(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
ทุกเดือนเมษายน จะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนเชจู
ฝนต้นเฟิร์นตก
เหมือนกับมันอิจฉาฤดูใบไม้ผลิที่ใกล้จะมาถึง
ทุกฤดูใบไม้ผลิจะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนเรา
และพาเพื่อนมาด้วยทุกครั้ง
(ตอน 8 ฤดูต้นเฟิร์นแห่งเชจู)
สวัสดีค่ะ
แกสองคน
กลับมาคบกันเหรอ
ไม่เอาน่า พ่อ
ทำไมถามแบบนั้นล่ะ
ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ คุณลุง
ขอโทษค่ะ คือ…
ไปก่อนนะคะ
ไปไหนมา…
หืม
อะไรคะ
- แกเพิ่ง… - แม่
ทางโอลเลมันยากขนาดนี้เลยเหรอ
หนูก็นึกว่าเดินแล้วจะช่วยให้หายปวดกล้ามเนื้อ
แต่ไม่ได้ผลเลย
ปวดตัวไปหมด
คงต้องงีบซะหน่อย
กินอะไรไหม
ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
ทำไมกินแค่ของทะเลดองกับเหล้าล่ะ เค็มจะตาย
โชว์ออฟเหรอว่าเป็นพ่อม่าย
แล้วทำไมไม่เปิดไฟกินเหล้าดีๆ มืดมากเลยในนี้
หอยนมสาวปรุงรสอร่อย เหมาะเอามานึ่งมาก
แถมไม่เค็มด้วย
เหมาะกินกับเหล้า พ่อกินซะสิ
อะ
มีแตงกวาด้วย
ก็รู้นี่พ่อไม่กินแตงกวา
ต้องใส่ด้วยเหรอ
ก็แตงกวาเป็นส่วนผสมหลักนี่
เขี่ยออกก็ได้ถ้าพ่อไม่ชอบ
แกไม่ชอบขิง พ่อยังไม่ใส่ขิงกับทุกอย่างเลย
พ่อก็ไม่ชอบขิงเหมือนกันนั่นแหละ
อืม
เอาละ ไปเถอะ
กะจะดื่มคนเดียว แต่แกดันมาทำเสียบรรยากาศ
งั้นไม่เป็นไร
ผมจะเอาไว้คลุกข้าวกินเอง
เออนี่ พ่อ…
พ่อยัง
แค้นเขาอยู่เหรอ
อืม
(แปดปีก่อน)
พ่อ
อย่าทำแบบนี้กับผมเลย
พ่อ
พ่อเปิดประตู
พ่อ
เปิดประตู
ผมขอ…
อย่าทำแบบนี้เลย
แม่ไม่สบายเหรอ
ตกใจหมด
ทำไมพ่อขี้ตกใจแบบนี้ล่ะ
อะไร
จะเอาอะไร
แม่ไม่สบายเหรอ
แม่เหรอ
ทำไมจะต้องไม่สบายด้วย
แล้วเอาน้ำไปให้แม่ทำไม
เอาเองก็ได้นี่
พ่อเอาน้ำให้แม่แกไม่ได้หรือไง
อะนี่
ลูกเกือบจะรู้เข้าแล้ว
แค่เกือบ
เราควรบอกลูกนะ
ลูกมีสิทธิ์รู้
โอ๊ย ไม่ต้องเลย
เดี๋ยวก็ทำเป็นเรื่องใหญ่กันซะเปล่า
ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายซะหน่อย
จะไม่ใช่ได้ไง
นี่แหละเรื่องคอขาดบาดตายเลย
นี่ๆ หัวใจเลยนะ
หมอก็บอกว่ามันไม่ต่างจากระเบิดเวลา
อย่าทำให้เรื่องมันเลวร้ายกว่าที่เป็นเลย
ตายก็ตายสิ
ฉันไม่กลัวหรอก
- โคมีจา - อุ๊ยแม่หล่น
พูดออกมาแบบนี้ได้ไง
ปัดโธ่เอ๊ย
ฮึ่ย
โธ่
ซัมดัลบังเอิญเจอพ่อยงพิลมาก่อนหน้านี้
อะไรนะ
เป็นไง
เขาพูดอะไรกับลูกไหม
แต่ลูกเราก็ไม่ได้คบกันแล้วนี่
เขาว่าลูกเหรอ เรื่องที่สองคนนั้นไปแผ่นดินใหญ่ด้วยกัน
ซัมดัลอยู่ห้องหรือเปล่า
ไม่ต้องไป
ลูกคงไม่อยากคุยหรอก
ฉันเคยกลัวว่ามันจะเป็นแบบนี้
เราน่าจะย้ายไปอยู่ที่อื่น
ถ้ารู้ว่าซัมดัลจะกลับมา
ตอนนั้นผมก็แนะนำไปแบบนี้
ทำไมยังห่วงพี่ซังแทอยู่
ข่าวต่อไป
มูลค่าตลาดของเอเอสกรุ๊ป
ตกฮวบจาก 20 อันดับแรกในรอบสี่ปี
ปี 2019 ครอบครัวเครือบริษัทดังกล่าว ถูกกล่าวหาว่าใช้อำนาจในทางที่ผิด
ภรรยาของประธานจอนกวังอ๊กและลูกชายคนโต
ถูกกล่าวหาว่า ให้ทุนทางการเมืองอย่างผิดกฎหมาย
ตั้งแต่นั้นมา พวกเขาก็ประสบกับความตกต่ำ…
เอ่อ…
คุณสบายดีไหม
มีรายงานถึงการขาดทุนอย่างต่อเนื่อง
และตอนนี้เครือบริษัท ก็กำลังเผชิญกับวิกฤตที่รุนแรงที่สุด
ตลาด…
เฮ้อ
- ฮายูล - หือ
เมื่อวาน…
เอ่อ…
คือว่า…
เมื่อวานน่ะ
เมื่อวานทำไมล่ะคะ
คือ…
ทำไมเรียกแม่ว่าป้าล่ะ
- ไม่มีเหตุผล - แม่ไม่เข้าใจ
หนูไม่ชอบ
ที่คุณลุงประหลาดๆ คนนั้นช่วยแม่เหรอ
เพราะแบบนี้หรือเปล่า
เปล่า
