(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
สายน้ำพลิ้วไหว
ความทรงจำสั่นคลอน
เด็กหญิงคนหนึ่ง
เต้นรำ
ในวัยเยาว์
วันหนึ่งทะเลนั้น
กลายเป็นแม่
โอบรับ…
มีจา โคมีจา
รอยยิ้ม
และน้ำตาทั้งหมดของฉัน
ฉันคือทะเล
ฉันคือแม่
แบ่งหน่อยสิ
เดี๋ยวให้
ฉันคือเด็กหญิง
ฉันคือแฮนยอ
(เรื่องราวของผู้หญิงสองคนที่ชื่อมีจา)
(ตอน 9 เรื่องราวของผู้หญิงสองคนที่ชื่อมีจา)
(ปี 1981)
(บูมีจา)
เขามาจากแผ่นดินใหญ่ เพิ่งแต่งงานกับพันชิก
ลูกชายของซุก
ซุกจะเป็นคนสอนเขาดำน้ำ ดูแลเขาดีๆ ล่ะ
พันชิกไปสอบใบขับขี่ที่นั่น
แต่ได้เมียกลับมาซะงั้น
- นั่นสิ - นั่นสิ
ฉันต้องใส่ชุดนี้ด้วยเหรอ
ดูตลกจัง
- เหมือนยางรถเลย - อะไรนะ
- ยางรถเหรอ - หัวเราะเหรอ
นี่ หล่อน
ฉันโคมีจา
อะไรของหล่อนล่ะเนี่ย
มีจา อย่าจับมือหล่อนนะ
อะไรนะ เธอชื่อมีจาเหมือนกันเหรอ
ใช่ ฉันชื่อมีจาเหมือนกัน
บูมีจา
ตายแล้ว จะใส่ยางรถได้ไงล่ะเนี่ย แตะปลาหมึกยังไม่ได้เลย
บูมีจา ทำแบบนั้นทำไมน่ะ ตายแล้ว
บ้าไปแล้วเหรอ
มุดกลับลงไปเดี๋ยวนี้
ดำลงไป
ให้ไว
เพราะหล่อนใส่ยางรถหรือเปล่าถึงได้หัวช้าแบบนี้
เงียบเลย
เขาจะอยู่กับเราในเมืองนี้
บอกแล้วไงว่าปรับตัวให้เข้ากันให้ได้
แม่ ใครบอกว่าหนูจะอยู่ที่นี่ต่อไปเรื่อยๆ
หนูจะไปแผ่นดินใหญ่
แล้วหนูก็จะแต่งงานกับโชยงพิล
แหม โชยงพิลกะผีสิ
แต่งกับโชซังแทไปเถอะ เขารักแกหัวปักหัวปำ
อยู่โน่นไง
แม่อะ
ว่าแต่ มีจาเอาแต่พูดว่าชอบโชยงพิล
แต่นัมจินเป็นเอลวิส เพรสลีย์ของเกาหลีเชียวนะ
พูดอะไรน่ะ
นาฮุนอาต่างหาก ที่เป็นเอลวิส เพรสลีย์ของเกาหลี
- นัมจินนี่แหละ - ปัดโธ่
- ในทุ่งหญ้าเขียว - ทุ่งหญ้าเขียว
พูดอะไรกัน
ดอกดาวกระจายบานสะพรั่ง
นาฮุนอานี่แหละ
นาฮุนอาเป็นซูเปอร์สตาร์
เปล่า นัมจินต่างหาก
แม่
หนูไม่มีวันญาติดีกับผู้หญิงไร้มารยาทแบบนั้นหรอก
เข้าใจไหม
เมื่อกี้เธอว่าไงนะ
หูหนวกเหรอ
เมื่อกี้เธอว่าไงนะ
โชยงพิลต่างหาก
เขาคือเอลวิส เพรสลีย์ของเกาหลี
อะไรล่ะเนี่ย
ไม่รู้สิ
พี่ยงพิลเป็นทั้งเอลวิส เพรสลีย์ของเกาหลี และก็เป็นซูเปอร์สตาร์ที่ดังที่สุด
ไม่ใช่นัมจินหรือนาฮุนอา
- นี่หล่อนก็เป็นแฟนโชยงพิลด้วยเหรอ - คงใช่แหละ
เคยมีเด็กผู้หญิงมอบช่อดอกไม้ให้ผม
มีแค่พี่ยงพิลที่ร้องเพลงมีระดับแบบนั้นได้
ตำแหน่งทุกอย่างเป็นของเขา
เธอไว้ผมสั้นหวีเรียบแปล้เหมือนหญ้าเปียกฝน…
(ปี 1981)
พี่ยงพิล
ไม่ได้ ดำกลับลงไป
ทำได้แล้วนี่
หนึ่ง สอง…
สาม
ลืมตา
เหมือนฉันเด๊ะเลย
เมื่อไหร่จะจับอะไรได้กับเขาซะที
ทำอะไรน่ะ
คะแนนโหวต 983 คะแนน
โชยงพิล
(ปี 1982)
พี่ยงพิลร้องไห้
ครับ อย่างนั้นเลย แถวหลังมองผมนะครับ
- มองกล้องนะครับ - ยินดีด้วยนะ
เพื่อนเจ้าสาวมองทางนี้หน่อยครับ
(ปี 1983)
ได้เถอะๆ
ผมเองครับ
พี่ยงพิล
อะไร
เป็นอะไร
แม่
(ปี 1985)
เธอสองคน…
(ปี 1986)
ตัวติดกันตลอด
ถึงได้คลอดพร้อมกันไหมนะ
เราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป
พอพวกเขาโตมา
เราจะดองญาติกัน
ใช่ไหม
สนิทกันยังไม่พออีกเหรอ
จะเป็นครอบครัวเดียวกันด้วยเหรอ
คุณพระ
มีจา
เราจะดองญาติกันจริงเหรอ
งั้นเราก็จะเป็นครอบครัวกันจริงๆ
ก็ใช่น่ะสิ
คิดว่าฉันโกหกเหรอ
มาเป็นครอบครัวเดียวกัน
อยู่ข้างๆ ลูกเรา
แล้วก็ปกป้องพวกเขาไปตลอดชีวิต
ถ้าลูกเราปฏิเสธล่ะ
พวกเขาอาจอยากแต่งงานกับคนอื่นก็ได้
ก็จริง อาจเป็นแบบนั้นก็ได้
ถึงเราจะอยาก แต่ลูกเราอาจไม่ชอบกัน
ถ้างั้น…
เรามาเป็นแม่ร่วมก็ได้
แม่ร่วมเหรอ ยังไง
ยงพิลมีแม่บูมีจากับแม่โคมีจา
ซัมดัลมีแม่โคมีจากับแม่บูมีจา
ความสัมพันธ์แบบนี้แน่นแฟ้นกว่าแต่งงานอีกนะ
ก็จริง
ถ้าพวกเขามีแม่สองคน
ต่อให้ฉันจากโลกนี้ไปก่อน
หรือเธอจากโลกนี้ไปก่อน
พวกเขาก็จะไม่ได้เป็นลูกที่ไร้แม่
ก็จริงนะ
ถ้าฉันจากโลกนี้ไปก่อน เธอจะอยู่เคียงข้างซัมดัลตลอดไปไหม
แน่นอนอยู่แล้ว
ฉันจะดูแลจินดัลด้วย
ถ้าฉันจากโลกนี้ไปก่อน
อยู่เคียงข้างยงพิลตลอดไปนะ
แน่นอนอยู่แล้ว ยังไงยงพิลก็เป็นลูกฉัน
ซัมดัลก็เป็นลูกฉัน
ยงพิล
(ปี 2002)
แม่ อย่าหักโหมล่ะรู้ไหม
ไม่ต้องสนย่านะ
- ไง - มีอะไร
ย่าเอาแต่ว่าแม่ว่าจับปลาได้น้อยกว่าคนอื่น
