WHEN LIFE GIVES YOU TANGERINES
Daha kalamar çorbası var mı?
-Tabii. -Elbette.
Bunu okuyacak mıyız?
"Bir köy..."
-Hoş geldiniz! -Hoş geldiniz!
Biraz bekleyin.
-Sizi çağıracağız. -Sağ olun.
Lütfen biraz bekleyin.
Dedim ya, çok sıra oluyor.
Sonunda ormanın kalbinde çan sesleri yankılanmaya başladı.
Kart geçirme sesiyle beraber.
Ae-sun yüzünden emekli olamıyorum.
"Çöp mantı" skandalı el yapımı mantıcıları bile etkiledi.
Kuş gribinde tavukçuların yaşadığı kâbusu şimdi mantıcılar yaşıyor.
-Choi Ji-woo buraya gelmiş! -Bunu saralım.
Sana güzelce sarayım. Al bakalım.
"A" de bakayım.
Kalamar çorbası isteyenlere dik dik bakma.
-Yiyelim. -Şu tavrını değiştir.
Senin gelinin benimkini sollar.
Ben istemiyorum. Sen yesene dede.
Kime vereceksin?
Hangi dedeye vereceksin? Hangisine?
Bana. Evet.
Ağzını açarak soramazsın.
-Daha çorba alabilir miyiz? -Tabii!
SINIRSIZ ÇORBA
-Çorba lütfen! -Evet, tabii.
Çok kalamar koymasana! O yüzden beleşe sömürüp duruyorlar.
Menüye kalamar çorbası eklemezseniz zarar edeceksiniz.
Eleman alalım. Bu kadar iş sana fazla.
Fazla geldiğini kim söyledi?
O illet para annemi dans ettiriyordu.
Yağmurda şarkı söylüyorum
Yağmurda…
Neden öyle iniyorsun?
Menopozun geçti mi?
Bilmiyorum ama tuhaf. Çok heyecanlıyım. Paralı olmak böyle bir şey mi?
Sabahtan akşama kadar çalışıyoruz
ama kasa doldukça insan yorgunluk hissetmeden devam ediyor.
Mutlu musun?
Evet, hem de çok mutluyum.
Belki de kader bize her şeyi bir anda vermek için
önce cimri davranmıştır.
Dünya Kupası teslimatları, gümrüksüz satış mağazaları,
All In'in Jeju'da çekilmesi.
Joonggonara sayesinde Cheol-yong'u yakalamamız,
bir aktrisin reklamımızı yapması… Bütün bunlar nasıl oldu?
Nihayet büyük ikramiye vurmuş gibi geliyor.
Canım, bak ne diyeceğim. Seyahate çıkalım.
Guam'a ve Çin'e gidelim.
O gıcık Mi-suk geziyor, ben neden gezmeyeyim?
Neden hep Mi-suk'a gıcık diyorsun?
Her günün böyle geçeceğini bilsem binlerce yıl yaşamak isterdim.
Yağmurda şarkı söylüyorum
Eskiden kayalık tarlaları süren çalışkan anne babam
artık çığır açan mekânlar açıyordu.
HAKİKİ KALAMAR RESTORANI
Gıcık Mi-suk.
Nasıl kendi lokantasına "hakiki" der?
Jeju'nun kalamarları sizin tekelinizde mi? Patentini mi aldınız?
Sen de başkasının başarısından sebeplenmenin patentini mi aldın?
Bir dakika. Yoksa ayak masajına mı geldin?
Size demiştim. Parmaklarıma kramp girmişti!
Tabelanı değiştir. Menünü değiştir!
Bırakın şunu. Ben sevindim aslında.
Bizimle aynı alanda rekabete girmesi daha iyi.
Ya? Nedenmiş?
Yanında çakması olunca hakiki olan daha çok satar.
Daha kalamar çorbası alabilir miyiz?
Evet, tabii.
Lütfen şurayı imzalayın.
DDUKBAEGI KALAMAR ÇORBASI 4.000 WON
Annemin bile asla hayır diyemediği biri vardı.
Merhaba kızım.
Kendim yemek istiyorum dedim!
Ben! Ben! Ben istiyordum!
Ben istiyordum!
Artık benim için de öyle biri vardı.
Anne!
Kendim yemek istiyordum!
37 yaş sendromlu bir huysuzun bile annesine ihtiyacı vardı.
Tatlım. Gel.
İki yaş sendromu var, biliyorum ama bunu nasıl yapar?
Tek yaptığım yemek yedirmekti.
Kendi yemek isterken ben yedirdim.
-Anneye "bay bay" de. -Bay bay, yakında döneceğim!
Benim gözüm çocuğumda, anneminki de bendeydi.
Çok zayıflamış.
Geri geleceğim.
Seni kurnaz, nasıl da utangaç davranıyor.
Kızımın binlerce yüz ifadesini bilsem de
annemin hiçbir ifadesi gözümde canlanmıyordu.
O zamanlar,
annemi günün birinde
sadece garip yüz ifadeli fotoğraflarıyla anımsayacağımı bilmiyordum.
Seni gidi inatçı çocuk.
Neden annenin sözünü dinlemiyorsun?
Torunum olsan da
kızımı bu kadar üzmen canımı sıkıyor.
Dünyada hiç kıymetini bilmediğin o insan
şu hayatta
benim en kıymetlim.
Lütfen kızıma iyi davran.
Lütfen kızıma uzun yıllar göz kulak ol.
Tamam mı?
Uyusun, uyusun, sallayayım da uyusun
Bebeğim güzel güzel uyusun…
Her nedense…
Nasıl ya?
…teşekkür etmeyi yadırgıyordum.
Burayı temizle diyen oldu mu? Tuvaleti neden temizledin?
Uyu hadi. İzin gününmüş.
Anne, işte bu yüzden seni çağırmak istemiyorum.
Bana bak, 37 yaş sendromlu.
Teşekkür et gitsin.
Ben senin içinden geçeni kaşlarından anlarım.
İndir şunu.
Sırtına hacamat yaptırıyormuşsun.
Sana yemin ederim,
Sae-bom yüzünden ilk kez hayatımda işler planladığım gibi gitmiyor.
Nasıl bu kadar inatçı olabiliyor? Asla ilk seferde "evet" demiyor.
Oh olsun sana. Tıpkı kendin gibi bir kızın oldu.
Doğru söyle. Sen de sinir oluyordun, değil mi?
