WITAMY W SAMDAL-RI
Korea…
Śpiewa!
KOREA ŚPIEWA
NA WYSPIE CZEDŻU
DUMA SAMDAL-RI, CHO YONG-PIL!
KOREA ŚPIEWA WYSPA CZEDŻU
Drodzy widzowie z całego kraju,
mieszkańcy Czedżu, którzy są z nami,
a także turyści, którzy przyjechali aż tutaj,
dziękujemy wam.
Ja, Song Hae, wasz coniedzielny gospodarz,
witam was na Czedżu, wyspie, która jest darem natury.
Witajcie, kochani!
- Cześć! - Cześć!
Byłam w Seulu Daejeonie, Daegu i Pusanie
Gdzie jest mój ukochany? Czy jest w Seulu?
W Daejeonie?
CHO SAM-DAL, CHO YONG-PIL W 1994 ROKU MAJĄ 9 LAT
A może w Pusanie?
Dokąd pojechał, gdy mnie zostawił?
- Denerwujesz się? - Tak.
Dlaczego?
A jak myślisz?
Mnóstwo tu ludzi.
Tak, ale czemu ty się denerwujesz?
Nasz kolejny uczestnik to duma Czedżu.
Cho Yong-pil!
DUMA SAMDAL-RI! TO CHO YONG-PIL!
Idziemy.
Ojej. Miał być jeden uczestnik.
Kto będzie śpiewał?
Duma Czedżu!
Cho Yong-pil z Samdal-ri!
Mam dziewięć lat. Cześć!
A więc to on.
A ty to kto?
Ja?
Jestem jego managerką.
To Cho Sam-dal. Jest tu ze mną, żebym się nie denerwował.
Jeszcze nigdy nie widziałem, żeby managerka wchodziła na scenę
i denerwowała się bardziej niż artysta.
A kim nasi przyjaciele z Samdal-ri,
pani Cho Sam-dal i pan Cho Yong-pil,
chcą być, gdy dorosną?
- Ja? - Tak.
Zostanę smokiem, który wzniesie się ze strumienia.
Smokiem?
Tak. Słyszałam o takich rzeczach.
Polecę na kontynent szukać czarodziejskiej perły.
- Niesamowite. - Dobrze zrozumiałem?
Czedżu to strumień,
a twoim marzeniem jest sukces w Seulu?
Tak.
Teraz Yong-pil. Kim chcesz być w przyszłości?
Też smokiem?
Nie.
Mnie podoba się strumień.
Nie mogę zostać tutaj?
W porządku.
Zachęćmy ich przed piosenką brawami.
Brawa!
Kiedyś pewna dziewczyna dała mi kwiaty
Dziś tak za nią tęsknię
Miała krótkie włosy, pięknie uczesane Niczym trawa w deszczu
Byliśmy tacy dziecinni.
Dziewczyna marzyła, by jako smok wzlecieć nad strumień.
Chłopiec marzył, by być jej strumieniem.
Myślę o tamtym dniu
Kiedy tęsknię za dawnymi czasami
Wędruję we śnie…
Czy zorientują się,
gdy przestaną
być dziećmi?
Marzenie jest najpiękniejsze,
kiedy pozostaje marzeniem.
ODCINEK 1 ŁZY SMOKA
Nie jadłyście kalinka błękitnego?
- Smaczny jest? - Serio?
Do tego kimchi z rzodkwi. Uwielbiam.
Najpierw próbujecie kalinka.
Potem bierzecie ryż,
dodajecie sos, wodorosty i olej sezamowy.
Wszystko mieszacie.
Na koniec to…
Pani Cho…
- Co to było? - Kimchi mojej mamy.
Je też uwielbiasz.
O czym ty mówisz?
Przepraszam, zostawcie nas samych.
- Muszę z nim porozmawiać. - Jasne.
Dziękuję.
To cudowne, że uwielbiasz tyle rzeczy.
Uwielbiasz kimchi mojej mamy
i kalinka błękitnego na ostro.
Oszalałaś? Co ci odwaliło?
Kochasz mnie…
kochasz inne dziewczyny.
Chwila…
- Cho… - Nie.
Zamknij się. Lepsze jest bycie frajerem,
na którego była wylała kimchi…
niż bycie draniem, którego przyłapała na zdradzie.
Smacznego.
Zdążyło się już trochę zepsuć.
Kopę lat.
Cześć.
15 GODZIN WCZEŚNIEJ
Skończyłam na dziś. Może się spotkamy?
Wcześnie skończyłaś.
Wziąłem nadgodziny, skoro miałaś pracować do późna.
W takim razie pojadę do domu.
Też powinienem się urwać?
Zwolnią mnie, co?
No trudno.
Tęsknię.
CHEON CHUNG-GI
Kłamliwy…
Powinnam spuścić tej gnidzie łomot?
Zdradzasz mnie?
Jak śmiesz?
Nie żyjesz, łajzo!
Jak śmiesz mnie zdradzać?
Nie do wiary!
Mam mętlik w głowie.
Zabiję cię, gnido.
Co za zepsuci…
Nie.
Zabiję oboje.
Cheon Chung-gi jest już…
- Halo? - Cho Sam-dal!
O Boże!
Rety.
Nie jestem głucha.
Mów ciszej. I jestem Cho Eun-hye.
Wielka mi Eun-hye. Zabrałaś kimchi od mamy?
- Tak. - Zepsuło się.
Zabrałam, żeby je wyrzucić.
Jadłaś je?
Nie, wyrzuciłam.
Gdzie?
A jak myślisz? Do śmietnika.
Hej, Sam-dal.
Zabrała je ze sobą, żeby wyrzuć?
I jesteś Cho Sam-dal.
Nigdy oficjalnie nie zmieniłaś imienia.
Ciocia Sam-dal dała kimchi chłopakowi.
Ale było zepsute.
Wiem. Pytała mnie, jak może go zabić.
Powiedziałam, żeby dała mu spleśniałe kimchi.
Mamo.
Wstawaj.
- Już południe. - Jeszcze dziesięć minutek.
O której wczoraj wróciłaś?
Nie kłam.
Już wstaję.
Powiedz!
Wczoraj?
Wróciłam około 23…
Była 23.10.
Poszłam spać o 23.30.
Więc o 23.45.
Możesz sobie chodzić po klubach,
jesteś jeszcze młoda. Ale wracaj przed 12.
- Chcesz cukierka? - Tak.
- Mamo. - Cha Ha-yul, proszę.
Dobrze. Obiecuję wracać na noc.
Mam dziewięć lat, a ty 29.
Dziewiątka przynosi pecha, więc w tym roku musimy uważać.
Mówiłam ci.
Tak. Obie mamy dziewiątkę.
Będę uważać, nie patrz tak na mnie.
Mam mądrą siostrzenicę.
Ma tylko dziewięć lat, a zna się na przesądach.
A kto ją tego nauczył? Pewnie główna poławiaczka z Samdal-ri.
Po co mama miałaby uczyć ją takich rzeczy?
Właśnie.
Cho Sam-dal chyba zerwała z chłopakiem.
Znowu?
Będzie tyrać aż do śmierci.
Nigdy nie była w normalnym związku.
To nieprawda.
Z jednym było dobrze.
- Jin-dal! - Rety.
To było lata temu.
Tak, zdradziłem cię. Postąpiłem źle.
- Ale przesadzasz. - Przesadzam?
Pozwól, że cię o coś zapytam.
Słucham.
Mam ci wybaczyć?
Proś, ile chcesz. Jeszcze nie zwariowałam.
Jak się dowiedziałaś?
Cholera.
Czy to ważne?
Nie powinieneś najpierw przeprosić?
Posłuchajmy następnej piosenki.
„Krótkie włosy” Cho Yong-pila.
Kiedyś pewna dziewczyna dała mi…
Dziś tak za nią tęsknię
Miała krótkie włosy, pięknie uczesane Niczym trawa w deszczu
Pamiętam jej radosne oczy
Kiedy czuję się samotny
Myślę o tamtym dniu
Kiedy tęsknię za dawnymi czasami…
DUMA SAMDAL-RI!
Gyeong-tae.
Kto tam?
To nie sypialnia, idioto.
- Już tu jest? - Wstaw sobie tam łóżko.
Rany.
Po co załatwiałem ci tę pracę?
- Otwieraj! - Już.
Yong-pil!
Dopiero przyjechałeś, tak?
Hej.
Masz.
Nie śpij.
Ty…
Możesz jechać.
Halo?
Właśnie przyjechał.
Zaraz tu będzie.
- Już? - Tak, właśnie przyjechał.
Za chwilę zaczniemy spotkanie w sprawie prognozy krótkoterminowej.
Jak już wiecie, w spotkaniu weźmie udział
- inspektor. - Zamknąć drzwi!
- Tak jest. - Tak jest.
- Sang-hun. - Dzień dobry.
CENTRUM METEOROLOGICZNE CZEDŻU
Co jest? Zamknięte?
Na litość boską.
Specjalnie zamknęli drzwi.
Dyrektorze Han!
Proszę pana!
To nie fair. Tak nie można.
Dyrektorze Han.
Panie Kang.
Baek-ho!
Otwórzcie na chwilę!
To znaczy…
Chwila.
Spotkanie się zaczęło, prawda? Tak.
Baza!
Jest głośny.
Gnojek.
Miał przyjść na nocną zmianę, co tu robi o tej porze?
Rozwalę te drzwi! Liczę do trzech.
- Dopiero je wymieniliśmy. - Raz…
- Dwa… - Otworzyć?
- Oszalałeś? - Dwa i pół!
Mamy spotkanie z inspektorem. Kto wie, co zrobi?
Zapomniałeś już?
Co takiego?
Nie deszcz ze śniegiem.
Śnieg!
Północno-zachodni wiatr,
a znad Morza Żółtego idzie chmura śniegowa.
Wiecie, co to znaczy?
Temperatura obniży się o co najmniej jeden stopień.
Będzie śnieg, nie deszcz ze śniegiem!
Wystarczy różnica jednego, dwóch stopni. To bywa zdradliwe.
Na wszelki wypadek powiedzmy, że będzie deszcz ze śniegiem.
Nie kłóć się.
Myśli pan, że to bez różnicy?
Powinien mnie pan bronić.
Deszcz ze śniegiem to nie śnieg. Proszę wpisać „śnieg”.
Ten jeden raz. Proszę.
Przysięgam, że będzie śnieg.
Deszcz! Nie mżawka!
Szczyt Halli ma niż w górnej warstwie.
On przyjdzie razem z deszczem!
Wkurzacie mnie!
Górna i dolna warstwa mogą być niestabilne,
ale to za mało, by na północy spadł deszcz.
Któregoś razu kierownik z Dongbok mnie ochrzanił!
Deszcz zmył wszystkie pestycydy. Żądał odszkodowania!
Dręczył mnie przez trzy lata!
Dwa lata temu też mnie nie słuchaliście!
Mieliśmy dzień sportu,
ale skończyło się na koszykówce na sali!
Chciałem pokopać gałę!
Chwila. Tajfun.
- To tajfun! - Zobaczmy, co w Pusanie.
- Tu Pusan. - Nie skończyłem.
Czedżu!
Dyrektorze Han.
Może pan otworzyć?
W weekend będzie padać.
Ten scenariusz…
Dzwonili z centrali z prośbą.
Mamy go nie wpuszczać, kiedy inspektor jest na spotkaniu.
Rozumiem.
Czemu nikt mi nie wierzy?
Ten mały…
Ej, gnoju!
Seul już przeanalizował dane, czemu zawsze nam przeszkadzasz?
Oni nie wiedzą nic o Czedżu.
Mieszkam tu od 38 lat.
Lepiej znam naszą topografię i prędkość wiatru!
Nawet restauracji szukają w internecie!
Moje analizy nigdy się nie mylą!
To fakt.
Dlatego centrala chce cię u siebie.
Nie narzekaj na ich analizy.
Pojedź tam i sam się nimi zajmij.
Po co mam tam jechać?
Nie chcę!
Nie cierpię Seulu!
Ja też.
Proszę pana…
Dyrektorze Han.
Baek-ho!
Super wyglądasz.
Pięknie.
Podoba mi się.
- Ładne. - Tak.
Dobrze. Właśnie tak.
ZABÓJCZE UJĘCIE JEST SUPER
CHAT NA ŻYWO
OBSERWUJĄCY
POLUBIENIA
LEGENDARNA FOTOGRAFKA CHO EUN-HYE
WYBÓR GWIAZD
REKLAMODAWCY
CHO EUN-HYE NA TAK
Przesadziłam?
Okej.
TRASA PARIS MAGAZINE
CHO BUDZI ZAINTERESOWANIE
TRASA PARIS MAGAZINE
PARIS MAGAZINE OTO JA
CHO NA SZCZYCIE
Dobrze.
OSTATNIE 15 LAT CHO EUN-HYE
Jeszcze trochę.
Teraz zbliżenie.
Zbliżenie.
Okej!
Dobra robota!
Pół godziny przerwy.
CHO EUN-HYE
Nieźle.
Wszystkie idealne. Aż trudno wybrać najlepsze.
Wszystkie są świetne. Pani Cho robi tylko takie.
Jak to możliwe?
W końcu to Cho Eun-hye.
Zajęło jej to zaledwie 15 minut.
Nic dziwnego, że gwiazdy o nią pytają.
I że Paris Magazine ją odkrył.
Właśnie.
Niesamowite, że zorganizują swoją wystawę w Korei.
To ich pierwszy przystanek.
Co za patriotka.
Ej.
Co wy wyprawiacie?
Przepraszam.
Postawiłam pani Cho krzesło.
Co ze mną?
A krzesło dla mnie?
Słucham?
Już się robi.
Za kogo ona się uważa? Asystentka potrzebuje własnego krzesła?
Jesteśmy asystentkami pani Cho, nie jej.
Kopiuje wszystko, co robi pani Cho.
Właśnie. Kupiła sobie takie same buty.
Nie jest z bogatej rodziny, skąd asystentka ma tyle pieniędzy?
Bang Eun-ju, nigdy nie będziesz jak Cho Eun-hye.
Nigdy.
- Popraw to. - Przepraszam.
Mówi się, że z pomocą innym nie można przesadzać.
Mogę winić tylko siebie.
Pomogłem ci znaleźć pracę,
a ty odpłacasz mi zdradą?
Niewdzięczna świnia.
Ej.
Załatwiłeś mi tę pracę, ale to nie ty mi płacisz.
Boli mnie, że muszę to robić.
Właśnie,
nie możesz odejść?
- Myślisz, że chcę? - Słuchaj.
Jesteś dobry, dołącz do centrali w Seulu. Sami cię zapraszali.
Wszyscy chcą tam pracować.
Dlaczego wolisz siedzieć tutaj i pajacować?
Ja pojechałbym od zaraz.
Seul to…
To…
Gyeong-tae.
Co?
Kojarzysz Tarzana?
Tarzan chodzi w tanich gaciach
- Jasne. - Właśnie.
Wiesz, dlaczego chodzi w tanich gaciach?
Co? Może nie ma kasy.
Nie. Bo jest mu gorąco.
Czy gdybyś dał mu drogie futro,
włożyłby je?
Ja bym włożył nawet w upał.
Rety.
Nieważne.
Tym jest dla mnie Czedżu.
Czedżu jest jak te tanie gacie.
Co z tego, że dasz mi drogie futro,
skoro nie będzie mi pasować.
Będę pod presją finansową. Dostanę udaru.
To właśnie cały Seul.
Myślisz, że nigdy tam nie mieszkałem?
Oczywiście, że tak.
Ale…
To zbyt…
Koniec końców,
Seul mi nie leży.
Nie sądzę, by to był powód. Przeszkadza ci, że Sam-dal tam mieszka.
Nie chcesz na nią wpaść.
Gacie Tarzana, jasne.
Przestań się nią zadręczać.
Rozstaliście się dawno temu. Nie kumam.
Nie.
Nie!
Byliście przyjaciółmi, to nie mogło się udać.
Tak. Wtedy to się popsuło.
Nie mogłem cię powstrzymać. Pewnego dnia zakochaliście się w sobie.
Nie mogłem nic zrobić.
Więc…
Na litość boską.
Za dużo gadasz,
kiedyś tego pożałujesz.
Rozumiesz?
Moje jabłko Adama.
PHOTO ALPHA WYWIAD
- Ta się wyróżnia. - Jest znacznie lepsza.
Weźmy ją.
Czyli wybieramy tę?
Zobaczę.
Trzeba tu trochę ogarnąć…
Ma pani może czas na jeszcze jeden projekt? Proszę.
Do końca roku jestem zajęta.
Wie pan o tym.
Nie chcę zaniedbywać reszty projektów.
Zdaję sobie sprawę.
Ale oni chcą pracować tylko z panią.
Nie mogę. Proszę to przełożyć.
Pani Cho.
Chwileczkę.
Może w takim razie pani wybierze koncepcję,
a pani asystentka zrobi zdjęcia?
Będzie pani dyrektorką kreatywną.
Odpada. Ona wciąż się uczy.
Pani Cho.
Może deser?
Coś smacznego. Ja stawiam.
Co to jest?
Może być.
Co to za apaszka? Nie było o niej mowy na spotkaniu.
Cóż.
Wie pani…
To był mój pomysł.
Co takiego?
Jest ładna.
- Co? - Dodałam ją, bo jest ładna.
Oczywiście, że tak.
Ale to była wspólna decyzja.
Szyja ma być odkryta.
Modelka jest gotowa. Możemy zaczynać.
Jeong-a, pięknie wyglądasz.
Co jest?
Mieliście zabrać tę apaszkę!
To sesja letnia.
Wybrałam top bez ramiączek i modelkę z ładną szyją.
Wiem, że apaszka jest ładna, ale nie pasuje do koncepcji.
Pracujesz ze mną od czterech lat. Co z tobą?
Jesteś w złym humorze?
Ale praca to praca.
Pani za to jest w świetnym humorze.
Co?
Nie mam powodu do smutku.
- Bang Eun-ju, o co ci chodzi? - Już ją zdejmuję.
Będę posłuszna. Co ja mogę?
W końcu tylko się uczę.
Szlag by to.
Pani Ko, dokąd pani jedzie?
Pani Ko!
Dzień dobry!
- Czołem. - Czołem.
Nawoziłam sad, dlatego się spóźniłam.
Przepraszam.
Niech pani wyrzuci ten materiał.
Zużył się.
No dobrze.
- Kto tak mówi? - Rety.
Kto?
Łobuz. Prawie dostałam zawału.
Mamo, zostaw.
Jutro go wymienię.
Jest w porządku.
Nieważne. Będzie się wyróżniać.
Nic nie rozumiesz.
Posłuchaj.
Spośród 12 okrętów generała Yi
tylko jego okręt miał chorągiew.
Nie dla ozdoby. Chodziło o godność.
Tu chodzi o twoją godność. Jesteśmy jak okręty Yi.
Boja pani Ko musi być widoczna z daleka,
by dbać o godność haenyeo, poławiaczek z Czedżu.
To miałem na myśli.
Te kwiatki to nasza godność?
Nie przeszkadzaj mi.
Rozumiem cię, Yong-pil.
Wiem. Jest pani najlepsza.
Czemu mówisz do mnie per pani, a do niej „mamo”?
Ludzie pomyślą, że to naprawdę twoja mama.
Syneczek!
Mam tylko trzy córki.
Za dużo gadacie. Idziemy na połów.
- Jasne. - Jasne.
Inne haenyeo są złe,
bo nie łapią ślimaków.
Co?
Trzymajcie się naszego rewiru.
Inaczej się wkurzą. Rozumiecie?
Dobrze.
Też możemy się wkurzyć!
Do boju!
Bezpiecznej pracy, mamo!
Powodzenia!
- Do dzieła! - Uda nam się!
ŚWIATOWA TRASA PARIS MAGAZINE OTO JA
Kolejne zmiany?
Który to już raz?
Proszę kogoś wynająć.
Wtedy zgłoszą mnie do Departamentu Pracy.
Wczoraj lepiej wyglądało tam, ale dziś bardziej pasuje mi tu.
Do jutra znów zmieni pani zdanie.
Być może.
Tyle gwiazd z najwyższej półki,
pani kontakty robią wrażenie.
Prawda?
Może faktycznie miałam niezłe życie.
Ciężko pani pracowała.
A teraz proszę.
Od dwóch miesięcy zmienia pani miejsce zdjęcia.
Dobre miejsce jest istotne.
Rany, jest tak późno?
Muszę jechać na after. Dokończy pan?
Proszę jechać.
Dostanie pani mnóstwo kwiatów,
więc zrobiłem miejsce.
Dziękuję.
Do widzenia.
Zdrówko!
Świetna robota!
Przepraszam za spóźnienie!
- Cześć! - Co tak długo?
To wy jesteście za wcześnie.
Kochasz to swoje studio.
Liczyłam na sesję na plaży na Czedżu.
Pani Cho tam nie jeździ.
Dlaczego? Pochodzi stamtąd.
Mieszkam w Seulu od 18 lat.
Tam jeżdżą tylko turyści.
Ciężko pracowałam, żeby tam nie wracać.
Dzięki ciężkiej pracy w końcu została pani smokiem.
CHO EUN-HYE W PARIS MAGAZINE
Dziękuję. Kocham was.
- Zdrówko! - Zdrówko!
Właśnie,
- wszystko gra? - Słucham?
Ponoć Cheon Chung-gi panią zdradził.
Ludzie z Magazine X mówią coś o ataku przy pomocy kimchi.
Chłopak cię zdradził?
Jak można zdradzać kogoś tak utalentowanego?
O co chodzi z kimchi?
A jak myślisz?
Kimchi od mojej mamy zaczęło pleśnieć.
Więc wylałam mu je na głowę.
Serio? Byłaś u niego w pracy?
Tak. Zrobiłam to przy wszystkich.
Wylałam cały pojemnik.
Jest pani niesamowita.
Jestem zbyt zajęta pracą, by się nim przejmować.
Wie pani, z kim panią zdradził?
Było złapać ją za kudły.
To on mnie zdradził. Nie obchodzi mnie z kim.
Pewnie jest taka sama jak on.
Ma wywalone.
- Na bank. - Dość o nim.
- Zdrówko. - Zdrówko!
To twoja asystentka?
Ciągle mierzyła cię wzrokiem.
Uważaj na nią.
Wszystkie takie są na tym etapie. Mają mętlik w głowie.
Myślą, że wiedzą wszystko.
Na pewno liczy na debiut.
Kontakt z klientami i przełożonymi jest w porządku.
Mogę po prostu pokazać swoją pracę.
Ale uczennice to co innego.
- To takie trudne. - Co?
Sama miałaś ciężko jako asystentka.
Pracowałaś dla Seo Hui-ju osiem lat.
Nie do wiary. Jak wytrzymałaś tak długo?
A jak myślisz?
Zaciskałam zęby, żeby zostać w Seulu.
Byłaś zdesperowana.
Dobra robota, dziewczyny. Zdrówko.
- Zdrówko! - Zdrówko!
- Dzięki! - Dzięki!
Dziękujemy.
Eun-bi.
Gdzie Eun-ju? Powinnaś jej pilnować.
Nie jest dzieckiem.
Pewnie musiała wyjść się uspokoić.
Nadal pracujesz pod nią.
- Kto nauczył cię obgadywania? - Eun-ju.
Serio? Mnie pewnie też obgaduje.
- Donosicielka. - Ale ona ciebie też obgaduje.
Jest tam.
Czemu mi to wysłałaś?
Żebyś wiedziała.
- O tym, że Chung-gi mnie zdradził? - Nie.
O tym, że uwiodłam twojego chłopaka.
Zachowujesz się, jakby to było nic.
Mam się załamać, bo zdradził mnie chłopak?
Powiedzmy, że się w sobie zakochaliście.
To ty powinnaś mnie przeprosić.
Czułam się winna.
Ale ciebie ta sprawa nie ruszyła.
Nie byłaś ciekawa, kim jestem, więc moja samoocena ucierpiała.
Choć nadal dopiero się uczę.
Poważnie?
Frajerka z ciebie.
Nie wiń mnie za swoją samoocenę.
Myślisz, że nie potrafię tego, co ty?
Potrafię uwieść ci faceta i robić dobre zdjęcia.
Ale nigdy nie dałaś mi szansy.
Nawet odebrałaś mi tę szansę.
Może w takim razie pani wybierze koncepcję,
a pani asystentka zrobi zdjęcia?
Odpada. Ona wciąż się uczy.
Mylisz się.
To nie była szansa dla ciebie.
Musiałabyś być gotowa. Tylko bym ryzykowała.
Nie jesteś gotowa.
Kim jesteś, by o tym decydować?
Myślisz, że jesteś gotowa?
Otwórz własne studio.
Nie będę ci pomagać w spełnianiu twoich zachcianek.
A tę gnidę możesz sobie zostawić.
Jeśli jesteś zła,
bo jego zdrada mnie nie ruszyła, to tym razem wygrałaś.
Zaskoczyłaś mnie.
Jego zdrada nie ma wpływu na moją pracę.
Twoja tak.
Nie zawiedź mnie, jeśli chodzi o wystawę. Potem porozmawiamy, co z tobą zrobić.
Mam pracować w takich warunkach?
Wlazłaś kiedyś w kupę? Kiedy to zauważysz, jesteś wściekła.
Ale nie możesz przejmować się tym cały dzień.
Jesteście dla mnie kupą na bucie.
Na pewno z nim zerwała.
Nie dajesz ukochanemu zepsutego kimchi.
Daj już spokój, babciu.
W telewizji mówili,
że to nic złego, kiedy kobieta żyje sama.
Przyszła ciocia Jin-dal.
Do usłyszenia.
Dobrze, słonko.
Dzwoń, gdyby coś się działo.
Rety.
Czemu nie może znaleźć sobie porządnego faceta?
Alkoholu!
Poproszę jeszcze jedną flaszkę!
Ciekawe.
Niebywałe.
Prawdziwa komedia!
Cheon Chung-gi i Bang Eun-ju?
Ta dwójka…
Serio. Niebywałe.
Czemu ona nie czuje winy?
Ojej.
Nagrywa się pani, żeby nie zapomnieć?
Na pani miejscu wracałbym do domu.
Proszę tylko posłuchać.
To przezabawne.
Siada pan.
Dość zabawy, pora wracać do domu.
Czemu zawsze pije pani sama? Gdzie pani przyjaciele?
Pan też jest ciekawy.
Ja…
Nie zagaduję pana dlatego, że nie mam przyjaciół.
Rety. Wie pan co?
To nieporozumienie.
Gdyby wpadli tu moi przyjaciele, zrobiłaby się niezła chryja.
Aktorzy Song Joong-ki, Gianna Jun i Kim Tae-hee.
Zna ich pan?
To moi przyjaciele.
Naprawdę?
Niech pani do nich zadzwoni.
Powiesiłbym na ścianie autografy.
Nie wierzy mi pan.
Dobra. Zadzwonię.
Ale ostrzegałam.
Dzwonię.
Na pewno przyjdą.
To Gianna.
Jest zajęta.
Strasznie zajęta. Gra w co drugiej reklamie.
Tae-hee.
Śpi.
Grała w reklamie materacy. Pewnie dobrze jej się śpi.
No nie?
To nie tak, że nie mogę zadzwonić.
Nie chcę, bo są zajęci.
Rozumiem.
Poważnie.
Zdrówko.
Nie płacz. Jesteś lepsza niż on.
Znajdę ci kogoś. Dobrze, że zerwaliście.
- Pij. - Nigdy nam się nie podobał.
- Od początku go nie lubiłam. - Był okropny.
Dobrze, że zerwaliście.
Nieważne.
Nie muszę pić z przyjaciółmi z powodu takiej bzdury.
Nie ja jedyna miałam taką sytuację.
Jest wiele takich kobiet.
Gyeong-tae! Co się stało?
Co jest? Hej, Eun-u.
Co się stało?
Powiedz.
Co jest?
Jego dziecko…
Co jest? Choroba?
Jego dziecko…
- Zaczęło mówić. - I co dalej?
Powiedziało „mama”.
Jego pierwsze słowo.
Powiedziało „mama”.
Nie „tata”.
Rozumiem.
Dlatego po mnie zadzwoniliście?
Pomyśl. Przy pierwszym to było normalne,
bo żonę widziało częściej.
Ale nie przy drugim.
Zmieniałem pieluchy dziesięć razy częściej niż ona.
Masakra. Czemu nie powiedziało „tata”?
„Tata” łatwiej wymówić.
- O wiele. - Idioci.
Przerwaliście mi kąpiel!
Boże!
Hej.
Jeśli nie masz wymówek, by pić, to napij się tak po prostu.
Myślisz, że to powód do picia?
Co ty gadasz? Nie rozumiesz.
Nie wiesz, jakie to bolesne,
kiedy dziecko się odezwie i nie powie „tata”.
- Nie wiesz. - Jesteś socjopatą. Nie masz empatii.
- Głowa do góry, Cha Eun-u. - Tak?
Nie mówmy do niego po nazwisku. Czuję się niezręcznie.
Urodziłem się wcześniej niż on!
Prawdziwy Cha Eun-u!
- Jesteśmy nawet podobni. - Serio?
Myślisz, że jego dziecko
powie najpierw „tata”?
- Najpierw niech się ożeni. - O czym wy gadacie?
Idioci.
Sam jesteś największym idiotą.
Największym w całym urzędzie.
Pij, głupku.
Rany.
Brak mi słów. Z czego się śmiejesz?
- Słyszeliście mój rap? - Nie bawi mnie.
Zdrówko!
Łeb mi pęka.
Wystraszyłaś mnie.
Co jest?
Wybierz jeden.
Co?
POBUDKA NA KACA
Prawa ręka.
Cha Ha-yul, ty…
Mogłaś mnie zabić.
Nie zginiesz tak, spokojnie.
Co?
Czemu tak sądzisz?
Ciocia Jin-dal tak mówi.
Mówiła, że zginiesz pijana na ulicy.
Więc tak na pewno nie.
Hej…
Wiem, że boli. Ciocia Jin-dal cię zaatakowała.
Uderzyła mnie?
Czym?
- Alkoholem. - Co?
Alkohol.
Chcę więcej alkoholu.
Dajcie mi alkoholu!
Chcę więcej alkoholu.
Alkoholu!
Dajcie mi alkoholu.
Alkoholu.
Zachlam się dziś na śmierć.
Do dzieła!
Soju.
Gdzie jesteś, soju?
Nie mamy soju?
Nie mamy alkoholu?
Soju!
Czemu nie mamy alkoholu?
Czemu wszyscy tak mnie dręczą?
To znaczy…
Czemu nie czują się winni?
Czemu?
Powinni.
Powinni mnie przeprosić.
No bo…
Nie muszą, bo wyglądam, jakby mnie to nie ruszało?
Czego oni oczekują?
Że będę płakać jak bóbr?
Jest…
Jest mi tak smutno.
Moja duma ucierpiała.
Jestem zła.
Wściekła!
Byłam dla nich dobra.
Dawno już się tak nie zachowywała.
Ostatnio wszystko było dobrze.
Dlaczego?
Hej.
Kup alkohol.
Chcesz z nią pić?
Nie.
Niech zachla się na śmierć.
Cholera!
Cho Sam-dal?
Słucham?
Masz słabą głowę. Następnym razem pij ostrożnie.
Albo odeślę cię z powrotem na Czedżu.
- Nie jestem dzieckiem. - Ty…
No dobra.
Ciociu, weszłaś w kupę?
Co? Serio?
Gdzie?
Co to?
- To drogie buty! - Serio?
- No nie! - Sam-dal.
To nie twoje studio?
Co?
Trzydziestoletnia asystentka słynnej koreańskiej fotografki
próbowała rzucić się z mostu Yeongpo.
Policji udało się uratować ją w porę
i zabrać do najbliższego szpitala.
Jej stan jest stabilny,
wymaga tylko odpoczynku…
O co chodzi?
To twoja asystentka? Naprawdę?
Tak.
Ale dlaczego?
Chwila.
- Muszę iść. - Twierdzi,
że fotografka nadużywała władzy i znęcała się nad nią,
więc chciała odebrać sobie życie.
Policja zbada, czy faktycznie doszło do mobbingu.
Nadużywanie władzy i znęcanie się w pracy to ważny temat.
Świat sztuki i kultury też nie jest od niego wolny,
co zaskakuje wielu ludzi.
Cho pracowała z wieloma gwiazdami.
Jej asystentka, Bang,
twierdzi, że Cho wielokrotnie się nad nią znęcała.
Cho oskarża się też o to, że obrażała Bang…
Halo?
To nieprawda.
Dobrze znacie panią Cho.
CHO EUN-HYE OSKARŻONA O NADUŻYWANIE WŁADZY
Tak.
Dlaczego miałabym tak traktować pracowników?
Tylko tego dnia się pokłóciłyśmy.
Zdjęcia są gotowe, dlaczego chce pan się wycofać?
Proszę o cierpliwość. A reszta…
Kara?
O czym pan mówi?
Proszę pana?
Pani Cho! Agencja reklamowa chce anulować kontrakt.
Magazine X i Bobble odwołały sesje okładkowe.
Mówiłam, że to nieporozumienie,
ale rezygnują ze względu na opinię publiczną.
Dzwoniła pani do Eun-ju?
Nie odbiera naszych telefonów.
Moich też nie.
To nie fair. Zawsze tu byłyśmy.
Wiemy, jak pani o nią dbała.
Co teraz?
Dziennikarze są na zewnątrz.
Nie do wiary.
Coś się wczoraj stało?
Jakich projektów nie odwołali?
Odwołali wszystkie.
A jeśli odwołają też wystawę?
Hej.
Paris Magazine nas wysłucha.
W końcu planują światową trasę.
Nikt nas nie wysłucha.
MANAGER MODELKI JEONG-I
Proszę poczekać! Chwileczkę!
Porozmawiam z Jeong-ą.
To na pewno decyzja jej agencji.
Jesteśmy bardzo blisko.
Chwileczkę, proszę.
Jeong-a, to ja.
Mówi manager Jeong-i.
Rozumiem. Gdzie Jeong-a?
Nie może rozmawiać.
Jeśli chodzi o zdjęcie na wystawie,
może je pani zdjąć?
Ja…
Chodzi o wiadomości, tak?
Powiem publicznie, że to nieprawda.
Jeong-a na pewno wie. Pracujemy razem od lat.
Proszę posłuchać.
Rozumiem, że agencja się martwi.
Przykro mi, tego chce Jeong-a.
Słucham?
Wiemy, że jest pani niewinna.
Ale nie wiemy, co zrobią ludzie.
Proszę zdjąć jej zdjęcie.
Przykro mi.
Przykro mi, pani Cho.
Może pani zdjąć moje zdjęcie?
AKTOR JANG SEOK-JUNG REDAKTOR KIM MUN-GYEONG
PREZES KANG JAE-YUN
JOO HYEON-SEON
MODEL YEOM JEONG-U
OSTATNIE 15 LAT CHO EUN-HYE OTO JA
Halo?
Z uwagi na ostatnią kontrowersję
nie możemy kontynuować współpracy
przy wystawie Paris Magazine.
Przykro mi.
WYSTAWA PRZEDSTAWIA OSTATNIE 15 LAT FOTOGRAFKI
W moim miasteczku na Czedżu…
haenyeo często powtarzają pewną mądrość.
„Nie bądź chciwa.
Zostań pod wodą tyle, ile starczy ci powietrza.
Ocean wygląda spokojnie, ale jest niebezpieczny.
Bądź pod wodą tyle, ile możesz.
A kiedy już nie możesz…
wypłyń na powierzchnię…
by znów złapać oddech”.
Co widziałeś i słyszałeś?
Życie toczy się dalej
Wiatr wieje mi w oczy
Rety.
Pani Na!
Szybko!
Pani Na, dalej!
- Szybko. - Zrobimy to razem!
Jest podekscytowana.
Przebierzemy się.
Idźcie się przebrać!
Idzie pan Cho.
Dzień dobry wszystkim.
Cześć.
Witamy.
Ciężkie?
Rety.
Dałem się nabrać.
Pa.
Pani Ko to ma szczęście.
Twój mąż przychodzi tu codziennie, masz wspaniałe dzieci.
Jestem zazdrosna!
Ja też!
Czego tu zazdrościć?
Co ja mam z tymi dziećmi?
Odnoszą sukcesy w Seulu.
O twoich najstarszych córkach pisali w gazecie.
Ludziom z Czedżu trudno zrobić karierę na lądzie.
- Wielu tu wróciło. - Właśnie.
Z Samdal-ri tylko twoim córkom udało się w Seulu.
Właśnie.
Seul, Czedżu, co za różnica?
Idę już.
Dobrze.
Pa.
Co to za dzieci?
Jedna rozwódka.
Druga samotna.
A trzecia wdowa.
To pewnie karma z mojego poprzedniego życia.
Przynajmniej to dobre dziewczyny.
Nikt nie ma takich kochanych dzieci.
Może to karma z twojego poprzedniego życia.
Czemu tak mówisz?
Martwisz się o nie bardziej niż ja.
Nie pamiętasz już?
Płakałaś, kiedy Jin-dal i Sam-dal wyprowadziły się do Seulu.
Nieprawda!
Cieszyłam się, że nie muszę już im gotować.
Nawet nie obchodzi ich, co u mnie.
Więc to cię gryzie.
Co byś zrobiła, gdyby nagle wróciły?
Oszalałeś?
W tym wieku miałabym im gotować?
Dajże spokój!
Na dziś to wszystko.
Pan Cho, gwiazda centrum meteorologicznego Czedżu.
Kolejna oferta pracy z centrali.
Powtarzam kolejny raz, nie chcę tam jechać.
Dobrze pan o tym wie.
Proszę to wyrzucić.
Spóźnię się.
Ale dlaczego?
Wszyscy chcą pracować w centrali.
Nie chodzi o centralę.
Chodzi o Seul.
Mieszka tam ktoś, na kogo nie chciałby wpaść.
Przyszłości nie można przewidzieć.
Nawet mi nie mów.
Cześć.
Hej, mamo.
Babcia!
WITAMY W SAMDAL-RI
EPILOG
CHO YONG-PIL, CHO SAM-DAL 17 LAT
Dwadzieścia osiem.
Czemu zawsze liczysz samoloty?
Przeleciało nad nami 28 samolotów.
Mnóstwo samolotów stąd odlatuje,
czemu nie ma mnie w jednym z nich?
Mama by ci nie pozwoliła lecieć.
Kiedyś stąd odlecę.
Wyprowadzę się do Seulu. Zobaczysz.
Dlaczego tak ci zależy?
Nikomu z naszych sąsiadów się nie udało.
Ani jednemu.
- Mój sąsiad wciąż… - Ej!
- Co? - Ja jestem inna.
Mnie się uda. Już nigdy tu nie wrócę.
Zobaczysz.
Posłuchaj tego.
Dobry kawałek.
Co?
Co masz na dłoni?
To kupa?
CIĘŻKO PRACOWAŁAM, ŻEBY NIE MUSIEĆ WRACAĆ DO STRUMIENIA.
Uwaga, pasażerowie.
Zbliżamy się do lądowania na lotnisku Czedżu.
PODZIĘKOWANIA DLA ZMARŁEGO SONG HAE I JEGO RODZINY ZA GOŚCINNY WYSTĘP
PODZIĘKOWANIA DLA KOH HEEYOUNG, AUTORKI MOM IS A HAENYEO
Naprawdę to zrobiła? Wiesz, jak było?
Sam zadzwoń do Sam-dal.
Mną się nie przejmuj.
- Mamo! - Cho Yong-pil?
- Co on tu robi? - Wchodzę.
Pani Ko!
Co?
Jasne.
Szybko!
Po co tu przyszli?
Na pewno choć raz się spotkają.
Ciężko spotkać się z Sang-do.
Taka bryka na wiosce?
Nie możesz tak robić!
Nie wie pani, co się stało?
Sam-dal podobno nadużyła władzy
- wobec podopiecznej. - Co?
Nikt nie chce wiedzieć, co u ciebie.
Woda jest głęboka.
Co ona robi?
Napisy: Jakub Jadowski