[kumukulog]
[umaalingawngaw ang sirena ng pulis]
[nagbabadyang musika]
[pulis] Taas ang kamay!
Huwag kang kikilos ng masama!
[temang musika]
[humihina ang musika]
[hindi maintindihang usapan]
[Alex] Kayo ho ba ang nanay ni Juliana?
Ako ang lola niya, Lola Pilar.
Anak ko ang tatay niya, pero matagal na siyang patay.
Ang nanay niya, sumama na sa iba.
Hindi nga namin alam kung nasaan na siya ngayon, eh.
Eh kayo, nasaan ang mga magulang niyo?
'Yung tatay namin patay na.
Si Nanay papunta na raw.
Ah...
Hindi raw ho makakapunta,
kaya ako raw po 'yung ihaharap muna.
May aasikasuhin ho kasing importante.
Meron pa bang mas importante rito?
'La.
[kumakatok sa pinto]
Ah, magandang gabi ho.
-Magandang gabi. -Ako si Amelia, nanay nito.
Sandali.
Natatandaan kita.
Ikaw ang guro ni Liana noong unang taon.
Ah, ma'am, ako nga pala si Lola Pilar, lola ni Liana.
-Halika, maupo ka. -Ikinagagalak kitang makilala.
Maupo po kayo.
Ano, Liana?
Hindi ko man lang naramdaman
na magkasintahan na pala kayo ni Victor.
Ano'ng plano niyo?
May naisip na akong plano.
Nag-usap na rin kami ni Liana.
Titigil ako sa pag-aaral, mag-iipon ako...
Pagkapanganak ni Liana,
pag-aaralin ko siya.
Tatlong taon na lang naman at magtatapos na siya, eh.
Kargo ko na siya.
Pagtutulungan na lang po namin.
Dapat lang na magtulungan kayo
dahil wala kayong maaasahan sa iba.
Hindi kami mayaman.
Lalo na siguro kayo.
'La...
[Victor] Huwag kayong mag-alala, hindi namin kayo iistorbohin.
Kaya kong buhayin ang mag-ina ko.
[Pilar] Matanong ko lang, Victor.
May trabaho ka na ba?
[tumunog ang kampanilya]
[palakpakan at hiyawan ng mga manonood]
[lalaki] Sige, 'tol.
[sigawan at hiyawan]
[lalaki] Patamaan mo.
Oy!
Victor, ititigil ko itong laban na 'to.
[reperi] Pito.
[umuungol]
-Kaya ko, Coach. -Ikinamatay ito ng tatay mo.
-Kaya ko, Coach. -[reperi] Walo.
Siyam.
[tumunog ang kampanilya]
Naaalala mo ba si Karing, 'yung anak ni Pule?
O 'di ba maagang nag-asawa?
Ayun, awa ng Diyos, hiwalay na.
Naghanap ng ibang lalaki.
Walang kinaiba 'yan sa nanay mo, 'di ba?
Kung sino-sino munang kinasama
dahil hinahanap niya raw ang kaligayahan niya.
Nahanap niya ba?
Siyempre hindi.
Huwag niyo naman akong ikukumpara sa kanya.
Ganyan na ba talaga ako kawalang kwenta?
Magkamatayan na tayo,
hindi talaga ako gagaya sa nanay ko.
Ay.
-[tumatawa nang marahan] -[Juliana] Oh.
Mukhang ngiting panalo 'yan, ah.
Aba, siyempre, nakatsamba ako.
[tumatawa nang marahan]
O, may pambayad na tayo sa ospital.
'Yung mukha mo, oh...
Ramdam ko na nandito talaga ang swerte natin, eh.
Kapag naging kampeon ako,
siyempre ibibili na kita ng magandang bahay, ng kotse,
ng mamahalin na bag, ng damit, kahit anong gusto mo.
Para lang siguraduhin kong
giginhawa ang buhay natin nila Marco.
Mahal kita.
Mas mahal kita.
-[hiyawan ng mga manonood] -[tumunog ang kampanilya]
[Badong] Uppercut!
[hiyawan]
[tumunog ang kampanilya]
Nabalitaan mo na ba 'yung ginawa ni Victor noong isang araw?
Kahit kailan 'yang tao na 'yan...
Alam mo, dapat pag-aaral muna ang isipin ninyo.
Huwag niyong sasayangin ang mga buhay ninyo.
Huwag.
Pag-aaral muna.
[Sylvia] Oo naman, Tita.
Nangako ako sa tatay ko
na magiging abogado muna ako bago mag-asawa.
'Nay, huwes ang tatay n'yan.
Hindi ako pwedeng makalusot, baka kasuhan ako.
Naku, ewan ko ba d'yan kay Victor at kay Juliana.
Ang babata pa nagpakasal na kaagad.
Ewan ko... Sinira lang nila ang buhay nila.
Sinayang nila.
Imbes na nag-aral na lang muna.
O, ang dami n'yan, ah. Ba't ikaw ang gumagawa n'yan?
Utos ng reyna.
Hindi niya na raw papapasukin
'yung labandera 'tsaka 'yung plantsadora.
Sabi niya ako na raw ang gumawa ng lahat.
May washing machine naman daw sa baba.
At saka...
'yung ambag daw natin sa, ano, kuryente 'tsaka tubig.
Noong nakaraang linggo pa raw niya hinihingi sa'yo 'yon.
Nasaan na raw?
O, eh ba't naman mainit ang ulo ng mahal ko?
May problema ba?
[buntong-hininga]
Eh, naiinis na ako sa nanay mo,
masyado kasing perpekto.
Lahat mali, pwera siya.
Ano 'yon?
Huwag mo na kasing hihiritan.
Alam mo naman 'yon, kontra bulate 'yon, eh.
Mas hindi niya tayo nakakausap o nakikita,
mas okay tayo.
Eh kahit naman ako, ayoko rin dito.
Lahat na lang ng ginagawa ko ay mali.
Kung gano'n na lang ang trato niya sa'kin,
ewan ko ba kung ba't pa ako kinupkop ni Nanay.
Eh...
Kailan na ba kasi tayo lilipat?
Kailan na tayo... bubukod?