แล้วเรียกแบบนั้นทำไม
หนูแค่อยากให้แม่เป็นป้าหนูตอนนั้น
อะไรของลูก
แม่ไม่ชอบเลย
ทำไมอยากให้แม่เป็นป้าล่ะ แม่เป็นแม่หนูนะ
นั่นต่างหากป้าหนู
แม่ มันสำคัญด้วยเหรอ
ไม่เห็นเหรอหนูอ่านหนังสืออยู่
แม่รู้ แต่…
มีเรื่องอะไร
อะไรนะ
ขอทีเถอะ
ระวังให้ดีเลยนะ
ขนาดเรื่องคำสาปเลขเก้า ฮายูลยังรู้
ฉันไม่ได้ไปเดตกับเขาซะหน่อย เขาก็แค่ช่วยฉันไม่ให้ล้ม
- เขาทำงานอะไร - จะไปรู้เหรอ
เดี๋ยว ก็รู้อยู่นะ
ก็…
เกี่ยวกับโลมาอะไรสักอย่าง
ไม่รู้สิ เห็นบอกว่าเป็นพ่อโลมา
พ่อโลมาเหรอ
ใช่
อะไรวะ
ฮายูลอาจจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ แต่จริงๆ จำได้หมด
จำไม่ได้เหรอ
เหมือนตอนนั้นเธอสิบขวบ
พ่อเคยชวนเพื่อนเก่าสมัยเรียนมาที่บ้าน
พอเห็นผู้หญิงคนนั้น เธอก็ร้องไห้ทันที
เธอเอาแต่ถามว่าเขาเป็นใคร จนเขาเข้ามาในบ้านไม่ได้
เลยต้องกลับไป
ฉันทำแบบนั้นก็เพราะพ่อพาผู้หญิงแปลกหน้ามาบ้าน
ฉันยังเด็กอยู่
ก็ใช่ไง
ฮายูลดูเป็นผู้ใหญ่ก็จริง
แต่เขายังเด็กอยู่
นี่แน่ะ
ระวังให้ดี
ฉันมีสิทธิ์อะไรไปสั่งสอนคนอื่นล่ะเนี่ย
"โลมาเกิดใหม่หายใจเป็นครั้งแรกเหนือน้ำ
แม่โลมาจะช่วยยกลูกขึ้น"
ชาฮายูล
จะนอนแล้วเหรอ
ค่ะ จะนอนแล้ว
งั้นแม่นอนด้วย
อะ
ฮายูล
ซื้อเครื่องดื่มแก้แฮงค์มาหน่อย
ตายแล้ว
เหลือเกินจริงๆ ยัยโชซัมดัล เมื่อคืนแอบดื่มคนเดียวเหรอ
ฉันเป็นพี่เธอนะ พูดจา
ฮายูล
ป้าคลื่นไส้มากเลย
ซื้อเครื่องดื่มแก้แฮงค์ให้ป้าหน่อย
ขี้เมาหัวราน้ำเอ๊ย ให้ตายเถอะ
จะอ้วกแล้ว
จะตายอยู่แล้ว
จะว่าไป
เห็นยงพิลกับซัมดัล
กลับมาคบกันหลังจากที่ได้มาเจอกันอีก
ตอนอยู่ห่างกัน เขาก็คงจะคิดถึงกันน่าดูเนอะ
ตั้งแต่เลิกกับซัมดัล ยงพิลก็อยู่เป็นโสดมาตลอดนี่นะ
งั้นซัมดัลก็คงเป็นเหตุผลที่ยงพิลไม่ไปนัดบอด
กับคนที่พ่อเขาหาให้
โถ สงสารยงพิลจัง
นี่ พอได้แล้ว โดนด่าแน่ถ้าคุณโคได้ยิน
ใช่
คุณโคบอกแล้วไงว่าสองคนนั้นไม่ได้คบกัน
ไม่จริงหรอก
สองคนนั้นไปแผ่นดินใหญ่ด้วยกันนี่ คบกันชัวร์ๆ
ก็ไม่ใช่ว่าจะกลับมาเป็นเพื่อนกันอยู่ดี
ผมก็ไปด้วย
ไปแผ่นดินใหญ่
ไปกันสามคนเหรอ
- ครับ - เห็นไหม บอกแล้ว
เพื่อนสามคนไปเที่ยวกัน
อะไรกัน
ซังโด
จะตามสองคนนั้นไปทำไม
ไปเป็นก้างขวางคอซะเปล่า
จริงๆ เลย
ซื่อบื้อจริงๆ
ยงพิลยังลืมซัมดัลไม่ได้
ไม่น่าไปเป็นก้างขวางคอเลย
ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความรักเลยเหรอ
จะโมโหทำไมล่ะเนี่ย
แม่ ทำไมใจลอยแบบนั้นล่ะ เดี๋ยวก็เกิดอุบัติเหตุหรอก
จะไปไหนล่ะ
ผมเหรอ
เอานี่ไปให้แม่
ไม่ต้อง บอกแล้วไงว่าไม่อยากได้
แม่ ผมกินหอยนมสาวที่แม่เอาให้ผมแล้วนะ
ผมเอาไปใส่หัวหอม กับแตงกวาเพิ่มแล้วกินกับข้าว
กินแล้วเหรอ
ผมรู้ว่าแม่จับมาให้ผมโดยเฉพาะ ผมเลยกินหมดเลย
พ่อแกล่ะ เขาได้กินด้วยไหม
ผมนึกว่าแม่เอาให้ผม
ผมเลยกินคนเดียวหมดเลย
กินคนเดียวเลยเหรอ ให้ไปตั้งเยอะแท้ๆ
ใช่ครับ กินหมดทุกตัวเลย
เหรอ ก็ดี
ซัมดัลกลับมา
มันจะมาอยู่นี่สักพัก พยายามอย่าให้เจอกันล่ะ
อย่าบอกแม่นะ
ว่าเราไปโซลด้วยกันมา
แม่
แม่โกรธผมเหรอ
ผมทำอะไรผิดหรือเปล่า
เปล่า
แกไม่ได้ทำอะไรผิด
งั้นก็โอเคครับ
เจอกันที่โน่นนะ
ยาย ตา
หวัดดี
พูดถึงก็มาเลย ยงพิลมาแล้ว
หวัดดีจ้ะ
- หวัดดีครับ - หวัดดีจ้ะ
มาถึงกันก่อนคุณโคอีกนะครับ
- จ้า - แน่อยู่แล้ว
ไง
อืม
ทะเลาะกันเหรอ
ทำไมทักทายกันทื่อๆ แบบนั้นล่ะ
- เปล่าครับ - แล้วเป็นอะไร
เราก็โตๆ กันแล้ว จะทะเลาะทำไม
- เอานั่นมาห่อทุ่นของคุณโคเหรอ - ครับ
