WITAMY W SAMDAL-RI
Co roku w kwietniu mamy nieproszonego gościa.
Przychodzi ulewny deszcz,
jakby był zazdrosny o nadchodzącą wiosnę.
Ten nieproszony gość zjawia się co wiosnę.
I przyprowadza przyjaciela.
ODCINEK 8 DESZCZ NAD JEJU
Dzień dobry.
Czy wy
znów jesteście razem?
Co ty, tato.
Czemu o to pytasz?
To nie tak.
Przepraszam… Znaczy się…
Do widzenia.
Gdzie byłaś…
Co?
O co chodzi?
- Czy ty… - Mamo.
Szlak Olle zawsze był taki trudny?
Spacer miał pomóc na zakwasy,
ale to nic nie dało.
Jestem cała obolała.
Zdrzemnę się.
Zjesz coś?
Nie chcę.
Marynowane owoce morza i alkohol? Przecież są słone.
Pokazujesz, że jesteś wdowcem?
I czemu pijesz po ciemku?
Ślimaki są doprawione. Idealne do gotowania na parze.
I nie są słone.
Pasują do alkoholu. Spróbuj.
Proszę.
Jest tam ogórek.
Wiesz, że go nie jem.
Musiałeś go dodać?
Ogórek to główny składnik.
Możesz wybrać, jak nie lubisz.
Ja unikam imbiru, bo go nie lubisz.
Ty też nie.
No tak.
Dobra, idź sobie.
Chciałem się sam napić, ale zepsułeś nastrój.
Nieważne.
Dodam ryżu i sam zjem.
Swoją drogą, tato…
Nadal masz
do niej żal?
Tak.
8 LAT WCZEŚNIEJ
Tato!
Nie rób mi tego!
Tato!
Tato, otwórz!
Tato…
Tato!
Otwórz drzwi!
Proszę…
Proszę, nie rób tego!
Mama jest chora?
Wystraszyłaś mnie.
Coś taki nerwowy?
Czemu pytasz?
Czego chcesz?
Mama jest chora?
Twoja mama?
Skąd ten pomysł?
To po co niesiesz jej wodę?
Sama może przyjść.
A co, nie mogę jej zanieść?
Proszę.
Prawie mnie przyłapały.
„Prawie”.
Powinniśmy im powiedzieć.
Mają prawo wiedzieć.
Rety, daruj sobie.
Tylko rozdmuchają sprawę.
Sytuacja nie jest groźna.
O czym ty mówisz?
Jest groźna!
Twoje serce.
To tykająca bomba.
Robisz z igły widły.
Jak umrę, to trudno.
Nie boję się.
- Ko Mi-ja! - Rety.
Jak możesz tak mówić?
Na litość boską.
Cholera.
O rany.
Sam-dal niedawno wpadła na tatę Yong-pila.
Co?
Co się stało?
Coś jej powiedział?
Nie, przecież nasze dzieci już się nie spotykają.
Nakrzyczał na nią, bo polecieli razem na stały ląd?
Sam-dal jest u siebie?
Nie, zostaw ją.
Nie będzie o tym mówić.
Tego się właśnie obawiałam.
Przeprowadzilibyśmy się,
gdybyśmy wiedzieli, że Sam-dal wróci.
Proponowałem to.
Czemu martwisz się o Sang-tae?
Najnowsze wiadomości.
Po raz pierwszy od czterech lat AS Group spadła
na 20. miejsce w rankingu wartość rynkowej.
W 2019 roku wpływową rodzinę oskarżono o nadużycie władzy.
Żonę i syna Jeon Gwang-oka
oskarżono o bezprawne wypłacanie środków.
Od czterech lat firma traci…
Wiesz…
Co u ciebie?
Stale odnoszą straty.
Teraz zmagają się z największym kryzysem.
Rynek…
Cholera.
- Ha-yul. - Tak?
Wczoraj…
No więc…
No bo…
Wczoraj…
No co?
Znaczy się…
Czemu nazwałaś mnie „ciocią”?
- Bez powodu. - To bez sensu.
Byłaś zła,
że pomógł mi ten dziwak?
To dlatego?
Nie.
To dlaczego?
Wtedy chciałam, żebyś była moją ciocią.
To bez sensu.
Nie podoba mi się to.
Czemu akurat ciocią? Jestem twoją mamą.
To twoja ciocia.
