ คนอื่นไม่สบายใจเปล่าๆ
แค่แต่งตัวสบายๆ พองาม ไปแบบน้อยแต่มากก็พอครับ
- ฮะ - ไปแบบน้อยแต่มากก็พอครับ
- ฮะ น้อย... - ไปแบบน้อยแต่มากไงครับ
แล้วมันต้องไปที่ไหน
ไปแบบน้อยแต่มากก็พอครับ ไปเลย
ไปแบบน้อยแต่มากไง
คืองี้พี่ เขาเรียกว่า "น้อยแต่มาก"
หมายถึงแต่งตัวเนียนๆ แต่งให้เหมือนไม่พยายามแต่ง
ไม่เอาดีกว่า ให้หนูช่วยไปเลยดีไหม
ปกติเสื้อผ้าผู้ชาย ผู้หญิงย่อมรู้ดี
มากกว่าผู้ชายอยู่แล้ว
ใช่แล้ว
โรสมาช่วยสักหน่อยแล้วกัน
ไหนดูซิ
- โอ้ ตัวนี้ไง - แค่นี้ก็นะ
- จบเกมได้เลย - ไม่ผ่าน ตัวต่อไป
จะไปโชว์ความสามารถที่ไหนเหรอจ๊ะ ต่อไป
โอ้โฮ แต่งแบบนี้แล้วเจิดจ้ามาก
นี่เสียเงินซื้อมาเหรอ
ใช่ เสียเงินซื้อมา
โอ้มายกอช
น้อยแต่มากเหรอ
มีเสื้อผ้าแค่นี้เนี่ยนะ
ใช่แล้ว ซังแฮ เสื้อโค้ตดันกุนมาร์เก็ตที่ฉันขายให้ไง
อยู่ไหนแล้ว
พยายามแต่งตัวเหมือนคนสมัยนี้ เต็มที่เหมือนกันนะคะ
เป็นไง พอไหวไหม
อือ ก็นะ โอเคอยู่ค่ะ
ว่าแต่ ไปเอาเสื้อผ้าแบบนี้มาจากไหนคะ
เอ่อ
ร้านต็อกบกกีน่ะ
ฉันได้รางวัลมาจากร้านนั้นอีกแล้ว
ร้านต็อกบกกีเขาแจกของแบบนี้ด้วยเหรอ
ไปกันเถอะ
ค่ะ
สองคนนั้นเป็นอะไรกันแน่นะ
คนแปลกหน้าก็ไม่ใช่ คนรักก็ไม่ใช่
แม่บ้านจู
งอนเหรอคะ
ก็ได้ดูสมใจแล้วนี่ เป็นอะไรไป
บอกฉันว่าอย่าไปทำตัวพิลึกๆ ข้างนอกอย่างดี
แต่ตัวเองไปนอนกรนอยู่ในโรงหนังได้ไง
อายชาวบ้านเขาแทบตาย
พอดีเมื่อคืนฉันไม่ค่อยได้นอนน่ะค่ะ
ฉันถึงได้บอกให้เข้านอน แต่หัวค่ำไม่ใช่เหรอ
พอคิดว่าต้องมาดูหนังกับฉัน
- เลยนอนไม่หลับหรือไง - รู้ได้ไงอีก...
