Saya...
pernah sukakan awak!
Maksud saya...
Saya...
Maaf.
PENGURUS BESAR YU JI-HYUK
- Ya, tuan? - Maaf telefon pada hujung minggu.
Tapi saya rasa saya perlukan bantuan awak.
Awak ada masa untuk tolong saya?
Ini tentang dana pengiklanan syarikat. Saya di Hotel Winton.
Helo? Cik Kang?
Ya. Begitu rupanya.
Saya rasa boleh sampai dalam masa 30 minit.
Okey, jumpa nanti.
Okey.
Maaf, saya kena pergi dulu.
Ya, okey.
Oh ya...
Boleh saya dapatkan nombor telefon awak?
Sekejap.
Selamat tinggal.
Selamat jalan!
EPISOD 4
En. Yu tak pernah minta saya datang pada hujung minggu.
Maaf sebab lambat.
Tak lambat pun. Terima kasih kerana datang.
Saya pasti. Ini tak pernah berlaku.
Mari cakap sambil berjalan.
Ada pameran sedang berlangsung sekarang.
Ia cadangan untuk perbelanjaan pemasaran dalam talian.
- Ia akan ubah strategi pengiklanan kita. - Cadangan yang berani.
Jadi, pemasaran dalam talian mesti ditingkatkan
tapi syarikat kita konservatif dan kata terlalu awal untuk melabur.
Apa yang saya boleh bantu?
Sokong pendapat saya.
Ini NurTV! Tak sangka betul.
Ia akan jadi platform untuk semua usia dalam sepuluh tahun.
Wah, ini...
Saya boleh rasa kejayaan.
Walaupun orang mungkin tak setuju.
Awak ada di sini, En. Yu.
Maaf sebab lewat, En. Wang. Ini Pembantu Pengurus Kang Ji-won.
Jadi ketika ini, Wang Heung-in, musuh dalam selimut U&K yang toksik, masih ada.
Awak kenal siapa saya?
Eksekutif "musuh dalam selimut" ini dirakam menyerang kru penerbangan.
Ia tular di media sosial dan menyebabkan kekecohan.
Apa pandang-pandang?
Helo.
Menarik rasanya dapat berjumpa awak...
Tidak, saya berbesar hati.
Awak memang hebat, En. Yu.
Bijak untuk ambil gadis cantik bekerja.
Ia buat pekerjaan lebih seronok, bukan?
Oh ya.
Orang hubungan Kim Gyeong-uk ialah lelaki ini. Mereka sama.
Mesti awak tak seronok bekerja di sini.
Saya dah kata, layan Ji-won dengan lebih baik.
Hei, betulkah awak pekerja kontrak di U&K?
Siapa kata? Ji-won?
Ya, dia kata awak pekerja kontrak dan dia pembantu pengurus.
Dah alang-alang, boleh saya tengok kad awak?
Ji-won pembantu pengurus, jadi apa jawatan awak?
Saya cuma staf biasa.
Dia cepat dinaikkan pangkat.
- Giliran saya... - Awak bergurau?
Kenapa dia naik pangkat dulu walhal awak carikan dia kerja?
Saya belanja awak makan demi petua cari kerja,
sedangkan awak dapat kerja melalui rujukan?
Awak kata pusingan temu duga pertama, kedua dan ketiga
untuk syarikat besar patut didekati secara berbeza.
Selain itu, tentang hal bercinta dengan Eun-ho?
Tiada orang dapat hubungi Eun-ho. Macam mana dia boleh muncul?
Kamu masih bercakap tentang itu?
Ketika itu kita masih muda. Sekarang dah 31 tahun.
- Sudahlah. - Awak berguraukah?
Awak perdayakan kami dengan penipuan awak.
Betulkah awak beri barangan tiruan kepada Ji-won?
Bukan dia yang tiru awak.
Awak yang hadiahkannya kepada dia!
Kenapa dia cakap semua itu?
Awak cuba nak kenakan dia?
Kenapa pula?
Saya kawan dia.