ไม่มีใครเป็นห่วงคุณโคมากกว่าเธอแล้ว เธอก็เหมือนลูกเขา
ยงพิล ลูกน่ะไม่ต้องเป็นหรอก
เป็นลูกเขยดีกว่า
เอาอีกแล้วนะ
- คุณโคมาแล้ว - อ้าว
สวัสดีค่ะ คุณโค
แม่
ป้าโค
- แหม - นะ
ซังโดเป็นอะไรไป
- อะไรล่ะนั่น - ไม่รู้สิ
ลูกฉันไม่เคยยกทุ่นให้ฉันเลย แต่ไปยกให้คุณโคซะงั้น
ซังโดเป็นนักธุรกิจเต็มตัวแล้ว
เขารู้ว่าต้องเอาชนะใจใครให้มาอยู่ข้างเขา
ก็จริงนะ
คุณโคอาจจะให้ปลาหมึกเขาฟรีก็ได้ ถ้าเขาทำตัวดีๆ กับคุณโค
- สหภาพประมงก็ร้องเรียนไม่ได้ - จริง
แหม ทุ่นคุณโคกลับมาเป็นลายดอกอีกแล้ว
มันก็มีเหตุผลอยู่นะที่ยงพิลดึงดันเรื่องนี้
หือ
เขาอยากให้ทุกอย่างสวยงามแม้แต่ตอนดำน้ำไง
เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว
วันนี้เราต้องไปหาแถวที่มีแต่แนวปะการัง
ระวังกระแสน้ำด้วย
- จ้า - จ้า
ลุย
เอาละครับแม่ๆ
อย่าโลภกันเกินล่ะ
ดำเท่าที่กลั้นหายใจไหว
แม่ก็ด้วยนะ
ดำเท่าที่กลั้นหายใจไหว
โชคดีครับ
รักษาตัวให้ปลอดภัยกันด้วย
- ระวังกันด้วยนะ - จ้า
สวัสดีครับ ผอ.ฮัน
แหม คงเมื่อยแขนน่าดู
ไปทำอะไรตรงนั้นล่ะ
ดูผมอยู่เหรอ
ผอ.ฮัน
รีบกลับมาเลยนะ ไอ้นี่
(ชายฝั่งซัมดัลลี)
อะไร
ไอ้…
ไอ้เด็กบื้อเอ๊ย
ก็เขาไม่อยากไป ผมจะทำไงได้ล่ะ
ผมเกลี้ยกล่อมเขามาไม่รู้กี่ปีแล้ว
พยายามหนักกว่านี้จะได้ไหม
ว่าแต่ทำไมอยู่ๆ ถึงอยากให้เขาไปสำนักงานใหญ่
คุณไม่เคยยุ่งเรื่องลูกชายคุณมาก่อน
ฮะ
ก็คุณบอกว่าสำนักงานใหญ่ เสนอตำแหน่งให้เขาอยู่ตลอด
เป็นข้าราชการ เขาก็ควรทำตามคำสั่งไปสิ
อ๋อ
ผมจะเกลี้ยกล่อมเขาเรื่อยๆ แล้วกัน
นักพยากรณ์คัง
เอาหนังสือแต่งตั้งของยงพิลให้ผมที
อีกแล้วเหรอครับ
เลิกพยายามเถอะครับ เขาไม่อยากไป
เขารักเชจูมาก
อยากหัวเราะให้ฟันหัก
ตอนเข้ามาทำที่นี่ใหม่ๆ เขาอยากไปเจนีวา สวิตเซอร์แลนด์โน่น
ดับเบิลยูเอ็มโอ
องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกเหรอครับ
ที่นั่น
รับเจ้าหน้าที่ประเทศละคนเองนี่
เขาเคยทะเยอทะยานขนาดนั้นเลย
แต่ทำไมตอนนี้กลับไม่อยากไปสำนักงานใหญ่ล่ะ
ไม่รู้ จะไปรู้ได้ไง
นั่นอะไร
ถึงโชซัมดัลที่อยากค้นหาตัวเองให้เจอ
ของขวัญจากแฟนเก่า
อ้าว ซังโด
มานี่สิ
จะไปไหนเหรอ
- เอาอีกขวดไหม - ฮะ
- ไม่ให้เสียของสักหยดเลยนะ - อ๋อ
- จะไปไหนเหรอ - ก็…
มาเดินเล่นน่ะ
- เดินเล่นเหรอ - อืม
แล้วฉันก็เห็นสาวคนนึงกระดกทีเดียวหมดขวด
ก็เลยต้องหยุด
อะไรกัน "สาว" ที่ไหน
ไปเดินด้วยคนสิ
ฉันกำลังสร่างเมาอยู่ ออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์หน่อยน่าจะดี
- ไปเปลี่ยนชุดแป๊บนะ รอตรงนี้ - โอเค
นี่ ปิดหน้าต่างด้วย
อ้อ เดี๋ยวมานะ
ไป อะ
เดินเล่นแถวนี้เอง เอาน้ำมาทำไม
เดี๋ยวก็คอแห้งเองแหละ
ไปกันเถอะ
ช่วงนี้มาแถวบ้านฉันบ่อยนะ
ฮะ
ก็นายมาแถวนี้ตอนกล้องหน้ารถนาย บันทึกภาพนักข่าวคนนั้นด้วยนี่
อ๋อ
- ถนนกว้างขึ้น… - มาทางนี้กัน
ได้ๆ
เดินเลยต้นไม้ต้นนั้นไปกัน แล้วเดินเลียบทะเล
ขากลับจะได้เดินอ้อมนัมดัลลี โอเคนะ
ได้สิ
ทำไมวางแผนไว้หมดเลยล่ะ แค่เดินเล่นเอง
ถนนทอดไปทางไหนก็เดินตามมันไปสิ
เราก็ต้องตัดสินใจเรื่องเส้นทางอยู่ดี
ถ้ามัวแต่คุยเพลินจนเดินไปผิดทางจะว่ายังไง
เราไม่หลงทางหรอกน่า
เป็นคนแผ่นดินใหญ่เต็มตัวแล้วนะเนี่ย
นี่ ไม่เห็นเกี่ยวเลย
โธ่
รู้ไหม
ฉันทึ่งมากกับนักท่องเที่ยว จากแผ่นดินใหญ่ที่มากินที่ร้านเรา
ต่อแถวเข้าคิวกันสองชั่วโมง แต่เสิร์ฟแล้วไม่กินทันที
ต้องถ่ายรูปกันก่อน