ซะที่ไหนล่ะ
ก็คนมันนอนไม่หลับ จะให้ทำไงล่ะ
ไม่ต้องชวนไปไหนด้วยอีกเลยนะ
อะไรก็ไม่รู้
บ้าบอจริงๆ เห็นฉันเป็นคนยังไง
ว้าว
- นี่ใครกันเอ่ย - ผอมลงไปเยอะเลยนะ
ก็เพราะนาแฮวอน เนื้อคู่ของฉันไม่อยู่ด้วย
ฉันก็เลยเหงาเปล่าเปลี่ยวน่ะสิ
เนื้อคู่บ้าอะไรล่ะ
เราเป็นพาร์ตเนอร์ทางธุรกิจไม่ใช่เหรอ
แทงใจดำ
พูดแบบนั้นฉันเสียใจนะ
คุยเรื่องที่ค้างคากันอยู่ดีกว่า
เรื่องอะไรเหรอ
ไม่ได้ข่าวเรื่องย่านกงชอนเหรอ
อ้อ หมายถึงคฤหาสน์นั่นน่ะเหรอ
อือ
ฉันคงหลงมันเข้าเต็มเปาแล้วล่ะ
ตัดใจไม่ได้เลย
เธอจริงจังกับคฤหาสน์นั่นสินะ
ถ้านาแฮวอนหมายตาแล้ว ก็ทำอะไรไม่ได้ด้วยสิ
ไม่ง่ายเลยล่ะสิ
อาจารย์โก
คิดว่าการทำให้เลือดที่เต็มไปด้วยพิษ กลายเป็นเปี่ยมไปด้วยรักมันง่ายหรือไง
คิดว่าการกินของหวานๆ ดูหนังหวานๆ แค่นั้นก็สำเร็จงั้นเหรอ
จะใช้ลูกไม้แบบนั้น แล้วคาดหวังให้ฟลุกไม่ได้สิ
อาจารย์รู้ทุกอย่างตามคาดจริงๆ ด้วย
ต้องเข้าหาด้วยความจริงใจสิ อย่างจริงใจ
จริงใจเหรอครับ
เจ้าต้องใส่ใจผู้หญิงคนนั้น
ทำไมผู้หญิงคนนั้น ถึงมีเลือดที่เต็มไปด้วยพิษ
เจ้าเคยฉุกคิดสักครั้งไหม
- ไม่อะครับ - เจ้านี่มัน
การเปลี่ยนเลือดที่เต็มไปด้วยพิษ ให้เป็นเปี่ยมไปด้วยรัก
ไม่ใช่เรื่องยากธรรมดานะ
มันยากพอๆ กับการ อดทนนอนอยู่ในโรงไม้ซานจาร้อยปี
ไม่สิ บางทีอาจจะยากยิ่งกว่านั้นก็ได้
ให้ตาย
เจ้าต้องทำให้นางประทับใจ
ด้วยใจ ไม่ใช่เล่ห์กล
(โรงเรียนมัธยมปลายกงชอน)
จะไม่ต่อสัญญาให้ฉันเหรอคะ
มันเป็นมติจากที่ประชุม คณะกรรมการโรงเรียนครับ
แต่ยังไม่หมดระยะสัญญาเลยนะ
ปุบปับแบบนี้เลยเหรอคะ
ทางเราเองก็ได้ข้อสรุป หลังจากไตร่ตรองถี่ถ้วนแล้วครับ
ช่วงนี้ครูจูมีข่าวลือเยอะมากครับ
ไหนจะเรื่องที่ไปตัดผมนักเรียน
เรื่องคดีไฟไหม้ล่าสุด...
นี่แปลว่า จะบอกว่าเรื่องนั้น เป็นความผิดฉันเหรอคะ
ก็แล้วทำไมต้องทำให้เรื่องเล็ก กลายเป็นเรื่องใหญ่ด้วยล่ะ
ครูจูทำให้เราลำบากแค่ไหนรู้ไหมครับ
ทั้งที่ไล่ภารโรงออกคนเดียว ก็จบเรื่องแล้วแท้ๆ
ดันแส่ไม่เข้าเรื่อง
เอาเป็นว่า เราไม่คิดจะต่อสัญญาให้ครูจู
ไปเตรียมส่งต่องานให้ดีๆ เถอะครับ
อ้อ ครูจูห้องพยาบาลน่ะ
เห็นว่าสุดท้ายก็ไม่ได้ต่อสัญญาแหละ
ก็แล้วใครบอกให้เสนอหน้า ไปช่วยภารโรงล่ะ
มีธุระอะไรคะ
แม่บ้านจู
หรือว่า
เธอถูกไล่ออกเพราะฉันเหรอ
ใครบอกคะ
ได้ยินคนเขาพูดกัน
ว่าเธอถูกไล่ออกเพราะเข้าข้างฉัน
ฉันได้เข้าข้างใครที่ไหนล่ะ
ฉันก็แค่พูดไปตามที่เห็น
ไม่ใช่เพราะคุณจริงๆ นะ
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไร กับคุณซอนอูฮยอลค่ะ