แม่ก็เลยโหมงานหนัก กระแสน้ำก็ทั้งแรงทั้งอันตราย
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
แม่เธอมีบูมีจา แฮนยอเบอร์หนึ่งของเชจู อยู่ด้วยทั้งคน ไม่ต้องห่วง
บูมีจาไม่มีวันปล่อยให้โคมีจา ตกอยู่ในอันตรายหรอก
อืม รู้ๆ
บูมีจา
โคมีจา
- สบายดีนะ - ดีๆ
โอเค ไปกันเถอะ
ค่อยขึ้นมาตอนกระแสน้ำแรงกว่านี้ก็ได้
ตายจริง ไม่ได้หรอก บอกแล้วไง
อากาศแบบนี้ กระแสน้ำจะพัดพรวดเข้ามาเลย
ทำไมดื้อแบบนี้ล่ะ
รีบกลับไปเลย
นะ ไป
เชื่อเถอะ ตอนนี้ทะเลดูสงบ
แต่แค่พริบตาเดียว คลื่นก็แรงได้ทันที
ยังมีพรุ่งนี้เสมอ
เมื่อวานฉันก็จับอะไรไม่ได้เลย
กลับไปก่อนเถอะ
ฉันจะทำต่ออีกสักพัก
ถ้ากระแสน้ำเริ่มแรง ฉันจะขึ้นมาทันที ไปสิ
โธ่
เดี๋ยวเขาก็ด่าเธอหรอก
นี่ โคมีจา
รอด้วย
กลับไปเถอะน่า
ถ้ากระแสน้ำเริ่มแรง เราจะขึ้นมาทันที ตกลงไหม
ก็ได้
ฉันจะรีบหานะ
โชซังแท
เร็วเข้า รีบมา
อะไร เกิดอะไรขึ้น
ไปที่ชายฝั่งเดี๋ยวนี้เลย
เมียพี่…
เมียพี่
เมียฉันเหรอ
เมียฉันทำไม…
เจอแล้วครับ แถวน่านน้ำใกล้ซัมดัลลี
เขาเป็นไงบ้าง โอเคไหม
เขาบอกว่า "ช่วยมาได้" น่าจะยังมีชีวิตอยู่ครับ
กำลังส่งตัวไปโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยฮัลลาครับ
เฮ้ย จะไป…
เอาอีกแล้ว
ประกาศเตือนสภาพอากาศได้เลยไหม
ครับ สำนักงานใหญ่เพิ่งอนุมัติ บอกให้ประกาศตอนนี้ได้เลย
หมายความ…
ทำไมน้ำเสียงประชดแบบนั้นล่ะ
ก็คำเตือนพายุนี้น่ะ
เมื่อวานนักพยากรณ์โชรายงานพื้นที่กับเวลา
และขอให้มีการแจ้งเตือนสภาพอากาศแล้ว
แต่สำนักงานใหญ่บอกให้รอดูก่อน แล้วไม่ยอมอนุมัติให้
ถ้าเราประกาศตรงเวลา…
หา
ปัดโธ่ เขาได้คลั่งอีกแน่ๆ
(ตำรวจ)
พวกคุณคงกังวลกันมาก
โอเคกันหรือเปล่า
ทำไมเราจะไม่โอเคล่ะ
หวังว่าคุณโคจะไม่เป็นไร
เมื่อวานเขาก็ไปแนวปะการังด้วย
เขาน่าจะระวังให้มากกว่านี้สิ
ถ้าเราระวังกว่านี้ แล้วทะเลมันจะเปลี่ยนไหมล่ะ
ทุกครั้งที่มีอุบัติเหตุ ฉันก็กลัวขึ้นมาทุกที
มีใครบ้างที่ดำน้ำแล้วไม่กลัวทะเล
พอเถอะ ลุกแล้วไปกันเถอะ
ตรงโน้นใคร
ซังแทไม่ใช่เหรอ
ใช่ ซังแท
เขาไม่ค่อยมาจุดพักสักเท่าไหร่นี่
- ไม่รู้ทำไมถึงมา - นั่นสิ
ที่รัก คุณมาทำอะไรเหรอ
ทะเลพรากใครไปอีกแล้วเหรอ
แม่ ยังหนาวอยู่เลยนะ ออกมาที่นี่ทำไม
เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
ยายอ๊ก นั่นซังแท ไม่ใช่สามียายนะ
โชซังแทน่ะ
ลูกเขยยาย
คุณเป็นใครเหรอ
ไปดีกว่า
มีอะไรล่ะ
เปล่าครับ ตามแม่ไปเถอะ
ได้สิ
บอกแล้วว่ามันอันตราย ทำไมไม่ฟังเลย
แม่… ทำไงดี
โธ่แม่
ไม่เป็นไรนะ
ฮัลโหล
ซัมดัล อยู่ไหน แม่ล่ะ
เอ่อ…
แม่กำลังไปโรงพยาบาล
พ่ออยู่กับแม่
- ซัมดัล - ไม่มีที่ในรถพยาบาล…
โชซัมดัล โอเคไหม
- ตั้งสติหน่อย - ฮะ
โอเค
ซัมดัล ฟังนะ
แม่จะไม่เป็นอะไรทั้งนั้น
อย่าคิดมากหรือกังวลเกินเหตุ โอเคไหม
ซัมดัล เชื่อฉัน
แม่จะไม่เป็นไร โอเคไหม
ไม่เป็นไร เข้าใจไหม
อืมๆ
แม่จะเป็นอะไรหรือเปล่าพี่
แฮดัล ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
โรคหัวใจเหรอ
ไม่มีทาง
แม่ฉันประสบอุบัติเหตุ ตอนดำน้ำต่างหาก โรคหัวใจอะไร
คุณได้ข้อมูลผิดแล้ว
ไม่นะครับ ผมได้รับข้อมูลมาแบบนี้
ถูกแล้วครับ
เขาเป็นโรคหัวใจ
พ่อ
โรคหัวใจเหรอ
แม่เป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ
หัวใจของแม่
เต้นเร็วกว่าคนอื่น
เรียกว่าอะไรนะ
อยู่ๆ ก็จำไม่ได้
แล้วยาที่กินอยู่ล่ะครับ
ยาเหรอ ก็ยารักษาโรคหัวใจ
พ่อ เรื่องโรคหัวใจนี่มันยังไง
แม่ป่วยเหรอ
เงียบไปก่อน
หัวใจเต้นพลิ้วครับ
กินยารักษาหัวใจเต้นผิดจังหวะอยู่
แล้วก็กินยาต้านการแข็งตัวของเลือด มาประมาณแปดปีแล้ว
เขามาหาหมอโรคหัวใจที่นี่ด้วย
หมอชื่อ…
หมอหัวใจชื่อคิมฮยองจุน
เรียกหมอคิมฮยองจุน ถามว่ามาหาคนไข้ตอนนี้ได้ไหม
- ค่ะ - แล้วนี่
คุณปล่อยให้เขาดำน้ำได้ยังไงครับ ทั้งที่หัวใจเต้นผิดจังหวะ
เดี๋ยวนะคะ
แม่ฉันเป็นยังไงบ้าง แม่โอเคไหม
ครับ ตอนนี้ไม่เป็นไร
แต่ดีที่ไม่เป็นอันตรายกว่านี้
หน่วยกู้ชีพรู้ว่าคนไข้เป็นโรคหัวใจ
เลยดูแลอย่างดี
หมอขอสังเกตดูคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