แล้วก็วางแผนตารางละเอียดยิบระหว่างกิน
ไม่รู้ว่าได้อร่อยกับอาหารอย่างเต็มที่หรือเปล่า
ฉันสงสาร กลัวว่าจะไม่ได้เที่ยวสนุกเต็มที่
ที่ทำแบบนั้นก็เพราะเวลามีค่าสำหรับพวกเขา
ไม่ต้องไปสงสารหรอกน่า
ก็แค่แปลว่าพวกเขาพยายาม ใช้เวลาให้คุ้มที่สุดก็แค่นั้น
เธอทำแบบนั้นด้วยไหม
ทำสิ ฉันนี่แหละจอมวางแผนเลย
แค่จะบอกว่าให้สบายๆ บ้างก็ได้
เธอไม่ได้มาเที่ยวนะ
ทำตัวสบายๆ แล้วปล่อยให้เท้าพาไป
อยากกินอะไรก็กิน อยากแต่งตัวยังไงก็แต่ง
เมื่อวานเธอกลมกลืน กับคนที่ไปเดินเขาแบบเนียนๆ เลย
- นึกว่าเป็นนักเดินเขามือโปร - บ้าน่า
นี่บ้านเกิดเธอ
ไม่มีใครสนหรอกว่า เธอจะเรื่อยเฉื่อยหรือแต่งตัวยังไง
ประเด็นคือฉันไม่ใช่คนเรื่อยเฉื่อยเนี่ยสิ
ไม่จริงหรอก
เมื่อก่อนเธอยังได้ฉายา "โชซัมดัลคนติสต์" เลย
เลิกกวนประสาทได้แล้ว
- นายจะไปรู้อะไร - ก็ได้
ตลกแล้ว
แต่มันจริงนะ
มีอะไร
(หนังสือแต่งตั้งบุคลากร)
เลิกทำแบบนี้เถอะครับ ผมไม่ไปหรอก
ผมยอมแพ้ไปแล้ว
แต่พ่อคุณขอให้ผมมาเกลี้ยกล่อมคุณอีก
พ่อผมเหรอ
ลึกๆ ผมรู้ว่าคุณอยากไป
ขนาดผมใกล้จะเกษียณแล้ว ผมยังอยากไปทำงานของจริงเลย
ผมรู้คุณมีใจรักในงานขนาดไหน เพราะฉะนั้นทำไมคุณไม่ไปล่ะ
ได้ยินมาว่าคุณวิเคราะห์อากาศ ทั้งในเกาหลี ทั้งทั่วโลกเลยนี่
มันก็แค่…
ผมแค่ทำตอนเบื่อๆ เป็นงานอดิเรก
งานอดิเรกบ้านป้าคุณสิ
ยงพิล อย่าปฏิเสธเลย
คุณควรเปิดโลกทัศน์ให้กว้างๆ และมองหลายๆ มุมเข้าไว้
คิดถึงโอกาสที่คุณจะได้ วิเคราะห์อากาศที่สำนักงานใหญ่สิ
ที่ผ่านมาอยากไปเจนีวามาตลอดไม่ใช่เหรอ
เป็นอะไรหรือเปล่า คุณโค
มัวคิดอะไรอยู่ถึงมาปะการังแถวนี้ได้
เธอดูสงบขึ้นนะตั้งแต่ที่เรากลับมาจากโซล
ไม่ได้อยากบอกทุกคน จนตัวสั่นแล้วว่า "ฉันไม่ได้ล้มเหลว"
ไม่ต้องมาล้อเลยนะ
ฉันไม่ได้สงบหรอก
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ตามหาตัวเอง ตามหาความสงบสุขในใจ
ฉันเริ่มจะคิดว่า ฉันควรโฟกัสกับการตามหาตัวเอง
แต่อยู่ๆ ฉันก็ลมออกหูแล้วสักพักมันก็หายไปเฉย
ทุกอย่างมันดูไม่แฟร์จนฉันอยากกลับไปโวยวาย
แล้วฉันก็ห้ามตัวเอง
อารมณ์ฉันขึ้นๆ ลงๆ ได้ทุกวันเลย
ค่อยโล่งอกหน่อย
ทำไม เพราะฉันหุนหันพลันแล่นมากเหรอ
ใช่
มันแปลว่าจิตใจเธอแข็งแรง
ถ้าเธอยอมแพ้กับทุกอย่าง แล้วบอกว่าเธอให้อภัยทุกคน
ฉันคงต้องพาเธอไปหาจิตแพทย์
วันนี้เป็นอะไร
เก่งนะเรา ทำติดๆ เลย
เก่งอะไร
ปลอบฉันไง
แหม
ฉันเคยดูแลนายตอนเด็ก
ไปแอบโตขนาดนี้ หัดปลอบจนเก่งขนาดนี้ตั้งแต่ตอนไหน
อย่าล้อสิ
พวกแม่ๆ คงดำน้ำกันเสร็จแล้ว ไปกันเถอะ
โธ่ เป็นอะไรมากไหม คุณโค
ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องเว่อร์เกิน
ถึงกับมือเจ็บแบบนี้
ทั้งที่คุณระวังมาตลอด ทำไมวันนี้ไม่มีสมาธิเลยล่ะ
ซัมดัล
สวัสดีค่ะป้า
เลิกหาเรื่องให้แม่เธอได้แล้ว
เขาว่าบางครั้งขนาดลิงยังตกจากต้นไม้เป็น
วันนี้แม่เธอเกือบเจ็บหนักแล้วรู้ไหม
อะไรนะ
แม่บาดเจ็บเหรอ
ไปโดนมายังไง ตายแล้ว
แม่ไม่เป็นไร
- ตายแล้ว - แม่อึนอูรีบไปช่วยขึ้นมาทัน
ขอบคุณนะคะป้า
เห็นแบบนี้นะ แต่อยู่ใต้น้ำนี่ปราดเปรียวเชียว
ว่าไงนะ ล้อฉันเหรอ เดี๋ยวเหอะ
พอได้แล้ว ไปกันดีกว่า
หนูขนไปให้
- ถอยไป - อือ
หนักมากเลย
แม่ หนู…
- ไปก่อนนะคะ - จ้ะ
แม่…
เกาะไว้แน่นๆ
เดี๋ยวก็ตกหรอก
อืม
แม่ดำน้ำสนุกไหม
ไม่มีใครสนุกกับการทำงานหรอก
เราทำเพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง
งั้นก็ไม่ต้องทำแล้วสิ หนูบอกแล้วไงว่าจะส่งเงินมาให้