ครูใหญ่ก็แค่ไม่ชอบขี้หน้าฉัน มาแต่ไหนแต่ไรแล้วค่ะ
นี่พูดจริงนะ
เขาไม่ชอบคนอย่างฉัน ที่เถียงคำไม่ตกฟาก
แล้วก็จุ้นไปเรื่อย ไม่รู้เรื่องไหนควรยุ่งไม่ควรยุ่ง
ให้ตาย
ตอนนี้ใครควรปลอบใครกันแน่
(บาร์ไวน์สมอลทอล์ก)
คงจะชอบสินะ
(เมนูหลัก ไวน์แดง)
เอาเป็นชีสบอร์ดกับคอร์เตเดวีลาจ
- ทางนี้ค่ะ - ครับ
ขอเป็นชีสบอร์ดหนึ่ง
กับคอร์เตเดวีลาจหนึ่งนะคะ
ครับ ได้ครับ
คิดเงินด้วยค่ะ
คุณลูกค้าครับ เราอยู่ในช่วงจัดกิจกรรมเปิดร้าน
อยากลองร่วมกิจกรรมไหมครับ
"ฟรีพาส"
คืออะไรเหรอคะ
ยินดีด้วยครับ
ถ้าจับได้ฟรีพาส ทุกอย่างที่ทานไปวันนี้ไม่คิดเงินครับ
- ไม่คิดเงินเหรอคะ - ครับ
วันนี้คุณลูกค้าดวงดีนะครับ ยินดีด้วยครับ
ขอบคุณค่ะ
ไปส่งเขาไหมครับ
ไม่ครับ
เพราะบางวันเราก็อยากอยู่คนเดียว
ถ้าไปทักเขาในวันแบบนั้น เราจะกลายเป็นคนไม่ดูตาม้าตาเรือ
นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว ยังไม่กลับบ้านอีก
เดี๋ยวก็คงกลับมาเองแหละ
ไม่ได้นะ เด็กๆ
ให้ตาย คุณช่วย...
รุ่นพี่โดชิกนี่นา
ไม่เป็นไรนะ
ค่ะ ฉันไม่เป็นไรค่ะ
ว่าแต่รุ่นพี่มาอยู่นี่ได้ไงคะ
ฮะ
อ้อ พี่แค่ผ่านมาแถวนี้น่ะ
อ๋อ
ว่าแต่ มีเรื่องอะไรทุกข์ใจเหรอ
ทำไมดื่มหนักขนาดนี้ล่ะ
ฉันกลายเป็นคนเตะฝุ่นแล้วค่ะ
โรงเรียนไม่ต่อสัญญาให้ฉันค่ะ
ฉันก็แค่รู้สึกไม่ค่อยดี เลยไปดื่มมานิดหน่อย
แต่ก็นะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ทำไมเธอถึงได้เอาแต่พูด ว่าไม่เป็นไรตลอดเลยนะ
ทีหลังอย่าไปดื่มคนเดียวอีกนะ
ไปด้วยกัน
เดี๋ยวหวัดจะกินเอา รีบเข้าบ้านไปพักผ่อนเถอะ
จ้า
บายค่ะ
(ฟรีพาส)
ท่านประธานโอเคไหมครับ
ฮะ ทำไมเหรอครับ
เห็นว่าช่วงนี้สีหน้าดูสดใสขึ้น อาการก็ดีขึ้นด้วยครับ
ไปกินอะไรดีๆ โดยไม่บอกผมเหรอครับ
- ผมดูเป็นแบบนั้นเหรอครับ - ผมอยู่ข้างท่านประธานมานาน
แต่ช่วงนี้ดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
ที่บาร์ไวน์เมื่อกี้ก็เหมือนกัน
ช่วยทำเป็นไม่เห็น เรื่องเมื่อกี้ทีนะครับ
ครับ ไม่ต้องห่วงเลยครับ ท่านประธาน
ยังไงผมก็โล่งใจนะครับ ที่ท่านประธานดูมีความสุข
นั่นสินะครับ
รู้สึกเหมือนได้กลับไป เป็นนักศึกษาใสๆ เลยครับ
แม่บ้านจู นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว
โห กลิ่นเหล้าหึ่งเลย
เมาเหล้าหมดสภาพขนาดนี้แล้ว
ยังจะซื้อเหล้าอะไรกลับมาอีก
อะไรล่ะ
ฉันจะกินเหล้าตามใจอยากก็ไม่ได้เหรอ
ฉันก็ควรมีที่ให้ระบายบ้างไม่ใช่หรือไง
คุณบอกว่าคุณอยากกลายเป็นมนุษย์
เพราะอยากมีความรัก ที่ทำให้ใจเต้นใช่ไหม
- ใช่ - แต่ว่านะคะ
ในความเป็นจริง มันไม่ได้...
งดงามชวนฝันอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ
ความรักที่ทำให้ใจเต้นงั้นเหรอ
หัวใจฉันเต้นรัว แค่สองปีครั้งเท่านั้นแหละค่ะ
ทำไมถึงได้เต้นสองปีครั้งล่ะ
เพราะฉันต้องต่อสัญญาใหม่ทุกๆ สองปีค่ะ
สัญญาเช่าบ้านก็ต่อทุกสองปี
สัญญาจ้างก็ต่อทุกสองปี
ในทุกสองปี ฉันต้องกังวลว่าจะถูกไล่ออกจากบ้านไหม
จะถูกไล่ออกจากที่ทำงานไหม
มันทำให้หัวใจฉัน...
ตรงนี้รู้สึก...
เต้นรัวแบบนี้เลยค่ะ
แปลว่า...
เธอเองก็ไม่เคยมีความรัก
ที่ทำให้ใจเต้นเหมือนกันน่ะสิ
ฉันไม่ว่างพอที่จะทำแบบนั้นไงคะ
ก่อนหน้านี้แม่ฉันป่วยหนักมากค่ะ
ค่ารักษาพยาบาลก็ต้องจ่าย หนี้เลยพอกพูนขึ้นเรื่อยๆ
ส่วนพ่อก็ทั้งหาเงิน ทั้งหนีเจ้าหนี้
ต้องย้ายที่อยู่ไปเรื่อย
พอถึงจุดหนึ่ง พ่อก็ขาดการติดต่อไป
แม้แต่งานศพแม่ ก็ไม่โผล่มาค่ะ
คงตั้งแต่ตอนนั้นแหละค่ะ ที่ฉันเริ่มรู้สึกว่า
"อ๋อ
เรามันตัวคนเดียวสินะ"
"ต้องสู้เอาตัวรอดสุดชีวิตแล้วล่ะ"
เรื่องการมีแฟนอะไรเทือกนั้น ฉันไม่ฝันถึงด้วยซ้ำค่ะ
เพราะความรู้สึกแบบนั้น ก็หรูเกินไปสำหรับฉัน
ทั้งที่สู้ชีวิตขนาดนั้น แต่สุดท้ายก็กลายเป็นแบบนี้สินะ
ทั้งที่ดิ้นรนพยายามแทบตาย
แต่มันก็พังทลายในชั่วพริบตา
ฉันไม่รู้แล้วว่าจะทำยังไงต่อไปดี
เธอทำได้ดีอยู่แล้ว
เธอยืนหยัดด้วยตัวเอง มาได้อย่างดีเลยนี่
เธอทั้งน่าชื่นชม
และน่าภูมิใจ
ดูท่าฉันน่าจะเมาแล้ว
ขอตัวเข้าห้องก่อนนะคะ
ไปเถอะ
ทำไมฉันเป็นแบบนี้นะ
เป็นเช้าที่ดีจริงๆ
แม่บ้านจู
เขาไม่ใช่คนที่จะนอนตื่นสาย ขนาดนี้นี่นา
แม่บ้านจู
ยังไม่ตื่นอีกเหรอ
แม่บ้านจู ฉันไม่ได้จะทำอะไรแปลกๆ
เพราะงั้นอย่าเอาไอ้แสบๆ นั่น มาฉีดกันนะ
แม่บ้านจู
อย่าเอาไอ้นั่นมาฉีดฉันนะ
แม่บ้านจู
ให้ตายสิ
นี่มันกี่โมงแล้ว ยังไม่ตื่นอีกเหรอ
นี่ แม่บ้านจู ตอนนี้มันกี่โมงกี่ยาม...