Yalah.
Salah awak yang Ji-won dipulaukan satu sekolah.
Awak kata dia rampas kekasih awak, tiru awak dan mahu semua milik awak.
Awak yang selalu merungut!
Saya tak pernah suruh kamu pulaukan dia.
Kamu sendiri yang buli dia, jangan salahkan saya!
Kreatif betul
perempuan gila ini.
Saya mahu ke bilik air.
- Biar betul dia itu? - Aduhai.
Bila saya suruh mereka buli dia?
Kenapa mereka salahkan saya?
Teruk betul mereka itu!
TEMAN SEJIWA
Orang yang anda cuba hubungi...
Tak guna.
Kenapalah Eun-ho perlu muncul sekarang?
Aduhai.
Awak ingat ini gurauan?
Kenapa saya bayar gaji awak?
Perlukah saya lihat ini untuk awak tentukan?
Maafkan saya.
Tapi ia sangat...
Bagus...
Saya juga dah akses laman ini.
Bagus? Apa maksud awak? Ada banyak kandungan tak senonoh.
Nampaknya keberkesanan sasaran berjaya. Ia dipanggil algoritma.
Mungkin sebab ini pertama kali awak layari laman web ini.
Apa?
Apabila kali pertama saya akses laman ini,
He Was Delicious disiarkan.
Untuk menarik perhatian awal,
laman itu cadangkan kandungan provokatif dahulu.
Setelah beberapa ketika,
ia akan cadangkan kandungan mengikut minat awak.
Ia sebenarnya agak berguna.
Ia elakkan awak daripada kandungan yang awak tak minat.
Hei.
Tugas awak di sini senyum macam bunga.
Sedar diri awak dan berhenti berbual.
Dia Cik Kang Ji-won, bukan "Hei".
Apa, En. Yu?
Saya panggil pekerja berpotensi ini untuk dengar pendapatnya.
Maksud saya...
En. Yu memuji awak.
Saya tahu. Saya tak pernah dengar dia cakap begitu.
En. Yu...
sukar didekati dan tak rapat dengan sesiapa.
Kita patut rapat dengan orang yang bagus dan cekap.
Awak tersenyum? Awak gilakah?
Awak waras atau tak?
En. Yu?
Terima kasih atas pujian awak tadi.
Sebab awak memang baik.
Kalau tak, saya takkan cakap begitu.
Awak kata kita boleh jumpa gadis kalau kita pergi berkelah!
Memanglah boleh.
Tapi awak tak boleh. Teman wanita awak pun susah nak dapat.
Awak gagal dan terpaksa pulang.
Jadi? Isteri awak tak begitu?
Kawan, isteri saya cuma risaukan saya.
Apabila saya keluar rumah,
dia asyik telefon dan hantar mesej.
"Saya rindu awak. Awak buat apa?"
"Dah makan?" Saya dah jemu.
Pernah sekali...
Sejujurnya, saya tak faham.
Baru lima minit keluar rumah,
- dia dah telefon saya. - Apa ini?
- Sedap, bukan? - Ya.
Isteri saya yang belikan.
Gula-gula sedap untuk segarkan diri tanpa kopi.
Bagusnya.
Tak macam kekasih acuh tak acuh awak itu.
Aduhai.
Saya rasa kekasih awak ada lelaki lain,
tapi awak pula jadi calon suami.
Siapa kata dia tak boleh buat begitu?
Awak tak tahu apa-apa.
Dia tak mampu buat pun!
Apa yang awak tahu...
Tak guna.
Kenapa awak ambil itu?
Sebab sedaplah! Saya nak guna untuk menggoda!
- Hentikan kereta. - Aduhai.
Masuklah.
Tak apa.
Saya berkeras.
Awak tak perlu kerja dan dengar semua bebelan itu.
Saya rasa saya patut belanja awak makan.
Kita akan pergi makan kalau awak teruskan.
Ada apa?
Sebab awak rasa teruk tentang sesuatu macam ini.
Ada orang layan saya dengan teruk dan mereka langsung tak menyesal.
Jangan terikut-ikut orang lain.
Okey.
Saya tahu saya tak perlu baik terhadap orang yang layan saya dengan teruk.
Saya akan gunakan tenaga itu untuk layan orang baik.
Itu idea yang bagus.
Awak cuma perlu mengenali orang yang baik-baik.
Macam mana awak tahu saya tak pandai menilai perwatakan?
Saya ingatkan saya pandai, tapi rupanya tidak.
Nampaknya begitulah.
Macam mana dengan saya?
Orang yang baik.
Awak taklah teruk pun.
Oh ya,
macam mana dengan "He Was Delicious"?
Tidak.
Tadi saya cuma cakap begitu untuk buat En. Wang rasa lebih baik.
Entahlah. Ia terasa nyata.
Cakaplah. Saya patut tonton atau tak?
Tak, saya sumpah...
Saya belum tonton!
Ini tak adil.
Mesti awak tonton dengan teliti.
Tak adillah. Betul.
Saya betul-betul tak tonton pun.
TEMAN SEJIWA
INGATKAN KEMUDIAN
TEMPOH SEJAM PANGGILAN DITOLAK
Kalau awak ada rancangan, nanti saya hantar.
Tak perlu.
Maaf, saya kata nak tunggu tapi saya mesej lagi.
Saya rasa tak tenang selepas jumpa awak.
Mesti ada orang cakap perkara kelakar.
Kawan saya.
Siapa?
Kawan sekolah.
Saya pergi ke majlis perjumpaan sekolah hari ini.
Lama tak jumpa, jadi kami bertukar nombor.
Seronok juga rasanya berjumpa kawan lama.
Walaupun semuanya dah berlalu.
Dulu saya sangat sukakan dia.
Dia cinta pertama saya.
Jadi...
Awak mungkin teringat perasaan lama apabila berjumpa dia lagi,
tapi ia berbahaya.
Jadi awak patut lupakan perasaan lama awak...
Bukan begitu.
Saya ada teman lelaki.
PARK MIN-HWAN
INGATKAN KEMUDIAN TEMPOH SEJAM
PANGGILAN DITOLAK
Cik Kang?
Ya?
Semua orang pakai kereta mewah sekarang.
Sukar untuk lihat ke dalam kereta.
Apa? Tak, saya...
Bukan sebab itu.
- Saya ingat awak nak menyorok. - Taklah. Kenapa pula?
Su-min?
En. Park.
Apa yang berlaku? Apa awak buat di sini?
Sebenarnya...
Ada apa?
Masalahnya...
Kenapa?
Apa?
Ada yang tak kena.
Kod laluannya ialah hari saya dan Ji-won mula bercinta.
Kosong, enam, dua, dua.
Salahkah?
22 Jun. Betullah.
Saya akan cuba telefon dia.
Dia takkan jawab.
Orang yang anda...
Dia tak begini.
Tak apa.
Saya akan tunggu di luar.
Tak. Saya datang sebab nak jumpa dia juga.
Cuma...
Apa kita nak buat?
Mari kita pergi minum dan berbual.
Awak boleh beritahu hal yang berlaku.
Berhenti menangis.
Boleh kita pergi ke luar?
Okey.
En. Yu perasan saya berkelakuan pelik.
Macam mana nak jelaskan?
Terima kasih.
Rasanya sedap dan hangat.
Memandangkan saya dan Park Min-hwan pasangan di pejabat,
pasti awak pun ingin tahu.
Tapi itu kehidupan peribadi saya. Jadi saya tak nak jelaskan.
Baiklah.
Saya nak tahu, tapi tak perlu jelaskan jika awak tak mahu.
Asalkan awak buat keputusan yang baik untuk diri sendiri
dah mencukupi bagi saya.
Saya pasti.
Saya tahu sesuatu akhir-akhir ini.
Saya ikut cara orang lain seumur hidup saya,
jadi saya tak kenal diri saya.
Jadi? Awak tahu sesuatu tentang diri sendiri?
Saya masih belajar.
Saya rancang nak cadangkan kit hidangan.
Kit hidangan?
Ya.
Tunjukkan apabila siap nanti.
Tak apalah.
Saya tak sabar nak tengok. Lebih cepat, lebih bagus.
Kalau begitu,
baiklah.
Apa lagi yang awak nak buat?
Apa lagi ya...
Saya nak buat rekaan dalaman.
Saya juga nak belajar seni bela diri.
Seni bela diri? Nak saya ajar awak?
Belajar daripada awak?
Reaksi apa itu?
Saya...
cuma tak bayangkan awak seperti itu.
Apa? Dulu saya atlet.
Saya sertai judo, hapkido, bela diri khas, taekwondo, Muay Thai, tinju tendang...
Maksud saya...
Saya ada terfikirkan perkara ini.
Awak pernah pertimbangkan untuk pakai kanta lekap?
POLLOCK MUDA KERING POLLOCK KERING PANGGANG
Jangan minum cepat sangat. Nanti mabuk.
Saya tak tahu bagaimana keadaan jadi seteruk ini.
Saya takut Ji-won salah faham.
Jangan begitu.
Awak tahu dia bukan jenis yang buat begitu.
Dia berkelakuan aneh.
Rasa macam dia jauhkan diri daripada saya.
Hubungan kami dulu tak begitu.
Dia memang berkelakuan aneh.
Sekejap, adakah ini ada kaitan dengan Yu Ji-hyuk?
Tak mungkinlah.
Ji-won suka saya, dan itu maksudnya
dia peduli tentang rupa dan personaliti.
Sebab dia sibuklah.
Minda dia satu arah saja.
Dia cuma fikirkan satu perkara.
- Awak rasa begitu? - Mestilah.
Semua orang tahu jenis hubungan awak
dengan Ji-won.
Betulkah?
Ya.
Nasib baik saya jumpa awak, En Park.
Kalau tak, mesti saya lalui masa sukar.
Terima kasih banyak.
Awak yang terbaik! Awak yang terhebat!
Terima kasih.
Terhebat...
Makan ini...
Kita dah sampai.
Terima kasih sebab tumpangkan.
- Saya masuk dulu. - Nak saya hantar ke pintu?
Apa?
Tak apalah.
Cik Kang?
Saya rasa kita perlu berjumpa
seramai orang yang mungkin sebelum berkahwin.
Awak lebih berjiwa bebas daripada jangkaan saya.
Dulu tak, tapi sekarang...
Tidak.
Tidak mulai sekarang.
Apa pun, saya tak rasa perkahwinan satu kewajipan.
Jadi awak tak mahu berkahwin.
Tak. Saya akan berkahwin.
Saya cuma nak kata...
Maksud saya...
Sebenarnya...
Aduhai.
En. Yu.
Gembira lihat awak tersenyum.
Cadangan rekaan dalaman untuk kegembiraan penyelamat saya!
Comelnya dia.
Untuk buat begini, saya sarankan pindah ke tempat baru.
Berpindah...
Itu idea yang bagus.
TEMAN SEJIWA
PANGGILAN TERLEPAS
Saya tak dapat hubungi awak.
Entah kenapa mereka bersikap begitu di majlis perjumpaan itu.
Saya tahu awak takkan datang kalau saya beritahu awak.
Saya cuma nak kita berbaik.
Saya rasa mesej atau panggilan takkan selesaikan hal ini.
Kita bincang esok.
PARK MIN-HWAN
Ji-won.
Su-min sedang menangis.
Bunyinya macam ada salah faham. Awak di mana?
Nasib baik awak bersama dia.
Jaga dia dan bawa dia pulang.
Banyak yang saya fikirkan, jadi saya perlukan masa.
- Awak okey? - Awak?
Ya, saya okey.
Saya tak rasa saya boleh hadapinya lebih lama.
Jadi tolonglah cepat berkahwin.
- Helo? - Hei.
Saya bukan jenis yang suka berkepit,
tapi saya tak tahan nak telefon.
Maaf, saya balik lewat dan tak dapat telefon.
Tak apa. Tak lewat pun.
Saya cuma rasa tak sabar.
Tapi pelik rasanya bercakap dengan awak begini.
Yakah?
Pernahkah kita bercakap di telefon sebelum ini?
Tak, awak beritahu saya jangan cakap...
Tak apalah.
Apa dia?
Tak. Sebenarnya, tidak.
Jangan cakap.
Berapa kali awak nak kata "tidak"?
Okey.
Dulu, awak beritahu saya jangan bercakap dengan awak lagi.
Sebab itulah.
Hei! Ji-won.
Hei, Ji-won!
Apa saya dah buat?
Awak tak patut bersikap begitu.
Saya tak mahu bercakap dengan awak lagi.
Kenapa dengan dia? Saya tak cakap apa-apa.
Maaf, Ji-won.
Saya beritahu dia yang awak sukakan dia.
Adakah dia rasa teruk yang saya sukakan dia?
Itu sebab awak menolak perasaan saya.
Saya tolak perasaan awak?
Ya.
Saya masih simpan surat itu.
- Surat? - Ya.
Jawapan awak.
Saya nak buang, tapi tapi tak sampai hati.
Jadi awak ajak saya keluar melalui surat,
dan saya balas?
Awak lupakah?
Saya berusaha untuk tulis surat itu.
Saya berjaga semalaman.
Sebenarnya...
- Eun-ho. - Ya?
Boleh kita berjumpa?
Boleh awak bawakan
surat jawapan saya?
Di mana dia? Selalu dia sampai awal.
Apa ini, Cik Kang?
Awak nampak macam selebriti.
Hari ini hari istimewa?
Bukan begitu.
Wah, awak nampak sangat cantik.
Sebenarnya, saya dan Hui-yeon keluar pada Sabtu lepas.
Jadi alang-alang...
Syabas.
Yalah. Awak nampak hebat.
- Ji-won. - Apa yang berlaku? Ke tepi.
Sayang.
Betulkah awak teman wanita saya?
Awak nampak berbeza.
Saya nak buat kejutan pada awak.
Awak memang mengejutkan saya.
Sayang.
Awak nampak macam orang lain tanpa cermin mata. Cantiknya.
Awak cakap macam tak pernah nampak dia tak pakai cermin mata.
Taklah.
Mestilah saya pernah nampak.
Cuma penampilannya baharu.
Sangat baharu!
Apa itu?
Maafkan saya.
Maaf.
En. Yu, saya akan kemaskan.
Terima kasih.
Apa? Tapi...
Pakaian awak...
nampak tak sesuai untuk di pejabat.
Apa?
Saya...
Ia sangat sesuai untuk di pejabat, jadi kenapa
awak mengkritik dia?
Mesti saya rasa begitu sebab saya tak pernah lihat dia tanpa cermin mata.
Saya minta diri.
Semalam awak nampak.
Apa?
Itu ketika hujung minggu. Ini pertama kali di pejabat.
Apa?
Nampaknya awak pun pakai kanta lekap.
Betul cakap dia.
En. Yu.
Awak nampak lebih kacak.
Sebab itu awak nampak berbeza hari ini.
Awak nampak sangat...
Saya...
Kamu beli kanta lekap bersama?
Apa awak cakap ini?
Kenapa?
Pergi ke meja awak.
Aduhai.
Sudahlah.
En. Park, syabas.
Kami baru bercakap tentang Cik Kang.
Cita rasa awak memang bagus.
Siapa tahu Cik Kang secantik itu?
Mungkin kamu tak tahu, tapi dia memang dah cantik.
- Awak perlukan pertahanan yang baik. - Apa?
Hanya sebab ada penjaga gol, tak bermakna gol tak dapat dijaringkan.
Seo Jin-su itu.
Seharian dia bercakap tentang Cik Kang.
Betul cakap dia.
Taklah.
Dia takkan suka itu.
Dia tergila-gilakan saya...
Di sini.
Ada apa?
Saya ada mesyuarat di luar nanti.
Sekejap saja.
Nah. Kopi untuk awak. Minumlah.
Terima kasih.
Awak dah berehat?
Macam mana perasaan awak?
Maaf tentang Jumaat lalu.
Awak rasa lebih baik lepas majlis perjumpaan itu?
Seperkara lagi.
Oh ya,
macam mana awak berjumpa dengan Yu Ji-hyuk semalam?
Tentang itu.
Saya rasa bersalah sebab selalu gunakan En. Yu.
Ada kecemasan berlaku dan dia hubungi saya.
Sebab itulah saya balik dari majlis perjumpaan itu.
Tak guna! Kenapa dia buat begitu?
Saya rasa Yu Ji-hyuk
sukakan awak.
Bukan begitulah.
Ya, begitu. Saya tahu sebagai lelaki.
Bagi lelaki, ia seperti antena.
Tak kira sepenting mana pun, kenapa telefon awak?
Pagi tadi pun dia cakap yang pakaian awak tak sesuai.
Awak sangat cantik
sampai dia tergila-gila.
Si tak guna itu.
Oh ya,
awak nampak jelita hari ini.
Sangat cantik sampai saya jadi marah apabila lelaki lain pandang awak.
Saya saja yang boleh pandang.
Awak milik saya, bukan?
Apa ini?
Di sini.
Alamak! Apa nak buat ini?
Apa nak buat? Pergilah ke bilik air!
Cepat pergi ke bilik air!
Basah sampai ke seluar dalam!
Sekejap!
Ji-won.
Awak tak salah faham, bukan?
Saya tak tahu kenapa mereka kata begitu.
Mereka tak matang. Itu hal sepuluh tahun lalu.
Macam mana saya nak percayakan awak?
Kalau saya tak nampak penghujungnya, pasti mustahil
untuk saya percayakan awak.
Saya mungkin buat silap,
tapi awak tahu saya mudah keliru.
Ya, semalam saya marah.
Tapi memang nampak pelik.
Tiada sebab untuk awak menipu
tentang bercinta dengan Eun-ho dan saya suruh kamu berpisah.
Melainkan awak mahu saya nampak macam orang jahat.
Tapi...
orang gila saja yang buat begitu.
Betul. Saya takkan buat perkara begitu.
Ye-ji dan kawan-kawannya selalu buli saya sebab perkara pelik.
Giliran awak pula.
Ya.
Kali ini, saya takkan biarkan. Kita bukan di sekolah tinggi lagi.
Saya nak jumpa Eun-ho dan tanya dia.
Awak nak jumpa dia?
Ya, dia berikan nombornya. Dia mahu berjumpa.
Jangan risau, teman sejiwa.
Kali ini,
saya takkan biarkan.
Baiklah.
Tapi awak tak rasa Min-hwan takkan suka
kalau awak jumpa lelaki lain?
Min-hwan bukan begitu.
Dia mahu saya rasa tenang.
Juga,
sahamnya meningkat dan dapat banyak pulangan.
Sahamnya meningkat?
Dia kata nak cari rumah selepas kami berkahwin.
Bertuahnya awak.
Dah lama kita tak balik tepat pada masa, betul tak, Ji-won?
Betul tak, Cik Kang?
Untuk meraikannya,
siapa nak makan ayam?
Saya kena jemput anak saya.
Saya nak jumpa klien.
- Saya boleh... - Biar betul?
Awak layak dapat insentif, Ji-won.
Awak yang buat semua kerja.
Maafkan saya.
Maaflah.
Gaya rambut itu sesuai untuk awak.
Semua orang bercakap tentang awak hari ini
dan kata mereka semua cemburukan En. Park.
Sudahlah.
Cik Kang, awak dan En. Park pasangan yang sesuai.
Cemburunya saya.
Cik Kang.
Ya, En. Yu?
Kenapa awak berpakaian begitu di pejabat hari ini?
Adakah saya nampak pelik hari ini?
Bukan begitu.
Tak apalah. Saya tak patut kata begitu.
Saya pakai kanta lekap hari ini selepas awak cadangkan.
Jadi saya nak tahu jika awak berpakaian begini
disebabkan atau untuk seseorang.
Ia buat saya rasa bagus.
Pertama kali saya berpakaian begini dan rasanya seronok.
Orang mula beri layanan berbeza pada saya sebab saya berpakaian begini.
Bukankah salah untuk orang lain
layan awak dengan berbeza mengikut cara awak berpakaian?
Betul.
Tapi orang sebegitu memang wujud.
Saya rasa ini cara betul untuk berdepan dengan orang sebegitu.
Mulai sekarang,
saya takkan ikut saja formaliti.
Demi diri saya.
Demi diri awak?
Ya.
Awak betul-betul nampak lain apabila senyum.
Saya harap awak kerap tersenyum.
Satu lagi,
saya pun tak pakar tentang hal ini,
tapi saya rasa lebih baik kalau awak ubah sedikit
gaya awak.
Saya sarankan itu. Jumpa lagi.
Ya.
Tak baik terikut-ikut formaliti.
Hei, awak di mana?
Kami akan serahkan kepada awak, Cik Kang.
Awak boleh naik bas di jalan pusat beli-belah itu.
Okey, terima kasih untuk masa awak.
Saya pakai kanta lekap hari ini selepas awak cadangkan.
Saya rasa Yu Ji-hyuk sukakan awak.
Ya, saya punya!
Saya punya!
Bukankah itu Hui-yeon?
Ya!
Apa yang dia buat?
Hui-yeon...
Apa yang kamu buat ini?
- Kamu buat apa? - Saya gembira!
Ya, saya punya!
Abang faham kamu gembira, tapi tolonglah berhenti.
Terima kasih!
Saya takkan lupakan kebaikan abang kerana belikan edisi terhad ini.
Kalau kamu bertenang, abang lagi bersyukur.
- Ayuh! - Sekejap!
Ya. Ada skandal tentang mereka.
PEMINDAHAN KAKITANGAN YU HUI-YEON
En. Kim kata mereka ada hubungan tak senonoh
jadi dia pun dipindahkan.
Tak sangka.
Kami asyik terserempak sebab saya dah berkawan dengan Hui-yeon.
Saya tak tahu.
Aduhai.
Pasti teruk jadinya.
Park Min-hwan, si tak guna.
Antena lelaki, konon.
En. Yu dan Hui-yeon
bercinta.
Pewaris U&K memang dapat layanan berbeza.
Saya selalu kena beratur,
tapi abang terus pergi ke bilik VVIP.
"Apa yang kamu mahu? Beri semua yang dia mahu."
Itu yang dia kata!
- Sebab itu kamu gembira? - Dah lama saya tak gembira begini!
Dia buat macam tak berminat dengan jenama mewah.
Hebatlah, datuk.
Saya selalu nak beli barang-barang.
Saya minta dia belikan semua pakaian, beg dan kasut yang saya mahukan.
Pakaian, beg, kasut, kot... Sebab itu kad kredit dia.
Dia belikan saya semuanya. Hebat betul.
Saya nak berada di sini lebih lama. Maaflah kena balik awal.
Tak apa.
- Helo, En. Lee. - Hai.
Siapa yang buat perangkaan strategik kalau awak sentiasa bersama datuk?
Dia orang kanan datuk.
Tak, sayalah. Saya orang kanan datuk.
Jaga diri datuk. Nanti saya datang melawat.
Okey, datanglah bila-bila masa.
- Kamu pun sama. - Baik.
- Abang akan hantar saya, bukan? - Arah jalan kita berbeza.
Apa maksud kamu? Hantarlah dia balik.
Dah lewat. Nak biar dia balik seorang diri?
- Masuk. - Jumpa lagi, datuk!
Selamat jalan.
Selamat tinggal.
Selamat tinggal, datuk!
Awak dah siasat tentang wanita itu?
Laporan ada di bilik bacaan tuan.
FRY ME
Ji-hyuk? Kenapa?
Hei, Ji-hyuk.
Sekarang?
Kalau saya nak ajar seni bela diri pada wanita,
judo pilihan terbaik, bukan?
Adakah semua ini kerana...
Awak buat semua ini sebab nak ajar seni bela diri pada wanita?
Sekejap. Sakit betullah.
Syabas.
Dinginnya dia.
Apabila ayah saya berikan wang saku, dia selalu lukis bentuk hati padanya.
Ya, saya tahu.
Saya tak tahu ia sesukar ini.
Tapi saya tak boleh jujur dan ia merumitkan keadaan.
Apa yang awak dah buat?
Patut tak beritahu Ji-won?
Min-hwan akan curangi dia bersama Su-min dan cederakan dia.
Kalau saya kata begitu,
saya mesti beritahu yang ini kehidupan kedua saya.
Dia takkan percaya. Saya sendiri pun tak percaya.
Saya belum tahu semuanya lagi.
13 APRIL 2023
En. Park Min-hwan? Awak ditahan kerana disyaki membunuh Kang Ji-won.
Cik Jeong Su-min? Sila ikut kami.
Apa?
Tak guna!
Berhenti!
Apa yang berlaku?
Kenapa awak buat begini?
Kenapa awak buat begini? Lepaskan.
Awak berhak mendiamkan diri.
Kata-kata awak boleh dan akan digunakan menentang awak di mahkamah.
- Awak faham hak awak? - Bunuh? Apa maksud awak?
Saya tak bunuh sesiapa!
Ia satu kemalangan! Ia kematian yang tak disengajakan!
Faham?
Dia tetap akan mati, bukan?
Itu dakwaannya.
Jeong Su-min akan ditahan sebagai rakan subahat.
Apa-apa saja yang awak nak kata, cakap di balai nanti.
- Apa? - Bawa mereka.
Apa? Kenapa saya?
Tak, bukan saya!
Cepat bawa mereka!
- Bukan saya! Saya tak buat! - Lepaskan!
Lepaskan!
Apa yang berlaku?
Jadi Jeong Su-min ada hubungan sulit dengan suami Ji-won?
Sungguh tak disangka.
Kalau benar, berani dia
tiba-tiba minta kita datang ke sini?
Sejujurnya, saya datang sebab rasa bersalah. Sepuluh tahun lalu, bukan?
Kita ada majlis perjumpaan di Goseuljung.
Kita bergaduh dengan dia dan saya rasa bersalah.
Betul. Kamu rasa betulkah Ji-won suruh Eun-ho tinggalkan Su-min?
- Entahlah. - Ji-won...
kata apa?
Eun-ho? Apa awak buat di sini?
Hei, mari sini. Keadaan tadi sangat kecoh.
Apa yang awak kata?
Biar saya cerita. Bekas kekasih awak, Jeong Su-min,
- bersubahat dengan suami Ji-won... - Sekejap.
Saya tak pernah bercinta dengan Su-min.
Benarkah?
Awak tak pernah bercinta dengan dia?
Yakah?
Tak banyak yang nak dikatakan tentang hal yang saya dengar tentang Kang Ji-won.
Selepas itu,
saya sangat menyesali segala-galanya.
Namun begitu...
saya diberi peluang kedua.
19 APRIL 2013
Apabila difikirkan, saya ada banyak peluang.
Tapi kali ini berbeza.
Saya rasa lebih baik.
Ji-won, saya nak beritahu tentang lelaki.
Semua lelaki curang.
Min-hwan, awak patut kawal Ji-won dengan lebih baik.
Apabila sesuatu berubah,
perkara yang bukan masalah di masa lalu boleh jadi masalah.
Ke mana awak pergi lepas kerja? Cakap terus terang.
Saya risau En. Park akan apa-apakan awak.
Awak dah gila...
En. Yu!
Diterjemahkan oleh: Rasheeqa Bahida