แล้วรอคนไข้ฟื้นก่อน
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
- หมอครับ - ครับ
จะบ้าตาย
มีแค่เราเหรอที่ไม่รู้ว่าแม่ป่วย
ทำไมเป็นแบบนี้…
ก็กินยาอยู่ตลอด
แม่
แม่ฟื้นแล้วเหรอ
- แม่ - เดี๋ยว
- แม่โอเคไหม - โทษนะครับ
ขออนุญาตนะครับ
- หมอขอดูอาการก่อน - ค่ะ
ได้ยินไหมครับ ตอนนี้คุณกำลังอยู่โรงพยาบาล
คนไข้ได้สติแล้ว
แม่
แม่โอเคไหม
นี่ของซัมดัล
ขอบใจ
มันคงกลัวมาก
ตัวสั่นตลอดทางเลยตอนไปที่เกิดเหตุ
มันพยายามกลั้น ไม่ให้ร้องไห้ต่อหน้าฉัน อย่าให้พูดเลย
พอเราไปถึง มันบอกให้ฉันไป แต่ลืมมือถือกับของไว้
แม่หลับอีกรอบแล้วละ
เหรอ
อะนี่
ขอบใจนะ
นายเองก็ไปเถอะ
เราจะอยู่ดูแม่เอง ไปเถอะ
เธอโอเคไหม
เฮ้อ
ป้า…
ป้าโคเป็นไงบ้าง โอเคไหม
ไม่รู้ ไอ้อึนอูแค่ไปส่งที่โรงพยาบาลเฉยๆ
เหมือนจะฟื้นแล้ว
แต่ไม่รู้รายละเอียด
แล้วซัมดัลล่ะ
อยู่ห้องฉุกเฉินใช่ไหม
เฮ้ย จะไปไหน
ครอบครัวนั้นกำลังเสียขวัญนะ
นายจะไปกวนเอาเปล่าๆ
เออ ถูกของนาย
ยงพิลอยู่นั่น เดี๋ยวคงโทรมา
ยงพิลอยู่ด้วยเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ รีบไปห้องฉุกเฉินทันทีเลย
นั่งก่อน
รอกับเรานี่แหละ อย่าให้มันเว่อร์
อะไรของพวกนาย
อะไร
ถ้าฉันไปกลายเป็นว่าฉันเว่อร์ แต่ไอ้ยงพิลกลับไม่นับเหรอ
ฉันหมายถึง…
ก็สองคนนั้นมีอะไรพิเศษต่อกัน
พิเศษตรงไหน นายทำให้สองคนนั้น ดูเป็นแบบนั้นต่างหาก
มันทำตัวแปลกๆ ตั้งแต่เมื่อวานละ
พอพูดถึงยงพิลกับซัมดัลทีไรก็ตะคอกเราตลอด
คุยด้วยไม่ได้เลย
มัวทำอะไรอยู่ บูซังโดเอ๊ย
ไหนบอกไม่รู้
ไหนบอกไม่รู้อะไรเลย
แฮนยอที่หายไป
เป็นโรคหัวใจครับ
ช่วยตรวจชีพจร กับอัตราการเต้นของหัวใจทันทีที่พบด้วย
ตรวจหัวใจก่อนเลยครับ
ฉัน…
ทำไมกันล่ะ
ซัมดัล ฉันขอโทษ แต่ฉันไม่มีทางเลือกจริงๆ…
ขนาดในสถานการณ์ปกติ บ่อยครั้งฉันก็ไม่เข้าใจนาย
แต่ครั้งนี้ฉันไม่เข้าใจจริงๆ
ทำไมไม่บอกฉันตอนที่ฉันถามนาย
ถึงฉันจะดูเหมือนลูกสาวที่มัวยุ่งกับชีวิตตัวเอง
เกินกว่าจะดูแลแม่ได้
และถึงฉันจะดูเหมือน
ลูกสาวที่ไม่ดี
แต่นายก็ควรจะบอกฉันอยู่ดีไหม
ฉันเป็นลูกแม่นะ
ที่ฉันไม่บอกเธอมันไม่ใช่เพราะแบบนั้น
- คือ… - แล้วเพราะอะไร
ฮึ
ทำไมไม่บอกฉัน
ซัมดัลเหรอ
แกบอกซัมดัลเหรอ
ผมบอกไม่ได้
ก็แม่เคยเหวี่ยงแล้วห้ามไม่ให้ผมบอกนี่
แต่แม่
ลูกแม่ไม่ควรได้รู้เลยเหรอว่าแม่ตัวเองป่วย
นึกดูสิว่าถ้ามารู้ทีหลัง ลูกแม่จะโทษตัวเองขนาดไหน
แม่
บอกพวกเขาตอนนี้เลยเถอะ
ลืมไปซะ
อย่าบอกใครเรื่องนี้
แม่
ฉันจะบอกเองถ้าฉันตัดสินใจแล้ว เข้าใจไหม
จริงของเธอ
ฉันรู้ฉันน่าจะบอกเธอไป ฉันรู้
แต่เรากำลังพูดถึงแม่อยู่นะ
ฉันจะไม่ฟังแม่แล้วทำตามอำเภอใจไม่ได้
ถึงงั้นก็เถอะ
นายก็น่าจะบอกฉัน
แม่ไม่ควรไปดำน้ำ
คนที่เป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะลงน้ำ
ก็เหมือนลงน้ำพร้อมกับระเบิดเวลา
ทั้งพ่อ ทั้งนาย ไม่มีใครห้ามแม่เลย
แม่ลงน้ำทุกวันทั้งที่มันอันตรายมาก
เธอคิดเหรอ
ว่าเราไม่พยายามห้ามแม่
ใช่ ในฐานะลูก เธอควรได้รู้อาการป่วยของแม่
ฉันเข้าใจว่าทำไมเธอโกรธ แต่รู้ไหม
ถ้าเธอกลับบ้านช่วงวันหยุดเทศกาล
หรืออย่างน้อยปีละครั้ง
เธอก็คงจะรู้ไปแล้วว่าแม่ป่วย
ไม่สิ
เธอก็คงจะห้ามแม่ไม่ให้ไปดำน้ำ
แต่เธอไม่เคยมาเลย
เธอถึงไม่รู้
ฉันขอให้เธอค้นหาโชซัมดัลใช่ไหม
แม่ก็เป็นส่วนหนึ่งในนั้น
ช่างเถอะ ไปก่อนดีกว่า
ไปดูแม่กัน
นายไม่รู้เหตุผลหรอก ว่าเป็นเพราะใคร ฉันถึงไม่กลับมา
ฮัลโหล
ไม่ค่ะ
ไม่เอาค่ะ
ฉันจะเอาบัตรเครดิตมาทำอะไรที่นี่
ถามจะให้ทำอยู่ได้
เฮ้อ
ได้แต่รอฟังข่าวแบบนี้ ฉันจะเป็นบ้าแล้วนะ
อย่างน้อยคุณโคฟื้นแล้ว ก็แปลว่าพ้นขีดอันตรายแล้วใช่ไหม
ใช่
เฮ้อ
ไม่รู้ทำไมฉันเอาแต่คิดถึงแม่ยงพิลวันนี้
นี่
จะพูดถึงแม่ยงพิลทำไมตอนนี้
อย่าพูดบ้าๆ สิ
ไม่ใช่ว่าคุณโคจะเป็นอะไรไปซะหน่อย
ก็กลัวว่าจะเป็นน่ะสิ
สองปีก่อนก็เกิดกับยองแอ
ก่อนหน้านั้นก็เกิดกับจองซุน แล้วก็กับแม่ยงพิล
ใช่ว่าเราจะรู้ล่วงหน้าสักหน่อย ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
ทุกครั้งที่ฉันพยายามจะลืม ทะเลก็พรากคนไปอีก
