ฉันเคยเลือกแต่ไพ่ไม่ดีอยู่เสมอ
บ้าจริง...
พาแม่มาสิ
ถึงสามีภรรยาจะตีกัน สามีก็ควรเป็นฝ่ายง้อก่อนนะ
แหม ใช้ได้สักที
อยากได้อะไรหรือเปล่า
พ่อจะหามาให้หมดเลย
พ่อเป็นคนขยัน แต่ก็ยังหาเงินได้แค่พอประทังชีวิต
ฉันสลดใจและเศร้ากับพ่อเสมอ
ถอยรถใหม่สักคันเถอะ
รถคันนี้เสียงเหมือนผู้เฒ่าอายุร้อยปีไอเลย
เจ้านี่มันได้ยินนะ
ใจร้ายจัง อย่าใจร้ายสิ
หนูกลัวว่ามันจะอันตรายเหอะ
ลูกคนนี้ไม่ทำให้พ่อมันเป็นอันตรายหรอก
ไม่มีพ่อ ลูกก็ตัวคนเดียวสิ
ขับรถระวังๆ นะ
กลับมาดึกๆ ใช่ไหม
เลยเที่ยงคืนเลยละ
ล็อกบ้านให้ดีก่อนนอนนะ
ใครมันจะมาขโมยอะไรที่บ้านของเรา
นี่จ้ะ
ไปได้แล้ว ลูก
บ๊ายบาย
นังหนูมันสวยนะ สวยเหมือนแม่
สวยแล้วไง แม่ของนังหนูมันหนีไปนะ
คุณคังไม่น่าแต่งเมีย เพราะแพ้ผู้หญิงหน้าตาสวยเลย
- สงสารแทนลูกที่เกิดมา - หยุดเลยนะ
เด็กน่าสงสารที่แม่หนีไป
ในละแวกบ้านเล็กๆ ที่บ้านใกล้เรือนเคียง พูดถึงเราแบบสนุกปากเพื่อฆ่าเวลา
นั่นเป็นรอยแผลของวัยแรกรุ่น ที่ความรู้สึกไวต่ออารมณ์อ่อนไหว
พ่อ...
พ่อเดินไปไหนน่ะ
ฝนตกนะเนี่ย เช่าวิดีโอมาดูกันไหม
- ต้มรามยอนด้วยดีไหมเอ่ย - เข้าท่า
เดี๋ยวพี่ไปเช่ามานะ
- รีบไปรีบมานะ - ได้
แม่เหรอ
เพื่ออดทนไปต่อ ฉันก็แค่ต้องยอมรับว่า ชีวิตของเราก็อย่างนี้แหละ
ว่าชีวิตของฉันไม่ได้ดีเด่อะไรเป็นพิเศษ
ว่าไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่ฉันจะไม่ใช่
หนึ่งในบรรดาคนอาภัพเหล่านั้น
1,200 วอนจ้ะ
ลืมกระเป๋าตังค์เหรอ ลูก
โธ่เอ๊ย ดูแล้วรู้เลยว่าแม่หนีออกจากบ้านไป
ในเมื่อแม่เป็นแบบนั้น
หนูก็ต้องประพฤติตัวให้ฉลาด คนเขาจะได้ว่าไม่ได้ไงจ๊ะ
รู้ใช่ไหม ลูก
อย่าจุ้นให้มากสิคะ
นี่ไง
ของเธอเหรอ
เพราะงั้นทุกอย่างก็เลยดี
ฉันโหยหาความรู้สึก ที่ได้สัมผัสมือที่ยื่นมาช่วยฉัน
(จองซูมิน)
อะไร
ไอ้แมลงพวกนั้น...
เดี๋ยวจะโดน
โหยหาจนแยกไม่ออก ว่านั่นคือพื้นดินหรือหนองน้ำ
แต่ว่า
ฉันหมายมั่นที่จะไม่ทำแบบนั้นอีก เมื่อโอกาสที่สองมาถึง
ฉันตั้งใจว่าจะสู้ จะเติบโต
และมีความสุขกว่าใคร
คนเรามันจะเลือกไพ่ไม่ดีไปตลอดชีวิตเลยเหรอ
คราวนี้ ฉันเลือกไพ่ดีแล้ว
ฉันเชื่อว่าฉันจะมีความสุข
ฉันโทรหาเพื่อจะคุยด้วย แต่คุณไม่รับสายเลยน่ะ
และคิดด้วยนะว่าเดี๋ยวจะมาใหม่ทีหลัง
แต่ติดต่อยังไงก็ติดต่อไม่ได้ ฉันถึงได้ดักรอเจอคุณไง
คุณจีวอน
ผมอธิบายได้นะครับ
ไม่ใช่แล้ว ฉันยังเลือกแต่ไพ่ไม่ดีตามเคย
(ตอน 12)
(อิงจากเว็บโนเวลของ NAVER สามีคนนี้แจกฟรีให้เธอ โดย SUNGSOJAK)
คุณฮียอน ขอโทษที...