Hmm...
Baka...
Hmm...
-Ang tagal. -[tumatawa]
Baka ilang buwan na lang, makakalipat na tayo.
Ang galing ko, 'di ba?
Talaga?
-[halikan] -[parehong tumatawa]
Mahal kita.
Mas mahal kita.
Ah, meron din akong sorpresa para sa'yo.
-Sa akin? -Oo. Sandali.
Tsaran!
[tumatawa]
Totoo ba 'to o ginuhitan mo lang?
Totoo 'yan! Buntis ako.
Liana...
[Victor] Alam ko...
pangarap mong makasal tayo sa simbahan.
Sa susunod na taon, ibibigay ko sa'yo 'yan.
[Juliana] Talaga?
Sige, ha.
'Yung pinakamalaking simbahan ang gusto ko, ha.
[Victor] Kahit saan pa 'yan,
basta dumating ka lang.
May darating na mga promoter sa susunod mong laban.
Nasa ikalabing-isang puwesto ka na ngayon.
Kapag nanalo ka, papasok ka na sa top 10.
Ang sunod n'yan...
laban para sa kampeonato na.
Pati 'yung bigating manedyer
na si Ginoong Mendoza ay darating daw.
Teka, Coach, si Emilio Mendoza?
-Mismo. -[nasasabik na tawa]
Kapag nakuha mo 'to, Victor,
papasok ka na sa malaking liga.
Ilang taon na lang, internasyonal na tayo.
Ito na 'yung pinakahihintay natin, Victor.
Opo, Coach.
Kung nabubuhay lang sana ang tatay mo,
siguradong matutuwa sa'yo 'yon.
[nasasabik na tawa]
Konti na lang, konti na lang.
Bukas, maaga ka, ha.
-Opo, Coach. -Araw-araw na ang ensayo mo.
-Opo, Coach. -[tumitili ang mga babae]
Hi, Bangis, pwedeng magpalitrato at magpapirma sa'yo?
-[Victor] Isa-isa lang ha. -[babae 1] Teka lang, sandali!
Isa, dalawa, tatlo...
Kunan ko kayo.
-Pwede? -Naku, ma'am...
Hindi kasi ako nangbabastos ng babae kaya...
hindi ako tatanggi. [tumatawa]
[babae 1] Isa pa. Isa, dalawa, tatlo...
[Alex] Liana.
Parang ginabi ka yata.
Kumain na ba kayo? May ulam pa d'yan sa ref.
Ah, sige, salamat.
Sandali.
Ayos ka lang ba?
[malamlam na musika]
[umiiyak]
Hindi.
[humahagulgol]
Ayos lang 'yan.
Nandito naman kami ni Mama, eh.
Salamat.
[huni ng mga kuliglig]
[kalansing]
[nagbubuntong-hininga] Mahal...
Kanina pa ako tawag nang tawag sa'yo. Hindi mo sinasagot.
Bibilhan sana kita ng pagkain, eh.
Ano ba?! Abala ako.
Ang dami kong labada, o!
Pinagluto pa ako ng almusal, pananghalian, hapunan.
Pinaglinis pa ako ng kubeta. Nag-alaga pa ako ng bata.
Nag-aral pa ako para sa pagsusulit ko.
Ang dami kong ginawa, 'di ba?
Bakit mo ba ako iniinitan ng ulo?
Eh, wala naman akong ginagawa sa'yo, ah.
Sa akin, wala.
Pero do'n sa malalanding pokpok na nakapalibot sa'yo,
ang dami n'yong ginawa!
Tsaka mukhang nakipag-inuman ka pa nga, eh.
Ang saya n'yo naman!
Sana hindi ka na muna umuwi. Sana do'n ka na muna sa kanila.
Dumaan ka sa gym kanina, 'no?
Si Coach Bads lang ang kainuman ko.
'Yong mga babaeng nakita mo, mga fans ko lang 'yon.
Nagpapalitrato, tapos bigla na lang...
kumandong, tapos humalik.
Eh, nakakahiya naman kung pagtutulakan ko--
Ano ba?! Nahiya? Hindi ka nahiya?
Sa akin, hindi ka nahihiya, ha?
[Juliana] Palibhasa, hindi mo na pala ako maiisip kasi
sarap na sarap ka sa kanila.
Ano, seksi ba, ha?
Pwede ba, Juliana? Huwag mo akong paandaran!
-Masakit ang ulo ko. -Ako pa ngayon 'yong may mali!
Alam mo, diyan ka magaling, eh.
Ikaw na nga 'tong may kasalanan, ako pa 'yong pinagmumukha mong
-may ginawa akong mali sa'yo! -Hindi ka ba talaga titigil?!
-Hindi. Bakit?! -Ha?!
Ano? Ano'ng gagawin mo sa'kin? Susuntukin mo ako, ha?
-Ano? -Ang lakas mong makapunyeta, ha.
Eh, punyeta ka rin!
Ano? Masarap ba, masarap ba?
Gusto mo ba 'yong mga babaeng 'yon, ha?
-Marco! Marco! -Marco!
-[tensyunadong musika] -Marco!
Anak! Marco! Anak!
[buntong-hininga]
Magandang gabi...
Victor "Bangis" Lualhati.
Ako si Emilio.
-Kilala kita. -Buti naman. Ah...
May iaalok ako sa'yo.
Kilala mo ba 'yong makakalaban mo mamaya?
Ricardo Torres.
Pitong panalo, tatlong talo, limang knockout.
Gusto kita. Naghahanda ka nang maayos.
At alam ko rin na nasa ospital ang anak mo.
Kritikal ang kondisyon.
Kailangang maoperahan sa lalong madaling panahon.
[mapanimdim na musika]
Ngayon, ipagpalagay nating mananalo ka mamaya.
Dalawampung libo lang 'yon.
Paano 'yon?
Isang daan at limampung libong piso ang kailangan sa operasyon.
Ano'ng... Ano'ng gusto mong sabihin?
Anak ko sa labas si Ricardo Torres.
Magaling naman siya.
Pero magaling ka rin.
Gusto ko lang siguruhin na siya ang mananalo mamaya.
At kalaunan ay maging isa sa sampung pinakamagagaling.
Ang totoo niyan, hindi niya alam na ginagawa ko 'to.
Ah, teka, teka. Teka.
Ang sinasabi mo ba'y gusto mong
ipatalo ni Victor 'yong laban mamaya?
Dadagdagan ko pa ng...
Ito na. Dalawandaang libo.
[nagpapatuloy ang musika]
Para mayroon kang pambili ng gamot.
Ito lang naman ay kung papayag ka, Victor.
Kung hindi...
walang samaan ng loob.
Nagbakasakali lang naman ako.
[nagpapatuloy ang musika]
-[pagkulahaw ng batingaw] -[sigawan ng mga manonood]
[hiyawan at palakpakan]
Magaling.
[referee] Isa. Dalawa. Tatlo.
-Apat. Lima. Anim. Pito. -[sigawan ng mga manonood]
Walo...
[sigawan ng mga manonood]
-['di maintindihang pag-uusap] -[palakpakan]
[tensyunadong musika]
-Hoy! -Tara, tara.
-Tara na! -Laban!
[tensyunadong musika]
['di maintindihang sigawan]
[Badong] Depensa, depensa!
['di maintindihan]
[referee] Isa, dalawa, tatlo...
apat, lima, anim, pito...
-[Badong] Tayo! -[referee] Walo...
-Siyam, sampu. -[pagkulahaw ng batingaw]
-[hiyawan] -[kapanapanabik na musika]
Ah!
[umiiyak si Juliana]
[humahagulgol si Juliana]
Marco, anak ko!
Parang wala nang Pagkakaunawaan
Walang pagbigayan Sa panahong ito, ito, ito
Parang wala nang Nagmamahalan
-Wala nang ikaw, wala nang tayo -[tumutunog ang telepono]
Puro na lang ako, ako, ako
-Gusto ko, kailangan ko... -Hello?
Oo, sige, sige, tatawag ako mamaya, oo.
May presentasyon lang ako, ha? Sige, paalam.
Karapatan ko, inapakan mo Ayoko na sa'yo
Wala nang usapan Para bang isang bula lang
Na mawawala nang bigla Ang lahat ng pangakong binitawan
Mas madali kasing bumitaw lang
Pero sadyang mahirap iadya
[umugong ang barko]
[kaaya-ayang musika]
Maning-mani sa'yo, eh, 'no?
Parang pagsasanay mo lang sa boksing, eh.
Alam mo, pakiramdam ko, sa susunod na taon,
tataas ang ranggo mo.
-Dahan-dahan sa mga gamit, ha? -Inom muna kayo ng tubig.
-Ito, kaya ko pa ng isa pa. -Huwag na, kami na 'yan.
-[tumutunog ang telepono] -Kami na 'yan. Huwag na.
-O, sige. Po? -Diana.
May tumatawag sa'yo.
-[tumutunog ang telepono] -Ah.
-Sino daw, La? -Hindi ko alam. Hindi ko mabasa.
Hindi ko alam 'yan. Hindi ko makita.
[tumutunog ang telepono]
Victor.
[Pilar] Salamat. Umupo muna kayo.
Eto, naglilipat na kami.
Mas mabuti na 'to. Medyo luma nga lang 'yong bahay.
Kaysa 'yong nakikisama tayo.
Kahit papaano, makakalayo tayo sa inyo.
Sige na, sige na, ha? Maglilipat pa kami.
Sige. Sige, paalam.
[umuugong]
Uy, Jimboy, kanina pa kita hinahanap, ah.
-Saan ka ba galing? -Kausap ko kanina si Nanay.
Mukhang may lalaki daw si Emma.
Nakita ng kapitbahay namin, may kahalikang iba.
Uy, baka naman nag-uusap lang,
tapos magkalapit lang sila kaya mukhang naghahalikan.
Tsaka kilala mo naman ang asawa mo, 'di ba?
Tingin mo ba, gagawin niya 'yon?
Hindi.
Kaya nga imposible, eh.
O, kita mo nga. Kaya huwag ka nga--
Huwag ka nang mag-isip nang ganyan. Tara.
[buntong-hininga]
Oo nga.
Malapit na pala tayo, eh.
Paano? Ikumusta mo na lang ako kina Liana pag-uwi mo, ha?
Naku, nananabik ka nang makita sila, eh.
-Ah... -Oo naman. [tumatawa]
Halos dalawang taon na rin akong 'di nakauwi, eh.
'Yong huling daong kasi natin, isang linggo lang,
sumampa ako kaagad.
Kaya ngayon, humingi ako ng mas mahabang bakasyon
sa ahensya natin.
Eh, mabuti 'yon.
Kahit papaano, mas marami kang oras para sa asawa't sa anak mo.
Sino pala ang susundo sa'yo?
[umiismid] Wala. Hindi nila alam na uuwi ako.
-Sosorpresahin ko sila. Sir. -Talaga?
Tara.
[malumanay na musika]
Hay.
[busina ng sasakyan]
[nagpapatuloy ang musika]
Manong, kay Juliana Lualhati.
Ay, sir, sige po. Magparehistro na lang po kayo roon.
-[beep] -Dito, manong?
Oo, sir.
-Hi, sir. -Hello po, ma'am.
Ma'am, kay Juliana Lualhati po.
Ano po ang dahilan ng pagbisita, sir?
Ay, asawa niya ho ako. Sosorpresahin ko lang.
Ah, sige po, sir. Ah, sir, pwede pong makahingi ng ID po?
Ah, ito po.
[banayad na musika]
[huminto ang musika]
[Bogs] Dahan-dahan lang ah. Dahan-dahan lang.
Bogs, ikaw, kanina pa 'to ah.
-Oh... -Saan ba talaga tayo pupunta?
Sorpresa nga eh.
Huwag kang mag-alala. Akong bahala sa'yo.
Kapag ako nadapa,
-lagot ka sa'kin. -Hindi ka madadapa.
Gagabayan kita.
[walang boses] Isa, dalawa, tatlo.
-[putok] -[sabay-sabay] Sorpresa!
[masayang pagsigaw ng mga katrabaho]
-[pagtawa, masayang pag-uusap] -Magdiwang tayo!
-Binabati kita! -Binabati kita!
-Maraming salamat.
[humihiyaw]
-Binabati kita, Juliana. -Salamat.
-[palakpakan] -[tensyunadong musika]
[humihiyaw, tumatawa ang mga katrabaho]
-May mga dumi-dumi pa ulo mo. -Meron ba?
Ikaw rin, hanggang likod pa oh.
-Ayos na. -Ayos na 'yan?
Salamat. Salamat. Salamat.
[sabay-sabay na mga pag-uusap]
Ito 'yung opisina ko.
Ililigpit ko lang 'yung gamit ko.
Ah, Juliana, pwede--
[nagbababalang musika]
Ano 'yun?
[tumitikhim] Lucas.
Victor.
[Lucas] Ikinagagalak kitang makilala.
Lagi ka sa'kin kinukuwento ni Juliana.
Mm. Madalas pala kayo magkuwentuhan?
Oo naman. Amo niya 'ko dito
kaya lagi kaming magkasama sa mga pagpupulong.
[bumubuntong-hininga si Juliana]
Kailangan ko nang umalis.
May isa pa akong pagpupulong.
Ikinagagalak kitang makilala.
-Juliana, binabati kita ulit. -Salamat.
Bakit ganoon ka makatitig?
Huwag mong sabihing nagseselos ka?
Eh paano, may pahawak-hawak pa sa'yo kanina.
May paakbay-akbay tapos...
ano kayo, madalas kayong magkuwentuhan?
Ganoon talaga kami dito sa opisina.
Beso-beso, may konting akbay, pero wala naman 'yon.
Walang malisya.
Mm. Akala ko nanghihipo eh.
Upakan ko sana.
Shh. Ano ka ba?
Huwag mo ngang sasabihin 'yan.
Baka may makarinig sa'yo.
Nakakahiya. Baka...
Tsk. Kaka-promote ko pa nga lang eh.
Oo nga pala. Binabati kita.
Galing naman ng misis ko. [bahagyang tumatawa]
Grabe. Sobrang na-miss kita.
Mahal kita.
Mas mahal kita.
Ah, bakit pala...
biglaan yata 'yung...
'yung uwi mo?
Ayun na nga, gusto ko sana kayong sorpresahin ni Abby.
Sana nagsabi ka. Sana sinundo kita.
Bakit, may pangsundo ka?
Mm-hmm. Tara.
Kotse 'to ng kumpanya. Kakakuha ko lang kahapon.
Ayos 'to ah.
Eh pag-iipunan ko pa lang sana
para magkaroon tayo ng sasakyan eh.
Pinuntahan ko pala 'yung...
binebentang bahay ng kaibigan mo.
Masyadong maliit tapos masyado din namang mahal.
May nakita naman akong okay
pero hindi naman kaya sa budget natin.
Ayos pa naman 'yung inuupahan natin ngayon eh.
Doon na muna tayo.
Kumusta nga pala si Lola tsaka si Kate?
Si Kate, magtatapos na siya sa susunod na taon.
Si Lola naman, kahit papaano,
lumaki na nang konti 'yung tindahan niya.
[nagbababalang musika]
Eh si Nanay tsaka si Alex?
Wala akong balita sa kanila eh.
Nakakausap ko lang naman sila kapag may okasyon.
Eh masyado akong maraming
ginagawa nitong mga nakaraang araw.
Hinahabol ko kasi 'yung promosyon.
Gusto ko maging marketing head.
Aalis na rin kasi si Sir Lucas sa susunod na buwan kaya...
sana ako ang papalit.
Ikaw? Kamusta promosyon mo?
Wala pa eh, inuna 'yung mga mas matagal sa'kin eh.
Teka, napapansin mo ba 'yung sasakyan sa likod?
Parang kanina pa nakasunod sa'tin 'yan.
Simula pa lang sa opisina mo.
[tensyunadong musika]
Baka naman nagkataon lang.
Oh 'di ba, nagkataon lang.
Si Juliana.
-Hi, Juliana! -Hi, Juliana!
Kelan ka ba sasama sa'min magkape?
Oo nga, sama ka naman sa'min minsan.
-Oo. -Medyo abala lang talaga ako.
Pero 'pag lumuwag, ite-text ko kayo kaagad.
-Oo. -Sige, sige.
Siyanga pala, asawa ko, si Victor.
-[mga nanay] Hi, Victor. -Magandang hapon po.
Uy alam mo, ang swerte mo sa asawa mo ha.
Hindi 'yan nahuhuli sa pagsundo kay Abby
kahit gaano kaabala.
[nanay 2] Oo nga.
Ikaw talaga, Rona, nambola ka pa.
-Pero... -Totoo 'yon.
...totoo naman din. Salamat.
Nanay!
Naka-perpektong marka ako sa pagsusulit kanina.
[Juliana] Aba!
Ang galing naman talaga ng anak ko.
Naku, oo nga, 'no?
Naku, nakakawala 'to ng pagod ni Nanay.
Salamat, anak.
Ay, alam mo, dahil diyan, may sorpresa ako para sa'yo.
Merong susundo sa'yo ngayon.
Abby?
[tumatawa] Abby!
[bahagyang tumatawa, umuungol]
Laki-laki mo na.
Grabe naman, ang laki mo nang bata.
Oh... Oh...
Bakit ka umiiyak?
Huwag kang umiyak. Nandito na si Tatay.
'Di ba?
Matagal ba bakasyon mo?
O aalis ka agad?
Matagal, anak.
-Yehey! -[tumatawa si Victor]
-Mahal kita, Tatay. -Huwag ka nang malungkot.
Mahal din kita, anak.
Huwag ka nang malungkot. Nalulungkot din si Tatay.
Kita mo si Nanay, naiiyak na rin oh.
Dapat masaya ka lang.
'Di ba masaya lang?
Grabe!
[paghuni ng mga kuliglig]
[bumubuntong-hininga si Victor]
Mahal...
[malumanay na musika]
Mahal...
Sobrang na-miss kita.
Mahal...
[nagpapatuloy ang musika]
Mahal kita.
Mahal din kita.
Wala nang "mas"?
Eh dati naman, 'pag sumasagot ka sa'kin,
palaging "mas mahal kita" eh.
Mm?
[nagpapatuloy ang musika]
[tensyunadong musika]
Hoy! Walang hiya! May naninilip!
[sumisigaw]
Hoy!
[nakakakabang musika]
[umaandar ang makina]
[humaharurot ang makina]
[palahaw ng mga gulong]
[hinihingal]
Sigurado ako, 'yun din 'yung sasakyan
na sumusunod sa'tin.
Victor, marami namang itim na sasakyan sa Metro Manila.
Hindi lang naman iisa 'yung mga ganu'ng kotse.
Baka kung sino lang 'yun na walang magawa.
Walang magawa?
May kotse, bagong-bago 'yung sasakyan?
Alam mo kung tambay 'yan sa kanto,
maiintindihin ko pa, eh.
[buntong-hininga]
Baka naman kasamahan mo sa barko?
May nakaaway ka du'n.
Imposible.
Hindi taga-Pilipinas 'yung mga 'yun
at saka matangkad 'yun.
Sigurado ako may pakay 'yun kaya nandito 'yun.
Tumawag na tayo ng pulis.
Para ano?
Magpupuyat lang tayo?
Wala rin naman tayong magagawa, eh.
'Di mo rin naman nakuha 'yung numero ng plaka, hindi ba?
Saka ngayon lang nangyari 'yan.
[ibinaba ang telepono]
Baka naman nagkamali lang ng bahay na pinuntahan.
-Magpahinga na tayo. -[buntong-hininga]
Oh?
[nakapanghihinalang musika]
Bakit may serbesa dito?
-Hindi ka naman umiinom, 'di ba? -[sumirit na serbesa sa lata]
Marami nang nagbago rito simula nu'ng umalis ka.
[nagpapatuloy ang musika]
Pampatulog.
Tara, magpahinga na tayo.
Lakas, ah.
[humuhuni ang mga ibon]
Salamat.
Sige, titingnan ko 'to.
Nakabalik ka na pala.
Ah, sinorpresa ko si Juliana kahapon.
Nga pala, dumaan ako rito
para bayaran 'yung utang ko sa inyo.
Sino po 'yung...
Sino 'yung bisita n'yo kanina?
Ah, ahente ko 'yon.
Pinapabenta ko na kasi sa kanya 'yung bahay.
Eh, kasi tatlong taon na lang
at magreretiro na rin naman ako, 'di ba?
At saka itong si Alex, kinukulit ako na tumira
du'n sa bahay nilang mansyon.
Kasi nga naman limang kwarto, eh dadalawa lang sila.
Hmm... Magkano n'yo po ba ibinebenta?
Baka pwede ko na lang hulugan para magkabahay
-na kami ni Juliana-- -Apat na milyon, meron ka?
Baka...
Pwede na lang ibawas 'yung parte ko sa bahay
tapos utangin ko na lang ho sa bangko 'yung kulang.
Ano? Sa parte mo?
Naghahanap ka ng...
Mana?
Eh, sabi sa'kin ni Papa bago siya namatay,
eh may parte raw ako sa bahay.
Ako ang bumili ng bahay na 'yon.
Kahit na isang pako,
walang ginastos ang tatay mo sa bahay ko.
Eh, kung hindi n'yo pala ako kayang tanggapin,
bakit n'yo ako kinuha?
Hindi kita kinuha.
Dinala ka ng tatay mo sa bahay at pilit kang pinaalagaan sa'kin
dahil namatay na raw ang nanay mo.
At hindi naman din ako demonyo para hindi kita tanggapin.
Hindi mo ba talaga ako kayang mahalin?
Kasi ako...
Kahit ganyan 'yung trato mo,
minahal ko kayo ni Alex.
Maniwala ka man o hindi,
minahal kita.
Pero huwag mong hanapin
'yung pagmamahal ko kay Alex sa'yo.
Si Alex, totoo kong anak.
Ikaw, hindi. Palaki lang kita.
Sandali muna, Victor. Sandali.
Ayoko kasing pinag-uusapan 'yung mga ganyang bagay, eh!
Bumabalik sa'kin lahat 'yung sakit.
Lahat ng ginawa ng mga magulang mo sa'kin,
ng tatay at nanay mo.
Pinendeha ako!
Ginawa akong gago!
Kung alam mo lang ang pakiramdam, Victor.
Kung alam mo lang.
[madamdaming musika]
Mahirap maging mahirap, brad.
Isipin mo, kailangan mong lunukin lahat
dahil wala ka namang pagpipilian.
Dalawampung taon.
Akala mo, ayos na lahat. Hindi pa pala.
Kung bibigyan ako ng pagkakataong mapunta
sa sitwasyon ng tatay ko,
hindi ko gagawin sa mga anak ko 'yun, eh.
Napakasakit.
-[umiiyak] -'Tol.
-Anong nangyari? -Ang sakit, brad, eh.
-Anong nangyari? -[humihikbi]
May ibang lalaki si Ema, eh.
-Ha? -Umamin na siya.
Teka, paano... Paano mo naman nalaman?
Nagharap-harap kami nina Nanay.
Matagal na raw napapansin 'yan.
Nu'ng nakaraang taon.
Kung ano-ano 'yung mga binibili niya.
-Nand'yan ka pala. -[napilitang tawa]
-Maganda ba? -Oo, ang ganda!
[nakapanghihinalang musika]
Salamat.
Hihintayin kita sa loob, ha?
Ha? Bilisan mo na d'yan, ha?
-Ha? Ha? -Mm-hmm.
[nagpapatuloy ang musika]
Matulog na tayo. Maaga pa tayo bukas.
Magagandang mga damit panloob.
Lahat 'yun hindi niya ginagamit sa'kin, brad.
Kung ano-anong mga pampaganda ang binibili niya.
Kolorete, moisturizer, lipistik.
Laging may miting. Malalim na sa gabi umuuwi.
Panay ang punta sa malalayong kugar.
Paano 'yan? Anong plano mo?
Ipapawalang-bisa ko ang kasal namin.
Kaya ikaw, brad, ingat ka.
Bantayan mo 'yang asawa mo.
Lagi tayong sumasakay ng barko.
Hindi mo alam kung ano 'yung ginagawang milagro n'yan.
'Tol, ibahin mo 'yung asawa ko.
'Di magagawa sa'kin 'yun ni Liana.
Sigurado ako.
[tumintindi ang musika]
Oh, anak, bag mo.
Tatay, gusto ko po ng meryenda.
Anong meryenda ang gusto mo, anak?
Sorbetes!
Bago kami umuuwi ni Nanay,
bumibili kami ng sorbetes sa labas ng eskwelahan.
Naku, anak.
Ang layo ng eskwelahan mo dito, eh.
Ganito na lang ang gawin natin, ha?
Hmm... Kapag ginawa mo 'yung mga takdang-aralin mo,
bibili tayo ng maraming-maraming sorbetes bukas!
-Ayos ba 'yun? -Opo!
Talaga?
Oh, sige. Tapusin mo na ang mga takdang-aralin mo.
Tatay, pwede po paabot ng mga pangkulay? Sige na?
-Sige. -[banayad na musika]
Sandali lang, ha?
Saan nakalagay pala?
Sa lagayan ni Nanay ng mga damit.
Akala ko nasa bag mo, eh. Nand'yan ka na, oh.
Malapit na sa'yo. Nandito pala, eh.
[nakapanghihinalang musika]
Oh? Bakit hawak mo 'yang mga kolorete ko?
Hi, anak.
Wala lang.
Ang dami mo palang mga kolorete, ano?
Natural.
Lider ako ng marketing team. Kailangan ko 'yan sa trabaho.
Hinahanap ko kasi 'yung mga pangkulay ni Abby.
Eh, pagbukas ko, nakita ko 'tong mga 'to.
Ang dami, oh. Saka mukhang mga mamahalin pa.
'Pag sinuot mo naman, wala namang makakakita.
[buntong-hininga]
Ano ka ba?
Sira?
Binili ko kaya 'to para sa'yo.
Tingnan mo, oh.
May tiketa pa, oh.
Lahat 'yan?
Mm-hmm.
Hinanda ko 'to para sa pag-uwi mo.
Ah, nga pala, tumawag si Alex sa'kin.
-Hmm? -Nabalitaan niya kay Mama
na umuwi na ako.
Ayun. Nagyayang mananghalian sa bahay nila sa Linggo.
Sama raw natin si Lola at saka si Kate.
[nagbunga ng hangin]
Pwede bang hindi na muna ako sumama d'yan?
Marami pa akong kailangang tapusing trabaho, eh.
At saka gusto kong magpahinga.
Ayokong nagtatrabaho ng Sabado.
Sige na, mahal.
Minsan lang naman magyaya 'yun, eh.
At saka matagal na kayong 'di nagkikita, 'di ba?
-[nagbuga ng hangin, pumalatak] -Sige na.
Oh, sige. Basta sandali lang tayo du'n, ha?
-Alam mo naman na... -Pangako.
Hindi ko kasundo 'yung pamilya mo.
-Sige na. -Mahal kita.
Mahal din kita.
-Oh, walang "mas mahal kita"? -Aray ko.
Mas mahal kita.
[humuhuni ang mga ibon]
[Amelia] Oh, ayan na siya.
[lahat] Wow!
-[Pilar] Wow! -[Amelia] 'Di ba?
[Pilar] Ang laki pala ng bahay ni Attorney!
-May pool pa, wow! -At 'di lang 'yan.
[Amelia] Meron pang mas malaking larawan dito
na nauna.
Alam mo na, kumontra ako.
Oo, kasi ang hirap maglinis ng malaking bahay
at ang mahal sa kuryente.
Eh, dadalawa lang naman kayo, hindi ba?
O, eh, ang ganda ng bahay nila.
O, hindi ba? O...
Okay pala dito, 'no?
At lima pa ang silid-tulugan nito.
Oo nga. [tumatawa-tawa]
Mahangin. Ang presko.
[Amelia] 'Yan ang gusto ng mga arkitekto,
gawing presko at mahangin 'yung bahay.
-Oh. -[Amelia] Ayan.
Ayan ang gusto talaga nila.
[Kate] Ate.
'Pag kayo ni Kuya 'yung kinasal sa simbahan,
pagawa ka rin ng ganyan.
Siyempre, 'yung mas malaki at mas maganda.
[nagbababalang musika]
[tumitindi ang musika]
Hello sa inyong lahat!
O, Sylvia.
[Sylvia] Tara, kain tayo.
Nakahanda na 'yung pagkain natin.
[Alex] Victor, ano nga pala 'yung sinasabi mong
kaibigan mo na kailangan ng tulong ko?
Ah, si Jimboy.
Magpapatulong sana sa pagpapawalang-bisa ng kasal.
Makikipaghiwalay siya?
Bakit, anong nangyari sa kanila ni Emma?
Nanlalaki si Emma.
[nagbababalang musika]
Aba...
Bihira ako makakuha ng kaso na ang babae ang nanloloko.
[Alex] Sylvia, 'yung sawsawan na aligi?
Pinaalala ko 'yun kanina, 'di ba?
Oo nga, naku.
Pasensya na, nakalimutan ko.
[nagbababalang musika]
Saka 'yung single malt whiskey
na binili natin sa tindahan.
Nakalimutan din?
Naku, makakalimutin na ang asawa ko.
Ano ba 'yan.
Ahm, ito na, sige.
Pasensya na. Sandali lang.
[tumitindi ang musika]
[Sylvia] Ito nga pala 'yung gym ni Alex.
Tapos,
nilagyan ko na lang din ito ng sala,
para meron akong titigilan 'pag nandito siya.
Nagboboksing ka rin ba?
Ah... Hindi.
Ikaw?
Hmm...
Marunong lang.
Pero hindi ako magaling.
Nagpaturo lang ako kay Alex
pang-ehersisyo.
Pero, alam mo,
si Alex, magaling, ha.
Tatay nila ni Victor ang nagturo sa kanila.
Kaya lang...
Ayaw ni Nanay na magboksing siya.
Pero...
...tinuloy niya pa rin pala 'yung pagboboksing.
Oo.
Mahilig talaga, eh.
Pero, ikaw?
Kumusta ka?
Matagal ka na naming 'di nakikita.
Balita ko, gusto mo daw bilhin 'yung bahay.
Gusto ko nga sana, kaso...
wala pa akong pera, eh.
Gusto mo kausapin ko na bigyan ka ng tawad?
Tutal, pinagpapala naman ako.
'Di ko na alam saan ilalagay ang pera ko, eh.
Ayon, saktong sakto 'yan dito sa bulsa ko, ayan o.
-Maluwag, puwedeng puwede. -[tumatawa si Alex]
Puwera biro, 'wag na.
Alam mo naman si Nanay, 'pag nalaman niya 'yon, baka...
kung anu-ano na naman ang sabihin sa 'kin.
Pero, 'di ba, tumaas na ang posisyon ni Liana?
At tataas na din ang posisyon mo.
Baka mapag-ipunan mo na.
[nakakakabang musika]
Paano mo nalamang tumaas ang posisyon ni Liana?
Noong nakaraang linggo lang nangyari 'yun, ah.
Saka sabi ni Liana, matagal na daw kayong
hindi naguusap.
Sinabi sa akin ni Sylvia.
Paano mo nalaman?
Sinabi sa akin ng kaibigan ko na ka-opisina mo.
Ang sabi nga niya sa akin, sobrang sipag mo daw.
Napakagaling magtrabaho.
[kumukulingling ang telepono]
[Alex] Sandali lang.
Saan nga pala ang banyo niyo dito?
Deretso, tapos kaliwa. Hello?
Oo.
Wala, eh.
Kailangan kong kumayod.
Ayoko na kasing bumalik sa dati.
'Yung walang wala kami.
Kung alam mo lang kung...
...kung gaano kahirap.
[nakakakabang musika]
Abby, anak, kailangan mo nang kumain.
Masyado ka nang nawiwili
diyan sa telepono ni Nanay, ha?
Mahuhuli tayo niyan sa eskuwela.
Abby.
[Juliana] Heto.
Ako muna ang gagamit ng sasakyan ngayon, ha?
Lunes kasi ngayon, eh.
Meron akong presentasyon para sa kliyente
mamaya sa Terra Mall.
Kailangan kong bumalik sa opisina kaagad.
Ah, sige.
Dadalawin ko siguro si Coach Bads.
Ang tagal na naming hindi nagkikita, eh.
[Juliana] O, heto.
-Ah... -[Victor] Ako na, ako na.
Sige, sige, baka mahuli na kasi kami sa eskuwela.
Sige, ikaw na diyan, ha?
Abby, huwag kakausap ng kung sino-sinong
hindi mo kilala, ha?
Opo, Tatay.
Sinabi na po sa akin ni Nanay.
Ang bait mo naman pala, eh!
Ano ba 'yang nilalaro mo, anak?
Patingin nga. Patingin, patingin.
Ano ba 'yan?
[umuungol]
Gumuguhit pala, hindi pala naglalaro, eh.
Ang galing, sino 'yan? Ikaw ba 'yan?
O, ikaw 'yan? Wow.
Napakaganda naman. Mana sa Tatay.
O.
Wow!
Sarap, ha?
Galing.
O, sarap, 'di ba?
Gusto mo ng hotdog, anak?
-Ito, ito, ito, ito. -[tumutunog ang telepono]
TULOY TAYO MAMAYA, HA? TANGHALIAN?
[tumutunog ang telepono]
SA DATING LUGAR
NAMI-MISS NA KITA
[nakakakabang musika]
[tumitindi ang musika]
[Juliana] Anak, tara na.
Mahuhuli ka na sa eskuwela.
Siguraduhin mong wala kang nakalimutan, ha?
Liana.
Puwede ba tayong magusap?
Tungkol saan?
-[Mema] Hi, ma'am! -[William] Magandang umaga!
[William] Magandang umaga! Hello, Abby!
-Hello! -Hi, Abby!
Dumaan kami sa Marikina Riverbanks kanina,
kaya...
naisip namin sabay-sabay na tayong pumasok.
Ahm, siya nga pala, mga katrabaho ko.
Ito si William, si Mema, si Bogs.
Nasa team ko sila.
Mga marketing specialist din sila.
Paano, sir?
Alis na kami.
[William] Tara? Tara na.
-[Mema] Abby. -[William] Halika na.
[Juliana] Ah, tara na.
-Paalam, sir. -Gusto niyo mauna na kayo?
Idadaan ko pa kasi si Abby sa paaralan, eh.
[Mema] Hindi, hindi. Susunod-sunod lang kami sa 'yo.
-[Juliana] Ingat. -[Mema] Abby.
-[Juliana] Tara. -Sumabay sa 'kin.
[nakakakabang musika]
Sige, sige, sige. Sige.
Okay. Mag-bag ka na muna, ha?
Sige, Coach.
Palakasin mo din ang mga binti mo, ha?
Medyo...
...mahina yata 'yang mga binti mo.
Coach Bads.
[nagbababalang musika]
Buti naman naalala mo ako.
Ilang beses ka na nang nakabalik.
Hindi ka man lang dumaan dito.
Ang totoo po niyan...
...nahiya po ako sa inyo, eh.
Pagkatapos po noong ginawa ko...
nabalitaan kong wala na pong masyadong
nagpapasanay sa inyo.
Eh, kasalanan ko rin, eh.
May mali rin ako.
Alam kong hindi tama ang gusto mong gawin.
Pero hindi kita pinigilan.
[buntong hininga]
Kumusta po pala si Tita Shirley?
Hiwalay na kami.
Pumunta ng Amerika.
Kasama ang mga anak ko, pati mga apo ko.
Hindi ko naman sila masisisi.
Napabayaan ko sila...
...sa kagustuhan kong makabalik sa boksing.
Pero, heto.
Wala rin.
Kumusta si Juliana?
Mabuti naman po siya.
[nakakakabang musika]
Victor.
Kilala kita.
May problema ba?
[nakakakabang musika]
[umuugong ang makina]
Boss, 'yung bayad nandito, ha?
[nakakakabang musika]
[bumubusina ang sasakyan]
Manong!
Manong, pakisundan 'yung sasakyan na pula.
[drayber] Sige po.
[nakakakabang musika]
Dito na lang. Dinagdagan ko ng 100 'yan, ha.
[drayber] Salamat po.
[nakakakabang musika]
Kuya! Kuya, sandali.
Pasenya na. Pasundan 'yan.
-'Yung itim naman. 'Yung itim. -Sige po. 'Yung itim?
[nakakakabang musika]
-Saan ho kayo? -Kuya, bababa lang.
Pero lalabas din naman 'to kaagad.
Sir, pasensya na po.
Doon po sa main lobby ang babaan ng mga pampublikong sasakyan.
Kuya, kahit magbayad na kami ng parking.
Wala namang problema 'yun, eh.
Pasensya na po, sir.
Patakaran po dito sa hotel kasi, eh.
O sige na, kuya. Alis na. Doon ka na.
-Doon na. -Tara, tara, tara.
[guwardiya] Alam na bawal, eh.
[Victor] Huwag ka bumaba diyan. Dumiretso ka lang.
Sige ho.
Huwag dito. Huwag dito. Diretso. Diretso. Diretso.
Sige pa. Sige pa. Sige pa.
[nakakakabang musika]
-Ah, binibini. -Bakit po, sir?
May miting kasi ako, eh huli na ako.
Juliana Lualhati.
Anong numero 'yung kwarto namin?
Sige, sir, tingnan ko lang po, ha?
Opo. Juliana Lualhati.
Sir, wala po kaming nakalista na Juliana Lualhati.
Ito po siya, o. Baka nakita niyo hong dumaan dito?
Ayan, o.
Pasensya na, sir. Hindi po, eh.
Pasensya na po.
Ayos lang.
[nakakakabang musika]
[tumutunog ang elebeytor]
[nagpapatuloy ang nakakakabang musika]
[humihiging ang telepono]
-TUMATAWAG -[humihiging ang telepono]
Pare, nandito ako sa opisina noong kapatid mo.
Oo, nasa labas daw, eh.
May kikitain na kliyente, eh.
Eh... Alex Lualhati 'di ba?
'Yun 'yung pangalan ng kapatid mo?
Oo.
Bigatin pala 'yun dito, pare.
Ang daming kliyente. Sobrang galing na abogado.
Kaya ang daming miting, eh.
Hintayin mo lang 'yun. Darating din 'yun.
Sige na. Sige na. May ginagawa akong importante.
[nakakakabang musika]
[humihiging ang telepono]
TAWAG MULA KAY VICTOR
Hello?
Anong oras ko pala pwedeng hiramin 'yung sasakyan mamaya?
May pupuntahan sana kami ni Jimboy, eh.
Mga... Mga alas kwatro.
Pagkahatid ko kay Abby sa bahay. Doon mo na lang kunin.
Nagsabi na rin ako sa opisina na maaga ako uuwi.
Sige.
Nasaan ka na?
Nasa...
Nasa pamilihan ka na ba?
Oo. Um... Sa totoo lang,
magpe-present na nga kami, eh.
Tatawagan na lang kita pagkatapos, ha?
Sige. Paalam.
[mapanimdim na musika]
Heto na po.
[nakababahalang musika]
Ah... Sir.
-'Yung babae hong nakaupo rito, -Bakit po, sir?
siya pala 'yung kikitain ko. Hindi ko naman alam.
Opo. Ah... Kakaalis lang po.
Naku, sir, importante pa naman 'yung miting namin.
Sabay dapat kaming aakyat, eh.
Ano na nga ho 'yung numero ng kwarto namin?
808, sir.
Sige ho, sir, salamat.
Hahabulin ko lang ho 'yung miting namin.
Sige po.
[nakakakabang musika]
[nagpapatuloy ang nakakakabang musika]
[bumubukas ang pinto]
[nakakakabang musika]
[kumakatok sa pinto]
[bumubukas ang pinto]
Nasaan siya?
Nasaan siya?!
-Ano'ng ginagawa mo rito?! -Nasaan ang lalaki mo?!
Victor, wala diyan. Ano ba?!
Victor!
-[Victor] Ikaw?! -[Juliana] Victor! Victor!
Victor! Ano ba! Ano ba!
-Victor, 'wag! Victor, 'wag! -Ano, ha?!
Huwag mo siyang sasaktan! Ano ba!
Victor, tama na!
-Huwag mo siyang saktan. Victor! -Ano?!
[Juliana] Victor, tama na!
[Victor] Ano ha?! Masaya ka?
-[umuungol] -Tama na. Tama na. Ano ba!
-[umuungol] -Victor!
-[kuliling ng linya] -[Victor] Ano?! Pumapatol ka
-sa may asawa?! -Hello!
Hello! Kailangan namin ng tulong niyo.
Silid 808 kami. Bilis!
-[Juliana] Victor! Tama na! -Ano?! Ha?!
[nakakakabang musika]
-Tulong! Tulungan niyo kami! -Ma'am! Ano po'ng nangyari?
[umiiyak]
[dramatikong musika]
["Anong Nangyari Sa Ating Dalawa" tumutugtog]
Pagmamahal ngayo'y Bakit naglaho na?
Damdamin ay nasasaktan
Puso'y nasusugatan
[umiiyak]
Pangako mong pagmamahal
Ngayon ay nasaan?
-Mahal mo ba siya? -Iba siya!
Sapat na ba 'yon para sirain mo 'yung pamilya natin?
Matagal na tayong sira.
-[sumisigaw] -Victor! Victor!
Tama na 'yan! Tama na 'yan!
Salamat. Victor nga pala.
Ako si Olivia.
May ibang lalaki si Juliana.
Ano'ng balak mo? Gusto mo ba siyang hiwalayan?
Gusto mo ng annulment?
[Amelia] Huwag kang magdadala ng gulo
sa buhay namin, ha.
Dahil malaki ang mawawala sa amin,
lalo na sa kapatid mo.
Huwag mo akong saktan. Wala akong kasalanan.
Basta may ibang kabit ang asawa mo.