อะไร
ฮายูล
เดี๋ยวยายหนูกับแม่หนูก็จะโทรหาเราแล้วนะ
อยู่กับพวกยายๆ อีกแป๊บนึงนะ
ค่ะ
ที่โซล ตอนที่แม่กับป้าๆ หนูกลับบ้านดึก
หนูก็จะไปนอนบ้านบยอลอยู่บ่อยๆ
- อ๋อ - อืม
ยายไม่ต้องเป็นห่วงหนูหรอกค่ะ
งั้นเหรอจ๊ะ
แหม น่ารักจังเด็กคนนี้
ได้เวลาโลมาออกมาแล้ว หนูไปทะเลแป๊บนะคะ
ไปสิจ๊ะ
แต่อย่าไปไกลเกินล่ะ
ค่ะ
ให้ตายสิ
เหลือเกินจริงๆ ยัยนี่
พูดแบบนั้นต่อหน้าเด็กได้ไง
เขาจะไปรู้ได้ไงว่าฉันพูดเรื่องอะไร
ยังเด็กอยู่เลย
ให้ตายเถอะ
โธ่
เขาดูเป็นผู้ใหญ่มาก เหมือนผู้ใหญ่เลย
(โลมาไม่ใช่ปลา)
มาอีกแล้วเหรอ
ฮายูลใช่ไหม
ใครบอกหนูว่าโลมาจะโผล่มาเมื่อไหร่
ไม่ใช่ทุกคนนะที่รู้
ยายหนู
ยายหนูรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับทะเล
อ๋อ
ยายหนูเป็นแฮนยอแน่เลย
หนูโชคดีนะเนี่ย
ลุงอยากเป็นเพื่อนกับแฮนยอบ้าง
คุณลุงคะ
หือ
นัมชุนอยู่เคียงข้างและคอยปกป้องโอรยงเนอะ
ใช่ เพราะนัมชุนเป็นแม่โอรยง
แล้วถ้าเกิดว่า
บังเอิญว่า
นัมชุนตายล่ะคะ
โอรยงจะทำยังไงคะ
ใครจะปกป้องโอรยง
ฮะ
เอ่อ…
โลมาปากขวดมีพฤติกรรม ที่เรียกว่าการเลี้ยงดูร่วมกันอยู่
แม่โลมาตัวอื่นจะดูแลลูกโลมา
ที่เสียแม่ไป
อ๋อ
แล้วถ้าทะเลพรากยายหนูไป
ใครจะปกป้องแม่หนูคะ
ฮะ
หนูอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีแม่
เหมือนกันกับหนู แม่หนูก็อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มียาย
ถ้าทะเล…
ถ้าทะเลพรากยายหนูไปล่ะ
แม่หนูจะทำยังไง
หลานเอ๊ย พอได้แล้ว เดี๋ยวก็หอบแฮกหรอก
ยายคะ ยายกลั้นหายใจใต้น้ำนานขนาดนั้นได้ไงคะ
แค่สิบวิหนูยังกลั้นไม่ได้เลย
เพราะยายเป็นแฮนยอไงล่ะ
ยายกลั้นหายใจได้นาน
ว้าว
ยายไม่กลัวทะเลเหรอ
หนูกลัวทะเล
มันจะไม่น่ากลัวได้ไงล่ะ
แน่นอนว่ายายก็กลัวทะเลเหมือนกัน
ยายก็กลัวทะเลจริงเหรอ
แต่ยายเป็นแฮนยอนะ
แฮนยอก็เป็นคนเหมือนกัน
สำหรับยาย ทะเลคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกแล้ว
ทะเลพรากแม่สามีของยายไป
พรากน้องสาวยายไป
แล้วก็…
พรากเพื่อนเก่ายายไปด้วย
ยายกลัวมันมากๆ เลย
ถ้าทะเลพรากยายหนูไปล่ะ
แม่หนูจะทำยังไง
(โรคหัวใจเต้นพลิ้ว ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ)
อรุณสวัสดิ์ เลขาโค
ประธานจอน
ซีอีโออยากให้คุณโทรหาหมอชา โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยฮัลลาครับ
ทำไมเหรอ
ประธานจอนแดโฮของเอเอสอิเล็กทรอนิกส์ ซี่โครงหักและรักษาตัวที่โรงพยาบาลอยู่ครับ
เลขาโค
คุณบอกข่าวที่สนุกและสะใจมากแต่เช้าเลยนะ
อย่างที่ผมชอบเลย
หักกี่ซี่ล่ะ
หวังว่าจะไม่ใช่ซี่เดียวนะ
ประธานครับ
หยุดพูดดีกว่าครับ
- โทรหาเขาเถอะครับ - ไม่ ทำไมจะต้องโทรด้วย
ไอ้หมอนั่นทำผมขายหน้ามาไม่รู้กี่รอบ
บอกพ่อไปว่าผมโทรแล้ว
ไอ้แก่นั่นไม่มาเช็กหรอกว่าผมโทรจริง
อะไรนะ ไอ้ลูกเวร
เมื่อกี้ว่าอะไรนะ
- ไอ้แก่เหรอ - พ่อ…
หลายวันมานี้แกมัวทำอะไรอยู่ที่เกาะเชจู
ไอ้โง่ เพราะแบบนี้ไง แกถึงได้เป็นแกะดำของครอบครัว
ซื้อดอกไม้แล้วไปโรงพยาบาลซะ
แม่
ไม่ให้
เจ็บนะ
เสียงดังกันจริงๆ เดี๋ยวคนก็ด่าเปิงหรอก
แม่เกือบตายแล้วนะเมื่อวาน
ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น แม่ต้องพักนะ
ทำไม แม่ต้องนอนบนเตียงเหมือนใกล้ตายงั้นเหรอ
อยู่ต่อก็ดีแต่จะทำให้แม่ป่วยกว่าเดิม
ไปพักที่บ้านก็ได้
แม่ แม่ป่วยนะ
แม่ต้องกินยาโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะไปตลอดชีวิต
อย่าเว่อร์ไป
คนวัยแม่ก็กินยากันทั้งนั้นแหละ
พ่อกยองแทกินยาความดัน
พ่ออึนอูกินยาลดไขมัน แม่ซังโดกินยาไทรอยด์
ทุกคนมียาที่ต้องกินไปตลอดชีวิต
แม่มั่นใจว่าคนวัยแม่เก้าในสิบคน ก็เป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ
มันไม่ได้ร้ายแรงอะไร
ไม่ต้องเว่อร์เกิน
แม่อะ
มันร้ายแรงนะ
แม่ไปดำน้ำทั้งที่รู้ว่าอันตราย
นี่
แม่ อยู่ที่นี่ต่อสักสองสามวัน นะ
ให้หมอตรวจก่อนแล้วค่อยกลับบ้าน นะ
ให้ตายเถอะ
บอกแล้วไง ฉันรู้ร่างกายฉันดีที่สุด
- เอามา - ไม่ให้
แม่เป็นอะไรของแม่
- แม่ - ไม่ต้องเอาให้
- ทำอะไรเนี่ย - นี่!
โคมีจา
ฟังลูกสักครั้งเถอะ
อยู่ต่ออีกสองสามวันมันจะตายเหรอ
อย่าบั่นทอนร่างกายตัวเองแบบนี้
เลิกดื้อแล้วฟังลูกที่นั่งตาค้างทั้งคืน
เพราะเป็นห่วงคุณบ้าง
แล้วก็ฟังสามีของคุณด้วย ขอละ
ยอมฟังเราดีๆ เถอะน่า
- แม่ - แม่
- ขอโทษด้วยนะครับ
ผมปิดประตูเอง
คราวก่อนก็ได้ผลนิดนึงแท้ๆ
(ดอกไม้)
โทรสายเดียวก็จบเรื่องแล้ว
แต่คุณดันถนัดทำเรื่องให้มันยุ่งยาก
คุณเลยต้องไปเยี่ยมศัตรูตัวฉกาจ พร้อมตะกร้าดอกไม้นี่เลย
เลขาโค คุณเลือกดอกได้แย่มากเลย
(จากจอนแดยอง ขอให้หายไวๆ)
ดอกเบญจมาศกับ "ขอให้หายไวๆ"
ล้อเล่นหรือเปล่า นี่งานศพฉันเหรอ
ตั้งแต่หย่าก็เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
นี่ ไสหัวไป
ไส… ไสหัวไปเดี๋ยวนี้
งั้นเหรอ
แต่เพิ่งมาเองนะ
แต่ในเมื่อพี่ขอให้ผมไป ผมก็คงต้องไป
อ้อ พี่
แค่ซี่โครงเหรอ ส่วนอื่นโอเคไหม
ทำไม
"ทำไม" อะไรกัน
ไหนๆ พี่ก็อยู่นี่แล้ว
บาดเจ็บอีกจะดีกว่านะ จะได้คุ้มค่ารักษาพยาบาล
- นี่ - ไปละ
มานี่เลย
ไอ้ประสาทกลับ
โอ๊ย ซี่โครงฉัน
เลขาโค
เห็นหน้ามันไหม
แม่
เงียบๆ ยืนตรง
ยืนตรง มองตรงไป
เลขาโค
เกาะเชจูนี่มันเล็กจัง
หรือเป็นชะตาฟ้ากำหนด
ไปเถอะ
(บูมีจาผู้ล่วงลับ)
แท็กซี่
- เจอกันพ่อ - บายค่ะ
พาแม่กลับบ้านดีๆ ล่ะ
- ค่ะ - ค่ะ
- เจอกันนะ - พ่อจะรีบกลับ
- ค่ะ - ขับรถดีๆ นะคะ
ใครกันนะ
ใครเป็นคนจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้
ยงพิลแน่เลย
พี่ยงพิลเหรอ
เขาจะจ่ายให้ทำไม
คิดว่าทำไมล่ะ ก็เพราะ…
เขากับแม่สนิทกันมาก
สนิทกันสุดๆ จากที่ฉันเห็นเมื่อวาน
แม่ ได้ยินที่หมอบอกใช่ไหม
ไปพักที่บ้าน ห้ามดำน้ำ
รู้แล้วน่า
เลิกทำเป็นเล่นได้แล้ว
หนูพูดจริงนะ
เห็นไหม บอกแล้วว่าเป็นยงพิล
ฮะ เปล่านะ ผมไม่ได้จ่าย
จ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แม่ทำไมล่ะ
ไม่ใช่ผม
เอาเลขบัญชีมา เดี๋ยวแม่โอนให้
จะให้ผมบอกอีกกี่ครั้ง ไม่ใช่ผม
ไม่ใช่ผมจริงๆ
คงมีคนจ่ายผิดแหละมั้ง
ไอ้โง่ที่ไหนจะทำพลาดขนาดนั้น
นั่นสิ
ไม่ใช่ผมจริงๆ
- คุณพระ - ต้องมาได้แล้วสิ
อืม
- เขาออกจากโรงพยาบาลมาแล้ว - คุณโค
- คุณพระช่วย - คุณโค
คุณพระ
ระวังนะ ระวัง
เป็นยังไงบ้าง ระวัง
นั่งก่อน
- ระวังนะ - เจ็บมากไหม
ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ ใช่ไหม
เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับเลย
- แต่ดีใจมากเลย - ใช่
- โล่งอกกันหมด - อืม
- คุณพระ - อย่ามาเว่อร์
ฉันออกไปดำน้ำจับปลาหมึกห้าหกตัวตอนนี้ยังได้
- แม่อะ เอาดีๆ - แม่
แม่เพิ่งกลับมาเองนะ
นั่นสิ
ก็จริงนะ
ดำน้ำไม่ได้นะ คุณโค
ต้องพักก่อน
- ใช่ - ใช่ ฟังลูกสาวบ้างนะ
ฮายูลอยู่ไหนเหรอคะ
คุณโค
- ไง - ไง คุณพระช่วย
ไม่เป็นไรแล้ว
คุณพระ
เป็นยังไงบ้าง ไม่เป็นไรใช่ไหม
ยังเจ็บอยู่ไหม
ฉันไม่เป็นไร
ฮายูล เป็นเด็กดีกับยายหรือเปล่าจ๊ะ
หนูไม่ใช่เด็กแล้ว หนูอยู่เงียบๆ เป็น
ไม่ต้องห่วงหรอก
ไม่เป็นไรแล้ว กลับไปทำงานกันเถอะ
พรุ่งนี้ดูเหมาะดำน้ำนะ
- จ้า - แม่
- หยุดเลยนะ - แม่…
จ้าๆ
โธ่ เราจัดการเอง
ใช่ คุณโค ไปพักเถอะนะ
ฟังลูกบ้าง
- ใช่ - ใช่
แม่ต้องไปดำน้ำอีกแน่เลย
ไปแน่
หมอพยายามห้ามมาแปดปี
คิดเหรอว่าแม่จะฟังเรา
พี่ เราจะทำไงกันดี ทำไงดี
อะไร ก็ห้ามแม่ไง
- เฮ้อ - อืม
เราต้องหาทาง
จริงๆ เลย
- นี่ ซัมดัล - อะไร
เธอ
ยงพิลทิ้งเธอ
ทำไมอยู่ๆ พูดเรื่องนี้ล่ะ
แปดปีก่อนตอนที่เธอเลิกกัน
เธอบอกว่าเขาทิ้งเธอ
ใช่ แล้วยังไงล่ะ
ไม่เข้าใจเลย
อ๋อ
เขาเสียใจที่ทิ้งนางเหรอ
ไม่ว่าจะดูยังไง
พฤติกรรม คำพูด การกระทำต่างๆ ของยงพิลล้วนแต่เป็นเพราะ…
เพราะอะไร
- เพราะรัก - โอ๊ย
พูดอะไรเนี่ย
ก็ฉันคิดว่าเขายังชอบเธอ
- บ้าเหอะ - ฟังนะ คิดดูสิ
ตั้งแต่ที่นางกลับมา เขาก็อยู่กับนางตลอด
ชอนชุงกิ ไอ้เลวนั่น
เข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นแฟนเธอ เลยเอะอะโวยวายใหญ่
เขาตามเธอไปโซลด้วย
ถ้าไม่ใช่เพราะรัก
ก็ไม่รู้แล้วว่าอะไร
- ใช่ไหม - อืม
ฉันรู้มาแต่แรกแล้ว
นางเป็นคนเดียวที่ไม่รู้
พูดอะไรของเธอ
ฉันแน่ใจว่าพี่ยงพิลเสียใจมากที่ทิ้งพี่
ทำไมน่ะเหรอ ก็การเลิกกัน
คนที่บอกเลิกจะเป็นคนที่เจ็บกว่าทีหลัง
แต่นางเฮิร์ทมากนะตอนที่โดนทิ้ง
แหม อย่าเพิ่งซ้ำเติมกันสิ
นางพูดได้ไม่เต็มปากเนอะ
- ไม่เฮิร์ทย่ะ - เห็นไหม
หัวเราะอะไร ไม่ได้เสียใจเหอะ
เปล่าเลยจ้า สบายดี
- สบายดี - เอางี้
ฉันขอโทษ
พอเลยนะ ไม่ได้เสียใจ อะไรของพวกเธอ
แต่จะยังไงก็เถอะ ก็รู้สึกขอบคุณพี่ยงพิลนะ
ตอนที่เราสร้างปัญหา โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่เป็นโรคนี้
พี่ยงพิลหาโรงพยาบาลแล้วก็แนะนำหมอให้
แปดปีก่อนพี่ยงพิลก็พาแม่ไปโรงพยาบาล
- พวกเราผิดกันหมดแหละ - อืม
- เต็มประตู - อืม
เลิกพูดเรื่องนั้นเถอะ
จากนี้ไป
เรามาหาทางทำให้แม่วางมือกันดีกว่า
- ได้ๆ - โอเค มา
เราต้องหาทางให้ได้ โอเคนะ ชน
- ชน - ชน
ส่งเงินให้แม่ทุกเดือนดีไหม
ฉันเคยจะเอาให้แล้ว แต่แม่บอกว่าจะไม่รับ
- ไม่รับเหรอ - ทำไม
ไม่รู้สิ แม่เอาแต่บอกว่า แม่ไม่ได้ทำอะไรที่คู่ควรจะได้
แม่พูดแบบนั้นตลอด
(สวนสนุกเอเอสขึ้นที่นี่แน่)
เลขาโค
ครับ
ทำไมสวนสนุกของเรา
ถึงไปอยู่นัมดัลลีทั้งที่เกาะเชจูก็ใหญ่มาก
ใครเป็นคนเลือก
น่าจะซีอีโอครับ
อืม
แต่อาจจะมีที่ที่ดีกว่าก็ได้นะ
ด่วนสรุปทุกอย่างแบบนี้จะดีเหรอ
ทำไมไม่บอกฉัน
ไม่มีใครห้ามแม่เลย
ไปดูแม่กัน
นี่ฉันใจร้ายกับเขาใช่ไหม
โอเค
โกรธที่ไม่บอกมันก็เรื่องนึง
แต่รู้สึกขอบคุณมันก็อีกเรื่อง
ยังไงแล้ว เขาก็ดูแลแม่ตอนที่เราไม่อยู่
ฉันควรบอกเขาว่าฉันรู้สึกขอบคุณ
(โชยงพิล)
แต่ทำไมฉันถึงไม่มาเยี่ยมบ้านล่ะ
ไม่ใช่ว่าไม่อยากมานะ ฉันมาไม่ได้
ใช่แล้ว ฉันมาไม่ได้เพราะเขา
ไม่เอาแล้ว ไม่โทรแล้ว
ออกมาข้างนอกสิ
อุ๊ยตาย
ทำไมออกมาเร็วจัง
ใจส่งถึงกันไง
พูดอะไรของนาย
เอ่อ…
ไหนๆ นายก็ออกมาแล้ว
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
ไปที่นึงกันก่อนดีกว่า
ฮะ ที่ไหน…
นักพยากรณ์คัง
ทำไมวันนี้ไม่เห็นทุ่นลายดอกที่ซัมดัลลี
เป็นของแฮนยอที่เกิดอุบัติเหตุน่ะครับ
งั้นเหรอ
มิน่าโชยงพิลถึงได้…
ผอ.รู้เรื่องทุ่นของหัวหน้าแฮนยอได้ยังไงครับ
เขาเป็นหัวหน้าแฮนยอเหรอ
ยงพิลเป็นคนเฝ้าระวังทุ่นนั่น
- ฮะ - ฮะ
นักพยากรณ์โชจะมองหาทุ่นลายดอกบนจอนั้นตลอด
น่าจะมีส่วนที่ทำให้ช่วยชีวิตได้เร็ว
ผมมาเป็นนักพยากรณ์อากาศ เพื่อจะปกป้องคนที่ผมรัก
เฮ้ย มานี่หน่อย
ทุ่นฉูดฉาดดี
แต่ก็สวยไม่เหมือนใคร
ผ้าอะไร
โธ่ พ่อ
ไหนตกลงกันแล้วไงว่าจะไม่ยุ่งข้าวของกัน
พี่ซังแท เลิกงานแล้วเหรอ
ใช่
ทุ่นสวยดี
ของใครเหรอ
ของคุณโคเขาน่ะ
ตอนที่เขาประสบอุบัติเหตุ
มันลอยมาแถวๆ จุดพักของนัมดัลลี ผมเลยเอามา
มีใครใช้ทุ่นลายดอกอีกไหม
ที่ซัมดัลลี มีแค่คุณโคที่ใช้นั่นแหละ
เจอกันนะครับ
เออ
ไอ้โชยงพิล…
มันเปลี่ยนทุ่นป้าโคเป็นลายดอก เพื่อจะได้จับตาดูอย่างนั้นสินะ
จะได้เห็นเด่นแต่ไกล
มีแค่มันนี่แหละที่รู้ว่าป้าแกเป็นโรคหัวใจ
คงเป็นห่วงว่าป้าแกจะมีอาการตอนอยู่ในน้ำพอดี
งั้นก็แปลว่าที่มันไม่ไปย้ายไปโซล ก็เพราะป้าโคงั้นสิ
หรือว่าไอ้ยงพิลยังชอบซัมดัล
พูดมาได้ นายกับฉันรู้คำตอบอยู่แล้ว
ทำไมจะต้องทิ้งความฝันแล้วอยู่ที่นี่
เพื่อปกป้องแม่ของผู้หญิงที่ไม่ได้ชอบด้วย
ก็ไม่นึกว่าจะจริงนี่หว่า ผ่านมาแปดปีแล้วมันยังตัดใจไม่ได้อีกเหรอ
ไอ้ยงพิลนี่มัน…
จะว่าไป ยัยซัมดัลทิ้งไอ้ยงพิล เพราะไม่ชอบแน่เลย
แต่ตอนนี้ล่ะ
อืม ฉันว่าซัมดัลไม่ได้ไม่ชอบยงพิลนะ
- เหรอ - อืม
แต่ทำไมมันสองคนจะต้องอ้อมค้อมด้วย
โคตรหงุดหงิดเลย คบกันให้มันรู้แล้วรู้รอดไปสิ
เฮ้อ
ฉันว่ามีอะไรสักอย่างมาคั่นกลาง
แต่นายก็ไม่รู้ใช่ไหม
แปลกจัง ดูจากกระแสน้ำแล้ว น่าจะอยู่แถวนี้ แต่ก็ไม่มี
เดินไปอีกหน่อยให้สุดตรงนั้นกัน
ไม่ต้องหาแล้ว แม่ไม่ได้จะดำน้ำแล้ว
ไม่ต้องใช้ทุ่น
เธอทิ้งกล้องเพราะเลิกถ่ายรูปหรือเปล่าล่ะ
จะบ้าเหรอ มันแพงนะ ฉันก็ต้องเก็บไว้ดีๆ สิ
