Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Сега е момент кога пее кон небото, кон него.
Паметиш како оди приказната? - Да.
Таа полудува. - По него? -По него.
Тогаш ја убиваат? Тогаш се случува нешто грдо?
Не, се уште. Да видиме како ти стои ова.
Вака? - Отприлика.
Готова? - Не.
Не можам.
Не можев да издржам.
Во ред, Сол, исфрли го тоа од себе.
Нека оди се.
Дај ми ја хартијата.
Фати ја!
Не можев. - Боже, мамо. -Што?
Побрзајте, ова е јавно веце! - Идам!
Ајде.
Побрзај. Ајде, ако не оди, не оди.
Дома.
Исчисти се.
Ајде. - Не.
Заврши.
Мост! Мост!
Баш преминуваме мост, како каубојки.
Моторизирани. -Мораме да го задржиме здивот, добро? -Добро.
И мораме да замислиме желба додека го држиме здивот. -Во ред.
Веќе имаш желба?
Да. -И јас ја знам мојата, но тајна е.
Не можев повеќе!
Значи дека желбата ќе ти се исполни. - Да ти ја кажам мојата желба?
Кажи. - Тато да не умре.
ТОТЕМ
Здраво, тето. Како си?
Исто добро. Се е спремно.
Да, да.
Семејството Сепеда не ми одговори.
Можеш да им испратиш порака да видиш дали доаѓаат. Да.
Одлично, тето.
Да, подарокот што го сакаат.
Како што реков, некаков подарок на шега за Тони.
Не знам, нешто што те насмеало.
Да. Доаѓа ли Обрегон?
Одлично! Не знаев дали ќе излезе порано од работа, одлично.
Само секунда, тето. Нурија, те молам, отвори ја вратата!
Не можам сега, зафатена сум Ајде ти, те молам!
Наведни ја главата, душо. Да, така. -Јас ќе отворам!
Сега малку ќе сетиш топлина, во ред? -Да.
Еднаш многу ме болеше увото откако бев на базен.
И баба Сусана ме излечи со ова.
Вистина?
Како си? - Добро.
Се чувствува жештината? - Да.
Доста се чувствува, нели?
Види, дојде Божјиот дар. - Здраво, Крус. -Здраво, Лусија.
Уште малку. Еве, преговарам. -Гледам.
Стави го носето, душо. - Не можам да дишам.
Само накратко, тато да те види. Ќе му биде супер, нели, Крус?
Да. -Прекрасна си. И имаме супер изненадување.
Никому не кажувај, ни на Крус.
Шест јајца и два филџана шеќер.
Ќе ги ставам тука. - Стави ги.
Видете каков подарок најдов.
Солесито, прекрасна перика, ми се допаѓа. -Фала. -Грда е.
Го донесов колачов за тато. - Фала, душо.
Многу добра перика, добро ти стои. Зошто се балоните?
И нив ги донесовме за забавата. -Не сакам кловнови!
Не е смешно, Естер. Тоа беше грдо, извини и се на братучетка ти.
Ако ги симне периката и носот. - Нема, остави ја на мир.
Не, слатка е. Перика со бои на виножитото.
Што има на крајот на виножитото, Сол? Злато. Ти си злато.
Дојди, душо, правиме колач. - Извини.
Така е подобро.
Убава си со тој нос. - Може да го видам тато?
Не сега, душо, нека се одмори.
Не сака да ме види? -Не е тоа. Мора да отспие за забавата.
Ќе ја оставам тука. - Фала, Крус.
Ајде да го направиме колачов, може, девојки? -Да!
Мамо, јас ќе ги ставам јајцата.
Сакаш да матиш јајца? - Да. -Ајде.
Мораш да матиш... Рековме шест јајца, не? -Да.
Одлично. Сега...
Диши.
Така.
Два, три.
Диши.
Длабоко.
Полека. - Да, да.
Одмори се.
Така.
Одиш сам?
Фала, Крус. - Тука сум.
Здраво, тето. - Здраво, душо. Како си?
Добро. -Каде е мајка ти? - Отиде в театар.
Морав да ја прашам нешто. Сега ќе и испратам порака.
Спремна си за забавата? - Да.
Колку сладок кловн си.
Личиш на татко ти со тој нос. - Не можам да дишам.
Симни го сега и стави го пак кога ќе почне забавата.
Ќе можам да одам да го видам тато?
Не, душо. Не допирај го, се одмора. Сакаме да биде добро вечерва.
Не допирај го, те молам. Спие. Вети ми. -Ветувам.
Нема да го допираш. Ветуваш? -Ветувам.
Одлично. Ќе ми помогнеш? -Да.
Сакаш малку кафе, Монси?
Не давај му кафе, пушти го. -Да.
Тука горе е валкано. - Да?
Преде. -Ќе ти дадам нешто да избришеш горе, не валкај се.
Да, мамо, малку е валкано.
И ти ќе чистиш?
Не можам да дојдам горе. - Земи, мамо. Кафето на Монси со туна.
Зошто му даваш кафе? Ќе се разболи.
Сакаш тука да чистиш? - Да.
Ќе го спуштиш Монси? - Дај ми го.
Држи го додека бришам тука.
Ќе се намокрам.
Ќе се намокрам, мамо. - Не наведнувај се, ќе паднеш.
Види, мамо. - Што, душо? -Види.
Не гризи го тоа, ќе те болат забите. Донеси син камен.
Тето? - Што е, душо?
Зошто умре баба? - Беше болна, имаше рак.
Види, мамо. - А каде спиеше таа?
Спиеше со дедо. - Но во која спална?
Мамо, постојат сирени? - Да. што рече, душо?
Во која соба? - Каде што спие татко ти.
Мамо. -Ќе ги оштетиш забите. Пушти го тоа, сериозна сум.
Те молам, дај ми го тоа. Доста.
Колку е добра водата!
Така, мамо. Види. - Супер.
Готово? - Да, прекрасна си.
Што е ова? - Чашка.
За вино?
Не баш.
Не, душо, не е за вино.
Ќе ги измијам рацете, мамо. - Во ред.
Ќе ми го дадеш овој сапун?
Што е ова? - Сапун.
Мал сапун. -Естер, погледни. Обетки или не?
Обетки.
Еве ти пешкир, избриши ги рацете.
Нури. - Што?
Другото веце не работи. - Еве сум, сега ќе завршиме.
Морам да ја измијам косата.
Побргу, побргу.
Не сакаш да си играш со ова? - Не, подобро со Монси.
Добро. - Монси.
Најдобриот секс во животот, но чувствувам вина, Роберто не знае.
Не чувствувам вина за Роберто, туку за себе, поради детето.
Не сакам постојано да ги повторувам грешките.
Со Роберто во еден миг чувствував како да сме добро.
Тоа беше свесен чекор.
И сега поинтензивно се враќам на старите срања.
Сакам да бидам најдобра верзија од себе за детето,
а мислам дека моментално сум најлошата.
Односно ако нешто порано било лошо сега е само полошо.
И ме вознемирува зашто не можам да се контролирам.
Кажи ми подетално.
Не сакам сево ова да му го оставам на детето.
Не сакам потсвесно да ги преземе овие срања што ги правам.
И бестрага...
Сол, душо, дај ми ја хартијата, те молам.
Тето. - Што?
Зошто ги тргнавте сите слики на тато?
Тој сакаше. Сакаше да види слики од нас како деца.
Помогни ми. Имам ли тука бои? -Не.
А на вратот? - Не.
Тоа е тоа. - Повели.
Фала.
Ги среди ушите, душо?
Да? Ќе му речам на Тилос да ти донесе четка, добро?
Може? Дај уште еден. - Не е добро да се троши толку хартија.
Тетка ти ме остави без пешкир.
Еве, уште еден и готово.
Не се гледа? Челото? Ништо?
Што е, Гарнача?
Здраво. - Здраво.
Здраво.
Здраво, убавецу.
Здраво.
Сега ќе работиме на ова.
Имаше право, тука енергијата е лоша.
Овие слики не помагаат тука.
На оваа жените плачат, чиста депресија и болка.
И овие деца тука страдаат.
Мораш да ги смениш сликиве, воопшто не ти помагаат.
За да можат да го извлечат духот или духовите кои се тука.
Не ти го допираа клавирот? - Не. -Тоа е добро.
И тие некогаш се штетни.
Но не претерувај, се чувствува на секој чекор.
Се чувствува енергијата, силна е. -Боже.
Не знам со кого си вмешана но со кого се дружиш.
Внимавај, енергијата е многу лоша. Не паничи.
Сега ќе ја извлечеме таа енергија. Тоа ми е специјалност. -Да.
Добро е што ти кажале за мене. - Да.
Ќе ти помогнеме тебе и на брат ти.
Знам дека имаш болен брат.
Не грижи се, не паничи, ќе решиме се. -Да.
Но баш е силно. Види како се наежив.
Но не грижи се, и тие го чувствуваат моето присуство.
Не грижи се, сега ќе се ослободиме од нив.
Ќе те замолам само да соработуваш. -Да.
Држи ги рацете вака, со крстот.
И помогни ми да ги истерам одовде. - Да.
Тука се. -Да? - Тука се, се чувствуваат.
Да? -Не паничи, мораш да им покажеш дека си посилна од нив. -Да.
Сега ќе ги истераме, ќе видиш. -Да, ќе заминат.
Надвор! Не ве сакаме.
Не малтретирајте не, не правете зло тука.