Mamo, jakie to ma znaczenie?
Nie widzisz, że czytam?
Wiem, ale…
Co to było?
Co?
Na litość boską!
Lepiej uważaj.
Jest mądra. Zna klątwę dziewięciu.
Przecież nie byłam z nim na randce. Pomógł mi, żebym nie upadła.
- Czym się zajmuje? - Skąd mam wiedzieć?
Czekaj. Wiem.
No więc…
Coś z delfinami…
Nie wiem. Mówił, że jest tatą delfina.
Tatą delfina?
Tak.
Co to znaczy?
Ha-yul udaje, że nie wie, ale wszystko pamięta.
Nie pamiętasz?
Miałaś chyba 10 lat.
Tata zaprosił starą koleżankę z klasy do naszego domu.
A ty od razu zaczęłaś płakać.
Pytałaś, kim ona jest, żeby nie weszła do domu.
Musiała sobie iść.
Tylko dlatego, że tata przyprowadził jakąś obcą kobietę.
Byłam dzieckiem.
Właśnie.
Ha-yul wydaje się dojrzała,
ale to nadal dziecko.
Rety.
Uważaj.
Kim jestem, żeby besztać innych?
„Mały delfinek pierwszy raz zaczerpnął powietrza.
Mama mu w tym pomogła”.
Ha-yul.
Idziesz spać?
Tak.
No to ja też.
Proszę.
Ha-yul.
Idź po tonik na kaca.
O Boże.
Jesteś niemożliwa! Sama wczoraj piłaś?
Okaż szacunek starszej siostrze.
Ha-yul.
Niedobrze mi.
Kup mi tonik na kaca.
Co za pijaczka! Rety!
Chyba zaraz zwymiotuję.
Umieram.
Wiecie co?
Patrząc na to, jak Yong-pil i Sam-dal
wrócili do siebie, jak tylko się znowu spotkali,
musieli usychać za sobą z tęsknoty.
Yong-pil jest singlem, odkąd zerwał z Sam-dal, nie?
To przez Sam-dal nie chodził na randki w ciemno
organizowane przez tatę.
O matko, szkoda mi go.
Przestań. Pani Ko cię za to ochrzani.
Ma rację.
Pani Ko zaprzeczyła, że są razem.
Nieprawda.
Polecieli razem na stały ląd. Już po zawodach.
Przecież nie zostaną przyjaciółmi.
Też tam byłem.
Na stałym lądzie.
Razem polecieliście?
- Tak. - Rety. Mówiłam.
Pojechali tylko na wycieczkę.
Co…
Sang-do.
Po co się z nimi zabrałeś?
Mogłeś zostawić ich samych.
Jesteś niemożliwy.
Ty baranie.
Yong-pil nie zapomniał o Sam-dal.
Mogłeś zostawić ich samych.
Nie wiesz, jak działa romans?
Czemu się złościsz?
Mamo, jesteś rozkojarzona. Możesz mieć wypadek.
Dokąd jedziesz?
Ja?
Dać ci to.
Zapomnij. Mówiłam, że nie chcę.
Mamo, zjadłem ślimaki od ciebie.
Doprawiłem ogórkiem i cebulą i do tego ryż.
Zjadłeś?
Wiem, że złapałaś je dla mnie, dlatego zjadłem.
A twój tata? Też coś zjadł?
Myślałem, że są dla mnie.
Więc sam je zjadłem.
Co? Wszystkie?
Tak, do samego końca.
To dobrze.
Sam-dal tu jest.
Trochę tu zostanie. Spróbuj na nią nie wpaść.
Nie mów mojej mamie,
że byliśmy razem w Seulu.
Mamo.
Jesteś na mnie zła?
Zrobiłem coś?
Nie.
Nic nie zrobiłeś.
No dobrze.
Do zobaczenia na miejscu.
Babciu! Dziadku!
Hej.
O wilku mowa. Yong-pil przyjechał.
Hej.
- Witaj! - Dzień dobry!
Jesteście przed panią Ko.
- Tak. - Oczywiście.
Cześć.
Hej.
Pokłóciliście się czy co?
Czemu jest tak niezręcznie?
- Nie. - Co jest?
Jesteśmy za starzy na kłótnie.
- To dla pani Ko? - Tak.
Tylko ty tak o nią dbasz. Jak jej syn.
Nie bądź synem, Yong-pil.
Tylko zięciem.
Rety, znowu zaczyna.
- Jest pani Ko! - O rety.
Dzień dobry, pani Ko!
Mamo!
Pani Ko!
- O rety. - Rany.
Co wstąpiło w Sang-do?
- Co z nim? - Nie wiem.
Mój syn nigdy nie poniósł mojej boi, ale niesie pani Ko.
Sang-do to prawdziwy biznesmen.
Wie, kogo musi sobie zjednać.
Masz rację.
Pani Ko może da mu ośmiornicę, jeśli będzie dla niej miły.
Związek wędkarski będzie zadowolony.
Znowu ma pani piękną boję.
Nie bez powodu Yong-pil jest taki uparty.
Co?
Chce, żeby pięknie wyglądała nawet w czasie połowów.
Dość tych bzdur.
Będziemy łowić w pobliżu raf,
więc uważajcie na prąd.
- Dobrze. - Dobra.
Chodźmy!
Tylko niech panie
nie będą zbyt zachłanne.
Przestańcie, jak zabraknie wam tchu.
Ty też, mamo!
Przestań, jak zabraknie tchu.
Powodzenia!
Uważajcie na siebie!
- Uważajcie na dole! - Dobra!
Dyrektorze Han.
Rety, ręka musi cię boleć.
Co tam robisz?
Obserwuje mnie pan?
Dyrektorze!
Wracaj tu, smarkaczu.
WYBRZEŻE SAMDAL-RI
Co?
Ten mały…
Idiota.
Jeśli nie chce iść, to co mam zrobić?
Od lat go przekonuję.
Bardziej się postaraj.
Czemu nagle chcesz, żeby pracował w centrali?
Nigdy wcześniej się nie wtrącałeś.
Co?
Mówiłeś, że proponowali mu posadę.
Jako urzędnik państwowy powinien ją przyjąć.
Rozumiem.
Będę próbował dalej.
Synoptyku Kang.
Przynieś mi nominację Yong-pila.
Znowu?
Niech pan odpuści. On tego nie chce.
Za mocno kocha Czedżu.
Nie rozśmieszaj mnie.
Kiedy do nas dołączył, chciał pracować w Genewie.
WMO.
Światowa Organizacja Meteorologiczna?
Przyjmują tam…
tylko po jednej osobie z danego kraju.
Wysoko mierzy.
A czemu nie chce pracować w centrali?
A skąd mam wiedzieć?
Co to?
Do Cho Sam-dal, która szuka siebie.
Prezent od byłego chłopaka.
Hej, Sang-do!
Chodź tu!
Dokąd idziesz?
- Chcesz drugą butelkę? - Co?
- Nic nie zmarnowałaś. - No tak.
- Dokąd idziesz? - Cóż…
Byłem na spacerze.
- Na spacerze? - Tak.
Potem zobaczyłem, jak jakaś panienka denkuje.
I się zatrzymałem.
Co? „Panienka”?
Przejdę się z tobą.
Jeszcze trzeźwieję i chciałam zaczerpnąć powietrza.
- Tylko się przebiorę. - Dobra.
Zamknij okno!
Jasne. Zaraz wracam.
Chodźmy. Masz.
To tylko spacer po okolicy. Po co nam woda?
Będzie nam się chciało pić.
Chodźmy.
Kręcisz się koło mojego domu.
Co?
Twoja kamerka nagrała reportera, który do mnie przyszedł.
No tak.
- Ulica jest szersza… - Tędy.
Pewnie.
Miniemy drzewo i pójdziemy brzegiem.
W drodze powrotnej przejdziemy po Namdal-ri.
Pewnie.
To tylko spacer. Czemu masz wszystko zaplanowane?
Nie trzeba tego planować.
Trzeba decydować w trakcie.
Tak nas pochłonie rozmowa, że możemy źle skręcić.
Proszę cię. Nie da się tu zgubić.
Typowa osoba z lądu.
To nie ma z tym związku.
Rety.
Wiesz co?
Fascynują mnie turyści z lądu, co u nas jedzą.
Dwie godziny czekają i nie jedzą od razu.
Najpierw robią zdjęcia.
Potem planują swój czas podczas jedzenia.
Ciekawe, czy umieją się nim delektować.
Szkoda, bo mogą nie korzystać w pełni z urlopu.
Są tacy, bo cenią sobie czas.
Nie musisz im współczuć.
Po prostu mądrze wykorzystują wolny czas.
Też tak robisz?
Tak. Planowanie to moje drugie imię.
Wyluzuj trochę, dobra?
Nie jesteś na urlopie.
Wyluzuj i niech się nogi poniosą.
Jedz, co chcesz. Noś, co chcesz.
Wyglądasz jak inni wycieczkowicze.
- Myślałem, że jesteś ekspertką. - No weź.
To twoje miasto.
Nikt nie patrzy na twój strój czy zachowanie.
Ciężko mi się czuć swobodnie.
Nieprawda.
„Swobodna Cho” to była twoja ksywka.
Nie wkurzaj mnie.
- Co ty tam wiesz? - Dobra.
Gadasz bzdury.
Ale to prawda.
O co chodzi?
NOMINACJA
Niech pan z tym skoczy. Nie wybieram się.
Odpuściłem ci,
ale twój ojciec błagał, żebym cię przekonał.
Mój tata?
Wiesz, że tego chcesz.
Zbliża się moja emerytura, a sam chciałbym pójść.
Wiem, że kochasz swoją pracę, więc to nie ma sensu.
Podobno analizujesz pogodę w Korei i na świecie.
To tylko…
Robię to, jak mi się nudzi. To hobby…
Akurat.
Yong-pil, nie odrzucaj oferty.
Poszerzaj horyzonty. Spójrz na to z większej perspektywy.
Pomyśl o możliwościach, jakie da ci centrala.
Zawsze chciałeś lecieć do Genewy.
Nic pani nie jest?
Co to za pomysł płynąć do tych raf?
Jesteś spokojniejsza od powrotu z Seulu.
Już nie krzyczysz, że nie poniosłaś porażki.
Nie drocz się ze mną.
Nie jestem spokojna.
Nie jest łatwo znaleźć wewnętrzny spokój.
Czasem myślę, że powinnam skupić się na sobie.
Potem nagle ogarnia mnie złość. Potem znowu znika.
Wszystko wydaje się nie fair i mam ochotę zrobić scenę.
Potem mi przechodzi.
Codziennie mam karuzelę emocji.
Ulżyło mi.
Czemu? Bo tak się zmieniam?
Tak.
To zdrowe emocje.
Gdybyś się poddała i wszystkim wybaczyła,
zabrałbym cię na terapię.
Co w ciebie wstąpiło?
Znasz się na tym. Jesteś na fali!
Znam się na czym?
Pocieszaniu mnie.
Przestań.
Kiedyś się tobą opiekowałam.
Kiedy tak wyrosłeś i nauczyłeś się mnie pocieszać?
Nie drocz się ze mną.
Chyba skończyły łowić. Chodźmy.
Rety. Nic pani nie jest?
Nie. Nie przesadzaj.
Zraniła się pani.
Zawsze pani uważa. Co panią rozkojarzyło?
Sam-dal!
Dzień dobry!
Nie sprawiaj mamie kłopotów.
Nawet małpki czasem spadają z drzew.
Twoja mama prawie miała wypadek.
Co?
Mamo, zraniłaś się?
Jak to się stało? O nie!
To nic takiego.
- O nie! - Mama Eun-u ją uratowała.
Dziękuję pani.
Może i nie wygląda, ale pod wodą jest zwinna.
Co to było? Droczysz się?
Przestańcie. Chodźmy.
Ja to poniosę, mamo.
- Rusz się. - Dobrze.
Ale ciężkie.
Mamo, mogę…
- Idziemy. - Pa.
Mamo…
Trzymaj się,
bo spadniesz.
Dobrze.
Lubisz łowić?
Nikt nie lubi pracować.
Robimy to, żeby zarobić.
To nie pracuj. Wyślę ci pieniądze.
O rety.
Nie, dzięki.
Mam brać pieniądze od dzieci?
Będę zarabiać aż do śmierci.
O rety.
Nie zasłużyłam na twoje pieniądze.
O rety.
Jak to? Przecież tyle dla mnie zrobiłaś.
Orzeźwiająca przejażdżka.
Co?
Co ci jest?
Coś cię boli? Wszystko dobrze?
Boli cię w klatce?
To przez kawę.
Wypiłam po południu
i serce mocniej bije.
Wypiłaś rozpuszczalną, tak?
Miałaś pić tylko jedną dziennie.
Nie ruszaj. Idź do domu. To śmierdzi.
- Zraniłaś się… - Nie trzęś się nade mną.
Idź.
Muszę osuszyć boję.
Naprawdę?
No dobrze.
Potrzebna ci druga miska…
Dokąd ona idzie?
Po wybudowaniu parku rozrywki
ta okolica będzie zamożna.
To strefa odpoczynku dla haenyeo z Namdal-ri
przed połowem.
Jest tu płytko, więc można zbudować basen dla dzieci.
Będzie bezpiecznie.
- W porządku. - Dobrze.
- W tę stronę? - Pewnie.
Proszę uważać.
Słuchaj…
- Tędy. - Chodźmy.
Park rozrywki…
No więc…
Tak?
O co chodzi?
O czym pan myśli?
No cóż…
Cały czas miałeś z nią kontakt?
I mi nie powiedziałeś?
Zabroniła ci?
Nie wiem.
No przestań.
Czemu tu jest? Pracuje na lotnisku?
Tego też nie wiem.
No weź.
Czemu zgrywasz głupka?
O czym rozmawialiście?
Chciała,
żeby pan trzymał się z dala.
Ja?
Tak.
No cóż…
Rozumiem. Naprawdę?
Lód się roztopi.
Chodźmy do domu.
Arbuzowy lód dziadka zamienia się w sok.
Słyszałaś?
Kurde. Nie widzę ich dzisiaj.
Skończyłaś?
Uważaj.
Czemu nagle interesują cię delfiny?
Bez powodu.
W końcu to Czedżu. Fajnie jest je docenić.
Tak, to jest Czedżu.
Poczekaj.
PARK ROZRYWKI 10 000 MIEJSC PRACY
Dziesięć tysięcy.
Wszyscy mieszkańcy wioski mogliby tam pracować.
Nic dziwnego, że byli tak skorzy do współpracy.
Przy okazji,
czemu chciał pan jechać przez Samdal-ri?
Żeby zauważyła?
Chcę zobaczyć tę okolicę i wioski w pobliżu.
Musimy się rozejrzeć.
To też twoja praca.
Tylko ja tu pracuję?
Tu też jest ładnie.
Cieszę się, kiedy cię widzę
Dokąd idziesz?
Znowu się widzimy.
O rety.
Widział pan?
Co?
Delfiny?
Widział pan, jak Namchun unosi Oryonga, żeby zaczerpnął powietrza?
Co?
Oczywiście. Nawet widziałem narodziny Oryonga.
Przygotowałaś się.
Witam.
Co się dzieje? Czemu tam stoisz?
Kto to?
Stój, sekretarzu Ko.
Zatrzymaj się.
Jesteś Ha-yul, tak?
Jeśli ciekawią cię delfiny,
odwiedź z ciocią nasze centrum.
Nie jestem jej ciocią, tylko…
Mamo!
„Mamo”?
Co?
NOTES
SZPITAL CZEDŻU KONTROLA O 15.00
DIETA DOBRA NA SERCE
O matko.
- Tato. - Tak?
Jesteś chory?
Skąd. Jestem zdrów jak ryba.
To czemu chodzisz na kontrole do szpitala?
Co?
To…
Czemu to czytasz?
Opiekuję się Mal-suk, naszą sąsiadką.
Umawiam ją na wizyty.
Tato…
Co ci jest?
Coś cię boli?
To przez kawę.
Wypiłam po południu
i serce mocniej bije.
DUMA SAMDAL-RI! CHO YONG-PIL!
UCHWYĆ POGODĘ CZEDŻU WYSTAWA ZDJĘĆ
O matko!
Przepraszam.
Podglądanie mnie to twoje hobby?
Czemu siedzisz w aucie?
Wróciłem z pracy.
Rozumiem.
Ale czemu siedzisz w aucie zamiast wejść do środka?
Robiłem samolocik.
Robiłem go w aucie,
ale wyszłaś tu, więc samolocik nie poleci.
Wyląduje na tobie.
Nie wezmę w tym udziału. Nie marnuj papieru. Weź.
Mam pełno ulotek. Z każdej zrobię samolocik.
Więc się zdecyduj.
Nie masz nic lepszego do roboty?
Nic a nic.
Słuchaj…
Zapomnij o konkursie.
Ja…
Muszę cię o coś spytać.
Masz czas?
O co chodzi?
Myślisz, że moja mama jest chora?
To znaczy?
Wiesz o niej praktycznie wszystko.
Mnie i sióstr tak długo nie było.
Naprawdę nic nie wiesz?
Była chora? Chodzi do szpitala?
Wygląda, jakby była chora?
Coś jest na rzeczy,
ale mój tata też milczy.
Nie wiem.
Też nie wiesz?
Może się mylę.
Jeśli coś jest na rzeczy,
to możesz mieć rację. Znasz ją najlepiej.
Zabierz ją do szpitala, jeśli się martwisz.
Ale znając jej upór,
może być ciężko.
Ej!
Co tam robicie?
Hej. Co robisz?
Do domu też wejdziesz?
Rodzice złapią za harpun, jak cię zobaczą.
Za harpun?
Nie chcesz wiedzieć.
Dziewczynka ma
tyle wzrostu. Musi mieć ze cztery lata.
Co oznacza, że urodziłaś ją cztery lata temu.
Nie jest twoja.
Jaki czterolatek jest tak wysoki?
Ma dziewięć lat.
Dziewięć…
Dziewięć?
No to…
Dziewięć lat temu to…
To moja siostrzenica!
Dobra?
Idź po algi.
O matko, ludzie pewnie myślą, że w rodzinie są sami alkoholicy.
Siostrzenica. Aha.
To twoja siostrzenica.
Teraz to ma sens.
- Słuchaj, Jeon Dae-yeong. - Tak?
Chyba ostatnio mnie źle zrozumiałeś.
Skup się na ratowaniu firmy, a nie marnujesz tu czas.
Po co tu przychodzisz i…
Co z tobą nie tak?
Było mi miło…
cię zobaczyć.
Za każdym razem było mi miło,
więc chciałem cię znów zobaczyć.
Przecież zamartwianie się o firmę
nic mi nie da.
Tak.
To nic takiego.
To przeze mnie
macie te problemy.
To nie twoja wina…
Ojcze…
Kto…
Kto to?
Cholera.
Idź sobie. Spadaj. Już.
Tato.
Dokąd idziesz?
- Wyrzucić to. - Rozumiem.
- Kto to? - Zabłądził.
Pytał o drogę.
Idź prosto.
Wyniosę śmieci.
Tam jest ślepy zaułek.
Do środka, tato.
Jak byłam mała, to nie wiedziałam, ale to jest świetna miejscówka.
Nie byłaś tu ostatnio?
Byłam?
Nie była w stanie się rozejrzeć.
Była wcięta i wyła. Rety.
Co?
No co?
- Co? - Ty mały…
No i co zrobisz?
Swoją drogą,
już dawno nie siedzieliśmy w piątkę.
Myślałem, że to się już nie zdarzy.
Miło jest.
Ciesz się.
Hej,
wy dwoje.
Co jest z wami?
- Co? - Co?
Jest późno.
- No i co? - Czemu byliście tu sami?
Co tym razem? Co jest?
Wróciliście do siebie…
Gyeong-tae, napij się!
A wy co?
Co tu robicie tak późno?
Przyjaźnimy się.
Oni też!
Pewnie, że się przyjaźnią. Myślisz, że są kimś więcej?
Tak?
Tak.
Masz rację.
Kochany Gyeong-tae. Przeuroczy, ale niekumaty.
„Tak, przechadzaliśmy się o tej porze,
rozmawiając o naszym pięknym życiu”.
Takiej odpowiedzi oczekiwałeś?
Co?
Jakim „pięknym życiu”?
O rany.
Każdy zna naszą przeszłość.
Nie siedzą cicho, bo nie wiedzą.
Są wyrozumiali, tak?
Wyrozumiałość!
Ale rozumiem, że ktoś,
kto całe życie jest singlem, nie będzie wyrozumiały.
To dlatego? Bo nie miałeś pojęcia?
No jasne. A skąd ma wiedzieć?
Wiedziałem, że ci dowali. Nie dorównasz Sam-dal.
Co zrobiłem?
Też mówiłeś, że coś tu śmierdzi.
- Kiedy? - Mówiłeś.
Co to?
Co?
To wystawa w naszym biurze?
Bierzesz udział?
Całkiem nieźle.
Spróbuj.
Skąd o tym wiesz?
Tylko kilka osób wie o wystawie.
Nie bądź śmieszny. Powiedziałem jej.
Jestem fotografką mody. Robię zdjęcia modelom.
A nie krajobrazowi.
Kiedyś robiłaś.
Mam twoje zdjęcia.
Co?
Na pewno je zrobiłam? Są nieostre.
Tak, ty je zrobiłaś.
WIOSNA, SZCZYT DODUBONG
Wiosna?
Na pewno wiosną?
Szczyt Dodubong nigdy nie wyglądał tak ponuro.
Kurde.
Czemu masz moje prace?
Twoje?
Nie różnią się od moich zdjęć.
Cho Eun-hye powinna się wstydzić.
Ten mały…
Zobaczmy. Mam więcej powodów do wstydu.
Dasz się dalej tak poniżać?
Cholerny Gyeong-tae…
Nawet ja ich nie mam. To jakiś fanatyk czy co?
Chyba lepiej robić zdjęcia, niż wybrać się na szlak Olle, nie?
Ty…
Mam ci przypomnieć?
Moje „nie” jest stanowcze.
- Pa. - Dobra.
Pa.
Jeśli zmienisz zdanie, czekaj o siódmej rano.
- Pójdę z tobą złożyć formularz. - Zapomnij.
Pamiętaj, że o siódmej!
Poczekam pięć minut.
Wszystkie są nieostre.
Śmiechu warte.
Cholera.
UCHWYĆ POGODĘ CZEDŻU WYSTAWA ZDJĘĆ
WEŹ UDZIAŁ
KONIEC ZGŁOSZEŃ
Poleca mi coś, co już zakończono?
ZGŁOSZENIA NA MIEJSCU DO MAJA
Pewien typowy dla Czedżu deszcz jest zazdrosny o wiosnę.
Pojawiły się ulewne opady.
Wielu ludzi ma chandrę z powodu ciągłej mżawki
i ciemnych chmur o tej porze roku.
Niektórzy gubią drogę w górach przy zbieraniu paproci.
Ulewny deszcz znowu do nas zawitał. Niech każdy na siebie uważa.
Stanowcze „nie”?
Patrzcie tylko.
Kazałeś mi wziąć udział.
Kochanie.
Idziesz na połów?
Pogoda dziś kiepska.
Mamy nie łowić, ale sprawdzę i tak.
Nie przemęczaj się.
Wiesz…
Jutro idziesz do lekarza, tak?
Poproś o inne leki.
Ostatnio brakuje ci tchu.
W porządku.
Na razie.
Śniadanie na stole! Chodźcie jeść!
O rety.
Dziękuję.
Tutaj masz formularz.
Wypełnij i oddaj.
Musisz złożyć prace przed terminem.
Dobra.
Co jest?
Nawet nie próbuj zmienić zdania.
- Nie zmienię. - Dobra.
Nie musisz iść?
Co? Tak. Idę.
Pogoda taka kapryśna…
Idź już.
- Mam iść? - No idź. Dalej
Mam sobie pójść?
- Mam? - Tak.
Powodzenia.
Coś taki szczęśliwy?
Pogoda zawróciła ci w głowie?
Daj mi pracować.
W porządku.
Cholera.
Gyeong-tae.
Tak?
Twoja mama poszła do pracy?
Nie wiem. Spałem w kryjówce.
Ale wątpię. Pani Ko dała im wolne, bo za mocno wieje.
Naprawdę?
Przeczucie pani Ko jest lepsze niż superkomputer.
Wie najlepiej.
Miłego dnia.
PANI KO MI-JA
- Baek-ho. - Tak?
Wrzuć dane o nadbrzeżnych falach na wschodzie.
Jasne.
NADBRZEŻNE FALE CZAS, WYSOKOŚĆ FALI
Nie ma wiatru, pani Ko.
Prąd zdaje się słaby.
Chyba można iść.
Zapomnijcie.
Pogoda jest dziwna.
Dzisiaj odpoczniemy.
DLACZEGO ZOSTAŁEŚ SYNOPTYKIEM?
Zostałem synoptykiem, aby chronić swoich bliskich.
Sam-dal?
Hej, Eun-u.
Co tu robisz?
Nie jesteś w dziale obserwacji?
Właśnie posadziłem drzewo do prognozowania pogody.
Rozumiem.
Dobra decyzja! Nie przestawaj robić zdjęć!
Oprowadzę cię po dziale prognozowania.
Nie trzeba.
Zwykli ludzie mogą tu sobie łazić?
Nie będziesz sama.
Będę z tobą, dobra?
Za mną.
Masz rację.
W końcu tu pracujesz!
No pewnie.
Pokaż dane z zachodu.
Jasne.
Yong-pil, czemu sprawdzasz dane ze wschodu i zachodu?
Bo zmienia się przepływ powietrza.
Mówiłem, że coś jest nie tak.
- Dane z boi ze wchodu też. - Dobra.
Na wschodzie będzie paskudna pogoda.
Przygotować alert pogodowy.
Tak jest.
Ty mały gnojku.
Dobry jesteś.
WYBRZEŻE SAMDAL-RI
- Do brzegu! - Do brzegu!
Do brzegu!
- Do brzegu! - Do brzegu!
Do brzegu!
Pani Ko!
- Gdzie pani Ko? - Pani Ko!
Pani Ko!
- Pani Ko! - Pani Ko!
Pani Ko!
Biuro Prognoz na Czedżu.
Wezwać straż przybrzeżną!
Zaginęła haenyeo w trakcie połowów.
- Szukają jej. - Co?
Dobra.
Co?
Co…
Eun-u, chodzi o naszą wioskę?
Nie… Mama.
Mama zaginęła.
Wrzuć dane o długich falach i bojach.
Tak jest.
Mówi synoptyk Cho Yong-pil.
Sprawdziłem, gdzie zaginęła.
Silny wiatr płd.-wsch.
Fale przybrzeżne od 1 do 3 metrów.
Szukajcie nad i pod wodą.
Do 600 metrów od jej położenia.
Szukajcie kwiecistego wzoru.
Tak.
Boja zaginionej haenyeo
jest w kwiaty.
Nie jestem pewny.
Zacznijcie poszukiwania jak najszybciej.
- Jej serce… - Yong-pil.
Mówisz o mojej mamie?
Tak?
Zaginiona haenyeo
choruje na serce.
Sprawdźcie tętno, jak tylko ją znajdziecie.
Najpierw tętno.
Sam-dal.
Powinnaś iść do mamy.
Eun-u.
- Tak? - Szybko.
- Zabierz ją do mamy. - Tak.
- Sam-dal, chodź. - Dobra.
W porządku.
Dobra.
- Baek-ho. - Tak?
Wrzuć pływające i przybrzeżne boje.
W porządku.
Szanse, że mama daleko odpłynęła…
Szanse, że daleko odpłynęła…
Tak mi się chce pić.
Przynieś mi wody.
Cholera.
- Hej. - Jin-dal!
Ktoś mnie woła?
- Jin-dal! - Chyba tak.
Co ja zrobię?
Jin-dal! O matko!
Boziu, Jin-dal!
Jin-dal!
Twoja mama…
Mój Boże, twoja mama!
Szybko!
Pani Ko!
Nie…
- Tam są! - Dobrze!
Kochanie!
Co się stało?
Żyjesz?
Gdzie pani Ko?
Pani Ko!
Szybko!
- Hej! - Szybko!
- Szybko!
- Hej! - Szybko!
Mamo!
- Mamo! - Mamo!
Mamo!
WITAMY W SAMDAL-RI
EPILOG
Yong-pil!
Cho Yong-pil!
Yong-pil!
Co roku w kwietniu mamy nieproszonego gościa.
Ulewny deszcz.
Mamo!
- Nie! - Mamo!
Cho Yong-pil!
Nie!
Cho Yong-pil!
Nie idź tam!
Yong-pil!
O mój Boże!
Nie!
Mi-ja!
Mi-ja…
Mamo!
Mamo…
Nie możesz odejść, Mi-ja!
Nie…
Mamo!
Mamo…
Mi-ja…
A jeśli morze zabierze mi babcię?
Sam-dal, mamie nic nie będzie. Wszystko będzie dobrze.
Czy morze znów kogoś zabrało?
Ja też wszystko w sobie duszę.
Ściska mi gardło, ale to powstrzymuję.
Też powinieneś jej nienawidzić.
Twoja mama. Czemu umarła?
Nie boisz się morza?
Morze jest straszne.
To najstraszniejsza rzecz na świecie.
Odebrało mi przyjaciółkę.
Hej! Ko Mi-ja!
Bardzo się go boję.
Napisy: Joanna Kazimierczak