ผู้มีพระคุณคะ เราจะทำยังไงดี
คือ ตอนนี้
ผู้จัดการยังไม่มาสักที ฉันก็เลยโทรหาน่ะค่ะ
ทำยังไงดีคะ ผู้จัดการยังเป็นมะเร็งกระเพาะ
แบบนี้ไงคะ ชีวิตมันถึงยาก
เพราะเราไม่รู้อนาคต
สมัยยังเด็ก ฉันเคยนึกว่า พออายุเท่านี้แล้วฉันจะรู้ทุกอย่าง
ไม่เลย หนูก็ทำได้ดีอยู่นะ
ฉันอ่านคอลัมน์ของหนูในหนังสือพิมพ์บริษัท ตอนเกิดเหตุไม่คาดฝันนั่น
พนักงานอาจจะสะเทือนหนัก แต่ถือว่าตอบโต้ได้เหมาะสมเลยนะ
รู้สึกภูมิใจเลยละ
และฉันรู้สึกผิดที่ขอให้หนูช่วย ตามล้างตามเช็ดแทนพนักงานของเรา
เราก็เหมือนครอบครัวเดียวกัน หนูทำให้ได้อยู่แล้วค่ะ
คุณพ่อย้ำหนูเสมอค่ะ
ว่าห้ามลืมว่าหนูเป็นคนในครอบครัวยูแอนด์เค
หนูไม่เคยคิดสักครั้งว่ายูแอนด์เค เป็นคนอื่นคนไกล
คังชอลมีบุญนะเนี่ย
เลี้ยงลูกดีเหลือเกิน
ถ้าเป็นอย่างว่า หนูก็ไม่ควรถอนหมั้นกับจีฮยอกน่ะสิคะ
เราหมั้นกันเพราะผู้หลักผู้ใหญ่
จีฮยอกก็ช่างไม่แยแส
และหนูไม่เคยชอบจีฮยอกแบบผู้ชายคนหนึ่ง
นั่นเป็นเหตุผลที่หนูยอมตกลงถอนหมั้น
แต่จีฮยอกมีเสน่ห์ขึ้นค่ะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
ดังนั้นหนูก็กะว่าจะอยู่เกาหลี สักระยะหนึ่งค่ะ
แบบนั้นได้ใช่ไหมคะ
หนูจะแวะมาหาคุณปู่บ่อยๆ ด้วยค่ะ
มันจะรู้สึกยังไงนะ ถ้าแฟนตัวเอง แต่งงานกับเพื่อนรักของตัวเอง
ฉันจะรู้สึกขอบคุณไหมนะ ในเมื่อแฟนใหม่เป็นลูกเศรษฐี
เหมือนละครเลยเนอะ ว่าไหม
คุณน้องลงทุนซื้อรถเพื่อพาฉันไปโรงพยาบาลเลย
กี่ปีแล้วเนี่ยที่ไม่ได้ขับรถ
ผลวินิจฉัยว่ายังไงคะ
ดูท่าจะไม่ง่ายแล้วละ
ฉันต้องรอนานมากเพราะตารางผ่าตัดแน่นสุดๆ
แต่ยังไง เทคโนโลยีทางการแพทย์สมัยนี้ ก็ดีขึ้นเยอะ ดังนั้น...
ฉันไม่ชอบแบบนี้น่ะ
อยู่กับคุณน้องแล้วฉันจะอ่อนแอไง
ถ้าอยู่คนเดียว ฉันจะทนได้
เพราะอยู่คนเดียวแล้วทนได้ไงคะ ฉันถึงไล่ตามคุณไปทั่ว
ร่างกายเจ็บขนาดนี้ ใจจะแข็งแรงได้ยังไงคะ
ร้องออกมาเถอะค่ะ
ร้องออกมาในอ้อมกอดของฉันก็ได้
ผู้จัดการต้องร้องออกมาค่ะ
ทำไมดีกับฉันขนาดนี้ล่ะ
มันเป็นเพราะฉัน
โชคชะตาของฉันไปตกอยู่กับผู้จัดการ
แต่เพราะอะไรล่ะ
มันไม่จบแค่ที่พัคมินฮวานแต่งงานเหรอ
นี่
เลิกจ้องได้แล้ว
ถ้าเธอไม่ชอบที่นี่ เธอก็ควรบอกแม่ของฉันแต่แรก
ใครจะไปกล้าบอก พี่ควรเป็นคนกลางให้ฉันสิ
เป็นเพื่อ
ฉันว่าแม่ของฉันพูดถูก
มันอันตรายนะ ผู้หญิงท้องนั่งเครื่องบิน
ก็ได้ เอาเถอะ
เพราะฮันนีมูนไม่ได้สำคัญ
พี่
เรามาอยู่กันให้ดีเถอะ นะๆ พี่เป็นหัวหน้าครอบครัวของเราแล้วนะ
- ลูกก็... - นี่
ทำไมฉันเป็นหัวหน้าครอบครัวล่ะ
คังจีวอนไม่เคยพูดแบบนั้นเหอะ
ซูมิน
ซูมินของพี่ดีไปหมดทุกอย่างแหละ แต่ดูท่าจะไม่รู้จักชีวิตแต่งงาน
ฟังให้ดีนะ
ชีวิตแต่งงานจะไปกันรอด เมื่อคู่สมรสทำหน้าที่ในส่วนของตัวเอง
อะไรนะ
ตอนเลือกการ์ดงานแต่ง เธอก็ว่าไม่ชอบ
ไม่เข้าใจแม่สามี และไม่ถูกใจสถานที่ฮันนีมูน
เธอบ่นกับฉันประจำเลย
นั่นเป็นเพราะว่าเธอคิดถึงแต่ตัวเอง
ดูฉันสิ
ตอนแก๊งเพื่อนของเธอมาสร้างซีน ในงานแต่งของเรา
ฉันว่าอะไรสักคำไหม
พี่วีนเรื่องแจกการ์ดและปามือถือใส่ฉัน
เฮ้ย
แล้วมันเหมือนกันหรือไง
พูดกับเธอไปก็ไลฟ์บอย...
ช่างเถอะ
โธ่เว้ย
ยินดีด้วยนะ
ที่เก็บขยะที่ฉันโยนทิ้งแล้วกลับขึ้นมาใหม่
ไม่จริง
ฮัลโหล ซังจง ปล่อยเช่าได้หรือยัง
เออ ฉันเพิ่งโอนเงินเข้าบัญชีให้
- ขอบคุณนะครับ - ครับ
เออ
ว่าแต่บอกคุณแม่ได้จริงๆ เหรอวะ ว่าแกเช่าบ้านแบบมัดจำแล้วโดนโกง
ต่อให้คุณแม่หลงกล
ภรรยาของแกจะไม่วีนบ้านแตกเหรอ
ฉันเป็นลูกชายคนเดียวนะ แม่ไม่ฆ่าฉันหรอก
แล้วเมียฉันจะทำอะไรได้ ในเมื่อไม่ใช่เงินตัวเอง
แป๊บนะ
(ยูซังจง: 360 ล้านวอน)
โอเค เงินเข้าบัญชีแล้วครับผม
หนี้ก็เป็นสินทรัพย์เว้ย ไม่เป็นไรหรอก
โอเค ขอบใจที่ช่วย แค่นี้นะ
โอ๊ย ตกใจหมด
ที่คุยกันเมื่อกี้ หมายถึงอะไร
คุยเหรอ
หมายถึงอะไร เธอได้ยินอะไร
ฉันถามว่าหมายถึงอะไร
ที่พูดว่าฉันไม่ได้ออกเงินเองน่ะ
คือ...
(ยูแอนด์เค)
สินค้าใกล้จะเปิดตัวแล้ว เราก็ขยับตัวไม่ได้ค่ะ
ทางนั้นตรวจร่างแล้วด้วยนะ มากลับคำเอาตอนนี้ได้ไง
ก่อนเปิดตัว เขาไม่ทำกันแบบนี้นะคะ
บ้าไปแล้ว
เดี๋ยว เดี๋ยวค่ะ เดี๋ยว
อะไรเหรอ คุณพนักงานฮียอน
มันมีอันสะดุดหรือไง
ไอ้โปรเจกต์ที่ผู้จัดการยังที่คุณเคารพรัก กับผู้ช่วยคังกำลังทำอยู่น่ะ
- คุณแทฮยอง - ครับ
อย่ายึดติดกับโปรเจกต์ที่ส่อแววล่มสิ
ไปสูบบุหรี่กัน ไปไหม
ครับ ไปกันครับ
ทำงานต่อไปๆ เข้าใจไหม
บ่ายโมงสี่สิบห้า
แหม ใช้วันลาสามวันซะคุ้ม ลาครึ่งวันอีก และเพิ่งโผล่มาทำงานเนี่ยนะ
ทำเป็นไม่ขาดตกบกพร่องเรื่องงาน
แต่เต็มที่เหลือเกินกับเวลาว่างของตัวเอง
ผู้ช่วยคิมคะ
ว่าไง ผู้ช่วยคัง
ดูทรงแล้ว จะออกไปสูบบุหรี่ที่ไหนไกลๆ ในเวลางานสินะคะ
ผู้จัดการยังไม่อยู่แบบนี้
คุณก็ควรช่วยเรื่องชุดทำอาหารอีกคน แต่คุณไม่แม้แต่จะอ่านข้อมูล
อ๋อ นั่นน่ะเหรอ
ผมไม่จำเป็นต้องอ่านหรอก หรือไม่จริง
แทฮยอง ไปกันเถอะ
พวกเชฟยกเลิกสัญญาเหรอ ทำไมอยู่ๆ ยกเลิกล่ะ
อะไรเนี่ย
ทำไมเชฟอีกวังมินเป็นแบบนี้
เราจะวางจำหน่ายแล้ว ทำไมเลื่อนล่ะ
เชฟแย้งว่าคุณภาพของสินค้า ไม่ได้มาตรฐาน จริงๆ แล้วมันฟังไม่ขึ้น
ฉันว่าต้องมีอะไรแน่ๆ ค่ะ คิมคยองอุค...
ไม่สิ ผู้ช่วยคิมเล่นการเมืองเก่งน่ะค่ะ
แถมมีเส้นสายด้วย ฉันว่าแกทำอะไรบางอย่างลับหลังค่ะ
ผู้จัดการจูรันล่ะคะ
ฉันพาไปส่งที่บ้านแล้ว ผู้จัดการควรลาหยุดน่ะ
ลาหยุด...
ที่ไม่ใช่เวลาที่ผมจะมาโมโห
แต่คุณไม่ฟังที่ผมพูดเลย
และคุณทำให้ผมต้องเรียกคุณมาแบบนี้ ในที่ทำงาน
ฉันขอโทษค่ะ
ฉันต้องการเวลาจัดการความคิดของตัวเอง
ฉันสับสนน่ะค่ะ
ฉันได้รับโอกาสอีกครั้ง
และฉันคิดว่าฉันแค่ต้องทำให้พัคมินฮวาน กับจองซูมินแต่งงานน่ะค่ะ
ระหว่างนั้น ผู้จัดการทั่วไปเป็นเหมือน...
ของขวัญสำหรับฉันค่ะ
เคยได้ยินเหรอครับว่าผมแต่งงานแล้ว
เดิมทีอีกไม่กี่ปีก็เคลียร์กันจบครับ ผมแค่เร่งให้มันไวขึ้น
ยูราเป็นเพื่อนครอบครัว ตั้งแต่เรายังเด็ก
ผมเคยคิดว่าผมแต่งงานกับยูราได้ โดยที่ไม่รู้สึกรักครับ
แต่นั่นกลับไม่ใช่ ผมก็เลยจบยูราครับ
คุณแต่งงานกับใครก็ได้ โดยที่ไม่รู้สึกรักเหรอคะ
ความสัมพันธ์แบบนั้นก็มีครับ
พูดตามตรง ผม...
ก่อนจะเห็นงานศพของคุณจีวอน ผมไม่รู้ใจตัวเองครับ
ดังนั้นพอกลับมา ผมก็เคลียร์ตัวเองทันที
ทั้งหมดมีแค่นั้นครับ
ไม่รู้สิคะ
คำพูดของผู้จัดการทั่วไป ฟังดูเป็นข้ออ้างสำหรับฉันหมดเลยค่ะ
คุณจีวอน
ฉันไม่ได้พยายามโทษคุณนะคะ
ก็แค่...
ฉันเพิ่งคิดได้น่ะค่ะ
ว่าฉันฝันหวานเกินไป
วันนั้น ที่ทะเลสาบ
คุณจีวอนบอกผมเองนะครับ
ว่าการมีครอบครัวเป็นเรื่องดี
รู้ไหมคะว่าการไม่มีครอบครัว มันหมายความว่าอะไร
ผมอยากสร้างครอบครัว
ใช่ครับ ผมทำพลาด
แม่ของฉัน...
ทิ้งเราไปตอนฉันอายุ 14 ค่ะ
แม่พบรักน่ะค่ะ
แม่อดทนมา 14 ปีเพราะฉัน แต่...
ต่อให้อดทนกี่ปี ยังไง...
คนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
ก็เจ็บปวดอยู่ดีค่ะ
ไม่ว่าจะความสัมพันธ์แบบไหน เมื่อมันเริ่มขึ้นแล้ว
ฉันว่ามันไม่ถูกนะคะ ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจบสัมพันธ์เอง
โดยที่ไม่ยินยอมกันทั้งสองฝ่าย
ผมจ้างอาจารย์แพทย์อีฮยอนจีจากอเมริกา มาอยู่แผนกผู้ป่วยมะเร็งของเราครับ
เชี่ยวชาญมะเร็งกระเพาะ
(โรงพยาบาลยูอิล ศาสตราจารย์อีฮยอนจี)
ผมใช้เวลากับมันครึ่งปี
ผู้จัดการยังจูรัน
จะได้ผ่าตัดโดยเร็วที่สุดครับ
ฮัลโหลค่ะ
ฉันเกลียดอะไรที่เดาทางได้แบบนี้ แต่ฉันก็คงทำอะไรไม่ได้น่ะค่ะ
ขอบคุณที่มานะคะ
ฉันมาเพราะคิดว่าควรมาคุยกับคุณ เพื่อรักษามารยาทน่ะค่ะ
ไม่มีอะไรที่ต้องคิดมาก...
นั่นไม่ใช่หน้าที่คุณตัดสินใจไม่ใช่เหรอคะ
แต่ฉันคิดมากนะ
ขอโทษด้วยค่ะ
ฉันไม่รู้ว่าคุณหมั้นกันแล้ว
และเราจะไม่ไปมาหาสู่กันอีกค่ะ
ชีวิตนี้อยู่ไปอยู่มา เราก็อาจจะแทงใคร โดยไม่ตั้งใจน่ะค่ะ
แต่การบอกว่าเราไม่รู้มาก่อนและจะไม่ทำอีก
มันไม่จบน่ะสิคะ
คุณอยากให้ฉันทำยังไงคะ
ฉันชอบเขาค่ะ
ไม่ได้ตั้งใจจะชอบ แต่ฉันก็ชอบไปแล้วค่ะ
ฉันก็เลยฝันหวานอยู่ชั่วขณะ
ยังไงก็ตาม หลังจากที่ได้รู้ความจริง
ฉันก็เคลียร์ตัวเองค่ะ
ผมไม่รู้ใจตัวเองครับ
ดังนั้นพอกลับมา ผมก็เคลียร์ตัวเองทันที
น่าสนใจนะ ไอ้ที่ว่าคุณชอบเขาน่ะ
คุณมีแฟนที่คบกันมาเจ็ดปีไม่ใช่เหรอคะ
ถึงขั้นนั้นก็เป็นสามีภรรยากัน ในทางปฏิบัตินี่นา
ทำไมจู่ๆ ก็ปิ๊งหัวหน้างานของตัวเองซะล่ะ
หลังจากทำงานมาเจ็ดปี
เพราะจีฮยอกเป็นผู้สืบทอดยูแอนด์เคเหรอ
- ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ - แปลว่าคุณไม่เคยรู้เหรอ
คุณปู่รู้ครับ
ได้เป็นผู้บริหาร...
ว่าผมแค่
ไม่ต้องการอะไรเลย
เพราะชีวิตของผมถูกกำหนดมาตั้งแต่เกิด
ผมจึงทุ่มเทและเรียนเพื่อยูแอนด์เคเท่านั้น
แปลว่ารู้อยู่แล้ว
ฉันว่าเราคุยกันจบแล้วค่ะ
ฉันขอตัวนะคะ
สิ่งที่ฉันเกลียดสุดๆ
คือคนอย่างคุณเธอค่ะ
พวกไม่สำคัญที่สำคัญตัวผิด
พวกที่โลภแต่บอกว่าไม่โลภ
พวกที่รู้ทุกอย่าง แต่ทำเป็นไม่รู้
เธอไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้ว่า
จีฮยอกเปลี่ยนชีวิตของเธอได้
เดาทางง่ายจัง
คนประเภทที่ฉันเกลียด ก็คนอย่างคุณเธอนี่แหละค่ะ
คิดว่าทุกคนบนโลกเหมือนเธอหรือไง
การที่ยูจีฮยอกเป็นผู้สืบทอดสำคัญกับเธอ เลยคิดว่ามันสำคัญกับฉันเหรอ
นั่นไม่สำคัญกับฉันเลยสักนิด
เพราะชีวิตของฉัน
เปลี่ยนไปแล้ว ต่อให้ไม่มียูจีฮยอก
(ออเธนทีค)
ดึงสติกลับมาก่อน
ถ้าชะตากรรมการเป็นมะเร็ง ไปตกอยู่ที่ผู้จัดการจูรัน...
อย่าบอกนะ...
ทีนี้จะเป็นยังไงต่อล่ะ
- เปิดประตูซิ - ครับ
ยอนจี สวัสดีแม่ก่อน
สวัสดีแม่สิ บ๊ายบาย
นี่ องค์หญิง
อย่ามาที่นี่อีกล่ะ พักให้เต็มที่ที่บ้าน
ได้ยินไหม ไปได้แล้ว
ผมเป็นสามีของจูรัน ชื่ออีแจวอนครับ
ฉันเป็นมะเร็งกระเพาะค่ะ
ฉันทำอะไรของฉันอยู่เนี่ย
ไปกันจ้ะ
หนาวเหรอ
จองอา เข้าไปก่อน
- อะไร มีอะไร - ที่ปากน่ะ
สามี...
ถ้าชะตากรรมไม่ได้ขึ้นอยู่กับ การแต่งงานกับพัคมินฮวาน แต่เป็นสามีล่ะ
ฉันไปพบคุณหมออีฮยอนจีมาแล้ว
นัดหมายการรักษาแล้ว เดี๋ยวก็ได้วันผ่าตัดแล้ว เห็นว่านะ
ไม่รู้นะว่าทำไม แต่คุณหมอจะปล่อยให้ว่างที่นึงเสมอ
เชี่ยวชาญมะเร็งกระเพาะ
ผมใช้เวลากับมันครึ่งปี
อะไรนะ โดนโกงเช่าบ้านเหรอ
- ฉันจะไปหยุมหัวไอ้นายหน้าอสังหาฯ นั่น - ไม่ แม่
ผมจัดการแล้ว ผมคุยกับเจ๊เขาแล้ว แม่
จัดการเหรอ จัดการอะไรยะ
ถ้าจัดการแล้ว ทำไมแกมาคุกเข่าอยู่ตรงนี้ล่ะ
พอมาคิดดูแล้ว จองซูมิน
นิสัยต่างจากฉัน
นั่นสินะ
ถ้าคิดดูให้ดีๆ นี่เป็นความผิดของเธอทั้งหมด
ผู้ชายจะไปรู้อะไร
เพราะแบบนี้ไง ถึงต้องหาผู้หญิงดีๆ เข้าบ้าน
ไม่น่ารีบตัดสินใจเลย ฉัน
ฉันรู้สึกทะแม่งๆ กับเรื่องนี้อยู่
ทะแม่งๆ
ต่อให้แต่งงานกับพัคมินฮวานเหมือนกันเป๊ะ
แต่จองซูมินจะยอมโดนกระทำ แบบไม่มีปากเสียงเหมือนฉันเหรอ
คุณแม่คะ
คุณแม่ก็ควรพูดให้ถูกนะคะ
คุณแม่เป็นคนเลือกบ้าน และให้เงินพี่เขาไปทำสัญญาเช่านะคะ
ทำไมถึงโทษหนูล่ะ
คือหนูก็ปล่อยผ่านเรื่องที่พี่เขาเช่าบ้าน แทนที่จะซื้อบ้านแล้วนะ
อุ๊ยต๊ายตาย
ดูแม่นี่สิ ฉันอุตส่าห์ดีกับหล่อน เพราะหล่อนท้องอยู่
หล่อนที่มีแต่ตัวน่ะนะ แต่อะไรนะ ปล่อยผ่านงั้นหรอ
หนูมีเงินนะคะ คนที่มีแต่ตัวคือพี่เขาต่างหาก
เดาๆ นะ เป็นเพราะพี่เขา อยากย้ายมาอยู่บ้านนี้...
เฮ้ยๆ
เธอเป็นพนักงานสัญญาจ้าง จะมีเงินได้ยังไง
อะไรนะ สัญญาจ้างเหรอ ไหนว่าแม่นี่จะกลับไปทำงานหลังคลอดไง
กลับไปอยู่แล้ว
ยัยนี่เป็นพนักงานสัญญาจ้างที่มีความสามารถ
พอดีเล่นหุ้นน่ะ
- หือ - รายได้งามเลยละ
หือ
หนูก็ไม่ได้ตื่นเต้นกับเรื่องนี้เลยค่ะ
และถ้าให้พูดตรงๆ ตอนงานแต่ง หนูก็ทำทุกอย่างที่คุณแม่ต้องการแล้ว
และช่วงไปฮันนีมูน หนูรู้เช่นเห็นชาติ...
เงียบ
อะไรก็ช่าง คุณแม่เลิกลงไม้ลงมือ กับพี่เขาเถอะค่ะ
พี่เขาเป็นหัวหน้าครอบครัว และเป็นพ่อของแม่ทัพนะคะ
หรือจะให้หนูออกจากบ้านนี้ไป พร้อมแม่ทัพดีคะ
แม่ทัพ ลูกของเรา...
อยู่นี่นี่เอง
การแต่งงานน่ะ ไม่แย่ใช่ไหมล่ะ
ได้พันธมิตรด้วย
ไม่ต้องห่วงนะ
แม่ของฉันอาจจะปากร้าย
แต่แม่เป็นคนคูลๆ
พอแม่ทัพเกิดมา แม่จะซื้อบ้านให้เราทันที
พอได้ยินเสียงเด็กร้องไห้
นิสัยอย่างแม่ทนไม่ได้หรอก
ไม่มีเด็กหรอก
อะไรนะ อะไร ไม่มีอะไร เธอพูดอะไรนะ
ตาเถร
ฉันจะออกไปข้างนอก
ก่อนฉันกลับ ก็เก็บกวาดบ้านให้สะอาดล่ะ
เฮ้อ กรรมเวรอะไรของฉัน
อายุปูนนี้แล้วยังต้องหาเลี้ยง คนอีกสองคนแน่ะ
เฮ้อ ภาระฉันจริงๆ
โธ่เว้ย...
เธอหมายถึงอะไรน่ะ
ไม่มี... ไม่มีอะไร
ฉัน...
แท้งลูก
ตอนพี่ปาโทรศัพท์มือถือใส่ฉัน
ฉันก็เจ็บท้องตั้งแต่วันนั้น
ฉันกลัวมากเลย
และไม่รู้ว่าตัวเองต้องทำยังไง
เพราะไม่อยากให้คุณแม่ผิดหวัง ฉันก็เลยพูดออกไปไม่ได้
แม่ทัพ ลูกของเรา
ว่าแต่ว่า...
เธอบอกว่าเธออยากกินเนื้อวัวเกาหลี ตอนไปฮันนีมูน เพราะลูกไม่ใช่เหรอ
แต่ตอนนั้นลูกไม่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
พี่เองก็บอกว่ามีบ้านทั้งที่ไม่มีไม่ใช่เหรอ
อะไรนะ
แต่ลูกของเรา...
ผู้มีพระคุณ
ตกใจหมดเลย
ไม่ได้กลับบ้านไปแล้วเหรอ
ฉันนึกถึงคุณน่ะค่ะ
(โปรตีนแซลมอนแผ่นทอด)
ตั้งแต่คริสต์มาสที่แล้ว ฉันพยายามกินเพื่อสุขภาพอยู่ค่ะ
ขนมนี้อุดมด้วยโปรตีนและกรอบสู้ฟันมาก เป็นของโปรดของฉันช่วงนี้ค่ะ
จริงเหรอ
อืม อร่อยนี่
แต่ไม่รู้ทำไม...
กินแล้วนึกถึงอะไรใช่ไหมเอ่ย
นั่นก็คือนี่ นึกถึงนี่ใช่ไหมคะ
พอดีเลย ฉันกำลังต้องการสิ่งนี้ด่วนๆ
ที่จริงแล้ว พี่ชายของฉันเป็นคนซื้อหมดเลย บอกว่าคุณจำเป็นต้องกินน่ะ
อะไรนะ
ที่คุณยูจีฮยอกกระอึกกระอัก และระวังตัวแจอยู่ตอนนี้
ไม่ทราบว่าเป็นเพราะพี่ยูราหรือเปล่าคะ
ใช่ ก็...
พักนี้พี่ยูราแวะมาหาปู่ค่ะ
แต่ผู้มีพระคุณคะ
ไม่ว่าพี่จีฮยอกจะถอนหมั้น
เพราะคุณหรือเพราะคิดได้แล้วก็ตาม ฉันก็เห็นด้วยสุดตัวค่ะ
ที่พี่จีฮยอกหมั้น จริงๆ แล้วเป็นเพราะฉัน
พี่บอกว่าเราควรสร้างครอบครัว ที่มั่นคงพอจะยืนได้เหมือนพื้นดินค่ะ
อีกอย่าง พี่ไม่สนใจจะมีความรักเลยค่ะ
เพราะดูเป็นคนไร้ความรู้สึกมั้ง พี่ชอบเก็บงำอารมณ์ไว้ในใจ
อย่างกับหุ่นยนต์แน่ะ
แต่ช่วงนี้พี่เปลี่ยนไปนะ
แต่ก่อนไม่ใช่แบบนี้
อากาศเย็นนะคะ
- เข้าบ้านเถอะค่ะ - ฉันไหว
- อ้าว - กลับมาแล้วครับ
เดี๋ยวผมเดินเป็นเพื่อนยูราเอง
อือ ได้สิ กลับดีๆ นะ
- ค่ะ ไว้จะมาใหม่ค่ะ - อือ มาบ่อยๆ นะ
- อือ - ไปนะคะ
คิดจะทำอะไรน่ะ
ฉันกะจะพูดเรื่องนี้นานแล้ว นายเปลี่ยนไปมากนะ
ไม่ใช่แค่เลิกใส่แว่น เปลี่ยนสไตล์แฟชั่น
เป็นผู้ชายขึ้นน่ะ
ฉันแวะมาเยี่ยมคุณปู่น่ะ
ไม่ว่าฉันกับนายจะเป็นอะไรกัน ความสัมพันธ์ของฉันกับคุณปู่ก็ยังเหมือนเดิม
นั่นน่าทึ่งดีนะ
นึกว่าอยู่ๆ เธอกับปู่ก็สนิทกันซะอีก
เธอบินมาเกาหลีวันที่ 8 และมาเยี่ยมปู่วันที่ 11, 12, 13
ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้น ในระยะเวลาหมั้นห้าปีของเรา
ของแบบนี้น่ะ
คุณชายที่วันๆ ทำแต่งาน ไม่เคยสนใจอะไร
ตอนนี้เป็นคนละเอียดขึ้น
เพราะผู้หญิงคนนั้นเหรอ
เธอรับคำถอนหมั้นแล้วไม่ใช่เหรอ
นั่นมันก่อนที่ฉันจะรู้ว่านายมีผู้หญิง
ฉันไม่ชอบให้ใครมาแตะต้อง
ของของฉัน
อีกอย่าง โอยูราน่ะค่ะ
นางอาจจะดูปรกติ แต่นางผีบ้าค่ะ ผีบ้าที่สุดในโลก
(ปี 2017)
ออกไปครับ
เธอจะทำอย่างนี้ไปถึงไหน
เธอก็รู้ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน
นางผิดเองนะ ทำไมจ้องจะเอาของของฉันล่ะ
ฉันไม่ชอบให้ใครแตะต้องของของฉัน
พอได้แล้ว
ผู้มีพระคุณ
ผู้จัดการทั่วไปเป็นคนดี ฉันรู้
นี่เป็นเพราะฉันน่ะ
ดังนั้นเราหยุดพูดถึงเรื่องนี้กันเถอะ
ผู้มีพระคุณคะ
ที่จริงแล้ว ฉันไม่ใช่น้องแท้ๆ ของพี่ค่ะ
พี่เคยเจ็บเจียนตายเพราะฉันกับแม่ของฉันค่ะ
เพราะฉะนั้น...
พี่ก็เลยนอกใจใครไม่เป็นค่ะ
พอมาเห็นอีกที
ยูราเป็นเด็กดีนะ
คุณปู่คงไม่คิดว่ายูราแวะมาเยี่ยม ด้วยเจตนาดีใช่ไหมครับ
ฉันถึงได้ชอบเด็กคนนี้ไง
เด็กคนนี้โลภพอจะเป็นนายหญิงของยูแอนด์เค
ฉันชอบเด็กที่หมกมุ่นกับของของตัวเอง
ผู้ชายควรจะได้ผู้หญิงดีๆ
ผู้หญิงจำเป็นต้องมีพิษสง เพื่อปกป้องครอบครัวของตัวเอง
ถูกครับ คุณปู่พูดถูก
ผมถึงคิดว่ามันจะไม่เป็นอะไรไงครับ
คุณปู่ครับ
ตอนคุณแม่ของผมยังมีชีวิตอยู่
คุณปู่รู้สึกยังไงครับ ที่คุณพ่อพบรักคุณนายชา
คุณนายชาโลภและพิษสงเยอะกว่าคุณแม่เหรอครับ
แบบนี้ถือว่าดีเหรอ
ตอนนั้นผมชอบคุณนายชานะครับ
เพราะเด็กอย่างผมพึ่งพาท่าน มากกว่าคุณแม่ที่ป่วยกระเสาะกระแสะ
ก่อนที่จะรู้ความจริงว่า ฮียอนอายุน้อยกว่าผมเพียงห้าปี
หลังจากรู้เรื่องนั้น ผมก็สงสารฮียอน
ดังนั้น หลังจากที่หมั้นกับยูรา
ขนาดรู้สึกว่าจะทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ผมก็ยังทนเก็บไว้ในใจ
เพราะผมให้คำมั่นสัญญาแล้วว่า ผมจะไม่เป็นอย่างคุณพ่อเด็ดขาด
แต่ผมได้เรียนรู้ความจริงที่ว่า การอดทนไม่ใช่ทางออก
เมื่อได้เห็นตอนจบครับ
แต่...
ผมควรจะทำอะไรล่ะครับ คุณปู่
มันยากเกินไปครับ
ปัจจุบันสองคนนี้คือเพื่อนรักของแฟน กับผู้ชายเลวๆ ที่นอกใจแฟนตัวเอง
และเพื่อนรักเป็นผู้หญิงเลวๆ ที่แต่งงานกับแฟนของเพื่อน
เพราะพวกนี้ไม่รู้ว่ายูจีฮยอกคือใครเหรอ
ใช่ครับ
ไอ้พวกโง่เอ๊ย
ถ้าเราบอกพวกนี้ล่ะ อยากเห็นไหม
วันนี้มีผ้าต้องซัก อย่าซักแต่ผ้าที่อยู่ในตะกร้า
จัดระเบียบตู้เสื้อผ้า และซักเสื้อผ้าเก่าให้หมดด้วย
หนูคนเดียวเหรอคะ คุณแม่จะไปไหน
ฉันเป็นเลขานุการของศูนย์สตรีนะ ฉันมีนัดทานมื้อกลางวัน
อ๋อ จริงสิ
อยู่คนเดียวก็ฟังเพลงเพลินๆ นะ ค่อยๆ ทำไป
ชีวิตของเธอสบายออก
มีบุญจะตาย
ย่าไปก่อน เดี๋ยวมานะจ๊ะ แม่ทัพตัวน้อยของย่า
บ้าเอ๊ย...
โอ๊ย ถามจริง
แบบนี้มันถูกแล้วเหรอ
ใช่ชีวิตแต่งงานแน่เหรอ
นี่อะไร
(รายชื่อผู้ถือหุ้นยูแอนด์เค)
ยูจีฮยอก...
(ยูจีฮยอก ยูฮียอน)
นี่มันอะไร
ไม่มั้ง ถ้างั้น...
หรือจริงๆ ยัยนั่น...
ซูมิน
ฉันมีขยะที่ต้องทิ้ง เธอทิ้งให้ที่ได้ไหม
ยินดีด้วยนะ
ที่เก็บขยะที่ฉันโยนทิ้งไปแล้ว กลับขึ้นมาใหม่
นางทิ้งมินฮวานไว้ให้ฉัน
แล้วไปหาผู้ชายรวยๆ เหรอ
ไม่หรอก ไม่จริง
ฉันแย่งเขามาแล้ว
ฉันแย่ง
ฉันแย่งมาแล้ว
ไม่
ทำไม...
บ้านเป็นแบบนี้
มาถามฉันทำไม
เมียของแกพังบ้านจนเละแบบนี้ แล้วขังตัวอยู่ในห้องไม่ยอมออกมา
เอ๊ะ
อะไร
โธ่เว้ย...
ไอ้โย่งตัวเท่าเปรตนั่นก็แค่มีวาสนา เกิดมาในครอบครัวดีๆ
พ่อแม่ของฉันอยู่มายังไงเนี่ย ขยันก็ไม่ขยัน จนเป็นขอทาน
ฉันเป็นคนบินได้สูงกว่านี้มาก ถ้ามีตัวช่วยเล็กน้อยน่ะ
ตอนนี้อิจฉายูจีฮยอกอยู่หรือไง
เพราะคังจีวอนทิ้งพี่ไว้ให้ฉัน
แล้วเธอจะเอายังไงกับเรื่องนี้ล่ะ
สรุปว่าฉันไม่ได้เก็บขยะธรรมดาๆ
แต่เก็บขยะที่ไม่มีแม้แต่ศักดิ์ศรี
อ้าว ยัยนี่...
ไม่ใช่แค่ศักดิ์ศรี สมองก็ไม่มีด้วย
พี่ใช้หนี้หมดหรือยัง
เดี๋ยวแม่ก็ได้ยินหรอก พูดถึงหนี้ทำไม
เหลือเท่าไรล่ะ สัก 100 ล้านวอนพอไหม
อะไรนะ
เราสมควรจะได้ค่าทำขวัญนะ
ทำไมคังจีวอนได้แต่ของดีไปหมดเลย
เฮ้อ ไปหมดแล้วสติ
นี่ คิดว่ายัยนั่นจะให้เงินเธอหรือไง
ก็ทำให้ยัยนั่นให้ซะสิ
ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคังจีวอน
แม้แต่เรื่องที่นางก็ไม่รู้
ดีใจเหรอที่ชนะฉันได้
เธอเป็นอีกครึ่งชีวิตของฉันนะ เราเลิกคบกันแบบนี้ไม่ได้หรอก
จีวอน ติดต่อแกไม่ได้เลย
เป็นยังไงบ้างล่ะ
ฉันบังเอิญได้ข่าวเรื่องแกน่ะ
แม่เองนะ
จีวอน
แกโตมาอย่างดีเลยนะ
โตมาอย่างดีจริงๆ
แม่ก็สวยเหมือนเดิมเลยค่ะ
แม่เคยสวยที่สุดแถวบ้านเลย จำได้ไหมคะ
ตอนนี้ฉันแก่ไปหมดแล้ว
กาลเวลาช่วยอะไรไม่ได้
แกก็สวยเหอะ
โชคดีนะที่แกเหมือนฉัน
ฉันรู้ว่ามันเป็นอดีตไปแล้ว
แต่ฉันไม่ได้ชอบพ่อแกอะไรขนาดนั้น
ฉันยังเด็กและลำบาก
แต่เขาคือผู้ชายที่ชอบฉันมาก
ฉันคิดว่าฉันชอบเขากลับได้
สมัยก่อนทุกคนก็แต่งงานกันแบบนั้นแหละ
ฉันก็เลยไม่เอ็นดูแกไปด้วย
ไม่ เอ็นดูสิ
แกเป็นลูกของฉัน จะไม่เอ็นดูได้ยังไง
แต่ว่า ขอโทษด้วยนะ
ตอนนั้นแม่ยังไม่มีวุฒิภาวะ
แม่มีแกตอนที่ยังไม่พร้อม
แต่ถึงยังไง...
แม่ก็คิดถึงแกมากนะ
แล้วทำไมแม่ไม่เคยมาหาหนูเลยล่ะ
พ่อก็ส่วนพ่อ แต่แม่มาหาหนูได้นี่นา
ฉันเคยไปหาแล้ว
แต่พ่อของแกไม่ให้เจอ
แกไม่รู้เหรอว่าพ่อเขาเป็นห่วง ความรู้สึกของแกแค่ไหน
ฉันรู้ว่าเขาเป็นพ่อที่ดีสำหรับแก
ใจดีน่ะใจดี
แต่ดื้อไม่มีใครเกิน
เป็นคนไม่ละเอียด
แม่ก็ลำบากเหมือนกันนะ
ที่แม่มาหาแกได้ตอนนี้ ก็หลังจากได้ยินว่าพ่อของแกตายแล้วนั่นแหละ
มันต้องใช้ความกล้าไง
พ่อพยายามเลี้ยงหนูอย่างดีที่สุดแล้วค่ะ
แน่นอน ขาดแม่ไปมันเรื่องใหญ่ค่ะ
โดยเฉพาะกับเด็กสาววัยรุ่น
เพราะเหตุนี้หนูถึงได้หลงให้ใจคนผิดๆ ไงคะ
และแสดงความรู้สึกไม่เป็นด้วยค่ะ
ไม่ใช่สิ
จริงๆ หนูไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง
เพราะไม่มีใครสอน
ขอโทษ
แม่ผิดเองทั้งหมด
แม่เป็นแม่ที่บกพร่องและทำให้ลูกทุกข์
แม่ชดใช้ให้ยังไงได้บ้าง
ชดใช้ยังไงได้
พรุ่งนี้แม่จะทำอะไรเหรอคะ
อะไรนะ
ถ้าแม่ว่างละก็ แม่ไปเดตกับหนูไหมคะ
เมื่อวานกลับถึงบ้านปลอดภัยไหม
หลับสนิทหรือเปล่า
ค่ะ แม่ล่ะคะ
เพราะได้เจอลูกหรือเปล่านะ
แม่นอนไม่หลับเลย
อยากทานอะไรไหมคะ
ข้าวต้มหมู
ลูกถ่ายเป็นด้วยเหรอ
แม่เพิ่งเคยถ่ายครั้งแรก
อันนี้สวย
เราต้องมองตรงไหน
ตรงนี้เหรอ
(รักนะ)
(กับแม่)
หัวใจไหม
หนึ่ง สอง สาม
(วันแห่งความสุข)
โอ้โฮ ใบนี้สวยจัง
ไม่เห็นมีขายที่ปูซานเลย เข้ากับแม่ไหม
ขอใบนี้ค่ะ
ไม่เอา ไม่ต้อง
ไม่เป็นไรหรอก
ใบนี้แพงไป
ขอดูรุ่นนี้ค่ะ
โอ๊ย นั่นแพงเกิน
แต่แม่ลองใส่ดีไหม
- ลองได้ใช่ไหมคะ - ค่ะ
ใส่แล้วเป็นไง
- เข้าเลยค่ะ - เข้าเหรอ
แม่เคยอยากซื้ออะไรแบบนี้แหละ
เพื่อนๆ ของแม่อวดลูกสาวกันใหญ่เลย
เป็นไง ลูก
เหมาะกับแม่นะคะ
แล้วสีดำล่ะ
ขนาด...
ชอบใจมากเหรอคะ
แหงอยู่แล้ว
แม่โชคดีมากที่มีลูกสาวอย่างแก
ตั้งแต่คบกับผู้ชายรวยๆ แกก็รู้จักใช้เงิน...
ว่าแล้วเชียว
ตอนที่หนูเรียนมหาวิทยาลัยดีๆ เข้าทำงานบริษัทใหญ่ๆ แม่ก็ไม่เคยติดต่อมา
จีวอน ที่ฉันเพิ่งพูดไป...
ถ้าแม่หมายถึงคุณยูจีฮยอกละก็
ตอนนี้เราไม่ได้คบกันค่ะ เลิกกันแล้ว
อะไรนะ
เพราะอะไรกันล่ะ
ตอนนี้ลูกโกหกแม่อยู่ใช่หรือเปล่า
ทำไมทำอย่างนั้นล่ะ
ทำไมน่ะเหรอ
แล้วทำไมแม่ถึงหนีไปล่ะคะ
หนูไม่อยากเชื่อเลยค่ะ
ตายแล้ว ใครโทรมาล่ะเนี่ย
สบายดีไหมล่ะ
- ไม่ได้คุยนาน... - ได้ข่าวว่าร้อนเงินเหรอคะ
แกรู้หมดเลยเหรอ
แล้วของพวกนี้คืออะไร
หนูอยากลองทำสักครั้งน่ะ
ออกเดตกับแม่
ลูกสาวที่เป็นที่รัก ลูกกตัญญู
แม่และลูกสาวที่มีความสุข
หนูอยากลองทำดูสักครั้งน่ะ
ได้ทำแล้ว ก็พอแล้วค่ะ
เดินทางกลับปลอดภัยนะคะ
แล้วแกมีเงินไหมล่ะ
จบมหาวิทยาลัยดีๆ ทำงานบริษัทใหญ่
เงิน 100 ล้านวอน แกมีใช่ไหม
แล้วฉันจะไม่มาหาแกอีกเลย
แกคิดว่าฉันอยากมาอีกไหมล่ะ
แกควรจะเข้าใจสิ ไม่งั้นใครจะเข้าใจแม่ของแกล่ะ
ฉันไม่มีเงินค่ะ ไม่มีแม่ด้วยค่ะ
แต่ก่อนก็ไม่เคยมี และต่อไปในอนาคตก็จะไม่มีค่ะ
คุณเลือกที่จะใช้ชีวิตเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง แทนที่จะเป็นแม่นี่คะ
จากนี้ไป จงใช้ชีวิตที่เหลืออย่างเงียบๆ ไปแบบนั้นแล้วกันค่ะ
อย่าโลภ
นังลูกบ้า
คนระดับนั้นก็ใช้ชีวิตแบบนั้นแหละ
ว่าก็ว่าเถอะ ถ้าฉันไม่ออกโรงเอง งานมันจะไม่สำเร็จเลยหรือไง
ฉันบอกว่าจะไปงานศพน่ะ
ไม่มีใครตาย
ฉันอยู่บ้านไม่ได้น่ะ ก็ลองแต่งงานดูสิ ตอนนี้ออกมาได้ใช่ไหม
โอ๊ย ไอ้...
อะไรล่ะนั่น
อะไร
คุณพัคมินฮวานคะ
ครับ
ทุ่มได้แล้ว จับพี่ทุ่มได้แล้ว
ครั้งแรกเลย ในที่สุด
ใช่ ฉันยังมีน้ำยาเว้ย ตัวสำรองทีมชาติ...
(คังฮยอนโม)
พ่อ
ของขวัญที่พ่อให้หนู...
หนูอยากใช้มันให้ดีจริงๆ คราวนี้
แต่ทำไมโลกถึงใจร้ายกับหนูจังล่ะ
หนูทำร้ายจิตใจคนที่มีค่ากับหนูอีกแล้ว
มันยากเกินไปสำหรับหนู
คราวนี้ หนูอยากทำให้ดีจริงๆ นะ
หนูควรทำยังไง
เวลาที่เป็นแบบนี้ หนูควรทำยังไง
หนูขอโทษ หนูขอโทษที่หนูโง่
ครับ
ได้ครับ อีกสามนาทีเหรอครับ
เข้าใจแล้วครับ
คังจีวอนแย่งคู่หมั้นของฉันไป
คุณก็ลงโทษผู้หญิงที่ทรยศคุณ และเปลี่ยนชีวิตของคุณด้วยเงินก้อนใหญ่ซะ
แล้วผมต้องทำยังไง ถึงจะได้แบบนั้น
ฆ่าคังจีวอนซะ
ที่เหลือฉันจัดการให้
ทำตามที่บอกซะ แล้วชีวิตยาจกๆ นี่จะจบลง
พูดใหม่ซิ
เลิกโกหกได้แล้ว
เธอทำแบบนี้กับฉันทำไม
ผมปกป้องคุณไปตลอดไม่ได้
ผมชอบคุณมากครับ
อย่าโทษตัวเองเลยนะครับ
มันแค่เกิดเรื่องที่ต้องเกิด
แปลโดย: จุฑาทิพ แวงสูงเนิน