(จังหวะหัวใจ)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร หน่วยงาน และฉากที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ)
(และการถ่ายทำดำเนินไปตาม แนวปฏิบัติในการถ่ายทำสัตว์)
ช่วยรักที
ความรักของเธอ
จะช่วยทำให้ฉันเป็นมนุษย์ได้
รักเหรอ
ความรักเหรอคะ
ใช่
มีเพียงเลือดที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ของเธอเท่านั้น
ที่จะทำให้ฉันกลายเป็นมนุษย์ได้
เลือดเหรอ
(จังหวะหัวใจ ตอนที่ 10)
แต่ทำไมล่ะคะ
ทำไมต้องเป็นเลือดฉันด้วยคะ
เพราะเธอเป็นคนปลุกฉันขึ้นมา
ไม่ว่ามนุษย์หน้าไหน
ก็ไม่สามารถ เปิดโลงที่มีแวมไพร์นอนอยู่ได้
แต่ว่า เธอทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
เธอถึงกับเคยกัดฉันด้วย
ดูเหมือนจะเริ่มจากตอนนั้นแหละ
เหมือนว่าสายสัมพันธ์ระหว่างเรา จะเริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนนั้น
สายสัมพันธ์เหรอคะ
ทุกครั้งที่เธอตกอยู่ในอันตราย ฉันจะรู้สึกเจ็บแปลบที่รอยแผลนั่น
ราวกับการส่งสัญญาณเตือนอันตราย
และเหนือสิ่งอื่นใด
นัยน์ตาของเธอ
มีเพียงนัยน์ตาเธอเท่านั้น ที่สะท้อนภาพของฉัน
ก่อนหน้านี้คุณเคยบอกไว้นี่คะ
ว่าเลือดฉันเต็มไปด้วยพิษ
ไหนว่าเลือดฉันเป็นพิษ จนแวมไพร์กินไม่ได้ไง
แล้วทำไมตอนนี้มาพูดแบบนี้ล่ะคะ
ถ้าคุณบอกให้เร็วกว่านี้...
เธอก็คงไปจากฉัน
เพราะว่าผู้คนหวาดกลัวแวมไพร์
ถ้าเธอได้ยินว่าฉันต้องดื่มเลือดของเธอ ถึงจะกลายเป็นมนุษย์ได้
แล้วเธอจะยังอยู่ข้างฉันไหมล่ะ
ถ้างั้น จากนี้เราต้องทำยังไงต่อไปคะ
คุณบอกว่าต้องการเลือดฉันนี่
- ฉันต้องตายเหรอคะ - อย่าด่วนสรุปไปเอง
ฉันไม่ได้จะเอาชีวิตเธอ
ฉันเพียงหวังว่า เลือดที่เต็มไปด้วยพิษของเธอ
จะกลายเป็นเลือดอันอบอุ่น ที่เปี่ยมไปด้วยความรักก็เท่านั้น
แล้วก็ขอให้เธอแบ่งปันความอบอุ่นนั้น
ให้กับฉันที่ไม่อาจกลายเป็นมนุษย์ได้ เพราะขาดไปหนึ่งวัน
คุณซอนอูฮยอล
เลือดคนเรา แบ่งเป็นกรุ๊ปเอ บี และโอค่ะ
เลือดที่เปี่ยมไปด้วยรักเหรอ
ฉันไม่เข้าใจอะค่ะ
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย
ผมต้องตามหาครึ่งมนุษย์ครึ่งแวมไพร์ ที่ร่างกายมีแผลเป็นครับ
แบบนั้นผมถึงจะหลุดพ้น
จากชะตาที่น่าเบื่อหน่ายนี้ได้
แต่มันคงไม่ง่ายอยู่แล้ว
ทั้งพ่อผม ปู่ผม ล้วนจากไปโดยไม่ทันได้ลงมือกันทั้งนั้น
และผมก็ไม่มีทางรู้ ว่าตัวเองเหลือเวลาอีกมากแค่ไหน
ไม่ต้องพูดแล้วก็ได้ครับ
ผมจะจบเรื่องนี้เองครับ ไม่ว่าต้องใช้วิธีไหนก็ตาม
ผมเองก็จะช่วยทุกวิถีทางครับ
อาจารย์โก
ท่าทางซังกะตายแบบนี้
อะไรๆ คงไม่ได้ดั่งใจสิท่า
ช่วยเลี่ยงการพูดคำว่าตาย ต่อหน้าผมเถอะนะครับ
อ้อ จริงสิ
ขอโทษที
ผมบอกทุกอย่างไปหมดแล้วครับ
ว่าการจะกลายเป็นมนุษย์ได้
ผมจำเป็นต้องใช้เลือด ที่เปี่ยมไปด้วยรัก
โอ้ งั้นเหรอ
แล้วเขาว่ายังไง
เหมือนเขาจะไม่เชื่อครับ
ไม่เชื่องั้นเหรอ หมายความว่ายังไง
เขาถามว่าเลือดที่เปี่ยมไปด้วยรัก มันมีที่ไหนกัน
บอกว่าเขาไม่รู้เรื่องพวกนี้
ก็จริง มนุษย์อาจจะทำความเข้าใจได้ยาก
ความรักเอง ก็ต้องเป็นคนที่เคยรักถึงจะรู้วิธี
ฉันไม่เคยมีความรักอะไรเทือกนั้น
ก็เลยไม่มีหัวใจจะไปมอบให้ใครค่ะ
ตอนนี้แค่รักตัวเองก็หนักหนาพอแล้ว
แล้วผมก็ไปขอเลือดที่เปี่ยมไปด้วยรัก จากคนแบบนั้น
ดอกไม้บานสะพรั่งบนต้นไม้ตาย
ช่างน่าเวทนา
นี่อะไร
แนะนำให้เตรียมใจดีๆ ก่อนดูนะ
มันคืออะไรกันแน่
เห็นไหมล่ะ
ฉันเคยบอกว่าไง
ไอ้นั่นมันบ้าสุดกู่
ซอนอูฮยอลมีไอ้นี่อยู่งั้นเหรอ
ที่ชั้นใต้ดินของอิลมยอนชิก มีห้องลับอยู่
ฉันเอะใจก็เลยลงไปดู
ปรากฏว่ามีของแบบนี้อยู่
ทำไมเขาถึงมี ของที่ดูเหมือนอายุหลายร้อยปีล่ะ
ฉันรู้สึกเหมือนได้เห็นตัวเอง ในอดีตอันไกลโพ้นเลย
ฉันต้องรู้ให้ได้
ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร
ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ
แต่ต้องเป็นอะไรที่ เหนือกว่าที่เธอจินตนาการไว้แน่
หมายความว่ายังไง
นายรู้อะไรมากกว่านี้เหรอ
ยื่นหมูยื่นแมว
จ่ายค่าส่งของมาก่อน
เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหม
คิดว่าได้ยินเรื่องแบบนั้น แล้วจะหลับลงไหมล่ะคะ
เธอคงเพลียสินะ
เรื่องที่คุณซอนอูฮยอลพูดเมื่อวาน ฉันลองเอามาคิดดูทั้งคืนแล้ว
อ้อ
แต่ยังไง มันคงเป็นไปได้ยากค่ะ
อ้อ
ถ้าขอเลือดเฉยๆ ฉันให้ได้ทุกเมื่ออยู่แล้วค่ะ
จะคิดซะว่ามันเป็นการบริจาคเลือดก็ได้
แต่มาขอเลือดที่เปี่ยมไปด้วยรักนี่
ต้องทำยังไง เลือดถึงจะเปี่ยมไปด้วยความรักล่ะคะ
ของแบบนั้นมันมีจริงแน่เหรอคะ
แทนที่จะพูดว่าเป็นไปไม่ได้
เธอลองพยายามดูดีไหม
ฉันเองก็จะพยายามเหมือนกัน
การเปลี่ยนเลือด มันใช่เรื่องที่พยายามได้เหรอคะ
เอาเป็นว่า อย่าคาดหวังอะไรมากเลยค่ะ
เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่ ฉันจะควบคุมได้ตามใจเหมือนกัน
เข้าใจแล้ว
ค่ะ สวัสดีค่ะ
คะ
เดี๋ยวนะคะ รุ่นพี่โดชิกเหรอคะ
ค่ะ
ขอบคุณที่โทรมาแจ้งนะคะ
เกิดอะไรขึ้นกับรุ่นพี่โดชิกงั้นเหรอ
เขาหมดสติเลยอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ
- ฉันไปก่อนนะคะ - อ้อ
ท่าทางเป็นห่วงเป็นใยไม่เบา
เห็นแบบนั้นแล้ว เหมือนจะไม่ได้สิ้นหวังซะทีเดียว
(โรงพยาบาลกลางกุกอิล)
เชิญครับ
อินแฮ ทำไมเธอถึงได้...
รุ่นพี่ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ฮะ
อ้อ ก็...
พี่ไม่อยากให้อินแฮ เห็นสภาพแบบนี้เลยแท้ๆ
มันใช่เวลามาห่วงเรื่องนั้นไหมคะ
หมอว่ายังไงคะ ผลตรวจออกมาหรือยัง
ได้ยินว่าจู่ๆ ก็หมดสติไปนี่คะ
ยิ้มอะไรคะ
รุ่นพี่ยังจะยิ้มออกอีกเหรอคะ
มันมาแล้วแฮะ หน้าตาน่ากลัว
รุ่นพี่
ผลตรวจไม่มีอะไรผิดปกติ เขาว่าไม่เป็นไร
- จริงเหรอคะ - อือ
รู้อย่างนี้ แทนที่จะซื้อเนกไท
ฉันน่าจะซื้ออาหารเสริม อะไรพวกนั้นให้ดีกว่า
พี่ว่าแบบนี้ดีกว่าของขวัญอีกนะ
การที่เธอมาเยี่ยม ถามว่าพี่เป็นอะไรไหม
และแสดงความเป็นห่วง
การมีคนมาห่วงใย มันรู้สึกแบบนี้เองสินะ
อยู่ข้างนอกเองเหรอคะ
มีธุระอะไรเวลานี้
จะมีธุระอะไรล่ะคะ ก็มาหาคุณซอนอูฮยอลน่ะสิ
คุณซอนอูฮยอลไม่คิดถึงฉันเหรอคะ
พูดแบบนั้นไว้แล้ว แต่กลับไม่โทรหากันเลย
ดูสิคะ ตาฉันเป็นหมีแพนด้าหมดแล้ว
ฉันอยากรู้จนนอนไม่หลับด้วยซ้ำค่ะ
ต้องขอโทษด้วย ผมไม่ได้เจตนาเลย
คุณอินแฮอยู่ในบ้านไหมคะ
อ้อ คือ...
ได้ยินว่ารุ่นพี่โดชิกเข้าโรงพยาบาล เขาเลยรีบร้อนออกไป
ประธานชินเหรอคะ
เขาป่วยเป็นอะไรเหรอคะ
ไม่ทราบรายละเอียดเหมือนกัน
เอาเป็นว่า เรามาคุยกันก่อนดีไหมคะ
เชิญเลย
ที่ชั้นใต้ดินของอิลมยอนชิก มีห้องลับอยู่
ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไร
อันนี้ฉันสงสัยมาตั้งนานแล้วนะ
ตรงนั้นมีไว้ทำอะไรเหรอคะ
ฉันขอไปดูได้ไหม
ถ้าลำบากใจก็ไม่ต้องค่ะ
ไม่หรอก
จะลงไปดูก็ได้
ว้าว
ตรงนี้เป็นพื้นที่ของคุณอูฮยอลเหรอคะ
น่าทึ่งมากเลย
เหมือนหลุดเข้ามาอีกโลกหนึ่งเลยค่ะ
อย่างกับเวลาในนี้หยุดเดินไปนานแล้ว
ว้าว
เจ๋งมากเลยค่ะ
ดูเหมือนจะชอบที่นี่นะ
สุดๆ เลยค่ะ
เขาว่าห้องเป็นแบบไหน
เจ้าของห้องก็เป็นแบบนั้นไงคะ
ฉันรู้สึกเหมือนได้เข้ามาในจิตใจ ของคุณอูฮยอลเลยค่ะ
แต่ว่า
มันดูเหงาๆ ยังไงไม่รู้
คุณไม่เหงาเหรอคะ ที่มาอยู่ในห้องลับแบบนี้คนเดียว
ไม่มีที่ไหนเหมาะแก่การเฝ้ารอใครสักคน มากไปกว่าที่นี่แล้ว
เพราะเราสามารถคิดถึงใครบางคนได้
โดยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
เป็นเพราะผู้หญิงที่ชื่อแฮซอนเหรอคะ
ตอนเราเจอกันครั้งแรกหน้าคฤหาสน์ คุณเคยพูดแบบนี้นี่นา
ว่าไม่เคยลืมเขาแม้แต่วันเดียว
คุณชอบเขามาก ถึงขั้นวิ่งเข้ามากอดทันทีที่เจอฉัน
แล้วทำไมถึงเลิกกันล่ะคะ
เราไม่ได้เลิกกัน
แต่ว่าเขาตายจากไปนานแล้ว
เพราะผมเอง
วันแรกที่เราได้เจอกัน
ผมรู้สึกราวกับแฮซอน กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
ก็เลยทำไปโดยไม่รู้ตัว
ต้องขอโทษด้วย
ดูเหมือนผมจะพูดอะไรไม่เข้าท่าไป
อย่าเก็บมาใส่ใจเลย
อยากชมด้านนี้หน่อยไหม
คุณคงจะชอบผู้หญิงคนนั้นมากน่าดู
ถ้าได้ยินเรื่องแฟนเก่าคุณ ปกติฉันน่าจะอารมณ์เสีย
แต่นี่จะโกรธก็ไม่ได้ จะเศร้าก็ไม่ได้
แอบรู้สึกแปลกๆ นะคะ
เป็นเพราะอะไรกันนะ
ฉันรู้สึกว่ามันแปลกไปหมดเลยค่ะ
ทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณซอนอูฮยอล
ทั้งเรื่องที่ฉันมาคฤหาสน์หลังนี้
และการที่ได้เจอคุณที่นี่
ไหนจะสายตา และคำพูดที่คุณมีต่อฉัน
มันคืออะไรเหรอคะ
เรา
เป็นอะไรกันคะ
พอจะ...
