7 CZERWCA 2021 R.
Numer alarmowy hrabstwa Hampton.
Mówi Alex Murdaugh z Moselle Road 4147.
Musi tu przyjechać policja i karetka!
Moja żona i dziecko zostali postrzeleni!
Adres to Moselle Road 4147 w Islandton?
- Właśnie tak. - Dobrze.
- Proszę zostać na linii. - Szybko!
To morderstwo z zimną krwią.
Tu 717. Teren zabezpieczony.
Biała kobieta i biały mężczyzna z ranami postrzałowymi głowy.
To długa historia.
Parę miesięcy temu mój syn rozbił się motorówką.
To na pewno ma z tym związek.
SKANDAL W KAROLINIE POŁUDNIOWEJ: KTO ZABIŁ PAULA I MAGGIE MURDAUGH
Dzień dobry, tu operator AmTel
z aresztu śledczego Alvin S. Glenn.
To rozmowa na koszt odbiorcy, dzwoni…
Alex.
Cześć, Bus.
- Cześć. - Co słychać?
W porządku.
Jim powiedział, że w zeszły piątek postawiono mi kolejne zarzuty.
Wiesz, że to przesada?
Tak.
Próbują wszystko na mnie zwalić. Wiesz o tym?
Wiem.
Ale dam radę.
Nie przejmuj się tym.
23 STYCZNIA 2023 R. ALEX MURDAUGH PRZYBYŁ DO SĄDU
JAKO OSKARŻONY O ZABÓJSTWO ŻONY I SYNA.
NIE PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY.
- Alex Murdaugh! - Czy było warto?
- Warto było? - Czemu to zrobiłeś?
Miło jest wyjść z aresztu?
Wstydź się za to, co zrobiłeś żonie i synowi!
Pytam z ciekawości.
Buster, powiesz coś?
Jestem Rebecca, Becky Hill.
Pochodzę z Walterboro.
Kocham swoje hrabstwo i swoją pracę.
SEKRETARKA SĄDOWA
Jestem sekretarką sądową hrabstwa Colleton.
Jesteśmy urzędnikami, którzy zajmują się sprawami sądowymi.
Przygotowania do procesu Alexa Murdaugha były czymś niezwykłym.
SĄD HRABSTWA COLLETON
Murdaughowie pracowali jako prokuratorzy
w tym sądzie od 1920 roku.
Na tylnej ścianie sali sądowej wisiał pozłacany portret dziadka Alexa.
Sędzia kazał go zdjąć, więc gdy po wejściu spojrzało się w lewo,
widać było jaśniejsze miejsce po portrecie.
Przez setki lat Murdaughowie
służyli jako prokuratorzy w sprawach o morderstwo właśnie w tej sali.
Od dawna nie było tak głośnego procesu
w małym miasteczku w Karolinie Południowej.
Wiedzieliśmy, że hrabstwo musi się zjednoczyć
i przygotować się na wszystko.
Podczas wybierania przysięgłych
widać było, jak mała jest to społeczność.
Wysłali 900 wezwań.
Jeśli poszedłeś do kościoła,
wezwanie dostała jedna na 20 czy 25 osób.
Córka prawie została przysięgłą.
Była podekscytowana.
W tak małej społeczności znajomość z Murdaughami to nic,
trzeba było powiedzieć: „Byłem z Alexem na balu szkolnym”.
Dzień drugi.
Dziś rano w tym sądzie
wybrano członków ławy przysięgłych.
Mamy teraz pulę osób,
z której ostatecznie wyłonimy 12 przysięgłych i sześciu rezerwowych.
Podobno musieli wybierać spośród 900 osób.
Byłam drugą wybraną osobą.
Musieliśmy zrobić to porządnie.
Potraktować Murdaugha sprawiedliwie.
Miałam szczęście, że mogłam tam być. Chciałam tam być codziennie.
Ważne było, by codziennie być na sali sądowej.
Do sądu jechało się około 8 rano. Rozprawa zaczynała się o 9 lub 9.30.
Wokół gmachu rozciągała się kolejka ludzi.
Jak do kolejki w wesołym miasteczku.
Udajemy się prosto na salę sądową.
Do zobaczenia w Karolinie Południowej.
Robiono zdjęcia. Niektórzy nagrywali filmy do mediów społecznościowych.
Wraz z ekipą dotarłam do sądu około ósmej.
To szaleństwo.