ก็ใช่ไง นั่นทุ่นของแม่ เธอควรให้แม่ตัดสินใจว่าจะทำยังไงกับมัน
ไม่ว่าจะเลิกหรือไม่เลิก
ถ้าไม่ทำแบบนี้ พรุ่งนี้แม่จะวิ่งหาไปทั่ว
ทั้งที่ร่างกายเป็นแบบนั้น
- นี่… - เธอ…
เธอยัง…
โกรธอยู่เหรอ
เปล่านะ ไม่ได้โกรธ ฉันแค่…
ฉันขอโทษ
ที่ไม่ได้บอกเธอเรื่องอาการของแม่
ฉันขอโทษ
จริงๆ ถ้าเป็นฉัน ฉันก็คงจะโกรธเหมือนกัน
แต่เมื่อวาน
ฉันเป็นห่วงแม่มาก
จนพูดอะไรผิดๆ ไป
ฉันขอโทษ
แต่
มันไม่ใช่ความผิดเธอ
นายห่วงเรื่องนั้นเหรอ
ก็ใช่สิ จะไม่ให้ห่วงได้ไง
พอได้ยินสิ่งที่ฉันพูดไป เธอคงโกรธตัวเอง โทษตัวเองแน่
มันก็แหงอยู่แล้ว
ขอบใจนะ
เธอรู้สึกขอบคุณสินะ
มีแค่ฉันคนเดียวนี่แหละที่เข้าใจเธอ
เปล่านะ
หมายถึงขอบใจที่คอยอยู่เคียงข้าง คอยปกป้องแม่ฉันต่างหาก
ที่นายไม่บอกฉัน ไม่ว่าจะเพราะอะไร
ฉันรู้สึกขอบคุณกับสิ่งที่นายทำ
ถ้าเธอเป็นฉัน
เธอก็คงจะทำแบบเดียวกันถ้าแม่ฉันป่วย
แม่เธอก็แม่ฉัน
แม่ฉันก็แม่เธอ
ทำไม ฟังดูน้ำเน่าเพราะไม่ได้ยินมานานเหรอ
แต่เราได้ยินมาตลอดจนกระทั่งอยู่ม.ปลาย
ก็ใช่
โชยงพิล ไม่ต้องทำแบบนั้นแล้วนะ
ลูกสาวแม่สามคนก็กลับมากันแล้ว เราจะดูแลแม่เอง
เลิกห่วงเลิกดูแลครอบครัวฉันได้แล้ว
ถ้านายไม่หยุด…
ก็เห็นอยู่ระหว่างเรามันแปลกๆ
พูดแบบนั้นได้ไง
เธอใจร้ายจัง
ใจร้ายมาก โธ่
อ้อจริงสิ นายจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แม่
- เรื่องนั้น… - นายจะจ่ายทำไม
ก็บอกว่าไม่ใช่ฉันจริงๆ
เลิกโกหกได้แล้ว เอาเลขบัญชีมา
รู้งี้จ่ายจริงก็ดี
ก็ได้ จ่ายคืนมาเลย
- อืม ว่ามา - จ่ายคืนมา
เลขบัญชี
เลขบัญชีฉันคือ…
ฉันขอรับนี่เป็นเงินแทนนะ ได้เนอะ
เอาคืนมา เลิกเล่นได้แล้ว
ไม่ได้ ฉันจะรับไอ้นี่ไว้แทน
อะไรเนี่ย เอาคืนมานะ
ทำไม ก็เธอบอกจะจ่ายคืน
เอามือถือฉันคืนมา
- ไม่คืน - หยุดนะ
ไม่คืนให้หรอก
- แล้วนายจะเสียใจ - ไม่คืน
- บอกแล้วนะ นายจะต้องเสียใจ - ฉันจะซื้อรองเท้า
บอกแล้วว่าจะต้องเสียใจ
ก็ขอดีๆ แล้วไม่คืนเองนี่
- ปล่อยนะ - ทำไม
นายกินไปแล้วอันนึง นี่ของฉัน
ไม่นะ ไม่ได้กินอันนั้น
- กินแล้ว - ไม่ได้กิน
ของฉัน
ก็บอกแล้วว่าให้ปล่อย
เธอนี่มัน… มานี่เลยนะ
จะทำไร
จับได้แล้ว
ปล่อยนะ ปล่อย
เอามานะ
- เอามา - หยุดนะ
พัคจีซองยิง เข้าประตู!
เข้าประตู
กลับมานี่เลย
- วิ่งทำไม - ยัยบ้า นี่
นี่มันอะไร บอกฉันมา นี่อะไร
ก็เห็นๆ กันอยู่
แค่ผ้าผืนนึงไง
ผ้าเหรอ
แค่ผ้างั้นเหรอ
ไม่ใช่ผ้าห่อทุ่นโคมีจาสินะ
พ่อ นี่มัน…
ทำไมต้องทำทุ่นให้มันด้วย
ช่างเถอะ เก็บของ
ไปเก็บของเดี๋ยวนี้
ไปสำนักงานใหญ่
ไปสำนักงานใหญ่ที่โซลซะ
แกถามว่าไงนะ
"พ่อยังแค้นเขาอยู่เหรอ"
ใช่
เกลียดมัน
จนถึงวันที่
ฉันหลับตา
จนถึงวันที่ฉันตาย
ฉันก็จะยังเกลียดมัน
แค่เพราะพ่อเกลียด
ผมก็ต้องเกลียดด้วยเหรอ
ว่าไงนะ
แกก็ควรเกลียดมัน
แกควรเกลียดมันด้วยสิ
แม่แก… แม่แกตายเพราะอะไร
ใครเป็นต้นเหตุให้แม่แกตาย
แม่ไม่ได้ตายเพราะใครทั้งนั้น
พ่อ
แม่ไม่ได้ตายเพราะใครทั้งนั้น พ่อก็รู้ว่ามันไม่ใช่แบบนั้น
พ่อ ผม…
ผมไม่เคยเกลียดเขาเลย
ตอนที่แม่เสียและผมเลิกกับซัมดัล
ผมไม่เคยเกลียดเขาเลย ผมทำใจให้เกลียดเขาไม่ลง
แก…
แกไม่เห็นฉันเหรอ
ฉันยังใจสลายทุกครั้งที่คิดถึงวันนั้น
ใจฉันสลายให้กับแม่แกทุกวัน
แล้วผมล่ะ
พ่อคิดว่าผมโอเคเหรอ
ผมก็อัดอั้นอยู่ในนี้มาตลอด
ผมกลั้นมันไว้ มันระเบิดออกมาวันละไม่รู้กี่รอบ
แต่ผมกลั้นมันไว้ทุกวันแบบนี้
ผมกลั้นมันไว้ทุกวัน
แต่นี่อะไร แค่นี้ผมก็ทำไม่ได้งั้นเหรอ
อย่างน้อยก็ให้ผมทำไม่ได้เลยเหรอ
ให้ตายเถอะ
แก…
อย่าบอกนะ
ว่าแกยังชอบมัน
เพราะแบบนี้ใช่ไหม
นี่
มันก็ตั้งแปดปีแล้ว
ใช่ไหม
แปดปีแล้วที่มันเก็บโชซัมดัล
เอาไว้ในใจ
ให้ตาย
โชยงพิลของเรานี่น้า
ไม่แสดงให้เราเห็นเลยแม้แต่ครั้งเดียว
โง่จริงๆ
โง่ที่สุดในโลกเลย
ทำไมเมางี้ล่ะ
รักข้างเดียวมันโคตรเจ็บปวด
รักข้างเดียวเหรอ ไม่
จะเป็นความรักได้ก็ต่อเมื่อได้เห็น
แต่นี่มันแอบดูซัมดัล แล้วใจสลาย
มันซ่อน แล้วดูอีก
แล้วก็ใจสลาย ไม่เรียกรักข้างเดียว
แต่ว่า
โชยงพิลไม่ได้เห็นซัมดัล
มาแปดปี ไม่เห็นเลยสักครั้ง
ทำไม
ก็ซัมดัลไม่ได้มาเลย
ไม่มาที่นี่
ชอบผู้หญิงที่ไม่ได้เจอนานขนาดนี้เนี่ยนะ
มันเป็นพวกบ้ากาม
ความรักไม่จำเป็นต้องมองเห็น
ผู้ชายรักด้วยหัวใจ ไม่ใช่ด้วยตา
มันเป็นพวกบ้ากาม ฉันมั่นใจ
- ใครเป็นพวกบ้ากาม - อุ๊ยอีแม่
ตกใจอะไร
เดี๋ยวนะ
ฉันเป็นพวกบ้ากามเหรอ
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
- เหรอ - ไม่มีอะไร
มาทำอะไรล่ะ
- มาซื้อเบียร์ - อ๋อ
นี่ยังไม่ดึกเลยนะ มันเป็นอะไร
เมาน่ะ
โชซัมดัลนี่นา
ทำให้ผู้ชายทนทุกข์ทรมานมาแปดปี
โช…
เมาขนาดนี้ สงสัยเหนื่อย หลับไปเลย
อย่างนั้นแหละ
จะซื้อเบียร์ไม่ใช่เหรอ
ก็จะกินตรงนี้แหละ
แม่ไม่ให้ฉันกินที่บ้าน เลยจะกินตรงนี้สักกระป๋อง
โอเค
เออนี่
- ซัมดัล - หือ
ทำไมไม่มาเกาะเชจูเลยตั้งแปดปี
ไม่มาหาพ่อแม่เลยด้วย
อ๋อ
พ่อกับแม่ฉันไปโซลบ่อยน่ะ ไปทำเครื่องเคียงให้ฉัน
งั้นเหรอ
ป้าโคกับลุงพันชิกไปแผ่นดินใหญ่บ่อย
- อืม - เข้าใจละ
แล้วทำไมเลิกติดต่อกับพวกเราล่ะ
เรื่องนั้น…
ฉันไม่ได้ตั้งใจหรอกนะ
ฉันงานยุ่งมาก มันก็เลยกลายเป็นงั้นไปเอง
ไม่ใช่เพราะเธอไม่อยากเจอยงพิล
ใช่ไหม
อะไร
ทำไมฉันจะต้องเลิกติดต่อพวกนาย เพราะโชยงพิลด้วย
- เปล่านะ - นั่นสิ
เพราะยงพิลเหรอ
ฟังนะ เพราะเธอต่างหาก
มันถึงไม่ยอมไปสำนักงานใหญ่ แล้วติดแหง็กอยู่ที่นี่มาแปดปี
หัวใจของมัน
หัวใจของมันแหลกเป็นเสี่ยงๆ เธอรู้ไหม
ฉันจะทำให้มันหลับเอง
เดี๋ยว ไม่ต้อง
หมายความว่าไง
(ความภาคภูมิใจของซัมดัลลี โชยงพิลมาแล้ว)
(ชาอึนอู)
ทำยังไงดีเรื่องซัมดัล
กยองแทพูดเรื่องไม่ควรพูดออกไป
มันพูดอะไร
มันบอกว่านายติดแหง็กอยู่เกาะเชจูเพราะซัมดัล
ที่ว่าติดแหง็กหมายความว่าไง
พ่อโชยงพิลผู้จิตใจบริสุทธิ์ของเรา
คนที่ชายตามองแต่โชซัมดัล
อยากปกป้องป้าโค แม่ของเธอ
เลยล้มเลิกความฝัน
ที่จะไปสวิตเซอร์แลนด์
ถึงได้ติดแหง็กอยู่นี่ไง
นายพูดอะไร
ที่ว่าล้มเลิกความฝันเพื่อปกป้องแม่ฉันมันคือยังไง
ทุ่นลายดอก
รู้ไหมว่าทำไมทุ่นของแม่เธอถึงเป็นลายดอก
เพราะยงพิลเอาผ้าผืนนั้นห่อทุ่นให้แม่เธอมาแปดปี
ทำไม
เพราะมันจะได้เห็นชัด ตอนดูภาพจากกล้องที่ศูนย์ไง
มันล้มเลิกความฝันและทำแบบนี้…
มันทำแบบนี้มาแปดปีแล้ว
เธอโอเคไหม
เป็นอะไร
ทำไมต้องมาถามอยู่นั่นแหละ
ทำไมต้องมาถามอยู่นั่นแหละว่าฉันโอเคไหม
ถามทำไม
ทำไมต้องเป็นห่วงฉันอยู่เรื่อย
ทำไม…
ทำไมนายจะต้องล้มเลิกความฝันเพราะแม่ฉัน
แล้วติดแหง็กอยู่ที่นี่ เพราะอะไร
ทำไม เหตุผลที่ทำแบบนั้นคืออะไร
เธอเมาแล้ว ตั้งสติก่อน ไว้ค่อยคุยกัน
นายนั่นแหละตั้งสติ
โชยงพิล
นายต้องตั้งสติ
รู้ไหม
ทำไมฉันไม่กลับมาเกาะเชจู
รู้ไหมว่าใครคือเหตุผลที่ทำให้ฉันไม่มาเชจู
ทำไมฉันถึงตัดขาดกับกยองแท อึนอู ซังโด
และตีตัวออกห่าง
นายรู้ไหม
(วังกยองแท: เอ้าดื่ม ไม่เมาไม่เลิก)
(ชาอึนอู: ดีใจที่เจอ ขอให้มิตรภาพของเราคงอยู่ตลอดไป)
(เลิกติดตาม)
ฉันพยายามลืมนายแทบตาย
พยายามลบนายจากความทรงจำฉัน
ทำไมจะต้องถามอยู่เรื่อยว่าฉันโอเคไหม
ทำไมจะต้องเป็นห่วงฉันอยู่เรื่อย
ดูแลฉันอยู่เรื่อย
ทำไมจะต้อง…
ทำให้ฉันหวั่นไหวอยู่เรื่อย
น่าอายชะมัดเลย
โชซัมดัล
เธอโอเคไหม
ตามหาโชซัมดัลตัวจริงกัน
ปล่อยนะ
โชซัมดัล เธอโอเคไหม
เชื่อฉัน แม่จะไม่เป็นไร
เธอโอเคไหม
นายจะทำยังไงถ้าฉันพึ่งพานายเข้าจริงๆ
เดี๋ยวก่อน
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
ว่าไงนะโชซัมดัล
หรือว่า
เพราะเรื่องเมื่อวาน
มันเกิดขึ้นจริงสินะ
ที่จริงฉันเห็นเรื่องเด็ดมาด้วยแหละ
- อะไร - อะไร
โธ่เว้ย!
รู้จักโชจินดัลเหรอ
รู้จักดีเท่าผมเหรอ
ฉันเองก็ไม่เคยเลิกชอบซัมดัล
ครั้งนี้ ฉันจะทำตามเสียงของหัวใจ
เลิกไปเจอเขาซะ
พ่อจะไม่มีวันยอมรับซัมดัล
เธอพูดออกมาแล้ว
เธอบอกว่าชอบฉัน
แล้วฉันก็บอกว่าชอบเธอเหมือนกัน
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