Nasıl üç çocuk büyüttün?
Hayatta her zaman kendine öncelik verip istediğini yapmalısın.
Hayatını yaşamazsan küskün ve asabi olursun.
Değer mi diye şüphe edersen, acaba doğru mu yapıyorum dersen
çocuğun bunu fark eder, yüzünden bile anlar.
Şu anda Sae-bom'un bütün dünyası sensin.
Ama…
Bu uzun sürmeyecek.
Gün gelecek
çocuğunun hayatında arka plandaki biri olacaksın.
O yüzden ne yapmak istiyorsan onu doya doya yap.
Anne, pişman mısın?
İstediğin her şeyi yapamadın.
Ne yaptıysam isteyerek yaptım.
Yalnız yetim Oh Ae-sun, hizmetçi Oh Ae-sun,
lise terk Oh Ae-sun.
Sahip olduğum en güzel ünvan
Geum-myeong ve Eun-myeong'un annesi olmaktı.
Kendi çapımda sıra dışı bir hayat yaşadım. Yaşadığım hayatı küçük görme.
Baksana…
Belki de bende annelik içgüdüsü yok. Bazen öyle sinirleniyorum ki…
…çocuğa bağırıyorum.
Galiba aklımı kaçırıyorum.
Kimse anne olarak doğmaz.
Çocuğun büyüyecek, sen de onunla büyüyeceksin.
Sae-bom.
Sabah yine yemeğini yüz kere çiğneyip on kere kıyafet değiştirecek misin?
Neden her sabah bana zorluk çıkarıyorsun?
Neden?
Çabuk yersem sen daha erken gidersin.
Yemeğimi bitirip giyindiğimde
sen işe gidiyorsun.
Ondan mı öyle yapıyorsun? Gitmemi istemediğin için mi?
Geçen gün sana bağırdığım için özür dilerim, tamam mı?
Çok özür dilerim.
Buraya gel.
Canım benim.
Annen seni seviyor Sae-bom.
Seni çok seviyorum, tamam mı?
Öpücük ver.
Annesinin kızı, anne oluyordu.
Annem, kızının kendi evladıyla çok sıkıntı yaşamamasını diliyordu.
GEUM-MYEONG: ZENCEFİLLİ ÇAY SAE-BOM: SEBZE
DAMAT: SİYAH SARIMSAK
Annem hayatı boyunca
bana zaman ayırmak için kendi vaktinden çalmıştı.
-Canım. -Efendim?
Sae-bom'a piyano için para biriktirmiştik ya?
Onu annemler için kullanabilir miyiz?
Şimdi yapmazsam pişman olacağım gibi bir his var içimde.
Canım.
Niye bana soruyorsun?
Burada kararları veren sensin.
Ne o? Çoraplarımı çıkarayım mı?
Hasta 109, lütfen ikinci vezneye gidin.
Kaç para?
Seul'de check-up daha pahalı, değil mi?
Ertelememeniz için mecburen bu kadar para veriyorum.
Ana babalar da çocuklarına karşı hayırlı olmalı.
-Onu da sağlıklı kalarak yapın. -Bana kan testi yeter.
Baba, senin kronik diz ağrın var.
Anne, hacamat her şeyi tedavi etmez.
-İkimiz için ne kadar verdin? -Sadece kan testi yaptıracağım.
Selamlar Yong-geon!
Seul'deyim.
Hayır, gelemeyeceğim.
-Durumumuz düzelince… -Evet, doğru.
…gitar öğrenmeye başladı. Akustik gitar.
Babam mı? Gitar mı?
Evet. Derse bensiz devam edin.
Yaşıtları gitar çalıp eğlenirken baban bir kez bile deneyememişti.
İdolü, Kim Kwang-seok.
Hadi.
Hayatında ilk kez bir hobisi var.
ENDOSKOPİ İÇİN ÖNLEMLER
Şu yaşlılık lekelerini aldıralım demiştim.
Hangi ara bu kadar yaşlandın?
Hayır, diyorum ya…
Gitmek istemiyorum.
Ne o?
Biri gelmeni mi istiyor yoksa?
Diyorum ya…
Bariyer inşaatına gidemem.
Bariyer inşaatına gitmemeliyim.
Dong-myeong…
Gitmemeliyim…
Dong-myeong…
Dong-myeong.
Ben baban…
Dong-myeong.
Babam uzun süre…
Dong-myeong!
…daha önce bir türlü söyleyemediği o ismi sayıklayıp durmuş.
Dong-myeong.
O gün annem ilk kez…
Dong-myeong.
…babamın nerede hapsolduğunu görmüş.
Bariyer mi?
ENDOSKOPİ MERKEZİ
"Bariyer inşaatına gitmemeliydim."
"Gitmemeliydim."
Öyle dedi.
Dong-myeong'un adını da tekrarlayıp durdu.
İşte o zaman
Dong-myeong hakkında neden hiç konuşamadığımızı anladım.
Yahu, ne zaman uyutacaksınız diye sordum
ama "Bitti, gidebilirsin" dediler.
Baba, acıkmadın mı? Ne istersen alırım.
-Domuz göbeği? -Domuz göbeği mi?
Evet.
Kalplerinde…
…ufacık
ama devasa bir mezar vardı.
Vın.
Düt düt.
Sana inanamıyorum. Yıllardır yalnız gelip bunu mu yapıyordun?
Ben yarın gelirim diye bugün mü geldin?
Doğum günü yarın.
Bugün geleceğini hissettim, seni takip ettim.
Dong-myeong doğum gününde anne babasını beraber görmek ister.
Aynı şey değil.
Aileler toplanıp anne babalarının mezarlarına giderler
ama evladın yattığı yere…
Senin yüzüne bakmaya dayanamazdım.
Bebeğimiz tek başına nasıl kalacak?
Olamaz.
Bebeğimiz çok korkmuştur şimdi.
Bebeğimiz çok korkmuştur.
Gelirken bastıkları toprak, yol oldu
ve dört mevsim boyunca
en derli toplu mezar onların evladının mezarıydı.
Dong-myeong'un yattığı yere
sevimli ama giderek daha da yürek burkan şeyler koydular.
1. SINIF YANG DONG-MYEONG
Gidelim.
Hadi, eve gidelim.
Eve dönelim.
Dong-myeong'dan
neden hiç bahsedemediğimizi sonunda anladım.
Suçluluk özlemden ağır bastığında asla yürek ısıtan bir hatıra olamıyor.
En küçüğümüzdü, üzerine titriyorduk.
Gerçek bir melekti.
En azından dört yıl bir meleğe sıkı sıkı sarılabildik.
Mümkün olsa geri dönüp hepsini baştan yaşardım.
Öbür dünyada onu yeniden görebileceğiz.
Ona kavuşacağımız gün yaklaşıyor.
Ben istemiyorum.
Öldüğümde Dong-myeong beni görmeye gelmesin.
Her gün dua ettim.
Dong-myeong bizi tamamen unutsun diye yalvardım.
Benim onu özlediğim gibi
o da oralarda tek başına annesiyle babasını özlüyorsa…
Hasretimize dayanamaz diye korktum.
Bana ne zaman göstereceksin?
Bugünkü şiirinin adı ne?
"En Sevimli Dayı."
Dong-myeong dayı.
Çocuklara "Bu Dong-myeong dayınız" dediğimde
çok tuhaf geldi.
Ama aynı zamanda…
…mutlu oldum.
Belki Dong-myeong daha az yalnızlık çeker.
Ne tuhaf.
Artık eskisi kadar kötü bir anne gibi hissetmiyorum.
Bana bak.
Kötü biri olman tabiata aykırı.
Köpekler köpek doğurur, inekler inek.
Alo?
Kimler melek doğurur? "Dong-myeong melek" demedin mi?
Bekle.
Her gece uyurken sırtını zapt etmekle uğraşıyorum.
Kanatlarını içeri ittirip durmaktan
uyuyamıyorum bile.
Baba, Bayan Yıldız seninle konuşmak istiyor.
Annenle değil mi? Benimle mi?
Çocukları uyandır. Eve gidelim.
Selam Bayan Yıldız.
Yine gazetelere mi çıkacakmış?
Annen mi? Burada.
Hani beni istemiştin?
Beni istiyor, değil mi?
Ne oldu?
Evet.
ŞÜKRAN PLAKETİ YANG GWAN-SIK
Tam işler yoluna girmişken, tam sıkıntılar geçmişken…
Öyle mi?
Ne? Ne oldu?
…esirgediği her şeyi âdeta tek seferde veren kader dile geldi,
"Özür dilerim. Çok özür dilerim."
Sadece bir kontrol daha yapacaklarmış. Bir şey yoktur.
Bir şey olsa bile artık her şeyin çaresi var.
-Bay Yang Gwan-sik. -Evet.
Lütfen kan alma odasında bekleyin.
Neden bunlar bizim başımıza geliyor? Çelik Yürek bunu bana nasıl yapar?
Baba.
Merak etme. Hiç korkma.
Ben buradayım. Burada olacağım, tamam mı?
Hiç endişelenmiyorum. Ben kendi vücudumu tanırım.
Çelik Yürek'in aslında ne kadar hassas olduğundan
haberimiz yoktu.
-Anne. -Evet.
Doktor ne derse desin ağlama.
Babana bir şey olmayacak.
Baban dünyanın en iyi yürekli insanı.
Anne. Anne?
-Evet? -Bana güvenmiyor musun?
Hastaysa bile onu iyileştireceğim.
Evet, sana güveniyorum.
-Güveniyorum. -O zaman babamın yanında ağlama.
Babam da biraz şokta.
Uzun zamandır iltihaplı romatizmanız varmış.
Acı eşiğiniz çok yüksekmiş.
Multipl miyelom belirtileri bazen iltihaplı romatizmayla karıştırılıp
teşhiste gecikmelere yol açar.
Multipl miyelom bir tür kan kanseri.
Löseminin uzak akrabası olarak düşünebilirsiniz.
Babam tek bir popüler şarkı bile bilmezdi.
Bir kız grubu gördüğünde "Sung Yu-ri mi?" diye sorduğunda
sinir olurdum.
Oysa babam sadece kızıyla konuşmak istiyordu.
O da bir insandı, gitar çalmak istiyordu.
Ama bilmiyordum ya da bilmezden geliyordum.
Dayanıklı insanlar hastalık kötüleştikten sonra gelirler.
Böbrek yetmezliğine kadar ilerlemiş. Fark etmediniz mi?
Çok yorgun hissediyorsunuzdur.
Peki…
…şimdi ne olacak?
Mevcut durumda
acilen tedavi edilmezse tehlikeli olabilir.
Durum bu.
Kader, Kim Kwang-seok'u daha yeni sevmeye başlayan babama karşı
çok acımasızdı.
Evet.
Bizi almana gerek yok.
Bu bir iki günlük bir iş değil ki Geum-myeong.
Gerek yok. Hiç kendini yorma.
Yaklaş.
Merak etme.
Seni iyileştireceğim.
Sonra her şey düzelecek.
Hadi.
24 seans kemoterapi Çelik Yürek'i bile eritti.
Annem hangi mevsim olduğunu unutmuştu.
Çiçek-sun'um. Şu çiçeklere bak.
Böyle şeyler şiirlere ilham olur.
Şiir yazıyor musun? Bana ne zaman göstereceksin?
Çiçekleri çok seversin ama sadece ayaklarıma bakıyorsun.
Seni düşürürsem çok fena olur.
Hadi, bir bak. Birlikte bakalım.
Seneye güz yapraklarını görmek için Zhangjiajie'ye gidelim.
Gıcık Mi-suk oraya gitti. Övünüp durdu.
Neden elimi sıkı sıkı tutuyorsun? Biri alıp götürür diye mi korkuyorsun?
Sen yanımda olmazsan kimsesiz kalırım. Biliyorsun, değil mi?
-Olur mu hiç? Çocuklarımız var. -Hayır.
Artık kendi aileleri var.
Dert olurum diyorsun.
Ae-sun dert olur.
Çocukken amcanın evinde sana sarıağız yedirmediklerini düşündükçe
sinirimden uyuyamazdım.
O zamandan beri
bu derdi kalbimde taşıyorum.
O zaman yen bu illeti.
Bekâr bir anne de çocuklarına dert olur.
Yapayalnız yaşlanmama izin verme.
Tabii. Seni geride bırakamam.
Ae-sun'umu arkamda yapayalnız bırakıp da gider miyim hiç?
Babamın vakti kiraz çiçekleri gibi geçip gitti.
Zor oldu, değil mi? Miden bulanmadı mı?
Pek değil. Çok canım yanmadı.
Yanmıştır tabii.
Yanmaz olur mu?
Bay Yang Gwan-sik.
Evet?
Bunu iç. İç, tamam mı?
-Bay Seo Ji-won. -Evet.
Kan testini aldınız mı?
Hayır, alt kattakiler önce buraya çıkmamı söylediler de…
Prosedürlerin hepsi burada yazıyor.
Tanrım.
-Dışarı çıkın. -Pardon?
-Dışarı çıkın. -Ama bu…
Öylece giremezsiniz. Onları buraya koymalısınız.
-Pardon, onu görmemişim. -İşte burada yazıyor ya.
BELGEYİ KOYUP BEKLEYİN
Bayan Park Gyeong-ja. Lütfen gelin.
Yani et yemesinde sakınca yok mu?
Biri et yemesinin iyi olmayacağını söyledi.
İyi beslenme faydalı.
Gelecek ay görüşürüz.
ESMER PİRİNÇ? EGZERSİZ?
Acaba, yakı bandı kullanabilir mi? Yakı bandı iyi gelir diye duydum da.
İnternette bulduğunuz her şeyi soracak mısınız?
-Hasta 832. -Sıradaki lütfen.
Bu değil mi? Burada 832 numara yazıyor.
O numara resepsiyon için. Burası ödeme veznesi.
Anladım. Yani bu numara…
-Orada yazıyor. -Şey, bu…
Lütfen yedinci vezneye gidin.
835 yok mu?
Bize yardım et. Yardım ediver.
Burada bir sürü çalışan var.
Neden yanlış anlayanlara yardım etmiyorsunuz?
Ne oluyor?
Oflamak da neyin nesi? İnsanın suratına oflanır mı?
-Canım… -Başta kimse bilmez.
Bütün gün azarlayıp aşağılıyorsunuz! Siz çok mu üstünsünüz?
Sadece sizin bildiğiniz şeyler uydurup anlamayanlara aptal gibi davranıyorsunuz.
O da akıllı. Senden bile akıllı!
-Anne, ne oluyor? -Geum-myeong.
Sen neden hep meşgulsün? Bu kadar ne işin var?
Artık hep bizimle hastaneye geleceksin. Kural koyuyorum. Anladın mı?
Baban hasta olduğu için böyle. Acı çekmek insanı asabi yapıyor.
Bir migren bile insanın keyfini kaçırmaya yeterken…
Sana kızmadı. Biliyorsun, değil mi?
Babam hep benden yana sanıyorsun, değil mi anne?
Öyle değil.
Seninle kavga etsek babam her zaman senin tarafını tutar.
Ben bir numarası olabilirim ama sen sıfır numarasısın.
Sen babamın Yüzüklerin Efendisi'ndeki Tek Yüzük'ü gibisin.
Seninle uğraşanı gebertir.
Hasta 848, lütfen dördüncü vezneye gidin.
Babam o kadında annemi görmüştü.
Onu ilerleyen yıllarda burada tek başına otururken
görür gibi olmuştu.
İptal et.
Yarın dört kişilik oda tut.
Odayı senin için değil, annem rahat etsin diye tuttum.
Tamam mı?
Benim sana özel oda tutmaya gücüm yetmezdi.
-Şanslıyım ki senin gibi bir kızım var. -O zaman çabuk iyileşip borcunu öde.
Benim için Sae-bom'a bakıp damadını hizaya sok.
-Sana hâlâ iyi davranıyor, değil mi? -Bana sırılsıklam âşık.
Yarın Chung-seop'la gelirim, saçını yıkarız…
Gidiyor musun?
Niye? Gitmemi istemiyor musun? Hemen yollamak isterdin, ne oldu?
Bu gece burada kal. Özel oda.
Özel odalarda refakatçiye de yastık veriyorlar.
Ne güzel.
Buraya kaç para verdin?
Canım, Geum-myeong'un evine gidip yıkan. Bu gece o yanımda kalacak.
İnanamıyorum!
Maddi manevi yetersiz deyip annemin sınıf başkanlığını mı çaldılar?
-O öğretmen kafayı yemiş. -Pis herif.
-İnanılmaz.
Annem o kadına kafa mı attı?
Pansiyoncu kadına kafa atıp burnunu kırdı.
Annemi orada mı gördün?
Dong-myeong'un mezarında mı yatıyordu?
Evet.
Denize atlar diye korkup onu gizlice takip ettim.
Nasıl dayandı?
O zamanlar
annen daha 28 yaşındaydı.
Yirmi sekiz.
Evlenme teklif ederken söz verdim.
Onu ya şair yapacak
ya da üniversiteye veya ana karaya yollayacaktım.
Birini bile yerine getiremem sanıyordum.
Ama annen bu aralar yazıyor. Yazdığını görmek beni çok mutlu ediyor.
Annen bir kere şiir yarışmasını kazanmıştı.
Lise birincisiydi.
İşte annen o kadar olağanüstü biri.
Çok daha iyi yerlere gelebilirdi.
Ona iyi davran. Lütfen onunla ilgilen, tamam mı?
Baba, çok gıcıksın. Bana bunu söylemek için kalmamı istedin.
Kızıma karşı son nefesime kadar mahcubum. Karımı bile sana emanet ediyorum.
Nereye gittiğini sanıyorsun?
İstemiyorum.
Daha tam büyümedim. Beni biraz daha büyütüp öyle git.
Bizi bırakmak için bu acele neden?
Geum-myeong…
Sen bana kendimi ufacık bir teknede bir balina yakalamışım gibi hissettirdin.
Çarpım tablosunu ilk sen öğrendin. Sonra Seul Ulusal Üniversitesi'ne gittin.
Vay canına.
İçim içime sığmıyordu ama mahcuptum.
Sana karşı hep mahcubum.
Kızıma karşı da mahcubum ama annene karşı o kadar mahcubum ki
bu beni kahrediyor.
Uykularım kaçıyor.
O zaman annemin yanında daha uzun kal.
Biraz daha kal.
Geum-myeong.
Tabii ki bunu istiyorum.
Gerçekten istiyorum.
Benim için…
…annen dünyalar kadar değerli.
Ona kendini yük gibi hissettirme. Sinirlenme.
Ona kızma.
Ona iyi davran.
Ben nasıl…
Ben sana nasıl veda ederim?
Baba.
Baba, özür dilerim. Çok özür dilerim.
Sana kızdığım için özür dilerim.
Telefonu hep alelacele kapattığım için özür dilerim.
Ama…
Bunu hiçbir zaman sana gerçekten kızdığım için yapmadım.
Hiçbir zaman ondan değildi baba.
Biliyorum.
Tabii ki biliyorum.
Benim kızım bir tane.
Sevgi dolu bir babam vardı.
Babam gelecek mi, gelmeyecek mi?
Ama babamın sevgi dolu bir kızı yoktu.
"Yokluktan çıkıp yükselenler."
Bu laftan nefret ediyorum.
Yokluktan çıkıp yükselmenin kime faydası var?
Evin direği, abla, büyük çocuk.
-Hepsinden bıktım! -Yang Geum-myeong!
Sevgi dolu bir şekilde anneme iyi davranmamı rica etmesi
hâlâ yüreğimi sızlatır.
Senin gibi mi yaşayayım? İstediğin bu mu?
Senin gibi yaşamamak için!
Ayağını yorganına göre uzatma fikrinden nefret ediyorum.
Hep soğutucu bant taktın ama benim için ne yaptın?
Babamın kıymetini bilemedik.
Hep yanımızda olacak sandık.
Evde kalabilir miymiş?
Öyle istiyor.
Bir süreliğine de olsa evde kalmak istiyor.
Denizi görmek istiyor.
Evde kalırsa
kesin iyileşir.
Baba.
Oturarak pedal çevir, sırtın ağrımasın.
Bu koltuğa oturup Kim Kwang-seok'u dinlersin.
Bu plağı bulmak için internette çok araştırma yaptım…
Baba, gitarın…
Baba, ne…
Neden böyle…
Neden bu kadar zayıfladın?
Baba.
Baba, neden?
Yapma. Sen artık babasın. Kendini rezil etme.
Baba, niye böyle oldu?
Beni izle ve gör, demiştim.
Sana Mercedes alacaktım. Sana tekne alacaktım!
Görmüş kadar oldum. Görmüş kadar oldum oğlum.
İyi bir evlat oldun.
Zaten biliyordum. Hep biliyordum ama ben…
Ben…
Kardeşin senin doğum gününden üç gün sonra vefat etti.
-Doğum günün olmadan yaşamayı kabul et. -Ama haksızlık bu!
İstemiyorum!
Eun-myeong, buraya gel.
Eun-myeong, birini seç.
Doğum gününde ya evde pirinç keki ya da dışarıda tangsuyuk yeriz.
-İkisi de olmaz. Birini seç. -Robot oyuncak ve tangsuyuk.
Her doğum gününde gizlice alayım mı?
Al.
Ama bunu sır olarak saklayacağız.
Ablana söyleyeceksin, değil mi?
Boşboğaz seni.
Bence beni Geum-myeong'dan daha çok seviyorsun.
Bunu da ye.
Sadece bana alırdın.
Bana gizlice alırdın.
Baştan beri biliyordum.
İşime geleni hatırlamayı tercih ettim.
Boşboğaz seni. Beni yine ispiyonluyorsun demek.
Eşekoğlueşeğim ben.
Üstüne bir de hakaret ediyor.
Bunları teyzeler toplamış.
Şu illet deniz.
Hastasın diye üzülüp daha da fazla vermiş herhâlde.
Ömür boyu ondan bir şeyler alsak da deniz hep vermeye devam eder.
Anne, oğlun geldi.
Elini yüzünü yıka.
Sonra da gel, ye.
Babam bizim için denizdi.
Hepimiz yaşamak için ondan medet umuyorduk.
Ufak tefek bir kadın
bana bir bardak vişneli kola ısmarlayıp onunla bir sözleşme imzalamamı istedi.
Beni ünlü bir eğitmen yapacağını söyledi.
Açıkçası bunu saçma buldum
ama şirketin adını görünce bir şans vermeye karar verdim.
Şimdi takdim edeceğim konuşmacı
dünyada fark yaratan biri.
Karşınızda, Her Eğitim'in CEO'su Yang Geum-myeong.
GÜNÜN KONUŞMACISI YANG GEUM-MYEONG, CEO
Geum-myeong'a bak!
Borcumuzu ödemek zorundaydık.
Biz de babamın veda yolunu ışıklarla donattık.
Merhaba, adım Yang Geum-myeong.
Japonya'da okurken
dersleri kasete kaydedip tekrar tekrar dinlerdim.
Dili bilmediğim için elimde sadece bu vardı.
"Öğretmeni elimde taşımak harika olmaz mıydı?" diye düşünürdüm.
Bir gün memlekete dönüp kitaplığımıza baktığımda
birden kafama dank etti.
Orada annemin
eski üniversiteye hazırlık kitabı vardı.
Benden mi bahsediyor?
Annem gerçekten muhteşem bir insandı.
Zekiydi, çalışkandı
ve okula devam etmeyi çok istiyordu.
O zamanlar annemin derslere erişimi olsaydı
gönlünce okuyabilirdi.
Çok iyi yerlere gelirdi.
Üniversite şehrinde yaşayıp pahalı özel dersler almadan da
adada yaşayan edebiyatçı bir kız eğer istiyorsa okuyabilmeli.
Şuna inanıyorum ki
gerçekten isteyen herkes, her zaman, her yerde
okuma fırsatına sahip olmalı.
Her Eğitim
işte böyle,
annemin hayaliyle başladı.
İnanamıyorum.
Neler yapıyor bu kız?
Tam bir pazarlamacı.
O sırada
yüksek hızlı internet kullanıcıları 10 milyonu aşmış
ve PMP'ler piyasaya sunulmuştu.
Savaşta ayrı düşenler görüntülü konuşuyordu.
Çevrim içi ders çağının geleceğinden emindim.
Babamdan bana geçen amansız gayretimle bastırdım.
Benden de bahsetti.
Ne pahasına olursa olsun babamıza göstermemiz gerekenler vardı.
Jeju haenyeo'larının tarihine ve direncine adanan
Haenyeo Müzesi bugün resmen açıldı.
Jeju haenyeo'larının tarihine ve direncine adanan
bu müzeyi açarak
haenyeo'ları dünyaya tanıtacağız.
Dünya Mirası listesine alınarak hayatta olduğumuzu göstermek istiyoruz.
Kültürümüz de hayatta ve…
Hayatta!
Biz hayattayız.
Biz hayattayız!
Jeju haenyeo'larının dirençli öncü ruhuyla…
Sen ciddi misin? Bu şekilde iyi evlat olamazsın.
A-reum'a saç bandı almak için cüzdanımdan çalamazsın!
Jeong A-ram, A-reum değil.
Hayatım, bu röfleleri sen mi yaptın?
-Aç ağzını. -Şuna bak.
A-reum'la çıkmak için dershaneye gidiyorsun.
-Her şeyi biliyorum. -Baban her şeyi bilir. O konuda uzman.
Baba, neden gülüp duruyorsun?
Oğlumla didiştiğimde hep gülüyorsun.
Hayatta rolleri değişiyoruz. Ne ekersen onu biçersin. Oh olsun sana.
Ne?
Canım.
Ne? Yine ne oldu?
İnanamıyorum.
Bu ne biçim aile? Bir an huzur yok.
Yine ne oldu?
Sözünü tuttun.
Üç sözünden birini tuttun.
MAHALLEMİZİN ŞAİRİ
"Beni Geride Bırakan Kalbe."
Yazan, Dodong-dong, Jeju'dan Oh Ae-sun.
Gençliğimde sıcaklığını hissetmek için elini tutmam gerekir sanırdım
Ama şimdi yanımda olmasan da benimlesin, biliyorum.
Artık benim de var sığınacak bir limanım
Sırf seni düşünmek bile ısıtıyor yüreğimi.
Ay'ın gündüzleri bile gökte olduğunu bilerek yaşayacağım.
O yüzden gönül rahatlığıyla git zamanın gelince.
50 yıl sonra nihayet indir beni sırtından, özgür kal.
Canımın içi Sana sonsuza dek minnettarım.
Canımın içi. Şimdiye dek tüm yaşadıkların için.
Son zamanlarda durmadan ağlıyorsun.
Gördün mü? Sözlerinden birini tuttun.
Şiirim kitapta yayınlandığına göre artık ben de şairim.
Benimle olmasaydın yıllar önce yayınlatmıştın.
Sensiz yapamazdım.
Böyle şiirler yazamazdım.
Tanrım. Gıcık Ae-sun.
Gıcık Ae-sun'um.
Mutlu musun?
Mutluyum.
Çok mutluyum.
Öpüşüyorlar.
Bineyim mi? Ağırım ama.
Yapmayın, çocuklar izliyor. Uslu durun.
Sizin yüzünüzden çocuklar aşkı her şey sanıyor.
Kitaptan 100 tane alıp kooperatiftekilere ver. Unutma!
Tamam mı?
Annem o gün zamanın durması,
hediye gibi gelen o anların hiç bitmemesi için
bütün gece dua etti.
Canım.
Böyle yaşayalım.
Ben bir beş yıl daha seve seve böyle yaşarım.
Hiç değilse,
son bir kere beraber dört mevsim daha geçirsek.
Üç dileğinden birinin bile gerçekleştiğini görmeden gideceğim için kahroluyordum.
Ama gitmeden şiir yazdığını görebilmek
içimi rahatlattı.
Çok rahatladım.
Sonraki hayatımızda…
…beş, hayır, on söz tutacağım.
Yine benimle olur musun?
Sence…
…yine buluşur muyuz?
Neden?
Buluşmak istemiyor musun?
Böyle şans arka arkaya gelmez.
Hep ben mi çiçek tarlasında yaşayacağım?
Benim yüzümden hayatın boyunca çile çektin.
Senin sayende
bir gün bile yalnız kalmadım.
Bir gün bile.
Böyle bir hayat bir daha nasıl bulunur?
Ae-sun.
Senden bir ricam var.
Zamanım geldiğinde…
…çok ağlama.
Seni ağlarken görünce
içim parçalanıyor.
Gönül rahatlığıyla gidemem.
Son anlarımda…
…görmek istediğim şey…
…gülümseyişin.
Gülümseyişin sayesinde
tüm hayatım neşe içinde geçti.
Aman be.
Beni hiç mi dinlemiyorsun?
Sırtımı sıvazla.
Uyusun, uyusun
Sallayayım da uyusun
Uyusun, uyusun
Sallayayım da uyusun
Bebeğim…
Annemi çok özledim.
…güzel güzel uyusun
Çabucak uyusun
Kara köpek, gel yanıma
Yardım et bebeğimi uyutmama
Ben de yardım edeyim yavrularını uyutmana
Annem hep derdi ki
"Zor günlerim oldu ama hiç yalnız bir günüm olmadı.
Dönüp baktığımda hayatım bir cennetti."
İnanamıyorum.
Babam hayatı boyunca sırtımızı sıvazladı.
GÜN - 13.881
Son anına kadar bize güç verdi.
Tatlım, kaza yapacaksın.
GÜN: 0
Arabayı kenara çek.
-Hemen geliyorum. -Gerek yok.
16 KASIM 2006
Hiç araba yok.
-Yolda araba yok. -Araba yok mu?
Baba, ben gelene kadar gitme. Seni görene kadar gitme.
2007 ÜNİVERSİTE SINAVI
Kader bize son kez merhamet edip onunla vedalaşma fırsatı verdi.
Baba, buradayım. Baba, ben buradayım.
Baba, burada kalacağım.
Baba, korkma.
Baba, özür dilerim.
Baba, seni seviyorum.
Baba, özür dilerim.
Baba.
-Baba. -Canım.
Baba, özür dilerim.
Babamın yüzümüzde gördüğü son ifade
daha önce hiç görmediği kadar büyük bir kederle doluydu.
Kendine bu kadar yüklenmemeliydin. Neden bu kadar çabuk yaşlandın?
Ama sen hâlâ aynısın.
Ben de yaşlandım.
Hayır.
Sen aynısın.
Benim gözümde 50 yıldır hiç değişmedin.
Oğlanın hayatında bir kız vardı.
Oğlan hayatı boyunca kızı koruyup kolladı.
Teşekkür ederim bir tanem.
Güzel bir hayat sürdün.
Çok güzel bir hayat.
İyi miydi?
Birlikte geçirdiğimiz hayat güzel miydi?
Daha muhteşem olamazdı.
O kadar muhteşemdi ki daha fazlasını isteyemezdim.
Hayatında en büyük izi bırakmış insanın gözlerine bakarak…
…babam
ömründe ilk kez uzun bir uykuya daldı.
Ardında son hediyelerini bırakıp gitti.
Baban mutlaka bunu sana vermemi istedi.
Babam
ona gönderdiğim cüzi miktardaki parayı hiç çekmemişti.
Parayı hiç kullanmadı ama deftere yazdırıp durdu.
Sebebini sordum.
Düşünüp de ona para göndermen onun için çok değerliymiş.
Neden kullanmadı ki?
Gönderdiğin 100.000 won babana bir milyonluk mutluluk getirdi.
Ama kendisinin yegâne varlığı gardırobun şu tek gözüydü.
Çok gıcıksın baba ya.
Babamın tek taraflı aşkı yeni bitmişken benimki daha yeni başlıyordu.
Lanet Mercedes.
Baban sana almak istedi.
En azından senin güzel bir hayat yaşamanı istedi.
Bu kaç kilometrede?
Gerçekten de
kızıma çok benziyorsun.
Bu tokaları her gün takıp her gün kaybediyorsun.
Neden alıyorum ki? Her gün kaybediyorsun.
Annemin hazine adası
50 yıllık aşkla doluydu.
Babamın asla ölmeyecek kalbini içinde saklıyordu.
Canım, ben şimdi ne yapayım?
Nasıl dayanayım?
Rulo omlet yapmayı bırak.
Dong-myeong'dan sonra sujebi yiyemiyordun.
Benden sonra da rulo omlet görünce ağlarsın.
Çocuklar ileride yanlarına taşınmanı isterlerse
çok direnmeden kabul et, olur mu?
Burada yalnız kalırsan
içim kan ağlar.
Tanrım.
Bunları ne zaman indirmiş?
Boş durmamışsın.
Boş durmamışsın bir tanem.
Ay'ın gündüzleri de gökte olduğunu bilen annem
babamla yaşamaya devam etti.
SEVDİĞİNİN HER GÜN SABAH ÇIKTIĞI KAPIDAN GERİ GELDİĞİNİ GÖRMEK.
HER GÜN BİR MUCİZEYDİ.
Çok yol kat ettim.
Hem de çok.
Şimdi devam edelim.
OH AE-SUN
Kar dünyayı nasıl örtüyorsa
zaman da ağır kederleri örtmüş…
…ve kara kış gelmişti.
Yakında döneceğim.
Hayır. Kocam orada da, ondan.
Bak.
Bütün kitabı yazdım.
Bitirdim.
Size ailemin 70 yılını gönderiyorum.
Bence unutulmaması gereken bir hikâye.
Yang Gwan-sik ve Oh Ae-sun'un büyük çocukları Yang Geum-myeong'dan.
Hayat boyu kalbinizin derinliklerinde sakladığınız kelimeler.
Hayatınızın şiiri odur işte.
Öğretmenim, benimkini boyayabilir misin?
Neden her şeyi bana yaptırıyorsun?
Tek başına bir şeyler yapmaya alışmalısın.
Kendi kendine resim çiz.
Biraz kendi kendine konuş.
Kart oyna.
Sağlıklı kalmanın tek yolu bu.
Yalnızlık insanı hasta eder.
Aman…
-Neden bana hep kendininkini veriyorsun? -Dün kızım ve kocasıyla restorana gittim.
Kendi yemeğimi sipariş ettim.
Senin sayende. Öğretmenim Ae-sun sayesinde.
Jeong Gong-rye'den "Bir Cahil".
Dalmam gerektiği için gidemedim okula. Utandım hayatım boyunca.
Menüyü açıp ne istediğimi sorduklarında
Sızlardı içim
Ama dün istediğim yemeği sipariş ettim
Özel suşi seti söyledim
Çok lezzetliydi, parmaklarımı yedim.
Öğretmenim.
-Bunu sen ye. -Neden hep bana bir şeyler veriyorsunuz?
-Çok tatlısın. -Yine mi kızınızı hatırlattım?
Kızımın senin gibi masabaşı bir işi olsa ne güzel olurdu.
Öğretmenin gibi masabaşında yazarak hayatını geçirmek güzel olur.
Keşke annem burada olsaydı da bu mandalinaları soysaydı.
Ona özel suşi seti ısmarlardım.
Hayatımda en çok söylemek istediğim şey…
Anne.
Anne!
Bazıları 90, hatta 100 yaşına kadar yaşıyor.
Sen neden çabucak gittin?
Bu muhteşem dünyada yeniden doğdun mu acaba?
Umarım hep istediğin gibi masabaşında patron hayatı yaşıyorsundur.
KIZIM
Efendim? Ne oldu?
Ne olsun, bildiğin gibi işte.
Ne?
Nereden esti?
Bu ay gelemeyeceğini söylemiştin.
Tüh, keşke ekşi kimçiyi teyzene vermeseydim.
Anne, yemek çıkarıp durma da gel, otur.
Eun-myeong taze sever, sen ekşi seversin.
Hep ayrı ayrı yapmak zorunda kalıyorum.
Uğraş dur!
Düne kadar yalnız olan annem birden yine bir genç kıza dönüşmüştü.
Teknelerinin ağları dolmuştu.
Anne, bak. Lim Young-woong.
Yok artık.
Lim Young-woong'u neden bu kadar seviyorsun?
Babanız Kim Kwang-seok'u çok severdi. Bu şarkıyı çalmak için gitar öğrendi.
Ama ağlarım diye
bana hiç söylemedi.
Daha sonra bunu Young-woong'dan dinledim.
Gözlerim doldu.
Anne, nasıl hep genç kız gibi kalıyorsun?
Hâlâ çiçek gibi narindi.
HAENYEO MÜZESİ
UNESCO SOMUT OLMAYAN KÜLTÜREL MİRASI HAENYEO PERFORMANSI - GİDELİM
Hâlâ hayalleri vardı.
Hastaneye beraber gideriz.
Çocuklardan istemene gerek yok.
Hastalanırsan sana ben bakarım.
Sen önce kendine bak, kendine.
Göbeğe bak.
Gelininin, damadının diline düşeceksin. Şu saçını da boya.
Sen boyasana.
Saçımı boya.
İlk aşkta yaş sınırı var mı?
Konuşma, sus!
Sınır yoksa sen ve ben…
İndir beni.
Neden giden arabadan inmeye çalışıyorsun?
Önüne bak, sürmeye devam et!
Şoförün müyüm senin?
Hâlâ çocuklar gibi şen olduğu bu mevsimde,
annem rengârenk çiçekler içinde yaşamaya devam ediyordu.
Hiç yaşlanmayacaksın, değil mi?
Yaşlanmak özel bir şey değil.
30'lu ve 40'lı yaşların arasında çok fark hissettin mi?
70'inde de mi aynı hissediyorsun? Of, çok yorucuymuş.
Aynı.
Hep aynı.
İçin aynı kalıyor
ama aynaya baktığında
yaşlı bir kadın görüyorsun.
Yaşlanmak böyle bir şey.
Anne, geldi!
Dolandırıcı değillermiş!
DENİZ ÇİÇEĞİ YAYINCILIK
Ablamın ünlü olduğunu, benim de bayiliğim olduğunu
üstüne basa basa söyledim.
O uyanık yayıncılar
şiir derlemesini basmak için son anda bizden para isteyecekler sandım.
Ama dolandırıcı değillermiş.
Herhâlde hayal görüyorum.
"Oh Ae-sun'un Şiir Derlemesi" yazıyor.
Anne.
Eminim babamın ağzı kulaklarındadır, değil mi?
Bakın, babaannem yine o hareketini yapıyor.
ŞİMDİYE DEK TÜM YAŞADIKLARIN İÇİN
BENİ AĞLATAN MUHTEŞEM, RÜYA GİBİ HİKÂYE
"ÖZÜR DİLERİM. TEŞEKKÜR EDERİM. SENİ SEVİYORUM."
EDİTÖRÜN NOTU
BAŞ EDİTÖR CHLOE H. LEE
MADDİ MANEVİ YETERSİZLİK
Bugün çiçekleri görmeye geldiniz. Düşünceleriniz neler?
-Çiçekler ilk aşkımı hatırlatıyor. -İlk aşk. Tabii.
Git onunla yaşa.
Hye-ran. Ellerin kirlenecek.
Affedersiniz hanımefendi. Neden oradasınız? Ben buradayım.
Hanımefendi, kime geldiniz?
Kayınvalidem güzel kadına yaptırmamı söyledi.
O zaman kim olabilir?
Hangimiz?
KÜÇÜK VELET
YAŞIT OLDUĞUMUZ GÜN ANNEMİ 10'UMDA KAYBETTİM
ÜÇ ÇOCUK BIRAKTI GERİDE 29'UNDA ÇOCUK GİBİ AĞLADIM 29'UMA BASINCA
Bir dakika.
Ağlıyor musun?
Evet.
Ne oluyor bana?
Neden ağlıyorum?
O kadar mı beğendin?
Sadece…
Ben çok…
Çok…
Nasıl desem?
Onunla gurur duydum.
Çok gurur duydum.
OH AE-SUN
BAHAR BİR ÇIRPIDA GEÇER KAVURUCU YAZ GÜNEŞİ
GÜZ BEREKETİ
İlk kitabını nasıl kutlasak?
HER GÜN BİR BAHAR
Söyle hadi. İçine atma.
Bak, kızının durumu iyi. Sana ev bile aldım.
Beni daha sık ziyarete gel.
Ölmeden tek dileğim meşgul kızımı yüz kere daha görmek.
Niye böyle şeyler söylüyorsun?
O kadar meşgulsün ki seni yılda on kere zar zor görüyorum.
Seni yüz kere görebilsem çok mutlu olurdum.
O yüzden benimle Seul'e gelmeni istedim.
Neden huzurevine gitmekte bu kadar ısrarcısın?
Yaşlansan bile bir amacın olsun istiyorsun.
Bana fazlalık gibi davranılsa daha da sinir olurdum.
Yerinde olsam keyfime bakardım.
Hayatın boyunca işten başını kaldıramadın.
Açıkçası oraya gitmek beni heyecanlandırıyor.
Bana "Öğretmenim" diyorlar.
Hayatta epey sınıf atladım.
Her gün denizde ağlayan bir haenyeo kızından
dünyadaki her şeyden utanan Edebiyatçı Kız'a…
Artık hem bir evimiz hem de teknemiz var.
…neşeyle dolup taşan bir kaptanın eşinden…
…Başkan Oh'a,
pazarda fileto yapan kadından,
70 yaşında sözde bir öğretmene
ve son olarak şair Oh Ae-sun'a dönüştüm.
Hayatta hiçbir şeyi yaşayıp görmeden bilemezsin.
Yarısında pes etsem çok yazık olurdu.
İyi ki sonuna kadar yaşadım.
Yani…
Senin için yine bahar mı geldi?
Evet.
Evet, yine bahar geldi. Bahar.
Hayat bahardan yaza, oradan sonbahara,
sonra da kışa geçer sanırdım
ama yanılmışım.
Bazen kış gibi geliyor,
bazen de bahar.
Baharı yaşadığım pek çok gün oldu.
70 yılın yıldızları bir araya gelip Samanyolu'nu oluşturmuştu.
Işıl ışıl anlarım oldu.
Hem de bir sürü.
Çiçek tarlasındaymış gibi geçen 70 yıllık hayatım bu kitapta.
Kalbine gömdüğü sayısız anı
artık çiçek açmıştı.
Peki…
Mutlu musun?
Evet.
Mutluyum.
Çok mutluyum.
Annem şimdi en güzel renklerle ışıldıyordu.
Tek aşkıma.
Dokuz yaşından bu yana
senin sayende
hayatımın her günü bahardı.
Sen olmasaydın bu kitap olmazdı.
Yeniden buluşacağımız bahara kadar
her gün baharmış gibi yaşayacağım.
Gel buraya.
Bir gün şair olursam ünlüler gibi döpiyes giyeceğim.
Ayrıca zengin olursam
iki katlı bir evde yaşayıp sevimli bir köpek bakacağım.
Çocuklarımıza piyano dersi aldıracağım.
Hep dışarıda yiyeceğim.
Ben de cip kullanıp
Ray-Ban gözlük takacağım.
-Sen arabaları seviyor musun? -Evet.
Sevdiğin bir şey varmış!
Seni arabama bindireceğim, her yere beraber gideceğiz.
Amerika'ya bile.
Bayıldım!
Ele ele gezelim, sohbet edelim, istediğimizi yapalım.
Bayıldım. Ben de buna bayıldım.
Hayatımız boyunca her türlü şeyi yapalım. Ne istersek yapalım!
Bir zamanlar gencecik olan ve mevsimler boyu narin kalan
annemle babama.
Pişmanlıkla, minnetle
ve en derin saygılarımla.
Şimdiye dek tüm yaşadıklarınız için.
"YAPAMAZSAN BIRAK. BİZ HEP ARKANDAYIZ."
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya