HEARTBEAT
ANG MGA TAUHAN, PANGALAN, ORGANISASYON, GRUPO, KAGANAPAN,
AT PINANGYARIHAN AY KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA ANIMAL SAFETY GUIDELINE
Kakausapin ko siya.
Sige.
Ms. Na, sandali lang!
May sasabihin ka ba sa 'kin?
Mali ka ng iniisip...
Ano'ng mali sa iniisip ko?
Halatang-halata sa kilos mo.
Mukha ba akong tanga sa 'yo?
Malamang gano'n din ang iniisip
ng mga nasa loob.
Di mo maitatago
ang naipapakita ng mga mata at mukha mo.
May gusto ka kay Mr. Seon, 'no?
Salamat sa sagot mo.
Mali ang iniisip mo. Pakinggan mo ako...
Akala mo ba mataas na ang tingin sa 'yo ngayon
dahil sa matumal mong negosyo?
Puwes, maling tao ang kinalaban mo.
Ituturo ko sa 'yo kung saan ka nararapat.
Sobra naman na yata ang mga sinabi mo.
Humingi ka ng paumanhin.
Humingi ng paumanhin?
Siya ang dapat humingi ng paumanhin.
Ang saya siguro na maraming lalaki ang nagtatanggol sa 'yo.
Sumusobra ka na.
Ms. Na.
Ms. Na!
Bakit ka nagkakaganiyan?
Nasa kalagitnaan tayo ng kasiyahan.
Ako ang dapat na magsabi niyan. Paano mo 'to nagawa sa 'kin?
Ano 'yong lahat ng mga sinabi mo sa 'kin?
Sabi mo maghintay pa ako nang kaunti.
Sabi mo tutuparin mo ang pangako mo kahit ano'ng mangyari.
Aalis na ako.
Ayaw kong maging third wheel.
Tapusin na natin dito ang party.
Pasensiya na, Do-sik.
Ayos lang.
Di lahat ng gusto natin ay nasusunod.
Pumasok ka na at mag-ayos.
Sige.
Puwede ba tayong mag-usap?
Ano'ng gusto mong mangyari?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Nilagay mo sa alanganin si In-hae dahil padalos-dalos ka.
Nagkakamali ka.
Tinulungan ko pa nga siya.
Ano'ng sabi mo?
Tinatawag siya ng lahat,
kaya di ko maatim na nakatayo lang siya.
At isa pa,
di ko maintindihan bakit n'yo ako hinuhusgahan
dahil lang sa nakipagsayaw ako sa party.
Ang totoo, nagulat ako.
Tingnan mo ang nangyari dahil sa ginawa mo.
Alam mo kung bakit pumunta si Ms. Na sa party na 'to.
Ikaw ang sumira sa party na 'to.
Sabi mo aalis ka rin pag nakuha mo na ang gusto mo.
Ito ba ang gusto mo?
'Wag mong paglaruan ang damdamin ni In-hae
at umalis ka na agad.
Ito na ang huling banta ko sa 'yo.
HEARTBEAT EPISODE 11
Sino siya para paglaruan ako?
Ano ba 'yan!
Di man lang ako nakainom.
- Mayroon ka pa ba? - Buwisit.
Bumaba ang blood pressure ko
pagkatapos kong mag-DJ.
Mukha ba akong blood bank?
Wala na rin ako, 'no!
Ito ang unang party sa Shaded Oasis sa loob ng 100 taon.
Sayang at natapos agad.
Maraming bumalik na mga alaala dahil sa party.
Ang sarap sa pakiramdam.
Oo nga.
Siya nga pala.
Kakaiba ang tingin ni Woo-hyeol habang nakikipagsayaw siya kanina.
Napansin n'yo ba?
Papansin naman talaga siya.
"Tingnan n'yo kung gaano ako kaastig."
"Ako si Seon Woo-hyeol."
Hindi 'yan ang ibig kong sabihin.
Kakaiba ang tingin sa mga mata niya.
Siguradong may kakaibang nangyayari.
Oo nga, grabe rin ang tingin ni Ms. Na.
Siya 'yong kamukha ni Hae-sun dati, di ba?
Parang siya nga.
Talaga?
Siya 'yon?
Ang first love ni Woo-hyeol?
Grabe, ang ganda niya.
Ang lakas ng dating niya.
Pati first love ni Woo-hyeol ay kakaiba.
Di siya 'yong tipong puro at inosente.
Binasag niya ang lahat ng baso.
Grabe, sobrang astig niya.
Medyo nakakatakot din siya.
Sa totoo lang, medyo natakot ako.
Naiintindihan ko kung bakit niya 'yon nagawa.
Nakipagsayaw si Woo-hyeol sa ibang babae sa harap niya.
Makakauwi na kayo.
Salamat sa tulong n'yo na maglinis.
Wala 'yon.
Salamat at tinulungan n'yo kami ngayong araw.
Hindi 'to kalakihan, pero gusto ko kayong pasalamatan.
- Di naman na kailangan. - Salamat.
Maraming salamat.
Mag-iingat kayo sa pag-uwi.
Sabihan n'yo lang kami pag kailangan n'yo ng tulong.
Lagi kaming puwede.
Gusto ko ring ipakita ang pasasalamat ko.
Pambihira.
Aalis na kami.
- Sige. - Ikaw talaga.
Mauuna na kami. Bye.
Butler Joo.
Mahusay ka ngayong araw.
Ikaw rin.
Butler Joo.
Paumanhin
- kung naipit ka dahil sa 'kin. - Sa tingin ko
kay Ms. Na ka dapat humingi ng tawad, hindi sa 'kin.
May dahilan siya para magalit.
Sobra siyang nasasabik sa party higit kaninuman.
Sa totoo lang,
nanghingi siya ng tulong sa 'kin
na masabi sa 'yo ang nararamdaman niya.
Pero nangyari 'to.
Hindi mo 'yon kasalanan.
Ako ang humila sa 'yo para magsayaw.
Alam kong gusto mo lang akong tulungan
dahil nakatayo lang ako sa isang tabi.
Pero iba ang naging dating kay Ms. Na.
Di ka dapat sa 'kin nag-aalala, kundi kay Ms. Na.
Ang ibig kong sabihin,
kay Hae-sun.
Oo.
Pero nakapagtataka lang
na sa 'yo ako nag-aalala.
Hindi ko alam kung ano 'to
pero di pa ako nakaramdam ng ganito dati.
Alam ko na ngayon ang pakiramdam
na makipagsayaw habang nakatingin sa mga mata ng isang tao.
Kahit na matagal na akong nabubuhay,
ngayon ko lang 'to naranasan.
Naiintindihan ko ang sinasabi mo.
Pasensiya na kung nilagay kita sa alanganin.
Aayusin ko 'to kay Ms. Na,
kaya 'wag kang mag-alala.
Sige, aakyat na ako.
Magpahinga ka na.
Di mo maitatago ang naipapakita ng mga mata at mukha mo.
May gusto ka kay Mr. Seon, 'no?
Bakit hindi ako sumagot?
Dapat tumanggi ako kaysa sa tumayo lang.
Ang sakit naman nito sa ulo.
Ano'ng iniisip mo?
Akala mo ba ito ang oras para makipagsayaw?
Sinabi ko na sa 'yong wala nang oras at kailangan mo nang bilisan!
Nakita mo ang lahat?
Maaaring di mo alam, pero lagi kitang pinapanood.
Di ko rin alam kung bakit ako nagkakaganito.
Palagi ko siyang iniisip.
Nakakatawa kasi dugong nagmamahal lang naman ang kailangan ko sa kaniya.
Gusto ko lang siyang maging masaya.
'Yon ang nararamdaman ko.
Nakalimutan mo na ba kung bakit gusto mong maging tao?
Mr. Ko.
Nangako ako.
Na magkikita ulit kami
at mamahalin ang isa't isa nang buong puso.
Di ko 'yon nakakalimutan.
Sa tingin mo, bakit ko sinabi sa 'yo ang sekreto para maging tao?
Di ba sinabi mo sa 'kin dati?
Sabi mo na naantig ka dahil desperado ako.
At naramdaman ko ang pagiging desperado mo.
Ulo ng palaso na gawa sa pilak
at gawa sa kahoy ng hawthorn ang pana.
Hindi ko alam
na ang palasong nabanggit ko
ay tatama sa puso ng napakaraming bampira.
At may mga mawawalan ng minamahal dahil doon...
Hindi!
...at buong buhay mangungulila ang mga naiwan.
Kung alam kong mangyayari 'yon,
di ko sana ginawa ang desisyon na 'yon.
Ikaw ang dahilan
kaya namatay si Hae-sun?
Kaya kita gustong tulungan
sa kahit anong paraan.
Kaya pakiusap, maging tao ka
at mabuhay nang masaya.
Pag nakita na kitang magmahal at bumilis ang tibok ng puso,
mababawasan kahit kaunti ang kasalanan ko.
Kasalanan?
Kung gano'n,
sinabi mo sa 'kin ang sekreto para maging tao
at sinusubaybayan mo ako hanggang ngayon
dahil nakokonsiyensiya ka?
Patawad.
Sigurado akong bampira rin ang mga kaibigan ni Seon Woo-hyeol.
Ano 'to?
Parang mas mahihirapan po tayong makahanap
ng kalahating bampira na may pilat sa katawan.
Mahalaga na may pilat,
pero siguradong may pinagkaiba ang kalahating bampira sa bampira.
Mas parang tao ang kalahating bampira kaysa sa pangkaraniwang bampira.
Mukhang laganap ang ilegal na palitan
ng mga blood pack sa mga bampira.
Kikilalanin ko pa ang ibang bampira.
Sige.
Siguradong kahit bampira ay kailangan ng pera para mabuhay.
Maganda siguro kung makahanap tayo ng bampira na may impormasyon.
Sige po, sir.
Nakausap mo na si Ms. Na, di ba?
Opo, hinihintay ka niya sa penthouse.
Parang masyado namang mahaba ang pasensiya mo.
Ako lang ba talaga
ang nakaramdam na may kakaiba sa pagsasayaw nila kagabi?
Di ka man lang ba nababahala?
Akala ko magpapasalamat ka sa 'kin.
Hindi sa mahaba ang pasensiya ko.
Sinusubukan kong rumespeto.
Gusto kong makita ng taong gusto ko na nirerespeto ko siya.
Di magandang umarte ayon sa emosyon.
Kaya sobrang isip-bata
'yong inasal mo kagabi.
Kinakampihan mo ba si Ms. Joo?
Oo.
Nagbago na ang mundo.
Maraming nakatingin sa 'yo.
Kaya magpakita ka ng respeto.
Kaya ka ba nandito para sabihin 'yan?
Walang makakapagsabi nito sa 'yo bukod sa 'kin.
Uy.
Mauna ka na.
Teka lang,
bakit namumula ang mukha mo?
Mainit kasi.
Parang hindi naman mainit.
Ang alab ng sayaw n'yo kagabi.
May kakaiba akong naaamoy.
Mukhang pag-ibig na 'to.
Hindi 'yon ganoon.
Wala akong naaamoy na kahit ano.
May naaamoy siya?
In-hae,
puwede ba tayong mag-usap sa opisina?
Importante lang.
Gustong makipag-usap ni Do-sik sa opisina niya.
- Babalik ako kaagad. - Sige.
Respeto para sa taong gusto mo?
Gumising ka, Mr. Shin.
Mawawala siya sa 'yo
habang sinusubukan mo na ipagpawalang kibot.
Uy.
Nandito ka na pala.
Ang tagal ko nang di nakapunta rito.
Gusto mo bang magtanghalian?
Pasensiya na, pero kailangan kong bumalik kaagad. Mag-isa lang si Woo-hyeol.
Nagkita kami ni Ms. Na ngayong umaga.
Mukhang nagkamali siya tungkol sa relasyon n'yo ni Mr. Seon.
Ipinaliwanag ko na sa kaniya.
Pero sa totoo lang, gusto ko ring malaman.
Ang ano?
Hindi ko alam,
pero may gusto ba kayo sa isa't isa?
Ha?
Wala.
Sigurado akong sinusubukan lang ni Woo-hyeol na maging masaya ang party.
Di siya ang tinatanong ko.
Gusto kong malaman ang nararamdaman mo.
Ha?
Iba ang trato mo sa kaniya.
Iba?
Sabi mo na kilalang-kilala mo siya, di ba?
Alam mo ba 'to tungkol sa kaniya?
Ano 'yong lahat ng mga sinabi mo sa 'kin?
Sabi mo maghintay pa ako nang kaunti.
Sabi mo tutuparin mo ang pangako mo kahit ano'ng mangyari.
Di rin ako makapaniwala noong una, pero...
Do-sik.
Di mo 'to pinakita kahit kanino
bukod sa 'kin, di ba?
Hindi.
Atin-atin muna 'to.
Ipaliliwanag ko rin sa 'yo ang lahat.
Alam mo ang tungkol dito?
Pasensiya na kung di ako naging tapat sa 'yo noong nakaraan.
Kung alam mo na pala, paano mong...
Di siya mapanganib na tao gaya ng iniisip mo.
"Tao"?
Tinatawag mo siya ng gano'n pagtapos mo 'tong makita?
Hindi mo siya kilala.
Hindi mo alam
kung ano'ng pinagdaanan niya at kung paano niya gustong mabuhay.
Bakit kailangan kong intindihin?
Di ko maintindihan bakit mo pinagtatanggol ang halimaw na 'to.
Simula nang nalaman ko ang tungkol sa kaniya...
Hindi, simula noong malaman kong kasama mo ang ganitong lalaki,
sobra akong nag-aalala sa 'yo.
Naisip mo ba kung bakit ko 'to ginagawa?
Sinubukan mo ba akong unawain gaya ng pag-unawa mo sa kaniya?
Patawad, Do-sik.
- In-hae. - Wala na akong sasabihin.
Patawad.
Tama siya.
Bakit ba lagi akong nag-aalala kay Woo-hyeol?
Ano ang ingay na 'yon?
Woo-hyeol, ano'ng...
Ano'ng nangyari?
Nanakawan ba tayo?
Nawawala ang scroll.
Ano?
Ang scroll?
Hinanap ko na sa lahat,
pero wala.
Sigurado ka bang di mo nalagay kung saan?
Isipin mong mabuti. Kailan mo huling nakita?
Masyado akong naging pabaya.
Dapat iningatan ko 'yon.
Tinanong mo ba ang mga kaibigan mong nagpunta kahapon?
Hi, Woo-hyeol.
Scroll?
Wala akong nakita.
Teka.
Sang-hae, may nakita ka bang scroll sa bahay ni Woo-hyeol?
Anong scroll? Wala akong nakita.
Wala ring nakita si Sang-hae.
May problema ba?
Wala naman.
Tatawagan ulit kita.
Bakit daw? May nawawalang scroll?
Oo, 'yon ang sabi niya.
Mahalaga siguro 'yon.
Bakit palaging may nawawala sa bahay na 'yon?
Kahit 'yong mga ginto.
Malinaw na ngayon ang lahat.
- Ano'ng ibig mong sabihin? - May magnanakaw sa bahay na 'yon.
Di rin nakita ng mga kaibigan mo?
Saang lupalop naman 'yon napunta?
Di mo kailangang mag-alala tungkol doon.
Ni hindi ko nga alam na nawawala.
Kasalanan ko 'tong
lahat.
'Wag ka ngang ganiyan.
Hanapin pa natin.
SEON WOO-HYEOL
Seon Woo-hyeol.
Di mo man lang ako tinawagan pagkatapos kong umalis nang ganoon.
Buwisit...
Ano 'to?
Di mo sinabing pupunta ka.
Di mo naman sinasagot ang tawag ko.
Umalis ka na kung gusto mo lang ng away.
Wala ako sa mood.
Dahil na naman ba 'to kay Seon Woo-hyeol?
Di pa kita nakitang ganiyan dati.
Ano ba 'yan?
Mahal mo ba talaga siya o kung ano?
Akala ko iba ka sa mga umiiyak sa pag-ibig.
Pero nagkamali ako.
Madalas na akong maasar sa 'yo nitong mga nakakaraan.
Sumusobra ka na.
Ayoko na.
Tinitiis lang kita dahil sa pera mo.
Pero di mo naman ako binabayaran ng tama para sa serbisyo ko.
- Ano? - Di ka na
masayang kasama.
Kung gusto mo ng pera, gawin mo nang maayos ang trabaho mo.
Hindi sana 'to nangyari kung ginawa mo nang maayos ang trabaho mo.
Maayos sana ang lahat ngayon kung nabili mo ang mansiyon na 'yon
noong sinabihan kita.
Wala kang karapatang manghingi ng pera kung di mo ginagawa ang trabaho. mo.
Sabi ko, alamin mo ang tungkol kay Seon Woo-hyeol,
pero dinalan mo lang ako ng scroll.
Tapos nanghihingi ka pa ng dagdag na pera?
Hindi madali ang pera, Man-hwi.
Alam mo ba
kung gaano kahalaga kay Seon Woo-hyeol ang scroll na 'yon?
- Ano? - Ang babae sa scroll,
na kamukha mo,
ang una niyang minahal.
Siya ang dahilan kaya gusto niyang maging tao.
Hindi kita maintindihan.
Kung gusto mong malaman,
bayaran mo ako.
Hoy.
Lee Man-hwi.
Ang dahilan kaya niya gustong maging tao?
Ang ibig ba niyang sabihin, hindi siya tao?
Sarado na kayo?
Di naman madadagdagan ang customer kahit na bukas ako.
Sayang lang sa kuryente.
Diyos ko, ang bilis lumaki ng anak ko,
pero paliit nang paliit ang kita ko.
Pero masaya pa ring makitang lumalaki ang anak mo.
Oo naman, ang bait kaya ni Min-jae.
Pero naaawa ako sa kaniya,
nalulungkot rin ako para sa tatay at lolo ko.
Pangarap kong maipamana ang tindahan sa anak ko,
pero halos sapat lang kinikita.
'Wag mo 'yang sasabihin sa harap ng anak mo.
Akala mo wala lang sa kanila, pero alam ng mga bata ang lahat.
Siyempre, alam ko 'yon.
Mawalang galang na po.
Diyos ko.
Ano 'yon?
May alam ba kayo tungkol sa mansiyon na 'yon?
Bakit mo tinatanong?
At sino ka?
Naintriga ako
sa mansiyon na 'yon.
May kilala ba kayo na laging pumupunta sa mansiyon
bago pa tumira 'yong mga nakatira ngayon?
A...
'Yong may-ari ng mansiyon siguro, na tutol sa redevelopment,
ang tinutukoy niya.
May alam po ba kayo tungkol sa taong 'yon?
Wala masyado.
Pero nakita ko rin siya ng ilang beses.
- May alam ka ba? - Wala.
Wala akong alam.
Ang alam ko lang ay matagal na siyang nagpagawa ng suit para sa isang lalaki,
at kakakuha lang noong lalaki.
- Talaga? - Oo, si Mr. Ox Blood.
Pero bakit mo tinatanong?
May nangyari ba sa kaniya?
Nawawala siya.
- Nawawala? - Nawawala?
Ano'ng nangyari?
Wala sana ako rito kung alam ko.
Hindi kaya...
Bakit 'to...
May nakita akong mamahaling sasakyan na hindi ko pa nakita dito dati
at napukaw ang atensiyon ko.
Di ko alam kung lasing 'yong may-ari, pero di siya makatayo nang deretso.
Lasing na lasing siya.
Noong oras na 'yon, akala ko na may pumunta lang para sunduin siya
dahil lasing na lasing siya.
Pero parang di ko na ulit siya nakita simula noon.
Nakakabahala na nawawala siya.
Dinukot kaya siya?
Dinukot?
Kahina-hinala.
Salamat sa mahalagang impormasyon.
Ano'ng nangyayari?
- Hoy. - Manahimik ka!
Ginugulo mo ako, e. Maupo ka na nga lang!
Hindi ko kaya. May hinala ako.
Hinala mo mukha mo.
Totoong tapat siya
para pagawan pa ng suit si Woo-hyeol bago pa siya gumising.
Pero bigla na lang siyang di nagpakita.
Ayon sa testigo na huling nakakita sa kaniya,
may sumundo sa kaniya at nagmaneho palayo.
Sinasabi mo bang dinukot ang tatay ni Butler Joo?
Pero sino ang kumuha ng mga ginto?
Malamang ang mga kidnaper.
Dinukot siguro nila ang tatay ni Butler Joo dahil sa ginto.
May punto ka.
Kailangan na ba natin 'tong sabihin kay Woo-hyeol?
Pag-isipan pa natin.
Siguradong madami na siyang inaalala
para maging tao siya.
'Wag na tayo dumagdag sa alalahanin niya.
Imposibleng naglaho na lang bigla ang scroll.
Saan 'yon napunta?
Ayos ka lang?
Salamat. Kanina ka pa?
Kararating ko lang.
Puwede mo ba akong ibaba?
Sige.
Ano'ng ginagawa mo?
Hinahanap ko 'yong scroll.
Sabi ko sa 'yo na 'wag na.
Pero mahalaga 'yon sa 'yo.
Bakit ganiyan ka makatingin sa 'kin?
Gusto kong magpasalamat.
Salamat sa pag-aalala mo sa 'kin.
Alam mo ba
kung gaano kahalaga kay Seon Woo-hyeol ang scroll na 'yon?
- Ano? - Ang babae sa scroll,
na kamukha mo, ang una niyang minahal.
May kinalaman ba ito sa babaeng nagngangalang Hae-sun?
Bakit kayo naghiwalay?
Hindi kami naghiwalay.
Pumanaw siya matagal na panahon na.
At kasalanan ko 'yon.
No'ng una tayong nagkita,
para bang nabuhay muli si Hae-sun.
'Yon ang dahilan kaya...
Ako ba si Hae-sun?
Di ko alam kung mapapagaan nito ang loob mo,
pero drawing lang 'yon.
'Yong taong hinahanap mo
ang dahilan kaya mo gustong makaranas ng pag-ibig na magpapatibok ng puso mo.
Ang importante ay mahal mo siya.
Di ba?
Tama ka.
Drawing lang 'yon.
Pero nalulungkot pa rin ako.
Hindi dahil nawala ko,
pero dahil di ko man lang alam na nawawala na pala.
Pakiramdam ko nagkasala ako kay Hae-sun.
Kahit na di mo na 'yon mahanap,
'wag kang panghinaan ng loob.
Sobrang sama ng loob ko dahil lang sa nawawalang drawing.
Di ko maisip paano pa ang nararamdaman mo
na di mo alam kung buhay o hindi ang tatay mo.
Malaki ang pasasalamat ko sa mga ninuno mo.
Malaki ang utang na loob ko sa mga nag-alaga sa mansiyong 'to
habang natutulog ako.
At kasama roon ang tatay mo.
Nagpapasalamat ako sa kanilang lahat.
Hello?
Seon Woo-hyeol.
Sino ka sa tingin mo?
Sino ka para gawin sa 'kin 'to?
Sinabihan mo akong maghintay.
Gaano katagal pa ako
kailangang maghintay sa 'yo?
Ms. Na.
- Gaano katagal pa ako... - Hello?
Hello?
Ano'ng nangyari?
Mukhang lasing si Ms. Na.
Pupuntahan mo ba siya?
Ms. Na.
Ayos ka lang ba?
Hala, si Seon Woo-hyeol.
Nagmadali ka ba pagkatawag ko
dahil nag-aalala ka sa 'kin?
Lasing ka na. Ihahatid na kita.
Bakit?
Ayos lang ako.
Gusto mo bang mag-inuman tayo?
Hindi, salamat. Di ako puwedeng uminom.
Bakit ka naman ganiyan?
Mr. Seon.
Akala ko gusto mo ako.
Tama na sa paggulo sa damdamin ko.
Magagalit na talaga ako
kapag patuloy mo akong ginulo.
Ayaw mo akong makitang galit.
Saan ka nakatira?
Ihahatid na kita.
Gabi na. Wala pa siya.
Ms. Na.
Sa wakas.
Dito.
Maupo ka muna.
Ms. Na, gumising ka.
Huwag kang aalis.
Sinabi mong namiss mo ako.
Sabi mo walang araw na lumipas na hindi mo ako naisip.
'Wag kang umalis.
Dito ka lang sa tabi ko.
Samahan mo ako.
Ano 'to?
Bakit may amoy dugo?
Masama
ang kutob ko rito.
Hindi na naman siya nagsabi na hindi siya uuwi.
Nakapatay ang telepono.
Maaaring mag-iwan ng voicemail.
Drawing lang 'yon.
Nalulungkot pa rin ako di dahil nawala ko,
pero dahil di ko man lang alam na nawawala na pala.
Pakiramdam ko nagkasala ako kay Hae-sun.
Siguradong uuwi siya.
Ang sakit ng ulo ko.
Ayos ka lang ba?
Bakit ang dami mong ininom?
Ni hindi ka makalakad.
Di ko na napigilan.
Di ko alam ang gagawin.
Nalaman ko
ang lahat.
Alam ko na
kung bakit tayo nagkita ulit.
Ano'ng ginagawa nito...
Ano'ng problema?
Nagulat ka ba na nasa 'kin 'to?
Parang di mo nga alam na nawawala.
Hindi sa gano'n...
'Yong mga sinabi mo sa 'kin
noong una tayong nagkita sa tapat ng mansiyon.
'Yong mga mata mo at hitsura mo.
Naipaliwanag na ng drawing na 'to ang lahat.
Ang babaeng 'to...
ay ako, di ba?
May naaalala ka ba
dahil dito?
May gusto ka bang itanong sa 'kin?
Ano na ang mangyayari ngayon?
Kung ako ang babae
sa drawing na 'to,
ano ang sinasabi n'on tungkol sa 'yo
na naghintay sa isang babae sa loob ng ilang siglo?
Nabuhay ka ng ganoon kahaba
nang di tumatanda o namamatay,
ibig sabihin di ka pangkaraniwang tao.
Talaga bang
hindi ka tao?
Ang ganda naman nito.
Sabi mo namatay siya para sa 'yo.
Di ba dapat tinatrato mo ako nang mas mabuti?
Una,
umalis ka muna sa bulok na mansiyong 'yon.
Di ko kayang makitang kasama mo si Joo In-hae.
Di ko 'yon magagawa.
- Ano'ng sabi mo? - Ang mansiyon na 'yon...
hawak ng lugar na 'yon
ang mahahalagang alaala namin ni Hae-sun.
Wala akong balak na iwan 'yon.
Mabuti naman.
Kailangan na lang nating mapaalis si Joo In-hae.
Gayumpaman,
halata namang akin 'to,
kaya ako na ang magtatago.
Di mo naman nakalimutan, di ba?
Sabi mo tutuparin mo ang pangako natin.
Ibabalik ko 'to sa 'yo
kapag natupad mo na 'yon.
Drawing lang 'yon.
'Yong taong hinahanap mo
ang dahilan kaya mo gustong makaranas ng pag-ibig na magpapatibok ng puso mo.
Ang importante ay mahal mo siya.
Di ba?
Hindi.
Di mo na 'yan kailangang ibalik.
Bakit hindi?
'Yan ay...
isang drawing lang.
Ang taong hinihintay ko...
ay ang taong nagturo sa 'kin kung paano mahalin
at ang dahilan kaya ko gustong maranasang umibig,
di lang siya basta kamukha ni Hae-sun.
At isa pa.
Hindi tamang nakawin
ang mahahalagang alaala ng isang tao.
Magkikita ulit tayo..
Babalik ako
at hahanapin ka.
At kapag nangyari 'yon,
mahalin natin ang isa't isa nang buong puso.
Hae-sun.
Ang pagdating ko sa mansiyon na ito,
ang katotohanan na dito kita nakilala...
Maligayang pagdating sa Shaded Oasis.
...at ang paraan ng pagtingin at pakikipag-usap mo sa 'kin.
Ano ang lahat ng 'to?
Sino tayo sa isa't isa?
Hindi basta nagbabalat ng hipon ang mga tao para kung kanino lang.
Ano sa tingin mo?
Lihim na tagpuan natin ito.
Ang dahilan siguro kaya gustong-gusto ko ang mansiyon
ay para makilala kita.
Naiintriga ako sa 'yo, Mr. Seon.
Maganda 'to.
Di ba 'to parang nagniningning na bituin?
Di ba para silang nagniningning na mga bituin?
May naaalala ka ba?
Bakit may pananabik ang tingin mo
na para bang galing ako sa nakaraan mo?
- Tara. - Bakit ba laging naaabala
ang mga sandaling ganito?
Aalis na ako. Ayaw kong maging third wheel.
Ayaw mo akong makitang galit.
Ano'ng problema?
Nagulat ka ba na nasa 'kin 'to?
Parang di mo nga alam na nawawala.
Kailangan na lang nating mapaalis si Joo In-hae.
Saan na ako pupunta nito ngayon?
SHADED OASIS GUEST HOUSE
Woo-hyeol!
Bakit ka nakangiti?
Nakapatay ang cellphone mo,
at di ka man lang tumawag kahit isang beses!
Alam mo ba kung gaano ako nag-alala?
Saan ka ba nagpunta?
Ano'ng problema?
Woo-hyeol.
Woo-hyeol!
Woo-hyeol.
Woo-hyeol, ano'ng problema?
Woo-hyeol, gumising ka!
Woo-hyeol!
Woo-hyeol, naririnig mo ba ako?
Kukuha na ba tayo ng private detective
para hanapin ang tatay ni Butler Joo?
Mga eksperto sila, kaya siguradong mas magaling sila sa 'tin.
May pera ka ba, ha?
Hirap na hirap na nga tayo sa buhay.
Woo-hyeol!
Gumising ka, Woo-hyeol!
Sandali lang.
Paano ba 'to?
Di ko siya puwedeng dalhin sa ospital.
Ano'ng gagawin ko?
Woo-hyeol.
Woo-hyeol!
- Dito! Bilis! - Ano'ng nangyari?
Woo-hyeol, gising!
Woo-hyeol!
Naku po.
Ano'ng nangyari? Bakit nahimatay ang isang bampira?
Salamat at dinala mo siya rito.
Wala 'yon.
Pamilya namin siya. Ikaw ang dapat naming pasalamatan.
Sang-hae.
Ibigay natin 'to sa kaniya.
Saan mo nakuha 'yang blood pack?
'Wag mo nang alamin.
Kailangan kong malaman para sa susunod na mangyari ulit 'to.
Mahirap 'tong hanapin, kaya 'wag mo nang pangarapin.
Madalas ba 'tong nangyayari sa kaniya?
Di naman, ilang beses lang siyang nalasing sa pagkain ng tao,
pero di ko pa siya nakitang nawalan ng malay.
Bakit?
Malala ba 'to?
Hindi pangkaraniwan ang pagkakasakit ng isang bampira.
Nangyayari 'to dahil kalahating tao at kalahating bampira siya.
Mas umayos na ang hitsura niya pagkainom niya ng dugo.
- Woo-hyeol. - Seop, hayaan mo muna siyang magpahinga.
- Sige. - Iwan mo muna siya.
Gagaling naman siya, di ba?
Sinabihan tayo ni Mr. Ko na bantayan siya.
Nag-aalala ako.
Sinabi mo pa.
Paano kapag may nangyaring masama?
Mas mapapalagay tayo pag naging tao na siya.
Sa tingin ko
- dapat lumipat na tayo sa Shaded Oasis. - Ha?
Delikadong mag-isa ang isang babae na tao.
At paano pag nawalan ulit siya ng malay?
Tama.
At saka, tinataasan ang deposit natin sa bahay.
Di na natin kayang magbayad.
Oo.
Hindi mo siya kilala.
Hindi mo alam
kung ano'ng pinagdaanan niya at kung paano niya gustong mabuhay.
Ano'ng nararamdaman niya para sa kaniya?
Mr. Shin,
may bisita po kayo.
May bisita?
Maganda ang opisina mo.
Sino ka?
Nandito ako para mag-alok ng tulong.
Tulong?
Nabalitaan kong naghahanap ka ng kalahating bampira.
Nahihirapan siguro siya.
May isang beses noong bata pa ako,
nagkaroon ako
ng malalang sipon.
Sabi ng mama ko...
kasama raw 'yon sa paglaki.
Mas lalaki pa raw ako pag gumaling na ako.
Magiging maayos din daw ang lahat kapag gumaling na ako.
Dito lang ako sa tabi mo.
Magpagaling ka lang
at magpalakas.
Woo-hyeol,
ayos ka lang ba?
Magdamag kang nandito?
Wala akong ibang magawa
bukod sa bantayan ka.
Alam ko ang kailangang gawin sa may sakit,
pero di ko alam ang gagawin noong ikaw ang nagkasakit.
Natakot ako
na baka may mangyaring masama sa 'yo.
Natakot ako
na baka hindi na ulit kita makita...
tulad ng mama at papa ko.
Gusto kitang makasama
nang mahabang panahon.
Sana hindi ka umalis.
Di ko alam ang gagawin
kung wala ka sa mundong 'to.
Alam kong iisang tao lang
ang nasa puso mo.
Pero kahit gano'n,
sa tingin ko,
kailangan ko 'tong sabihin sa 'yo
dahil hindi ko pa 'to naramdaman dati.
Sa tingin ko...
may nararamdaman ako para sa 'yo, Woo-hyeol.
HEARTBEAT
Pag nagmamahal, gagawin n'yo ang mga bagay-bagay nang sabay.
Pag may nakita kang nakakatawa
o natikman na masarap, gusto mong matikman din niya 'yon.
Ibibigay mo ba talaga sa 'kin ang dugo mo?
Sabi mo magiging tao ka pag ininom mo 'to?
E di magiging tao ka na?
Bakit ko sila papanoorin
na nagmamahalan sa guest house kung saan ako nag-invest?
Sisiguraduhin kong di na 'to mauulit.
Sa inyong dalawa ni Butler Joo, isa lang ang puwedeng mabuhay.
Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko?
Ano'ng ginagawa mo?
Papatayin mo ba siya, ha?
Para maging tao ka,
kailangan mong inumin ang dugo niya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cathrea Joy Fernandez