(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
(สนามบินนานาชาติเชจู ปี 2005)
ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณครับ - อะ
ขอบใจ
- ยังพกบัตรนักเรียนอยู่ได้ แก่เกินแล้วไหม - แล้วไง
ฉันเตือนนายทั้งเดือนว่าให้เอาบัตรประชาชนมา
ก็นี่ไง มันผิดตรงไหน
เดือนก่อนฉันยังเป็นนักเรียนอยู่ ก็เลยเอาบัตรนักเรียนมาไง
ปัดโธ่
แป๊บนะ
ค่ะแม่
เราได้ตั๋วแล้ว
ยงพิลเหรอ อยู่กับหนูนี่แหละ ไม่ต้องห่วง
แม่ ผมจะไม่ปล่อยให้ลูกแม่คลาดสายตาเลย
ไม่ต้องห่วง
หนูยังไม่เข้าใจอยู่ดี ทำไมต้องให้ยงพิลไปกับหนูด้วย
ในเมื่อหนูต่างหากที่อยากไปได้ดีที่โซล
ฮัลโหล แม่
แม่วางสายใส่ฉัน
ปฏิบัติกับฉันดีๆ ล่ะถ้าอยากอยู่โซลได้นานๆ
ถ้าทำตัวไม่ดีกับฉัน ฉันจะกลับเชจูทันทีเลย
แล้วเธอก็จะต้องกลับบ้านด้วย
อีตาบ้า
- ให้ตายเถอะ - โชซัมดัล
อย่าเรียกโชซัมดัล บอกแล้วไงว่าให้เรียกโชอึนฮเย
โชซัมดัล
ติดแผ่นแปะแก้เมาก่อน
ฉันไม่เมาเหอะ
- นี่ - ฮะ
ฉันจะเปลี่ยนชื่อเป็นโชอึนฮเย ระวังด้วย
เปลี่ยนทำไม
โชซัมดัลก็ดีอยู่แล้ว
จะเปลี่ยนทำไม เรียบร้อย
ฉันก็ต้อง…
อะไรน่ะ
- อะไรเนี่ย ตั๋ว - เฮ้ย
- บ้าจริง - เฮ้ย
จับมันไว้ จับแกได้แล้ว ไอ้เลว
- รู้ใช่ไหมว่าเป็นฉัน - อะไรเนี่ย
- ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ - อะไรกันเนี่ย
- บ้าเอ๊ย - เป็นบ้าอะไรกัน
มีปัญหาอะไร เหลือเกินจริงๆ
- ให้ตายเถอะ - ทำแบบนี้ทำไม
เอาตั๋วคืนมา
- เอาคืนมา - เอามา
มาทำอะไร มาส่งเราเหรอ
- จะบ้าเหรอ เปล่า - ไอ้หมอนี่บ้าไปแล้ว
นี่ เราสองคน…
- ไปด้วย - ไปด้วย
- แล้วไม่บอก - วิ่งเร็วชะมัด
- เออ - เหลือเกินจริงๆ
- คิดว่าพวกนั้นมาจากโซลไหม - กังนัมมั้ง
กังนัมเหรอ
กยองแท นี่นายทำอะไร
แม่นายอุตส่าห์จ่ายค่าโรงเรียนกวดวิชาตั้งสองปี
ก็ใช่ไง
แม่ที่ไหนทำแบบนั้นกัน
แม่ฉันคิดว่าฉันจะสอบไม่ผ่านปีหน้า ไม่เชื่อใจกันเลยครอบครัวนี้
ฉันจะไปโซล
แล้วเปิดร้านเป็นของตัวเอง
จะทำยังไง จะเปิดร้านก็ต้องมีเงินก่อน
ฉันมีเงิน
มีด้วยเหรอ
อย่าบอกใครล่ะ
เจอในตู้เสื้อผ้าแม่ฉัน
- อะไรเนี่ย ไอ้บ้า - ไอ้บ้า
- นี่ - แกมันบ้า
ขโมยมาได้ไง แม่แกทำงานกว่าจะได้มา
ลงเครื่องไปเลย
- ลงไป - ลงไป
ลงตอนนี้ได้ไง มันอันตราย อีกอย่างฉันไม่ได้ขโมย แค่ยืมมา
- แม่ฉันแค่ไม่รู้ - มันก็ขโมยนั่นแหละ ไอ้บ้า
- สอบเข้าม.ทัมลาได้ไม่ใช่เหรอ - ฮะ
ฉันจะเป็นนักวาดการ์ตูนได้ไงล่ะ ถ้าเข้ามหาวิทยาลัย
อยู่โซลสองสามปีก็ได้เดบิวต์กันหมด
ช่างเถอะ เราแยกจากกันไม่ได้ เหมือนพาวเวอร์เรนเจอร์
เราควรได้ดีด้วยกันสิ ไม่ใช่ได้ดีกันแค่สองคน
พาวเวอร์เรนเจอร์อะไรนั่นมันตั้งกี่ปีแล้วเหอะ
ตอนนี้ก็ขาดไปหนึ่งคน
อ้อ ไม่ต้องนับไอ้ซังโดหรอก
มันบินไม่ได้ ไม่มีเงินซื้อตั๋ว
ครอบครัวแบบไหนกันไม่มีเงินซื้อตั๋วเครื่องบิน
ช่างเถอะ พอเราประสบความสำเร็จแล้ว เราค่อยดูแลไอ้ซังโด
ไปโซลกันเถอะ ชมวิวกลางคืนสวยๆ จากภูเขานัมซาน
แล้วก็ใช้ชีวิตให้สุด ไปกันเลย
โอเค
ลุยกันเลย
ไปเลยครับ คุณนักบิน
เราเป็นเหมือนนกอพยพ ออกเดินทางตามหาอากาศอบอุ่น
เรามีความเยาว์วัยเป็นเกราะป้องกันตัว ขณะที่เราออกผจญภัย
เพื่อไล่ตามความฝัน
เราต้องจองตั๋วรถไฟล่วงหน้า
นั่งฟรี
ไอ้บ้า ฟรีที่ไหนล่ะ
ที่โซลไม่มีอะไรฟรี
(มหาวิทยาลัยฮันกุก)
โทษนะครับ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
- โต๊ะเจ็ดสเต๊กสองที่นะ - ค่ะ
- โทษนะคะ - ครับ
พร้อมสั่งยังครับ
คาโบนาร่าสองที่ค่ะ
ครับ
นี่ไม่ใช่บ้านเธอนะ ลุกขึ้นมาเลย
ดื่มไปเยอะแค่ไหนเนี่ย
อยากอ้วกจัง
- ขอโทษด้วยนะคะ - ไม่เป็นไรค่ะ
กลับบ้านดีๆ นะคะ
แม่เธอมารับแล้ว
ฉันอยากไปต่อรอบสาม
ไม่เอา
นี่
ฉันยังต้องไปต่อ
ยังไม่ตายหรอกเหรอ
(แมคเคอเรลเชจู)
สุขสันต์วันเกิดนะลูก
กินแมคเคอเรลของโปรดซะนะ
ไม่ต้องห่วงครับ กำลังกินอยู่
(ปี 2009)
(สนามบินนานาชาติเชจู ปี 2011)
(สนามบินนานาชาติเชจู ปี 2015)
(ปี 2023)
นกอพยพที่ไล่ตามความฝันวัยเยาว์
สุดท้ายต้องบินกลับ…
บ้านเกิด เชจู
(ตอน 3 โบยบินเปี่ยมฝันถลันลงดุจนกป่า)
ฉันสมเพชเธอจัง อึนฮเย
ไม่มีใครอยากรู้เลยว่าเธอเป็นยังไง
ต้องค้นทุกซอกทุกมุมเลยเหรอ
แทบไม่มีเวลานอน
ถ้าจะทำก็ทำให้มันดีๆ
- เบื่อแล้วนะ - เหนื่อยไม่ไหวแล้ว
เออนี่
ยัยซัมดัลคงไม่ทำอะไรโง่ๆ หรอกใช่ไหม
อย่างเช่นอะไรล่ะ
มีแต่คนด่ามัน
- ถ้ามันไปแม่น้ำฮันแล้ว… - นี่
นี่
พูดอะไรบ้าๆ
พูดมาได้ไง
มันไม่ทำแบบนั้นหรอก
ไม่ทำแน่
เดี๋ยว ทำอะไรน่ะ
เฮ้ย เดี๋ยว
โชยงพิล!
ยงพิล เป็นไรหรือเปล่า
เป็นไรหรือเปล่า
ลืมตาสิ โอเคไหม
ไหวหรือเปล่า
ว่ายน้ำไม่เป็น จะกระโดดลงไปทำไม
- โธ่เอ๊ย - โอเคไหม
ลุกขึ้น
- ลุกสิ - ไม่
เป็นอะไร
- ไปเถอะ - อะไร
ไปเถอะ
เจ็บเหรอ
ไหนดูหน่อย
- เปล่า ฉัน… - ลืมตาสิ
กลับบ้านไปเถอะ ไป
จะให้ฉันทิ้งนายไว้แบบนี้ได้ไงกันล่ะ
แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
มองฉันสิ อย่างน้อยลืมตาหน่อยก็ยังดี
ไม่ ฉัน…
ฉันทำไม่ได้
ตานายลืมไม่ขึ้นเหรอ
ไม่นะ ฉันควรโทรแจ้งตำรวจ
ไม่ต้องโทร
- ไม่ต้องโทร - ทำไม
- ไม่ใช่ว่า… - ฮะ
- ตาฉันลืมไม่ขึ้น - อืม
ฉันลืมตาไม่ได้
ทำไมล่ะ
อะไรนะ
อะไร
ฉันอายมากตอนนี้
อายจะตายแล้ว ให้ตายเถอะ
น่าอายชะมัด กลับบ้านไป
น่าอายชะมัดเลย
ฉันไม่อยากเจอใครทั้งนั้นตอนนี้
น่าอายชะมัดเลย
- ก็จริง - อืม
แบบนี้มันก็น่าอายแหละ ฉันเข้าใจ
ขอโทษนะ
ไปเถอะ
แน่ใจนะ
ว่านายไม่เป็นไร
ไป
ก็ได้ งั้นไปก่อนนะ
ดูแลตัวเองได้ใช่ไหม งั้นฉันไปนะ
โอเค ไปแล้วนะ
ไปละ
บ้าจริง
ให้ตายสิ น่าอายชะมัด
ขายขี้หน้าสุดๆ
ไม่น่าเอนตัวไปหาน้ำเยอะขนาดนั้นเลย
เกือบตายแล้วสิวันนี้
อุ้ย ตกใจหมด
อะไรเนี่ย ทำไมยังอยู่
ขอโทษที ฉันมีอะไรต้องคืนให้นาย
อะไร
อย่ามาล้อฉันนะ
นายทำแบบนี้
โอ๊ย ท้องแข็งหมดแล้ว
มันคืออะไรเหรอ
โคตรฮา
- กลับมาเมื่อไหร่เหรอ - แค่ชั่วคราวน่ะ
- เดี๋ยวก็กลับแล้ว ไม่ได้จะอยู่นาน - อ้อ
อ้อ
นึกว่านายจะอยากรู้ว่าฉันมาทำไม
ก็มาเยี่ยมที่บ้านไม่ใช่เหรอ
- ฉันว่าก็เป็นเหตุผลที่ดีพอแล้วนะ - ฮะ
อ้อ ใช่
ฉันแค่มาเยี่ยมที่บ้าน
- กลับเมื่อไหร่ล่ะ - ฉันไม่ได้กลับมาเพราะล้มเหลว
ก็แค่กลัวนายจะเข้าใจผิดน่ะ
ไม่ใช่เพราะแบบนั้นเลย
นายก็อย่าบอกใครนะว่าฉันมา
รู้แล้ว
เธอไม่ใช่พวกที่หนีกลับมาบ้านเพราะล้มเหลว
ก็แหงอยู่แล้ว ฉันไม่มีทางหนีมาแบบนั้นหรอก
แต่พี่กับน้องฉันทำแบบนั้น
อ้อ
งั้น…
พี่กับน้องเธอก็กลับมาด้วยสินะ
- ฮะ - ฮะ
โน่นไง
- ลงสวย - สวย
ทำไมต้องเอาเบียร์มาซ่อนข้างนอกด้วย
สองคนนั้นก็มาชั่วคราวด้วยสินะ
ก็เออดิ
ใช่แล้ว เดี๋ยวก็ไปกันแล้ว
แค่ชั่วคราว
ไปก่อนนะ
โชซัมดัล
จะเอาอะไรอีกล่ะเนี่ย
ว่าไงเหรอ
เธอโอเคไหม
ทำไมต้องถอนตัวด้วยคะ ในเมื่อรูปก็พร้อมแล้ว
อดทนรอหน่อยนะคะ เดี๋ยวทุกอย่าง…
คุณคะ เดี๋ยวค่ะ
(นักแสดงจางซอกจุง ประธานคังแจยุน)
(บ.ก.จูฮยอนซอน นางแบบยอมจองอู)
หมายความว่าไง
อ๋อ นายคงได้ยินข่าวเรื่องฉัน
เดี๋ยวนี้ฉันดังนะ
ฉันไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ไปก่อนนะ
หนาวจัง
หนาว
ดูเหมือนซัมดัลใช้อำนาจข่มเหงรุ่นน้อง
เลยเกิดเรื่องวุ่นวายใหญ่เลย
ออกไปจะได้ไหม
ออกไปสิ
แต่…
ทำไมนางไล่เราออกมา
ก็คง
รำคาญอะไรสักอย่าง
ไม่ใช่แค่รำคาญ
ป้าซัมดัลกำลังเจอศึกหนัก
- ก็จริง - จริง
ฮายูล หนูนี่ฉลาดจังเลยนะ
ไปนอนเถอะ
- ไป - ไป
(โรงเรียนประถมศึกษาซัมดัล)
ซัมดัล
โชซัมดัล
เป็นไรหรือเปล่า
ทำไมไปยั่วโมโหจินดัลอีก
จะอะไรก็ช่างเถอะ น่ารำคาญชะมัด
เธอโอเคไหม
- เป็นอะไร - ฮะ
เธอโอเคไหม
อะนี่
ดื่มสิ
อีกแล้วเหรอ
ไม่นะ
คุณโคเอาอีกแล้ว
- มาราธอนลองจอน - ที่รัก
ผมขอโทษ
ผมไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังคุณ
ผมแค่ไม่อยากให้คุณเสียใจอีก
ใส่เสื้อกันหนาวหน่อยก็ยังดี
ที่รัก
คุณชียุน
ขอดูรายงานอะเดียแบติกสามชั่วโมงที่แล้วด้วย
- ครับ - ขอบคุณ
(ปารีสแม็กกาซีนเวิลด์ทัวร์ที่เกาหลีถูกยกเลิก)
(หลังโชอึนฮเยถูกกล่าวหาว่า ใช้อำนาจในทางที่ผิด)
(ชาวเน็ตจวกการกระทำของเธอ)
(บ้าอำนาจ ทำเกาหลีต้องอับอาย ตายซะ)
ไม่อยากเชื่อว่าคนพวกนี้จะพิมพ์อะไรแบบนี้ แค่เพราะว่าปกปิดตัวตนได้
ทำอย่างกับพิสูจน์ได้ว่าเป็นเรื่องจริง
(นางควรฆ่าตัวตาย)
ไม่น่าทำงั้นได้หรอก ไม่มีทาง
ทำไมมาเร็วจัง
ผมเอาพยากรณ์ระยะสั้นให้นักพยากรณ์คังแล้ว เอาอันนั้นไปใช้ในที่ประชุมนะครับ
นี่
จะไปใช่ไหม
- ผมจะกลับบ้าน วันนี้ผมหยุด - ไม่ใช่เรื่องนั้น
สำนักงานใหญ่น่ะ
อ๋อ สำนักงานใหญ่
ว่าแต่
ทำไมยังไม่โยนนี่ทิ้งอีกล่ะครับ
จะเอาไปใช้ซ้ำเหรอ
ประหยัดดีจริงๆ แบบนี้รวยแน่
- หัวหน้าเจ๋งที่สุด - ไอ้… นี่
ไหนบอกว่าอยากไป
ทำเป็นเล่นไปได้
โธ่เอ๊ย
(15 ปีของโชอึนฮเย - คนของฉัน)
วันนี้ฉันผ่านบ้านคุณโชมา ยังมีนักข่าวอยู่เต็มเลย
คนพวกนี้ไม่ยอมลดละเลยจริงๆ
ก็ดีแล้วที่ไปเชจู คงจะไม่เลิกกวนไปพักใหญ่
นั่นสินะ
ให้ตายสิ รูปพวกนี้
อุตส่าห์ทำงานหนักหลายปีเพื่อเตรียมงานนี้แท้ๆ
(โชยงพิล)
บังอึนจูก็ยังไม่ตอบรุ่นพี่เหรอ
ยัง ไม่รับสายเลย
อยากฟังความข้างนางจะแย่แล้ว
เรานัดนักข่าวสัมภาษณ์แก้ข่าวให้คุณโชดีไหม
คุณโชทำแล้วแต่ไม่มีใครสนใจ
ไม่มีใครฟังเราหรอก
ผู้ชายคนนั้นมาอีกแล้ว
เราบอกเขาแล้วว่าคุณไม่เคยใช้อำนาจรังแกใคร
แต่เขายังดึงดันถามเราอยู่ได้
คุณอาจจะแค่ไม่รู้ตัวก็ได้
คุณคิดผิดแล้ว
ถึงคุณโชจะดูน่ากลัว
แต่เขาแคร์เรามาก
เหรอ
งั้นเขาก็น่ากลัวสินะ
เขาเป็นแบบนั้นตอนไหน
ชอบตะคอกใส่คนอื่นใช่หรือเปล่าล่ะ
คุณก็คงเคยโดนตะคอก
เขาน่ากลัวตอนไหน
ตอนที่เราทำงานผิด
มีแค่คนบ้าเท่านั้นแหละที่ตะคอกคนบริสุทธิ์
เขาดูไม่ได้อยากรู้เลยว่าคุณเป็นคนยังไง
เหมือนเขาแค่มาฟังสิ่งที่อยากได้ยิน
ไม่แฟร์เลย คุณโช
นั่นสิ ไม่แฟร์เลย
ไม่เป็นไร ไม่ต้องโมโห
ฉันไม่เป็นไร
ขอบคุณนะที่จัดการทุกอย่างให้
ช่วงนี้ก็ยังไม่ต้องเข้าไปทำงานนะ รอดูก่อนว่าจะเป็นยังไง
โอเคค่ะ
อย่าลืมกินข้าวด้วยนะคะ
อืม แค่นี้นะ
(บังอึนจู)
ไม่รู้สิคะ
หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ สายของคุณจะถูกโอนไปยังข้อความเสียง
ซัมดัล
- อะไรเนี่ย - ซัมดัล
- ยงพิลเหรอ - ซัมดัล
เอาจริงเหรอเนี่ย
บอกแล้วไงว่าอย่าให้ใครรู้ว่าฉันอยู่นี่
- ซัมดัล - เขากำลังตามหาซัมดัลใช่ไหม
ซัมดัล
อะไรเนี่ย
เสียงยงพิลไม่ใช่เหรอ
ไม่มีทางหรอก
จริงเหรอ
ที่รัก
จริงๆ เชียวเด็กพวกนี้
มาทำอะไรตรงนี้เนี่ย
ให้ตายสิ
ที่รัก
- อะไรล่ะนั่น - นอนลง
ดีจัง
อู้ว
ซัมดัล
นี่ เจ็บนะ ตีทำไม
ทำอะไรของนาย
กำลังไล่บอกชาวบ้านเหรอว่าฉันอยู่นี่ บอกให้เก็บเป็นความลับ
ก็เก็บเป็นความลับอยู่นี่ไง
เนี่ยนะเก็บเป็นความลับ
คิดว่าฉันทำอะไรล่ะ
แล้วนี่นาย…
นายกำลังบอกให้ทุกคนรู้กันหมด
พูดเรื่องอะไร เจ็บนะ
ยัยซัมดัล
นี่
ซัมดัล
มานี่มา
วิ่งไปไหน สายจูงก็ไม่มี
เจ้าหมาน้อย
ไปหาคักคุงที่นัมดัลลีมาเหรอ
เจ้าซัมดัล
ตั้งชื่อหมาอะไรของนาย
ชื่อซัมดัลเพราะมันโตที่นี่ไง แปลกตรงไหน
แต่นั่นชื่อฉันนะ ทำไมตั้งเหมือนฉันล่ะ
ถ้างั้น ชื่อฉันก็เหมือนนักร้องคนนั้น
แต่นักร้องนั่นใช่หมาไหมล่ะ
เปลี่ยนชื่อมันเลยนะ
เปลี่ยนไม่ได้หรอก
ชาวบ้านเลี้ยงมันมาด้วยกัน
ถ้าเปลี่ยนมันก็จำชื่อไม่ได้สิ
แต่คำนำหน้าไม่เหมือนกันนะ โชซัมดัลกับหมาซัมดัล
หมาซัม…
ฉันคงต้องเปลี่ยนชื่อจริงๆ แล้วสิเนี่ย
ยังไม่ได้เปลี่ยนอีกเหรอ
ไปขอเปลี่ยน เขาไม่ได้เปลี่ยนให้เลยหรอกเหรอ
ไม่รู้ เขายังไม่ยอมให้ฉันเปลี่ยน
อย่าบอกใครล่ะ
เออ ไม่บอกหรอก ไม่ต้องห่วง
ยงพิล
ซัมดัล ทำไงดี…
หายตัวได้เฉย
- ซัมดัลอยู่นี่เหรอ - ฮะ
อยู่นี่เอง
หนูลูก
เจ้าหมาน้อย
ทำไมหน้าบวมล่ะ
ไปหาคักคุงมาอีกแล้วเหรอ
เจ้าซัมดัล
ห้ามใจจากหมาตัวผู้พวกนั้นไม่ได้สินะ
อีตาบ้านี่
- นี่ - อะไร
เห็นบทความใหม่ที่เขียนถึงซัมดัลยัง
- ฮะ - จากที่อ่านมา
รุ่นน้องยัยซัมดัลบอกว่ายัยนั่นน่ากลัวมาก
แล้วทุกคนก็เขียนแต่คอมเมนต์เกลียดชัง
เขียนแต่อะไรไม่รู้ไร้สาระ
ก็แปลกใจอยู่เนี่ย มันยังไม่กลับมาเชจูอีก
นี่
- อะไร - จะไปไหน
จะเอาไปทิ้งให้เหรอ
ได้ดิ เดี๋ยวทิ้งให้ ไม่ต้องทิ้งเองหรอก
ไม่สบายเหรอ
ฮะ
ทำอย่างกับยัยซัมดัลซ่อนอยู่แถวนี้งั้นแหละ
เฮ้ย แม่แหก อะไรวะ
อะไร…
นี่
- โทษนะครับ - มานี่
- ไง กยองแท - ฮะ
ไม่เจอกันนานเลย เป็นไงบ้าง
ซัมดัล เธอเองเหรอ
แล้วไปนั่งยองๆ ทำไมตรงกองขยะ
กลับมาแล้วเหรอ
เปล่า แค่ผ่านมา
แวะมาแล้วก็…
แวะมาเชจูเนี่ยนะ
หมายถึงมาเยี่ยมน่ะ
ไว้เจอกันนะ บาย
- นี่ - อะไร
ซัมดัลกลับมาแล้วเหรอ
คงงั้นมั้ง
- ซัมดัล - นี่
จะไปไหน มันไปแล้ว จะตามไปทำไม
หมายความว่าไง ยัยซัมดัลกลับมานะ ไม่ดีใจเหรอที่ได้เจอมัน
อ้อ จริงด้วย นายคงไม่ได้ดีใจที่เจอ
เดี๋ยวนะ
ทำไมนายดูไม่เซอร์ไพรส์เลยที่เจอ
ฮะ เซอร์ไพรส์สิ
นี่รู้อยู่แล้วเหรอ
เปล่า ก็เพิ่งรู้นี่แหละ
- มีอะไร ทำไมทำตัวแปลกๆ - หมายความว่าไง
นี่กลับมาคบกันเหรอ…
เงียบไปเลย
คอยดูเถอะ จะจับให้ได้สักวัน
โหล เฮ้ย ซัมดัลอยู่ที่นี่
ไม่ใช่หมาซัมดัล โชซัมดัล
อะไรนะ โชซัมดัลเหรอ
โชซัมดัลกลับมาเหรอ
กยองแทรู้แล้ว เดี๋ยวก็คงได้รู้กันทั้งหมู่บ้าน
บ้าจริง
นี่ แม่รู้แล้วว่าเรากลับมาทำไม
ตอนนี้ฉันกับแฮดัลกบดานกันอยู่
ไม่นะ
(ฉันเคยอยากล้มเลิกความฝัน เพราะโดนโชอึนฮเยใช้อำนาจกดขี่)
ชาฮายูล ลูกไม่น่า ไปสอนยายอ่านข่าวออนไลน์เลย
ยายควรได้รู้ค่ะแม่
ทำไมคนแถวนี้ สนใจอยากจะนินทาชาวบ้านกันขนาดนี้
ก็นั่นสิ
ว่าแต่พ่อ ทำไมแม่ต้องใส่ลองจอนวิ่งด้วย
แม่ไม่รู้เหรอ หนูยังรู้เลย
ก็วัยทองไง
เขาว่าเป็นวัยทองแล้วตัวจะรู้สึกร้อนวูบวาบ
ไม่ใช่เพราะแบบนั้นซะหน่อย
เพราะยายโมโหมากต่างหาก
ใครบอกลูก
ยายบอก
เพราะแม่ครั้งนึง
เพราะป้าครั้งนึง
แล้วครั้งนี้เพราะป้าซัมดัล
ทำไมต้องกลับมาพร้อมกันหมด แล้วทำให้แม่โมโหด้วย
ก็นักข่าวน่ะสิพ่อ ออกันอยู่หน้าบ้านเราเต็มเลย
แฉข้อมูลส่วนตัวของเราด้วย
บอกว่าพี่จินดัลเป็นอดีตลูกสะใภ้เอเอสกรุ๊ป
ว่าหนูไม่ได้แต่งงาน พูดถึงเราเสียๆ หายๆ
ไม่ได้แต่งงานเหรอ
ไม่จริงซะหน่อย
แล้วมันยังไง ถ้าจินดัลจะเคยเป็นสะใภ้ครอบครัวนักธุรกิจ
มันไม่ดีตรงไหน
พวกนั้นบอกว่าพี่จินดัลแฉ เรื่องที่พวกคนรวยใช้อำนาจข่มเหงคนอื่น
แต่น้องตัวเองดันทำซะเอง
(เอเอส ผู้เปิดประตูสู่อนาคต)
รับอะไรเพิ่มอีกไหมคะ
ขอน้ำแก้วนึงครับ
ได้ค่ะ
เอาเหล้ามา
ใจเย็นก่อนค่ะ
- หรือจะให้พังนี่ - ใจเย็นค่ะ
- ใจเย็นก่อน - งั้นก็เอาเหล้ามา
- ที่นั่งเฟิร์สคลาสประสาอะไรกัน - นั่งก่อนนะคะ
- ใจเย็นก่อนค่ะ - เอามา
- กลับไปนั่งค่ะ
บ้าจริง
คิดว่าเธอเป็นใคร
ว้าย
ฉันขอควบคุมตัวคุณ ข้อหาละเมิดกฎความปลอดภัยทางอากาศ
เอาเชือกมาหน่อย
เจ็บนะ ปล่อย
คุณคะ
คุณผู้โดยสาร
อ้อ ครับ
น้ำค่ะ
ครับ ขอบคุณ
จะบอกยังไงดีล่ะเนี่ย
ทำไมจะต้องกังวลด้วย ก็แค่บอกไปว่าไม่จริง
ฉันเป็นเหยื่อนะ
แม่
คือ หนูแค่…
ให้หนูอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นก่อน
เอาไปตาก
- ฮะ - เอาผ้าไปตาก
อ้อ
เออ แม่…
ทำไมหายหัวไปกันหมดตอนอยากให้ช่วย
อุ๊ย
ว่าแล้วเชียว
กยองแท ไอ้ปากเปราะ
แน่ใจนะว่ามันกลับมาแล้ว
บอกแล้วไงว่าเห็น
ทักกันด้วย
ประตูเปิดแง้มหน่อยนึงนี่ ซัมดัลแน่ๆ
มันอาจไม่ดีใจก็ได้ที่เจอเรา
บ้าน่า มันดีใจตัวลอยเลยตอนเจอฉัน พูดด้วยว่า "ไว้เจอกัน"
นี่น่ะเหรอดีใจจนตัวลอย "ไว้เจอกัน" เนี่ยนะ
อยู่ไหนนะ
แต่อยากเจอนะ ไม่ได้เจอตั้งแปดปีแล้ว
เพราะไอ้ยงพิลคนเดียว
ทำไมต้องเป็นแฟนกับเพื่อนวัยเด็กด้วย ถ้าจะคบก็ไม่ควรเลิกกันสิ
เราเลยต้องตัดขาดไปด้วย
ไอ้ยงพิลไม่ได้เลิกเพราะอยากเลิกสักหน่อย
แต่นายจะไปรู้อะไร นายไม่เคยคบใครเลย
รอดูไปก่อน
มันพูดว่า "ไว้เจอกัน" มันก็ต้องแปลว่าอยากเจอฉันอีกสิ
เหรอ
ให้ตายสิ กยองแทยังทึ่มเหมือนเดิมได้ยังไงเนี่ย
ฉันบอกว่าไว้เจอกัน ทำไมต้องตามมาที่บ้านด้วย
ช่างเถอะ ไปเถอะ
ป้าโคแกเริ่มใส่ลองจอน วิ่งมาราธอนแล้ว คงเครียดกันอยู่
นายไม่ใช่เหรอที่อยากเจอยัยซัมดัล
มันก็อยากเจอแหละ
แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว
เป็นฉัน ฉันก็อยากอยู่คนเดียว ไปเถอะ
แต่…
- จะไปจริงเหรอ - ไปจิบเบียร์กัน
ไม่อยู่บ้านเหรอวะ
- รู้สึกเหมือนมันกำลังจะออกมา - ช่างเถอะน่า
เฮ้ย ซังโด
เฮ้ย ซัมดัลกลับมา
ใครกลับมานะ
โชซัมดัล
ขาดไปสองสลึงแน่ไอ้นี่
- ไม่ - อย่าทำงั้นสิ
ตายๆ
ลูกจ๋า
- เห็นลูกฉันไหม - มีอะไรผ่านไปเหรอ
เวลามั้ง
ขอเกๆ
- แกได้เก - แกได้เก
- ได้จริงด้วย - แกได้เก
ไม่น่ามาเชจูเลย
อุ๊ย ผ้าห่มเย็นจัง
อะไรเนี่ย
บ้าจริง
โธ่เอ๊ย
ยังอยู่ข้างนอกกันไหมเนี่ย
ไปแล้วๆ
ขอฉันอยู่เงียบๆ
จนกว่าฉันจะไปได้ไหม
สังหรณ์ว่ากยองแทจะกลับมาอีก
บ้าจริง
เพราะยงพิลคนเดียวแท้ๆ
เฮ้อ
ว้าย
ใครน่ะ
ว้าย แกเป็นใคร
นั่นเธอเหรอ
ซัมดัล
บู…
ซังโดเหรอ
นี่
เธอจริงๆ ด้วย
ทำฉันเกือบหัวใจวาย
นายก็ได้ยินซัมดัลบอกฉัน "ไว้เจอกัน"
ก็แปลว่าอยากเจอฉันอีก
นี่ เมื่อไหร่จะโต
หมายความ…
เฮ้ย ซังโด มานี่
ไปบ้านซัมดัลมาใช่ไหม ได้เจอมันไหม
- อืม - ฮะ เจอจริงเหรอ
เออ
กะแล้วเชียว เราน่าจะรอ
เหลือแต่เราที่ยังไม่ได้เจอ
- เวร - นายก็เจอแล้วเหรอ ยงพิล
อืม เราบังเอิญเจอกัน
อ๋อ
นายโอเคหรือเปล่า
อะไร
อะไร ก็ต้องโอเคอยู่แล้วสิ
จริงๆ อย่าเว่อร์ให้มันมาก
จริงแหละ
นี่ก็ตั้งแปดปีแล้ว ไม่โอเคสิแปลก
- ไปแล้วเหรอ - อืม
โอเค ไป
- ไปไหน - ไปหาซัมดัล
- ไป - ไอ้นี่ก็ไม่ยอมลดละ
- นี่ - พอได้แล้ว
ซัมดัลตกเป็นขี้ปากชาวบ้านไปทั่วแล้ว
จะทำให้เรื่องมันแย่ลงอีกทำไม
- จริง - ฉันทำอะไร
ฉันรู้ว่ามันกำลังลำบากอยู่ นึกดูสิว่ามันจะรู้สึกยังไง
ให้ฉันไปกวนมัน ให้มันเลิกคิดเรื่องนั้นยังจะดีกว่าอีก
- ฮะ - ดีไหม
พวกนายก็เคยเจอแบบนี้มา
ทุกครั้งที่เราคนนึงกลับมาบ้าน
ทุกคนก็จะนินทาว่าเราล้มเหลวอย่างงั้นอย่างงี้
กับซัมดัลคงแย่กว่าเป็นไหนๆ
ไม่ต้องมาห้ามแล้ว
ไอ้หมอนี่ไม่รอเลย
- กลับมานั่ง - มานี่
ดื่มกัน บอกมันกลับมาด้วย
เบียร์หายไปไหนหมดนะ
เฮ้อ ดื่มกันเยอะจริงๆ
คุณโคไม่มาเหรอวันนี้
- ฮะ - ตายจริง
จะไปมีกะจิตกะใจมาได้ยังไงล่ะ ใส่ลองจอนวิ่งมาราธอนอีกแล้ว
- ตายจริง - ก็จริงนะ
บทความนั่นจริงเหรอ
- ฮะ - ฮะ
ซัมดัลผิดจริงเหรอเรื่องที่ใช้อำนาจเกินเหตุ
ใครจะไปรู้ล่ะ
เราถามได้ซะที่ไหน
แต่ซัมดัลไม่ใช่คนแบบนั้นนะ
- จริง - จริง
เรารู้ความลับดำมืดของมหาสมุทรได้
แต่เราไม่มีทางรู้ความลับดำมืดของคนได้
ถ้าเป็นงั้นจริง ฉันก็เสียใจแทนคุณโคมากเลย
ลองคิดดูสิถ้าอึนอูผิด
ทำอะไรไม่ทำ แต่ไปทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้นนะ
- ตายแล้ว - ตายๆ
โถ
ถ้าซัมดัลกลับมาด้วยอีกคนนะ
ก็แปลว่าพวกเด็กๆ ที่ไปโซล ล้มเหลวกลับมาบ้านกันหมด
- นั่นสิ - นั่นสิ
- จริง - ใช่
ถ้าซัมดัลกลับมาจริงล่ะ
คุณโคคงผิดหวังมาก
หลังจากเรื่องที่เกิดกับจินดัลกับแฮดัล
เขาก็ได้แค่หวังกับซัมดัลนี่แหละ
ถ้าซัมดัลกลับมาอีกคน
คุณโคคงจะอับอายไม่กล้าสู้หน้าชาวบ้านแน่ๆ
ไม่รู้ว่าจริงไหม
ที่ซัมดัลกลั่นแกล้งรุ่นน้องจนฆ่าตัวตาย
พยายามต่างหาก พยายามฆ่าตัวตาย
ฆ่าตัวตาย…
ทุกคนพูดถึง มันก็ต้องมีความจริงบ้างแหละ
เวรกรรม
ไม่พูดแล้ว
พวกคนแถวบ้านนี่
ใครบอกว่าฉันล้มเหลว
ฉันไม่ได้ล้มเหลวย่ะ
(ชอนชุงกิ)
ทำไมไม่รับสาย
จริงเหรอ พี่ใช้อำนาจในทางที่ผิดจริงเหรอ
ตอบสิ
อยากรู้ไปทำไม
เอาถ่านกับอย่างอื่นในชีวิตให้มันได้อย่างนี้บ้างสิ
(มาสคอตซัมดัลลี - บ้านซัมดัล)
มองอะไร
คิดว่าตลกเหรอที่ชีวิตฉันล้มเหลว
ไปเลยนะ
เลิกจ้องได้แล้ว ไปสิ
ไม่ต้องมามองเลย ไป
ทำอะไรอยู่
ตกใจหมด
ทำไมโมโหแล้วเอามาลงที่ซัมดัลล่ะ
ฮะ
ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย
แล้วจะใส่นี่บังหน้าทำไม เอาออก
บังหน้าแบบนั้น เพื่อนบ้านจะยิ่งสงสัย
สนใจเรื่องตัวเองเถอะ ไม่ต้องมายุ่ง
ขออยู่คิดอะไรคนเดียวไม่ได้เลยเหรอ
นี่ ฟังนะ
ผลักไสทุกคนออกไป
ไม่ได้ช่วยให้เธอได้คำตอบ ที่ไม่มีอยู่แต่แรกหรอกนะ
สุดท้ายเธอก็จะได้แต่คิดทำอะไรโง่ๆ
นี่ ซัมดัล
เราทุกคนเจอมรสุมในชีวิต
เธอไม่ควรคิดทำอะไรโง่ๆ ทุกครั้งที่เจอมรสุม
"คิดทำอะไรโง่ๆ" อะไรของนาย หมายความว่าไง
คืนก่อนที่ริมน้ำน่ะ
ฉันรู้ว่าเธอจะกระโดด
นี่ จะบ้าเหรอ
ฉันไม่ได้บ้านะ
ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย
ฮะ ไม่ใช่เหรอ
เมื่อวานเธอไม่ได้พยายามจะกระโดดหรอกเหรอ
เปล่า ฉันแค่เมาก็เลยเซ
น้ำตื้นแค่นั้น ฉันไม่จมด้วยซ้ำ ก็รู้นี่ว่าฉันว่ายน้ำเก่ง
เออ รู้สิ รู้ดีเลย
รู้ว่าเธอไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก
แน่นอนว่าฉันรู้
แต่ดูจากสถานการณ์ของเธอตอนนี้ ฉันก็แค่อยากคุยเรื่องนี้เฉยๆ
แล้วไปดื่มใกล้น้ำคนเดียวทำไม รู้ๆ อยู่ว่าอันตราย
- มันเรื่องอะไรของนาย - ลุกขึ้นมา ไป
ไปไหน
พวกผู้ชายกินเบียร์กันอยู่ ไปกินกับพวกมันสิ
ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันอยู่นี่
ขนาดหมายังรู้เลยว่าเธออยู่นี่
ไหนบอกไม่ได้ล้มเหลวไง
ก็ไม่ได้ล้มเหลว
งั้นก็ไปเร็ว
มาเถอะน่า เธอจะได้บอกพวกนั้นเอง
มาเถอะ
ไปแล้วนะ
คิดว่าไปเจอพวกนั้นแล้ว
เสียศักดิ์ศรีเหรอ
เราไม่สนหรอกว่าเธอกลับมาทำไม
เราแค่ดีใจที่ได้เจอเพื่อนอีกครั้ง
ฉันไม่ได้กลับมาอยู่ถาวรซะหน่อย
รู้ไหม
ฉันดีใจนะ
ดีใจที่ได้เจอเธอ
ฉันอยากรู้
ว่าเธอเป็นไงบ้าง
แล้วเป็นไงบ้าง
ดูจากอดีตของเรา
เราคงไม่ได้ดีใจอย่างจริงใจที่ได้เจอกัน
หรืออยากรู้ทุกข์สุขของกันหรอก
ก็จริงอยู่
ก็ใช่
อยากรู้อะไรอีกไหม
มีอะไรอยากถามฉันอีกไหม
ไม่มีแล้ว
งั้นเหรอ ไม่มีก็ไม่เป็นไร
ก็รู้ว่าซัมดัลเป็นยังไง หยิ่งในศักดิ์ศรีจะตาย
- มันคงไม่อยากเจอเราหรอก - เรื่องนั้นน่ะรู้
ฉันก็แค่คิดว่าเราอาจจะช่วยมันได้บ้าง
เอาจริงๆ เราก็เคยล้มเหลวกันมาก่อน
- แต่ก็อาจไม่ได้แย่แบบซัมดัล - เออ
แต่รู้ไหม
ใจนึงฉันก็ดีใจนะที่มันล้มเหลวแล้วกลับมา
- เห็นด้วยไหม - นี่
ซัมดัล
โชซัมดัล
- กยองแทหมายถึง… - ดีใจนะที่ได้รู้
ว่าพวกนายดีใจที่ฉันล้มเหลว
- ซัมดัล - ไอ้นี่มันหมายถึง…
คงอยากเห็นฉันล้มเหลวกลับมากันสุดๆ เลยสินะ
ไม่ได้หมายความอย่างนั้น
แต่เสียใจด้วยนะ
ฉันมาที่นี่แค่แป๊บเดียว
ฉันไม่ได้ล้มเหลว
ฉันไม่ใช่พวกล้มเหลว
ฉันละเบื่อกับเมืองนี้
- เฮ้ย เดี๋ยว… - เดี๋ยว ซัมดัล
โธ่เอ๊ย
ซัมดัล
ซัมดัล เดี๋ยว
คุยกันก่อน
ไอ้กยองแท
ดีใจที่ล้มเหลวกลับมาเนี่ยนะ ถามจริง
ไม่ได้หมายความว่าดีใจที่ล้มเหลว
แค่หมายถึงว่าคิดถึงมาก
ดีใจที่ได้เห็นมันกลับมา ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็เถอะ
แค่หมายถึงว่าดีใจที่ได้เจอ แค่นั้นเอง
แล้วทำไมไม่พูดแบบนี้
เวรกรรม
บ้าจริง
ถามจริง
รอด้วย
ซัมดัล เดี๋ยวก่อน
ซัมดัล มันก็แค่เรื่องเข้าใจผิด
งั้นเหรอ เข้าใจผิดงั้นเหรอ
นายก็ไม่ได้ต่างอะไรจากพวกมัน
ฉันรู้ว่านายก็ดีใจ นายแค่อยากรู้เรื่องที่ฉันล้มเหลว
พูดอะไรของเธอ
อยากรู้ว่าฉันเป็นไงใช่ไหม
แต่ละวันมีข่าวเขียนถึงฉันงอกมาเป็นสิบๆ
อยากรู้จริงๆ เหรอว่าฉันเป็นไง
คิดว่าไงล่ะ ฉันดูเหมือนฉันโอเคเหรอ
เพื่อนงั้นเหรอ
ถ้าพวกนายเป็นเพื่อนฉันจริงๆ
พวกนายจะไม่สนที่ฉันล้มเหลวกลับมา
แต่จะอยากรู้
ว่ามีคนพยายามฆ่าตัวตายเพราะฉันจริงไหม
และถ้ามันจริง ฉันทำแบบนั้นทำไม
พวกนายต้องอยากรู้เรื่องนี้สิ
คนที่ฉันไม่จำเป็น ต้องอธิบายอะไรให้ ก็เอาแต่ถาม
แต่คนที่ฉันอยากคุยด้วยไม่แม้แต่จะฟังฉัน
ไม่ถามอะไรฉันเลย
คุณยอมรับไหมครับว่าทารุณผู้ช่วยบังจริง
- ฉันไม่เคยทำแบบนั้นค่ะ - คุณทำแบบนั้นทำไม
เข้าใจผิดแล้วค่ะ ฉันไม่เคยทำแบบนั้น
ข่าวนี้จริงหรือเปล่าคะ
จริงหรือเปล่า คุณใช้อำนาจในทางที่ผิดจริงเหรอ
จริงหรือเปล่า
แม่
คือ หนูแค่…
ให้หนูอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นก่อน
เอาไปตาก
- ฮะ - เอาผ้าไปตาก
เออ แม่…
อยากรู้อะไรอีกไหม
มีอะไรอยากถามฉันอีกไหม
ไม่มีแล้ว
มันไม่จริง
ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นเลย
ข่าวพวกนั้นไม่ใช่ความจริง
ฉันไม่ได้ทำ ฉันบริสุทธิ์จริงๆ
ทำไมไม่ถามฉัน
ทำไมไม่ถามอะไรฉันเลย
ฉันบริสุทธิ์ ฉันไม่ได้ทำ
คุณโอเคไหม
แน่ใจนะ
แน่ใจนะว่าลูกเราบริสุทธิ์
แน่ใจสิ
ลูกก็แค่ทะเลาะกับแฟน
น่าจะถามลูกดู แทนที่จะมากังวล
ฉันกลัวจนไม่กล้าถาม
กลัวว่ามันจะยอมรับ
คุณเป็นแม่นะ
คุณรู้จักลูกดี
มันไปอยู่ที่อื่นมา 18 ปีแล้ว ฉันจะไปรู้ได้ไง
ไม่น่าให้มันไปแผ่นดินใหญ่เลย
ฉันบริสุทธิ์
ทำไมไม่มีใครถามฉันเลย
ทำไมพวกนายไม่ถามฉันสักคน
ฉันบริสุทธิ์ ฉันไม่ได้ทำ
ฉันบริสุทธิ์จริงๆ
ทำไมไม่ถามฉัน
ทำไมพวกนายไม่ถามฉันสักคน
ฉันบริสุทธิ์จริงๆ
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
(บทส่งท้าย)
ไม่ต้องห่วงครับ กำลังกินอยู่
- กลิ่นอะไรเนี่ย - เหม็นชะมัดเลย
ดู บะหมี่ถ้วยเต็มเลย ทำอะไรน่ะ
- ล็อกประตูด้วย จริงๆ เลย - ทำไมมืดงี้ล่ะ
บะหมี่ถ้วยอีกแล้วเหรอ กินหน่อยดิ
- ไม่ต้องกินแล้ว - นี่
ไม่ต้องกินนั่น ฉันจะทำซุปสาหร่าย
มากันทำไม
คิดว่ามาทำไมล่ะ มากินไง
ดูนี่ แมคเคอเรลเชจู
- มันแพงมากนะ - ถึงซื้อได้แค่แพ็กเดียวไง
ทำไมมันโคตรแพงเลย ที่เชจูถูกจะตาย
เราน่าจะซื้อมาอีกแพ็ก แค่นี้ไม่พอหรอก
- อึนอู - ไม่ต้องกินนี่แล้ว
- อะไร - มีอะไร
ฉันว่ากินได้ถึงวันเกิดปีหน้าแน่ๆ เลย
ใส่สาหร่ายไปเยอะขนาดไหนเนี่ย
- หมดเลย - ไม่รู้จักสาหร่ายหรือไง
จะใส่หมดซองแบบรามยอนได้ไงกันล่ะ
- ก็เพิ่งเคยทำครั้งแรก - นี่มันสาหร่ายนึ่งนี่
ใจเย็นๆ
เดี๋ยวสาหร่ายเสียใจ
- เฮ้ย น้ำลายกระเด็น - โทษที
- อี๋ - รามยอน…
- กินเยอะๆ - กินดูก่อน
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ชาอึนอู - แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ชาอึนอู
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
เป่าเลย
แล้วนี่ได้ของขวัญวันเกิดไหม
ไม่
- เหรอ - เอาอะไรมา
- อะไร - เอาอะไรมา
อะไร มีของขวัญให้จริงเหรอ
- อะไรอะ - ผีอะไรเข้าสิง
ไอ้บ้า
ให้นายนะ
- เวร - ไอ้บ้า
ขโมยมาแน่ๆ เลย
ผิดกฎหมายนะไอ้ห่านี่
ไปเอามาจากไหน รถไฟเหรอ
ไม่ได้ขโมย รู้ไหมมันยากขนาดไหนกว่าจะหาเจอ
ม้วนอื่นหมดเกลี้ยง หาม้วนใหญ่ๆ แบบนี้โคตรยาก
ฉันถังแตก ซื้อนี่ไม่ได้หรอก จะบ้าเหรอ หวังว่าจะชอบนะ
แบบนี้แสบตูดแน่เลย
- เวร - อึนอูอะ ทุเรศ
- ไอ้อึนอูผิวบอบบาง - โอ๊ย
อี๋ จะพูดทำไมเนี่ย
ใครมา
- นัดใครไว้เหรอ - เปล่านะ
เปิดเลย
- ดูนี่สิ - แม่เจ้า ฝีมือซังโด
มีกี่ตัว
ให้ไอ้พวกบ้านนอกเข้ากรุงที่ไม่มีปัญญาซื้อ
ของนายคนเดียวเลย
- เออ - สุขสันต์วันเกิด
ไอ้ซังโด
- ขอบใจนะ - ซังโด
- ได้ปลาแล้วนะ - เป็นไงบ้าง
ส่งมากี่ตัวเนี่ย
- สบายดีไหม - หอยเป๋าฮื้อล่ะ
เชจูมีอาหารทะเลเพียบ
สบายดีไหม ซังโด
ทำงานที่โซลเป็นไง วิวกลางคืนคงสวย
อย่าพูดเรื่องวิวกลางคืน จะอ้วกอยู่แล้วเนี่ย
อย่าพูดเรื่องอ้วกสิ วันนี้ฉันเพิ่งเช็ดอ้วกลูกค้ามา
อย่าพูดเรื่องลูกค้าสิ ฉันยังหางานไม่ได้เลย
อย่าพูดเรื่องงานสิ
ฉันโคตรเบื่องานพาร์ตไทม์เลย นี่ ซังโด
ให้ฉันกลับเชจูพรุ่งนี้เลยดีไหม ที่นี่โคตรแย่
อย่ามาคุยโว
คุยโวตรงไหน
ทนไม่ไหวแล้วกับชีวิตในโซล
ไอ้พวกนี้ลำบาก แต่ฉันชอบที่นี่
- มีที่อยู่ฉันใช่ไหม - เงียบๆ กันก่อน
ซังโด นายควรมาด้วยนะ
รีบๆ เลย
- มาเจอกัน - ขอบใจนะที่ส่งปลามาให้
อย่าตามฉันมา ไอ้พวกเพื่อนเลว
- จำเรื่องเมื่อคืนได้ไหม - ไม่
- บอกเองเลย - อะไร จะไปไหน
- แม่ - ซัมดัลกับยัยบังอึนจูนั่นทะเลาะกัน
- ฮะ - แม่
ไม่ได้คิดเหรอว่านายไม่ควรรับ
- โทษนะครับ - นี่ใคร
- ทำไมหมอนั่นเป็นแฟนเธอ - ฮะ
ฉันได้โปรเจกต์จากแม็กกาซีนเอ็กซ์
ต้องเป็นเรื่องอื่นแน่ๆ เรื่องอะไร
แปดปีก่อนฉันทิ้งนายเหรอ
- กลับไป เร็วสิ - นายต่างหากที่ทิ้งฉัน
สำคัญด้วยเหรอ
บ้าจริง
วุ่นวายใหญ่แล้วสิ
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