DZIŚ MADAME LACROIX
Kupujcie bilety!
Szybko, przyjaciele, bo znikają błyskawicznie.
To ostatnia szansa, by zobaczyć znaną na całym świecie Madame LaCroix!
Zostały tylko miejsca stojące na ostatni występ
międzynarodowej trasy Madame LaCroix!
30 LAT WCZEŚNIEJ
Cóż to za zamieszanie?
„Wiadomość od króla do księżniczki Uberty”.
Pani to Uberta?
O tak, od stóp do głów.
Ach, znakomicie.
„Droga Uberto, nie żyję.
Jako twój prawuj trzeciego stopnia od strony czwartej żony,
który raz spotkał cię na targu, jak miałaś trzy lata,
mianuję cię nową królową.
Twój mąż zostaje zaś królem.
Oto klucze do zamku.
Duży się zacina, ale wystarczy szybko pokręcić.
Powodzenia. Król”.
Jestem królową!
A ty jesteś królem!
Miał rację co do klucza.
Szybki obrót, kochany. Szybki obrót.
Halo?
Tutaj!
Tylu ludzi! Wszyscy są tu dla mnie?
O tak. Niezbędny element królewskiego sukcesu.
Zastanawia się pani...
Czego potrzeba, by królową być?
Najlepiej chyba Będzie do podstaw wrócić
Tego, co trzeba, by królową być
Pani stare życie Do śmieci trzeba wyrzucić
Nie ma powrotu Zaczęła pani nową drogą kroczyć
Pomożemy pani, pokażemy, jak to zrobić
Czego potrzeba, by królową być?
Gdy cały dzień jest ściśle zaplanowany
Musi pani świetną królową być
Trzeba podpisać każdy kwit i papier
Musi pani nabrać pary w łapie
- To życie nie dla słabych - Na nogach tydzień cały
Zaproszono Waszą Mość na królewską herbatę.
- Na co? - Wszyscy monarchowie tam będą.
- Muszę? - Wasza Mość musi.
To życie wymaga gracji
Smaku oraz elegancji
Ma spory talent
I sprytu niemało wcale
Ale ze mnie niezdara, znowu coś stłukłam.
Pewnie jesteś Uberta.
Ja jestem Aubri. Na pewno się zaprzyjaźnimy.
Podziwiam ludzi, którzy umieją grać na filiżance.
Jesteś taka życzliwa, a ja czuję się tak niezręcznie.
Wkrótce twój mały palec będzie wystawał jak trzeba.
Myślę, że mój William chce powiedzieć...
Instrukcji, jak być królową
Nie znajdziesz w żadnym podręczniku
- Przecież już jesteś królową - Jestem?
- Jasne! - Jasne!
Wszystko, co trzeba, w sobie masz
I cały pokój tym rozświetlasz
Widzę, ile dobra zdziałasz
Nadchodzi królowa Wixom
- Nie ma litości dla kiksów - Nigdy
Zawsze jest w uwagi centrum
- Kocha mówić o swym celu - Mój cel?
Mój szczytny cel to nieść pomoc psom
Lecz nie byle jakim psom
Tylko tym, co rodowód mają i zadbane
Są
Kocham pomagać królewskim psom
- Cel? - Nie martw się.
Też znajdziesz swój szczytny cel.
Królowo, jeszcze tyle trzeba zrobić przed koronacją.
Twa korona już w oddali lśni
- Głowa w górę - Prosto
Musi pani nabrać gracji
By królową być
Koronacja musi olśnić
Musi pani mieć królewski szyk
By wszystkich w sali oczarować
Nad poddanymi górować
Jest gotowa.
Uważaj, koleś! Ta fryzura zajęła osiem godzin!
Właśnie tego trzeba, by królową
- Być! - Właśnie tego trzeba, by królową
Właśnie tego trzeba, by królową
Właśnie tego trzeba, by królową być!
Och jej
Mój drogi
Me serce drży z trwogi
Jak mam zostać tą, którą mam być?
Gdybyś widziała to, co ja
Niczego byś się nie bała
Jako królowa wśród królowych
Zalśnisz
Ja? Mam zająć miejsce w Radzie Koron?
Brzmi okropnie.
Dziesięć monarchów współpracuje, by czynić dobro i chronić siebie nawzajem.
Zgadza się.
- On nie może się tym zająć? - Nie mam królewskiej krwi.
- Mogę to na niego zrzucić? - Wasza Mość może.
Bo ja szukam swojego szczytnego celu.
Nie tak sobie wyobrażałem dzisiejszy dzień.
Ta Wixom. Zgarnęła najlepszy szczytny cel.
Nie jestem pewna,
Wiedziałam, że masz rozwiązanie! Masz? Powiedz, że tak!
Zastanawiam się, czy nie lepiej będzie pomóc niechcianym psom.
Czyli szczytnym celem królowej będzie „ratowanie psów”.
Tak, a ty musisz mi pomóc znaleźć idealnego, reprezentacyjnego psa.
Tu nie ma reprezentacyjnych psów.
Same kundle, na które trzeba robić obławę co tydzień.
Z takim podejściem nic dziwnego, że nie ma reprezentacyjnych psów!
Uciekinier z trójki!
Śmiało!
Wezmę... tą, tamtego i tego trzeciego.
Ta trójka jest najgorsza z całej bandy! Tylko królową czarują!
Przynajmniej skutecznie. No dalej, wypuść je!
Jak je nazwiesz?
Ta, Tamten i Trzeci.
Brawo, Uberto.
Czemu ja muszę wygłosić przemówienie w Radzie Koron?
To twoja wielka chwila.
Nie daj poznać, że się pocisz.
Królowa Uberta i król Maximillian z Chambergu.
Proszę, wejdźcie.
Dziś król Maximillian dołącza do Rady Koron.
Zapraszam do wygłoszenia przemowy.
Dziękuję, królu Sebastianie.
Ja poproszę żonę, by powiedziała parę słów.
Gdyby Sebastian chciał jej wysłuchać, sam by ją poprosił.
To samo właśnie myślałem!
Chcę wam opowiedzieć o moim szczenięcym celu.
Szczytnym celu! Oczywiście cel nie jest szczenięcy.
Ale dotyczy szczeniąt. Moich psich przyjaciół.
To jeszcze szczeniaki.
Jeszcze trochę, Bertie.
Jak wielu najlepszych przyjaciół człowieka leży właśnie teraz w klatkach
lub błąka się po ulicach, szukając jedzenia i miłości?
Tak, mówię o niechcianych psach.
Czy Królowa Wixom nie zajmuje się psami?
To jej się nie spodoba.
Nie przygarniecie dziś jednego smutnego i samotnego szczeniaka?
- Przygarnę. - Ja też.
Również przyrzekam wsparcie.
A co z niechcianymi kotami? Biedne kociątka...
- Ratujmy psy! - Brawo, Bertie!
„Ratujmy psy”.
Lepiej porozmawiajmy o złodziejach, którzy niszczą nasze zbiory i trzody!
Musimy złapać i uwięzić wszystkich kradnących barbarzyńców.
Edgar ma rację. W razie potrzeby zbudujemy więcej więzień.
- Tak! Uwięzić barbarzyńców! - Barbarzyńców?
Mój ojciec od nich pochodzi.
Nigdy nie widziałem, by przynosił siekierę do stołu.
Lepiej byłoby ich nazwać zgodnie z prawdą.
To głodni ludzie, którzy potrzebują pracy.
Pracy? A kto zatrudni złodziei?
Każdy ziemianin, który zrozumie, że praca jest lepsza od więzień.
Naprawdę myślisz, że przekonasz ziemian do złodziei?
Może nie.
Ale ta rada to największa siła w służbie dobra na świecie.
Nie powinniśmy choć spróbować?
Proponuję, by wysłać do rozmów króla Maximilliana.
Nie. Niech poniesie porażkę.
Popieram wniosek. Wszyscy na „tak”, niech wstaną.
Większość wyraża zgodę.
- Nienawidzę tego. - Pospieszmy się.
Brzmi smacznie.
Hej, maleńki. Chodź tu.
No dalej, mały. Chodź.
Dobry piesek.
To nie pies.
Spokojnie. Jestem sam i nie mam broni.
- Kuzyn Max? - Kuzyn Peter!
Przybrałeś na wadze. Dobrze wyglądasz.
Król Maximillian?
Hej! Nie możecie uciekać wiecznie.
Ma rację. Widział nas. I mnie zna!
- To co zrobimy? - Rada Koron ma dla was propozycję.
- Możemy pogadać? - Wybacz.
Możemy go porwać dla okupu.
Od rady nic nie dostaniecie.
Ale moja żona mnie kocha i pewnie trochę zapłaci.
- Sprzedajmy go piratom. - Niech będą piraci.
Daj spokój. Serio?
- Cicho. - Chodź.
Wiecie, ile mi zajęło,
by rada w ogóle się zgodziła na tę rozmowę?
Oni chcą tylko budować więzienia!
I tam właśnie spędzicie resztę swojego życia,
jeśli mnie nie posłuchacie.
Myślę, że mogę załatwić wam pracę.
Nie tylko wam, ale też każdemu w podobnej sytuacji.
Nikt nie zatrudnia takich jak my, Max.
Nie dowiemy się, dopóki nie spróbujemy.
No dalej, chłopaki!
Tym razem się nie wywiniecie!
- Lord Romberg! - Król Maximillian?
Przybrałeś na wadze. Ale dobrze wyglądasz.
Wszyscy dziś świetnie wyglądają.
Co? Co Wasza Wysokość tu robi?
Przejdę do sedna.
Ci ludzie już nigdy cię nie okradną, jeśli dasz im pracę.
Mam zatrudnić złodziei?
Właśnie tak. Nie będę kłamał, wymagają przyuczenia.
Ten tu nie odróżnia koguta od psa.
Jeśli to zrobisz, inni ziemianie pójdą za twoim przykładem.
A wtedy kradzieże ustaną.
Przyjdźcie do mnie rano.
A ja nie przytyłem nawet pół kilo.
Dzięki, kuzynie.
Max...
- ...bezczelność! - Widzieliście Maxa?
Wielkiego bohatera?
Królu Maximillianie.
Mam w sobie dość pokory, by umieć przyznać się do błędu.
Dobra robota z tą umową.
Chyba miałem szczęście.
Pierwsza zasada królowania:
Przypisz sobie swoje własne zasługi, bo zrobi to ktoś inny.
Ciągle słyszę, że twoje armaty są najlepsze na świecie.
Przyjmuję zasługę na siebie. Widzisz, jak to działa?
Trout en croute jest wspaniały, nie sądzicie?
Co przede mną ukrywasz?
Ja? Nic.
Królowa Uberta również wybrała psy jako swój szczytny cel.
„Droga Wilhelmino.
Twój prezent z okazji mojej koronacji
jest jedyny w swoim rodzaju”.
Specjalna... przesyłka, Wasza Wysokość.
Do królowej Uberty!
Od królowej Wixom, prawdziwej czempionki psów!
Pochlebia mi, że postanowiłaś ukraść mój szczytny cel.
Nie mam jednakże innego wyjścia
niż wyzwać cię do udziału w pokazie psów!
„Z radością przyjmuję wyzwanie.
I z góry przepraszam za wygraną”.
„Jestem pewna, że przeprosiny nie będą konieczne”.
- „Ach tak?” - „Przestań do mnie pisać!”
- „Już przestaję”. - „Dobrze!”
„Świetnie! P.S.
Co to jest pokaz psów?”
- Kaczki wylądowały. - Tak!
Królowa Jeden zaraz weźmie pierwszy kęs.
- Dobra? - W życiu nie jadłam lepszej.
- Smakuje jej! - Tak!
- Och, Aubri. - Czekajcie!
Chyba za dużo sobie wzięłam na talerz.
Pozostawiła niesmak.
Co ja wiem o pokazach psów?
Rywalizacja z pudlami Wixom to nie byle co.
- Będziesz potrzebowała pomocy. - Jakiej pomocy?
Ziemniaki są przepyszne.
Królowa Jeden nie wie, co myśleć o ziemniakach.
Niech pomyślę.
O rany. Królowa Dwa też wydaje się skołowana.
Potrzebujesz kogoś bystrego, kto je nauczy świetnych sztuczek.
Tak! Musimy pokazać,
że nie tylko rasowe psy zasługują na miłość.
Musisz też dobrze je karmić, by miały błyszczące futro.
Królowa Dwa ma alergię na buraczki!
Jak nakarmić psa...
Proszę, wszechświecie, ześlij mi jakąś pomoc!
Proszę, powiedzcie, co mogę zrobić!
Dzięki, wszechświecie.
Oto szynka godna króla.
I królowej, oczywiście.
Potem cię nakarmię! Sio!
Mam cię! A masz!
Czekaj! Hej, oddawaj to... Nie!
Złodzieje!
Bertie, mamy problem z Kim, Czym i Którymś Tam.
- Tą, Tamtym i Trzecim? - Tak, z nimi.
Myślę, że macie przywidzenia.
Wymyśliłem sobie psa z całym indykiem?
To kto mi porwał spodnie?
- Widzicie? - One udają!
Wcale nie!
Mam was.
Koniec miesiąca miodowego. Dostaniecie tresera.
Dziewiątka, dziewiątka, zawijas, przenieść dwójkę...
To plus tamto, plus pi do kwadratu i...
Witaj, przeciwprostokątna!
Na spotkania trzeba się umawiać.
Powiedziałem...
Edukacja dla osób starszych jest dalej w tym korytarzu.
Słucham?
No dobrze, pokażę pani...
- Teraz poświęci mi pan uwagę? - Co też...
Berta! Nowa królowa z Chambergu! Bardzo mi miło.
Doktor Balthazar Rogers.
Profesor, naukowiec i geniusz.
Jak mogę pana wyciągnąć z tej posępnej klasy
i zaprosić do najciekawszego projektu na Ziemi?
Moja praca nie jest posępna!
Dostanie pan więcej pieniędzy, niż panu trzeba.
A jednak czasami jest męcząca.
Mogę zapytać, co to za projekt?
Udowodni pan światu pełnemu niedowiarków,
wbrew wszelkim przeszkodom i konwencjom,
że kundle-przybłędy mogą prezentować się równie dobrze...
Nie, lepiej niż psy rasowe.
Mam być treserem psów?
Rozumiem. Obawiam się, że nie ma pan w sobie tego, co potrzebne do tej pracy.
Nie, proszę zaczekać nanosekundę.
Nie, nie. Widzę, że nie ma pan potrzebnej wizji-myślnik-hartu.
Wizja-Myślnik-Hart to moje drugie imię! Rodzice nie umieli się zdecydować.
- Mimo to... - Zrobię to!
Pański kontrakt.
Jak skończę z tymi psami, będą umiały liczyć i tańczyć balet,
proszę zapamiętać moje słowa.
Uczę się królewskiej sztuki manipulacji.
Ona jest alfą stada. Ale wkrótce to się zmieni.
Dziękuję.
Zaczynamy trening jutro, punktualnie o siódmej!
Dziękuję za poparcie mego wniosku, monarchowie.
Nakażę komitetowi wprowadzić go w życie.
Na tym kończy się plan dzisiejszego zebrania.
Jeszcze jedna, ostatnia sprawa.
Drodzy przyjaciele, rezygnuję z posady głowy tej rady.
W tej sytuacji mam przywilej
nominowania następnej głowy Rady Koron.
I tak właśnie uczynię.
Co?
Ale on dopiero co dołączył do rady!
W tej radzie starszeństwo nigdy nie decydowało o jej przyszłości.
Co?
Nominację trzeba poprzeć.
Przekażę ten zaszczyt przyjacielowi króla Maximilliana.
W takim razie popieram nominację króla Maximilliana!
Nie chciałbyś może namalować portretu królowej?
Tak. Bardzo proszę.
Jedną chwilę.
Bardzo przepraszam.
Spokojnie. Oswój się z tym.
Magnusie, mam parę pomysłów na ikoniczne pozy.
Mogę być starożytną boginią.
Albo Matką-Tygrysicą!
Która ci się podoba najbardziej?
Cóż...
Jeszcze jedna.
Ja w centrum wszechświa...
Dobra robota.
ZAPROSZENIE KRÓLEWSKI POKAZ PSÓW
Piękno i powab Na królewskim pokazie psów
Obowiązek i gracja Na królewskim pokazie psów
GRACJA I PIĘKNO
Czysta perfekcja bez żadnej skazy
To są najpiękniejsze psy na tym pokazie!
Te kundle już przegrały
Może tak się wydawać, ale
Patrzcie, jak się mnie będą słuchały
Na koronnym, karkołomnym królewskim pokazie psów
BYSTROŚĆ UMYSŁU
- Skupienie i szybkość - Na królewskim pokazie psów
Podstęp i chciwość Na królewskim pokazie psów
Nawet na chwilę nie odrywajcie oczu
Inaczej oszuści zawsze znajdą sposób
Jak to się los odwrócił.
RASOWE - KUNDLE
- Na zmiennym, bezwzględnym - I podstępnym
Królewskim pokazie psów
WYŚCIG FINAŁOWY
Szybkość i spryt
Na królewskim pokazie psów
W biegu trzymać styl
Na królewskim pokazie psów
Są niepowstrzymane
Łamią oczekiwania
Jeszcze kundle wygrają ten konkurs
Bohaterscy zwycięzcy Królewskiego pokazu psów
Zmieniają to, co wiemy O królewskich pokazach psów
Wygrana coś znaczy
Sam wygląd nie wystarczy
Me psy wróciły z tarczą
Z koronnego, karkołomnego, Kochanego, kosmopolitycznego
Królewskiego pokazu psów
KUNDLE CZEMPIONAMI!
To już ostatni.
Jaki uroczy. Jak się nazywa?
H-56.
Okropne imię. Może nazwiemy go Charley?
„Charley”.
No już, wynocha stąd!
Skończyły się!
Nie szkodzi. Znajdziemy jakiegoś.
Właściwie...
Zachowałam najlepsze na koniec.
Ale muszą zostać razem.
Dobrze postąpiłaś, Bertie.
- Naprawdę tak myślisz? - Tak.
Twój szczytny cel okazał się sukcesem.
Nic dziwnego.
Bo będziesz...
Bo będziesz...?
Królową wśród królowych.
Ale powiedz, że będziesz za nimi tęsknił tak jak ja.
Za Tu, Teraz i Tym-tam?
Oczywiście.
Są wspaniałe!
Polubiła je!
- Wyglądam... - Pięknie.
Wspaniały, Magnusie.
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Może teraz król znajdzie czas na swój własny portret?
Nie.
I zostawisz mnie tak...
całkiem samą?
Na mnie to nie działa.
Król Maximillian i ja chcemy się z wami podzielić ważną nowiną.
Wkrótce będę musiała zdjąć gorset!
W tej chwili rośnie bułeczka w piecu.
Serio? W kapuście...
No dalej, ludzie! Będę mieć dziecko!
Może ty wybierz imię dla księżniczki,
a ja wybiorę imię dla księcia?
Zgoda. O ile wybierzesz imię Siegfried.
Oczywiście. O ile ty wybierzesz imię Bertha.
No dobrze.
Poddani chyba się cieszą.
Kto by się nie cieszył?
Droga Aubri, wiem, jak długo z Williamem staraliście się o dziecko,
i bardzo by mnie bolało, gdyby moja radość sprawiła ci choć najmniejszy ból.
Jesteś bowiem moim wzorem do naśladowania, moją najlepszą przyjaciółką,
moją gwiazdą przewodnią.
„Słodka Uberto”.
Twa radość jest moją radością.
Nie mogę się doczekać, aż wezmę twe dziecko na ręce, i modlę się,
by nazywało mnie ciocią A do końca mych dni.
Moja droga Aubri.
Okej, Derek, wyceluj we mnie, jak tylko potrafisz.
Jak tylko wypuścisz strzałę, powiedz „już!”.
Brzmi niebezpiecznie.
Tacie nic nie będzie. To taka zabawa, nazywa się łap i strzelaj.
W wersji dla dzieci.
Pójdę zapytać mamę.
Nie, nie.
Widzisz, Derek,
łap i strzelaj to zabawa dla króla i królewicza.
Jeśli powiesz królowej... Sam wiesz.
Wystraszy się?
No... tak.
To co, sami faceci?
- Jak wypuścisz strzałę.... - Krzyknę „już”!
Zgadza się.
Już!
- Zraniłem cię? - Nie zraniłeś.
Po prostu nie spodziewałem się, że tak dobrze strzelisz.
Krzyknij wcześniej.
Już!
Dużo wcześniej.
- Już! - Wcześniej.
Już!
Toż to pan Wizja-Myślnik-Hart Rogers.
Przyjechał pan.
Królowa wysłała po mnie karocę i kopertę pełną pieniędzy.
Wygląda na to, że znów potrzebuję twych usług.
Niech zgadnę. Mam wytresować mało uzdolnioną złotą rybkę?
Nie, nie.
Tylko przyszłego króla.
Ja?
Mam wychować i ukształtować dziedzica tronu?
Nie rozpędzaj się tak. Wciąż będę jego mamą.
Zgadzam się. Tak. Po tysiąckroć tak!
Przy okazji, od teraz będziesz lordem.
Lordzie Rogers.
O rany.
Królu Maximillianie, jeśli głowa rady pozwoli,
chcę przedstawić radzie sprawę niecierpiącą zwłoki.
Ależ proszę.
Przyjaciele, otrzymałem ważne wieści.
Piraci planują znów napaść na naszą flotę handlową.
Świetnie! Jak nie złodzieje, to piraci!
Proponuję zrobić dobry użytek z armat Ivana. Dzisiaj!
Zgadzam się, królu Egdarze, że to niepokojące wieści.
Ale przyjaciele, czy to mądry ruch?
Niech zgadnę. Chcesz się dogadać też z piratami.
O tym samym myślałem.
Na pewno król Maximillian wie, że nie układamy się z piratami.
Czyżby? Co syn wieśniaka może wiedzieć o polityce rady?
Właśnie, syn wieśniaka.
Zapewniam, królu Edgarze,
znam Ugodę Roku Drugiego,
Traktat Roku Piątego i Kompromis Roku Dziewiątego.
Piraci złamali je wszystkie i nigdy nie dotrzymali słowa.
- Jednakże... - No i się zaczyna.
musimy wciąż próbować.
Wiem, że chcesz czynić słusznie.
Ale w tej sprawie popieram króla Edgara.
Trzeba uderzyć zawczasu!
- Ja się nie zgadzam. - Nie podejmujmy pochopnych decyzji.
Ochłońmy trochę, przestudiujmy sprawę
i zagłosujmy rano.
- Popieram ten wniosek. - Znakomicie.
Co ty sądzisz, mój przyjacielu?
Masz trochę wsparcia. Pozwól, że zajmę się tym wieczorem.
Może jutro uzyskamy konieczne głosy.
Co?
Jak długo mamy na niego czekać? Głosujmy!
Kapitan portu Fleming prosi o audiencję.
Oby to było coś ważnego.
Wasze Wysokości powinny wiedzieć, że statek króla Maximilliana...
opuścił port.
Opuścił port? Kiedy?
Około północy, Wasza Mość.
- I dopiero teraz nam mówisz? - Cóż, ja...
- Piraci! - Do armat!
Strzelać bez rozkazu!
Czy to było tylko ostrzeżenie?
Albo świętowanie.
Myślisz, że mają Maxa?
Nie.
To flaga Maxa.
Nikt by tego nie przeżył.
Dziennik Maxa.
„Z całego serca wierzę, że mogę przemówić piratom do rozumu.
Nie mogę czekać na radę ani ryzykować, że odrzucą wniosek.
Widzę już ich statki na horyzoncie”.
- Daj. - Nie.
Musimy go zatrzymać.
Zgoda. Ale póki żyję, nikt go nie ujrzy na oczy.
Czemu, Max? Czemu?
Moja biedna Uberta.
Czemu?
Nic dobrego nie przyjdzie ze zniszczenia pamięci Maxa za jeden błąd.
Król Ivan i ja zgadzamy się,
że dziennik Maxa powinien pozostać w ukryciu.
Czemu on to zrobił?
Znałem wielu dobrych królów,
ale Max był wśród nich najlepszy.
Mogę jedynie przypuszczać, że uważał to za najlepsze rozwiązanie.
Nie poradzę sobie.
Tylko on we mnie wierzył.
Nie mogę być królową bez mojego króla.
Nie rozumiesz, Uberto? Musisz nią być.
Musisz stać się królową, którą on w tobie widział.
Nie mogę znaleźć taty.
Nie powinieneś być na kolacji, młodzieńcze?
- Już zjadłem. - Rozumiem.
Chcesz się pobawić w łap i strzelaj, aż znajdę tatę?
Tak, królewiczu.
Będę się z tobą bawił w łap i strzelaj do końca mych dni.
Wystarczy dzisiaj.
Królowo Uberto, moje kondolencje.
Dziękuję, Ivanie. Max cię szanował.
A ja jego. Był moim sumieniem.
Z bólem zawiadamiam, że wybrano mnie na jego miejsce.
Dobrze się spiszesz.
Czułbym się pewniej, gdybyś dołączyła do rady.
Jako królowa wśród królowych zalśnisz
Nie mogę dołączyć do rady, drogi Ivanie.
Muszę zarządzać królestwem, wychować króla
i sama stać się królową.
ROK PÓŹNIEJ
Obym ja nigdy nie rodził dziecka.
Cóż, ja...
Też mam taką nadzieję.
Wiem, że urodzisz chłopca.
On i Derek zostaną najlepszymi przyjaciółmi.
Doceniam, że tak się o mnie troszczysz.
- Pocisz się. - Wiem.
Tata mawiał: „Nie daj poznać, że się pocisz”.
- Nareszcie. - Nareszcie.
I tyle wyszło z moich przepowiedni.
- To dziewczynka? - Ale pech.
Twoi poddani czekają, aż przedstawisz im...
Odette.
Chyba cię lubią. Zresztą czemu mieliby nie lubić?
Narodziło się kiedyś piękniejsze dziecko?
A co do ciebie, młody Dereku,
dziewczynki nie są tak złe, jak myślisz.
- Williamie. - Nie. Nie!
Och, Aubri! Nie!
Moja droga Aubri!
Biedaczek. Zupełnie przestał jeść.
Poślijcie po królową Ubertę.
Okej, Bromley. Jak tylko wypuścisz strzałę, krzycz „już”!
Dziękujemy za przybycie, Wasza Wysokość.
Mój drogi Williamie...
Gdy zamykam oczy,
widzę siebie w małej łodzi...
daleko od wszelkich lądów.
Zaginąłem na morzu, Bertie, całkiem sam.
Och, Willliamie.
Zamknij oczy i spójrz znowu.
Teraz płyniemy jedną łodzią.
Dla dobra naszych królestw i naszych dzieci...
musimy płynąć naprzód.
Tak.
W górę idzie kurtyna Zadziwienie się zaczyna
25 LAT PÓŹNIEJ
Zobaczcie cuda i dziwa
W górę idzie kurtyna
Zadziwienie się zaczyna
W górę idzie kurtyna Nowy rozdział się zaczyna
W górę idzie kurtyna
To twoja chwila!
Brawo, Uberto!
To znaczy, Madame LaCroix.
Posłuchaj tych braw. To najpiękniejszy dźwięk na Ziemi!
Dziękuję.
Jesteście przecudowni.
To koniec, Rogers. Zamierzam abdykować.
- Abdykować, słyszysz? - Ale...
Też was kocham.
- Niech Derek i Odette przejmą tron. - Ale...
Ja chcę braw.
Ale zrzeczenie się korony?
Czemu, Uberto? Czemu?
Chyba rozumiem.
- Madame LaCroix? - LaCroix odjeżdża.
Proszę zachować dystans i dać jej przestrzeń.
Nie, Rogers, przepuść ją.
LaCroix jednak poświęci pani trochę...
Jako królowa chcę pani podziękować za dzisiejszy występ.
I powiedzieć...
Że jestem pani największą fanką!
Gdy śpiewała pani „Nikt nie jest moim szefem”,
czułam, jakby śpiewała to pani tylko dla mnie!
Przyjaciółka mówi, że jest pani największą fanką, ale nie!
Ja nią jestem!
Podpisze mi pani rękę? To niezmywalny tusz, ale nie szkodzi.
Chcę zapamiętać te chwilę na zawsze!
O rany. Jeśli jest pani pewna.
Dziękuję. Tak bardzo...
Tak się cieszę, że poznałam swą największą fankę.
Nie!
- Król? - Królowa?
Skąd to zdziwienie? Wiedzieliście, że kiedyś to nastąpi.
Tak, ale myśleliśmy, że to nastąpi później.
Wiesz, nie teraz.
Właśnie, nie teraz, tylko wiesz, później, już po twojej...
Śmierci.
Cóż, nie zamierzam czekać tak długo.
Muszę śpiewać pieśni, poruszać serca i sycić się brawami!
Ale zanim to nastąpi,
moim ostatnim królewskim przedsięwzięciem będzie wasza koronacja.
To będzie najbardziej pamiętna koronacja w historii!
Właściwie, matko, czy wystarczy, jeśli będziemy mieli małą...
Co?
- Albo średnią... - Albo dużą.
Bardzo dużą.
Najbardziej pamiętną koronację w historii.
Już się za to zabieram.
Mama wciąż ma to coś.
Moja królowo.
Mój królu.
Dziś przeprowadzam się do zamku.
Żegnaj, niewygodny stawie z liliami.
Żegnajcie, muchy na śniadanie, obiad i kolację.
Żegnaj, nienoszenie ubrań, bo jestem zwierzęciem czy coś.
Żegnajcie!
Wybacz, Jean-Bob. Derek i Odette awansują, ale my nie.
Ale jestem osobistą żabą przyszłej królowej!
Należy mi się choć fikuśny tytuł i para portek.
Może nazwę cię „Diukiem Spodni”?
- Bardzo śmieszne. - Daj spokój, JB.
Przynajmniej zostaniemy tu razem.
Okej, masz rację.
Nadchodzę, pierzynko, racuszki, smokingu dla żaby!
Czy skromny hodowca tulipanów
może wręczyć księżniczce kwiaty?
Łaskawie zezwalam.
Porozmawiajmy.
My mamy ukoronować mamę i tatę?
A znacie lepszych kandydatów?
Nie trzeba do tego być sławnym?
Albo być z rodu królewskiego czy coś?
Cieszę się, że pytasz.
Młody Lucasie, za twoje poświęcenie i służbę królestwu
od dziś już na zawsze oficjalnie będziesz znany
jako książę Lucas.
Co? Naprawdę?
To wam nie przeszkadzam.
Chyba ostatnio staliście jakoś...
tak.
Jeśli ktoś mnie dostrzeże w tej części miasta,
nie przeżyję tej hańby!
Nie ma mnie tu.
Dobra.
Jeśli powiesz komuś, że tu byłam,
skażę cię na...
Co może być gorsze od tego?
Odwróć wzrok, bo stracisz resztkę zębów, którą wciąż masz!
Co pani zrobić? Serce? Statek na morzu?
Nic z tych rzeczy. Chcę się pozbyć tego.
Nie dziwię się. Kto pani zrobił taką krzywdę?
Wariatka. Kiedyś jej psy pokonały moje.
Ale to jej nie wystarczyło. Nie!
Udawała, że jest znaną śpiewaczką!
A gdy podeszłam zbyt blisko, podpisała mi rękę niezmywalnym tuszem!
A potem zdjęła sobie twarz!
Brzmi jak wariatka.
Do dzieła. Usuń to! Już!
Szybko! Co, jeśli ktoś mnie tu zobaczy? Ile jeszcze to potrwa?
- Już. - Tak szybko?
Wyglądasz dziś prześlicznie.
Bardzo dziękuję.
Rozciągliwe portki z zamku!
Nadchodzę!
Ładne portki.
- Nic ci nie jest? - Dziękuję.
Droga Odette, chcę ci pomóc w odniesieniu sukcesu...
Są zasady, które każda królowa zna
By spokój w jej królestwie trwał
Klucz do sukcesu Robienie czegoś z niczego
To sekret przekazywany przez wiele lat
Patrz. Szambelanie, znów ciężko pracujesz?
Królowo, tak tylko rysuję.
Twój talent stworzy piękne kreacje na koronację.
- Talent? - Tak. Jesteś najlepszy.
- Bo moda tak cię cieszy. - O rany.
Tak, masz w sobie coś, co uświetni koronację.
- Jeśli zacznę od razu... - Pierwsza zasada.
Jak już ich złowisz Nie spuść ich z haczyka
Niech wykażą swe siły
Mogą się opierać Lecz ty uprzejmie nalegaj
Dostaną nagrody, które im się nie śniły
Ferdinand.
Uczta po koronacji dla gości wszelakich
Przedstawiam wam
Dziewiąte danie
Wspaniale
Przyzwoicie Prawie to, co w głowie miałeś
Dziesięć dań?
- A potem? - Jedenaście, nie wiem?
Zostawiam to twej ocenie
Pomysł nadchodzi Zaraz będzie przełom
Na pewno nie zaszkodzi Pójść za tą ideą
Na nasz wielki finał
Może... Danie numer 15, 16, 17, 18...
- Dwadzieścia dań? - Bez dwóch zdań.
Druga zasada:
Jak zasiejesz ziarnko w potrzebie
Patrz z dala, jak rośnie w glebie
Myślą, że wpadli na swój pomysł
Tak naprawdę to twych planów plony
Odette chce peonie, by rozjaśnić bukiet
Świetny pomysł, ale już po sezonie
Tulipany są całkiem cudne
Szukaliście może na wschodzie?
Nic nie znaleźliśmy
A na północnym wschodzie?
Nie, ale sprawdzimy na zachodzie
Trzecia zasada:
Świat może cię zaskoczyć
Gdy poszerzysz horyzonty
Patrz, jaki piękny widok!
Idealny kolor! Bingo!
Zasada czwarta jest prosta
Ale ważna i czyni cuda
Koniecznie zawsze ich pochwal
Gdy coś im się uda
Ja też mieć sekretny talent. Móc zagrać na koronacja?
Nowa zasada.
Jak pani mówiąca jak jaskiniowiec umie grać, niech gra.
Wspaniale! To będzie najbardziej pamiętna koronacja!
Jestem pewna, że stać cię na wiele więcej.
Zadowolić cię może tylko perfekcja
Może jeszcze dorzucimy jedno...
Wykluczone! Nie da się zrobić tego!
Gdy sięgną szczytu Otwórz im wolności drzwi
Może jeszcze przez Czerwone Morze każesz przejść mi?
Jak chcą stanąć, każ im iść dalej
Nie walcz, Rogers Wiem, że kochasz wyzwania
Nie, nie, nie
Pokaż im, jak mogą zabłysnąć wspaniale
Od czego zacząć? Ja nawet nie wiem!
Ale już nad tym myślisz, co nie?
- Wcale nie. - Tak!
- Ja... Nie jestem pewien. - Uwolnij umysł, otwórz mu drzwi.
Patrz, jak skrzydła wyobraźni niosą ich
Zrobię to! Ale jak?
Zasada piąta: Zawsze pamiętaj,
że ludzie są najszczęśliwsi, gdy robią coś wspaniałego.
Zasad przestrzegaj A zawód cię nie czeka
Pięć małych klejnotów w koronę oblekasz
Zasad przestrzegaj Bądź lepsza niż w marzeniach
Ścieżka wielkości
Prowadzi nas do nieba
Idź ścieżką wielkości
A trafisz do nieba
Dobranoc.
I jak było?
- Inspirująco. - To świetnie.
Ale chyba też trochę przerażająco?
- To mniej świetnie. - Ale głównie inspirująco.
Dobrze.
Po prostu się martwię tym, że niektórzy...
Że wszyscy mogą poczuć się nieco...
Bardzo zniechęceni.
Chciałabym, byś mogła mi pomóc.
Wszyscy mówią, jaka mądra byłaś
Jak znakomicie krajem rządziłaś
Czy coś umknęło mi?
Tyle obowiązków i zadań
Czy nie przygniotą mnie?
Czy za wiele wymagam?
- Witaj, moja droga. - Matko.
Chyba wiem, jak ci pomóc.
Spójrz na drugą stronę medalu
Usłysz inną wersję tej pieśni
Gdy spojrzysz ich oczami
Na pewno ci się objawi
Druga strona medalu
Masz rację, matko.
- Zobacz drugą stronę medalu - Zobacz drugą stronę medalu
Jest i druga strona
- Usłysz inną wersję tej pieśni - Usłysz inną wersję tej pieśni
- Gdy spojrzysz ich oczami - Gdy spojrzysz ich oczami
- Na pewno ci się objawi - Na pewno ci się objawi
Druga
- Druga strona - Druga strona
- Medalu - Medalu
„Droga królowo Wixom, zapraszam cię
na najbardziej pamiętną koronację w historii”?
Ta Uberta. Myśli, że jest królową wśród królowych!
Z jej kundlami, z jej idealnym głosem
i autografem z niezmywalnego tuszu.
Autografem!
Zaiste to będzie najbardziej pamiętna
koronacja w historii.
Zostało 12 godzin, ludzie. Do roboty!
Królowa pszczół rozkręciła cały ul.
Brzmi ciekawie. Chodźmy.
- Od szambelana? - Tak. Czyż nie jest wspaniała?
Zdecydowanie.
- Peonie? - Właśnie dojechały.
Z południa terenów zachodnich.
Nie sądziłem, że coś wymyślę.
Ale oto i dwudzieste danie!
Przyszłe pokolenia będą opowiadać o tym, co tu robimy.
Tak!
Wnuki naszych wnuków będą opowiadać
o naszym wspaniałym osiągnięciu!
Ludzie są najszczęśliwsi, gdy robią coś wspaniałego.
Przedstawiam wam wasze kreacje na koronację.
Szambelanie, nawet o tym nie śniłam.
Ja też nie.
Uniosłeś się aż do nieba!
Druga strona medalu. Dziękuję, matko.
Co za paskuda. Wezmę go.
O nie. Trzymamy go dla znajomego farmera.
To przestańcie. Teraz jest mój.
Ale będzie królowa dla niego miła?
Miła? Dla takiego kundla?
Królowa Uberta mówi, że nie ma kundli, tylko same grzeczne pieski.
Chcę wszystkie psy, jakie macie. Już!
Żadnej muzyki? Żadnych tronów? Możesz w to uwierzyć?
- Dość dziwacznie. - Czego się spodziewałaś?
To cała Uberta.
Gdzie się podziewałaś?
Tutaj jest czysto. Ochrona Jeden do Ochrony Dwa, zgłoś się.
Ochrona Dwa, czysto.
Przyjąłem. Ochrona Trzy?
Ochrona Trzy?
Jean-Bob!
Gdzie jest ta żaba?
Jeśli mam być szczery, zadziwiłem nawet sam siebie.
Na pozycje. Przedstawienie zaczyna się o zachodzie słońca.
Przygotować koła, przyjaciele.
Zachód za dziesięć,
dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć, cztery, trzy, dwa,
jeden, teraz!
Spóźnię się!
Ochrona Dwa i Trzy, mamy zbiegłą królową.
Spotkamy się pod ziemią.
Bardzo mi przykro, ale nie wolno pani tu wchodzić.
Wy mnie powstrzymacie?
Ptak, żółw i ropucha?
Jestem zamkową żabą!
Do tego mam rozciągliwe zamkowe portki.
Sama też mam parę sztuczek.
Porwałaś mi zamkowe rajtki!
Przynajmniej jest cicho.
Coś przegapiłam?
Biedactwo. Co jej się stało?
Nie pozwólmy, by to wszystko zniszczyło królową Ubertę.
Ten dzień to tylko część większej opowieści.
Opowieści o kobiecie, która zaznała prawdziwej miłości...
I przetrwała jej stratę.
Której życzliwość i dobre uczynki lśnią niczym gwiazdy.
Jej wizja wytycza nam ścieżkę.
Tak, przeżyła wiele tragedii...
Lecz za każdym razem zmieniała je w radość.
Radość miłości...
szczodrości...
niesienia pomocy.
Z czasem nabrała siły, dumy...
i odwagi do walki.
Jej śmiech niesie urok.
Ma dar do rządzenia ludźmi.
Ma też w sobie pokorę.
Tak, ta chwila jest wyłącznie chwilą,
lecz jej życie zawsze będzie rzucało blask.
Oto Uberta,
królowa wśród królowych.
Dziękuję, Odette.
Ale to ty jesteś prawdziwą królową wśród królowych, nie ja.
Przedstawiam wam króla Dereka i królową Odette.
Prawdziwą królową wśród królowych.
Uwaga.
NIECH ŻYJĄ DEREK I ODETTE!
Wasza Wysokość, dżentelmen prosi o spotkanie.
Magnus.
Jak dobrze cię widzieć.
Mam coś dla ciebie, droga królowo.
W życiu nie widziałam piękniejszego obrazu.
Mój drogi Max.
Tak za tobą tęsknię.
Derek, to jest Magnus.
Malarz, którego ocalił twój ojciec.
Tak.
Widzę go w tobie.
To mój ojciec?
W każdym razie taki, jakim go pamiętam.
Dobrze go zapamiętałeś.
Idealna podobizna.
Wrócę już.
Magnusie, mogę ci pokazać nasze nowsze portrety?
Najpierw moja matka, teraz twój ojciec.
Oboje do nas wrócili.
Tak.
Mam tak mało wspomnień z nim. Same przebłyski.
Łap i strzelaj to zabawa dla króla i królewicza.
Ale pamiętam dobrze, że mnie kochał.
Tak mi przykro, że przegapiłem koronację Dereka i Odette.
Po tylu latach
w Chamberg zasiadła nowa para królewska.
Czy król Derek wie?
Nie, nie wie o niczym.
...CIĄG DALSZY NASTĄPI
Tłumaczenie napisów: Joanna Kaniewska