แม่บ้านจู
ตัวร้อนจี๋เลยนี่
แม่บ้านจู รู้สึกแย่มากเลยเหรอ
ฉันไม่เป็นไรค่ะ
ไม่เป็นไรก็แย่ จะตายอยู่แล้วแท้ๆ
ทั้งที่สู้ชีวิตขนาดนั้น แต่สุดท้ายก็กลายเป็นแบบนี้สินะ
ทั้งที่ดิ้นรนพยายามแทบตาย
แต่มันก็พังทลายในชั่วพริบตา
ฉันไม่รู้แล้วว่าจะทำยังไงต่อไปดี
อ้อ
ใช่แล้ว
(ทงอึยโบกัม)
ให้ตาย
โทษนะครับ
สวัสดีครับ เราเคยทักทายกันคราวก่อน
ผมชินโดชิก เป็นรุ่นพี่ของอินแฮครับ
แล้วยังไง
อินแฮอยู่บ้านหรือเปล่าครับ
อยู่ แต่ตอนนี้ไม่สบายเลยนอนอยู่
อ้อ ถ้างั้น
ฝากเอานี่ให้น้องหน่อยได้ไหมครับ
นี่มันอะไร
เมื่อวานดูเหมือนเขาจะเป็นหวัด ผมเลยเป็นห่วงน่ะครับ
รู้ได้ยังไงอีกล่ะ
"ซังฮวาทัง" เหรอ
สิ่งที่ได้มาจากการต้มโบตั๋นขาว โกฐขี้แมว และโกฐหัวบัว
ซังฮวาทังที่อยู่ในตำรา "ทงอึยโบกัม"
วิธีง่ายแบบนี้ก็มีสินะ
เดินทางกลับดีๆ ล่ะ
นี่ซังฮวาทังที่ฉันต้มเอง
จะลำบากทำเองทำไม
ปกติยาสมุนไพร ต้องต้มด้วยใจมันถึงจะได้ผล
ดื่มให้หมดเลยนะ รวดเดียวเลย
คงเหนื่อยน่าดูเลยนะคะ
อ้อ
สีหน้าดูดีขึ้นเยอะแล้วนะ
เพราะยาซังฮวาทัง ที่คุณต้มเองนั่นแหละค่ะ
เมื่อคืนนี้ฉันไม่ได้ทำอะไร พลาดไปใช่ไหมคะ
ทำไมจะไม่ได้ทำล่ะ
เธอบ่นเรื่องหัวใจเต้นสองปีครั้ง อะไรนั่นเป็นวรรคเป็นเวรเชียว
ฉันไปบ่นตอนไหน
ขึ้นเสียงได้แบบนี้ ดูท่าจะหายแล้วจริงๆ
ยังไงก็ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยดูแลฉัน
ฉันเคยแต่ดูแลคนป่วย
ไม่เคยมีใครอยู่เคียงข้างฉันตอนป่วย แบบนี้มาก่อนเลยค่ะ
รู้สึกดีจังเลยนะคะ
ก็นะ เรื่องแค่นี้เอง
เอ่อ มีคนโทรมา
ฮัลโหล
รุ่นพี่โดชิกเหรอ
เครื่องดื่มที่สั่งได้แล้วครับ
ขอบคุณครับ
นี่
ขอบคุณค่ะ
พี่ไม่ได้บังคับให้คนป่วยออกมาใช่ไหม
เธอไม่เป็นไรแล้วแน่นะ
ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ
กินยาเข้าไปก็เลยดีขึ้นแล้ว
ค่อยยังชั่วหน่อย
แล้วอารมณ์ดีขึ้นหรือยัง
ค่ะ
ดีแล้ว รักษาสุขภาพดีๆ ล่ะ
แล้วอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์เป็นไงบ้าง
อยู่บ้านหลังใหญ่ๆ คงรู้สึกโหวงๆ ใช่ไหม
บ้านมันเก่าแก่มาก
ฉนวนกันความร้อนกับฮีตเตอร์ ก็คงทำงานได้ไม่ดี
ลมเย็นคงลอดเข้าบ้านหนักเลย
มันก็ใช่อยู่หรอก
แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ในฐานะ ที่จะมาเรื่องมาก
แต่ยังไงบ้านก็สำคัญ ต่อการใช้ชีวิตประจำวันนะ
พี่ว่าไปอยู่ ที่อุ่นๆ สบายๆ น่าจะดีกว่า
ไม่คิดจะหาที่อยู่อื่นนอกจากที่นี่เหรอ
ฉันว่ายังไง
ตอนนี้ก็คงเป็นไปได้ยากค่ะ
เธอกับคุณซอนอูฮยอล มีปัญหาเรื่องกรรมสิทธิ์งั้นเหรอ
ถ้าเป็นอย่างนั้น พี่น่าจะช่วยได้นะ
เปล่าค่ะ ไม่ใช่อย่างนั้น
พอดีมีเหตุผลส่วนตัวนิดหน่อยค่ะ
หือ
ฉันคงต้องอยู่ที่คฤหาสน์หลังนั้น ไปสักพักน่ะค่ะ
(ครูพยาบาล จูอินแฮ)
เธอทั้งน่าชื่นชม และน่าภูมิใจ
เธอยืนหยัดด้วยตัวเอง มาได้อย่างดีเลยนี่
คุณครูคะ
หนูอยากบอกครูมาตั้งนานแล้ว
ขอบคุณสำหรับวันนั้นนะคะ
ที่ครูใส่ใจหนู
นาแร เธออดทนมาได้ดีมาก
เธอทั้งน่าชื่นชม และน่าภูมิใจ
ใช้เวลาที่เหลือในโรงเรียนให้ดีๆ
แล้วต่อไปถ้ามีเรื่องลำบากอีก
ก็อย่าทนไว้ ให้บอกพ่อแม่นะ
พ่อแม่อยู่ข้างเธอเสมอนี่
เข้าใจใช่ไหม
ค่ะ
เรากลายเป็นคนตกงานเต็มตัวแล้วแฮะ
เดือนหน้าต้องจ่ายค่าบัตรกับภาษีด้วยสิ
จะทำยังไงดีนะ
ไม่มีอะไรได้ดั่งใจเลยสักอย่าง
แต่จะว่าไป ที่นี่...
นอกจากตอนมาวันแรก เราก็ไม่ได้มาอีกเลยนี่
โห ตอนนั้นวุ่นวายไปหมด เลยไม่ทันได้สังเกต
แต่ที่นี่เป็นแบบนี้เองสินะ
แม่บ้านจูเหรอ
เธอมาทำอะไรที่นี่
ใจหายใจคว่ำหมด
มาเมื่อไหร่ ทำไมไม่ให้สุ้มให้เสียงคะ
ฉันต้องส่งสัญญาณ ก่อนเข้าห้องตัวเองด้วยเหรอ
มาทำอะไรในห้องคนอื่น
ขอโทษค่ะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า...
คนนั้นเหรอคะ
ผู้หญิงที่คุณซอนอูฮยอลรออยู่
อ้อ ใช่
สมมตินะคะ
สมมติว่า
ถ้าผู้หญิงคนนั้นคือฉันในอดีตชาติจริงๆ จะเป็นยังไงเหรอคะ
คุณยังจะตกหลุมรักฉันไหมนะ
(จังหวะหัวใจ)
ใช้คฤหาสน์ที่เธออาศัยอยู่ตอนนี้ มาทำธุรกิจดีไหม
เกสต์เฮาส์เหรอ ไม่ได้เด็ดขาด
เป็นสถานที่สุดฮิต เหมือนอิลมยอนชิก
โอกาสที่คนชื่อแฮซอนจะมา ก็จะสูงขึ้นไปด้วยไงคะ
ดำเนินการเลย
ลงทุนเหรอคะ
ฉันอยากรู้นี่คะ
ว่าเพราะอะไร มันถึงยังยืนหยัดอยู่ที่นั่น
รู้สึกคุ้นๆ ยังไงชอบกล
เราต้องกินเลือดแม่บ้านจูตอนตกหลุมรัก ถึงจะกลายเป็นมนุษย์ได้
คิดถึงแค่เรื่องนั้นดีกว่า
จบเกมครับ ไม่ต้องช่วยสานต่ออะไรแล้วด้วยซ้ำ
แต่ทำไมสีหน้าเป็นแบบนั้นล่ะครับ
ทำไม อะไร
คุณคิดยังไงกับจูอินแฮ
เขาคือผู้หญิงที่ผมอยากปกป้อง
การที่เขาอยู่กับผม คงจะกวนใจคุณน่าดู
ถ้าบอกว่าไม่ใช่ก็คงโกหกครับ
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม