Babciu!
Mój Boże! Czemu czekasz na zewnątrz? Jest gorąco!
Kupiłam ci przekąski i ubrania.
- Wejdźmy. Jesteś głodna? - Tak.
Co tam znowu?
Mo-mi, przestań.
Kobieta, która tu była, kogoś zabije.
To ostatnie ostrzeżenie.
Jeszcze raz, a będę musiała zareagować.
Musisz już przestać.
Ktoś musi ją powstrzymać!
DZIEWCZYNA W MASCE
ODCINEK 07 MO-MI I MI-MO
Rany! Ten jeotgal jest naprawdę dobry.
Nie znam dzieci, które lubią jeotgal.
Przez długi czas marynowałam go w ziemi.
W ziemi? Nic dziwnego, że jest taki dobry.
Naprawdę tak powiedziała?
Złotko, nie martw się.
Dopilnuję, żeby ktoś się tym zajął.
Znalezienie tej kobiety może trochę potrwać,
więc najpierw przyjrzę się twojej córce i mamie. Dam ci znać.
Nie powinnaś chociaż zadzwonić do babci?
Babcia pewnie
cieszy się, że mnie nie ma.
Żadna babcia tak nie uważa.
Pewnie źle się czuje po tym, jak uciekłaś.
Zadzwoń i powiedz, że nic ci nie jest, jeśli chcesz ze mną mieszkać.
Jeśli czujesz się z tym źle, nie mów, gdzie jesteś.
Zgoda.
Dobrze.
Przy okazji, babciu.
To twój syn?
Tak.
Naprawdę? Nie wiedziałam, że masz syna.
Nie ma go już ze mną.
Odszedł.
SHIN YEONG-HUI
ZGŁOSZENIE ZAGINIĘCIA
Proszę pani.
Przepraszam,
ale czy wcześniej nie uciekała z domu?
Kilka razy, ale zawsze wracała następnego dnia.
Może poczekamy jeszcze trochę?
Może znowu uciekła.
Co mam robić?
POLICJA
Boże, Mi-mo.
Gdzie jesteś?
Wszystko dobrze,
więc mnie nie szukaj.
Numer, na który dzwonisz jest…
Nie zgłaszaj zaginięcia.
Czekaj, ale…
I tak nienawidziłaś ze mną mieszkać.
To nieprawda!
Czułaś się przy mnie nieswojo, bo przypominałam ci o tej kobiecie.
Dzieciaki mnie nienawidziły.
Przemyślałam to. Rozwiązaniem jest zniknięcie.
Posłuchaj, Mi-mo.
O czym ty mówisz?
Nie zadzwonię już.
Halo? Mi-mo.
Mi…
WYŁĄCZ
Boże.
Halo?
To ja, Mo-mi.
Skąd masz…
Co u Mi-mo?
Czemu teraz pytasz o Mi-mo?
Mi-mo ma się dobrze.
Mamo.
Czy przy Mi-mo kręci się dziwna osoba, jakaś stara kobieta czy ktoś taki?
Nie.
Nie wiem, skąd masz ten numer,
ale nie dzwoń, jeśli naprawdę zależy ci na Mi-mo.
Mamo.
Słuchaj…
Halo?
Numer 1047. Twój czas minął.
Wyjdź!
- Numer 1047, natychmiast! - Natychmiast wyjdź!
Wychodź!
Jeszcze jeden telefon.
Nie. Natychmiast wyjdź!
- Chcę jeszcze raz. - Natychmiast wyjdź!
- Muszę jeszcze zadzwonić… - Wychodź!
Nie ruszaj się!
Leż spokojnie!
Złotko, zrobiłaś scenę w pokoju telefonicznym?
Zrobiłaś scenę ostatnio, gdy przyszła ta kobieta, i dziś.
Ledwo przekonałam naczelniczkę, żeby nie zamknęli cię w izolatce.
Przepraszam.
Ale powiedziała, że przez dwa tygodnie nie będziesz mogła dzwonić.
Przy okazji, sprawdzam tę kobietę.
Trochę to trwa, bo zmieniła nazwisko.
Ale znalazłam szkołę, do której chodzi Mi-mo.
Możesz do niej zadzwonić, jeśli chcesz.
Porozmawiam z naczelniczką, żeby na tyle ci pozwoliła.
Halo?
Czy to gimnazjum Seongrim?
Tak.
Mogę porozmawiać z Kim Mi-mo? Jest w siódmej klasie.
Muszę jej coś powiedzieć. To pilne.
Rozumiem. Chwileczkę.
Halo?
Numer 1047, twój czas minął. Wyjdź.
Halo?
Rozłączyła się.
Dobra robota.
ODGRYWANIE RÓL, ZAŁATWIANIE SPRAW, PROBLEMY RODZINNE
Do widzenia.
Ten pomidor jest przepyszny.
W tym roku mamy dobre zbiory.
Są słodkie, prawda? Odłożyłam te słodkie dla pani.
Czyż nie są słodkie? Proszę jeść do woli.
- Cieszę się, że smakują. - Śmiało, jedzcie.
Śmiało.
Eun-suk. Czemu Kim Mo-mi ma dziś taką smutną minę?
Jak poszło? Rozmawiałaś z nią?
Tak.
Eun-suk, jeśli to możliwe,
załatwisz mi zdjęcia Mi-mo ze szkoły?
Zdjęcia?
Jasne.
Wynajmij dziewczynę, która wygląda jak ona, daj jej mundurek
i zrób jej zdjęcie przed szkołą.
Nie musi wyglądać dokładnie jak ona.
Ale tak mniej więcej.
Słuchaj!
Odeszła, gdy jej córka była niemowlęciem, więc nie zna jej twarzy.
Cholera…
Cholera, wyszło krzywo. Kurczę.
Dziwnie byłoby podejść blisko, więc zrobili zdjęcie z daleka.
Dziękuję. Kamień spadł mi z serca.
Naprawdę? Miło to słyszeć.
Cieszę się, że czujesz się lepiej, bo jutro jest operacja.
To dobrze.
Proszę pani. Nigdzie nie kupi pani taniej.
- Mamy stałe ceny, więc nie możemy… - Zapłacę gotówką.
Opuść trochę bardziej.
Proszę.
Umówmy się na tyle.
BRYKIET NA GRILLA
Ile płacę?
- 9700 wonów. Dać torebkę? - Nie.
Proszę włożyć tutaj.
Mi-mo, babcia wróciła!
Śpisz?
Cholera.
Wszystkiego najlepszego
Wszystkiego najlepszego.
Wszystkiego najlepszego, babciu
Wszystkiego najlepszego
Mam dziś urodziny?
Nie wiedziałam.
Skąd wiedziałaś, że mam dziś urodziny?
Widziałam twój dowód.
- Babciu? - Tak?
- Zdmuchnij świeczkę. - Jasne.
Babciu.
Dla mnie jesteś moją prawdziwą babcią.
Żyj długo, dobrze?
Oczywiście.
Numer 1047, czas na transfer do szpitala.
Życzę ci powodzenia.
Wygląda zupełnie inaczej w zwykłym ubraniu.
To prawda.
Kupiłam je dla niej.
Świetnie wyglądasz w spódnicy.
I jak ubrania? Podobają ci się?
Tak. Podobają mi się.
Ta operacja zostanie wykonana bez wiedzy osób z zewnątrz,
więc bądź grzeczna w szpitalu, dobrze?
Dobrze.
W porządku.
Niech Bóg będzie z tobą.
Daj znać, jeśli coś się wydarzy.
Tak, proszę pani.
Gotowi do drogi?
Tak.
Mi-mo. Chodź zjeść!
Rany! Mamy dziś dużo jedzenia!
Tak. Prawda.
Śmiało, jedz.
- Proszę. - Dobra.
Babciu.
Muszę znaleźć pracę.
Pracę?
A po co?
A jak myślisz?
Chcę cię wysłać na wakacje, kupić ci ubrania i pyszne jedzenie.
A ty musisz tylko długo żyć.
Co się stało?
Nic. Zjadaj już.
Zupa stygnie.
Rany. Pyszna.
Pani Shin. Co słychać?
Chciałam cię o coś zapytać.
Kojarzysz kobietę z kościoła, która zna Mi-mo? Sprzedaje tteokbokki.
Panią Nam?
No tak. Czy mogę prosić o jej numer i adres?
No nie wiem…
Przyszła do nas i się za nas pomodliła,
więc chcę jej wysłać prezent.
- Rozumiem. Proszę poczekać. - Oczywiście.
Przyjechaliśmy do szpitala.
Tak.
Tak, proszę pani.
Może się pani w to przebrać.
Kiedy operacja?
Zaczniemy, gdy zrobimy badanie krwi.
Rozumiem.
Mogłabym prosić o Biblię?
Biblię?
To poważna operacja. Wiele może się wydarzyć.
Poczuję się lepiej, gdy będę miała Biblię.
Proszę?
Skuj ją.
Dobrze.
Przebierzesz się, gdy przyniesie ci Biblię.
Ale…
muszę iść do łazienki.
Poczekasz, aż przyniesie ci Biblię?
Bardzo mi się chce.
Pospieszy się, wytrzymaj.
To pilna potrzeba.
Nie mogę w takich warunkach.
Możesz.
To pogwałcenie praw człowieka.
Nie jestem tu dla siebie, tylko po to, by oddać swój organ.
I tak mnie traktują?
Przepraszam, ale taka jest zasada.
To się wycofam.
Słucham?
Nie chcę oddać swojego organu, jeśli tak mnie traktują.
Nie możesz po prostu…
Powiedzcie władzom więzienia i Eun-suk, że wracam.
23-7 HUISE-RI, MAEMI-EUP, JINIL-GUN
Co ty…
Proszę pani. Myślę, że jest coś nie tak…
z babcią od tteokbokki.
Wsiadaj.
„Huise-ri,
Maemi-eup, Jinil…”
Proszę jechać na 23-7 Huise-ri, Maemi-eup, Jinil-gun.
Ta staruszka rozniosła plotkę, że Mi-mo jest córką Dziewczyny w masce?
Tak. Wszędzie szukałam, skąd się wzięły te plotki.
Wszystko zaprowadziło mnie do babci od tteokbokki.
Podobno bardzo lubiła Mi-mo.
Dlaczego rozpuściła plotki?
Nie sądzi pani, że to dziwne?
BIBLIA
Proszę pani!
Wszystko dobrze?
Cholera.
Kurde!
Hej! Nie waż się ruszać!
Hej! Ty!
Hej, ty! Zatrzymaj się!
Łapać ją!
- Boże! - Nie żyje?
O nie! O rety.
Proszę pani!
Wszystko w porządku?
O rety! Nie można tak wybiegać na ulicę!
Naprawdę mnie pani przestraszyła.
Zabierzemy panią do szpitala. Wejdźmy do środka.
Przepraszam. Dokąd pani idzie?
Musi pani iść do lekarza!
Dokąd ona idzie?
Proszę pani!
Co ona wyprawia?
To mój samochód.
O rety. Dokąd pani jedzie?
Oszalała?
- Co robić? - Dokąd ona poszła?
- O nie! Zabrała mój samochód! - Dokąd ona poszła?
Co mam robić? To szaleństwo!
- Kurwa! - Cholera.
- Co? - Co?
- Ty cholerny głupcze! - To jakieś jaja?
Od czego masz oczy, idioto?
Wydłubię ci oczy, piczo!
NIEPRAWIDŁOWY WZÓR
PRÓBA ZA 28 SEKUND
Halo?
To ja.
Mamo, nie rozłączaj się. Posłuchaj mnie.
Mi-mo jest w niebezpieczeństwie.
Jak to w niebezpieczeństwie?
Mama Ju Oh-nama próbuje skrzywdzić Mi-mo.
Co ty mówisz?
Ta kobieta cały czas
krąży wokół Mi-mo i rujnuje jej życie.
Ta kobieta jest mamą Ju Oh-nama?
Mamo, wiesz coś o niej?
Myślę…
że Mi-mo jest teraz z tą kobietą,
więc jadę do niej.
Teraz do niej jedziesz?
Mamo, nie możesz.
Jest niebezpieczna, więc nie jedź tam.
Najpierw zadzwoń na policję.
Jeśli znasz jej adres, daj mi znać.
Chwila.
Adres to 23-7 Huise-ri, Maemi-eup, Jinil-gun.
Dzięki, mamo.
JINIL-GUN
Musisz tu wysiąść.
Pojadę z panią. Muszę coś powiedzieć Mi-mo. Mogę?
- Proszę. - Nie ma mowy. Wynocha!
Numer alarmowy. W czym mogę pomóc?
Czy to policja?
Taxi.
Proszę na 23-7 Huise-ri, Maemi-eup, Jinil-gun.
Cholera! Literki malutkie jak dupa mrówki.
Ojej, obudziła się.
Nie powinna była tak wcześnie.
Pewnie zastanawiasz się, dlaczego to robię.
To nie twoja wina.
Tylko twojej mamy.
Wiesz, jak umarł mój syn?
Twoja mama…
go zabiła.
Pocięła go na kawałki.
Nie chciałam posuwać się tak daleko,
ale wpadłaś mi prosto w ręce.
Poszłam do niej, żeby jej to powiedzieć.
Ale ta suka wyglądała na taką spokojną.
Miała nawet czelność pierdzielić,
że została zbawiona.
Tym swoim gadzim językiem!
Jak śmie mówić o zbawieniu,
gdy całe moje życie to piekło?
Babciu.
Powtórzę to jeszcze raz.
Nie zrobiłaś nic złego.
Ale co poradzić?
Jeśli chcesz kogoś winić, obwiniaj mamę.
Babciu!
No, teraz działa.
GOTOWE
Wyślę twoje ostatnie chwile twojej mamie.
O rety!
Boże! Masz krew na twarzy.
Wszystko dobrze?
Nic mi nie jest. Podwiezie mnie pani do Maemi-eup?
Maemi-eup?
Ale Maemi-eup jest w odwrotnym kierunku.
Pokłóciłam się z mężem i wysiadłam z samochodu.
Nie mam pojęcia, gdzie jestem.
Może mnie tam pani podwieźć?
Niezła kłótnia. Do krwi…
Wielkie nieba! Wsiadaj szybko. Dalej.
Miałam podobne doświadczenie, gdy chciałam wyskoczyć z auta.
Powinnam była się wtedy rozwieść. Boże!
Darowałam mu. Dla dobra dzieci.
Zawsze narzeka na wszystko w domu.
Nie żeby dość dużo zarabiał. Wiesz?
No nie?
A wiesz, co było, jak urodziłam nasze pierwsze dziecko?
Uciekł!
Masz coś do powiedzenia?
Co tam?
Babciu, zimno mi.
- Proszę. Tak lepiej? - Babciu!
Przepraszam.
Daj mi żyć.
Niepotrzebnie dałam ci mówić.
Co znowu?
Przepraszam, babciu. Babciu!
Szukałam go później i znalazłam go śpiącego w innym pokoju.
Dasz wiarę?
Przepraszam, mogę coś sprawdzić na GPS-ie?
Oczywiście.
Wiesz, co zrobił, jak urodziło się nasze drugie dziecko?
Miałam cesarkę.
Pilna wiadomość!
Dziś po południu seryjna morderczyni, Dziewczyna w masce,
uciekła ze szpitala.
O rety!
Jest po czterdziestce, ma krótkie włosy i około 170 cm wzrostu.
Została ranna podczas ucieczki i ma ranę na twarzy.
Proszę zgłaszać na policję osoby pasujące do opisu.
Proszę pani.
Proszę mnie tu wysadzić. Dziękuję.
Policja?
W czym mogę pomóc?
Otrzymaliśmy zgłoszenie, że zamknięto tu gimnazjalistkę.
O czym pan mówi? Mieszkam sama.
Mogę zajrzeć do środka?
Musimy to sprawdzić. Było zgłoszenie.
Dobrze. Byle szybko.
Dobrze.
Czy to…
Ma pani skałę w domu?
Czuję bijącą z niej energię duchową.
Jest prawdziwa?
Ale to ciekawe.
- Rozejrzę się. - Jasne.
Co tam jest?
To łazienka.
Jeszcze jedno pomieszczenie. Jakie?
To kuchnia.
Rozumiem.
To…
O co chodzi?
To powinno być w lodówce. Zepsuje się.
Nieważne. Proszę wyjść.
Ktoś zrobił głupi kawał.
Przyszedł pan tu na darmo.
Z Bogiem.
Dziękuję. Do widzenia.
Kurdę, ktoś zadzwonił z głupim żartem.
Ratunku!
Hej. Słyszałaś to?
Ale co?
Sprawdzę jeszcze raz.
Nagły wypadek.
Zbieg na górze Huise.
Wzywam wsparcie na górę Huise.
Zrozumiałem. Już jedziemy.
Załatwmy to szybko.
Jestem zbyt miękka. W tym problem.
Zbierasz to, co zasiałeś.
To zdecydowanie zasłużona kara
i moja misja.
Proszę zaczekać na mnie. Muszę tylko zabrać dziecko.
Przepraszam, ale muszę wracać.
Proszę.
Przykro mi.
Nawet gdy diabeł mnie kusi…
Przepraszam!
Pan będzie ze mną…
Babciu!
Przepraszam, babciu! Nie zabijaj mnie!
Mój ukochany zbawiciel
Pan będzie ze mną
Babciu!
Babciu, przepraszam!
Babciu, nie zabijaj mnie!
- Babciu! - Mi-mo!
Mój Boże.
O rety.
Co do diabła?
Czemu zakradasz się do mojego domu jak złodziej?
To niewinne dziecko.
A co…
z moim dzieckiem?
Co zrobiłam nie tak?
Mi-mo!
- Proszę pani! - Kim ty jesteś?
Mi-mo jest tam. Idź po nią szybko!
Nie ma mowy! Cholera!
Mi-mo!
Kim Mi-mo!
Nic ci nie jest?
Mi-mo. Jesteś cała?
Jak się tu dostałaś?
Przepraszam.
Przepraszam, że cię okłamałam.
Zrobiłam to, bo cię polubiłam.
I nigdy nikomu nie zdradziłam twojej tajemnicy.
Wiem.
Tęskniłam za tobą. Naprawdę.
Pospiesz się…
Przepraszam.
Nie mogę rozwiązać.
Za ciasno.
Co? Teraz zaczniesz zachowywać się jak jej babcia?
Idziesz do piekła, suko!
Powiedz to córce!
Giń, stara wiedźmo!
Mamo.
Zabierz Mi-mo. Szybko, idź po nią.
Pospiesz się. Idź po nią.
A kim pani jest?
Najpierw stąd wyjdźmy.
Wstań.
O mój Boże.
I kto to przyszedł?
Sama tu przypełzłaś.
O mój Boże.
Chyba życie ci niemiłe.
Czy musisz…
posuwać się aż tak daleko?
To ziarno,
które zasiałaś.
Ty suko!
Uciekajcie! Natychmiast!
Uciekajcie!
Ty zła suko!
Babciu!
Babciu.
W porządku.
Babciu.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Babciu.
Mi-mo.
To ja…
przepraszam.
Babciu.
Przepraszam.
Babciu.
Mi-mo…
Babciu.
Babciu!
Nie, babciu!
Babciu.
Babciu!
Zakończmy to tutaj.
Puść mnie, suko.
Chcesz to zakończyć?
Skończyło się, gdy umarł mój syn!
Ty suko…
Cholera!
Kim Mo-mi. To koniec.
Ręce do góry.
Kim jest ta staruszka?
Rany.
Mój Pan
przysłał mi swoją armię.
Chwila, czy to jest broń?
To broń!
Proszę odłożyć broń!
Kazałem odłożyć broń!
Odłóżcie swoją,
skurwysyny!
Cholera!
Proszę odłożyć broń!
Albo będziemy musieli strzelać!
Proszę pani!
- Powinnaś… - Ostatnie ostrzeżenie.
- …poczuć to, co ja. - Proszę odłożyć!
Proszę pani!
Odłóż broń!
Mój ból.
Nie!
Mi-mo! Kim Mi-mo!
Skąd to masz?
Kupiłam używany.
Co tym razem sprzedałaś?
Nic! Zaoszczędziłam i kupiłam za własne pieniądze.
Jazda!
Od tamtego dnia wiele się zmieniło.
Rodzice Ye-chun zostali moimi tymczasowymi opiekunami
i wróciłam do szkoły.
Nie żywiłam już nienawiści do innych.
A ona
nie pojawiała się już…
w moich snach.
KIM MO-MI
KONKURS TALENTÓW
GODZINA 18.31 15 GRUDNIA 1989
Wspaniale.
- Tak! - Kim Mo-mi, o czym marzysz?
O czym marzę?
Marzę…
żeby stać się kimś, kogo wszyscy kochają!
Wielkie brawa!
WSZYSTKIE POSTACIE, MIEJSCA, FIRMY, ORGANIZACJE, NAZWISKA I WYDARZENIA
WSPOMNIANE LUB OPISANE W SERIALU SĄ FIKCYJNE.
JAKIEKOLWIEK PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWEGO ŻYCIA JEST PRZYPADKOWE.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz