TUWING HUWEBES! LIBERTY AUCTION
"ANG PINUNO SA SUBASTA NG SOUTHEAST"
MARSO 16, 2023 2 TAON MATAPOS ANG MGA PAGPATAY
Sige, may mga reporter dito.
Pagsusubasta ito ng mga gamit ni Alex Murdaugh.
Nandito na tayo.
'Yon ang turtle lamps
at ilan sa mga bandehado ni Maggie.
Bente singko, makukuha ng 25.
Bente singko, makukuha ng 25, at 30…
Daan-daang kagamitan ang nandito sa Liberty Auction House,
at sa Huwebes ito isusubasta.
Sabi ng mga may-ari, ito ang pinakamaraming nakita nila.
Nasa 700 katao ang nagrehistro para sumubasta
mula sa sikat na ari-arian ng Murdaugh sa Moselle.
Pero may partikular na palamuti
ang kumuha sa atensiyon ng marami.
Nasa tabi ako ng mga turtle lamp.
Di kami makaalis nang wala ito.
Noong nagaganap ang subasta,
nakita kong nandoon ang turtle shells ni Ms. Maggie.
Kinolekta niya ang mga 'yon, at isinabit.
Magaling mag-decorate si Ms. Maggie. Magiliw at ang komportable ng bahay,
at perpekto 'yong bawat detalye.
Pinag-isipan 'yon ni Ms. Maggie.
Masakit makitang maibenta ito.
Bale, heto na, ang bisikleta ni Maggie Murdaugh,
kasama ng mga damit ni Alex.
Isang araw bago ang subasta, nakapasok ako,
at pinayagan nila akong tingnan 'yong mga ititinda.
Isa sa mga nakakatakot na bagay na binili ko ay vacuum cleaner.
Nasa $50 ang vacuum cleaner.
Pero, ang nakakatakot, may kasama itong
orihinal na vacuum bag na punong-puno.
Natutukso akong buksan ito para makita ang laman, pero hindi muna.
Noong subasta, itinaas ng tagasubasta ang camera bag,
sinimulan ang pagsusubasta, at itinaas ko lang ang card ko
at hindi ko alam hanggang sa huli
na 704 pala ang nanalo
ng camera bag na 'to.
Noong kinuha ko ang memory card sa camera nila
saka ko lang nakitang nandoon 'yong mga litrato
ng mga bakasyon at party nila sa bahay.
Karamihan sa mga litrato ay parang noong masasayang panahon pa.
Mahirap isipin kahit kanino man
na brutal na papatayin ng isang asawa ang asawa't anak niya.
Aaminin ko, nahihirapan akong paniwalaan ang sarili ko…
lalo na noong nakita ko 'yong mga litrato.
HUNYO 8, 2021 ISANG ARAW MATAPOS ANG MGA PAGPATAY
Hindi.
-Magkaiba 'yan. -Ito 'yong nasa pump.
Ito 'yong nasa pump.
Nakita ko…
ang .300 sa ibang kahon.
Wala akong nakitang cocaine o ano.
Di tayo nandito para sa droga. Homicide 'to.
Oo.
Oo, .300, oo.
Nakatanggap ako ng tawag kay Alex. Mga 6 o 6:30 yata 'yon ng umaga.
Parang balisa siya.
Sabi niya, "B, wala na sila."
At sabi ko, "Ano'ng ibig mong sabihing wala na sila?"
Sabi niya, "Patay na sila, B."
Sabi ko, "Ano?"
"Patay na sina Maggie at Paul."
Nagulat ako.
Sabi ni Alex, "B, nandiyan ka ba?"
Sabi ko, "Oo, nandito ako,"
at sabi niya, "Malamang maraming tao ang pupunta sa bahay."
Sabi niya, "Ayos lang ba sa 'yong mag-ayos? Maglinis nang kaunti?"
Sabi ko, "Sabihan mo lang ako kung may kailangan akong ayusin."
Kailangan ko nang magpalit ng trabaho at gawin ang dapat.
Tinanong niya kung makakapag-ayos ako. Kasi may mga taong pupunta,
at pupunta ang nanay at kapatid at tatay ni Maggie.
Gusto kong masigurong maayos ang lahat
gaya sa pagsiguro ni Maggie sa tuwing bibisita sila.
Bago ako pumunta, sabi niya, "Sa kabila ka dumaan, wag sa kulungan ng aso
kasi marami roong SLED agent."
Pagdating ko, may crew na nagtatrabaho roon.
Walang kumausap sa akin.
Walang tumawag para sabihing, "Uy, ano'ng ginagawa mo?"
Dumiretso lang ako,
bumaba ako sa truck ko, pumunta sa harapan,
binukas 'yong pinto, at pumasok.
Lumiko ako at pumunta sa kusina.
Tumingin ako at inisip ko kung nasaan ang mga kaldero, kasi wala sa lababo.
Binuksan ko ang ref,
at nasa ref ang lahat ng kaldero at kawali kasama 'yong mga takip.
Sabi ko, "Ang kakaiba naman. Di nila ginagawa ito."
Sa pagpunta ko sa kusina,
at kumaliwa ako, at napansin ko ang mga pajama niya
sa gitna ng pintuan, na maayos ang pagkakalatag.
-Kakaiba ba iyon? -Sobrang kakaiba 'yon.
Di niya ilalatag nang ganoon ang damit niya.
Hindi sa gitna ng pinto.
Di niya dapat alalahaning malinis ang bahay.
Naisip ko lang na kakaibang pinapunta niya siya para maglinis,
para bang paglilinis ng crime scene.
Kinaumagahan, naging bukas 'yon sa lahat. May mga tao sa crime scene,
pati si John Marvin, ang bunso sa magkakapatid.
Kumusta, sir?
Pumunta ba ang SLED agents at naghalughog habang nandoon ka?
Oo. Hindi ko alam kung gaano ako katagal doon.
Dumating sila, at nag-usap kami sa playroom.
Parang may naglarawan doon bilang "gun room."
Sinabi nilang kailangan nilang pumasok at maghalughog.
Iuuwi nila sina Paul at Ms. Maggie.
Dahil dalawang tao iyon, medyo matatagalan iyon.
Makakabalik sila.
Gaano ka katagal sa tabi ng crime scene?
-Naaalala mo ba? -Medyo matagal.
Ano ang kondisyon ni Alex?
Nasasaktan siya, naguguluhan.
Ganoon ang lahat. May ibang mga tao roon,
pero nagyakapan at umiyak lang kami. Di ko nga alam na nag-usap kami.
Nagpunta ka ba sa kulungan ng aso?
Oo.
Kinailangan kong makita 'yong nangyari at tanggapin ito.
Sasabihin ko ito. Bago ako pumunta, di ako sigurado kung puwede akong pumunta,
kasi alam kong crime scene iyon.
Kaya kinausap ko ang kaibigan ko sa law enforcement.
Naniniwala akong si Michael Paul ang nagpahintulot na pumunta roon.
Nalinis na ba iyon?
Hindi, Jim, hindi iyon nalinis.
Pag madugong crime scene ang tinutukoy mo,
ang Estado ang gagastos
para linisin ang crime scene mo.
Inalok ang mga serbisyong iyon sa pamilya, at tinanggihan ito.
May nakita akong dugo. May mga utak. May nakita akong piraso ng mga bungo.
Di ko alam ang nakikita ko. Ang sama no'n.
At sa kung anong kadahilanan, akala ko iyon ang aking…
Isang bagay na kailangan kong gawin para kay Paul, na linisin iyon.
Parang iyon ang tamang gawin.
Parang may utang ako sa kanya.
Sa palagay ko,
ang trabaho ng independent expert ay sabihin ang totoo,
hanggang sa nalalaman mo,
at iparating ang ebidensiya sa mga lalaki't babae ng hurado.
Di iyon kailangang maging magic fingerprint machine
o magic footprint machine.
Marami kang magagawa gamit ang magandang kamera
at panukat at magandang dokumentasyon.
Ituturo ng ebidensiya ang tamang direksiyon.
Ang mahalaga ay kung tama o mali ang hinuha mo,
at naniniwala akong nakita natin ang ilan sa kasong ito.
Habang papalapit kami sa imbestigasyon, ipinakita sa amin ang teorya ng depensa.
Pinapatunayan nila, dahil may dalawang baril,
na imposibleng si Alex Murdaugh ang pumatay.
Dapat may dalawang bumaril.
Naiinis ako,
kaya kinausap ko si Kenny Kinsey kung posible ba iyon.
Pumunta ako sa pinangyarihan.
Ang trabaho ko ay patotohanan ang iniulat.
Ano ang pagkakasunod-sunod ng mga tama kay Paul?
Saan nakaposisyon ang bumaril?
Kinuha ako ng AG para sagutin ang mga tanong na 'yon.
Alam nilang di lang isa ang baril, kundi dalawa
dahil sa iba't ibang basyo ng bala sa lupa.
May ilang paraan para tingnan iyon, pero sa akin, isa lang ang bumaril.
Kasi kung dalawa iyon,
mas mabisa 'yon kaysa sa kung paano iyon ginawa.
Ipapakita ng re-enactment ang mga mapapatunayan mo.
Kailangang ganito iyon kasi may sirkunstansiyal na pangyayari ka,
Hindi ko ito ginawa, pero may mga nakita akong katulad na animation.
Ang isang ito ay tama sa mga naganap.
Sa opinyon ko, si Paul ang unang biktima.
May kakayahan siya, medyo malakas.
Sa totoo lang,
tingin ko, lalaban siya kung di siya ang nauna.
Paniguradong di niya hahayaang maging biktima ang nanay niya
nang hindi man lang lumalaban.
Nakatayo siya sa bandang gitna ng feed room.
Isang beses siyang binaril noong una.
Naglakad siya papunta sa pinto ng feed room.
Sinuma'ng kumalabit no'ng gatilyo,
ay siguradong nagulat dahil nakatayo pa rin si Paul.
Sa puntong iyon, may isang opsiyon ka.
Gamitin ang pangalawang bala na nasa shotgun para tapusin iyon.
Tinamaan si Paul no'ng pangalawa at nakamamatay na tama
dahil nasa labas lang ang katawan niya.
Ang pangalawang biktima ay si Ms. Maggie Murdaugh.
Hindi siya pinatay gamit ang armas na ginamit kay Paul.
Rifle ang ipinambaril sa kanya. Isang .300 Blackout.
Ang mga pangyayari kung saan nila natagpuan si Ms. Maggie
ay nagsasabing papunta siya sa feed room.
Nakasalubong ni Ms. Maggie 'yong bumaril.
Di natin alam kung alin ang tumama kay Ms. Maggie,
pero alam nating tatlo roon ay di nakamamatay,
isa sa kaliwang hita ni Ms. Maggie at isa sa tiyan niya,
kaya napaluhod siya kasama ang mga kamay.
Iyon ang unang nakamamatay na tama habang nakatumba siya,
kaya bumagsak ang katawan niya.
Hindi na siya gumalaw.
Sa puntong iyon, bumalik ang bumaril sa likod niya.
Bagama't patay na siya,
ang huling tama ay sa tuktok ng ulo niya.
Maraming armas ang mga Murdaugh,
at may ilang shotgun sila.
Mayroon silang, lalo na, ilang .300 Blackout rifle.
Sa tingin ko, itong dalawang armas ay para makagawa ng ilusyon
para magka-alibi na "imposibleng ako iyon."
"Di ko 'yon magagawa. Dapat dalawang tao."
Alex, kumusta ka ngayon?
Noong paglilitis, gustong magbigay ng mensahe ng depensa,
para tiyaking alam ng hurado
na kakampi ni Alex ang mga Murdaugh at suportado nila siya.
Tinawag ng depensa ang buhay na anak ni Alex,
si Buster Murdaugh, sa stand.
Buster, gusto kong pag-usapan ang weekend bago ang ika-7 ng Hunyo.
Mangyaring i-play ang defense exhibit 61.
Nasa ebidensiya iyon.
Maligayang bati!
MAYO 27, 2021 KAARAWAN NI ALEX
Maligayang kaarawan, Alex!
Maligayang bati!
-Maraming salamat sa lahat. -Yay!
Normal na Memorial Day weekend sa Edisto 'yon kasama ang pamilya't mga kaibigan mo?
Opo.
Hindi iyon totoo. Maraming nangyayari noong panahong 'yon.
Isang linggo bago ang mga pagpatay,
nakausap ko si Maggie.
Sabi niya, "Napasok na naman sa gulo si Paul." Sabi ko, "Ano'ng sinasabi mo?"
Kasama niya ang mga kaibigan niya sa bangka at nag-iinuman sila.
Tinawagan daw nila si Alex.
Sabi niya, "Sinabi niya yatang siya na ang bahala."
Pinigilan siya ng DNR
sa bangkang puno ng mga umiinom,
na may cooler na puno ng alak, na handang pumalaot.
Pinigilan siya ng DNR at kinuha ang lahat ng alak sa bangka.
Iisipin mong 'yong taong lilitisin
kung makukulong ba siya dahil sa pagpatay mula sa aksidente sa bangka
na dalawang taon lang,
ay hindi na makikita sa bangka na nagpa-party.
Mapapaisip ka kung isa na naman ito sa gumigipit kay Alex,
dahil alam niyang di niya makokontrol ang ginawa ni Paul.
Dumagdag lang ito sa mga hirap na dumarating sa buhay ni Alex.
HUNYO 10, 2021 TATLONG ARAW MATAPOS ANG MGA PAGPATAY
Sige, sir.
Noong nag-usap tayo noong isang gabi,
Nalaman ko 'yong pangkalahatan.
-Opo, sir. -Medyo nakaka-trauma iyon.
Ayos lang. Alam kong kailangan… Tinanong mo ako ng kailangan mo.
Gusto kong…
Simulan natin sa Lunes ng umaga, ikuwento mo sa akin ang araw mo.
Lunes ng umaga,
pumasok ako.
Mas maaga akong umalis dahil uuwi ang anak kong si Paul.
Magtatanim sana kami ng mga sunflower kinabukasan.
Inikot lang namin ang lugar, nagkukuwentuhan lang.
Naghahanap ng baboy.
Kaunting target shooting.
Dalawang beses yata siyang bumaril at isa sa akin.
Mas ayos.
Mahigit isang oras iyon siguro.
Wala pa si Mama.
Pumunta siya sa doktor.
Sa isang punto, magkakasama na kami sa bahay.
Nakauwi na si Maggie.
Tumambay muna kami sa bahay.
Nagpunta sina Maggie at Paul sa kulungan.
Normal na pangyayari, nagmamaneho sila.
Magmaneho ng buggy, o four-wheeler,
o madalas paglalakad.
Nanatili ako sa bahay.
Nanonood ako ng TV.
Nakatulog ako sa sopa.
Isa sa mga unang ginawa ko pagkabangon ko ay tumawag kay Maggie
kasi papunta ako sa mama ko.
Tinext ko siya ng mga 9:06.
Hindi siya sumagot sa puntong iyon,
at pumunta ako sa mama ko.
ALMEDA BAHAY NG MAGULANG NI ALEX
Binisita ko ang mama ko,
nakipag-usap kay Shelly nang ilang minuto.
Umalis na ako kina mama.
ALEX TAWAGAN MO AKO MAHAL.
May mga tinawagan ako sa daan. Tinawagan ko ang kapatid kong si John.
Kinausap ko si Buster.
Umuwi ako.
Nakarating ako sa bahay.
Walang tao roon.
Sumakay ako sa kotse. Bumalik ako sa kulungan,
at nakita ko si Maggie at nakita ko si Paul na nakahiga. Alam ko…
Alam kong di iyon maganda,
at tumawag ako sa 911.
Noong nangyari ang panayam,
nasa bahay ni John Marvin si Alex at ang pamilya niya.
Sa pagkaunawa ko, kaaalis lang ni Randolph sa ospital at pinuntahan si Alex
para palakasin ang loob nito at magsuri.
Sobrang hina ni Randolph
at napakalungkot.
Habang ginagawa ang panayam, umuwi si Randolph.
Namatay siya nang araw ding iyon.
PAGGUNITA SA BUHAY NI R. MURDAUGH III
Napakasakit no'n, di lang kay Alex pero pati na sa mga kapatid.
Sa ilang araw lang, napakaraming nawala.
Silang tatlo, sina Randolph III, Maggie, at Paul, ay inilibing sa parehong weekend.
Sa Bibliya ko, nasa akin pa rin ang obitwaryo niya.
Nag-usap kami ni Maggie.
Nagbibiruan lang kami.
Sabi namin pag tumanda na kami,
sabi ni Maggie, "Kakanta ako sa libing mo."
At sabi ko, "Puwes, kakanta ako sa 'yo."
Sabi ko, "Sinuman sa atin, pero tatanda tayo."
Sabi ko, "Marami tayong oras para aralin iyong kanta."
Gusto niya ng "Amazing Grace,"
at tinapos lang namin doon.
Noong gabing namatay siya, di ko alam na patay siya.
Naalala kong nagluto ako ng hapunan at naglilinis,
at naisip ko si Paul.
Pakiramdam ko, matutuwa siyang makita kung ano na ang narating ko.
At tapos kinabukasan, nagising ako,
at nakatanggap ako ng tawag sa nanay ko na patay na siya.
Parang di iyon totoo.
Pakiramdam ko, binisita niya ako,
di ko alam, noong paalis na siya.
Pagkatapos ng mga libing,
patapos na ang Hunyo, Hulyo, mga simula ng Agosto, may paunang pahayag
na walang kapahamakan sa publiko, walang panganib. Ganoon.
Walang mga detalye sa kung paano pinatay sina Maggie at Paul,
mga posibleng suspek.
Tahimik lang.
Noong imbestigasyon,
sinusubukan naming pagtugmain ang timeline at kumpirmahin ang kuwento ni Alex.
Pumunta raw siya sa Almeda para bisitahin ang mama niya.
Ang nag-iisang sinabi niyang nakausap niya
ay ang caretaker ng nanay niya, si Shelly, kaya tinawagan namin siya.
Bilang abogado, mapapatestigo natin ang tao.
Pero gusto naming tumayo sila
at ikuwento ang panig nila,
at maintindihang may obligasyon sila sa hustisya,
at nakasalalay ang hustisya sa mga taong handang tumayo
at ikuwento ang panig nila.
Sa kasong ito, mapapanood ito sa national, international television.
Sabi ni Mama, "Magsabi ka ng totoo kahit masakit."
Nagpapasalamat akong may maganda akong support team, ang mga anak ko.
Ang mga anak ko ang buhay ko.
SHELLY SMITH CARETAKER NI LIBBY MURDAUGH
Tinatawag ng Estado ng South Carolina si Ms. Michelle Smith sa stand.
Nagbago ang buhay ko nang tumestigo ako.
Itinuro nito sa akin ang tunay na kahulugan ng pagiging tapat.
Ms. Smith, pakisabi sa kanila ang tungkol sa gabi ng ika-7 ng Hunyo.
Noong Hunyo 7, nagtrabaho ako nang gabing iyon sa bahay ni Ms. Libby.
Normal na gabi lang.
Mga bandang 9:30, tinawagan ako ni Alex.
Sabi niya, "Shelly, nasa labas ako." Sabi ko, "Sige."
Pumunta ako sa likod para papasukin siya.
Pumunta siya sa mama niya
at ipinaalam niyang nasa ospital ang ama niya, pero tulog siya.
Kakaiba ang kilos niya, parang balisa.
Nanood siya ng TV kasama ko sa higaan. Sabi niya, "Paalis na ako,"
at umalis na siya.
Kinabukasan, pagkatapos ng mga pagpatay, pumunta siya sa bahay para kausapin ako.
Sabi niya, "kung may magtanong sa 'yo kung nandoon ako,
sabihin mong nandito ako, mga 30 'gang 40 minuto."
Hindi 'yon totoo. Dalawampung minuto siya rito.
Ano'ng sinasabi niya na nasa bahay siya noong gabi ng pagpatay?
Na nandoon siya nang 30-40 minuto.
Nakaupo kami roon, at parang umaasa ang lahat kay Shelly.
Kasi kitang-kita na nahihirapan siya roon.
Bakit ka umiiyak ngayon?
Dahil mabuting pamilya sila, at gusto kong magtrabaho roon,
at patawad dahil nangyari ito.
Naawa ako kay Ms. Shelly. Makikita mong galit siya.
Iniisip ko lang na takot siyang tumestigo,
pero alam niyang kailangan niyang sabihin ang totoo, at iyon ang ginawa niya.
Di niya hinayaang kumbinsihin siya ni Alex. Nanatili siya sa oras niya.
Naging malinaw sa testimonya niya
na takot na takot siya, at ipinagtapat niya sa pamilyang ito,
na nagdududa siya sa sinabi ni Alex Murdaugh
na sabihin niya, at kaya sila naroon.
Nag-usap kami bilang magkapatid dahil pulis siya.
Sabi ko, "Ayos lang. Sabihin mo ang totoo, ganoon."
"Sabihin mo lang ang totoo."
-Di siya naroon nang 30 o 40 minuto, tama? -Opo.
Hindi ako makapaniwala.
Naging malinaw sa aming pumunta si Alex sa Almeda
para gumawa ng alibi.
Nagsinungaling siya sa oras para magmukhang
wala siya sa bahay noong pagpatay.
Parang ako lang yata ang nandoon noong pinatay sina Maggie at Paul,
kaya sinabihan ako ni Alex, para ako ang maging alibi.
Di ako makapaniwala. Nabigla ako.
Akala niya kakampi niya ako, pero di ako magsisinungaling.
Pagkatapos ng libing nina Paul at Maggie,
tumawag si Alex at sinabing, "Hihingi ako ng pabor."
"Gusto kong malaman kung kayo ni Michael," ang asawa ko, "ay makakalipat sa Moselle."
Sa puntong iyon, nasa Almeda siya.
Akala namin tinutulungan namin siya.
Noong unang gabing iyon, medyo nakakatakot manatili roon.
Ang ari-arian ng Moselle,
para sa mga di pa nakaranas ng kadiliman,
bagong kahulugan ito ng kadiliman.
Kahit pa naglabas sila ng bulletin na nagsasabing walang panganib,
di namin alam kung may manghihimasok, kasi baka walang tao.
Pinag-uusapan pa rin namin ang labis na kalungkutan
sa mismong patayang nangyayari at walang nagagawa
gaya ng kung sino ang sangkot.
Pupuntiryahin pa rin ba nila sina Alex at Buster?
Pero parang nagsasaya na sina Alex at Buster.
Tanda kong nakita ko sila sa Facebook ng Edisto
at nagpupunta sa mga boat tournament sa Edisto para sa tag-init.
Namumuhay nang normal.
Nakabalik na si Alex. Nangitim siya at sobrang namayat,
at pumunta sa opisina ng SLED sa Walterboro
para sa hinihiling na update ni Alex para sa kaso,
na kalauna'y sinabi nilang panayam iyon para sa impormasyon.
AGOSTO 11, 2021 2 BUWAN MATAPOS ANG MGA PAGPATAY
Alex, salamat sa pagpunta.
-Masaya akong makatulong. -Naiintindihan ko.
Alam kong marami tayong pag-uusapan. At marami kang tanong.
Pero bago natin simulan ang mga tanong mo,
mahigit dalawang buwan na ito,
at marami kaming ginawa.
Alam ko.
May mga tanong pa akong kailangan kong linawin.
Ang isang sinusubukan kong maintindihan ay ang timeline mo.
Anong oras nakauwi si Paul?
Kami ni Paul…
halos sabay kaming nakauwi.
Mas ayos.
May video kayo sa farm nang gabing iyon.
Naka-khaki pants ka at naka-dress shirt.
May nilalaro kang puno.
-Di ko maalalang naglalaro ako ng puno. -Oo.
Ang tanong doon, nang nakita kita noong gabing iyon,
naka-short at T-shirt ka.
Kailan ka nagpalit ng damit sa gabing iyon?
Di ako sigurado.
Siguro mga…
-Bago o pagkatapos ng hapunan? -Hindi…
Anong oras iyon? Akala ko nakapagpalit na ako.
Wala iyong timestamp, kasi maraming post.
Siguro mga magtatakipsilim.
Mga 7:30 o alas otso iyon.
Nagpalit yata ako noong pag-uwi ko.
Nakakamangha, kasi ipinapakita ni David Owen ang mga ebidensiya.
"Oo, iba ang suot mo kaysa noong gabing iyon."
"Kailan ka naligo? Kailan ka nagbihis?"
Ang pinakamahalagang gabi sa buhay mo, at di maalala ni Alex.
Ika-20 ng Agosto, 2021, pinuntahan ako ni Alex.
Sabi niya, "Halika rito. Kailangan kitang makausap."
"Maupo ka rito." At ako ay…
Una sa lahat, para sabihin niyang maupo ako at umupo nang maayos.
Wala siya sa iisang lugar,
at mahirap makipag-usap sa kanya kasi lagi siyang abala.
Noong sinabi niya 'yon, sabi ko, "Sige, uupo ako."
Umupo ako at sinabing, "Ano'ng nangyayari?"
Sabi niya, "Tanda mo ba ang suot ko noong araw na iyon?"
Noong araw na pinatay sina Maggie at Paul.
Ang kakaiba niyon, pero naaalala ko ang suot niya,
pero ayokong magsalita.
Pero pinilit niya, "Tanda mo 'yong shirt at ito?"
Sabi niya, "Masama lang ang kutob ko."
Sa puntong iyon, hindi ko alam ang sinasabi niya,
kasi hindi ko alam na may video.
Akala ko, nagluluksa lang siya.
Nagtaka pa rin ako kasi nagtanong siya nang ganoon.
Pero pakiramdam ko lang 'yon
noong binanggit niya 'yon, nang paulit-ulit.
-Ilang tanong pa. -Sige.
-Pinatay mo ba si Maggie? -Hindi. Pinatay ko ba ang asawa ko?
-Opo, sir. -Hindi, David.
-Alam mo ba kung sino? -Hindi ko alam kung sino.
-Pinatay mo ba si Paul? -Di ko pinatay si Paul.
-Alam mo ba kung sino? -Hindi, sir, di ko alam kung sino.
Tingin mo, pinatay ko si Maggie?
Susunod ako sa ebidensiya't katotohanan.
Naiintindihan ko.
-Tingin mo, pinatay ko si Paul? -Susunod ako sa ebidensiya't katotohanan,
at sa ngayon, walang anuman na nagtuturo sa iba.
Ibig sabihin, suspek ako?
Oo, rito.
Ilang araw matapos makipagpulong sa nakatataas na liderato ng SLED,
nagsimulang mabunyag ang mundo niya.
Isang panayam kay Alex Murdaugh sa telepono.
9/31/21.
Ito si Jim.
SLED: Uy, Jim. Sina Ryan Kelly at Joe ito ng SLED. Kumusta?
-Jim: Uy, Ryan at Joe. -SLED: Oo.
Jim: Nasa opisina kami kasama sina Alex at Dick,
at ilalagay ko lang itong phone sa mesa, sa tabi ni Alex.
-Alex: Pangit ang sitwasyon ko. -Jim: Ano'ng ibig mong sabihin?
Alex: Naisip kong mas mabuti para sa aking hindi na.
Akala ko mas magiging madali ito sa pamilya ko
na mamatay na ako.
-Dick: Nagpasya kang magpakamatay? -Alex: Tama iyon.
Tinawagan ko si Curtis Eddie Smith sa telepono.
Dick: Sinong Curtis Eddie Smith?
Tinawag si Eddie Smith na "ika-apat na Murdaugh."
Tumulong siyang linisin ang kailangan nilang linisin.
Si Eddie Smith, na nabalitang drug dealer ni Alex.
Nasangkot sila sa droga, pandaraya sa pera, pag-cash ng tseke.
Sangkot ba siya sa mga pagpatay?
Binaril mo ba sila sa propyedad ng Moselle?
Tagapagsalin ng Subtitle: Chris E.