WELCOME TO SAMDAL-RI
WALONG TAON ANG NAKARAAN
Lalayo ka siguro dahil ikakansela mo ang phone plan mo.
-Ito na po. -Salamat.
Paano ang laman ng phone mo?
-Pakibura na. -Sige.
PAGKAING KOREAN
Gusto mong maupo rito?
Alam kong gusto n'yo ng pagkain.
Tama ka.
-Ano'ng oorderin mo? -Hindi ko alam. Masarap lahat.
Sumubok ka ng bago. Ito kaya?
Pasensiya na, may naiwan pala akong assignment.
-Pasensiya na. -Sandali.
Ano'ng nangyari?
-Maligayang Pasko! -Maligayang Pasko!
Ano ba? Nababaliw ako sa ginagawa niya.
Talaga?
Ano'ng dala n'yo para sa Pasko? May regalo kayo?
Sige lang!
Paki-text mo ang reference na ipinadala ng magazine.
Titingnan ko agad.
Bye.
Akala ko, nakalimutan ko na siya…
Pero siguro,
mas nangulila lang ako sa kanya.
EPISODE 7 PAGHIHIWALAY NANG MAY PAGMAMAHAL
Nasa labas na naman si Ok.
Buong buhay siyang haenyeo.
Sawa na siguro siya sa dagat,
kaya bakit kaya siya nariyan?
Kung ako sa kanya, di ako titingin sa dagat.
Oo nga.
Pumasok ka nga no'n nang may benda sa binti.
'Yon ang araw na nawala ng asawa ko lahat ng pera niya dahil sa hot spring
at noong tinakbo ni Gyeong-tae ang pera.
Tama siya.
Napilayan siya dahil hinabol niya si Gyeong-tae.
Tama ka.
Tawa lang.
Masaya kasama ang dagat kapag may problema.
Payapa at walang nanggugulo. Di ba?
-Hindi kaya. -Naku, Ms. Ko.
Gusto mo pa rin ang dagat sa kabila ng mga pinagdaanan mo.
-Oo nga. -Oo nga.
Walang madaling trabaho.
Pero ang maganda, walang aalis o walang makikipag-away.
Kikitain natin ang tinrabaho natin
at makakapagpatuloy basta malusog.
Tama.
Ang dagat ang nagpapakain at nagpapaaral sa anak natin.
-Tama. -Tama
Naku, Ms. Ko.
Sabi ni Yong-pil, wag mo tanggalin.
Hayaan mo na.
Masasaktan si Yong-pil pag nakita niya.
Bakit? Luma na ito. Aalisin ko na.
Nasaan nga ba siya? Hindi ko siya nakita kahapon.
Si Yong-pil?
Pumunta siyang Seoul.
Nag-day off siya.
-Ano? -Oo.
Bakit siya nag-day off para pumunta roon?
Aba, malay ko.
Narinig lang ni Eun-u. Hindi rin niya alam.
-Sinabi ni Eun-u? -Oo.
Akala ko, alam ng Power Rangers lahat.
Akala ko, wala silang alam.
Naku, ginulat mo ako. Ano 'yon?
Wala.
Mauuna na ako.
Ayusin n'yo at umuwi na kayo.
Ano?
-Bakit ka aalis? -Ms. Ko!
Ano'ng nangyari?
Sang-tae.
Naku, bakit ang bigat ng dala mo?
Naku. Saan ka pupunta?
Sa bahay ng anak ko.
-Naku. -Ikaw ba?
Magpapatingin ng mata. Malabo na ang paningin ko.
Akin na iyan. Hindi mo kaya iyan.
Manghihina ka pagdating doon.
Naku, ang bait mo naman.
Ang bait-bait mo.
Tara na.
Tara na, ma'am.
Ano'ng problema?
Sa susunod na bus na lang ako.
-Puwede palagay ito sa upuan niya? -Sige.
Hindi ka sasama? Maghihintay ka pa nang matagal.
Paalam.
Hindi pa aalis?
Aalis na po.
Bitiwan mo siya!
Tara na.
Ikaw ba 'yan, Ma?
Ano'ng ginagawa mo?
Bakit hawak mo iyan?
Sam-dal,
mahal mo pa rin ba si Yong-pil?
Anong klaseng tanong iyan? Bakit mo natanong 'yan?
Naku.
Ito.
Mag-isa ka bang pumunta sa Seoul?
Ano…
Nagugutom na ako, Lola.
Naku.
-Ako rin. -Naku.
-Kain na. -Pahingi ng pagkain.
-Ha-yul, maghugas ka. -Opo.
Naku.
Ano pa ang ginagawa niya sa labas?
Bored na ako.
Mahal mo pa rin siya, 'no?
Mahal mo pa rin siya, Yong-pil?
Parang gano'n ba?
Okay lang na gusto ko siya?
Matagal ko na siyang gusto.
Gusto ko siya kahit noong kayo pa.
Kahit bago pa maging kayo.
Ayaw ko lang sabihin sa 'yo.
Pero kapag nakikita kita,
nagi-guilty ako.
Hayaan mo na. Wag mo nang sagutin.
Naguguluhan ka siguro ngayon.
Siyempre.
Kailangan ba?
Kailangan ba
na maguluhan ako
ngayon?
May nararamdaman ako kay Sam-dal.
Ayos lang sa 'yo?
Oo.
Ano?
Uy, Yong-pil.
Ano?
Gusto ko noon si Sam-dal.
Gustong-gusto ko siya.
Pero dahil sa 'yo,
di ko nasabi sa kanya.
Nakakainis ka.
Gusto ko noon si Sam-dal.
Hindi.
Hanggang ngayon.
Pero dahil sa 'yo…
Buwisit ka.
Magpatingin ka na sa doktor.
Seryoso na ito.
May napanood akong documentary noon.
Ano nga ulit iyon? Alcohol-induced blackouts?
Papunta na sa dementia. Baka ikamatay mo na 'yan.
Sinabi ko na ito sa 'yo noon?
Oo, mga 17…
Hindi, sandali.
Kung isasama iyong nakaraan, 18 beses ko na 'tong narinig.
-17 beses? -Ayokong mapahiya ka,
kahit kinalimutan ko.
Pero tuwing makakalimutan ko na, ipapaalala mo naman.
Ang tanga mo.
Ayusin mo.
Hindi ko talaga maalala.
Uy, Sang-do.
Wag kang makokonsensiya…
kung may nagugustuhan ka, okay?
At hindi mo kailangan ng permiso ng ibang tao.
Kaya wag kang ma-guilty.
'Yon ang nararamdaman mo.
Sundin mo ang puso mo.
Wala kang inagaw, kaya wag mo akong alalahanin.
Masyado kang mabait.
Paano ko magagawa 'yon?
Kung gusto mo pa siya,
paano ko siya gugustuhin?
Kaya tinatanong kita, Yong-pil.
Mahal mo pa rin ba si Sam-dal?
Hi, guys.
Ano'ng ginagawa n'yo sa ulan?
Dapat, nasa silong kayo.
Magkakasakit kayo.
Huwag mo silang hawakan.
Bakit?
Iiwan sila ng nanay nila pag nahawakan na sila ng mga tao.
-Talaga? Gagawin niya iyon? -Oo.
Gaano katagal tayo rito?
Isang oras na. Ang sakit na ng binti ko.
Pag umalis tayo, mababasa sila.
Sana, nagdala ako ng payong kung tama lang ang hula mo sa panahon.
Pero wala ka palang alam.
Ano?
Di pa ako forecaster. Trainee pa lang ako.
Naku.
At walang silbi ang pagiging forecaster sa Jeju ngayon.
Araw-araw naman umuulan.
-Totoo. -Sige.
Ang cute mo naman magalit.
Kawawa naman sila.
Mga kuting pa sila, kaya delikado pag nagkasakit.
Ano'ng gagawin natin?
Ang lamig!
Tara dito! Makakalbo ka.
Nasa Jeju tayo. Malinis ang ulan dito!
-Ang saya! -Magkakasakit ka. Tara dito.
Bakit mo ako hinalikan? Makikita tayo ng iba.
-Uy. -Tara na.
SHINING JEJU, PATUNGO SA HINAHARAP
Bumalik si Cho Jin-dal ng Samdal Girls' High?
'Yong sa Rosebay Gang?
Oo, hindi ko siya makakalimutan. Ang dami kong pinagdaanan doon.
Oo, dahil binully mo ang mga estudyante sa kanila.
Naku.
Di pa kayo uuwi?
-Uuwi na po. -Opo, aalis na kami.
Bakit siya narito?
Ano? Hindi mo ba nabalitaan?
Dahil kay Cho Eun-hye,
iyong sikat na photographer na binabalita.
Lahat sila, narito dahil nabigo siya roon.
Ayaw nilang magpakita sa Seoul.
Sino?
Sino ang narito?
Taga-Samdal-ri ka nga pala. 'Yong leader ng haenyeo…
Nagbalik si… Sam… Sam-dal?
Para tumira sa Jeju?
Naku.
Malapit na.
Buwisit.
Forecaster siya, di ba? Bakit bukas ang mga bintana niya?
Buwisit!
Buwisit naman.
Ano'ng ginagawa mo?
Ayos ka lang--
Ayos nga lang ako.
Di ko na kailangan ng ointment.
Alam mo?
Kapag nagkapeklat ako,
parang…
Magkakaroon ako ng kuwento.
Iyong misteryosong lalaki na may peklat…
Patingin nga.
Okay.
Tiisin mo.
Kasalanan mo dahil ginulat mo ako.
At ikaw?
Bakit mo inaakyat ang bakod at sumisilip sa kuwarto ko?
Kasi…
Forecaster ka ba? Ba't bukas ang bintana mo kahit naulan?
Nakalimutan mo na ba ang nangyari no'n sa higaan mo?
Naaalala ko.
Naging malinis naman.
Malinis ba 'yon? Ilang buwan kang mabaho.
Talaga?
Oo na. Nag-aalala kang baka bumaho kaya inakyat mo ang bakod
at sumilip ka sa kuwarto ko.
Uy, di ako manyak.
Bukas ang bintana!
Oo na. Iyong bintana.
Oo. Gusto mong isara ang bintana.
Kaya mo inakyat ang bakod
-at sumilip sa loob. -Isa pa.
Bakit nakakainis ka pa rin?
Tingnan mo, basang-basa ka.
Wag mong sasabihing forecaster ka.
Walang maniniwala sa forecast mo.
Alam mo, marami ka yatang nakakaligtaan sa akin.
Sa totoo lang,
ako ang pinakamagaling sa Jeju Office.
Ako iyon.
Totoo nga.
Ilang beses akong tinatawagan ng HQ dahil gusto nila ako roon.
Hindi nga. Sikat ako.
Alam mo, nagtataka na ako roon.
Maraming gusto sa HQ,
pero naririnig ko na tinatanggihan mo.
Bakit? May nakatagong-yaman ka ba rito?
Uy.
Di na ako magtatagumpay pa kung pupunta ako
sa lugar na wala akong kakilala.
Umaahon sa batis ang dragon.
Ikaw ang dragon sa Seoul. Ako ang batis.
Batis ka riyan.
Ang gulo mo.
Uy, tumila na ang ulan.
Hindi na umuulan.
Uy, Yong-pil.
Ano?
Wag mong sasabihin sa mama ko
na pumunta tayo sa Seoul.
TALA NG MAGIGING PANAHON
Ano ba, Papa? Bakit mo ginagalaw ang gamit ko?
Bahay ko ito, di kuwarto mo.
Nasaan ang lotion mo? Naubos na ang akin.
Ito.
Bago lang iyan, sa 'yo na.
Uy, Yong-pil.
Pumunta ka na sa HQ.
Ito na naman tayo. Kinausap mo si Director Han.
Wala akong privacy sa trabaho o kahit saan.
Matanda na ako.
Makakakuha ka ng promotion sa HQ.
Tanggapin mo na ang offer nila.
Tatanggihan ka nila pag matanda ka na.
Imo-monitor mo ang panahon sa Korea at sa buong mundo.
Di mo na kailangang magsulat diyan.
Doodle lang 'yan. 'Yon lang.
Bakit ka ba nasa kuwarto ko?
Di ako pupunta sa HQ.
Ano iyon?
Bakit mo ba ako gustong papuntahin sa Seoul?
Aalis ako kapag nagpakasal ka ulit.
Umuwi ka na lang nang maaga.
Ginagabi ka na ngayon.
Ano na naman?
Sa 'yo na iyan. Hindi hiyang sa balat ko.
Langis na dapat sa matatanda.
Dae-yeong? Diyos ko! Tabi.
Di ka makapaniwala.
Paano niya nakasalubong ang presidente ng AS Group dito?
Hindi ko rin alam.
Nakakaloka, kaya sinearch ko.
Para sa theme park sa Namdal-ri.
-Naku. -Ano'ng nangyari?
Tingnan n'yo mukha niya.
-Ano'ng nangyari? -Kawawang Dae-yeong.
Sa totoo, pamilya lang ang problema.
Ayos naman siya.
Uy, di mo mapaglalayo si Dae-yeong at ang pamilya niya.
Nga pala,
bakit ba kayo laging narito imbes sa sala? Alis na.
Aalis ka ba?
Ito na.
Saan ka pupunta?
Hahanapin si Cho Sam-dal.
Ano?
Saan ka pupunta?
Magha-hiking ka?
Sa Hallasan Mountain?
Hindi.
Hahanapin ko si Cho Sam-dal, hindi si Cho Eun-hye.
Ano'ng sinasabi mo?
Sabi mo, hanapin ko si Cho Sam-dal, di ba?
Oo, sinabi ko nga.
Pero…
Huwag mo sabihin…
Hindi nga.
Ano?
Huwag mong sabihing
hahanapin mo ang sarili mo
sa Jeju Olle Trail?
Oo.
Saan ko hahanapin ang sarili ko?
Saan?
HANAPIN ANG SARILI SA JEJU OLLE TRAIL
"Hanapin ang sarili sa Jeju Olle Trail"?
Nakakatawa ka, Sam-dal.
Nakakatawa ka pa rin.
Hindi mo naman kailangang gawin iyon.
Narito siya. Ito si Cho Sam-dal.
Nakakatawa ito para sa 'yo?
Ikaw kaya ang nagsabi.
Oo nga.
Pero hindi ko akalaing seseryosohin mo.
Parang aakyat ka ng Himalayas.
Wag ka na mang-asar. Alis.
Sakay na kita?
Hindi, alis na.
Sige.
Ingat ka!
Ano'ng problema niya?
Hindi madaling hanapin si Cho Sam-dal.
Wag kang makokonsensiya
kung may nagugustuhan ka, okay?
Kaya tinatanong kita, Yong-pil.
Mahal mo pa rin ba si Sam-dal?
O kinalimutan mo na ang nakaraan at kaibigan na lang talaga?
Pag sinabi ko bang mahal ko pa,
titigil ka ba? Hindi…
Puwede ba 'yon?
Hindi…
Hindi.
Gusto ko pa rin siya.
Okay. Mabuti 'yon.
Sasagutin ko ang tanong mo.
Hindi sa…
di ko siya makalimutan.
Pinili kong wag.
Hindi ko
sinubukang…
kalimutan si Sam-dal.
Aalis na tayo, sir.
Nakita niya ako.
Sir?
Si Jin-dal.
Sa tingin mo ba,
nakita niya ako noon?
Si Ms. Cho ba?
Base sa anggulo ng ulo niya…
Nakita ka niya.
Ano ang itsura ko? Ayos lang ba?
Parang takot
na takot ka, sir.
Buwisit!
Misteryo talaga ang human instincts.
Ano ang susunod?
Magpapahinga sa hotel hanggang gabi, tapos city hall--
Dae-yeong.
Uy.
Nasa headline ka na naman.
Ang ganda ng palayaw. "Lampang Dae-yeong."
Balita ko, nagiging business reporters
ang entertainment journalists dahil sa 'yo.
Kailangan mo na mag-work out.
Kailangan mo ng matatag na hita.
Oo nga pala. Divorced ka na.
Hindi mo pala kailangan. Pasensiya na.
Tama na ang--
Sobrang alala na siguro si Tito dahil sa pagpapatakbo mo ng negosyo.
Salamat sa ex-wife mo,
kinamuhian ng buong bansa ang pamilya mo.
Ilang bilyon ang ginastos namin para umahon ulit ang kompanya!
Jeon Dae-yeong, ayusin mo.
O kami ang hahawak ng kompanya.
Gulo lang ang dala mo.
Hello.
Nag-aaral ako ng taekwondo.
Sa sobrang pag-eensayo ko kapag nagagalit ako,
naninipa agad ako.
Naku, ang hita mo.
Mag-work out ka.
Bilang lalaki…
Oo.
Ilang beses mo na palang nagagamit. Tama.
Ano ito, Jin-dal? Nasaan ang respeto mo?
Respeto? Oo nga pala.
Importante pala iyon.
Ang motto ko kasi, ginagawa ko ang gawain ng nasa harap
at itrato sila gaya ng ginagawa nila.
Hindi ko naman puwedeng turuang magsalita ang aso, di ba?
-Aso? -Oo.
Oo!
Ano'ng ginagawa mo? Tara na.
-Aso? -Nakakahiya ka!
Buti nga.
Honey…
Sir?
Ano?
Ayos ka lang?
Oo.
Naging tanga yata siya lalo simula no'ng divorce.
Secretary Ko.
Saan nga ulit siya nakatira?
Sudal-ri?
Hudal-ri?
Tatlo…
Tama. Samdal-ri!
Hello.
Sige, Ha-yul.
Ilagay mo ang lahat ng gusto mo.
Ako ang bahala.
Ano ang okasyon?
Para bang wala akong binibili.
Sabi mo, ayaw mo rito.
Sa totoo lang, ako rin. Nakakainis.
Ano'ng gagawin kapag naiinis? Mamimili ka. Okay?
Sige na.
KIDS BINOCULARS
Parang may multong naglalasing sa bahay.
Bili ako nang bili, pero nawawala.
Tatlo ang multong lasing sa atin.
Tapos ka na?
Ano'ng binili mo? Patingin.
HANGOVER TONIC KIDS' BINOCULARS
Binoculars?
Ayos. Gusto ng mga bata na gaya mo ito.
Di ko ito binili dahil gusto ko.
Wala lang akong mabili.
Bilisan mo na.
Ano namang pinagkaiba nito sa ibang beer?
Ideya niya siguro ito.
Nakakainis.
Naku!
Naku.
Mr. Ko.
Kumusta po kayo?
Bale…
Kaya mo na bang umuwi?
Saulado ko na ang lugar na 'to.
Oo. Sige na.
Paalam.
-Maupo muna tayo. -Sige.
Bino-boycott mo pa rin ang AS products.
Ano…
Hindi ba natural lang na i-boycott ng divorcée ang produkto nila?
Pero gano'n din ang ginagawa mo noon.
Mabuti at maayos ka.
Masaya akong nando'n ka pa.
Wala namang nangungulit sa 'yo?
Salamat po sa inyo.
Tinuruan mo sila ng leksiyon.
Kailan ka bumalik sa Jeju?
Ang intense ng reunion natin matapos ang apat na taon, 'no?
Oo nga.
Kailangan pa noong araw na iyon pa.
Mukhang kawawa, 'no?
Hindi.
Mas cool ka pa nga kaysa noong kasal ka.
Bakit ka ba narito?
Na-guilty ako
na hindi kita tinawagan.
Salamat dahil maayos na ang pakikitungo sa amin dahil sa 'yo.
Bayani ka namin.
Pero di kami tumawag dahil sa takot.
Ang sama namin.
Ano'ng sabi ko?
Hindi kayo ang masama.
Sila ang masama dahil ayaw nila tayong magkita,
kaya bakit mo sinisisi ang sarili mo?
Inosente ka, huwag mong sisihin ang sarili mo.
Sabi ko na.
Hindi ka nagbago.
Nasaan si Namchun?
Hi, Ma.
Nasa beach ako.
Unahin ang mga may-ari ng bangka
at itanong n'yo kung kailan huling nakita si Namchun.
Hahanapin ng Ministry of Oceans si Namchun,
hintayin natin sila.
Ano?
Sir, puwedeng pakitabi rito?
Babantayan ko ang coast!
Dali na, Namchun.
MAGLAGAY NG 500 WON
Limang daan?
Ayos!
Ayos.
Buwisit.
Mag-isa ka lang?
Pupuntahan kita riyan.
Hintayin mo ako.
Ano'ng ginagawa niya?
Excuse me!
Ano iyon?
May 500 won ka ba?
Sino 'yon?
Lalaking di masyadong matalino.
-500 won lang. -Sige…
Sige.
Sandali.
Maraming salamat!
Wala siya rito.
Nasaan ka na?
Magpakita ka.
Excuse me.
Ano'ng pangalan mo?
Magpakita ka.
Saan ka galing? Nasaan bantay mo?
Pakiusap…
Alam mo ba ang pangalan mo?
O baka may name tag ka?
Di ko siya matutulungan kung di ko siya kilala.
Hindi mo ba alam ang pangalan mo?
Namchun!
Ayos!
Naroon si Namchun!
Namchun!
-Naku! -Nam-chun?
Oo nga. Iyong 500 won.
Ano…
-Wala pa akong pera pero-- -Nam-chun?
-Ano? -Iyon ang pangalan mo!
Naku, delikado 'yang paggagala-gala mo nang mag-isa.
Saan ka galing, Nam-chun?
Ako?
Galing ako sa center.
Tama, sa center.
Okay. Puwede mo ba sabihin kung saan?
JEJU WELFARE CENTER
Gano'n ba.
-Ganyang center? -Oo.
Titingnan ko kung malapit lang kaya sabihin mo na.
JEJU BOTTLENOSE DOLPHIN GROUP PRESIDENT GONG JI-CHAN
"Dolphin Center President…"
Pasensiya na.
Sumisigaw ka at nagsasalita mag-isa--
Nagsasalita mag-isa?
Hindi mo ba nakita si Namchun?
Di namin siya makita simula kahapon.
Nababaliw na ako kakaisip.
Naiintindihan ko.
Hindi ko lang alam na mahilig ka sa dolphins.
Anim na taon bago napakawalan si Namchun.
Hindi lang ito hilig. Anak ko na siya.
Ano'ng klaseng magulang ka kung mawawala anak mo?
Siguro nga.
Anak niya iyong dolphin?
Ano'ng sabi mo?
Wala.
Hindi, sandali.
Ganito.
Alam kong parang anak mo na ang dolphin.
Siyempre.
Ha-yul!
Iyong bata…
Naku.
Ano ito?
Sabi mo, huwag ako sasama sa mga weird.
Bakit kasama mo 'tong di matalino?
Lilinawin ko lang, bata.
Sinabi niya na huwag kang sasama sa akin dahil di ako matalino?
-Ano-- -Aalis na ang di matalino.
Pambihira! Di matalino?
Sandali.
Hindi maganda kung hahayaan kitang umalis.
Hindi mo na kailangang ibalik iyong 500 won, okay?
Ayos na ba tayo?
Ano iyon? Delikado 'yon.
Diyos ko.
Tara na.
Tita Hae-dal!
Tara na, Tita Hae-dal.
Ano…
Ha-yul.
Nire-request mo pa rin ang reinstatement mo?
Bakit mo natanong? Pipigilan mo ba ako?
O dahil di mangyayari?
Alam ko na AS Group ang may dahilan.
Pero hindi ako titigil.
Walang dahilan para ma-disqualify ako.
Bakit ako susuko?
-O puwede mong tanungin si Mr. Jeon-- -Huwag.
Wag na wag mo siyang babanggitin.
Wag mong hayaang makita ko siya.
Mr. Jeon.
Secretary Ko.
Bakit ka narito, sir?
Ano?
Ano… Bakit?
Ano…
Ano ulit iyon?
-Hinahanap kita. -Sir?
Ano?
Ano…
Gusto kong pumunta sa Jeju Sambangsan Carbonate Hot Springs,
pero wala ang kotse ko.
Tamang-tama ka lang, 'no?
Saan ka galing?
Ano ba, Secretary Ko?
Paano ka nakarating dito?
Taxi sa hotel.
Ba't di ka nagpahatid sa hot springs?
Ano?
Oo nga, 'no?
Bakit hindi ko 'yon naisip?
Puwede bang tumabi ka para makauwi na ako?
Oo. Sige. Daan na.
Hindi iyan.
Hindi pala ito. Ano…
Gano'n ba?
Puwes…
'Yong pulang bubong?
Itong isa, blue ang bubong. Hindi…
Hindi ito.
Honey! Ano…
"Honey"?
Ano'ng itatawag ko sa kanya?
Excuse me!
Bakit?
Ano…
Kasi…
Gusto…
Kumusta ka?
Makinig ka.
Papatayin ka ng kapatid mo kapag nakita ka niya rito.
Maraming mata rito.
Secretary Ko, bilis.
Bilis.
Ang aga mo, Mr. Cho.
Oo nga.
Ang saya-saya mo siguro
dahil narito lahat ng anak mo.
Masaya siguro sa bahay.
Hindi naman. Iniinis lang nila kami. Mas tahimik pag kami lang.
Naku.
Naku, ano na ang gagawin mo?
Dito na sila dahil hindi pa makakabalik si Sam-dal.
Mukhang hindi mo masosolo ang asawa mo.
-Ano? -Ano?
-Hindi makabalik si Sam-dal? -Siyempre hindi.
Bakit?
Hindi sa hindi niya kaya. Ayaw niya lang.
Inosente siya, puwedeng bumalik kung gusto.
-Gano'n ba? -Kapupunta lang doon, dalawang araw na.
Talaga?
Oo.
Dalawang araw?
Si Yong-pil din, di ba?
-Oo. -Oo.
Galing din doon si Yong-pil.
Talaga?
Hello.
Sandali.
ANG WEATHER SA JEJU PHOTOGRAPHY EXHIBITION AT CONTEST
Uy, di ba sa pag-forecast ka lang?
Bakit interesado ka rito?
Bilang empleado ng Korea Meteorological Administration,
alam ko dapat ang events ng kompanya.
Ayos ito kay Sam-dal.
Talaga?
Nakita ng nanay ko si Sam-dal kanina, naka-hiking gear.
May pupuntahan siya?
-Siguro. -Saan? Sa Hallasan Mountain?
Hindi ko alam.
Gusto niyang hanapin ang sarili niya.
Ano'ng ibig sabihin?
Anong trip sa Jeju ang para hanapin ang sarili?
Hanapin ang sarili…
Jeju Olle Trail?
Oo, sa Jeju Olle Trail.
Doon siya pumunta?
Ano naman ang nagdala sa isang dalaga rito?
Di na siya dalaga. Baka nasa 40 na?
Single ka pa?
Oo.
Divorced ka ba? Ang asawa mo?
Di ba dapat handa muna bago hanapin ang sarili?
Ilang tao ang narito sa programa?
Hahanapin niya muna ang sarili roon.
Bakit di mo pinigilan?
Naku, Jeju Olle Trail.
Bakit ko siya pipigilan?
Ano'ng problema mo?
Baliw ka na ba?
Uy, narinig ko na galing kang Seoul.
Naku.
Para saan?
Di mo kailangang malaman.
Bakit ka ba tanong nang tanong?
Kasama mo siguro si Sam-dal.
Uy, magkasama raw sina Yong-pil at Sam-dal sa Seoul!
Kasama mo si Sam-dal…
Wow!
Ang ganda ng langit, parang ayoko na umuwi.
Tara na.
-Bababa na ang araw. -Tara na.
-Tara na! -Sige na, tara na.
-Tara na. -Sige na.
Naku.
Iyon ang nangyari.
Sila na ba ulit?
Hindi ba halata?
Bakit sila magkasama sa Seoul?
Napakabuti ng puso ni Yong-pil.
Hello, Ms. Ko.
Bakit late ka na?
Naku. Dahil siguro mahaba na ang araw,
inaantok ako lagi.
Ano kaya kinain ni Ms. Ko noong buntis siya
para magkaanak ng isang babaeng matinik?
Ano'ng sinasabi mo?
Tungkol kay Sam-dal.
Kunwari pa siya.
Hindi mo ba alam?
Sina Sam-dal at Yong-pil na ulit.
Ano?
Sino namang nagsabi niyan?
Hindi mo kailangang sumigaw.
-Pumunta sila sa Seoul-- -Ano naman?
Sila na ba agad?
Hindi sila nagkabalikan!
Tigilan na 'yan.
Wag na kayong magsasalita nang ganyan.
Buwisit!
Naku.
-Ba't ang init ng ulo niya? -Galit siya.
May nangyari ba?
Naku.
-Cheers! -Cheers!
Cheers!
Papa!
Kausapin mo siya para sa akin!
Ikaw kumausap sa mama mo. Di ko ito hawak.
Ayaw niya akong harapin.
Hindi ka naman gumagastos dito.
Kaya ikaw na ang magsabi sa kaniya!
-Ito na! -Sige.
Tiningnan ko rin ang ledger. Marami ang kinita mo.
Kinakapos na nga.
Ibinigay mo na sa kaniya ang restaurant! Paano ang iba?
-Bigyan mo kami ng pera. -Buhay pa mga magulang natin!
Manahimik, Sang-do.
Kumikita nang malaki?
Walong taon namin binayaran ang perang kinuha mo.
At apat na taon para naman sa kapatid natin.
Naghirap sina Mama at Papa nang 12 taon para sa utang n'yo.
Sabing manahimik ka, buwisit.
-Hindi ka ba nahihiya? -Tarantado ka.
Sumama ka sa akin.
-Sige. -Bitiwan mo ako!
Mabait ako dahil ikaw ang bunso.
Lintik ka!
Hoy! Labas!
Tarantado ka!
Ibibigay mo ang pera o hindi?
-Oo o hindi? -Hindi!
Ano ba?
Pasensiya na.
Pasensiya na sa inyo.
-Ano iyon? -Naku.
Ayos ka lang?
Hindi.
Tama. Siyempre, hindi.
Ang lakas manuntok ni Yeong-do, 'no?
Hindi iyon.
Nahihiya kasi ako.
Di mo kailangang mahiya sa akin.
Hindi rin pala masaya
na maraming pera.
Bakit ba ganito mo ako nakikita lagi?
Uy. Simula ngayon, ikaw na ang iinom ng gatas ko.
Bakit?
Chocolate milk lang gusto ko.
Ano? Okay ka naman.
Proud nga ako sa 'yo.
Ikaw raw ang tumulong magpalago ng restaurant.
Mahirap ka no'n, at ako lagi ang nag-aalaga sa 'yo.
Pero may supercar ka na. Matagumpay ka. Proud ako sa 'yo.
Ano'ng problema?
Iyon na ang problema.
Ayaw kong maging proud ka.
Ayaw kong alalayan mo ako.
Ako dapat ang aalalay sa 'yo.
Para akong dinaganan ng elepante.
Buwisit na Jeju Olle Trail.
Mamamatay na yata ako.
Masakit lahat.
Naku, ma'am.
Masakit siguro mga binti mo.
Nag-aalala ako, baka gumagapang ka na sa susunod.
Alam mo ang Jeju Olle Trail Program, 'no?
Saan ka pupunta?
-Para bumili ng gamot sa sakit. -Bumili na ako.
Huwag kang tumawa!
Tara na.
Ito rin.
Sige.
Gusto ko 'tong ibigay sa 'yo.
-Ito. -Ano?
Ano ito?
Tingnan mo.
May Jeju photo exhibition ang KMA.
Sumali ka.
Sabi mo, hanapin ko si Cho Sam-dal.
Tinago ko ang camera para mawala si Cho Eun-hye.
Sumali ka bilang Cho Sam-dal.
Nakalimutan mo na ba?
Gusto rin ni Sam-dal kumuha?
18 taon na nang umalis ako sa Jeju. Di ko na ito kilala.
Hindi mo naman kailangan. Gagabayan ka ng in charge.
Hindi na.
Nakatago nang maigi ang camera, mahirap kunin.
Gaano kalalim?
Ang sakit.
Ayos ka lang?
Sobrang sakit ba?
Medyo matarik. Tulungan kita?
Hayaan mo na. Di naman masakit.
Alalayan kita.
Sabing ayos lang ako.
-Ayos-- -Tutulong ako.
Ano? Galing ka rin sa Seoul?
Kayong tatlo?
Oo.
Hindi ka nabanggit ni Yong-pil.
Bakit di n'yo kami sinama?
Oo nga. Wala sigurong tsismis kung alam ng iba na kasama ka.
Ano'ng tsismis?
Na nagkabalikan sina Sam-dal at Yong-pil.
Ba't di siya nabanggit ni Yong-pil?
Masakit ba talaga?
Nakakatawa ba?
Siyempre, hindi. Nasasaktan ka kaya.
Hirap ang kaibigan ko.
Ayos na kahit papaano matapos ng gamot.
Malapit na tayo.
Hindi, Mr. Cho.
Hindi ko kaya iyon.
Sam-dal.
Hindi…
Hindi ko rin kaya.
Sa tingin mo ba, kaya kitang makita?
Nang may ganitong galit sa puso ko?
Hindi ko kayang mawala si Yong-pil.
Hindi ko kayang mawala siya.
Di ko kayang mawala si Yong-pil. Pakiusap--
Hindi ko rin kayang mawala ang anak ko.
Mr. Cho, pakiusap!
Hindi ko kayang mawala siya.
Hindi ko kayang mawala si Yong-pil!
Di na kita kailangan.
Maghiwalay na tayo.
Sandali. Ano ito? Nagbibiro ka ba?
Ba't tayo maghihiwalay bigla?
-Maghiwalay na tayo. -Uy.
Cho Sam-dal!
Nagkabalikan na ba ulit
kayong dalawa?
WELCOME TO SAMDAL-RI
WALONG TAON ANG NAKARAAN
"Sasalinan kita."
Mainit masyado ang plato kaya bumaligtad siya!
Sa akin,
mas mahirap kang pakawalan
kaysa sa 'kin ka pero
nasasaktan ka.
Nga pala, Papa…
Galit ka pa rin ba
sa kaniya?
Nakasalubong ni
Sam-dal ang papa ni Yong-pil kanina.
Ano'ng problema mo?
Masaya pa rin ako, kaya gusto kitang makita ulit.
-Nakita mo ba? -Ginawa mo ang homework mo?
Hello.
Ano'ng problema?
May masakit ba?
Puno na naman ng bulaklak ang buoy mo.
Saan pumunta si Ms. Ko?
Tawagan ang coast guard!
-Ms. Ko! -Isang haenyo
sa Samdal-ri ang nawawala.
Yong-pil, mama ko ba
ang tinutukoy mo?
Tagapagsalin ng Subtitle: EMN