Никој тука не ве повреди, не бараме ништо од вас.
Пуштете не на мир. Сите ние сме духови, семејство и личности на светлината.
Надвор одовде! Надвор!
Застани онаму, душо. Не плаши се, нема да те опседнат.
Надвор!
Ве молам.
Але? - Да?
Але, тука има нешто. Тука се чувствува нешто.
Но...
Але, тука се чувствува нешто, но не е зло...
Се чувствува нешто добро. Нешто исполнето со љубов.
Што се случило тука?
Што се случило на ова место, Але? Паметиш ли?
Да, мама тука ги минуваше попладнињата.
Тогаш тоа е мајка ти.
Мајка ти не не остава.
Не сака да ве остави, чувствува страв.
Не грижи се, замина.
Се е во ред, смири се.
Излезе, одиме.
Да си одиме одовде.
Ајде, во библиотеката.
Немаш сламки? - Не знам.
Види, личи на олимписки пламен.
Одиме по победа.
Каде сега, Але? - Ходникот?
Излегува лоша енергија и влегуваат оган, светлина и моќ. -Да.
Смрди на чад.
Доста, Алехандра. - Бргу ќе завршиме, тато, еве.
Ќе ја запалите канцеларијата. - Тука.
Не сум за овие магии. - Одиме.
Надвор. - Одам, тато.
Зошто го имаат тета Алехандра
и онаа госпоѓа оној запален свиток?
Луди се.
Пушти го тоа, Естер.
Вака е во ред, ги балансираме енергиите.
Се е многу добро. Со ова мојата работа заврши.
Уште само стави малку сол во секоја од овие канти
за да ги измиеш нозете и рацете на болниот.
Ќе му биде подобро, ќе видиш.
Мојата работа заврши, одам.
Потсети ме како се викаш, за другпат. -Да.
Се вика Лусида, што е синоним за среќа.
Лусида. Да ти платам. Две илјади, така?
Не, душо. Всушност...
Три илјади, зашто оваа работа беше тешка и ризична.
Ќе морам три дена да се одморам бидејќи беше напорно.
Може 2500? - Може.
И ќе те замолам да ме предложиш. - Се разбира.
Чекај ме. Фала, Крус, не знаеш колку ти благодарам. Не се задржуваме.
Здраво, Сол.
Здраво, Естер.
Ова не е играчка. - Тато, смири се, те молам.
Морам во дуќан по некои работи. - Не го наполнија.
Ќе ти ја оставам Естер. - Не оди!
Морам да одам. - Не.
Тато, заборавив. Утре мораме да му платиме на г. Хименес, доцниме.
Нема веќе пари за третмани. - Па мораме да платиме сеедно.
Тој не сака проклета забава. - Престани со тоа и забавувај се.
Морав да се измијам во мијалникот. - Косата ти е прекрасна.
Не е. -Пушти ме, душо, морам да одам. Не останувам долго.
Не сакам да одиш. - Те молам, пушти ме.
Не се задржувам, веднаш се враќам.
Не се задржувам, ветувам.
Не, душо, па што е ова?
Можеш ли да ми помогнеш да ги кренам овие перници? Мислев дека чистиме.
Помогни ми, некој ќе се отепа со ова.
Солесито, те молам, помогни ми.
Веќе е доцна, душо. Погледни го ова. Те молам. -Да, тето.
Сол, крени ми го ова.
Ајде, помогни ми.
Помогни ми, Сол.
Не, не.
Извини.
Жал ми е, немам одговор.
Кога ќе биде
Ако технологијата на иднината не успее,
најверојатно крајот на светот ќе биде кога сонцето ќе поцрвене,
за многу милиони години. - Што правиш?
Крус, ме преплаши. - Многу? -Да.
Што правеше? - Разговарав.
Со мобилниот? За што?
Ништо, поставив прашања. - Какви прашања?
Дали ќе има крај на светот.
Го праша мобилниот дали ќе има крај на светот?
И дали тато ќе умре.
Ти знаеш повеќе нешта од ова. Многу повеќе.
Како си?
Добро. - Да? Сигурно?
Да.
Понекогаш чувствувам како тато да не ме сака. Не сака да ме види.
Кога сме кај тоа, не би требало да си со него?
Толку те сака што постојано мисли на тебе, ме испрати да видам како си.
И да ти кажам дека се бања за да не смрди на коза.
Сака да биде згоден за тебе.
Татко ти не те сака, апсолутно те обожава.
Со сето срце.
Мојата Сол.
Многу те сака, драга.
Ти се колнам. Ветувам.
Испружи го јазикот.
Горе. Долу.
Лево. Десно.
Многу си здрава. - Верувам.
Се гледа по јазикот.
Дувни.
Што пиеше, Сол?
Таму имаше една вазна, ми падна и се скрши.
Ја турнав со крпата и таму имаше шише вино.
Испив голтка и има ужасен вкус. Има вкус на крв.
Си пробала крв? - Кога ми падна забот.
Да.
Не пиј го веќе ако е ужасно.
Ти дојдоа братучедите. Го земам ова зашто дедо се испитува за тоа.
Излези на сонце, Сол. Да земеш малку воздух.
Легни на тревата и ќе ти донесам леб и вода, може?
Ветуваш? Сега ќе дојдам.
Сериозно? Барав да помогнете. Изабел, чисти со мене.
Еве да одговорам на последната порака. -Не може, нека те чекаат.
Дојди да ми помогнеш. - Тоа не е праведно.
Тој ништо не прави тука, а јас одговарам. -И тој ќе стане. Чава?
Зошто јас? -Како зошто? - Сега ја пуштив играта.
Изгаснете се и ве молам, дојдете да ми помогнете.
Јас вчера ти помогнав, мамо. Може ли тој денес?
Таа живее тука бесплатно, јас сум уште дете. Таа е полнолетна.
Двајцата, ајде.
Ајде. -Идам. - Веднаш.
Мамо, не сфаќаш ли? - Што?
Тоа е сексистички. Нему никогаш ништо не му велиш. -Ама ајде.
Пушти ме. - Ајде, дај ми го тоа.
Ви давам три секунди. - Мамо, смири се.
Не смирувај ме, ќе бидеш казнет два месеца, Салвадор. -Да?
Два. Двајцата. Престанете. -Еве.
И насмевнете се!
Мамо, Чава ме малтретира.
Да видам како го правиш тоа. - Вака.
Не, душо, не така.
Како што те научив. Гледај ме мене.
Сега ти му работиш. -И ти. - Затоа момчињата стануваат сексисти.
Само продолжи така, душо. Многу ти остана.
Не, душо, те молам, немој. Дојди да ми помогнеш. -Да, мамо.
Фати тука, стави малку од ова. - Ајде!
И правиш топче. Така.
Се труди да не се распадне. - Еве.
Направи многу правилни топчиња, може ли? -Да.
Мораш многу да ја месиш.
И овие тука. - Да. -Така е.
Смрди на запалено.
Се запали! - Што? По ѓаволите!
Колач за вујче Тони. - Дај ми го млекото.
Да ти помогнам? - Само напред. Бестрага.
Што ти е со прстот, мамо? Се изгоре? -Да.
Дај да видам. - Тука.
Те сакам, мамо. - И јас тебе.
Колачот за вујче Тони се запали. -Да.
Тоа веќе не ми е важно. Ти си ми важна. Не сакам да си тажна.
Не, душо, не грижи се. Бргу ќе ми помине.
Но би сакала да направиме колач. Можеме да направиме нов.
Ќе направиме друг.
Како ќе се извлечеш?
Победувам!
Здраво, како сте, луѓе? - Здраво.
Здраво, вујче Напо. - Проклета екипа. Како сте?
Може да ја видам рибата? -Да, за Сол е. Одиме да и ја дадеме. Како си, Чавита?
Одлично. - Чави?
Сол! -Здраво. -Како си? - Тоа е за мене?
За тебе е, тоа е златна рипка. - Сакам една!
Сакаш една? И тебе ќе ти донесам. Но оваа е за Сол.
Сол, предобра е. -Нели? - Како ќе ја наречеш?
Треба да му дадеш име. - Куче. -Еустакио?
Куче? -"Нугет".
"Нугет"? - Јас гледам лице на Медуза.
И во "Нугетс"? - Што велиш ти, Чавита?
Гледам ајкула или мачка. Мачката би била смешна.
Прекрасна е . -"Нугет" е убаво име. Со кечап.
Зашто е црвен. - Не треси, ќе се преплаши.
Да, тие први чувствуваат земјотреси.
Чувствуваат вибрации зашто најмногу се чувствуваат во вода. -Да.
И чувствуваат вибрации и кога не се во вода оти, иако имаат мали мозоци,
вешти се и можат да ги сетат сите вибрации.
Мораме да ја ставиме во ќуп. - Ќе дојдеш да побараме? -Да.
Да побараме ќуп да не стои во ќесето. -Машко е или женско?
Не знам, но... -"Нугет" им одговара на сите.
"Нугет" е универзално, унисекс. -Одиме по ќуп.
Сега ме бакна!
Пази, фати го оздола и внимавај. - Многу внимавај.
Лекарката ми рече дека наодот е многу лош.
Мораме да размислиме за лечењето на 'рбетниот мозок.
Доста. -Молам? Ништо немаме, продавам се мое. Немаме пари.
Но има тешки болки. -Има морфиум. Да не зборуваме денес за ова.
Мамо, ја исчистив дневната.
Следниот пат кога ќе одам во аквариумот.
Така и онака не морам да одам да купам риба.
Можеме барем да размислиме. - Се е полно со брашно.
Здраво, како си? Здраво. - Здраво. -Доцниш и се жалиш.
Да, зашто трчам низ градот по органски работи за Тона.
Четири и пол часа за дуќан? - Морав да одам во центарот.
Подобро помогни ни, Напо. - Затоа и дојдов.
Слушајте, мислам, дека мораме да размислиме за хемотерапија.
Баш сега? - Зошто не?
Веќе е решено.
Веќе стопати разговаравме за ова. Тона не сака. -Има морфиум.
Лошо му е. -Најважно е да се почитува одлуката на Тони. -Да.
Не решаваш ти. -Не е дека не го сакаме... -Доста.
Не правиме ништо. - Сите ги избањавме.
Ја паметиш мама? Сакаш пак да го поминеш тоа? Доста. -Да.
Престани, те молам.
Хемотерапијата е тешка. - Да, но морфиумот е страшен.
Многу е чуден од тоа. - Но решил. Доста. Не сега.
Само морфиумот му ја олеснува болката. - Вујче, види ја мојата рипка.
Лошо е, но така е. - Види!
Прекрасна рипка! Морам да ти купам аквариум. -Да.
Добро е што сега е во ќупче.
Ајде, душо. -Добро, барем можеме да размислиме на тоа.
Можеме пак да го прашаме. - Да, ве молам. -Доста.
Не можеме да решиме за него. - Ајде, прашај го.
Што? -Има ли храна за рипката? -Да.
Да, чекај да ја побарам. -"Нугет" е гладен.
Подоцна, те молам.
Последната. - Во ред.
Нормално дише.
Фала, Крус. - Секако.
Бев во супериорна и инфериорна вилица. Односно, горна и долна.
"Два хексаграма ја покажуваат исхраната како природен процес".
Влечи!
Тато, изгасни ја ламбата, те молам. Почнуваме со квантна терапија.
Чава, и ти. Можеш ли да го изгаснеш мобилниот? Стави го на авионски режим.
Можам ли да ве замолам за секунда внимание?
Почнуваме со квантна терапија.
Естер, те молам Да ги затвориме очите. -Чава.
Длабоко дишеме. Поентата е да се фокусираме Тони да биде во ред.
Однадвор доаѓа квантна енергија, само мораме да ја прифатиме.
Неколку минути. -Напо, земи колач. -Секако.
Чувај ми ја чинијата. - Во ред.
Извинете што ве снајде ова, но рано дојдовте.
Ти реков. -Знаеш каков ќе биде сообраќајот подоцна.
Не, супер е што дојдовте. Фала ви многу.
Само тоа. Замижете, дишете и држете го телото отворено.
Можеме да ги затвориме очите.
Се плашам. -Да дишеме и да мислиме на Тона. -Мисли убаво за вујче.
Не излегувам.
Да ја пробаме пелената?
Одам да и кажам на сестра ти.
Крус, можеш ли да го повикаш твојот пријател?
Да видиме. - Можеш ли да ме преслечеш?
Да. Дај да те исчешлам. - Не, мамо.
Ајде, седни. Симни го ова.
Не! Ќе врне! - Да, што ќе правиме?
Се ќе префрлиме внатре.
Реков дека требаше да нарачаме шатор.
Скапи се, немам ни паричка. - Да, но сега се ќе ни се намокри.
Се ќе префрлиме внатре.
Тато е неподнослив, да му кажеме да се смири. Ако не сака, нека не доаѓа.
Чекај, се ти се заплетка.
Да видиме. -Прво рацете. Сега се е заплеткано. Ти реков, чекај.
Гледаш? -Требаше да направиш плетенки како што ти рековме.
Јас ќе те исчешлам, мајка ти не знае.
Што е ова? - Што? -Во ракавот е.
Ставаш... Престани да пиеш, во ред?
Дојди, душо. - Лудачке!
Ти си луда.
Прекрасна си.
Здраво. - Здраво, како си?
Фала што дојде. - Здраво, како си?
Добар ден, господине. Мило ми е што ве гледам. Имам подарок за вас.
Се надевам дека ќе ви се допадне. Фала за поканата.
Ова е Иван. -Здраво, како си? - Мило ми е, добре дојде.
Здраво, како оди?
Здраво, добровечер.
И ене го Тона, исончан, како да е од Акапулко...
Шета по плажата. -Сензуален и слаб. - Самоуверен.
Како излезе? -Секоја година се одржува фестивал.
Избираа најубаво момче. Се натпреваруваа.
Како "Мис универзум", но момчиња во гаќи.
Веднаш му рековме да се пријави. - Се одржуваше во училиштето.
Учествуваа момчиња од сите класови. - И кој победи?
Тона!
Не ми се допаѓа оваа. - Не?
Пробај ја оваа.
Фала, Крус. - Нема зошто.
Оваа е добра.
Така.
Ќе бидеш душа на забавата.
Мојот Роки Тона. Роки Тона!
Што? - Морам да се вратам.
Зошто? - Се посрав.
Тона.
На здравје!
Драго семејство, момент, молам.
Сакам да ве замолам да собереме пари за Тона.
Да оставам тука или да додадам? Фала ви многу.
Фала, стрико. - Стави во средина.
Нешто за касичката. - Примаш картички?
Може и тоа, момци.
Секако, еве оставам тука. Фала ви.
Неверојатно е. Костуми, фустанчиња, чевлички.
Да, кога е надвор жешко, бетонот многу се загрева.
Па и купивме чевлички. - Јас ништо не купив.
Купивме чевлички, но не може да оди со нив.
Доста, престанете да ме снимате!
Пуштете ме!
Солецито, игнорирај.
Доста! Пуштете ме!
Пуштете ме! Доста!
Што е, Солецито? - Смири се, Сол.
Извини, Сол. -Само шега е, душо. - Не снимајте ме!
Што се случи? - Не лути се, душо, во ред е.
Скршен е, не грижи се. - Црвен картон за дронот!
Знаеш, несреќа... Но се е во ред. - Да, но... -Дали е Сол добро?
Сол... -Претпоставувам да, но сигурно е комплицирано. -Да.
Здраво, срце. -Здраво, зошто не излезе на забавата?
Зашто тато се спрема. - Може да го видам?
Дај ми секунда да проверам.
Влези.
Здраво, тато. - Здраво, душо.
Среќен роденден. - Фала ти, среќо моја.
Дај да те видам.
Имам подарок за тебе.
Види, за тебе е.
Уште е... -Свежа е. - Бојата се уште е свежа.
Ти се допаѓа? Ги има сите твои најдраги животни.
Був.
Знаеше ли дека бувот тука има мало светло
за да го види пленот, го крши и го јаде. -Вистина? Не знаев.
А змијата... Постои една најмоќна змија на светот,
црна е и ако те касне, умираш. -Црна мамба?
Да. Фала ти. - Нема зошто.
Многу си слаб.
Знам, душо, затоа не сакав да ме видиш ваков.
Ти го насликав ова за да можеш да ја гледаш кога сакаш.
Зашто понекогаш многу сакаш некои нешта, но не можеш да ги видиш.
Но со тебе се во други облици.
Знаеше ли дека колибрито мавта со крилјата милион пати? -Вистина?
Да, никогаш нема да може да ги избројат зашто одат вака...
Вреват ли? Зум зум?
Речиси никогаш. И имаат клун и одат по нектар.
И никогаш не се уморуваат зашто крилјата им се движат многу бргу.
Здраво. - Кој е? -Мама!
Душо! Како е мојата прекрасна Солесито? Те слушав.
Види ја ти неа, колку е згодна.
Од каде доаѓаш вака облечена. - Знаеш, од театар.
Како си? - Добро, ти?
Добро. -Колку ми е убаво што те гледам, душо. -И мене.
Како си? - Среќна што те гледам. Пази.
И јас сум. Виде ли што нацртав за малечката?
Прекрасна е.
Среќен роденден. - Фала.
Ти донесов подарок. - Да? Се надевам дека е добар.
Јас и ова девојче ти спремивме нешто посебно. -Да?
Имаме супер изненадување.
Восхитена сум од сликава. - Ја наслика за мене.
Знаете што? -Што? - Стрико Напо ми подари рипка.
Вистина? Како се вика? -"Нугет".
И каде е? Ја изеде? - Не, мамо. -Ја изеде!
Долу е, во ќупот.
Каква боја има? - Златна.
Што ќе и дадеме да јаде? - Стрико има храна за рипки.
Добро, затвори ги очите.
Не гледај, не мами.
Кога сум мамел? - Можеш да гледаш. Левата или десната?
Левата или десната? - Познавајќи ја неа, секогаш е левата.
Левата.
Сигурно.
Што е тоа?
Нешто што многу долго го барав за твојот роденден.
Што има внатре? -Научи не како се користи, мамо.
Внатре се...
Семки од тамаринд. - Што?
Вака функционира. Го протресуваш вака.
"Воала". - Леле.
Мораме да погодиме каков облик имаат.
Веќе знам. Тоа се насмевка, очи и нос.
Или може да е море, плажа и лежалки.
Што гледаш ти? - Хоризонт на плажа. -Хоризонт.
Таа точка каде што завршува погледот. Тоа го гледам.
А тим мамо? - А ти?
Јас гледам облак кој испушта капки.
Имаш право. - Да?
Ако гледаш од оваа страна, еве облак.
Многу ми се допаѓа, фала. Одличен подарок.
Нема зошто. Со часови можеш да бараш облици. -Ќе барам.
Тона, дојде мојот пријател со тоа што го сакаше.
И Але ме тормози.
Тогаш одиме.
Одиме по "Роки 27" и сите кои недостигаат.
Каква чудна забава. Сите се Тона, страшно!
Здраво, Пончито.
Естер. -Среќен роденден, вујче. - Фала.
Куме. -Како е, брат? Добро е што те гледам.
Мило ми е што те гледам. - Еј, вујче Тона!
Внуку! - Среќен роденден. -Фала.
Хулис, ти направи се, нели? - Ти се допаѓа изненадувањето?
Луда си, полн сум со емоции.
Анита. -Честитки. - Фала.
Фала на сите!
Васаљо! - Што е, Тонаја?
Чудно е да си го гледам лицето постојано. Подобро да ве гледам вас.
Фала за се. - Многу те сакам, брату.
Не ни требаше на забавата. - Каде беше?
Во вецето.
Стави нешто помеѓу овие две.
Долу. Не така, стави заштита. Вака, погледни.
Заштита и потоа ова.
Го оставаш ова. - Се е во ред? -Да.
Не беше тука, добро? - Да.
Помина, Гаранча.
Стојам со маските, глобусот, многу навистина.
Да, заедно сакавме да ти донесеме подарок. И ова е подарок.
Секогаш има караница и подоцна велат дека имаш разгалени колеги.
И тој беше тоа. Знаеш дека те сакам во тој поглед.
Секогаш им велев за случајот на Пауло Фреире.
Учењето е дијалошки процес, пат кој оди во две насоки.
И во таа смисла, јас...
Се извинувам зашто приговарав за името Тонатиу за белец.
Домородците го викале така Педро де Алварадо, бил лош освојувач.
Бил одговорен за масакрите во Чолула и храмот Тошкат.
Но постои еден светол дел на сонцето, Сол.
Зашто постои подземно сонце.
Лакадонците велат дека јагуарот оди. Тој оди во моментов.
Тој е ноќното сонце. Но постои и светло сонце.
Иако е сонце на пладнето, не му недостига декаденција.
Свети без тага до самрак.
И така Тонаја се претвори во Тона.
Преку работа и уметност.
Мене тоа... - Ни истинува храната, Васало.
За предците малку пијалак, на здравје!
Јас сакам да му кажам на Тона во моментов, на неговиот роденден,
подобро е да се зборува за Тоналпохуаљи чие име има ист корен
Тоа е 260-дневен ритуален календар на Средна Америка.
И, како што Тона знае, времето во Средна Америка е циклично.
Во овие земји циклусите се враќаат на место, но не е истото место,
тоа е влезна спирала, која оди на други места,
иако се чини дека се враќа на истото место.
На овој посебен роденден, Тона,
сите сме тука, на истото место, но на друго место.
Јас не би требало да држам говор.
Извинете.
Прекрасен говор!
Тона, пријателе,
ме научи на љубов преку своето пријателство.
Сите патувања на кои одевме заедно,
астрални или географски, сочинуваат дел од мојата карта.
Те сакам.
Ајде, Васаљо!
Полека.
Горе, горе за боговите!
Се спушта!
Се спушта, внимавајте!
Не, не!
Ќе се запали!
Дувни. - Да дувнам?
Мртва пијана си. - Не сум. -Нури, те молам.
Испив неколку голтки, смири се. -Веќе не пиеш.
Зошто да не пијам? - Дојди, те молам.
Зарем не е ова забава? - Да, но ти не си на неа.
Но го завршувам колачот за забавата. -Остави го колачот.
Тона веќе четирипати праша за тебе. Дај да те избришам. -Глупост.
Погледни си го изразот на лицето. Навистина, Нури...
Продолжи, убаво е.
Пиј кафе.
Искрено? -Навистина смрдиш, те молам, пиј.
Тона четири пати праша за тебе, дојди на забавата.
Пушти да го довршам колачот. - Готов е. -Не, не е се уште.
Не пиј веќе. Момент, ајде, ова е забава. Погледни се.
Оди си.
Каква си ти... - Што? Пушти ме.
Колку долго ја планираме забавата? Нешто посебно за Тона?
Знаеш што? Ја планираме оваа забава зашто ти ја сакаше.
Да, сакав забава за брат ми.
И доста ми е од тоа што сакаш да ме контролираш.
Контролираш се во куќава. - Не е вистина.
Ти разведри се. Не кажувај ми мене да се разведрам зашто нема.
Ти опушти се зашто сакаш сите да прават што сакаш ти... -Замолчи.
Не молчам! -Луѓето се надвор, нема сега да се караме, те молам.
Тогаш пушти ме, ти дојде да се караш. -Не, дојдов по тебе.
Сакаш да се караш. -Сакам да излезеш на забавата. -Но јас не сакам.
Не сакаш? - Не сакам.
Тогаш излези и осмели се да му кажеш на Тона дека не сакаш да бидеш таму.
Доста ми е од тебе. Знаеш што? Прави што сакаш.
Зошто ми го земаш пијалакот? - Мртва пијана си и доста ми е од тебе.
Еве ќе ти ја довршам фризурата и оди на забавата.
Мамо, не сакам да одам на забавата, сакам да ти помогнам.
Морам да го довршам колачот.
Мамо, не сакам да пиеш.
Не, душо, само денес зашто е забава. -Добро.
Многу убаво, душо. Сега оди на забавата, може?
Добро. Само малку, мамо.
Не, душо, доцнам. Ајде.
Добро. - Имам уште многу.
Монси.
Колку е убав. Колку месеци има? -Пет.
Пресладок е, како од списание. - Уште е маче.
Мачките се толку убави. - На Естер е.
Ми го остави да го чувам.
Тоа го велиш, но не ги зеде. - Ти ги плати.
Се викаш Кају? -Да. - Кој јазик е тоа? Што значи?
Не, на мајка ми и се допаѓаше цртаниот Кајљу. -Да?
Да, така остана. Тоа е благороден и сентиментален цртан филм.
И ти се допаѓа името? -Да, го засакав и цртаниот и се. -Да.
Дај ми уште еден час. -Полчас. Мора да добие лекови и да се одмори.
Но среќни се. Помогни ми, ајде, уште еден час. -Морам да одам.
Ама не, ајде. Остани уште малку. Уште еден час.
Вечераше ли? - Не, грицкав.
Остани. - Добро.
Помогни ми со Тона. -Во ред, но веќе втора недела не ми плати.
Извини. -Не брзај. - Забавата и сето тоа... -Да, не брзај.
Да видам колку се собра... - Ќе падне.
Леле, извини. Еве го. - Што ти реков за цигарата?
Еве, ја изгаснав. - Готово.
Ти ветувам дека остатокот ќе ти го дадам следниот петок.
Но подобро нешто одошто ништо.
Фала ти за се. Остани уште еден час. - Еве нешто за моето слабичко момче.
Фала, Крус. - И тебе.
Што е, Нури? Не излегуваш на мојата забава? -Уште малку, ветувам.
Што правиш? -Твојот колач, но не сакам да го видиш.
Уште изненадувања за Тона. - Седни.
Што е? -Среќен ли си? - Да, одлично е. -Да?
Да, убаво е што ги видов сите.
Драг мој брате.
Добро ти стои кратка коса. - Тоа беше за да те развеселам.
Фала, но гледаш колку сум јас бушав.
Што правите? Ајде, дојдете.
Да, ајде, доста работиш. - Дојди, Нури. -Веднаш, ветувам.
Неподнослива си. Ајде. - Доаѓам. -Одиме.
Те чекаме надвор, Нури. Бргу! -Уште малку, еве.
Тона.
Што е, тато? - Сакам да ти дадам нешто.
Го ставив ова во садот за цвеќе на мама.
Работам на тоа осум години.
Ти го подарувам. - Фала, тато.
Изненадување! - Леле!
Тоа е само за муабетење.
Така е. Можност за...
Фала, многу ме усреќи.
Со топчињата и се.
Види, Естер. - Што?
Дај ја другата нога.
Види го нашиот трик.
Сега сме една личност.
Сега сме две.
Една. - Две.
Ти претстави не, може? - Може. Како?
Испробај.
Добре дојдовте сите, мажи и жени.
Сега ќе имаме песна.
Песна и спектакл. И кажи им дека си диригентка на оркестарот. -Да.
Добре дојдовте, дами и господа.
Имаме настап за вујче Тона.
Маестро, музика! - Диџеј Чава!
Тивко!
Браво, Сол!
Колку слатко!
Ајде, момче мое. Можеш да паднеш, но не крши се. Ти секогаш можеш!
Се е во ред, другар. Ајде.
Вујче! - Се ќе биде во ред.
Каков ден, а?
Ајде, Тона.
Те сакаме, Тона.
Те сакаме, Тона! - Те сакаме, Тона!
Вујче, сакаш колач? - Да, мислам дека сум гладен.
Колачот е спремен!
Направете место!
Опа, мамо.
Нури, колку убаво. - Е, тоа е сликарство.
Научи ја сестра ти, Тона. - Фали, Нури.
Колку убаво? - Нема зошто, душо.
Тато, гледаш колку сентименталност. - Да, брат ми и сестра ми ме исмеваат.
Говор! -Желба? Што да посакам? Чизми како на Рутин.
Посакај нешто! - Мојата желба... Не знам.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС