WELCOME TO SAMDAL-RI
Pabago-bago ang tubig
Gayundin ang alaala
Isang babaeng
Sumasayaw
Nasa kabataan pa siya
Isang araw, ang dagat
Naging ina
Ang mga luha ko
Mi-ja! Ko Mi-ja!
At ang ngiti
Niyakap nitong lahat
Ako ang dagat
Isa akong ina
Puwedeng pahingi?
Mamaya.
Isa akong babae
Isa akong haenyeo
ANG KUWENTO NG DALAWANG MI-JA, HAENYEO, AT KABABAIHAN
EPISODE 9 ANG KUWENTO NG DALAWANG MI-JA
BU MI-JA
Galing siya sa Seoul, at bagong kasal siya
sa anak ni Suk, si Pan-sik.
Tuturuan siya ni Suk sumisid. Alagaan n'yo siya.
Pumunta sa Seoul si Pan-sik para sa lisensiya
tapos, may asawa na?
-Oo nga. -Oo nga.
Magsusuot din ba ako ng ganyan?
Nakakatawang tingnan.
-Parang gulong. -Ano?
-Gulong? -Akala mo, nakakatawa ka?
Hoy.
Ako si Ko Mi-ja.
Ano'ng problema niya?
Mi-ja, huwag mo siya kamayan.
Mi-ja rin ang pangalan mo?
Oo. Mi-ja rin ang pangalan ko.
Bu Mi-ja.
Naku, paano ka magsusuot ng gulong? Takot ka sa pugita.
Bu Mi-ja, bakit mo ginawa iyon? Naku naman!
Baliw ka ba?
Ibalik mo ang ulo mo!
Bumalik ka!
Ngayon na!
Dahil ba sa suot niya? Wala siyang alam.
Manahimik ka.
Makakasama na natin siya rito.
Sabing maging mabait kayo.
Ma, sino'ng nagsabing mananatili lang ako rito?
Pupunta ako sa Seoul.
At pakakasalan ko si Cho Yong-pil.
Naku. Puro Cho Yong-pil.
Si Cho Sang-tae na lang. Baliw 'yon sa 'yo.
Ayan na siya.
Mama, ano ba?
Bukambibig ni Mi-ja si Cho Yong-pil.
Pero si Nam Jin ang Elvis Presley ng Korea.
Ano'ng sinasabi mo?
Si Na Hoon-a ang Elvis Presley ng Korea.
-Si Nam Jin. -Naku.
-Sa luntiang pook -Luntiang pook
Ano'ng sinasabi mo?
May sumibol doon
Si Na Hoon-a.
Superstar si Na Hoon-a.
Hindi, si Nam Jin.
Mama.
Di ako makikipagkaibigan sa bastos at walang galang na babae.
Okay?
Ano'ng sabi mo?
Bingi ka ba?
Ano'ng sabi mo?
Si Cho Yong-pil.
Siya ang Elvis ng Korea.
Ano raw?
Hindi ko alam.
Si Yong-pil ang Elvis Presley ng Korea at ang superstar.
Hindi si Nam Jin o Na Hoon-a.
-Cho Yong-pil fan din siya? -Siguro nga.
May babaeng nagbigay sa akin Isang palumpon ng bulaklak
Si Yong-pil lang ang may kaya no'n.
Lahat ng titulo, kanya!
Maayos ang maikli niyang buhok Parang basang damo…
Yong-pil!
Hindi! Lumubog ka ulit!
Magaling!
Isa, dalawa…
Tatlo.
Dumilat ka na.
Kagaya sa akin.
Kailan ka makakahuli?
Ano'ng ginagawa mo?
Ang may 983 na boto,
si Cho Yong-pil!
Umiiyak si Yong-pil.
Oo, ganyan. Mga nasa likod, tingin dito.
-Tumingin sa camera. -Pagbati.
Tingin dito ang bride.
Pakiusap!
Ako.
Yong-pil!
Ano?
Bakit?
Mama!
Hindi kayo…
…mapaghiwalay.
Kaya ba sabay kayo nanganak?
Magkasama kami habambuhay.
Kapag lumaki sila,
magiging magbalae tayo.
Di ba, balae?
Hindi pa sapat na magkasama kayo,
gusto pang maging magkapamilya?
Naku.
Mi-ja.
Gusto mo talagang maging balae ko?
Magiging pamilya na tayo.
Oo naman.
Tingin mo, nagsisinungaling ako?
Magiging magbalae tayo,
kasama ang mga anak natin,
at protektahan sila habambuhay.
Paano kung ayaw nila?
Baka magkagusto sila sa iba.
Siguro nga.
Gusto natin, pero baka ayaw nila.
Puwes…
pareho tayong nanay nila.
Parehong nanay? Ano 'yon?
Ang mga nanay ni Yong-pil, sina Bu Mi-ja at Ko Mi-ja.
Ang mga nanay ni Sam-dal, sina Ko Mi-ja at Bu Mi-ja.
Hindi ba mas matibay 'yon kaysa kasal?
Oo nga.
Kung dalawa ang nanay nila,
kahit mauna akong mamatay
o ikaw ang mauna,
hindi sila lalaking walang nanay.
Tama ka.
Kapag nauna ako, mananatili ka sa tabi ni Sam-dal?
Oo naman.
Pati si Jin-dal.
Kapag nauna naman ako,
gusto ko sa tabi ka lang ni Yong-pil.
Oo naman. Anak ko siya.
At anak ko siya.
Yong-pil!
Mama, huwag ka magpapakapagod!
Hayaan mo na si Lola, okay?
-Uy. -Ano iyon?
Pinagagalitan ni Lola si Mama dahil kaunti ang nahuhuli niya,
kaya nagpapakapagod siya. Pero malakas ang alon ngayon.
Wag kang mag-alala.
Kasama niya si Bu Mi-ja. Ang best haenyeo ng Jeju. Wag mag-alala.
Hindi ipapahamak ni Bu Mi-ja si Ko Mi-ja.
Alam ko naman iyon.
Bu Mi-ja.
Ko Mi-ja.
-Kumusta ka? -Ayos lang.
Sige, tara na.
Puwede tayong umahon pag lumakas ang alon.
Naku, sinabi nang hindi puwede.
Sa ganitong panahon, lalakas agad ang alon.
Bakit ang kulit mo?
Bilis at bumalik na roon.
Okay? Tara na.
Makinig ka sa kanya. Mukha lang kalmado ang dagat,
pero lalakas 'yan bigla.
May bukas pa naman.
Wala rin akong nahuli kahapon.
Mauna ka na.
Huhuli pa ako.
Kapag lumakas ang alon, aahon agad ako. Sige na.
Naku.
Pagagalitan ka niya.
Uy, Ko Mi-ja.
Hintayin mo ako.
Uy, bumalik ka na.
Aahon tayo kapag lumakas na, okay?
Sige.
Mabilis lang ako.
Sang-tae!
Bilis! Bilisan mo!
Ano? Ano'ng nangyari?
Pumunta ka sa dagat, ngayon na!
Ang asawa mo…
Ang asawa mo!
Ang asawa ko?
Ano'ng nangyari sa asawa--
Nakita na siya! Sa katubigan malapit sa Samdal-ri.
Kumusta? Ayos lang siya?
Sabi, "na-rescue," kaya buhay yata.
Dadalhin siya sa Halla Hospital.
Uy, saan…
Ayan na naman siya.
Puwede nang mag-advisory?
Oo, nagbigay na ng approval ang HQ. Sabi nila, ilabas na raw.
Ano ang ibig mo…
Bakit sarkastiko ka?
Itong storm weather advisory.
Kahapon, iniulat ni Forecaster Cho ang lugar at oras
at nag-request agad ng advisory.
Sabi ng HQ, maghintay at pinatagal pa.
Kung nailabas lang agad…
Ano?
Naku. Mababaliw na naman siya.
Nag-alala siguro kayo.
Ayos ba kayo?
Paano kami magiging ayos?
Sana, ligtas si Ms. Ko.
Nawala rin siya kahapon.
Bakit di siya nag-iingat?
Magbabago ba ang dagat kung mag-iingat tayo?
Kapag may aksidente, natatakot ako.
Akala mo ba, ikaw lang ang diver na natatakot sa dagat?
Tama na. Tumayo na tayo.
Sino iyon?
Si Sang-tae ba?
Oo, si Sang-tae.
Di siya malimit pumupunta sa dagat.
-Ano kaya ang pinunta niya? -Oo nga.
Anak, bakit ka narito?
May kinuha na naman ba ang dagat?
Mama, malamig ngayon. Bakit ka narito?
Magkakasakit ka.
Uy, Ok. Si Sang-tae 'yan, hindi asawa mo.
Si Cho Sang-tae.
Manugang mo.
Sino ka?
Aalis na ako.
Ano'ng nangyari?
Wala po. Sumunod na kayo sa kanya.
Sige.
Sabi ko sa 'yo, delikado. Bakit hindi ka nakikinig?
Mama… Ano'ng gagawin namin?
Mama ko!
Ayos lang siya.
Hello?
Sam-dal, nasaan ka? Si Mama?
Ano…
Si Mama… Papunta na si Mama sa ospital.
Kasama niya si Papa.
-Sam-dal. -Walang puwesto sa ambulansiya--
Cho Sam-dal, ayos ka lang?
-Umayos ka. -Ano?
Sige.
Sam-dal, makinig ka.
Magiging maayos si Mama. Walang mangyayari.
Huwag ka mag-alala o matakot, okay?
Sam-dal. Magtiwala ka.
Walang mangyayari sa kanya. Okay?
Ayos lang siya. Naiintindihan mo?
Oo, sige.
Mama! Ano na gagawin natin?
Hae-dal, ayos lang siya.
Ayos lang siya.
Sakit sa puso?
Hindi.
Naaksidente siya habang sumisisid. Anong sakit sa puso?
Mali yata ang sinasabi n'yo.
Hindi. Iyon ang sinabi sa akin.
Tama ka.
May sakit siya sa puso.
Papa.
Sakit sa puso?
Arrhythmia ito.
Iyong puso niya,
mas mabilis ang tibok.
Ano ang tawag?
Hindi ko na maalala.
Ano ang gamot niya?
Gamot? Gamot sa puso.
Papa, ano itong sakit sa puso?
May sakit si Mama?
Tumahimik kayo!
Atrial fibrillation.
Gamot sa arrhythmia iyon.
Walong taon na siyang umiinom ng anticoagulant.
At may cardiologist siya rito.
Ang pangalan niya ay…
Si Dr. Kim Hyung-jun.
Paki-page si Dr. Kim Hyung-jun at papuntahin dito.
-Opo, Doc. -Naku.
Bakit hinayaan n'yo siyang sumisid?
Paumanhin.
Kumusta ang mama ko? Ayos na ba siya?
Oo, sa ngayon.
Delikado ito,
pero mabuti at alam ng paramedics na may sakit sa puso
kaya naalagaan siya.
I-monitor natin ang ECG niya
at hintayin na magising.
Sige, salamat.
-Doctor. -Ano?
Di ako makapaniwala.
Tayo lang ang walang alam na may sakit siya?
Bakit…
Iniinom niya ang gamot niya.
Mama.
Gising ka na ba?
-Mama. -Sandali.
-Ma, ayos ka lang? -Paumanhin, ma'am.
Makikiraan po.
-Titingnan ko siya. -Sige.
Ma'am, naririnig mo ba ako? Nasa ospital ka.
May malay na siya.
Mama.
Mama, ayos ka lang?
Gamit ni Sam-dal.
Salamat.
Natakot siguro siya nang sobra.
Nanginginig siya habang papunta roon.
Sinusubukan niyang wag umiyak sa harap ko. Hindi ko alam.
Pagkarating, sabi, puwede na akong umalis pero naiwan niya ang gamit niya.
Nakatulog ulit si Mama.
Gano'n ba?
Oo nga pala. Ito.
Salamat.
Puwede ka na rin umuwi.
Dito na muna kami. Umuwi ka na.
Ayos ka lang?
Naku.
Kumusta…
Kumusta si Ms. Ko? Ayos lang siya?
Hindi ko alam. Hinatid niya lang sila.
Gising na yata siya.
Hindi ko alam.
Si Sam-dal?
Nasa ER pa siya?
Uy, saan ka pupunta?
Nag-aalala silang lahat.
Makakagulo ka lang.
Tama ka.
Tatawag si Yong-pil.
Naroon si Yong-pil?
Oo. Dumeretso siya sa ER.
Uy, umupo ka.
Maghintay ka at wag kang OA.
Ba't ganyan kayo?
Ano?
Pag pupunta ako, OA, pero si Yong-pil, hindi?
Ano…
Iba ang samahan nila.
Ano naman? Kayo ang nagbibigay ng malisya!
Kahapon pa siya ganyan.
Kapag sina Yong-pil at Sam-dal ang pinag-uusapan, sumisigaw siya.
Wala na akong masabi.
Ano ang ginagawa mo, Bu Sang-do?
Sabi mo, di mo alam.
Sabi mo, wala kang alam.
May sakit sa puso…
ang nawawalang haenyeo.
Suriin n'yo agad ang puso at heart rate niya.
Puso muna, pakiusap.
Ano…
Bakit?
Sam-dal, Pasensiya na. Pero wala akong magawa--
Kahit sa mga normal na sitwasyon, hindi kita maintindihan.
Pero mas lalo na ito.
Di mo man lang sinabi noong nagtanong ako?
Kahit pa mukha akong sobrang abala sa sarili kong buhay
para maalagaan si Mama,
at kahit pa tingin ng iba
masama akong anak,
di ba dapat sinabi mo sa akin?
Anak niya ako.
Di 'yon ang dahilan bakit di ko sinabi.
-Ano-- -Ano nga?
Sabihin mo.
Bakit hindi mo sinabi sa akin?
Itinanong niya?
Sinabi mo ba sa kanya?
Hindi ko kaya.
Nagalit ka pa noon at sinabing wag sabihin.
Pero Mama,
di ba dapat alam ng mga anak mo na may sakit ka?
Pag nalaman nila, sisisihin nila ang sarili nila.
Mama,
sabihin na natin.
Hindi na.
Huwag mo sasabihin sa iba.
Mama.
Sasabihin ko kapag gusto ko. Okay?
Tama ka.
Alam kong dapat sinabi ko sa 'yo. Alam ko.
Pero si Mama ang pinag-uusapan natin.
Di ko siya kayang suwayin at gawin ang gusto ko.
Kahit na.
Sana, sinabi mo.
Hindi dapat siya sumisisid.
Kung sisisid ang may arrhythmia
parang hinihintay mo sila mamatay.
Walang pumigil sa kanya. Kahit si Papa o ikaw.
Araw-araw siya sa tubig.
Sa tingin mo ba
di namin siya pinipigilan?
Tama ka. Bilang anak niya, dapat sinabi ko sa 'yo.
Naiintindihan ko na galit ka. Pero alam mo?
Kung umuwi ka lang kapag bakasyon,
o kahit isang beses taon-taon,
malalaman mong may sakit si Mama.
Hindi.
Napigilan mo sana siya.
Pero di ka umuuwi.
Kaya hindi mo alam.
Sinabi kong hanapin mo si Cho Sam-dal, di ba?
Kasama roon ang Mama mo.
Tama na. Tara na, okay?
Tara. Si Mama--
Di mo alam kung bakit di ako bumabalik. O sino ang dahilan.
Hello?
Hindi.
Hindi ko kailangan.
Ba't ko kailangan ng credit card dito?
Tanong sila nang tanong.
Naku.
Mas nag-aalala ako kakahintay rito.
Buti na lang gising na siya. Ibig sabihin ligtas siya?
Oo.
Naku.
Hindi ko alam bakit ko naiisip ang nanay ni Yong-pil.
Uy.
Ba't mo babanggitin ang nanay ni Yong-pil?
Tama na.
Wala namang nangyari kay Ms. Ko.
Nag-aalala lang ako.
Noong nakaraan, si Yeong-ae.
At si Jeong-sun, tapos, nanay ni Yong-pil bago iyon.
Di naman natin alam na may mangyayari sa kanila.
Kung kailan makakalimot na tayo, doon magpaparamdam ang dagat.
Ano?
Ha-yul.
Tatawag ang lola at mama mo, okay?
Dito ka muna kasama namin.
Okay.
Sa Seoul, pag ginagabi ang mama at mga tita ko,
kina Byeol ako natutulog.
-Gano'n ba? -Gano'n ba?
Hindi n'yo po kailangang mag-alala.
Talaga?
Naku, napakabait na bata.
Malapit nang lumabas ang dolphins, pupunta muna po ako sa dagat.
Sige.
Huwag kang lalayo.
Okay.
Naku.
Di ako makapaniwala.
Sinabi mo pa sa harap ng bata.
Paano niya malalaman kung tungkol saan iyon?
Bata lang siya.
Naku.
Naku talaga.
Ang mature niya sa edad niya. Parang matanda na.
HINDI ISDA ANG MGA DOLPHIN
Narito ka ulit?
Ha-yul, di ba?
Sino'ng nagsabing ganitong oras sila lalabas?
Di lahat alam ito.
Ang lola ko.
Alam ni Lola ang lahat tungkol sa dagat.
Gano'n ba?
Haenyeo siguro siya.
Ang suwerte mo.
Sana, may kaibigan akong haenyeo.
Manong.
Ano?
Laging nakabantay si Namchun kay Oryong para protektahan ang anak niya.
Oo, dahil mama ni Oryong si Namchun.
Paano kung,
sabihin natin,
mamatay si Namchun?
Ano'ng mangyayari kay Oryong?
Sino ang poprotekta kay Oryong?
Ano?
Siguro…
May tinatawag na co-parenting ang bottlenose dolphins.
May ibang mommy dolphins na nag-aalaga ng ibang baby
kapag nawala ang mama nila.
Gano'n ba?
Kung kunin ng dagat ang lola ka,
sino'ng poprotekta sa mama ko?
Ano?
Di ko kaya pag wala ang mama ko.
At gaya ko, hindi kaya ng mama ko na wala ang lola ko.
Paano kung kunin…
Paano kung kunin ng dagat ang lola ko?
Ano'ng mangyayari sa mama ko?
Apo, tama na 'yan. Hihingalin ka.
Lola, paano mo napipigilan ang hininga mo sa ilalim?
Di ko po kaya kahit sampung segundo.
Dahil haenyeo ako.
Kaya ko nang matagal.
Naku.
Hindi ka po ba takot sa dagat?
Takot.
Paano ako di matatakot?
Siyempre, takot din ako.
Takot ka talaga sa dagat?
Pero haenyeo ka.
Tao lang din ang mga haenyeo.
Ang dagat ang pinakanakakatakot sa lahat para sa akin.
Kinuha ng dagat ang biyenan ko,
ang kapatid ko…
at…
kinuha niya rin ang kaibigan ko.
Takot na takot ako.
Paano kung kunin ng dagat ang lola ko?
Ano'ng gagawin ng mama ko?
ATRIAL FIBRILLATION ARRHYTHMIA
Magandang umaga, Secretary Ko.
Sir,
gusto ng chairman na tawagan mo si Dr. Cha ng Halla Hospital.
Bakit?
Nabalian si President Jeon Dae-ho ng AS Electronics at naospital.
Mr. Ko,
ang ganda naman ng balita mo ngayon.
Gusto ko 'yan.
Ilan ang nabali?
Hindi lang isa, di ba?
Sir?
Tahimik.
-Tawagan mo na. -Ayaw ko. Bakit?
Alam mo ba kung ilang beses niya ako pinahiya?
Sabihin mo na lang na tinawagan ko.
Hindi naman malalaman ni Tanda kung tumawag ako.
Ano kamo, lintik ka?
Ano'ng sinabi mo?
-Tanda? -Papa…
Ano ang ginagawa mo sa Jeju Island?
Tanga. Kaya ka salot sa pamilya.
Bumili ka ng bulaklak at pumunta sa ospital!
Mama.
Hindi.
Masakit!
Huwag kayong maingay. Magagalit ang iba.
Mama, muntikan ka nang mamatay!
Hindi ka aalis dito. Magpahinga ka.
At ano? Aaktong mamamatay na?
Magkakasakit lang ako lalo rito.
Magpapahinga ako sa bahay.
Mama, may sakit ka.
Habambuhay ka iinom ng gamot para sa arrhythmia.
Ano ba?
Lahat ng matatanda, umiinom na ng gamot.
Ang tatay ni Gyeong-tao, may pang-blood pressure,
sa cholesterol sa tatay ni Eun-u, at thyroid sa nanay ni Sang-do.
Lahat ng tao, may kailangang inumin sa buhay nila.
Siyam sa sampung matatanda ang may arrhythmia.
Wala ito.
Huwag kayong ganyan.
Mama naman!
Seryoso ito!
Sisisid ka, kahit sinabing delikado!
Uy.
Mama, dito ka muna nang ilang araw, okay?
Magpapa-test tayo at uuwi na. Okay?
Ano ba naman ito?
Sinabing alam ko ang katawan ko!
-Akin na iyan. -Hindi.
Mama, bakit ka ganito?
-Mama. -Huwag mo ibigay.
-Anong ginagawa mo? -Hoy!
Ko Mi-ja!
Makinig ka naman sa kanila!
Hindi ka mamamatay kung mapipirmi ka!
Di mo 'yan puwedeng gawin sa katawan mo!
Makinig ka sa mga anak mo na buong gabing gising
dahil nag-aalala sila!
At makinig ka sa asawa mo! Pakiusap!
Makinig ka naman, okay?
-Mama. -Mama.
-Pasensiya na.
Isasara ko ang pinto.
Pero gumana 'yon nang kaunti noong nakaraan.
Tapos na sana kung tumawag ka.
Mahusay kang magpakomplikado, sir.
Dahil doon, magdadala ka ng bulaklak sa kaaway mo.
Mr. Ko, ang pangit ng bulaklak.
JEON DAE-YEONG PAGALING KA
Chrysanthemums at "pagaling ka"?
Talaga ba? Lamay ko ba?
Nabaliw ka na ba simula noong divorce?
Uy, layas.
Lumayas ka.
Talaga?
Pero kakarating ko lang.
Sige, aalis na ako dahil sinabi mo.
Oo nga pala. Dae-ho.
Ribs mo lang ba? O buong katawan mo?
Bakit?
Anong "Bakit?"
Dahil narito ka na,
dapat maraming masakit sa 'yo para masulit ang ospital.
-Uy. -Aalis na ako.
Lumapit ka rito.
Baliw talaga.
Iyong ribs ko!
Secretary Ko.
Nakita mo ba mukha niya?
Mama.
Tahimik. Tumayo ka.
Tayo at humarap ka.
Mr. Ko.
Ang liit ng Jeju, 'no?
O tadhana ito?
Tara na.
ANG NAMAYAPANG SI BU MI-JA
Taxi.
-Paalam, Papa. -Paalam.
Iuwi n'yo ang mama n'yo.
-Opo. -Sige.
-Paalam. -Uuwi agad ako.
-Sige. -Ingat sa pagmamaneho.
Sino kaya?
Sino ang nagbayad ng bill sa ospital?
Baka si Yong-pil.
Si Yong-pil?
Bakit niya babayaran ang bill ni Mama?
Bakit? Kasi…
Close sila.
Sobrang close nila sa nakita ko kahapon.
Mama, narinig mo ang doctor, di ba?
Magpapahinga sa bahay. Bawal sumisid.
Oo na.
Huwag ka ganyan.
Seryoso ako. Okay?
Di ba? Sabi na, si Yong-pil.
Ano? Hindi ako.
Bakit mo binayaran ang bill ko?
Hindi nga ako.
Akin na ang account number. Ipapasa ko sa 'yo.
Mama, hindi nga ako. Di mo ba ako narinig?
Hindi nga ako.
Baka may nagkamali ng bayad.
Sinong tanga ang gagawa no'n?
Oo nga.
Hindi nga ako.
-Naku. -Dapat nakarating na sila?
Oo.
-Umalis na siya sa ospital. -Ms. Ko!
-Naku. -Ms. Ko!
Naku!
Ingat!
Kumusta ka? Ingat ka.
Ito.
-Ingat ka. -May masakit ba?
Ayos ka na ba?
Hindi ako makatulog kagabi!
-Nagpapasalamat ako. -Oo.
-Sobrang saya namin. -Oo.
-Naku. -Tama na nga.
Makakahuli ako ng lima o anim na pugita.
-Mama, ano ba? -Mama!
Kababalik mo lang.
Oo nga.
Tama sila.
Sabi nila, di puwede, Ms. Ko.
Magpahinga ka pa.
-Oo. -Makinig ka sa mga anak mo.
Nasaan si Ha-yul?
Ms. Ko!
-Uy. -Naku naman.
Ayos lang siya.
Salamat sa Diyos.
Kumusta ka? Ayos ka na ba?
May masakit ba?
Ayos lang ako.
Ha-yul, mabait ka ba sa kanila?
Hindi ako bata. Pumirmi lang ako.
Wag n'yo akong alalahanin.
Ayos lang ako, kaya magtrabaho na kayo.
Maganda siguro mag-dive bukas.
-Sige. -Mama!
-Tama na nga. -Mama--
Oo na.
Naku, kami na ang bahala.
Oo. Ms. Ko, magpahinga ka.
Makinig ka.
-Oo. -Oo.
Naku.
Gusto ulit ni Mama sumisid.
Gagawin niya iyon.
Walong taon na siya pinipigilan ng doktor.
Tingin mo, makikinig siya?
Jin-dal, anong gagawin natin? Ano?
Ano sa tingin mo? Pipigilan natin siya.
-Naku. -Oo.
Mag-isip tayo ng paraan.
Naku.
-Uy, Sam-dal. -Ano?
Ikaw.
Hiniwalayan ka niya.
Bakit mo sinasabi 'yan?
Noong naghiwalay kayo,
sabi mo, siya ang nakipaghiwalay.
Oo nga. Bakit?
Hindi ko maintindihan.
Alam ko na.
Nagsisisi kaya siya?
Kahit saan ko tingnan,
iyong mga ginagawa, sinasabi at kung ano pa 'yan ni Yong-pil…
Ano?
-Parang pag-ibig. -Buwisit.
Ano'ng sinasabi mo?
Gusto ka pa niya.
-Wag ka ngang ganyan! -Isipin mo.
Simula noong bumalik siya, nakasunod siya lagi.
Si Cheon Chung-gi, loko iyon.
Akala niya boyfriend mo 'yon kaya nagkagulo.
Sinundan ka sa Seoul.
Kung di 'yon pag-ibig,
ewan ko na lang.
-Di ba? -Oo.
Alam ko na noon pa.
Siya lang ang may di alam.
Ano'ng sinasabi n'yo?
Sobra sigurong nagsisisi si Yong-pil.
Bakit? Sa hiwalayan kasi,
iyong nakipaghiwalay ang nagdurusa.
Pero naghirap din siya noon.
Tama na nga. Masakit sa sugat ang katotohanan.
Ang awkward niya!
-Hindi nga! -Kita mo?
Wag ka tumawa. Di nga.
Ayos lang ako.
-Ayos ako. -Ganito.
Pasensiya na.
Tama na! Di nga kasi. Ano'ng problema n'yo?
Kung ano man iyon, nagpapasalamat ako kay Yong-pil.
Habang nagkakagulo tayo nang di nalalaman ang kondisyon niya,
nakahanap ng ospital si Yong-pil at tinawag ang doktor.
Alam niya ang sakit ni Mama at dinala siya roon walong taon na.
-Mali tayo. -Oo.
-Tama. -Oo.
Tama na nga!
Mula ngayon,
gagawa tayo ng paraan para ilayo siya sa tubig. Okay?
-Sige. -Sige. Ayos.
Mag-isip tayo, okay? Cheers.
-Cheers! -Cheers!
Paano kung may monthly allowance?
Sinabi ko na, pero ayaw niya tanggapin.
-Bakit? -Bakit naman?
Hindi ko alam. Sabi niya, hindi niya deserve makatanggap.
Kilala mo naman siya.
KUMPIRMADO NA ANG NG AS THEME PARK
Secretary Ko.
Ano po, sir?
Bakit ang theme park natin,
nasa Namdal-ri kahit di malaking isla ang Jeju?
Sino'ng nagdesisyon nito?
Ang chairman siguro.
Mukha nga.
Baka may mas magandang lugar.
Kailangan bang mapagdesisyunan agad?
Bakit hindi mo sinabi sa akin?
Walang pumigil sa kanya.
Tara. Mama--
Ang sama ko, 'no?
Oo.
Galit ako sa kanya kasi di niya sinabi.
Pero iba 'yong pagpapasalamat.
Siya ang nag-alaga kay Mama noong wala kami.
Sasabihin ko 'yon sa kanya.
CHO YONG-PIL
Pero bakit di ako bumisita?
Hindi sa ayaw ko. Hindi ko kaya.
Tama! Hindi ko kaya dahil sa kanya.
Tama na nga. Ayaw ko na.
Uy, lumabas ka.
Naku naman!
Bakit ang bilis mo?
Telepathy siguro.
Ano'ng sinasabi mo?
Ano…
Dahil narito ka na…
Puwede ba tayong mag-usap?
Bago iyon, umalis muna tayo.
Ano? Saan…
Forecaster Kang.
Bakit wala ang flower-print buoy sa Samdal-ri?
Sa haenyeo iyon na naaksidente.
Talaga?
Kaya pala. Kaya siguro gano'n si Yong-pil…
Sir, paano mo nakilala ang buoy ng head?
Siya ang head ng haenyeo?
Binabantayan ni Yong-pil ang buoy.
-Ano? -Ano?
laging binabantayan ni Mr. Cho ang buoy na 'yon.
Kaya rin na-rescue agad siya.
Naging forecaster ako para protektahan ang mahal ko.
Uy, tara na.
Grabeng buoy.
Pero maganda at kakaiba.
Ano ito?
Papa!
Akala ko, di natin pakikialaman ang gamit ng isa't isa?
Sang-tae, pauwi ka na?
Oo.
Ang gandang buoy.
Kanino iyan?
Kay Ms. Ko.
Noong naaksidente siya,
inanod 'to sa Namdal-ri kaya ibabalik ko.
May iba pa bang gumagamit ng floral pattern sa buoy?
Sa Samdal-ri, si Ms. Ko lang.
Paalam na!
Sige, paalam.
Naku, Yong-pil…
Pinalitan niya ng floral ang buoy ni Ms. Ko para bantayan siya?
Para maiba siya?
At siya lang ang nakakaalam sa sakit sa puso niya.
Nag-aalala siyang sumpungin siya sa tubig.
Di siya lumipat sa Seoul dahil kay Ms. Ko.
Gusto pa ba ni Yong-pil si Sam-dal?
Ano ka ba? Alam natin ang sagot diyan.
Bakit mo susukuan ang pangarap mo
para sa nanay ng babaeng di mo gusto?
Akala ko di totoo, pero hindi pa rin siya nakaka-move on.
Si Yong-pil…
Siguro, hiniwalayan niya si Yong-pil no'n dahil ayaw na sa kanya.
Pero paano na ngayon?
Tama, pero tingin ko, hindi rin siya ayaw ni Sam-dal.
-Di ba? -Oo.
Bakit pa sila nagpapaligoy-ligoy?
Naiinis ako. Walang pag-usad.
Naku.
Baka may humahadlang sa kanila,
pero di mo alam, di ba?
Naku. Base sa alon ngayon, dapat narito ito, pero wala.
Pumunta tayo roon.
Huwag mo na hanapin. Hindi na siya sisisid.
Di niya na kailangan ng buoy.
Itatapon mo ba ang camera mo dahil lang sumuko ka na?
Baliw ka ba? Mahal iyon. Itatago ko iyon.
Tama. Kahit tumigil ang mama mo, buoy niya iyon, hayaan mong siya ang
magdesisyon sa gagawin doon.
Kung hindi, mag-iikot siya bukas
kahit may sakit.
-Uy… -Ikaw…
Galit ka pa ba…
sa akin?
Hindi na. Ano lang…
Pasensiya na.
Dahil di ko sinabing may sakit siya.
Pasensiya na.
Kung ako rin naman, magagalit din ako.
Pero kahapon,
dahil sa nangyari kay Mama,
may mga nasabi akong mali.
Pasensiya na.
Pero…
hindi mo iyon kasalanan.
Nag-alala ka roon?
Siyempre. Bakit hindi?
Matapos mo akong marinig, nagalit ka't sinisi ang sarili.
Halata naman.
Salamat.
Nagpapasalamat ka, 'no?
Ako lang ang nakakaintindi sa 'yo.
Hindi.
Salamat sa pag-aalaga kay Mama at pagprotekta sa kanya.
Kahit ano man ang rason mo,
nagpapasalamat pa rin ako.
Kung ikaw nasa lagay ko…
Kung may sakit si Mama, gagawin mo rin 'yon.
Nanay ko ang nanay mo.
Nanay mo rin ang nanay ko.
Ano? Nakakahiya na ba ulit mapakinggan?
Pero lagi natin 'yong naririnig hanggang high school.
Oo nga.
Cho Yong-pil, wag mo na gagawin iyon. Okay?
Narito na ang mga anak niya. Kami na ang bahala sa kanya.
Wag mo nang alalahanin ang pamilya ko.
Kapag di ka tumigil…
Alam mo na awkward na tayo.
Paano mo nasasabi 'yan?
Ang sama mo.
Ang sama ng ugali mo. Naku.
Oo nga pala. Ikaw rin pala ang nagbayad.
-Ano-- -Bakit mo binayaran?
Sabing hindi nga ako.
Tama na. Ano'ng account number mo?
Sana nga, ako ang nagbayad.
Sige. Bayaran mo ako.
-Sabihin mo. -Bayaran mo.
Account number.
Account number ko…
Ito na lang. Gumagana 'to, di ba?
Ano ginagawa mo? Akin na. Tama na.
Hindi. Gagamitin ko ito.
Ano'ng ginagawa mo? Akin na!
Ano? Sabi mo, babayaran mo?
Akin na phone ko. Akin na.
-Ayaw. -Tama na.
Hindi ko ito babalik.
-Magsisisi ka. -Hindi.
-Magsisisi ka. -Bibili ako ng sapatos.
Sabi ko sa 'yo, magsisisi ka. Ano?
Sana, binigay mo na kasi.
-Tama na. -Bakit?
Kumain ka na. Akin 'to.
Hindi, wala akong nakain.
-Oo nga! -Hindi nga.
Akin ito.
Sabing bitiwan mo, di ba?
Ikaw… Tara dito.
Ano'ng gagawin mo?
Huli ka!
Bitaw! Wag!
Akin na.
-Akin na sabi! -Tama na!
Tumira si Park Ji-sung. Goal!
Uy, naka-score sila!
Goal!
Tara dito.
-Bakit ka tumatakbo? -Buwisit. Uy!
Ano ito? Sabihin mo. Ano ito?
Halata naman.
Tela iyan.
Tela?
Tela lang?
Di tela para sa buoy ni Ko Mi-ja?
Papa, ano--
Bakit mo siya ginawan ng buoy?
Tama na. Mag-empake ka na.
Mag-empake ka na.
Pumunta ka sa HQ.
Pumunta ka sa HQ sa Seoul!
Ano iyon?
"Galit ka pa rin sa kanya?"
Oo.
Galit ako!
Hanggang sa araw
na ipikit ko ang mata ko,
hanggang sa mamatay ako,
kamumuhian ko siya!
Kung ayaw mo sa kanya…
kailangan ako rin?
Ano?
Dapat galit ka.
Dapat, galit ka rin.
Ang nanay mo… Bakit namatay ang nanay mo?
Sino ang dahilan ng pagkamatay?
Hindi siya namatay dahil kanino!
Papa.
Hindi siya namatay dahil kanino. Alam mo iyan!
Papa…
Hindi ko siya kinamuhian.
Nang mamatay si Mama at makipaghiwalay ako,
hindi ko siya kinamuhian. Hindi ko kaya iyon.
Ikaw…
Di mo ba ako nakikita?
Pag naiisip ko ang araw na 'yon, ang sakit sa puso.
Patuloy akong nadudurog para sa nanay mo!
Paano ako?
Sa tingin mo, ayos ako?
Kinikimkim ko lang lahat dito.
Pinipigilan ko. Parang laging sasabog,
pero tinitiis ko araw-araw.
Araw-araw akong nagtitiis.
Pero ano? Hindi ko rin 'to puwedeng gawin?
Hindi mo ako hahayaan?
Naku naman.
Ikaw…
Huwag mo sabihing
gusto mo pa rin siya.
Iyon ang dahilan?
Uy.
Walong taon na.
Okay?
Sa loob ng walong taon, nasa puso niya
si Cho Sam-dal.
Naku naman.
Ang Yong-pil na 'yon…
hindi man lang pinakita.
Loko talaga.
Siya ang pinakatanga sa lahat.
Bakit ba lasing na lasing ka?
Masakit pag di ka mahal ng mahal mo.
"Hindi mahal"? Hindi.
Pag-ibig lang 'yon pag nakikita.
Palihim niya itong tinitingnan at nasasaktan.
Magtatago, titingin ulit,
at masasaktan ulit. Hindi katulad ng sinasabi mo.
Pero…
sa walong taon,
di pinuntahan ni Yong-Pil si Sam-dal.
Bakit?
Hindi siya bumisita.
Hindi siya pumunta rito.
Gugustuhin mo ba ang babaeng hindi mo nakikita?
Manyak siya.
Hindi naman gano'n ang pag-ibig.
Puso ang gamit ng lalaki, hindi naman mata.
Manyak siya. Sigurado.
-Sino'ng manyak? -Naku.
Bakit ka nagulat?
Sandali.
Ako ba 'yon?
Hindi. Hindi iyon.
-Talaga? -Wala iyon.
Bakit ka narito?
-Para bumili ng beer. -Okay.
Maaga pa. Ano'ng meron?
Lasing na lasing siya.
Si Cho Sam-dal.
Walong taon niya pinasakit ang puso ng isang lalaki.
Si Cho--
Sobrang lasing ka na. Pagod ka na. Tulog na.
Ayan.
Di ka ba bibili ng beer?
Dito na lang ako iinom.
Ayaw kong uminom sa harap ni Mama, kaya dito na lang.
Sige.
Kaya…
-Sam-dal. -Ano?
Bakit walong taon kang di umuwi sa Jeju?
Di mo binisita mga magulang mo.
Oo nga.
Pumupunta sina Mama at Papa sa Seoul para sa side dishes ko.
Oo.
Malimit nga sila sa Seoul.
-Oo. -Tama.
Bakit hindi ka namin ma-contact?
Ano…
Hindi ko naman sadya.
Abala lang ako at gano'n na ang nangyari.
Hindi naman dahil ayaw mong makita si Yong-pil,
di ba?
Ano ka ba?
Bakit ko kayo di tatawagan dahil kay Yong-pil?
-Hindi, 'no. -Di ba?
Dahil kay Yong-pil?
Dahil sa 'yo,
hindi siya pumunta sa HQ at walong taong narito.
Ang puso niya…
Nawasak ang puso niya. Alam mo 'yon?
Papatulugin ko na.
Hindi. Hayaan mo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
ANG PRIDE NG SAMDAL-RI! SI CHO YONG-PIL!
CHA EUN-U
Ano'ng gagawin natin kay Sam-dal?
Hindi kasi nanahimik si Gyeong-tae.
Ano'ng sabi niya?
Nanatili ka raw sa Jeju dahil kay Sam-dal.
Ano'ng ibig mong sabihing nanatili siya?
Ang mabait na si Cho Yong-pil,
ang lalaking si Cho Sam-dal lang ang gusto,
gusto protektahan ang mama mo, si Ms. Ko,
kaya tinalikuran niya ang pangarap niya
na pumunta sa Switzerland,
at narito siya.
Ano'ng sinasabi mo?
Ano'ng sinasabi mong nanatili siya para protektahan si Mama?
Ang flower buoy.
Alam mo kung ba't floral ang buoy ni Ms. Ko?
Walong taong nilagyan ni Yong-pil ng tela ang buoy na 'yon.
Bakit?
Para kitang-kita sa mga camera ng Meteorological Center.
Pinagpalit niya ang pangarap niya…
Walong taon niya iyong ginawa.
Ayos ka lang?
Ano'ng problema mo?
Bakit lagi mo 'yang tinatanong?
Bakit mo tinatanong kung okay ako?
Bakit mo natanong?
Bakit ka laging nag-aalala sa akin?
Bakit…
Bakit mo tinalikuran ang pangarap mo para sa nanay ko
at manatili rito? Bakit?
Bakit? Bakit mo ginawa?
Lasing ka na. Ayusin mo ang sarili mo. Bukas na ito.
Ayusin mo ang sarili mo.
Ikaw, Cho Yong-pil.
Umayos ka.
Alam mo kung ba't
di ako bumabalik sa Jeju?
Alam mo ba kung bakit imposibleng bumalik ako sa Jeju?
Bakit di ko kinausap sina Gyeong-tae, Eun-u, at Sang-do
at nagsarili na lang?
Alam mo ba?
WANG GYEONG-TAE INOM TAYO~
CHA EUN-U MASAYA AKONG MAKITA SILA! MGA KAIBIGAN
UNFOLLOW
Sinubukan kitang kalimutan.
Sinubukan kitang alisin sa buhay ko.
Bakit mo tinatanong kung okay ako?
Bakit ka nag-aalala sa akin
at inaalagaan ako?
Bakit ako…
nanghihina sa 'yo?
Nakakahiya.
Uy, Sam-dal.
Ayos ka lang?
Hanapin natin ang totoong Cho Sam-dal.
Bitiwan mo siya!
Cho Sam-dal, ayos ka lang?
Magtiwala ka. Walang mangyayari.
Ayos ka lang?
Ano'ng gagawin mo kapag umasa ako sa 'yo?
Sandali.
WELCOME TO SAMDAL-RI
Cho Sam-dal, ano'ng sabi mo?
May tsansa ba…
Dahil ba sa nangyari kahapon?
Nangyari nga 'yon.
May nakita akong nakakamangha.
-Ano? -Ano 'yon?
Hoy!
Tingin mo
mas kilala mo si Cho Jin-dal?
Di tumigil ang nadarama ko.
Ngayon, gagawin ko ang nasa puso ko.
Wag na kayong magkita.
Di ko matatanggap si Sam-dal.
Umamin ka.
Sabi mo, gusto mo ako.
At sabi ko, gusto rin kita.
Tagapagsalin ng Subtitle: EMN