Numer alarmowy hrabstwa Hampton.
Jesteśmy na Salkehatchie Road.
Na poboczu stoi człowiek. Jest cały we krwi.
Macha rękami.
To wygląda na zasadzkę, więc nie zatrzymaliśmy się.
Nie dziwię się. Wyślę funkcjonariuszy, żeby to sprawdzili.
Kobieta mówi, że prowadził SUV-a Mercedes Benz.
- Jak się pan miewa? - A pan?
Dobrze. Co się stało?
W weekend przed Świętem Pracy zadzwoniła do mnie znajoma z informacją,
że Alex został postrzelony.
Najpierw pomyślałam,
że zabójca Maggie i Paula znalazł Alexa.
Alex pojechał do szpitala.
Nie byli pewni, kto go postrzelił.
Sprawa robi się coraz bardziej tajemnicza.
Według policji 53-letni prawnik Alex Murdaugh
został dziś postrzelony. Nie wiadomo, w jakim jest stanie.
Zabrano go do szpitala.
Został postrzelony w głowę w biały dzień, gdy zmieniał oponę na poboczu.
Jego wersja wydarzeń ciągle się zmieniała.
Okazało się, że był w to zamieszany kuzyn Eddie.
NIE PRZYZNAWAJ SIĘ DO NICZEGO OSKARŻ KOGOŚ INNEGO
Tak.
Nigdy nie byłem cichy.
Nazywam się Curtis Edward Smith. Mówią na mnie Eddie.
Dalej, mały.
Kurde.
Poznałem Alexa na przełomie lat 80. i 90.
Znałem jego ojca. Jestem w połowie Murdaughem.
Nie mówcie nikomu.
Przyjaźniłem się z Alexem i wykonywałem dla niego różne prace.
Załatwiałem mu różne sprawunki i wykonywałem drobne prace,
takie jak oczyszczanie gruntów
czy wykopywanie kanałów przez posiadłości
dla dobrego drenażu.
Zadzwonił do mnie około 10 czy 10.30 i zapytał, co robię.
„Nic, pracowałem do późna”.
Zapytał, czy mogę gdzieś podjechać.
Mieliśmy spotkać się przy domu pogrzebowym w Varnville.
Zobaczyłem, jak podjeżdża.
Nałożył na okno osłonę przeciwsłoneczną i miał uniesioną szybę,
więc patrzyłem na niego przez taką dziurę.
Zapytałem, co robi.
Powiedział: „Nie chcę, żeby mnie widziano w mieście.
Obserwują mnie”.
Spytałem: „Kto cię obserwuje?”. A on na to: „SLED”.
„Dlaczego cię obserwują?”
„No wiesz, przez to, co się stało”.
„Masz na myśli Moselle?”
„No tak”. „A co właściwie się stało?”
A on na to: „Wszystko się popieprzyło”.
Tak po prostu.
Zapytał: „Kochasz mnie?”. „Jak brata. Zrobiłbym dla ciebie wszystko”.
„Musisz mnie zastrzelić”.
„Nie ma mowy. Nigdy w życiu”.
A on na to: „No to muszę zrobić to sam”.
I odjechał.
Pojechałem za nim, bo się martwiłem.
Maggie i Paul już nie żyli. Pan Randolph zmarł trzy czy cztery dni później.
Ta rodzina dość już przeszła.
Gdy się zatrzymałem i opuściłem szybę, podszedł do mojego okna z bronią.
Pomyślałem, że go przestraszę.
Strzeliłem w powietrze.
Padł na ziemię jak długi.
To dlatego miał ranę na głowie.
Od kamyków na poboczu drogi,
nie od kuli wystrzelonej
z odległości niecałych dwóch metrów.
Zapytałem wcześniej, dlaczego chce, żebym go zastrzelił.
„Bo będą w stanie udowodnić, że odpowiadam za śmierć Maggie i Paula”.
Wiedziałem, że go nie postrzeliłem. Nie było krwi ani na nim, ani na mnie.
Wróciłem do domu.
SKANDAL W KAROLINIE POŁUDNIOWEJ: KTO ZABIŁ PAULA I MAGGIE MURDAUGH
- Jak się pan miewa? - A pan?
- Co się stało? - Postrzelono mnie.
Proszę o tym opowiedzieć.
Jechałem sobie drogą.
Złapałem gumę. Zatrzymałem się.
Minął mnie samochód.
Nie zwróciłem na niego uwagi.
Ale on zawrócił i podjechał.
Gość wydawał się miły.
Odwróciłem się, a wtedy… bum.
Sześć, siedem dni później agenci SLED zaczęli się zjawiać
i zadawać mi pytania.
Wtedy dowiedziałem się, że to ja rzekomo postrzeliłem go w tył głowy.
Policja z Karoliny Południowej
aresztowała Curtisa Edwarda Smitha z hrabstwa Colleton.
To Smith miał zaplanować strzelaninę.
Pozostaje pytanie, kim jest Curtis Smith
i czy miał jakieś powiązania z rodziną Murdaugh.
Jak się czułeś, gdy zobaczyłeś wiadomości?
To było przygnębiające. Naprawdę.
Nigdy nie miałem kłopotów…
z prawem.
Policja nigdy mnie nie śledziła, nie przychodziła do domu.
Nie zatrzymywała mnie w aucie, żeby szukać „narkotyków”.
Nigdy nie rozmawiałem z żadnym prawnikiem.
Rozmawiałem ze SLED bez adwokata. Nie miałem nic do ukrycia.
Szczerze mówiąc, nie brałem tego na poważnie.
Wiedziałem, że go nie postrzeliłem, a on próbował wszystkim to wmówić.
Przez strzelaninę zwrócono uwagę na Smitha.
Alex próbował zrzucić winę na Smitha,
ale prawda wkrótce wyszła na jaw.
Nazywano go „czwartym Murdaughem”.
Pomagał Murdaughom w porządkach.
Eddie i Alex byli dalekimi kuzynami.
Podobno byli zamieszani w oszustwa finansowe.
Miały obejmować spieniężanie czeków i prawdopodobnie narkotyki.
Jesteś dilerem?
Nie.
Jeśli byłem, to kiepskim. Miałem tylko jednego klienta…
Był nim Alex Murdaugh.
Co robiłeś?
Nic. Załatwiałem tylko dla niego różne sprawy.
Zaczęło się na przełomie 2015 i 2016 roku.
Byłem kiedyś w kancelarii, nie pamiętam po co.
Chciał, bym dostarczył kopertę do Beaufort.
Rzuciłem ją na siedzenie auta i usłyszałem…
grzechotanie.
Dobrze wiedziałem, że to nie wąż.
Taki dźwięk wydaje butelka z pigułkami,
gdy jest w połowie pełna.
Nie patrzyłem na nazwę na kopercie.
Myślałem, że trafi do kancelarii.
W półtorej godziny zarobiłem 200 dolców.
Za samo jeżdżenie.
Prosił, żebym spotykał się z ludźmi
na lotniskach w Karolinie Południowej i w Georgii.
Buster i Paul na pewno wiedzieli o narkotykach.
Chyba wszyscy wiedzieli,
że Alex ma problem z narkotykami.
Po prostu…
Wiedzieliśmy, ale nie mówiliśmy o tym.
Wiem tylko, że było tego sporo.
Trzymał je w całym domu.
Miał je wszędzie.
To były małe torebeczki.
Czasem były w nich pozostałości, a czasem pigułki.
OKSYKODON
Alex czasem je gdzieś zostawiał. Pewnie wypadały mu z kieszeni.
Maggie wiedziała, że coś jest na rzeczy,
ale chyba nie wiedziała, do jakiego stopnia.
W hrabstwie Hampton plotkowało się o kartelach,
praniu brudnych pieniędzy.
Mówiło się też o właścicielu posiadłości,
przyjacielu Murdaughów, który był właścicielem nieruchomości przed nimi.
Są dowody sugerujące, że mógł być zamieszany w handel narkotykami.
Nie został skazany,
ale oskarżono go o przemyt narkotyków,
a świadek zmarł tuż przed rozprawą.
Obrona wysunęła też teorię, że ludzie związani z przemytem narkotykowym
chcieli zabić rodzinę, by spłacić długi.
Pracowałem przy wielu zabójstwach,
od egzekucji gangów ulicznych czy motocyklowych
aż po samobójcze rany postrzałowe.
Widziałem wiele okropności.
Nie widziałem, by ktoś zrobił to w taki sposób.
Moim zdaniem to nie było zabójstwo na zlecenie.
Nie byłoby
tylu ran u pani Maggie.
To byłyby dwa strzały, i tyle.
To robota amatora lub kogoś, kto tego nie przemyślał.
Potem pojawił się pomysł, że Alex był zamieszany w przestępczość narkotykową.
Toczy się wiele śledztw,
a my ich nie komentujemy.
Nie komentujemy informacji dla przysięgłych.
Wiemy też, że w Internecie ludzie mogą pisać, co chcą.
Musimy być ostrożni i mieć pewność, że istnieją dowody na różne powiązania.
Możemy porozmawiać o czekach? Zrealizowałeś mnóstwo czeków dla Alexa.
Powiesz coś o tym?
Nosił trzy, cztery książeczki czekowe.
Zrealizowałem dla niego wiele czeków przez osiem, dziesięć lat.
Pytałem go wiele razy, czy to nie pranie pieniędzy.
„Nie, wyświadczasz mi tylko przysługę.
Wypłacasz mój czek z mojego konta”.
Wszystkie czeki były z jego konta.
Chciałem się jakoś z tego wykręcić.
Chciałem się wycofać i powiedziałem mu:
„Nie będę już tego robić.
Nie będę już twoim chłopcem na posyłki”.
Znał moją córkę. Wiedział, że opłaciłem jej edukację.
W drodze do pracy musi przejechać przez kilka
dość szemranych dzielnic.
Zapytał: „Czy Nicole nadal pracuje na uniwersytecie?”.
Coś w tym stylu.
Sugerował: „Mam cię tu i będziesz dalej to robić”.
Nigdy nie groził mi wprost.
Tylko coś sugerował.
Nie było absolutnie nikogo
w czterech czy pięciu hrabstwach,
komu mógłbym powiedzieć, co się dzieje, bo zamknęliby mnie w domu dla obłąkanych.
To proste.
Przez 88 lat byli prawnikami i wciąż mają władzę.
Cztery pokolenia w jednej rodzinie.
To się nie zdarza.
Na początku obrona próbowała też sugerować, że kuzyn Eddie
mógł mieć motyw, by zabić rodzinę.
O nie. Szybko zrobiło się poważnie. Wydawało się, że zrzucą na mnie winę.
Wszystko było moją sprawką. Zastrzeliłem Maggie i Paula.
Ukradłem wszystkim pieniądze. Nie wiedziałem nawet komu.
W miesiącu poprzedzającym zabójstwa z 7 czerwca
wypłacono ci czek gotówkowy.
To było dziesięć dni przed morderstwami.
Na co była ta kwota?
Jeśli chodzi o czeki spieniężone przed lub po morderstwach,
jak wiecie, było to 25 tysięcy dolarów.
Dawał mi czeki i kazał mi je przelać na konto.
Wypisywał czeki, ja wypłacałem te pieniądze i oddawałem mu.
Ale to było, zanim do tego doszło, więc…
Nie wiedziałem, co się wydarzy.
Nie zastanawiałem się nad tym.
Czy pomogłeś zabić Paula?
Nie.
Czy pomogłeś zabić Maggie?
Nie.
Gdybym wiedział, co się stanie, nigdy w życiu bym do tego nie dopuścił.
Nikt na to nie zasługuje.
Nigdy w życiu nie czułem takiej presji, żeby dobrze poprowadzić sprawę.
Wtedy nie było wystarczających dowodów,
by oskarżyć Alexa o zabójstwa.
Od początku wiedzieliśmy,
że to nie będzie sprawa na podstawie DNA, odcisków palców,
śladów opon i rzeczy,
których ludzie oczekują, bo widzieli je w serialach kryminalnych.
Ale istnieją równie dobre dowody,
czyli ślady cyfrowe, które po sobie zostawiamy.
Do tego czasu nie mogliśmy dostać się do telefonu Paula,
by dowiedzieć się, co robił tuż przed śmiercią.
Dostaliśmy informację od Rogana Gibsona, przyjaciela Paula.
W noc morderstwa rozmawiał z Paulem, gdy ten był w psiarni.
Ale wiedzieliśmy, że to nie wystarczy.
Nikt nie znał hasła do telefonu Paula.
Pobraliśmy tylko część materiałów, bo nie znamy hasła.
- Zna pan jego hasło? - Nie.
Strasznie strzegł tej komórki.
Kolejną próbę podjęło Secret Service.
Ktoś wpisał datę jego urodzin i telefon otworzył się.
Wtedy otworzyła się cała sprawa.
Tam znaleźliśmy nagranie z psiarni.
Można wezwać świadka.
Wzywamy na świadka Rogana Gibsona.
PRZYJACIEL PAULA MURDAUGHA
Zadbałem o to, żeby obejrzeć zeznania Rogana.
To jedna z najbardziej lojalnych osób, jakie znam. Dorastaliśmy razem.
Oddałby ci ostatnią koszulę.
Ile miał pan lat, gdy poznał pan Paula Murdaugha?
Znałem go całe życie.
Przyjaźnił się pan z nim aż do dnia jego zabójstwa?
Tak.
Czy przyjaźnił się pan z resztą rodziny?
Byli dla mnie jak druga rodzina.
- Jak druga rodzina? - Tak jest.
Rogan od wielu lat był sąsiadem i przyjacielem rodziny.
Mieszkał wtedy poza miastem i potrzebował kogoś, kto zajmie się
jego szczeniakiem, Cashem. Paul to zrobił.
Paul filmował psa swojego kolegi Rogana,
który miał jakiś problem z ogonem.
Byli w psiarni.
Paul próbował skontaktować się przez FaceTime, ale sygnał był słaby.
Zamiast tego
nagrał ten filmik.
Wysoki Sądzie,
zaprezentuję świadkowi dowód numer 297.
7 CZERWCA 2021 R. NOC MORDERSTW
Cofnij się.
GODZINA 20.44
PAUL NAGRYWA CASHA
Siad, Cash. No już. Dobrze. Chodź.
Chodź, Cash.
Chodź tu.
Cash.
Ma ptaka w pysku!
Ma kamień.
Hej, Bubba.
- To perliczka. - To pisklak.
Chodź tu, Bubba!
Wiedziałem, że poszła do psiarni. Ja byłem w domu.
Ostatnio widział pan Paula i Maggie podczas kolacji.
Tak jest.
Po kolacji Maggie i Paul poszli do psiarni?
Ja zostałem na kanapie.
Chodź tu, Bubba!
Na sali zapadła cisza.
Zapadła cisza, jakby ktoś westchnął.
Zauważyłam, że ludzie pochylają się do przodu.
Czy dobrze słyszeli?
Rozpoznał pan głosy na nagraniu?
- Tak. - Czyje głosy pan słyszał?
Paula, pani Maggie i pana Alexa.
Czy może pan wskazać Alexa Murdaugha, którego głos słyszy pan na tym nagraniu?
Siedzi tam w szarej marynarce.
Proszę zapisać, że zidentyfikował oskarżonego.
Była tam Maggie, Paul, psy,
kurczak i Bubba. I był Alex.
Kiedy zobaczyłam nagranie, poczułam się dziwnie.
Słyszałam, jak Paul wygłupia się z Cashem,
a potem, jak Maggie zawołała: „To perliczka”.
A potem nagle usłyszałam, jak on woła Bubbę.
Chodź tu, Bubba!
Gdy usłyszałam ten głos, od razu wiedziałam.
Wiedziałam, że to on.
Na tym nagraniu opiera się cała sprawa o zabójstwa,
bo wiemy, że Maggie, Paul i Alex
cały czas korzystali z telefonów.
A w ciągu kilku minut
aktywność w ich telefonach ustała na zawsze.
7 CZERWCA, GODZ. 20.49
Ustała między 20.44 a 20.49. Według prokuratora właśnie wtedy zginęli.
Alex Murdaugh był tam
jakieś dwie minuty przed zabójstwami.
Uznał tę informację za tak nieistotną, że nie przekazał jej organom ścigania
przez ponad rok.
Mam ciarki. Strasznie było na to patrzeć.
To były jedne z jej ostatnich słów.
Paul miał ostatni dowód, i to tak ważny.
To było jego zeznanie.
Choć nie widziałem się z Paulem od trzech lat,
miałem poczucie, że widzę wszystko.
Paula krzyczącego na psa.
Jakbym tam był.
Byłem w stanie sobie wszystko wyobrazić.
Wydawał się szczęśliwy
i…
to chyba przyniosło mi trochę spokoju.
Świadomość, że to ich ostatnie chwile…
BYŁA DZIEWCZYNA PAULA
To trudne
i pewnie dlatego oglądałam to tyle razy.
Często myślę o tym, że pani Maggie poszła do psiarni.
Nigdy tego nie robiła. Po zmroku zostawała w domu.
Była strachliwa.
Gdy pana Alexa nie było w domu, kazała Paulowi spać w sypialni obok.
Zamykała wszystkie drzwi i okna.
Myślę, że nie poszłaby tam bez powodu.
To trudne. Nie chciałam, by twarz Alexa była ostatnią rzeczą, jaką widział Paul.
Nie chciałam, żeby to było morderstwo, i dlatego tak walczyłam z tą myślą.
Myślałam o milionie innych osób, które mogły to zrobić.
Pan Alex zabił Paula i Maggie.
Nagranie z telefonu Paula dowiodło,
że był w pobliżu, a nie tam, gdzie podawał,
ale nie jestem w stanie powiedzieć, że zabił swoje dziecko.
W tym kluczowym momencie, gdy aktywność w ich telefonach ustała,
Alex twierdzi, że go tam nie było, a wiemy, że był.
Myślę o początku procesu, gdy weszła rodzina.
Atmosfera była bardziej beztroska. Alex odwracał się i rozmawiał z nimi.
Przybijali sobie piątki, rozmawiali, przytulali się.
Cofnij się.
Po nagraniu pojawiły się obawy.
Myślę, że Alex Murdaugh chciał zeznawać.
Chciał zeznawać, bo wierzył,
że uda mu się zmanipulować przysięgłych.
Pozwolenie mu na zeznawanie było złym posunięciem,
ale chyba nie mieli wyboru.
Można wezwać świadka.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Oskarżony Richard Alexander Murdaugh pragnie złożyć zeznania.
Pamiętam, jak myślałam:
„Czy udowodni, że naprawdę jest tak magicznym prawnikiem,
za jakiego się go uważa?”.
Pamiętam zaprzysiężenie Alexa. Wyglądał, jakby nie mógł doczekać się zeznawania.
Podczas przysięgi odpowiadał, nim skończyłam czytać.
Jestem Alex Murdaugh. M-U-R-D-A-U-G-H.
Dzień dobry.
Panie Murdaugh,
czy 7 czerwca 2021 roku wziął pan tę lub podobną broń
i postrzelił swojego syna w klatkę piersiową
w psiarni w pańskiej posiadłości przy Moselle Road?
Nie.
Panie Murdaugh, czy wziął pan tę lub podobną broń
i odstrzelił mózg swojego syna 7 czerwca lub kiedykolwiek indziej?
Nie.
Panie Griffin, nigdy nie postrzeliłem żony ani syna.
Chodź tu, Bubba!
Czy to pan jest na nagraniu z psiarni o godzinie 20.44
7 czerwca, gdy zamordowano Maggie i Paula?
To ja.
Był pan w psiarni o godz. 20.44 w wieczór, gdy zamordowano Maggie i Paula?
Tak.
Czy okłamał pan agenta Owena,
że ostatni raz widział pan Maggie i Paula na kolacji?
Okłamałem ich.
Dlaczego?
Wie pan… „Jakże splątaną tkamy sieć”.
Gdy skłamałem, musiałem potem kłamać dalej.
Jako ojca i męża zdumiała mnie jedna rzecz.
Gdybym wyszedł z domu, a po dwóch minutach ktoś by przyszedł
i wymordował mi całą rodzinę,
myślałbym tylko o tym,
że gdybym był tam dwie minuty dłużej, to mógłbym ich uratować.
Na żadnym etapie przesłuchania nie okazał żalu,
że minął o włos morderców swojej żony i swojego syna.
Alex był swoim własnym doradcą.
Nie mam wątpliwości,
że zaszkodził pracy swoich obrońców.
Kiedy po fakcie rozmawiał pan z panią Shelly,
poprosił ją pan, by zeznała, że był pan tam dłużej niż 20 minut.
Słyszałem zeznania Shelly.
Uważam, że jest dobrym człowiekiem.
Może rozmawialiśmy o tym, jak długo tam byłem.
Jeśli wydawało mi się wtedy, że byłem tam 45 minut,
to może tak powiedziałem, ale… Nie umiem panu powiedzieć.
Kłamie, bo nigdy bym tego nie powiedziała, gdyby to nie była prawda.
Proces wyróżniał fakt,
że jednymi z najbardziej skutecznych,
zapadających w pamięć świadków były kobiety.
Shelly
i niewątpliwie Blanca.
1 MARCA 2023 R. PO SZEŚCIU TYGODNIACH PROCESU
Obrona często prosi przysięgłych, by odwiedzili miejsce zbrodni.
W tej konkretnej sprawie obrona chciała,
by przysięgli zobaczyli, jak duże jest Moselle,
jak wszystko się tam ułożyło.
Obrona chciała, by przysięgli udali się do Moselle, a prokurator się zgodził.
Ostatniego ranka
sędzia zorganizował wyjazd dla przysięgłych.
Wyznaczono zespół prasowy.
Jeden kamerzysta,
jeden fotograf i jeden reporter.
Miałam szczęście zostać wybraną.
Chyba nie było takiego wyjazdu od czasu sprawy O.J. Simpsona.
Sprawa odbiła się szerokim echem na całym świecie.
Chciałam mieć pewność, że wszystko widzę i opisuję,
by wszystko dobrze ludziom przedstawić na tym tak ważnym wyjeździe.
Zaczęłam od ustalenia
odległości między miejscami upadku Maggie i Paula.
Trudno było to sobie wyobrazić.
Wydrukowałam dowód pokazujący, gdzie znaleziono ciała.
Maggie widziała wszystko. Widziała, kto to zrobił
z miejsca, w którym upadła.
Chodziłam do sali karmienia, a potem z powrotem,
i liczyłam kroki.
To było 12 zwykłych kroków.
Była 12 kroków od miejsca, w którym upadł.
Nie dostaliśmy żadnych konkretnych instrukcji,
więc poszłam do sali karmienia.
Paul stał jakieś półtora metra od wejścia, gdy go postrzelono.
Stanęłam jak najbliżej miejsca, w którym go postrzelono,
i zdałam sobie sprawę, że nie widziałby
przy pierwszym strzale, kto strzela.
Ale jeśli zatoczył się do przodu,
to bez wątpienia widział…
kto odstrzelił mu mózg.
Po pobycie w Moselle razem z przysięgłymi miałam wrażenie,
że podjęcie decyzji nie zajmie im dużo czasu.
Taka kobieca intuicja.
SEKRETARZ SĄDU
Wtedy poszłam do swojego gabinetu,
by przygotować się do odczytania werdyktu.
Zadzwoniłam do koleżanki, sekretarz sądowej hrabstwa Hampton.
Powiedziałam: „Nie wiem, czy dam radę. Poproszę, by sędzia to zrobił”.
A ona na to: „Przeczytaj to jak każdy inny wyrok”.
Gdy ława przysięgłych udała się na narady, byłem wyczerpany.
Uważaliśmy, że przedstawiliśmy wszystko. Zrobiliśmy, co się dało.
Przysięgli wyszli. To był długi dzień.
Poszłam do dziennikarzy przygotować się
na zdanie relacji.
Dick, Jim i obrońcy podeszli do dziennikarzy.
Wtedy Dick dowiedział się, że ława przysięgłych
prosiła o monitory do obejrzenia dowodów, co uznał za dobry znak.
Ktoś zapukał i powiedział, że ława przysięgłych jest gotowa
i przekażą sędziemu Newmanowi, że wszyscy na sali sądowej są gotowi.
Ława przysięgłych wróciła po niecałej godzinie.
Szybko rozwiała wszelkie wątpliwości. „Nie będziemy jeść, jesteśmy gotowi”.
Trudno było pojąć, że mamy rozstrzygnięcie.
- Czy ława przysięgłych uzgodniła werdykt? - Tak.
- To jednogłośna decyzja? - Tak jest.
Proszę przekazać go pani protokolant, która przekaże go mnie.
Przejrzał i przestudiował formularz werdyktu,
po czym mi go wręczył.
„Pani sekretarz, proszę przeczytać werdykt”.
Uważnie patrzyli na mnie jego adwokaci, jego rodzina,
wszyscy na sali i pewnie na całym świecie.
Wzięłam oddech
i zaczęłam czytać akt oskarżenia,
od początku do końca, nie chcąc niczego pominąć.
Stan Karolina Południowa, hrabstwo Colleton,
w sądzie powszechnym,
w lipcu 2022 roku,
Karolina Południowa przeciw Richardowi Alexandrowi Murdaughowi,
akt oskarżenia o morderstwo…
wyrok skazujący.
Zapadła cisza.
Mimo że na sali sądowej rodzina nie okazała żadnych emocji,
powiedziano mi, że po powrocie do sali,
w której rodzina się zbierała,
Buster się załamał, upadł na kolana i rozpłakał się.
PRZYSIĘGŁA
Wiedziałam, jaki wydam werdykt.
Głosowaliśmy parę razy.
Były pytania o broń.
Pewna młoda kobieta nie wierzyła, że to zrobił,
bo nie mogła uwierzyć, że ktoś mógłby zabić własną rodzinę.
Ciągle to powtarzała.
Gdy zagłosowaliśmy ponownie, decyzja była jednogłośna.
Czułam, że podjęłam właściwą decyzję. Że my ją podjęliśmy.
Gdy usłyszałem, jak pani Becky przeczytała wyrok,
spojrzałem na mój zespół, na funkcjonariuszy policji…
Cieszę się, że nie przeszli przez to wszystko na darmo
i doczekali się sprawiedliwości dla Maggie i Paula.
Gdy okazało się, że jest winny, czułem satysfakcję.
Satysfakcję, że podjąłem słuszną decyzję.
Że nasi prawnicy zrobili to, co należy,
doprowadzili do skazania i udowodnili, że to możliwe.
3 MARCA 2023 R. ORZECZENIE KARY
Panie Murdaugh, proszę podejść.
Orzeczenie kary.
To chyba jedna z najbardziej niepokojących spraw,
nie tylko dla mnie, jako sędziego,
dla oskarżycieli, dla obrony,
ale dla wszystkich członków tej społeczności.
Mamy zamordowaną żonę
i brutalnie zamordowanego syna.
Co zadziwiające, zeznał pan,
że razem z żoną i synem po prostu cieszył się pan życiem.
Nie jest to wiarygodne.
Gdy jako świadek powiedział pan:
„jakże splątaną tkamy sieć”, co miał pan na myśli?
Jedno kłamstwo pociągnęło za sobą kolejne.
Panie Murdaugh, za zabójstwo żony, Maggie Murdaugh,
skazuję pana na dożywocie.
Za zabójstwo Paula, którego pewnie tak bardzo pan kochał,
skazuję pana na dożywocie.
Te kary będą następowały po sobie.
Funkcjonariusze mogą zabrać skazanego.
Myśleliśmy, że po werdykcie
zapanuje beztroska,
że w Hampton będzie lżejsza atmosfera,
ale werdykt zapoczątkował lawinę pytań.
Pytają mnie, czy Alexowi ktoś pomógł w zabójstwie Paula i Maggie.
Gdyby tak było, oskarżylibyśmy go.
Świat walił mu się na głowę.
Musiał wykonać ostatni, desperacki ruch, by uratować siebie
i swoje dziedzictwo.
Ceną, którą był gotów zapłacić, było zabójstwo Paula i Maggie.
Uważam, że pociągnął za spust.
Myślę, że ktoś pomógł mu wszystko posprzątać i zatuszować,
i zostało nam tylko miejsce zbrodni, które doprowadziło do procesu.
Myślę, że to było zaplanowane od dawna.
W głębi duszy czuję, że mógł mieć pomoc.
Ale myślę, że to on tym kierował.
Nie mogę o tym myśleć, bo mam ciarki.
Mój jedyny komentarz jest taki,
że moim zdaniem był ktoś jeszcze.
Może było nawet więcej osób, ale co najmniej jednej osobie
trzeba postawić te same zarzuty, co panu Alexowi,
bo nie wierzę, że zastrzeliłby własne dziecko.
Nie wiemy, dlaczego to zrobił.
Może kiedyś o tym opowie.
Tylko on to wie.
Myślisz, że ktoś pomógł Alexowi?
Nie chcę odpowiadać na to pytanie.
Ja nie…
To dla mnie niekomfortowe.
Był dla mnie jak brat.
Oszukał mnie. Oszukał wielu ludzi.
Gdyby pan Randolph żył, nie doszłoby do tego.
Nie myślcie, że to koniec, bo jest w więzieniu.
To tylko mała przeszkoda.
Tęsknię za momentami, gdy byłyśmy same w domu.
Nie musiała nikogo udawać, była po prostu Maggie.
Tęsknię za tym.
Już nigdy nie będę miała takiej przyjaciółki.
Nie wiem, co jeszcze powiedzieć.
Jej nie ma, jego nie ma,
a mnie został pies.
Tylko my.
Najwyraźniej…
Najwyraźniej zostaliśmy sami.
ALEX MURDAUGH ZAMIERZA ODWOŁAĆ SIĘ OD WYROKU.
ALEX I BUSTER NIE ODPOWIEDZIELI NA NASZĄ PROŚBĘ O WYWIAD.
CURTIS EDWARD SMITH JEST OSKARŻONY O CELOWANIE Z BRONI PALNEJ,
SPISEK, WSPOMAGANE SAMOBÓJSTWO, NAPAŚĆ I POBICIE,
WYŁUDZENIE ORAZ PRANIE PIENIĘDZY.
WEDŁUG AKTU OSKARŻENIA SMITH MIAŁ SPIENIĘŻYĆ 437 CZEKÓW
NA ŁĄCZNĄ SUMĘ OKOŁO 2,4 MILIONA DOLARÓW DLA ALEXA MURDAUGHA.
Napisy: Ewelina Zakrzewska