โธ่
ไม่เป็นไรหรอก
แม่จะเอาเงินจากลูกๆ ไปทำไม
แม่จะหาเงินเองจนกว่าจะตาย
โถ
แม่ไม่ได้ทำอะไรที่คู่ควรกับเงินของแก
โถ
ทำตั้งเยอะเลยต่างหาก ทำไมจะไม่ทำ
ได้ซ้อนรถกินลมนี่สดชื่นดีจัง
ฮะ
แม่เป็นอะไร
แม่เจ็บตรงนั้นเหรอ แม่โอเคไหม
แม่เจ็บหน้าอกเหรอ
กาแฟน่ะ
ตอนบ่ายแม่กินกาแฟไปแก้วนึง
เลยใจสั่น
กินกาแฟสำเร็จรูปล่ะสิ
บอกให้กินแค่วันละแก้วแท้ๆ โธ่
ไม่ต้องแตะ เข้าบ้านไปเถอะ มันเหม็น
- แต่มือแม่… - ไม่ต้องห่วงอะไรนักหนาหรอก
ไปสิ
เดี๋ยวแม่ต้องตากทุ่นด้วยอยู่ดี
เหรอ
ก็ได้
หนูว่าต้องใช้กะละมังอีก…
ไปไหนน่ะ
หลังจากสร้างสวนสนุกตรงนี้แล้ว
แถวนี้ก็จะเจริญ
ท่านประธานครับ นี่เป็นจุดพักของกลุ่มแฮนยอนัมดัลลี
ก่อนออกไปดำน้ำหาของทะเล
พื้นที่ตรงนี้ตื้น เราสร้างสระน้ำเด็กตรงนี้ได้เลยครับ
ลึกแค่นี้ปลอดภัยแน่นอนครับ
- เอาละ - โอเค
- ไปทางนั้นกันเลยไหมครับ - ไปสิ
ก้าวระวังด้วยนะครับ
คือ…
- ทางนี้เลยครับ - ไปครับ
ตกลงว่าสวนสนุก…
สรุป…
ครับ
อะไรเหรอครับ
มีอะไรในใจก็พูดออกมาเลยครับ
เอ่อ…
คุณติดต่อกับเธอมาตลอดเลยเหรอ
แล้วไม่บอกผมเลยเนี่ยนะ
เธอห้ามคุณบอกเหรอ
ไม่ทราบครับ
บอกมาเร็ว
เธอมาเชจูทำไม ทำงานที่สนามบินเชจูเหรอ
ผมก็ไม่ทราบอีกนั่นแหละครับ
บอกมาเถอะน่า
จะแกล้งไม่รู้ทำไม
คุยอะไรกัน
ท่านประธาน
เธอขอให้ผมกันคุณออกไป ให้พ้นจากสายตาเธอครับ
ฮะ ผมเหรอ
ครับ
เอ่อ…
อืม งั้นหรอกเหรอ
ไอติมละลายหมดแล้ว
กลับบ้านได้แล้ว
ไอติมแตงโมของตากลายเป็นน้ำแตงโมไปแล้ว
นะ
โธ่เอ๊ย วันนี้ก็ไม่เห็นอีกแล้ว
จะลงแล้วเหรอ
ระวังด้วยนะ
ทำไมอยู่ๆ หนูถึงสนใจโลมาล่ะ ปกติไม่เห็นว่าไง
ไม่มีเหตุผล
ก็ที่นี่เชจู ดีออกที่ได้ชื่นชมโลมา
ใช่ เราอยู่เชจู
รอด้วยสิ
(สวนสนุกเอเอสสร้างงานเป็นหมื่น)
หมื่นตำแหน่ง
ชาวบ้านทุกคนหาเลี้ยงชีพได้ จากการทำงานที่สวนสนุกแห่งนี้
มิน่าพวกเขาถึงได้ให้ความร่วมมือดีจัง ใช่ไหม
ว่าแต่
ทำไมถึงยืนกรานจะขับผ่านซัมดัลลีให้ได้เลยล่ะครับ
ให้เธอเห็นเหรอครับ
ผมอยากดูว่าแถวสวนสนุกกับหมู่บ้านใกล้ๆ มีอะไร
มันเป็นหน้าที่ของเราที่ต้องดูรอบๆ
หน้าที่คุณด้วยไม่ใช่หรือไง
จะให้ผมทำคนเดียวเหรอ
ที่นี่ก็สวยเหมือนกันนะ
ฉันมีความสุขทุกครั้งที่เจอเธอ
ไปไหนน่ะฮายูล
หวัดดี เจอกันอีกแล้ว
เวรกรรม
เห็นมันไหมคะ
อะไรเหรอ
อ๋อ โลมาน่ะเหรอ
เห็นนัมชุนยกโอรยงขึ้นมาหายใจครั้งแรกไหมคะ
ฮะ
เห็นสิ เห็นนัมชุนคลอดโอรยงด้วย
หนูทำการบ้านมาดีนะ
สวัสดีค่ะ
มีอะไร ไปยืนตรงนั้นทำไม
นั่นใคร
จอดรถ เลขาโค
จอดๆ
ฮายูลใช่ไหม
ถ้าหนูอยากรู้เรื่องโลมา
หนูไปที่ศูนย์โลมากับป้าหนูสิ
จริงๆ ฉันไม่ใช่ป้าเขาน่ะ ฉันเป็น…
แม่
"แม่" เหรอ
ฮะ
(สมุดบันทึกม.ทัมลา)
(โรงพยาบาลเชจู ติดตามอาการ บ่ายสาม)
(อาหารที่ดีต่อหัวใจ)
เฮ้อ
- พ่อ - หือ
พ่อป่วยเหรอ
ขอเถอะ เอาอะไรมาป่วย
ทำไมมีนัดติดตามอาการที่โรงพยาบาล
ฮะ
คือ…
เอาสมุดบันทึกไปดูทำไม
พ่อดูแลยายมัลซุกเพื่อนบ้านเราอยู่
พ่อช่วยนัดหมอให้น่ะ
พ่อ…
แม่เป็นอะไร
แม่เจ็บตรงนั้นเหรอ
กาแฟน่ะ
ตอนบ่ายแม่กินกาแฟไปแก้วนึง
เลยใจสั่น
(ความภาคภูมิใจของซัมดัลลี โชยงพิลมาแล้ว)
(ประกวดภาพถ่ายสภาพอากาศเชจู)
อุ๊ยตาย
โทษนะคุณซัมดัล
แอบดูห้องผมเป็นงานอดิเรกเหรอ
ทำไมอยู่ในรถล่ะ
ก็เพิ่งเลิกงานมา
อ๋อ เหรอ
ไม่เข้าไปข้างในล่ะ ทำอะไรในรถ
พับเครื่องบินกระดาษ
ฉันนั่งพับเจ้านี่อยู่ในรถ
แต่เธอออกมาข้างนอกแล้ว มันเลยอดบิน
งั้นลงจอดเลยแล้วกัน
บอกแล้วไงว่าไม่แข่ง เลิกเปลืองกระดาษสักที เอาคืนไป
เปลืองอะไร ฉันมีใบปลิวนี่เป็นปึกๆ ฉันจะพับเป็นเครื่องบินทุกแผ่นเลย
ตัดสินใจซะ
ไม่มีอะไรดีกว่านี้ให้ทำแล้วเหรอ
ไม่มีเลย
นี่
ลืมเรื่องประกวดไปซะ
ฉัน…
ฉันมีอะไรจะถามหน่อย
ตอนนี้ว่างไหม
อะไรล่ะ
นายคิดว่าแม่ฉันป่วยอยู่หรือเปล่า
หมายความว่าไง
ก็นายรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับแม่ฉัน
ฉันกับพี่น้องฉันไม่อยู่บ้านมานานแล้ว
นายไม่รู้อะไรจริงๆ เหรอ
แม่ล้มป่วยแล้วไปโรงพยาบาลบ้างหรือเปล่า
หรือแม่ดูเหมือนป่วยไหม
ฉันว่าต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ
แต่พ่อฉันก็ไม่ยอมบอก
ไม่แน่ใจ
อะไร ไม่รู้เหมือนกันเหรอ
งั้นฉันคงคิดผิด
ถ้าเธอคิดว่ามีอะไรผิดปกติ
เธออาจจะคิดถูกก็ได้ เพราะเธอก็ต้องรู้จักแม่เธอดีสุด
ถ้ากังวลขนาดนั้นก็พาแม่ไปหาหมอสิ
แต่แม่ก็ดื้อซะ
อาจจะยากหน่อย
นี่
ทำอะไรกันตรงนั้น
นี่ คุณมาทำอะไร
กะจะเข้าไปข้างในด้วยเหรอ
พ่อแม่ฉันได้คว้าฉมวกมาขว้างใส่ทันทีที่เห็นคุณแน่
ฉมวกเหรอ
อย่านึกให้สยองเลย
ถ้าเด็กคนนั้น
สูงเท่านี้แล้ว คงอายุประมาณสี่ขวบใช่ไหม
แปลว่าคุณมีลูกสี่ปีที่แล้ว
ไม่ใช่ลูกคุณ
แล้วเด็กสี่ขวบบ้าที่ไหนสูงเท่านี้
เก้าขวบต่างหาก
เก้า…
เก้าเหรอ
งั้น…
เก้าปีที่แล้วก็คง…
นั่นหลานฉัน
โอเคไหม
เก็บสาหร่ายฮิจิกิเข้ามาหน่อย
ให้ตายสิ คนคงคิดว่าครอบครัวนี้มีแต่พวกขี้เหล้า
อ๋อ หลาน
หลานนี่เอง
เข้าใจแล้ว
- นี่ คุณจอนแดยอง - ครับ
คุณคงไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันจะสื่อครั้งก่อนสินะ
แทนที่จะมาเสียเวลาที่นี่ เอาเวลาไปโฟกัสกับการฟื้นฟูบริษัทคุณจะดีกว่า
แทนที่จะมาอยู่กับฉัน…
คุณนี่เป็นบ้าอะไรนักหนา
ผมก็แค่…
ดีใจที่ได้เจอคุณ
ผมมีความสุขอยู่เรื่อย
ก็เลยอยากเจอคุณอีก
แล้วต่อให้ผมตั้งใจแก้ปัญหาเรื่องบริษัทไป
ก็ใช่ว่ามันจะแก้ได้ง่ายๆ
นั่นแหละ
ผมไม่อะไรกับมันแล้ว
ฉันเป็นคนทำให้
บริษัทคุณเจอวิกฤตนะ
ไม่ใช่ความผิดคุณ…
คุณพ่อ…
คนนั้น…
ใครกัน
ตายแล้ว
ไปสิ ไปให้พ้น เดี๋ยวนี้
พ่อ
พ่อจะไปไหน
- เอาขยะไปทิ้ง - เหรอ
- นั่นใครเหรอ - ถามทางน่ะ
เขามาถามทาง
ตรงไปเรื่อยๆ เลยค่ะ
เดี๋ยวหนูเอาไปทิ้งให้
แต่ถ้าตรงไป เส้นนั้นมันทางตันนี่
พ่อกลับเข้าไปเถอะ
ตอนเด็กไม่รู้สึกเลยนะ แต่ตรงนี้วิวดีมาก
ครั้งก่อนก็มาแล้วนี่ ไม่ทันเห็นหรอกเหรอ
มาแล้วเหรอ
แต่ไม่ได้อยู่ในสภาพจะมากินลมชมวิวหรอก
เมาหัวราน้ำตะโกนลั่นขนาดนั้น ไม่ไหวๆ
ทำไม
- ทำไม - ไอ้…
แล้วจะทำไม
เออนี่
ไม่ได้มารวมกันห้าคนนานเป็นชาติแล้ว
นึกว่าจะไม่มีวันนี้แล้วซะอีก
ดีจังเลย
เชิญดื่มด่ำให้เต็มที่
นี่
สองคนนั้นน่ะ
ตกลงยังไงกัน
- อะไร - อะไร
ดึกป่านนี้แล้ว
- แล้วไง - ออกมาทำอะไรกันสองคน
อะไรอีกล่ะคราวนี้ อะไร
นี่กลับมาคบกัน…
ไอ้กยองแท ดื่มหน่อย
แล้วพวกนายสามคนล่ะ
ดึกป่านนี้แล้วทำอะไรกัน
เราเป็นเพื่อนกัน
สองคนนั้นก็เพื่อนกัน
ก็ต้องเป็นเพื่อนอยู่แล้ว จะเป็นอะไรได้อีกล่ะ
ใช่ไหม
อืม
ใช่
กยองแทเพื่อนรักที่จิตใจดีแต่หัวช้า
"ใช่แล้ว เราออกมาเดินด้วยกันเพื่อรำลึกถึง
ช่วงเวลาอันงดงามระหว่างเรากลางดึก"
อยากได้ยินคำตอบแบบนี้เหรอ
ฮะ
"ช่วงเวลาอันงดงาม" อะไร
เฮ้อ
ทุกคนที่นี่รู้เรื่องอดีตของเรากันหมดแล้ว
พวกเขาไม่ได้เงียบเพราะไม่รู้
แต่แค่คิดถึงใจเรา
ใจเขาใจเราน่ะ โอเคไหม
แต่ก็นั่นแหละ ฉันเข้าใจว่าคงยาก
ที่คนโสดมาทั้งชีวิตจะคิดถึงใจใครได้
เพราะงี้นายถึงได้ไม่รู้อะไรเลยใช่ไหมล่ะ
- ฉัน… - ก็จริง เขาจะไปรู้ได้ไง
ก็นึกอยู่แล้วว่าจะโดนสวน นายสู้ซัมดัลไม่ได้หรอก
ฉันทำอะไร
นายก็บอกเองว่ามีอะไรแปลกๆ
- พูดตอนไหน - พูดแล้วกัน
นี่อะไร
เฮ้ย
นั่นนิทรรศการที่ออฟฟิศเราจะจัดนี่
จะแข่งด้วยเหรอ
หูย ไม่เลวนะ
ลองดูสิ
ไปรู้มาได้ยังไง
มีแค่ไม่กี่คนเองนะที่รู้เรื่องนิทรรศการนี่
อย่าโง่ไปหน่อยเลย ฉันนี่แหละบอก
นี่ ฉันเป็นช่างภาพแฟชั่นผู้นำเทรนด์นะยะ
ฉันไม่ถ่ายรูปวิว
เธอเคยถ่ายบ่อยอยู่นะ
ยังมีอยู่เลยตั้งหลายรูป
อะไรนะ
แน่ใจนะว่าฉันถ่าย ทำไมหลุดโฟกัสงี้ล่ะ
รูปเธอนี่แหละ
(ฤดูใบไม้ผลิ ยอดเขาโทดูบง)
ฤดูใบไม้ผลิเหรอ
แน่ใจนะว่าฤดูใบไม้ผลิ
เพิ่งเคยเห็นยอดเขาโทดูบงอึมครึมขนาดนี้
เชอะ
นี่ ทำไมมีผลงานฉันล่ะ
ผลงานเธอเหรอ
มันไม่ได้ต่างจากรูปที่ฉันถ่ายเลย
โชอึนฮเยต้องแทรกแผ่นดินหนีแน่
ไอ้นี่
ไหนดูซิ ยังมีของน่าอายอยู่ตรงนี้อีก
จะให้ไอ้พวกนั้นหยามเธอ เรื่องรูปพวกนี้ต่อไปเหรอ
ไอ้กยองแท…
ขนาดฉันยังไม่มีเลยรูปพวกนี้ นี่มันเป็นติ่งฉันเหรอเนี่ย
ยังไงก็เถอะ ถ่ายรูปยังดีกว่า เดินเส้นทางโอลเลไม่ใช่เหรอ
นี่นาย…
นิสัยเด่นของฉัน
คือถ้าฉันพูดว่าไม่ก็คือไม่จ้ะ
- บาย - อืม
บาย
ถ้าเปลี่ยนใจ ออกมารอหน้าบ้านเจ็ดโมงเช้านะ
- ฉันจะไปส่งเธอยื่นใบสมัครด้วย - ลืมไปได้เลย
อย่าลืมนะ เจ็ดโมง
ฉันจะรอห้านาที
หลุดโฟกัสหมดเลยอะ
ตลกจัง
เฮ้อ
(ประกวดภาพถ่ายสภาพอากาศเชจู)
(สมัคร)
(ปิดรับสมัครออนไลน์)
แนะนำงานที่ปิดไปแล้วเนี่ยนะ
(สมัครที่งานได้ถึงเดือนพฤษภาคม)
มีฝนประเภทหนึ่งที่มีเฉพาะที่เชจู ซึ่งจะตกราวกับอิจฉาฤดูใบไม้ผลิ
ฝนต้นเฟิร์นเริ่มตกแล้ว
หลายคนรู้สึกห่อเหี่ยวใจ เพราะฝนที่โปรยลงมาอย่างต่อเนื่อง
และเมฆดำเหนือศีรษะในช่วงนี้ของปี
บางคนหลงทางบนเขาขณะเก็บเฟิร์น
ฝนต้นเฟิร์นกลับมาอีกแล้ว ยังไงก็รักษาตัวให้ปลอดภัยกันด้วยนะคะ
ไม่ก็คือไม่สินะ
ดูสิใครมา
อะไร ก็นายบอกให้ฉันแข่ง
ที่รัก
วันนี้ไปดำน้ำไหม
อากาศดูไม่เข้าท่าเลย
เราตกลงกันว่าจะไม่ไป แต่ฉันจะไปดูสถานการณ์เผื่อไว้ก่อน
พักบ้างเถอะ
คือ…
หมอนัดพรุ่งนี้ใช่ไหมล่ะ
คราวนี้คุณขอให้หมอเปลี่ยนยาเถอะ
ช่วงนี้คุณเหนื่อยหอบบ่อยมาก
ก็ได้
เดี๋ยวเจอกันนะ
ข้าวเช้าอยู่บนโต๊ะนะ ออกมากินซะ
เฮ้อ
ขอบคุณครับ
นี่ใบสมัคร
กรอกซะแล้วเอาไปยื่น
ที่เหลือก็แค่ส่งผลงานก่อนกำหนดส่ง
อืม
อะไร
อย่ามาเปลี่ยนใจถอนตัวทีหลังล่ะ
- ไม่หรอก - อืม
ไม่ต้องไปเหรอ
อ้อ ไปสิ
แต่ในเมื่ออากาศที่นี่ เอาแน่เอานอนไม่ได้ ฉันว่า…
ไปซะ
- ไปเหรอ - ไปเถอะ ไป
ให้ไปเหรอ
- ไปนะ - อืม
สู้ๆ
ยิ้มอะไรของมัน
อากาศอึมครึมจนเป็นบ้าไปแล้วเหรอ
รีบวางรีบไป ฉันจะได้ทำงาน
อืม
เวรละ
กยองแท
หือ
วันนี้แม่นายไปทำงานหรือเปล่า
ไม่รู้ ฉันนอนในที่กบดานของเรา
แต่ไม่น่าไปนะ ป้าโคบอกให้หยุดวันนี้เพราะลมแรงเกิน
เหรอ
ลางสังหรณ์ป้าโคดีกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์อีก
รู้ว่าอะไรดีสุด
ไปนะ
(คุณโคมีจา)
- แบคโฮ - ครับ
เอาข้อมูลทุ่นวิเคราะห์ คลื่นชายฝั่งตะวันออกขึ้นจอให้ที
ได้ครับ
(ทุ่นวิเคราะห์คลื่น - 1610038 เวลา ความสูง)
คุณโค ไม่มีลมนะ
กระแสน้ำก็ดูโอเค
ฉันว่าเราลงน้ำได้นะ
เก็บของซะ
อากาศแปลกๆ
วันนี้พักกันดีกว่า
(ทำไมคุณถึงมาเป็นนักพยากรณ์อากาศ)
ผมมาเป็นนักพยากรณ์อากาศ เพื่อจะปกป้องคนที่ผมรัก
ซัมดัล
อ้าว อึนอู
มาทำอะไร
นายอยู่แผนกสังเกตการณ์ไม่ใช่เหรอ
ฉันเพิ่งปลูกต้นไม้ สำหรับสังเกตการณ์อากาศเมื่อกี้เอง
อ๋อ
ตัดสินใจถูกแล้ว ฉันอยากเห็นเธอถ่ายรูปต่อไปนะ
เดี๋ยวฉันพาเธอเดินดูแผนกพยากรณ์ดีกว่า
ไม่เป็นไร
ประชาชนเข้าไปเดินดูได้ด้วยเหรอ
นี่ เข้าไปคนเดียวซะที่ไหน
มีชาอึนอูอยู่ด้วยทั้งคน
ตามพี่มาเลย
จริงเหรอ
ใหญ่โตโคตรๆ เลยชาอึนอู
ใช่แล้ว
ขอดูข้อมูลฝั่งตะวันตกหน่อย
ครับ
โชยงพิล ทำไมดูข้อมูลฝั่งตะวันตกตะวันออกอยู่นั่น
คลื่นลมมันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ น่ะสิครับ
ผมบอกคุณแล้วไงว่ามีบางอย่างแปลกๆ
- ขอข้อมูลทุ่นฝั่งตะวันออกไกลด้วย - ครับ
ฝั่งตะวันออกจะเจอสภาพอากาศรุนแรง
เตรียมแจ้งเตือน
ครับ
ไอ้นี่
เก่งนะเรา
(ชายฝั่งซัมดัลลี)
- ขึ้นฝั่ง - ขึ้นฝั่ง
ขึ้นฝั่ง
- ขึ้นฝั่ง - ขึ้นฝั่ง
ขึ้นฝั่ง
คุณโค
- คุณโคหายไปไหน - คุณโค
- คุณโค
- คุณโคคะ - คุณโค
- คุณโค
คุณโค
ศูนย์อุตุนิยมวิทยาเชจูพูดอยู่ครับ
มีคนขอยามฝั่ง
แฮนยอของซัมดัลลีหายตัวไประหว่างดำน้ำครับ
- คนในกลุ่มกำลังหาตัว - ฮะ
ครับ
ฮะ
เอ่อ…
อึนอู เขาพูดถึงหมู่บ้านเราเหรอ
ไม่นะ แม่
หัวหน้า แม่หายไป
ดึงข้อมูลเฝ้าสังเกตคลื่นยาวชายฝั่งกับทุ่นขึ้นจอ
ครับ
สวัสดีครับ ผมนักพยากรณ์โชยงพิล
ผมดูบริเวณที่เขาหายตัวไปแล้ว
ลมตะวันออกเฉียงใต้มีกำลังแรง
และคลื่นชายฝั่งก็สูงประมาณหนึ่งถึงสามเมตร
หาให้ทั่วเลยครับ ทั้งใต้น้ำแล้วก็เหนือผิวน้ำ
บริเวณ 600 ตารางเมตรจากจุดสุดท้ายที่เขาอยู่
แล้วก็มองหาลายดอก
ครับ
ทุ่นของแฮนยอที่หายไป
เป็นลายดอกครับ
อันนั้นผมไม่แน่ใจ
ช่วยเริ่มค้นหาบริเวณนั้นให้เร็วที่สุดด้วยครับ
- หัวใจของเขา… - โชยงพิล
นายกำลังพูดถึงแม่ฉันเหรอ
ใช่แม่ฉันหรือเปล่า
แฮนยอที่หายไป
เป็นโรคหัวใจครับ
ช่วยตรวจชีพจร กับอัตราการเต้นของหัวใจทันทีที่พบด้วย
ตรวจหัวใจก่อนเลยครับ
ซัมดัล
เธอต้องไปหาแม่ตอนนี้เลย
อึนอู
- ฮะ - รีบๆ
- พาซัมดัลไปหาแม่ - ได้ๆ
- ซัมดัล ไปเร็ว - อืม
โอเค
ได้ๆ
- แบคโฮ - ครับ
เอาข้อมูลทุ่นวิเคราะห์คลื่น จากชายฝั่งกับทางไกลทั้งหมดขึ้นจอ
ได้ครับ
ความน่าจะเป็นที่แม่จะโดนพัดออกทะเล…
หิวน้ำจัง
เอาน้ำมาให้หน่อย
โอ๊ย
- นี่ - จินดัล
มีคนเรียกฉันเหรอ
- จินดัล - คิดว่านะ
ทำไงดี
จินดัล คุณพระช่วย
แย่แล้ว จินดัล
จินดัล
แม่เธอ…
แม่เธอแย่แล้ว
เร็วเข้า
คุณโค
ไม่นะ
- อยู่กันตรงนั้น - ครับ
ที่รัก
เกิดอะไรขึ้น
เป็นไรหรือเปล่า
เกิดอะไรขึ้นกับคุณโค
คุณโค
เร็วเข้า
- นี่ - เร็วเข้า
- เร็วๆ - เร็วๆ
- นี่ - เร็วเข้า
แม่!
- แม่! - แม่!
แม่!
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
(บทส่งท้าย)
(ปี 2002)
ยงพิล
โชยงพิล
ยงพิล
แขกไม่ได้รับเชิญที่มาเยือนเราทุกเดือนเมษายน
ฝนต้นเฟิร์น
แม่!
- ไม่นะ อย่า - แม่!
โชยงพิล
อย่า
โชยงพิล
อย่าลงไป
ยงพิล
โอ๊ยตายแล้ว
ไม่นะ
มีจา
มีจา…
แม่!
แม่…
อย่าทำแบบนี้สิ มีจา
ไม่จริง…
แม่!
แม่…
มีจา…
มีจา
ถ้าทะเลเอายายหนูไปล่ะคะ
ซัมดัล แม่ไม่เป็นไรหรอก ทุกอย่างจะเรียบร้อย
ทะเลพรากใครไปอีกแล้วเหรอ
ผมก็เก็บทุกอย่างไว้ในนี้เหมือนกัน
ผมกลั้นเอาไว้ มันปริออกมาวันละไม่รู้กี่รอบ
แกก็ควรจะเกลียดเขาด้วย
แม่แก ทำไมแม่แกต้องตาย
ยายไม่กลัวทะเลเหรอคะ
จะไม่กลัวได้ยังไง
สำหรับยาย ทะเลคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกแล้ว
เพื่อนเก่าของยายก็โดนทะเลพรากไป
นี่ โคมีจา
ยายกลัวมันมากเลยละ
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