Nie ma końca.
OJ Simpson komentuje proces Alexa Murdaugha.
Umieścił nagranie w mediach społecznościowych.
Posłuchajmy.
To ja.
Wiele osób pytało, co myślę o procesie Alexa Murdaugha.
Nie wiem, czemu traktują mnie jak eksperta.
Wcale bym się nie zdziwił, gdyby wygrał. Tak tylko mówię.
Przed procesem nie ujawniono wielu informacji.
Dzięki łuskom z miejsca zbrodni wiadomo, z jakiej broni postrzelono Maggie i Paula.
Murdaughowie mają broń tego typu,
ale narzędzia zbrodni nie znaleziono.
Nie ma żadnych świadków.
Mówi się, że miał pomoc. Istnieje teoria „kuzyna Eddiego”.
Alex twierdził, że to on postrzelił go w głowę
i to on otrzymywał czeki do czasu morderstw.
Gdy wychodzisz z domu
i widzisz mnóstwo śniegu,
to jest poszlaka wskazująca, że śnieg padał, kiedy spałeś w nocy.
Jest równie ważna jak dowód bezpośredni,
ale przysięgli myślą raczej,
że aby uznać kogoś za winnego,
muszą być przekonani ponad wszelką wątpliwość.
Był to więc proces poszlakowy
dotyczący przemocy wobec czyjejś żony i dziecka.
Uznałem, że przekonanie ludzi przy pomocy dowodów poszlakowych
będzie poważnym wyzwaniem.
Dick Harpootlian, Jim Griffin i ich zespół
to bardzo kompetentni i zdolni prawnicy.
Uznaje się ich za wybitnych obrońców w sprawach karnych.
My tak uważamy.
Kilka tygodni przed procesem powiedziałem Creightonowi:
„Przyjadę do Walterboro
i wezmę udział w tej sprawie.
Ale nie myśl, że ją przejmuję”.
Mówił, że on będzie jak Roosevelt, a ja będę jak Eisenhower.
Jestem twoim szefem, ale to ty szturmujesz plaże Normandii.
Pierwszego dnia procesu
Alex powiedział: „Dzień dobry, pani Becky, jak się pani miewa?”.
To była raczej beztroska.
Jakby to miało potrwać tydzień lub dwa,
po czym wrócimy do domu.
To wszystko minie.
- Przejdziemy do wstępnych oświadczeń. - Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Zobaczycie nagrania z zeznaniami
Alexa Murdaugha.
Jest mnóstwo dowodów.
Kluczowym dowodem w tej sprawie będzie dowód z telefonów komórkowych.
Z komórki Alexa, komórki Maggie,
z komórki Paula.
Dowiecie się, co się działo
w życiu Alexa Murdaugha, nim nadszedł ten dzień.
Co się działo tamtego dnia, co do tego doprowadziło.
Wszystko się waliło.
Posłuchacie, jak ta tykająca bomba wybuchła 7 czerwca 2021 roku,
kiedy, jak wykażą dowody, Alex zabił Maggie i Paula.
Będą też nagrania z kamer policjantów, którzy przybyli na miejsce zdarzenia.
Zwróćcie uwagę na to, co mówi i jak się zachowuje.
W ciągu kilku minut stwierdzi, że ma to związek z wypadkiem łodzi.
To długa historia.
Parę miesięcy temu mój syn rozbił się motorówką.
Grożono mu.
To na pewno ma z tym związek.
To Alex Murdaugh.
Alex był kochającym ojcem Paula
i kochającym mężem Maggie.
Te „fakty”, które przestawił tu prokurator generalny,
to nieprawda.
Nie ma świadków.
Nie ma nagrań z kamer ani odcisków palców.
Żadne dowody kryminalistyczne nie łączą go z tą zbrodnią.
On tego nie zrobił.
Według obrony motywem była zemsta. Może chodziło o narkotyki.
Może to zemsta kogoś przypadkowego. Może chodziło o wypadek na łodzi.
Proces był prawie całkowicie poszlakowy i było wiele niewiadomych.
Od samego początku ważne było ustalenie, że katalizatorem,
od którego wszystko się zaczęło,
był wypadek na łodzi.
Przez niego Paulowi mogła grozić odpowiedzialność karna,
co zaszkodziłoby rodzinnej spuściźnie,
tak istotnej dla Alexa.
Myślę, że pan Alex wspomniał o wypadku na łodzi,
żeby podejrzenia padły na kogoś innego.
Tak jak wtedy, gdy zaraz po wypadku przyszedł do szpitala.
Byłby w stanie zrobić wszystko, by zrzucić winę na kogoś innego.
Na Miley, Mallory, Paula, Anthony’ego, Connora.
Myślę, że obwinia nas wszystkich za swój upadek.
To przez wypadek na łodzi
wszystkie jego sprawki wyszły na jaw.
Nie sądzę, żeby wypadek miał jakiś związek
ze śmiercią Paula i pani Maggie.
Bardzo mnie zabolało,
że usłyszałem coś takiego, zwłaszcza z jego ust.
Chcesz wyjść? Siad.
Dobry piesek.
Już.
Chodź, mały.
W zeszłym tygodniu usiadłam i obejrzałam ten dokument.
BYŁA GOSPOSIA MURDAUGHÓW
To młodzi ludzie, ale dla mnie to dzieciaki.
Poznałam ich historię.
Ich cierpienie.
Mallory!
Kurwa, gdzie jest Mallory?
Anthony poruszył mnie tym,
jak opisywał Paula.
Dobrze się bawili. Łowili ryby, polowali.
Pokazał go z innej strony.
Pracowałam dla Maggie i Alexa od lat.
Wcześniej pracowałam w więzieniu.
Poznałam Alexa pod koniec lat 90.
Pracowałam z Alexem, tłumacząc w sądzie
dla hiszpańskojęzycznych klientów.
Niedługo potem poznałam jego żonę, Maggie.
Potrzebowała pomocy przy chłopcach.
Powiedziałam, że mogę pomóc.
Gdy zaczęłam pracę z Maggie,
zdałam sobie sprawę, że nie jest typem sztywniary czy snobki.
Była zabawna.
Chodź, Bubba.
Gotowy? Wsiadaj.
Maggie kochała Bubbę.
Był jej skarbem. Nie trzymała go w psiarni.
Chodził z nią wszędzie. Zabierała go na motorówkę.
Brała go ze sobą, gdy odwiedzała rodzinę.
Chodź tu, Bubba.
Przez te wszystkie lata zbliżyłyśmy się do siebie.
Dzwoniła do mnie o 23 czy 24 i pytała, czy nie śpię.
„Jasne, że nie śpię. Odebrałam”.
A ona na to: „No to opowiem ci, co u mnie”.
Widać było, że Alex kocha Maggie.
Rano wchodził do kuchni i mówił: „Kochanie, muszę lecieć”.
„Dobra, pogadamy później”.
A pięć minut po wyjściu dzwonił do niej.
Ubóstwiała go.
Była dumna ze swojego męża,
z jego osiągnięć.
Ale trzeba dbać o podtrzymanie wizerunku.
Nazwisko Murdaugh wiele znaczyło.
Spotykałam się z Paulem przez cztery lata. W tym czasie często rozmawiałam z Maggie.
Gadałyśmy sobie w kuchni.
Powiedziała mi,
że kiedy żona pana Randolpha chciała rozwodu,
to on opublikował jej nekrolog w lokalnej gazecie.
Napisał go osobiście.
Myślę, że w ten sposób chciał ją wystraszyć, by nie odchodziła.
Pani Maggie chyba dawała mi do zrozumienia, na co się piszę.
Myślę, że to było ostrzeżenie.
Czy prokurator jest gotowy?
- Tak, Wysoki Sądzie. - Dobrze.
Prokurator przemawia w imieniu ofiary.
Musi opowiedzieć historię na podstawie tych faktów i dowodów,
które wolno mu przedstawić ławie.
Trzeba opowiedzieć historię nie po kolei,
a potem złożyć ją w całość w mowie końcowej.
Chciałem na początku pokazać nagrania z kamer policji,
żeby przysięgli zapoznali się z bardzo wyrazistym głosem Alexa.
Wysoki Sądzie, są tu obrazy drastyczne,
więc wszyscy muszą zakryć swoje monitory.
Tu 717. Teren zabezpieczony.
Biała kobieta i biały mężczyzna z ranami postrzałowymi.
Od razu daję znać, że gdy to zobaczyłem, przyniosłem tu broń.
- Jest w aucie? Ma pan broń przy sobie? - Nie.
- Jest oparta o auto. - Proszę się odwrócić.
- Nic nie mam. - Tak, widzę.
To pana jedyna broń?
Czy jest więcej w aucie?
To chyba wszystko.
- Nie żyją, prawda? - Tak. Na to wygląda.
Randy, Maggie i Paul nie żyją.
Kiedy ostatnio był pan z nimi?
- Albo kiedy pan z nimi rozmawiał? - Dziś wieczorem.
Nie wiem, która dokładnie była godzina.
Pojechałem do mamy na jakieś półtorej godziny.
Widziałem ich jakieś 45 minut wcześniej.
Po południu jeździłem z Paulem.
To pana syn, Paul?
Czy ktoś ich zbada?
Już to zrobiono.
- Zbadali ich? - Tak.
Więc stwierdzono zgon?
Na to wygląda.
- Przepraszam. - To nic.
Dzień dobry.
Przykrywają ich?
- Znacie tę rodzinę? - Tak.
- Dopiero gdy usłyszałem nazwisko. - Potem wam wszystko opowiem.
Ten pan w białej koszuli to jej mąż i jego ojciec.
To Paul Murdaugh.
To ten chłopak, który miał wypadek na łodzi.
To na pewno zemsta na rodzinie.
Prawdopodobnie.
Na sali sądowej zastanawialiśmy się,
kto mógł to zrobić.
Znam większość osób na tej łodzi.
To nie pasowało.
Teoria, że przyjaciel lub rodzina którejś z osób na łodzi
chciała zrobić im krzywdę,
nie pasowała do profilu sprawy.
Za chwilę podniesiemy osłonę.
Dobra.
Zrobiłbym to w tę stronę, żeby tego nie widzieli.
Zobaczymy, czy…
Bo to wszystko zmienia.
Jeśli pod nim jest broń,
to zwolnijmy i niech SLED się tym zajmie.
Rozumiem.
Ale jeśli nie, to szybko się wycofamy.
I każemy reszcie cofnąć się jeszcze dalej.
Raczej nie położył telefonu na siebie sam.
Nie pytałem taty o telefon,
ale tata mówił, że był tu i sprawdził puls.
Miał przy sobie strzelbę. Zabezpieczyłem ją w aucie.
To był strzał w górę. Cały sufit jest we krwi.
Przyłożył tu i oderwało mu wszystko z góry.
To oznaczałoby samobójstwo.
Przyszedł tu i wziął strzelbę.
- Tak właśnie myślę. - Możliwe.
Paul miał odstrzelony mózg.
Maggie postrzelono kilka razy.
Obawiali się, że Paul próbował zabić matkę, a potem siebie.
Musieli sprawdzić, czy pod jego ciałem jest broń.
Czy to było samobójstwo rozszerzone?
Ale dlaczego Alex
nie został postrzelony ani przynajmniej zraniony?
- Wysokie Sądzie? - Proszę.
Stan Karolina Południowa wzywa na świadka agenta Davida Owena.
POLICJA STANOWA SLED
GODZINA 23.47
Przyjechałem około północy.
PRZYBYCIE SLED
Miał na sobie białą koszulkę, krótkie bojówki w kolorze khaki,
jasne tenisówki.
Na nagraniu David wsiada od strony kierowcy.
Alex — od strony pasażera.
Agent Owen umieszcza swoją kamerę na lusterku pojazdu,
więc mamy widok jak w kulistym akwarium.
Alexa widać z bardzo bliska.
Proszę zacząć od początku. Powoli.
Kiedy tu wróciłem,
zatrzymałem się, zobaczyłem ich i wiedziałem, że coś jest nie tak.
Wybiegłem. Wiedziałem, że jest źle.
Widziałem mózg mojego synka.
Najpierw chyba próbowałem obrócić Paula.
Z jego kieszeni wypadła jego komórka.
Zacząłem próbować coś z nią robić, myśląc, że może…
Ale szybko ją odłożyłem.
Potem poszedłem do żony.
Widziałem, że…
Dlaczego pan tu przyjechał?
Moja mama choruje na alzheimera. Tata jest w szpitalu.
Kiedy mama się denerwuje,
przyjeżdżam zobaczyć, jak się czują.
Mieliście tu jakieś problemy? Intruzów? Włamywaczy?
Nic mi o tym nie wiadomo. Jedyne, co przychodzi mi do głowy,
to wypadek Paula na łodzi sprzed paru lat.
Było dużo negatywnego rozgłosu.
W sieci wiele osób pisało okropne rzeczy.
Był bity, często go atakowano.
Wie pan. Ale nic takiego jak to.
Tak. Jakaś konkretna osoba czy grupa ludzi?
Sam nie wiem.
Żaden znajomy Paula
nie groził mu.
Groźby czy krytyka pochodziły od ludzi, którzy nigdy nie byli
w Hampton w Karolinie Południowej
i nie wiedzieli, kim jest Paul.
Jego mieszkanie było na parterze.
Mówił Maggie, że dzieciaki podchodziły do okna
i wołały: „Ty morderco!”.
Krzyczały na niego.
Nie rozmawiałem z Paulem, ale zawsze wiedziałem,
że jest mu przykro.
Choć nigdy nie miał okazji przeprosić
otwarcie czy publicznie,
ja i jego przyjaciele wiedzieliśmy,
że cierpi.
SAMOTNE ŻYCIE
Paul chciał coś powiedzieć,
ale myślę, że był powstrzymywany.
Aż do śmierci trzymał w aucie nekrolog Mallory.
Nie było dnia,
żeby nie wspominał Mallory.
Stan Karolina Południowa wzywa na świadka Blancę Simpson.
Bieg wydarzeń z 7 czerwca jest bardzo ważny.
Ale nie chcę tylko wiedzieć, co się wydarzyło.
Interesuje mnie, kim są ci ludzie.
Musieliśmy uczłowieczyć
Maggie i Paula poprzez naszych świadków.
Przysięgli powinni wiedzieć, o kim mówimy. To trudne.
Ale Blanca się wyróżniała.
Nie było widać, ale cała się trzęsłam.
Zerknęłam na niego
i zobaczyłam, jak na mnie patrzył.
Zdałam sobie sprawę, że chciał, żebym spojrzała.
Ale wiedziałem, że jeśli spojrzę,
to nie dam rady zeznawać.
Proszę sięgnąć pamięcią i opowiedzieć przysięgłym
o dniu 7 czerwca 2021 roku.
7 CZERWCA 2021 R. DZIEŃ MORDERSTW
GODZINA 6.30 – 7.00
MAGGIE BUDZI SIĘ W MOSELLE
Gadałam z Maggie przez telefon bez przerwy.
Rozmawiałyśmy przez telefon tamtego ranka i w ciągu dnia.
Naprawdę?
Więc o co chodzi?
Gdy jechałam do pracy, zadzwoniła do mnie,
a potem wysłała SMS-a.
Zapytała, czy kupię Alexowi soki w kartonie.
Odpisałam, że to zrobię.
Gdy rozmawiałyśmy przez telefon, w tle słyszałam Alexa.
Miała wizytę u lekarza, więc minęłyśmy się o jakieś pięć minut.
Gdy przyjechałam,
Alex wyszedł z pokoju
jakąś godzinę po moim przyjeździe.
Miał na sobie spodnie khaki i niebieską marynarkę.
Alex chciał, żeby pewne rzeczy robić w określony sposób.
Gdy odbierałam jego garnitury z pralni,
trzeba było zdjąć je z wieszaków
i powiesić na innych wieszakach.
Koszulki polo musiały być zapięte, z postawionym kołnierzem.
Tamtego ranka był poddenerwowany.
Wyglądał, jakby włożył ubrania,
które miał na sobie poprzedniego wieczoru.
Nie ułożył włosów.
Wyglądał na zmęczonego.
Połowa kołnierza wystawała z marynarki.
Kazałam mu podejść
i poprawiłam to.
Powiedział: „Na razie”.
I wyszedł.
Wiedzieliśmy, że Alex miał tego dnia pracować nad sprawą wypadku łodzi.
Obrona w poważnej sprawie cywilnej
ujawniłaby problemy finansowe Alexa.
Zrozumieliśmy znaczenie sprawy wypadku łodzi
dzięki Jeanne Seckinger,
dyrektor finansowej kancelarii.
Jest także dyrektor operacyjną. Ona tam rządzi.
Jest bardzo mądra i rzeczowa.
Znalazła dowód na to, że Alex okradał firmę,
i 7 czerwca porozmawiała z nim o tym.
Dowiedziałam się,
że brakowało w sumie 792 000 dolarów.
Nie podejrzewaliśmy Alexa o defraudację funduszy.
Obawialiśmy się, że chce przepisać pieniądze
na Maggie, by uniknąć płacenia w sprawie wypadku łodzi.
Siódmego czerwca zamierzałam spróbować dowiedzieć się, co się stało.
Ma gabinet na pierwszym piętrze.
Gdy przyszłam, odwrócił się, spojrzał na mnie i spytał: „Co znowu?”.
Spojrzał na mnie spod byka.
Nigdy tak na mnie nie patrzył.
W trakcie rozmowy odebrał telefon.
Telefon dotyczył jego ojca, który był w szpitalu.
Był śmiertelnie chory
i rodzina nie mogła zrobić nic więcej.
To zmieniło nastrój rozmowy. Przestaliśmy rozmawiać o interesach.
Pytałam o niego, o jego rodzinę, jego ojca.
Rozmawialiśmy jak przyjaciele, martwiliśmy się o rodzinę.
Maggie napisała mi w SMS-ie,
że ojciec Alexa wrócił do szpitala.
CZEKAM U LEKARZA. OJCIEC ALEXA ZNÓW JEST W SZPITALU.
TO ZAPALENIE PŁUC.
Chyba wiedziała, że jeśli Randolphowi coś się stanie,
to Alex się załamie.
Był bardzo zżyty z ojcem, tak jak Paul. Paul był bardzo zżyty z panem Randolphem.
Nie mówili tego na głos, ale myślę, że rodzina wiedziała,
że gdy pan Randolph umrze,
dynamika rodzinna ulegnie zmianie.
Rodzina nie będzie już tak zgrana.
Opiekowałam się mamą Alexa przez trzy lata.
Pan Randolph był jedyny w swoim rodzaju.
Mówił prosto z mostu.
Dobrze się z nim pracowało.
Siódmego czerwca rodzina powiadomiła nas, że leży w szpitalu.
Był chory i jego stan się pogarszał.
To był bardzo trudny okres dla rodziny Murdaughów.
Maggie była wtedy u lekarza.
Pisałyśmy do siebie. Maggie martwiła się o zdrowie Alexa.
Alex ciągle jeździł do taty.
Maggie czasem się denerwowała, bo wydawało się, że zawsze tam jeździ.
Miała wrażenie, że jego bracia ciągle prosili, by pomógł ojcu.
Poradziłam jej, by się modliła i zrelaksowała.
To chciałam jej przekazać.
Próbowałam ją pocieszyć, bo się martwiła.
Zaskoczyło mnie,
że to nie Alex pojechał tego dnia do szpitala.
Około czwartej zadzwonił numer wewnętrzny.
Pamiętam to, bo wydawało mi się,
że Alex miał pojechać do szpitala.
Prosił o informacje na temat salda swojego planu oszczędnościowego.
Twierdził, że sprawdza finanse
przed przesłuchaniem w sprawie wypadku łodzi.
Nie zdziwiło mnie, że o to pyta,
tylko że jest w budynku i nad tym pracuje.
Myślałam, że pojechał zająć się ojcem.
W tamtym tygodniu Maggie mieszkała w Edisto,
bo mieli tam jakieś prace.
Szykowała się na Dzień Niepodległości.
Chciała, żeby rodzina tam przyjechała.
Napisała mi, że Alex chce, żeby wróciła do Moselle.
Paulowi też kazał wrócić do domu.
Maggie zapytała, czy zrobię kolację dla Paula.
Napisałam, że kolacja jest na kuchence.
Posprzątałam, zamknęłam drzwi i pojechałam.
WSZYSTKO GRA? MAM MASAŻ, A POTEM WRACAM DO DOMU.
TAK
KOCHAM CIĘ. BLANCA ZROBIŁA KOLACJĘ.
A CO ZROBIŁA?
STEK PANIEROWANY I MAKARON ZAPIEKANY Z SEREM.
Myślałam, że wieczorem zadzwoni.
O dziewiątej zastanawiałam się, czemu jeszcze nie zadzwoniła.
Gdy coś ugotowałam, zawsze do mnie dzwoniła,
by powiedzieć, że im smakowało.
Ale to był ostatni raz, kiedy rozmawiałam z Maggie.
HEJ
KOLEGA PAULA: NIECH PAUL DO MNIE ZADZWONI
7 CZERWCA, GODZ. 21.06
ZADZWOŃ DO MNIE, SKARBIE
ZADZWOŃ, PROSZĘ. TO PILNE.
Napisy: Ewelina Zakrzewska