นึกอะไรออกบ้างไหม
คุณซอนอูฮยอล
อยู่บ้านไหมคะ
ในสถานการณ์แบบนี้ ต้องมีคนมาขัดทุกทีเลยนะคะ
อ้าว
คุณอินแฮ กลับมาแล้วเหรอคะ
ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณอูฮยอล ก็เลยแวะมาน่ะค่ะ
อ๋อ ค่ะ
อุ๊ย
เหมือนจับได้ว่าเราทำอะไรไม่ดีงั้นแหละ
เราเปล่าสักหน่อย
อ้อ เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นแน่นอนค่ะ
ฉันล้อเล่นค่ะ ล้อเล่น
ต่อไปคงไม่กล้าล้อเล่นกับคุณแล้วล่ะ
ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ
เรื่องที่คุยค้างไว้ คราวหน้าเรามาคุยกันต่อนะคะ
ได้สิ
ฉันเข้าไปขัดจังหวะ ตอนคุยเรื่องสำคัญกันหรือเปล่าคะ
- เปล่าหรอก - เปล่าอะไรกันคะ
ถ้าถึงขั้นลงไปคุยที่ห้องใต้ดิน คงจะเป็นเรื่องสำคัญน่าดู
คุณไม่ชอบให้ใครเข้าไป ในพื้นที่ส่วนตัวนี่คะ
ฉันจะไปทำความสะอาดยังไม่ยอมเลย
หรือว่าวันนี้ คุณเล่าเรื่องแฮซอนไปเหรอคะ
ฉันจะบอกเขาไปเพื่ออะไรล่ะ
ในเมื่อเขาจำอดีตชาติไม่ได้ด้วยซ้ำ
และฉันเองก็เป็นมนุษย์ไม่สำเร็จด้วย
จะอดีตชาติหรือการเกิดใหม่
ยังไงเขาก็คงไม่เชื่ออยู่แล้ว
เธอเองก็เหมือนกันนี่
เธอยังถามเลยว่า เลือดที่เปี่ยมไปด้วยรักมันมีที่ไหนกัน
อ้อ
รุ่นพี่โดชิกล่ะ ไม่เป็นไรใช่ไหม
ค่ะ โชคดีที่ไม่เป็นไรค่ะ
เธอไหวไหม
ท่าทางดูเหนื่อยๆ
คงเพราะนานๆ ทีได้กลับไปโรงพยาบาล
ก็เลยเครียดนิดหน่อยมั้งคะ
แม่ฉันไม่ค่อยแข็งแรง เลยต้องอยู่โรงพยาบาลเป็นเวลานานค่ะ
คงเพราะแบบนั้น พอไปโรงพยาบาลแล้วเห็นคนใส่ชุดผู้ป่วย
ฉันเลยนึกถึงช่วงเวลานั้น
มันค่อนข้างหนักหนาน่ะค่ะ
เธอคงคิดถึงแม่มากน่าดู
ใช่ค่ะ ก็คิดถึงแหละ
แม่ฉันอยากอยู่เคียงข้างฉันไปนานๆ แท้ๆ
ทำไมมองด้วยสายตาเวทนาแบบนั้นคะ
เปล่า
ฉันแค่คิดอะไรนิดหน่อย
ว่าหากฉันจากโลกนี้ไปแล้ว
ผู้คนจะคิดถึงฉันแบบนี้หรือเปล่า
จะคิดเรื่องแบบนั้นไปทำไมคะ แวมไพร์ตายไม่ได้ด้วยซ้ำ
ก็จริง
ฉันก็ไม่รู้ว่าจะคิดเรื่องนี้ไปทำไม
เธอเข้าบ้านก่อนเถอะ
ฉันจะออกไปสูดอากาศสักหน่อย
ลูกพี่ประสาทกลับไปแล้วเหรอ
ไปบอกความจริงเขาหมดได้ยังไงครับ
ผมว่าเรื่องนี้ ลูกพี่ประมาทเกินไปครับ
เขาถามถึงวิธีที่จะกลายเป็นมนุษย์ได้ ฉันเลยบอกไปก็เท่านั้น
แต่ว่า มันไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ
แต่เขากับรุ่นพี่ผู้ชายคนนั้น ก็ไปกันได้สวยไม่ใช่เหรอครับ
ฉันก็เข้าใจว่าอย่างนั้น
แต่ปรากฏว่าไม่ใช่
แม่บ้านจูไม่ยอมเปิดใจง่ายๆ เลย
ขั้นนั้นไม่ใช่ไม่เปิดใจแล้ว แต่ไม่มีประตูให้เปิดต่างหาก
พูดง่ายๆ มันก็คือกำแพงครับ กำแพงเหล็ก
ลูกพี่เป็นมนุษย์ไม่สำเร็จ เพราะใครกันล่ะ
คนเราถ้ามีสำนึก ก็ไม่ควรทำแบบนั้นสิ
แทนที่จะพยายามชดเชยความเสียหาย ให้สุดความสามารถ
เท่าที่ได้ฟังเรื่องราวมา
แม่บ้านจูเอง ก็มีชีวิตที่ยากลำบากเหมือนกัน
คุณแม่เขาด่วนจากไป
ส่วนคุณพ่อก็หายสาบสูญ
อย่าว่าแต่ความรัก แค่ใช้ชีวิตก็ยุ่งพอแล้ว
แล้วไอ้ฉันก็ไม่ได้รู้อะไร
เอาแต่จะจับคู่เขาให้ใครไปเรื่อย
เดี๋ยวก่อนนะ
พ่อของแม่บ้านจูหายสาบสูญเหรอครับ
อือ
ถึงจะไม่เคยเห็นหน้า
แต่ยังไงเขาก็คงเป็นทายาทของพ่อบ้านจู
ที่ปกป้องฉันและคฤหาสน์ มาจากรุ่นสู่รุ่น
รู้สึกไม่ดีเอาซะเลย
- หายสาบสูญงั้นเหรอ - อือ
เรื่องนี้มีกลิ่นตุๆ อยู่นะ
ใช่ ฉันก็ว่า กลิ่นโชยมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
แกไม่ได้ล้างเท้าใช่ไหม
ให้ตาย ไอ้พี่คนนี้ก็
ทำเหมือนเรื่องใหม่ไปได้
ทำอะไรวะ
- ทำอะไร - หอมชื่นใจจะตาย
ดูสิดู เห็นใบแจ้งหนี้กองพะเนินแบบนี้
ฉันคงโดนเบี้ยวค่าของไปอีกสักพักสินะ
มาราดน้ำมันใส่กองไฟหรือไงฮะ
- ทำไม - ให้ตายสิ
อะไรกัน
ทำไมบรรยากาศเป็นแบบนี้
ฟังให้ดีนะ
โลกนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ
ชีวิตมันคือการให้และได้คืน
เพื่อให้ได้ในสิ่งที่เราต้องการ
เราก็ต้องให้สิ่งที่อีกฝ่ายอยากได้สิ
ถ้าอยากได้เลือด ของผู้หญิงคนนั้นตอนมีความรัก
ไปขอปากเปล่าแล้วเขาจะให้ไหม
เป็นฉันคงไม่ให้หรอก
อ๋อ
ฮะ
แล้วยังไง
ถ้าเขาให้เลือดที่มีความรักแล้ว พี่จะทำอะไรให้เขา
สิ่งที่ฉันทำเพื่อแม่บ้านจูได้
คืออะไรกันนะ
พี่ก็ลองคิดดูให้ดีๆ ว่าสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดคืออะไร
เดี๋ยวก็คงเจอคำตอบเองแหละ
เข้าใจ๊
ถึงจะอยากช่วย แต่ก็ต้องรู้วิธีก่อนสิ ถึงจะช่วยได้
ถ้าจะให้เลือดเปี่ยมไปด้วยรัก มันต้องทำอะไรยังไงกันแน่ล่ะ
มาทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ
ทำไมก๊งอยู่คนเดียว
แฟนหายไปไหน ถึงได้มาดื่มคนเดียวคะ
คะ
ฉันไม่มีแฟนนะ
ผู้ชายที่คำพูดคำจาแปลกๆ ไม่ใช่แฟนคุณเหรอคะ
คะ
เปล่านะคะ ไม่มีทาง
แค่ความสัมพันธ์ทางธุรกิจค่ะ
เห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย
ไม่ใช่ก็ไม่ใช่สิ
จะจริงจังอะไรเบอร์นั้นคะ
- คะ - ยอมใจเลย
เอ่อ คุณโซอี
คุณโซอีเคยผ่านความสัมพันธ์ มาเยอะหรือเปล่าคะ
คำถามแทงใจดำมากแม่
เคยได้ยินคำนี้ปะคะ "นักสะสมขยะ" น่ะ
- "นักสะสมขยะ" เหรอ - อือ
มันคืออะไรเหรอคะ
หมายถึงมีแฟนกี่คน ก็เจอแต่พวกขยะค่ะ
คุณเจ้าของบ้านล่ะ
เคยมีแฟนมาเยอะหรือเปล่าคะ
ฉันเหรอคะ ไอ้ฉันก็นะ...
อย่าบอกนะว่าโสดแต่เกิด
คะ ค่ะ ก็...
พอดีฉันมัวยุ่งกับการใช้ชีวิต
จะเอาอะไรมายุ่งเอ่ย เห็นนั่งแช่อยู่แต่ในบ้านตลอด
ค่ะ นั่นสิคะ
เอาจริงๆ ฉันไม่ค่อยแน่ใจค่ะ
ว่าฉันไม่มี หรือมีไม่ได้
ฉันคงไม่มีพรสวรรค์ ด้านความสัมพันธ์ ความรักอะไรพวกนั้น
ดูสิดู
คนแบบนี้จะเรียนรู้ความรัก ผ่านหนังสือตลอด
การจะชอบใครสักคน จะต้องใช้พรสวรรค์เพื่อ
ชอบก็คือชอบสิ
เวลานึกถึงใครคนนั้น แล้วทำให้ยิ้มได้ ทำให้รู้สึกคิดถึง
รู้สึกว่าอยากอยู่ด้วยกัน
นั่นแหละค่ะ ความรัก
ทำลายภาพมโนเกี่ยวกับความรักก่อนเลยค่ะ
เพราะมันไม่ยิ่งใหญ่อย่างที่คิดหรอก
การจะชอบใครสักคน จะต้องใช้พรสวรรค์เพื่อ
ชอบก็คือชอบสิ
เวลานึกถึงใครคนนั้น แล้วทำให้ยิ้มได้ ทำให้รู้สึกคิดถึง
รู้สึกว่าอยากอยู่ด้วยกัน
นั่นแหละค่ะ ความรัก
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ตายจริง
นี่เธอ ดื่มเหล้ามาอีกแล้วเหรอ
กลิ่นเหล้า...
ไม่ได้ดื่มเยอะสักหน่อย
พี่ก็ลองคิดดูให้ดีๆ ว่าสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดคืออะไร
เดี๋ยวก็คงเจอคำตอบเองแหละ
คือ...
แบบว่า
ฉันคิดว่าจะยื่นข้อเสนอบางอย่าง
ที่อาจช่วยทำให้เธอตัดสินใจได้
ข้อเสนออะไรคะ
เพื่อให้บรรลุข้อตกลง
เงื่อนไขเราควรตรงกันไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่ได้จะขอเลือดจากเธอเปล่าๆ หรอกนะ
ถ้าเธอมอบเลือด ที่เปี่ยมไปด้วยรักให้กับฉัน
ฉันก็คิดว่าจะให้อะไรที่สมน้ำสมเนื้อ เป็นการตอบแทนเหมือนกัน
จริงเหรอคะ มันคืออะไรคะ
เอ่อ
ฉันคิดว่า มันน่าจะเป็นสิ่งที่เธอปรารถนา
มากพอๆ กับที่ฉันต้องการเป็นมนุษย์เลย
ลองว่ามาสิคะ
สิ่งที่ฉันปรารถนาคืออะไร
ฉัน
จะไปจากคฤหาสน์หลังนี้
ถ้าเธอมอบเลือด ที่เปี่ยมไปด้วยรักให้ฉัน
คฤหาสน์หลังนี้ จะตกเป็นของแม่บ้านจูโดยสมบูรณ์
คิดว่ายังไง พอจะสนใจบ้างไหม
จริงจังเหรอคะ
แน่นอนสิ
แวมไพร์ไม่ผิดสัญญาหรอก
เปล่าค่ะ ไม่ใช่อย่างนั้น
ถ้าคุณกินเลือดฉันแล้วกลายเป็นคน คุณจะไปจากที่นี่จริงๆ เหรอคะ
ทำไม
มีปัญหาตรงไหนเหรอ
อ๋อ
แน่นอนว่าฉันจะใช้หนี้บัตรเครดิต ทั้งหมดตามสัญญาอยู่แล้ว
ไอ้การกินแล้วชัก... กินแล้วชักดาบน่ะ
ฉันไม่ทำแบบนั้นหรอก ไม่ต้องกังวล
ข้อเสนอฉันเป็นยังไงบ้าง
พอใช้ได้ไหม
ฉันก็สงสัยอยู่พอดีเลยค่ะ
ว่าถ้าฉันให้เลือดคุณแล้ว คุณจะให้อะไรฉัน
แปลว่าคุณจะออกไป จากบ้านหลังนี้ใช่ไหมคะ
ใช่
เอาเป็นว่าฉันทราบเงื่อนไขแล้ว ที่เหลือจะลองเอาไปคิดดูค่ะ
เดี๋ยว
เราทำอะไรผิดไปหรือเปล่านะ
เราไม่ได้เลิกกัน
แต่ว่าเขาตายจากไปนานแล้ว
เพราะผมเอง
มันไม่สมเหตุสมผลเลยนี่
ใช่ มันไม่สมเหตุสมผลเลย
ว่าไงนะ
ไหนบอกว่ารู้ไง ว่าฉันชอบเงิน
แต่ให้ค่าส่งของแค่นี้เนี่ยนะ
มันเทียบกับของที่ฉันเอามาให้ ไม่ติดฝุ่นเลยนี่
เสื้อผ้าแบรนด์เนมที่นายใส่ร่อนไปมา หรือกระทั่งรถที่นายขับ
ใครเป็นคนจ่ายให้ล่ะ
ลืมไปแล้วเหรอ
นั่นมันก็อีกเรื่องหนึ่ง เรื่องนี้ก็คือเรื่องนี้
นายไม่อยากทำงานกับฉันเหรอ
มันเป็นการทำธุรกิจนี่
ในเมื่อได้ของที่อยากได้แล้ว ก็ต้องจ่ายให้เต็มที่สิ
ถ้าไม่ได้ก็บ๊ายบาย
- พูดจบยัง - ก็อยากพูดต่อหรอก
แต่พอดียุ่งๆ น่ะ จะพอแค่นี้แล้วกัน
ให้ตาย ดูอะไรของนาย
(ประกาศรับสมัครงาน)
นี่ งานรถขนส่งกะกลางคืนดีไหม
ได้ทำงานตอนกลางคืนก็ดีนี่
เสียสุขภาพหมดครับ
ยิ่งไม่มีเงินซื้อเลือดกินอยู่ด้วย
งั้นเหรอ
งั้นงานพาร์ตไทม์ ร้านสะดวกซื้อล่ะเป็นไง
พี่จะรับมือลูกค้าที่เมาแล้วมาอาละวาด ตอนกลางคืนไหวเหรอครับ
ก็ได้
งั้นก็ไปล้างจานอยู่ร้านอาหารกันเถอะ
จะให้ผมเอามือที่เรียวงาม
ไปล้างจานได้ยังไงกันครับ
นู่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา
แกจะเอายังไงกันแน่
คืองี้ ไอ้งานพาร์ตไทม์เนี่ย
ก็ต้องดูกระแสของยุคเหมือนกันครับ
กระแสของยุคบ้านแกสิ
ไหนดูซิ
งานพาร์ตไทม์แจ่มๆ ที่เหนื่อยน้อย
จ่ายรายวัน ค่าจ้างสูง มีอะไรบ้างนะ
นี่แหละ
ฉันดูโอเคปะ
โห แจ่มจริงอะไรจริงว่ะ
วันนี้เราคุมอารมณ์ได้ดีจริงๆ
พี่ซอบ เขาว่างานนักแสดงประกอบ ดีกว่าที่คนคิดกันนะครับ
แค่แสดงรีแอ็กชัน อะไรแบบนี้อยู่ข้างหลังก็พอ
ค่าจ้างก็ไม่เลวด้วย
สำหรับพวกเรา งานนี้คือหวานหมูสุดๆ
เอาล่ะ นักแสดงประกอบฟังนะครับ
พวกคุณจะนั่งกินจาจังมยอน อยู่ตรงนี้อย่างเอร็ดอร่อย
พอพระเอกเข้ามา
ก็ให้ลุกจากที่ แล้ววิ่งหนีไปก็พอ เข้าใจนะครับ
- ครับ - โทษนะครับ ไม่กินจาจังมยอนได้ไหม
สิ่งสำคัญที่สุดในฉากนี้ ก็คือการกินจาจังมยอนครับ
ต้องกินให้อร่อยที่สุดนะครับ เข้าใจนะครับ
โอ้โฮเฮ้ย
นี่ เราจะทำยังไงกันดี
แต่เราเตรียมแสดงอารมณ์มาแล้วนะครับ
ต้องกินให้อร่อยที่สุดนะครับ
(โรงพยาบาลกลางกุกอิล)
ลำบากมามากเลยนะครับ ท่านประธาน
ไม่มีอะไรจะบอกผมเหรอครับ
อ้อ
ผมเองก็ตั้งใจจะ...
- ขอบคุณนะครับ - อะไรนะครับ
ที่โทรไปบอกเขาแทนผม
เรื่องเล็กน้อยครับ
เรื่องที่ผมขอไว้ เป็นยังไงบ้างครับ
อยู่นี่ครับ
ในบรรดาคนรอบตัวของซอนอูฮยอล
ก็มีคนที่น่าสงสัยอยู่นิดหน่อย
แต่คงต้องสืบมากกว่านี้อีกนิดครับ
ให้ผมไปส่งที่สำนักงานไหมครับ
ไม่ครับ
ผมมีเรื่องที่ต้องทำก่อน
อ้าว
มีธุระอะไรเหรอ
รุ่นพี่โดชิกถึงได้นัดเจอผม
ไม่สบายหายดีหรือยัง
ผมจะเข้าประเด็นเลยนะครับ
คุณจะอยู่อิลมยอนชิกไปถึงเมื่อไหร่ครับ
หมายความว่ายังไงกัน
หมายถึงขอให้คุณ ออกไปจากอิลมยอนชิกครับ
การที่คุณซอนอูฮยอลอาศัยอยู่กับอินแฮ
ทำให้ผมหงุดหงิดและไม่สบายใจ
นี่มันเรื่องหยาบคายอะไรกัน
จู่ๆ ก็จะมาบอกให้ออกไป
ถ้าเกิดคุณไม่มีที่พัก
ผมจะจัดหาที่ที่พออยู่ได้ให้ครับ
ถ้าคุณต้องการ ผมจะให้งานคุณด้วยก็ได้
ขอแค่ฉันสะสางสิ่งที่ต้องการเรียบร้อย
ต่อให้นายไม่บอก ฉันก็จะไปเองอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก
คุณต้องการอะไรครับ
ผมจะจัดการให้คุณเอง
มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้นน่ะสิ
เรื่องวันนี้ ถือซะว่า เราไม่เคยคุยกันแล้วกัน
(เกสต์เฮาส์อิลมยอนชิก)
(สถานะการจอง: 0 คน)
(ประธานนาแฮวอน)
ค่ะ ประธานนา
อ้อ คุณอินแฮ
ถ้าคุณมีเวลา ออกมาคุยกันข้างนอกหน่อยได้ไหมคะ
เอ่อ วันนี้เหรอคะ
ฉันไปที่นั่นบ่อยซะจนเหมือนบ้านตัวเอง ก็เลยนัดมาเจอข้างนอกน่ะค่ะ
ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ค่ะ
เป็นยังไงบ้างคะ เปิดเกสต์เฮาส์พอไหวไหม
อันที่จริง เพราะมีแขกเข้าพัก น้อยกว่าที่คิดไว้
มันก็เลยไม่ง่าย
แต่ยังไงฉันก็จะพยายามให้มากกว่านี้ค่ะ
มีแค่ความพยายาม คงประสบความสำเร็จได้ยากค่ะ
แค่ในตัวเมืองโซล ก็มีเกสต์เฮาส์ตั้งกี่ที่แล้ว
ถ้าไม่อยากให้ที่นั่นจมหายไป การประชาสัมพันธ์ช่วงแรกสำคัญมาก
อ๋อ ค่ะ ก็จริงค่ะ
ฉันมีไอเดียดีๆ ด้วย
คุณพอจะช่วยได้ไหมคะ
ไอเดียแบบไหน...
เราจัดปาร์ตี้ ที่อิลมยอนชิกสักครั้งดีไหมคะ
ปาร์ตี้เหรอคะ
เราจะเชิญคนที่ไม่รู้จักกัน มาร่วมงานปาร์ตี้
ตามความหมายของชื่ออิลมยอนชิกเลยค่ะ
ถ้าเราจัดงานในคอนเซปต์ย้อนยุค และตั้งเดรสโค้ดตามนั้น
กระแสในโซเชียลมีเดียน่าจะปังนะ
คุณอินแฮคิดว่ายังไงคะ
ค่ะ ฉันว่าไอเดียนี้ก็ไม่เลว แต่ว่า...
ใช่ไหมคะ ไม่ต้องห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย จัดให้อลังการดาวล้านดวงไปเลย
เข้าใจที่ฉันสื่อใช่ไหม
คุณอินแฮมีบทบาทสำคัญนะคะ
ฉันอยากใกล้ชิด กับคุณซอนอูฮยอลมากกว่านี้ค่ะ
ฉันอยากแต่งตัวสวยๆ ในงานปาร์ตี้ และสารภาพรักกับเขา
คุณช่วยฉันได้ใช่ไหมคะ
มีเพียงเลือดที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ของเธอเท่านั้น
ที่จะทำให้ฉันกลายเป็นมนุษย์ได้
แฮซอน
ฉันอยากใกล้ชิด กับคุณซอนอูฮยอลมากกว่านี้ค่ะ
ฉันอยากแต่งตัวสวยๆ ในงานปาร์ตี้ และสารภาพรักกับเขา
คุณช่วยฉันได้ใช่ไหมคะ
ปาร์ตี้เหรอ
ประธานนาเขาเสนอมา ว่าเราคงต้องโปรโมตเกสต์เฮาส์กันหน่อย
ประธานนาเหรอ
แต่ทำไมเธอทำหน้าแบบนั้นล่ะ
อย่างกับคนไม่อยากทำ แต่ถูกบังคับงั้นแหละ
การเตรียมจัดงานปาร์ตี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นี่คะ
ไหนจะต้องเตรียมอาหาร ไหนจะต้องจัดสถานที่อีก
ฉันก็ตอบรับเอาไว้ก่อน แต่ว่า...
อย่าห่วงไปเลย
การจัดงานปาร์ตี้ คืองานถนัดฉันอยู่แล้ว
นานๆ ที ฉันจะแสดงฝีมือ ให้ดูเป็นขวัญตาแล้วกัน
ถ้ามั่นใจขนาดนั้น คุณซอนอูฮยอลจัดการเองเลยค่ะ
ฉันจะไม่ยุ่ง
ขอแค่ฉันสะสางสิ่งที่ต้องการเรียบร้อย
ต่อให้นายไม่บอก ฉันก็จะไปเองอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก
เขาต้องการอะไรกันแน่นะ
ครับ ท่านประธาน
รู้สึกดีขึ้นหรือยังคะ
อ๋อ
ครับ ผมไม่เป็นไรครับ
ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับ
โล่งอกไปทีค่ะ
ไม่มีอะไรมากหรอก สุดสัปดาห์นี้จะมีปาร์ตี้ที่อิลมยอนชิก
คุณพอจะเข้าร่วมได้ไหมคะ
ปาร์ตี้เหรอครับ
ถือโอกาสประชาสัมพันธ์ธุรกิจเปิดใหม่
และฉันก็คิดว่าการจัดปาร์ตี้ ในคอนเซปต์ย้อนยุคก็น่าจะสนุกดี
การประชาสัมพันธ์ก็สำคัญแหละครับ
อันนั้นก็ใช่อยู่
แต่อันที่จริง ฉันอยากสนิทกับคุณซอนอูฮยอลน่ะค่ะ
ฮะ
ประธานชินก็ถือโอกาสในวันนั้น พยายามใกล้ชิดคุณอินแฮให้มากขึ้นนะคะ
ใครจะไปรู้ล่ะคะ
ปาร์ตี้อาจจะกลายเป็นโอกาสดีๆ ก็ได้
ครับ ก็นะ
เอาเป็นว่า แต่งตัวหล่อๆ
แล้วเจอกันวันนั้นนะคะ
คุณอินแฮ เตรียมงานปาร์ตี้ ราบรื่นดีใช่ไหมคะ
นี่มันสีอะไรกัน
แล้วนี่มันอะไร แคร์รอตหรือไง
ให้ตายสิ
ตัวนี้มัน...
ก็เคยชอบอยู่หรอก แต่เก่าหมดแล้ว
ยังไงเสื้อผ้าก็สำคัญที่สุด สำหรับงานปาร์ตี้
เราจะใส่ชุดพวกนี้ไปไม่ได้
โอชีโอ ราซา
ใช่แล้วล่ะ นานๆ ที คงต้องตัดสูทใหม่สักหน่อย
(ร้านตัดสูทโอชีโอ)
ยินดีต้อน...
พ่อหนุ่มเลือดวัว ลมอะไรหอบมาเนี่ย
คือว่า ผมต้องการชุดใหม่ ที่จะใส่สุดสัปดาห์นี้
ถ้าจะตัดสูทใหม่สักตัว พอจะเป็นไปได้ไหม
- สุดสัปดาห์เหรอครับ - อือ
ถ้างั้น ก่อนอื่นผมจะวัดตัว สำหรับตัดสูทใหม่
แต่จะให้ยืมสูทตัวอื่นไปก่อน
- คุณชื่อ... - อ้อ ซอนอูฮยอล
ฮะ ซอนอะไรนะ
ซอนอูฮยอล
- ซอนอูฮยอลเหรอ - อือ
ชื่อมีเอกลักษณ์ดีนะเนี่ย ซอนอูฮยอล
เดี๋ยวก่อนนะ
ซอนอูฮยอลเหรอ
คุณชื่อซอนอูฮยอลเหรอครับ
อือ
เอาล่ะ นี่สูทตามขนาดที่สั่งไว้ครับ
ดูดีจังครับ
ขอบคุณมากครับ
ต้องเป็นของขวัญที่ดีแน่เลย
อ๋อ ตัดไปเป็นของขวัญสินะครับ
อ้อ แต่ว่า
กว่าเจ้าของของขวัญจะมารับไป คงใช้เวลานานเอาเรื่องเลย
ผมขอฝากเก็บไว้ จนกว่าจะถึงวันนั้นได้ไหมครับ
อ๋อ ครับ
เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ
แล้วเขาก็บอกว่า ถ้ามีคนชื่อซอนอูฮยอลมาที่ร้าน
ต้องมอบสูทนี้ให้คนคนนั้นให้ได้ครับ
นี่ครับ ลองใส่ดูว่าพอดีหรือเปล่า
ผู้ชายคนนั้น
เคยแวะมาจ่ายค่าเก็บรักษาเป็นครั้งคราว
แต่วันหนึ่งเขาก็หายไปเลยครับ
แต่ผมจะทิ้งสูทไปก็ไม่ได้ เพราะอาจจะมีคนมาเอาในสักวัน
ก็เลยได้แต่เก็บเอาไว้
ในที่สุดเจ้าของของขวัญก็มาสักที
คนที่ฝากสูทนี้ไว้คือใคร พอจะรู้หรือเปล่า
ไม่รู้สิครับ เขาไม่เคยบอกชื่อด้วยสิ
อ้อ จริงสิ
เขาบอกว่า ถ้าบอกว่าเป็นผู้ดูแล คฤหาสน์เก่าหลังนั้น ก็จะรู้เองครับ
ก็แปลว่า พ่อของแม่บ้านจู ที่ว่าหายตัวไป
ฝากสูทตัวนี้ไว้ในชื่อลูกพี่ใช่ไหมครับ
- อือ - ไม่มีของเราเหรอครับ
ไหนๆ จะสั่งตัดให้แล้ว ก็น่าจะตัดให้เราด้วยสิ
ไอ้คนไม่มีมารยาท
เขาเคยไปจ่ายค่ารับฝากสูทประจำไม่มีขาด
แต่การที่จู่ๆ เขาเลิกแวะไป
แปลว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้นกับเขาก็ได้
ตอนนั้น
เขาคงเจอทองคำแท่งและฉกหนีไปน่ะสิครับ
ไม่ๆ
คนที่รอบคอบถึงขั้นตัดสูทไว้ล่วงหน้า
ไม่มีทางที่จะทำแบบนั้นหรอก
ต้องมีปัญหาอะไรแน่นอน
ว่าแต่ ยัยแม่บ้านจูนั่น ไม่รู้อะไรเลยเหรอครับ
อ้อ ใช่แล้วล่ะ ฉันคงต้องไปคุยกับแม่บ้านจู...
ว่าแต่ลูกพี่มาที่นี่ทำไมครับ
เอาสูทมาอวดเหรอครับ
อ้อ
ฉันมีเรื่องจะรบกวนพวกนายสักหน่อย
อิลมยอนชิกจะจัดปาร์ตี้สุดสัปดาห์นี้
- ปาร์ตี้เหรอ - ปาร์ตี้เหรอ
การเต้น เสียงเพลง เหล้า และความโรแมนติก
จะมีที่ไหนที่เหมาะแก่การตกหลุมรัก
ได้เท่ากับอิลมยอนชิกในวันวานอีก
ฉันวางแผนไว้ว่า จะทำให้แม่บ้านจู
เป็นตัวเอกในงานปาร์ตี้ครั้งนี้
เยอะขนาดนี้ เลี้ยงคน 30 คนยังเหลือเลย
ค่ะ ขอตามนั้นเลยค่ะ
เอาหมดเลยเหรอ
มาแปลกแฮะ
ปกติเห็นซื้อแต่เลือดวัวอย่างเดียว
สุดสัปดาห์นี้ จะมีปาร์ตี้ที่เกสต์เฮาส์น่ะค่ะ
ถ้ามีเวลาว่าง ก็แวะมานะคะ
มันเป็นที่สำหรับคนหนุ่มสาว ฉันจะไปทำไมกัน
อย่ากินเหล้าจนดึกดื่น แล้วส่งเสียงรบกวนชาวบ้านแล้วกัน
ค่ะ ฉันจะระวัง ไม่สร้างความเดือดร้อนค่ะ
เดี๋ยวแถมให้
ขอบคุณค่ะ
น่าจะชวนฉันไปซื้อด้วยกันสิ
ถือเองทำไมให้หนัก
ก็คุณไม่มาให้เห็นหน้าเห็นหนวดด้วยซ้ำ
นั่นอะไรเหรอคะ
สูทอะไร
อย่าบอกนะว่า...
อ้อ ไม่ใช่ๆ นี่คือของขวัญ
ใครให้มาคะ ประธานนาเหรอ
อะไรกัน อะไรล่ะคะ
ใครเป็นคนให้มาล่ะ
เดี๋ยวสิ นี่จะไม่บอกกันจริงๆ เหรอคะ
เธออยากรู้ขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็จู่ๆ คุณก็ได้ของขวัญ
พ่อของเธอ
คะ
มันคือสูทที่พ่อของเธอ เตรียมเอาไว้ให้ฉัน
พ่อฉันเหรอคะ
(ร้านตัดสูทโอชีโอ)
เขาสั่งตัดชุดนี้ไว้ประมาณสี่ห้าปีแล้ว
พอจะนึกอะไรออกไหม
ไม่รู้เลยค่ะ
ฉันถึงกับเคยแจกใบปลิว ตามหาท่านมาแล้วด้วยซ้ำ
แต่สุดท้ายก็หาไม่เจอค่ะ
ฉันทั้งเป็นห่วง ทั้งไม่พอใจ
แต่สงสัยตอนนี้ ความรู้สึกมันจะหายไปหมดแล้วค่ะ
เธอไม่เคยคิดเหรอว่า บางทีพ่ออาจจะยังมีชีวิตอยู่
วันหนึ่ง ฉันก็คิดขึ้นมาได้แบบนี้ค่ะ
ว่าบางที ถ้าพ่อยังมีชีวิตอยู่
ท่านอาจจะไม่อยากให้ฉันหาเจอก็ได้
พ่ออาจจะลืมฉันกับแม่ไปหมดแล้ว
และอยากใช้ชีวิตอยู่แบบนั้นก็ได้
ในที่สุด พ่อก็ไม่มาหาแม่ ในวาระสุดท้ายด้วยซ้ำค่ะ
เขาอาจจะมีเหตุผล ที่ทำให้มาไม่ได้ก็ได้นะ
(รุ่นพี่โดชิก)
อินแฮ ได้ยินว่าพรุ่งนี้อิลมยอนชิก จะจัดงานปาร์ตี้เหรอ
ประธานนาโทรมาบอกพี่
อ้อ ไปหมดแล้วสติสตัง
ฉันก็ว่าจะโทรหาอยู่พอดี
รุ่นพี่รู้สึกดีขึ้นหรือยังคะ
พี่กลับบ้านอย่างแข็งแรงได้เพราะเธอเลย
ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ
อย่าฝืนตัวเองมากเกินไป
ถ้าร่างกายไหว ก็แวะมาเล่นที่งานปาร์ตี้นะคะ
ได้สิ เจอกันพรุ่งนี้นะ
งานเยอะแยะเบอร์นี้ ชาติไหนเราสองคนจะทำเสร็จคะ
ไหนจะต้องจัดโต๊ะ แถมต้องเตรียมอาหารอีก
มีงานให้ทำกองเป็นภูเขาเลยค่ะ
ฉันรู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เลยประสานงานไว้ล่วงหน้าแล้ว
คะ
ไงจ๊ะ
- ลูกพี่ - ลูกพี่
เดี๋ยว...
พวกคุณ
เจอกันอีกแล้วนะครับ
ไม่กัดหรอกน่า
ปาร์ตี้ที่อิลมยอนชิก จะขาดพวกเขาเหล่านี้ไปไม่ได้
ฉันก็เลยเรียกมา
เรามีคนไม่พออยู่ด้วย พวกเขาจะช่วยได้มากทีเดียว
ดีค่ะ เราไม่เคยเจอกันมาก่อนใช่ไหมคะ
ฉันชื่อโรสค่ะ
เรามาก็เพราะลูกพี่ อย่าเข้าใจผิดล่ะ
เอาล่ะ มีงานกองเป็นภูเขาเลย เข้ามาข้างในเถอะ
โอเค ลุยโลด
งั้นก็ขออนุญาต
นี่คุณไม่ปรึกษาฉันสักคำ แล้ว...
ถ้าปรึกษา เธอจะอนุญาตไหมล่ะ
สู้ทำไปแล้วค่อยขอโทษยังดีกว่า
ว่าไงนะคะ
ขอโทษนะ
ทำงานกันเถอะ
หนึ่ง สอง สาม
ปกติมนุษย์ทำงานกันแบบนี้เหรอ
- ทำไมมันถึงได้... - ให้ตายสิ
เคยจัดปาร์ตี้ที่นี่มาก่อนไหมคะ
คะ ไม่ค่ะ
ปาร์ตี้มันไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ
ก็แค่เตรียมอาหารประมาณร้อยที่
ร้อยที่เหรอคะ
มันคือปาร์ตี้ไงคะ
ก็ต้องเตรียมประมาณร้อยที่สิ
ฉันซื้อเนื้อมาแค่ 30 ที่เองนะ
หนักชะมัดเลย
พวกมนุษย์นี่น่าทึ่งจริงๆ
(อิลมยอนชิก)
ไอ้นี่ยังอยู่อีกแฮะ
นึกถึงอดีตขึ้นมาเลย
พอได้มาเห็นอีกครั้งในรอบร้อยปี ให้ความรู้สึกต่างออกไปจริงๆ
สมัยนั้นมันดีมากเลย
ว่าไหมครับ ลูกพี่
ตอนนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน
ฉันยังมีทุกคนอยู่เคียงข้างแบบนี้ไง
วันดีๆ แบบนี้
จะขาดเพลงไปได้ไงคะ
- แจ่มเลย - เอาล่ะ เพลงมา
เย่
โอ้โฮ โรส จัดมา
เขาบอกว่า ถ้ามีคนชื่อซอนอูฮยอลมาที่ร้าน
ต้องมอบสูทนี้ให้คนคนนั้นให้ได้ครับ
นี่มันอะไรอีกล่ะ
ลืมเดรสโค้ดของเราไปแล้วเหรอคะ
กฎก็ต้องเป็นกฎสิ
พี่จะหล่อคนเดียวไม่ได้ปะ
นั่นน่ะ
อย่ามัวชักช้า รีบเอาไปให้เขาที
- เร็วสิคะ - อ้อ
นี่
นี่อะไรเหรอคะ
ความสมบูรณ์ของปาร์ตี้ก็คือแฟชั่น
แต่งตัวให้สวยๆ แล้วมาสนุกด้วยกัน
ขอบคุณนะคะ
คนที่ต้องขอบคุณคือโรส
ฉันแค่เป็นคนเอามาให้เท่านั้น
ไม่ใช่ค่ะ หมายถึงที่คุณพูดเมื่อกี้น่ะ
เหมือนคุณซอนอูฮยอลเป็นคนแรกเลย ที่บอกให้ฉันมาสนุกด้วยกัน
ขอบคุณอะไรเรื่องเล็กน้อย
เปลี่ยนชุดแล้วออกมาล่ะ
ฉันขอถามอะไรสักอย่างได้ไหมคะ
ทำไมคุณซอนอูฮยอล ถึงอยากมีความรักเหรอคะ
ความรักที่ทำให้ใจเต้นมันมีดีอะไรนัก
มีใครบางคนบอกไว้
ว่าหัวใจมีดวงเดียวฉันใด
ความรักก็มีเพียงหนึ่งเดียวฉันนั้น
ความรักเพียงหนึ่งเดียว
การเฝ้ามองคนคนเดียว
ไปจนกว่าหัวใจที่เต้นตึกตัก จะหยุดเต้นลง
ฉันเพียงอยากมีความรัก ที่ทำให้ใจเต้นแบบนั้น
ก็เท่านั้นแหละ
ฉันแอบรู้สึกแปลกๆ อยู่นะ
ยิ้มทำไมคะ
ไม่เหมาะเหรอ
เธอเหมาะกับเสื้อผ้าสมัยก่อน มากกว่าเสื้อผ้าสมัยนี้อีก
อะไรเล่า
นั่นคำชมใช่ไหมคะ
สวยแล้ว
เหมาะกับเธอดี
ไปกันเลยไหม
(เกสต์เฮาส์อิลมยอนชิก)
ไม่เคยมาที่แบบนี้มาก่อนเลย
เชิญด้านในเลยครับ
- สงสัยจะได้เข้าแล้ว - อะไรน่ะ
นี่ครับ
เมื่อก่อนผมก็มีชุดแบบนี้เปี๊ยบเลย
ครับ เชิญด้านในเลยครับ
ครับ คนต่อไปครับ
นี่ครับ ขอให้สนุกนะครับ
- ครับ - บ้าไปแล้ว
มีคนมาเยอะขนาดนี้เชียวเหรอ
ประสบความสำเร็จมากทีเดียว
นั่นสิคะ
คุณอูฮยอล
ยินดีต้อนรับสู่อิลมยอนชิก
ฉันดูเป็นยังไงคะ
งดงามราวกับดอกไม้เลยทีเดียว
ขอบคุณที่จัดปาร์ตี้นี้ขึ้นมานะ ประธานนา
ขอบคุณอะไรกันคะ
คุณอินแฮ
ขอบคุณที่ลำบาก จัดงานปาร์ตี้วันนี้นะคะ
รู้งานวันนี้ใช่ไหมคะ
ขอฝากด้วยนะ
คุณอูฮยอล เราไปถ่ายรูปตรงนั้นกันค่ะ
อ้อ เอาสิ
อินแฮ
อ้าว รุ่นพี่
เหมือนไม่เคยเห็นเธอแต่งตัวแบบนี้เลย เหมาะกับเธอดีนะ
รุ่นพี่ก็ดูดีเหมือนกันนะคะ
อ้อ รุ่นพี่รอสักครู่นะคะ
เดี๋ยวฉันไปเอาเครื่องดื่มมาให้
เอาสิ
นี่ครับ
ขอให้มีช่วงเวลาที่สนุกนะครับ
- คุณเจ้าของบ้าน - อ้อ
- ขอบคุณนะคะ - ทานให้อร่อยนะคะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ค่ะ
เหมือนเธอดื่มไปเยอะเลยนะ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แต่ก็แอบร้อนนิดหน่อย
เอาไง พี่เอามาให้อีกไหม
- ค่ะ ดีค่ะ ขอบคุณนะคะ - โอเค
นี่มันของล้ำค่า
นี่ โรส
นี่ ซังแฮ
ซังแฮๆ
ชน
เหนื่อยหน่อยนะครับ ดื่มด้วยกันสักแก้วสิ
อะไรนะครับ
อ้อ
- มาดื่มกันครับ - ครับ
- ผมขอไวน์ด้วยได้ไหมครับ - ฮะ
ทำไมไวน์มันรสชาติแบบนี้ล่ะ สงสัยจะเสียแล้ว
มิน่าล่ะ
ขอโทษนะครับ แต่อันนี้ก็เด็ดเหมือนกันนะ
เอาเป็นอันนี้แทนได้ใช่ไหมครับ
ทำอะไรอยู่คะ
แค่ออกมาสูดอากาศนิดหน่อย
เธอสนุกกับปาร์ตี้อยู่ไม่ใช่เหรอ
ฉันก็ออกมาสูดอากาศเหมือนกันค่ะ
คุณซอนอูฮยอลนี่น่าทึ่งจริงๆ นะคะ
เรื่องอะไร
คุณซอนอูฮยอลเดิมพันทุกอย่าง เพื่อความรักอย่างเดียวเลยนี่คะ
ทั้งสร้างคฤหาสน์หลังนี้
ทั้งจัดงานปาร์ตี้
เรียกว่าเป็นด้านที่ น่าประทับใจได้ไหมนะ
เพิ่งมารู้ตอนนี้ก็ยังดีนะ
คุณนี่ชมไม่ได้เลยจริงๆ
แต่ว่ายังไง ตั้งแต่ได้เจอคุณซอนอูฮยอล ที่คฤหาสน์หลังนี้
ชีวิตฉันก็สนุกขึ้นเยอะเลยค่ะ
เหมือนกับพ่อ นำพาให้ฉันได้มาเจอกับคุณเลย
ฉันชอบคฤหาสน์หลังนี้ค่ะ
ไม่สิ
ฉันชอบคฤหาสน์หลังนี้เพราะมีคุณอยู่ค่ะ
เพราะงั้น ลองเอาเงื่อนไข ไปคิดดูใหม่อีกทีนะคะ
เอาเป็นอย่างอื่น ไม่ใช่การไปจากที่นี่
- เจ้าของบ้าน - เจ้าของบ้าน
- พวกเขาเรียกเจ้าของบ้านกันอยู่
- เจ้าของบ้าน - เจ้าของบ้าน
คุณซอนอูฮยอล ข้างหลัง
- เจ้าของบ้าน - เจ้าของบ้าน
- ไปกันเถอะ
- เจ้าของบ้าน - เจ้าของบ้าน
ทำอะไรของคุณคะเนี่ย
เขาเรียกเจ้าของบ้านกันขนาดนี้ จะทำลายบรรยากาศได้ยังไงล่ะ
แต่จู่ๆ มาทำแบบนี้...
เชื่อใจฉันและทำตามก็พอ
เพิ่งเคยเห็นลูกพี่อูฮยอล เต้นเป็นครั้งแรกเลยปะ
นั่นสิครับ
ถึงจะเคยเห็นเขาถูกห้อมล้อมด้วยผู้หญิง
แต่ไม่เคยเห็นเขา เต้นกับผู้หญิงมาก่อนเลย
เท่สุดอะไรสุด
- ฉันชื่อซอนอูฮยอล - จูอินแฮค่ะ
คนเราเลี่ยงขี้เพราะสกปรก ไม่ใช่เพราะกลัวสักหน่อย
ผู้หญิงห่ามแบบนี้ก็มีด้วย
วันนี้คุณทำให้ฉัน เหนื่อยมามากพอแล้วนะคะ
ไปกันเถอะ กลับบ้านกัน
ฉันไม่รู้แล้วว่าจะทำยังไงต่อไปดี
ฉันชอบคฤหาสน์หลังนี้เพราะมีคุณอยู่ค่ะ
เกิดเรื่องน่าปวดหัวเข้าแล้วสิ
ฉันเอง
ก็ชอบคฤหาสน์หลังนี้เพราะมีเธออยู่
(จังหวะหัวใจ)
พอจะรู้อะไร เกี่ยวกับคฤหาสน์บ้างไหมครับ
ตั้งแต่นั้นมา ก็เหมือนจะไม่เห็นเขาอีกเลย
รู้สึกแปลกๆ ยังไงชอบกล
คุณมีใจให้คุณซอนอูฮยอลใช่ไหมคะ
เมื่อคืนคุณสองคนเต้นได้ ไม่ธรรมดาเลยนะคะ
กลิ่นเหมือนคนกิ๊กกัน
เขาไม่ใช่คนอันตรายอย่างที่คิดหรอกค่ะ
"คน" เหรอ
จ้างแวมไพร์ที่ให้ข้อมูลเราได้ ก็น่าจะดีเหมือนกันครับ
ที่แฮซอนตาย เป็นเพราะอาจารย์เหรอครับ
ไหนว่าคิดถึงฉันไง
อย่าไปนะ
งั้นแค่ไล่จูอินแฮออกจากบ้านไป ก็จบสินะคะ
ยังไงฉันก็คิดว่า ฉันน่าจะชอบคุณซอนอูฮยอล
คุณซอนอูฮยอล
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม