JUNGRIMCHEON BERJAGA-JAGA DENGAN JERAM
Rantai awak.
Cantiknya.
Jom.
Benderanya di situ saja.
Bendera pertama.
Apa?
- Apa itu? - Apa?
Saya rasa ada orang dah ambil.
Aduhai.
Awak memang luar biasa.
Saya tertanya siapalah yang berani ke sana?
Awakkah orangnya?
Awak memang luar biasa.
Saya mahu jadi tanah yang kukuh.
- Hui-yeon. - Ya?
Apa maksud apabila orang kata nak jadi tanah kukuh?
Apabila dia ditanya mahu jadi atau mahu buat apa di masa depan.
Mungkin ayam kukus?
Aduhai. Lapar pula.
Mungkin maksudnya lain.
Siapa yang kata? Awak patut tanya saja.
Sebenarnya...
Susah nak tanya mereka.
En. Park yang tanya?
Janganlah begitu.
Suami saya sebut perkara yang saya tak faham, dan saya pun tak boleh tanya.
Awak patut berkongsi
matlamat atau senarai impian bersama kekasih!
Awak menang karavan hari ini.
Bawa dia masuk diam-diam dan tanyalah dia.
Apa yang awak cakap? Tak senonohlah!
Wanita berkahwin memang...
Saya tak boleh buat begitu.
Min-hwan tak boleh bersama saya malam ini.
Dulu, saya dapat bendera empat, iaitu khemah individu,
dan Su-min dapat karavan untuk bendera pertama.
Pada malam itu...
Hei, saya tak boleh tidur dalam beg tidur.
Mari pergi tidur di tempat lain.
Kami pergi dan kembali menjelang fajar.
Saya boleh mati kalau tidur di sini.
Kami minum sampai rasa terlalu panas. Mengerikan betul.
Hei.
- Hei, - Kalau saya dapat karavan,
Su-min akan dapat khemah individu.
Kalau begitu...
Inilah harinya.
Apa?
Tiada apa-apa.
Saya keluar dulu.
Awak nak keluar lagi?
Awak dah jumpa bendera pertama. Berehat saja.
Kita masih ada masa. Saya kena ikut peraturan.
Aduhai.
Dia memang tak fleksibel.
Itu tindakan semberono dan berbahaya.
Saya tahu saya takkan mati lemas.
Perkara paling menakutkan saya
ialah menjalani kehidupan macam dulu dengan peluang kedua ini.
Untuk mengelakkannya, saya boleh buat apa-apa saja.
Jadi memandangkan awak dapat bendera pertama,
takdir dah berubah?
Atau ada peluang yang Su-min akan ambil sebelum awak tidur dalam karavan?
Entahlah.
Kalau begitu...
Tapi ada satu perkara yang pasti.
Park Min-hwan pinjam wang daripada saya
dan dia beli rantai sebelum datang ke sini.
Dia memang lurus bendul.
Itu teknik utamanya untuk meniduri wanita.
Saya pun dapat.
Cantiknya, sayang.
Biasa saja.
Maksud awak, dia belikan rantai yang sama?
Tak, lain sedikit. Rantai ini...
Ia nampak agak mahal.
Mesti saya lebih mudah digoda.
Tak apa.
Saya buat semua ini untuk elakkan orang macam dia.
Saya cuma akan terima benda yang baik saja.
Yalah.
Begitulah yang awak akan buat untuk hari ini?
Ya. Pertama sekali, saya akan pastikan Su-min dapat bendera empat.
Kemudian, saya akan buat Min-hwan mabuk.
Okey, saya akan sokong awak.
Sebanyak yang boleh.
Okey, saya akan sokong...
Oh ya, tadi awak kata nak jadi apa?
Kukuh? Kukus?
Apa? Atau kukur?
Apa dia?
Bukan saya! Kejar orang lain!
Boleh tak awak kejar orang lain?
Orang lain!
Awak tersingkir.
Siapa yang ada bendera pertama?
Tiada orang di sini nak masuk ke dalam air.
Kecuali Ji-won.
Saya tak pernah dapat benda baik, jadi susah betul nak lindungi ini.
Maaf, Ji-won!
Lepaskan!
Terkejut saya!
Gelang saya tersangkut!
Duduk diam. Jangan bergerak.
Sakitlah!
Awak marah?
Ini cuma permainan.
Ini juga takkan berlaku jika awak tak cuba nak kenakan saya.
Kenapa dengan saya?
Kenapa saya risau?
Awak tersingkir!
Saya tahu awak akan kembali.
Betulkah awak masuk ke dalam air?
Sebab itulah awak buat semua orang kagum.
Carilah peminat perkhemahan mewah.
Terima kasih untuk ini.
Helo, semua.
Saya harap kamu semua berseronok.
Apa pun, saya tak tahu kamu semua bersemangat ambil bahagian.
Kamu semua sangat hebat.
Sekarang,
siapa pekerja perempuan yang akan tidur dalam karavan?
Nombor pertama, dipersilakan!
BERDASARKAN NOVEL WEB SIRI NAVER MARRY MY HUSBAND OLEH SUNGSOJAK
Siapa orangnya?
Apa? Yakah?
Saya.
Sila tampil ke hadapan.
Saya akan beri kunci untuk karavan awak!
Tahniah.
Carilah peminat perkhemahan mewah.
Terima kasih untuk ini!
Bukankah karavan lebih baik daripada khemah mewah?
Karavan ada di depan saya,
jadi kenapa mahu khemah mewah?
Tahniah, Cik Kang Ji-won daripada Pasukan Pemasaran 1!
Mari berikan tepukan gemuruh untuk dia!
Tahniah!
Seterusnya, mari kita ketahui pekerja lelaki yang menang karavan.
Siapa jumpa bendera pertama?
Sila tampil ke hadapan!
Ayuh!
Puas hati dapat kalahkan saya?
Awak tahu saya tak dapat tidur merata.
Samalah.
Yakah?
Jadi kenapa saya fikir awak boleh tidur di mana-mana?
Sebab saya buat untuk awak.
Apa?
Tiada apa-apa. Pergi dulu.
Kenapa awak layan saya begini?
Apa maksud awak?
Awak tak benarkan saya menang.
Berapa lama lagi awak nak teruskan?
Saya rasa macam dah jadi orang jahat pula.
Awak jadi terlalu kasar terhadap saya.
Saya dah...
tak sukakan awak lagi.
Saya cuba tak tunjukkan, tapi gagal. Saya nak beritahu awak.
Saya baru mula membenci awak.
Awak merungut dan buat-buat comel.
Awak ingat barang saya milik awak. Ia menjengkelkan.
Awak yang mengalah pada saya!
Salahkah kalau saya ambil mudah?
Awak yang buat begini. Apa yang patut saya buat sekarang?
Betul. Saya selalu menyerah
dan biar awak merungut.
Jadi, saya nak berhenti sekarang.
Saya akan kahwini Min-hwan.
Saya akan berumah tangga.
Saya tak boleh terikat pada awak selamanya.
Terima kasih kerana menyebutnya dulu. Pergi dulu.
Saya rasa macam orang jahat.
Padahal dia yang salah.
Dia yang jahat. Saya cuma kata perkara yang perlu, tapi...
Awak cuma terlalu baik.
Awak tak cukup jahat untuk sakiti orang lain.
Tapi saya lebih tahu daripada sesiapa.
Awak buat perkara yang perlu dibuat.
Syabas.
Su-min mesti mahu menghukum saya.
Jika dia fikir saya jadi begini kerana Min-hwan,
jelaslah cara dia akan cuba untuk menghukum saya.
- Saya dah tak boleh minum. - Apa? Awak kena habiskan.
- Aduhai, saya... - Minumlah.
Apa yang awak buat di sini?
Boleh kita bercakap?
Macam mana awak tahu yang saya mahu
bercakap dengan awak?
Saya boleh tahu dari air muka awak.
Awak minum banyak?
Banyak perkara yang awak fikirkan?
Sedikit.
Saya rasa tak selesa.
Sedikitlah.
Awak mahu...
tidur dengan saya?
Adakah ia akan mengubah apa-apa?
Awak teman lelaki Ji-won, dan saya teman sejiwanya.
Sebab alkoholkah?
Saya cuma peduli dengan orang di depan saya.
Saya pun sama.
Saya minum banyak.
Saya cuma perlukan awak.
Mungkin saya akan tolak dia.
Mana boleh periksa luka sendiri
atau lawan di atas tikar.
Fokus pada dua perkara saja.
"Saya putuskan untuk melawan."
"Dan saya akan menang."
Saya putuskan untuk melawan.
Dan saya akan menang.
Seluruh syarikat teruja
tentang pasukan pemasaran kita kebelakangan ini.
Mestilah, sebab projek itu berjalan lancar.
Kalau begini, kita akan diperingati dalam U&K!
Maaflah, Hui-yeon.
Kenapa nak minta maaf pula?
Dosa asalnya ada dengan En. Kim.
Dan yang kolotnya ialah En. Yu.
Patutlah ia menyeronokkan!
En. Kim tiada di sini.
Saya dengar elk mengawan selalu muncul ketika bengkel.
Akhirnya, saya dapat lihat!
Awak gilakah?
- Apa? Saya nak... - Mari.
Betul! Kali ini saja!
Tak, mari kita pergi.
Saya rasa Su-min sangat cantik.
Apabila saya jumpa dia ketika berusia 15 tahun,
saya tak percaya seseorang yang cantik dan baik jadi kawan saya.
Saya sangat bangga. Seronok rasanya.
Jadi saya mahu lindungi dia.
Min-hwan pula...
Dia memang tak guna.
Tapi saya perlu seseorang untuk dipercayai.
Selepas kami berkahwin,
saya kena lebih bersabar dengannya.
Bukankah saya bodoh?
Sekarang semuanya dah berakhir.
Berhenti fikirkan tentang mereka.
Fikir tentang satu perkara saja.
Kang Ji-won menang.
Sudah lama...
seseorang tak menyentuh tangan saya
dengan perasaan begini.
Sejak saya kembali pada tahun 2013,
saya rasa sangat sunyi sebab saya keseorangan.
Nasib baik ada awak.
Terima kasih.
Sejujurnya,
kehidupan saya seperti novel yang dikarang dengan baik.
Hidup tanpa kerisauan atau halangan.
Cuma ditulis sebaiknya.
Jadi, saya gembira apabila kembali
dan seronok dapat bercakap dengan awak begini.
Saya patut berterima kasih.
Asyik cakap panjang berjela.
Yakah?
Apa yang awak kata tadi? Awak kata nak jadi apa?
Saya akan tolong awak sebab tolong saya.
Saya dah kata, saya tak mahu apa-apa balasan.
Saya jujur, tapi awak tak.
Awak tak perlulah tolong saya.
Anggap saja saya cakap kukur.
Awak tak sebut itu.
Awak menipu?
Benar.
Ji-won.
Awak tidur lena sedangkan teman lelaki awak tidur dalam beg tidur?
Awak memang berhati dingin.
Betulkah awak tidur di sana?
Habis, di mana lagi?
Teman wanita saya tidur dalam karavan.
Awak tak risau teman lelaki awak mungkin terlalu sejuk waktu malam?
Ya, jadi saya pergi jumpa awak dan bawa pek hangat, tapi awak tiada.
Mungkin saya ke bilik air.
Ya.
Awak boleh tinggalkan di sana.
Di mana akal budi awak?
Di mana Su-min?
Manalah saya tahu di mana kawan awak?
Dia tidur di mana?
Entahlah.
Sesuatu berlaku antara kami semalam dan ia tak menyelesakan.
Tak menyelesakan?
Kamu bergaduh?
Perempuan selalu bergaduh. Kemudian berbaik. Aduhai.
Apa?
Jom pergi bersarapan.
Su-min.
Ini bukan khemah awak.
Di mana awak malam tadi?
Saya mabuk, jadi saya tidur di sana. Saya tinggalkan barang di sini.
Awak pun minum banyak?
Saya dapat bertenang sedikit selepas bersiar-siar dengan Hui-yeon semalam.
Begitu rupanya.
Kita jangan beritahu Ji-won.
Apa?
Bukannya dia akan berpisah dengan saya. Dia cuma akan terluka.
Kamu kawan rapat. Tak perlu beritahu pun.
Mari kita bersikap realistik.
Macam kata-kata awak, keadaan terlalu rumit antara kita.
Daripada kita fikirkan realiti yang rumit,
mari kita simpan sebagai ingatan yang indah.
Tamak sangatkah saya?
Mari pergi makan.
Peningnya kepala saya.
Okey.
Kenapa saya tak pernah dapat yang terbaik?
Apa?
Bengkel ini teruklah.
Saya nak tidur dalam karavan atau khemah mewah.
Awak pasti akan dapat peluang itu.
Kegagalan adalah ibu kejayaan.
Benar. Tiada perkara yang mustahil.
Seronoknya!
Sayang!
Nah.
Laparnya.
Mari kita lihat makanan di sini dulu.
Sayang, nah. Awak suka ini.
Wah! Dah lama saya tak makan oren!
Ini tembikai!
Avokado! Wah!
Mari lihat.
Ini boleh membantu penghadaman?
Saya rasa ia tak berjalan seperti jangkaan.
Dah 26 tahun saya bersama Su-min dan 17 tahun bersama Min-hwan.
Pasti ada sesuatu yang berlaku.
Kalau begitu...
Apabila saya rasa tak sedap hati, semua lelaki terus berpisah dengan saya.
Min-hwan lelaki pertama yang buat tanpa pengetahuan saya.
Saya ingatkan sebab perkahwinan itu.
Tapi jika Min-hwan lebih teruk daripada sangkaan saya...
Maksudnya...
ia belum berakhir lagi.
KELAJUAN
Kenapa awak begitu bertenaga?
Saya capai kejayaan besar!
Apa? Dengan kawan teman wanita awak?
Diamlah!
Hebatnya! Biar betul?
Tapi itu kawan baik Ji-won.
Biar saya beritahu dalam satu ayat.
Musim luruh tiba
dan udara waktu malamnya seksi!
Apa... Okey, mari cuba lagi.
Boleh awak tangani akibatnya? Kamu semua sepejabat.
SENARAI KELUAR UNTUK URUSAN
PARK MIN-HWAN, JEONG SU-MIN
AKTIVITI: ACARA UJIAN RASA JOMART
Apa ini?
Awak akan pergi ke Jomart.
Ia pasti memenatkan.
Kenapa saya?
Bukankah awak yang patut pergi?
Oh ya, kamu bergaduh.
Jangan nak mengarut. Saya ada pembentangan hari ini.
Pembentangan? Semua slaid mesti disiapkan, bukan?
Saya akan buat.
Ada masalahkah?
Tak ada, tuan.
En. Park, boleh kita pergi?
Ya.
Saya pergi dulu, Cik Kang.
SAYANG SELAMANYA
Su-min sangat bijak.
Dia bekerja keras. Saya harap dia jadi pekerja tetap.
Untuk teman sejiwaku, Ji-won.
Maaf sebab saya tak tahu perasaan awak.
Awak segalanya bagi saya,
dan saya rasa ia buat saya buta terhadap perasaan awak.
Saya percaya bulat-bulat yang awak sayangkan saya.
Saya tak fikirkan tentang sama ada saya layak disayangi awak.
Jadi semua kata-kata dan perasaan awak terhadap saya...
adalah salah saya.
Tapi, tak bolehkah awak maafkan saya?
Awak terlalu berharga bagi saya. Saya tak boleh hidup tanpa awak.
Saya akan tunggu sampai awak rasa lebih baik.
Jika saya ketuk dan awak mahu buka semula hati awak yang tertutup untuk saya,
bolehkah awak senyum macam biasa?
Awak teman sejiwa saya.
Kita tak boleh tamatkan hubungan begitu saja.
Jika saya tak tahu penghujungnya,
bolehkah saya
menahan diri selepas membaca ini?
Dia penulis yang bagus.
Mungkin dia betul-betul maksudkannya.
- Awak buat dengan baik. Cepat. - Ya, cef.
Saya tak mahu tengok muka awak.
Saya cemburu.
Hidup saya seperti novel yang ditulis dengan baik.
Tapi jika Kang Ji-won jadi satu ayat yang salah di dalamnya...
apa perasaan awak?
Jangan nak mengarut. Bangun.
Kisahnya pendek dan teruk.
Kandungan dan tulisannya pun teruk.
Ia asyik menarik perhatian dan mengganggu saya.
Bahagian muka suratnya pasti terbuka.
Tiada apa-apa yang istimewa untuk dicari atau diingati dalam hidup saya.
Tapi bahagian itu saja yang sungguh jelas.
Walau bagaimanapun...
Awak lebih berkelayakan.
Sebab awak pasti masih hidup dalam sepuluh tahun.
PELABELAN ALERGEN
Apa yang dia fikirkan sekarang?
MAKANAN U&K TTEOKBOKKI KRIM UDAM
Letak gegantung di sana. Pastikan ia jelas dilihat.
ACARA UJIAN RASA
Saya akan cuba.
Apa?
Sedap sungguh. Saya rasa pasti laris.
Ini produk baharu kita,
jadi cuba untuk buat orang rasa ketiga-tiga produk.
- Okey? - Okey!
Juga...
Saya akan ambil tanda alergi.
Pecahkan kepada dua kumpulan. Orang beli-belah lepas kerja
dan suri rumah.
Kena periksa keutamaan juga. Jadi...
Saya nak ke tandas.
En. Park!
Kenapa tak mula lagi?
Awak buat apa?
Boleh periksa ini?
Baik.
Apa...
Apa ini?
Awak rasa apa?
Apa?
Kita akan mulakan taklimat tentang Chef's Table,
projek set kit hidangan untuk tahun depan.
PENGENALAN CEF DAN MENU
Pemenang One Dinner,
hidangan ayam Lee Gwang-min akan menjadi produk perintis.
Pengeluaran akan bermula pada suku pertama dan dilancarkan pada suku kedua.
Kemudian, kita ada Daniel Kim, cef tradisional.
Bersama Park Ji-ho yang terkenal bagi mereka yang berusia 20 dan 30-an...
Tuan!
Begini...
Terima kasih kerana mempercayai dan biar saya ambil alih projek ini.
Yalah, awak tak percayakan saya.
Awak cuma tiada pilihan disebabkan keadaan ini.
Saya pasti sebab itu awak cadangkan. Tapi saya tetap bersyukur...
Saya cuma mahu berterima kasih...
Bukan itu sebabnya.
Saya rasa awak mampu melakukannya.
Apa?
Habiskan ayat awak.
Jangan berhenti apabila bercakap.
Cakap saja, "Terima kasih."
Baik, tuan.
Apabila awak dapat ulasan baik dan buruk, ingatlah ulasan yang baik juga.
Apa?
Saya kata awak mampu melakukannya.
Oh ya.
Terima kasih.
Saya pergi dulu.
KAWASAN LARANGAN KAKITANGAN SAHAJA DIBENARKAN
SAYA NAK BUAT
Sebentar.
Apa? Kenapa?
Apa awak nak buat?
Apa? Awak yang nak buat. Marilah buat!
Macam mana dengan kita?
Awak nak mainkan saya?
Kita bertiga tinggal bersama!
Apa?
Bukankah kamu macam adik-beradik?
Zaman dulu, lelaki yang cekap ada ramai isteri. Itu perkara biasa.
Tak guna!
- Lepaskan! - Ayuh...
Sekejap.
Maaf.
Saya yang bertugas.
Kenapa?
Suami saya alah kepada kacang pinus!
Tapi tiada tanda alergi!
- Apa? - Apa kami nak buat?
Sayang.
Saya akan ambil tanda alergi.
PELABELAN ALERGEN: KACANG PINUS
Dia patut pergi ke hospital.
PUSAT PERUBATAN KECEMASAN SERANTAU
Mesti awak sangat takut dan mustahil untuk menebusnya,
tapi kami minta maaf.
Macam mana syarikat besar macam U&K boleh buat silap?
Saya tak fahamlah.
Kami minta maaf.
Sudahlah. Tiada apa-apa berlaku.
Perkara ini boleh berlaku ketika kerja.
Ya, encik.
Oleh sebab ini kami, kami akan biarkan.
Kalau anak saya ada di sini...
Kami minta maaf sekali lagi.
Buang resit itu.
Tak cukup dengan kos ambulans dan hospital,
ganti rugi pun kena bayar?
Kalau dia ada alergi yang berbahaya, bukankah dia patut berhati-hati?
Semua orang sukakan wang.
Jika syarikat tahu tentang ini,
habislah kita.
Lebih mudah kalau kita bayar saja.
Tapi awak dah banyak guna wang sendiri.
Tak apa. Ini sayalah.
Saya dah dapat banyak pulangan saham.
- CEO TKU... - Jadi... Apa?
Oh Chang-gyu, lari ke luar negara dan ia baru didedahkan sekarang.
Darurat politik sedang berlaku.
Oh pernah disiasat kerana hubungannya dengan ahli politik Choi.
Dia mendakwa tidak bersalah dan menyatakan...
Menurut liputan TBM,
sudah 27 hari beliau melarikan diri dari negara.
Khabarnya, para pekerja TKU
tidak dibayar gaji selama dua bulan.
Apa nak buat? Biar betul? Celaka!
Apa kata jual semuanya sekarang?
Siapa nak beli?
Saya dah letakkan untuk dijual.
Tapi semua orang cuba nak jual sekarang.
Kalau begitu, apa awak nak buat?
Transaksi itu akan...
Kenapa awak tanya? Menjengkelkan betul.
Jadi sesen pun awak tak dapat?
Ji-won.
Situasi ini jauh lebih serius daripada yang awak fikirkan.
Saya gunakan kredit.
Kredit? Apa maksud awak?
Jadi, apa awak kena buat?
Tiada guna bercakap dengan awak.
Ya, Cik Yang.
Ya, saya di bilik air.
Dungu betul. Kredit itu tak penting.
Saya juga buat pinjaman peribadi.
Dia tak sebut tentang pinjaman peribadi.
Sebelum ini pun tak ada.
Dia bukan jenis orang yang kata perkara yang mencalarkan maruahnya.
Sekiranya perlu, perhatikan dia.
Saya cintakan awak.
Apa ini?
Adakah takdir kita
untuk tiga serangkai, bukannya berdua?
Awak dirasukkah? Saya tak faham.
Saya akan kahwini Ji-won.
Jika kita ada masa lagi,
saya akan jatuh hati pada awak sepenuhnya.
Tapi takdir ini menghalangnya.
Kalau begitu...
Selamat tinggal.
Jadi saya kena tutup mulut?
Apa?
Saya takkan...
cakap apa-apa, Min-hwan. Jangan risau.
Saya cuma nak awak gembira.
Apa?
Gembira?
Kenapa kehidupan ini sangat teruk?
Minum perlahan-lahan.
Hei.
Adakah awak sukakan saya?
Mestilah saya suka.
Terima kasih sebab sukakan seseorang macam saya.
Awak suruh minum perlahan-lahan, jadi saya ikut.
Maafkan saya.
Saya nak kahwini awak tahun depan,
tapi yang tinggal...
untuk saya cumalah Sungai Han.
Bermadah sungguh cara dia minta wang.
Tak guna!
Awak masih muda. Wang boleh dicari. Saya tak terburu-buru pun.
Mana boleh cakap begitu.
Fikirkan usia awak. Tentang anak pula?
Awak tak mahukan anak.
Awak lebih penting bagi saya.
Itu benar.
Saya anak lelaki tunggal generasi ketiga.
Kenapa saya fikir tentang diri sendiri?
Betul juga.
Jadi, apa patut kita buat?
Ji-won?
Boleh kita kahwin?
Saya tak boleh beri kehidupan mewah macam dirancang.
Tapi nanti kita akan jadi keluarga yang lebih baik daripada sekarang.
Saya janji.
Keluarga?
Keluarga.
Saya tahu awak jadi lemah apabila saya sebut tentang keluarga.
Teruknya cara awak nak suruh saya sara hidup awak. Awak kata itu keluarga?
Saya beranikan diri untuk cakap begitu. Kenapa dengan awak?
Sebab saya dah tak berduit?
Awak bukan jenis yang angkuh.
Kelakar, bukan?
Dia nak berkahwin tanpa belanja sesen pun.
Tak, mesti dia nak kahwin sebab dia dah tak berduit.
Ini sama saja macam dulu.
Dia melamar saya dan kata akan melabur guna wang ibu bapanya.
Hutang saya mula bertambah apabila pelaburan itu gagal.
Tapi saya dah pilih dia, jadi saya ingat kami akan selesaikan bersama.
Dia pentingkan diri sendiri.
Apa pun, semua pilihan saya gagal.
Kalau makan begitu, nanti awak gemuk.
Dulu, saya selalu beri makanan kepada kucing liar di kolej.
Saya nak bawa ia pulang,
tapi saya takut tak dapat besarkan ia dengan baik.
Kemudian...
suatu hari, kucing itu menghilang.
Ketika itu, musim sejuk.
Saya sangat menyesalinya.
Ia sangat kecil. Sebesar ini.
Ia panas baran.
Ia dihalau selepas cuba bergaduh dengan kucing lain.
Ia benci orang, jadi saya rasa ia tak diambil orang.
Sejujurnya,
saya tamat perkhidmatan awal.
Ia sama dengan kemalangan kereta.
Sama dengan kemalangan kereta?
Awak okey?
Ya, saya okey saja.
Awak okey?
Ligamen lutut saya terkoyak.
Saya meluru ke depan kereta untuk selamatkan kucing.
Tapi saya tak dilanggar.
Kalau begitu...
kucing yang awak pelihara sekarang...
Ketika itu musim sejuk tahun 2005.
Kucing Tabby oren yang panas baran.
Ia tak sukakan orang.
Awak nak berlatih atau tak?
Helo?
Ke mana mereka pergi?
Awak rupanya? Memang awaklah!
Saya ingatkan kamu nampak serupa. Rupanya memang awak!
Nombornya 20130419.
Kod laluan saya.
Datanglah bila-bila masa.
Betulkah?
Mari kita berjumpa lebih kerap!
Comelnya awak!
Apa pun, En. Park mesti berkahwin sekarang.
Ya. Sebab dia perlu minta wang daripada keluarganya.
Jumlah hutangnya mungkin kira-kira setengah bilion won.
Mungkin lebih lagi.
Berbaloi rasanya pinjamkan dia
wang saya untuk dia laburkan semuanya dalam TKU.
Kalau begini, saya rasa dia takkan putus asa untuk kahwini awak.
Jadi saya fikirkan rancangan ini.
Walaupun
saya kena terima lamarannya yang teruk.
Pasti menjengkelkan untuk saya, bukan?
Tapi kalau saya nak hidup lama, saya mesti bekerja keras.
Dia melamar saya pada hari jadi saya.
Ketika itu, semua perbuatannya boleh diterima.
Tapi saya benci itu.
Satu, dua, tiga.
SUDIKAH AWAK MENGAHWINI SAYA?
Saya kena saksikan itu lagi?
Teruk, bukan?
Ini hari jadi pertama saya selepas dilahirkan semula.
Ji-hyuk buat begitu?
Ya, tuan.
Oh ya. Seperkara lagi...
KEPERLUAN P&P
KEPUTUSAN PENERBANGAN UJIAN
Sekejap. Jadi teknologi ini boleh dilakukan?
Nampaknya, pasukan pembangunan kata akhirnya kita boleh mencubanya.
Macam yang tuan lihat, itu keputusan penerbangan ujian.
Aerobotik U&K.
Nak saya cari lebih banyak saham?
Kalau boleh buat, tentu saja.
Itu saja. Tentang Ji-hyuk pula.
Apa yang dia fikirkan sekarang?
Ji-won?
Min-hwan, apa yang...
Jangan cakap apa-apa.
Malam ini khas untuk awak.
Puteriku.
Kang Ji-won.
Saya cintakan awak.
SUDIKAH AWAK MENGAHWINI SAYA?
Biar saya sarungkan.
Saya akan buat apa-apa saja untuk awak, Ji-won.
Dia takkan tahu ini zirkonia, bukan?
Tapi bukannya dia akan buang pun.
Saya takkan benarkan mereka berkahwin.
Awak benci melihat saya gembira.
Ya.
Tolonglah guna apa saja cara yang perlu
untuk kahwini suami saya.
Ji-won terjun dalam air untuk saya.
Ji-won.
Giliran awak untuk buat saya gembira.
Ini hari jadi pertama yang terbaik.
Saya dah bertunang.
Saya akan kikis duit dia untuk pertama dan terakhir kali.
Dia beli semua ini?
Mak mentua saya tinggi cita rasanya.
Kenapa awak di sini?
Ada perjumpaan keluarga?
Sekarang, saya gembira.
Orang boleh tahu jenis bakal keluarga mentua dia.
Diterjemahkan oleh: Rasheeqa Bahida