(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
(แปดปีก่อน)
ไปไกลสินะครับถึงได้ยกเลิกเบอร์
- ค่ะ นี่นะคะ - ขอบคุณครับ
แล้วข้อมูลในโทรศัพท์ล่ะครับ
- ลบเลยค่ะ - ครับ
(อาหารเกาหลี)
นั่งนี่ไหมคะ
ฉันรู้ว่าพวกคุณชอบกิน
ใช่แล้ว
- รู้แล้วใช่ไหมจะสั่งอะไร - ยังไม่รู้เลย ผมชอบทุกอย่างเลย
ลองอะไรใหม่ๆ ดู อันนี้เป็นไง
ขอโทษด้วยนะ ฉันมีงานค้างอยู่
- ขอโทษด้วย - เดี๋ยว
ยังไงกัน
- สุขสันต์วันคริสต์มาส - สุขสันต์วันคริสต์มาส
ทุกครั้งที่เขาทำแบบนั้น มันบ้ามากเลย
จริงเหรอ
เอาของขวัญคริสต์มาสอะไรมาบ้าง เอามาไหม
ขอแบบบ้าๆ เลย
ส่งเอกสารอ้างอิงที่นิตยสารส่งให้คุณ ให้ฉันทางข้อความหน่อย
ฉันจะรีบดูเลย
โอเค
ตอนที่ฉันคิดว่าฉันลืมเขาได้แล้ว…
บางที
นั่นอาจเป็นตอนที่ฉันคิดถึงเขาที่สุด
(ตอน 7 รักในคำลา)
ยายอ๊กออกมาข้างนอกอีกแล้ว
เขาเป็นแฮนยอหาปลางกๆ มาทั้งชีวิต
คงจะเบื่อทะเลน่าดู
ทำไมออกมาข้างนอกตลอดเลย
ถ้าฉันเป็นเขานะ ฉันจะไม่มองทะเลเลยด้วยซ้ำ
ใช่สิ
ขนาดขาใส่เฝือก เธอยังมาทำงานเลย
ก็ตอนนั้นผัวฉันเอาเงิน ไปลงทุนกับกิจการน้ำพุร้อนจนหมด
แถมกยองแทยังมาขโมยเงินฉันหนีไปอีก
นั่นสิ
ตอนนั้นไล่จับกยองแทจนล้มขาหักเลยนี่
จริงด้วย
หัวเราะกันเข้าไป
เวลาเราว้าวุ่นใจ อยู่กับทะเลนี่แหละดีสุดแล้ว
ทะเลสงบ ไม่มีใครมากวน จริงไหม
- ไม่นะ - โธ่ คุณโค
คุณดูชอบทะเลมากเลยนะ ทั้งที่เจอเรื่องราวพวกนั้นมา
- ใช่ - ใช่
ไม่มีหรอกงานที่ง่าย
แต่มันดีตรงที่เราไม่ต้องเกษียณหรือแข่งกับคนอื่น
เราได้เงินมาจะมากจะน้อยก็ตามที่เราทำ
ตราบใดที่เรายังแข็งแรงอยู่ เราก็ทำไปเรื่อยๆ
จริง
ทะเลทำให้เราหาเลี้ยงลูกๆ ส่งลูกๆ เรียนได้
- จริง - จริง
ปัดโธ่ คุณโค
ยงพิลบอกให้เก็บผ้านั้นไว้นะ
ไม่ต้องเอาออกหรอก
เดี๋ยวยงพิลมาเห็นจะเสียใจ
ก็มันขาดหมดแล้ว เอาออกดีกว่า
ว่าแต่ วันนี้ยงพิลอยู่ไหน ไม่เห็นตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ยงพิลเหรอ
ยงพิลไปแผ่นดินใหญ่เมื่อวาน
ลางานครึ่งวัน
- ฮะ - จริง
ทำไมต้องลางานครึ่งวันไปที่นั่นด้วย
ก็ไม่รู้เนี่ย
อึนอูได้ยินมาจากที่ทำงานเขาอีกที อึนอูก็ไม่รู้
- อึนอูบอกเหรอ - อืม
ก็นึกว่าแก๊งพาวเวอร์เรนเจอร์ รู้เรื่องทุกอย่างของกันซะอีก
ฉันว่าไม่รู้อะไรของกันเลยต่างหาก
ตกใจหมด มีอะไรเหรอ
เปล่า
ฉันต้องไปก่อนแล้ว
เก็บของให้เรียบร้อยแล้วค่อยกลับนะ
ฮะ
- ทำไมไปแล้วล่ะ - คุณโค
อะไรของเขา
ซังแท
โห ทำไมขนมาเยอะขนาดนี้ล่ะครับ
จะไปไหนเหรอครับ
ไปบ้านลูกสาวในเมืองจ้ะ
- โห - เธอล่ะ
เข้าเมืองไปหาหมอตาครับ ตามัว
เดี๋ยวผมหิ้วให้เอง ป้าไม่ต้องหิ้ว
เดี๋ยวก็ล้มพับกันพอดี
โถ พ่อคนใจบุญ
ใจดีตลอดเลยนะ
มาครับ
มีอะไรหรือเปล่า
ผมคงต้องรอไปขึ้นอีกคันน่ะครับ
- ฝากยกนี่ไปไว้ที่นั่งป้าแกด้วยครับ - ได้ๆ
ไม่ขึ้นมาเหรอ รออีกคันนานนะ
ระวังๆ นะครับ
จะไปไหมครับเนี่ย
ครับ
ปล่อยนะ
ไปกันเถอะ
แม่มาเหรอ
แม่ทำอะไร
ทำไมมีนั่นด้วย
บอกแม่หน่อย
แกยังรักยงพิลอยู่ไหม
อยู่ๆ ก็ถามอะไรของแม่ นี่แม่พูดอะไร
โธ่
ก็นี่ไง
แกไปโซลมาคนเดียวจริงเหรอ
คือ…
หนูหิวค่ะยาย
- หนูก็หิว - อุ๊ย
- กินข้าวกัน - ขอข้าวให้หนูหน่อย
- ฮายูล ล้างมือก่อนลูก - ค่ะ
จะอะไรก็ช่างเถอะ
เกาะก็เล็กแค่นี้ ออกไปทำอะไรดึกๆ ดื่นๆ นะ
เบื่อจัง
ยังรักมันอยู่สิท่า
นายยังรักโชซัมดัลอยู่ใช่ไหม ไอ้ยงพิล
ดูเหมือนยังรักเหรอ
งั้นฉันก็ชอบมันได้ใช่ไหม
ฉันชอบมันมาตลอด
ฉันชอบมันตอนที่นายคบกับมัน
จริงๆ ชอบก่อนหน้านั้นอีก
ฉันไม่ได้กะจะบอกนาย
แต่ฉันรู้สึกผิด
ทุกครั้งที่ฉันเห็นหน้านาย
ช่างเถอะ ไม่ต้องตอบฉันหรอก
ตอนนี้นายคงสับสนว้าวุ่นไปหมด
ก็ต้องแหงอยู่แล้ว
ต้องสับสนด้วยเหรอ
ฉัน…
ต้องรู้สึกสับสน
แล้วก็ว้าวุ่นด้วยเหรอ
ก็ฉันเพิ่งบอกไปว่าฉันชอบโชซัมดัล
นายโอเคเหรอ
อืม
ฮะ
นี่ โชยงพิล
หือ
ฉันเคยชอบโชซัมดัล
เคยชอบมากๆ
แต่ฉันบอกมันไม่ได้
เพราะนาย
เกลียดนายชะมัด
ฉันเคยชอบโชซัมดัล
ไม่สิ
ยังชอบอยู่
แต่เพราะนาย…
ไอ้บื้อนี่
ไปหาหมอได้แล้ว
อาการหนักแล้วนะ
ฉันเพิ่งดูสารคดีไป
มันเรียกว่าอะไรนะ หมดสติจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
สาเหตุโรคสมองเสื่อมเลยนะนั่น เดี๋ยวก็ได้ตายเพราะโรคนี้หรอก
เดี๋ยวนะ ฉันเคยบอกนายแล้วเหรอ
ใช่ ประมาณ 17 ครั้ง…
ไม่สิ เดี๋ยว
รวมครั้งก่อนที่นายบอกฉัน ฉันได้ยินมา 18 รอบแล้ว
- 17 ครั้ง - ฉันไม่อยากทำให้นายต้องอาย
ฉันเลยพยายามลืมมันไป
แต่ตอนกำลังจะลืมอยู่แล้วแท้ๆ นายก็พูดขึ้นมาอีก
นายนี่โคตรซื่อบื้อ
ดึงสติหน่อย
จำไม่ได้จริงๆ ว่าเคยบอก
นี่ ซังโด
นายไม่ควรรู้สึกแย่
ที่ชอบใครสักคน จริงไหม
แล้วนายก็ไม่ต้องขออนุญาตใครก่อนด้วย
ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกน่า
นี่มันเรื่องความรู้สึก
ทำตามเสียงหัวใจเถอะ
นายไม่ได้ขโมยอะไรไปจากฉัน ไม่ต้องห่วงฉันหรอก
นายน่ะใจดีเกิน
พูดง่ายแต่ทำยากน่ะสิ
ฉันจะชอบมันได้ไง
ถ้านายยังมีใจให้มันอยู่
ฉันถึงได้ถามนาย โชยงพิล
นายยังรักโชซัมดัลอยู่หรือเปล่า
หวัดดี เจ้าเหมียว
มาตากฝนทำอะไรอยู่ตรงนี้
ไม่ไปหลบตรงชายคากันล่ะ
เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
อย่าจับน้อง
ทำไม
แม่แมวจะทิ้งลูกถ้าคนไปจับ
- จริงเหรอ ทิ้งเลยเหรอ - อืม
แล้วเราจะไปกันเมื่อไหร่
นี่ก็ตั้งชั่วโมงนึงแล้วนะ ปวดขาจะแย่แล้ว
ถ้าเราไป น้องก็เปียกหมดสิ
ถ้านายพยากรณ์อากาศถูก ฉันคงพกร่มมาด้วยแล้ว
แต่นายเป็นพวกนักพยากรณ์เก๊
ว่าไงนะ
ฉันยังไม่ได้เป็นนักพยากรณ์เลย ยังเป็นพนักงานฝึกหัดอยู่
ให้ตายสิ
แล้วช่วงนี้ที่เชจู พยากรณ์ไปก็ไม่มีประโยชน์
ก็เห็นชัดอยู่แล้วว่าฝนจะตกทุกวัน
- จริง - โอเค
หงุดหงิดแล้วน่ารักเชียวนะ
สงสารน้องจัง
ยังเป็นลูกแมวอยู่เลย เป็นหวัดขึ้นมาก็แย่เลยสิ
ทำไงดี
สดชื่นจัง
มานี่ เดี๋ยวก็หัวล้านหรอก
เราอยู่เชจูนะ ฝนที่นี่สะอาด
- สุดยอดเลย - เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก มานี่
จูบทำไม เดี๋ยวเพื่อนบ้านเห็น
- นี่ - ไป
(เชจูส่องประกายเรืองรอง มุ่งสู่อนาคตร่วมกัน)
โชจินดัลจากโรงเรียนหญิงล้วนซัมดัลกลับมาเหรอ
ที่อยู่แก๊งกุหลาบพันปีเหรอ
อืม ฉันไม่มีวันลืมยัยนี่ได้หรอก ฉันทนทุกข์มาเยอะก็เพราะนาง
ก็เธอไปแกล้งนักเรียนโรงเรียนของนางนี่
เฮ้อ
ไม่กลับบ้านเหรอ
- จะกลับแล้วค่ะ - จะกลับแล้วค่ะ
ว่าแต่นางมาทำไม
หมายความว่าไง ยังไม่รู้เหรอ
เพราะโชอึนฮเย น้องนางไง
ช่างภาพคนดังที่เป็นข่าวช่วงนี้น่ะ
สามพี่น้องกลับมากันหมดเพราะนางตกอับ
ไปไหนในโซลไม่ได้แล้ว
ใครเหรอ
ใครกลับมา
อ้อ จริงด้วย คุณอยู่ซัมดัลลี หัวหน้ากลุ่มแฮนยอ…
ซัม… ซัมดัลกลับมาแล้วเหรอ
มาอยู่เชจูน่ะนะ
โอ๊ย
เกือบแล้ว
โธ่เอ๊ย
เป็นนักพยากรณ์อากาศไม่ใช่เหรอ ฝนตกแล้วจะเปิดหน้าต่างทิ้งไว้ทำไมเนี่ย
บ้าเอ๊ย
เวร
ทำอะไรน่ะ
เป็นไรหรือ…
ไม่เป็นไรจริงๆ
ไม่ต้องเอายามาทาศอกหรอก
นี่รู้ไหม
ถ้าฉันมีแผลเป็นตรงนี้นะ
มันจะดูเหมือนว่า
ฉันมีเรื่องให้เล่า
จะดูเหมือนผู้ชายลึกลับน่าค้นหา ที่มีแผลเป็นเท่ๆ ตรง…
ขอดูหน่อย
โอเค
อย่าขี้แยสิ
นายแหละผิดที่ทำฉันตกใจ
แล้วเธอล่ะ
ปีนกำแพงแอบดูห้องฉันทำไม
เอ่อ ก็…
นี่นายเป็นนักพยากรณ์จริงหรือเปล่าเนี่ย ฝนตกทำไมเปิดหน้าต่างทิ้งไว้
จำไม่ได้เหรอ คราวก่อนฝนสาดใส่ที่นอนเปียกหมด
จำได้สิ
ฝนสาดจนที่นอนฉันสะอาดเอี่ยมเลย
แทบไม่เคยซักเลยเหอะ เหม็นหึ่งไม่รู้กี่เดือน
เหรอ
เข้าใจแล้ว เธอกลัวจะซ้ำรอยเดิม
เลยปีนกำแพงแอบดูห้องฉัน
นี่ ฉันไม่ใช่พวกลามกนะ
หน้าต่างมันเปิดอยู่
รู้แล้ว หน้าต่างก็หน้าต่าง
ได้ เธอแค่อยากปิดหน้าต่าง
ถึงได้ปีนกำแพง
- แอบดูห้องฉัน - เดี๋ยวก็ปั๊ดเหนี่ยวเลย
ให้ตายสิ ยังทำตัวน่ารำคาญอยู่ได้
ดูสภาพสิ เปียกโชกไปทั้งตัว
อย่าไปบอกใครเชียวว่าเป็นนักพยากรณ์อากาศ
เดี๋ยวคนจะไม่เชื่อคำพยากรณ์
เหมือนว่าเธอจะมองข้าม อะไรหลายๆ อย่างเกี่ยวกับฉันไปนะ
รู้ไหม
อันที่จริงฉันเป็นดาวเด่นของสำนักงานเชจูเลยนะ
ฉันนี่แหละ
จริงๆ
สำนักงานใหญ่โทรหาฉันวันละไม่รู้กี่สาย อยากจะให้ฉันไปทำงานด้วย
ไม่ได้พูดเล่น เห็นอย่างนี้ฮอตนะจ๊ะ
ฉันสงสัยมาตลอด
คนอื่นอยากไปสำนักงานใหญ่กันจะตาย
แต่ได้ยินมาว่านายปฏิเสธอยู่นั่นแหละ
ทำไมเหรอ นายซ่อนสมบัติไว้บนเกาะนี้เหรอ
นี่
ทำอย่างกับว่าถ้าฉันไปทนทุกข์อยู่ในเมืองใหญ่
ที่มีแต่คนแปลกหน้า แล้วฉันจะประสบความสำเร็จกว่านี้แหละ
มังกรโผขึ้นจากลำธารเล็กๆ ใช่ไหมล่ะ
เธอก็เป็นมังกรในโซลไป ฉันจะเป็นลำธารเอง
ลำธารเล็กๆ บ้านป้านายสิ
จะอินดี้ไปไหน
ฝนหยุดแล้ว
ไม่ตกแล้ว
โชยงพิล
ฮะ
อย่าบอกแม่นะ
ว่าเราไปโซลด้วยกันมา
(ตั๋วโดยสาร โซลไปเชจู)
(บันทึกพยากรณ์)
อ้าวพ่อ มาหยิบจับของในห้องผมทำไม
นี่บ้านพ่อนะ ไม่ใช่ห้องแก
โลชั่นอยู่ไหน ของพ่อหมดแล้ว
นี่ครับ
ขวดใหม่ พ่อเก็บไว้เลย
นี่ลูก
ไปสำนักงานใหญ่เถอะ
เอาอีกแล้วนะพ่อ คุยกับผอ.ฮันมาสิท่า
ไม่มีความเป็นส่วนตัวเลย ที่ทำงานก็แล้ว เมืองนี้ก็อีก
ผมเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ
ไปสำนักงานใหญ่แกจะได้เลื่อนตำแหน่ง
ชิงรับรับข้อเสนอตอนนี้ซะ
ถ้าแก่แล้วไม่มีใครอยากได้ตัวหรอก
นอกจากเกาหลี จะได้ดูอากาศทั่วโลกด้วย
จดอะไรในนั้นไปก็แค่นั้น
ผมก็แค่ขีดเขียนเล่นๆ
มาแอบดูห้องผมทำไมเนี่ย
ไม่ไปหรอกสำนักงานใหญ่
ทำไมล่ะพ่อ
ทำไมอยากส่งลูกไปแผ่นดินใหญ่ขนาดนี้เลย
ถ้าพ่อแต่งงานใหม่ ผมจะไปทันทีเลย
งั้นอย่างน้อยก็กลับบ้านเร็วๆ บ้าง
ช่วงนี้กลับดึกตลอด
อะไรอีกล่ะพ่อ
เก็บไว้เถอะ มันไม่เหมาะกับผิวของพ่อ
คนแก่ต้องใช้โลชั่นที่มีน้ำมันมากกว่านี้
พี่แดยองเหรอ ตายแล้ว ขยับหน่อย
ไม่น่าเชื่อใช่ไหมล่ะ
นางไปบังเอิญเจอ ประธานเอเอสกรุ๊ปที่เชจูนี่ได้ไง
ฉันก็ไม่รู้มาก่อน
บ้าบออย่างแรง ฉันเลยค้นดูข้อมูล
อีตานั่นมาเรื่องสวนสนุกที่นัมดัลลี
- อุ้ย - เขาทำอะไรน่ะ
ดูหน้าสิ
- เกิดอะไรขึ้นเหรอ - น่าสงสารจัง
เอาจริงๆ ปัญหามันอยู่ที่ครอบครัวเขา
ตัวเขาไม่ได้แย่ขนาดนั้น
นี่ อีตานั่นตัวติดครอบครัวเลยจ้า
แล้วนี่
ทำไมชอบมาชิลในนี้ ไม่ไปห้องนั่งเล่นใหญ่โน่น ออกไปเลยนะ
จะไปไหนเหรอ
นี่ไง
จะไปไหนเหรอ
ไปตามหาโชซัมดัล
ฮะ
จะไปไหนน่ะ
ไปเดินเขาเหรอ
เขาฮัลลาซานเหรอ
เปล่า
ก็ไปตามหาโชซัมดัลแทนโชอึนฮเยไง
อะไรของเธอ
ก็นายบอกให้ฉันตามหาโชซัมดัลไม่ใช่เหรอ
อ้อ ใช่ ฉันบอกเธอแบบนั้น
แต่…
อย่าบอกนะว่า…
ไม่จริงน่า
อะไร
อย่าบอกนะว่า
จะไปค้นหาตัวเอง
บนเส้นทางโอลเล
ใช่
ฉันจะไปค้นหาตัวเองที่ไหนดี
ที่ไหนดี
(ค้นหาตัวเองบนเส้นทางโอลเล)
"ค้นหาตัวเองบนทางโอลเล"
โชซัมดัล เธอนี่ตลกนะ
ยังบ้าเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
ไม่ต้องไปหาไกลขนาดนั้นก็ได้
เขาอยู่ตรงนี้แล้ว นี่ไงโชซัมดัล
ตลกนักหรือไง
ก็นายบอกให้ฉันไปหาตัวเอง
ใช่ ฉันบอกให้เธอหาตัวเอง
แต่ไม่นึกว่าเธอจะเอาจริงขนาดนี้
แบบนี้นี่ไปปีนเทือกเขาหิมาลัยได้เลยนะ
เลิกล้อฉันได้แล้ว ไปซะ
ให้ไปส่งไหม
ไม่ต้อง ไปซะ
ก็ได้
สู้ๆ นะ
อะไรของมัน
ไม่ง่ายหรอก ตามหาโชซัมดัล
นายไม่ควรรู้สึกแย่
ที่ชอบใครสักคน จริงไหม
ฉันถึงได้ถามนาย โชยงพิล
นายยังรักโชซัมดัลอยู่หรือเปล่า
หรือว่าเป็นอดีตไปแล้ว แล้วนายก็เห็นมันเป็นแค่เพื่อน
ถ้าฉันบอกว่ายังรักอยู่
นายจะเลิกชอบมันไหม ไม่สิ
จะเลิกได้ไหมเหอะ
ไม่…
ไม่ได้
ฉันก็จะยังชอบอยู่
โอเค ก็ดีแล้ว
ฉันจะตอบคำถามนายบ้าง
ไม่ใช่ว่า
ฉันตัดใจจากโชซัมดัลไม่ได้
ฉันแค่เลือกที่จะไม่ตัด
ฉัน…
ไม่เคย
พยายามตัดใจจากโชซัมดัล
ไปได้แล้วครับ
เธอเห็นฉันแน่เลย
อะไรนะครับ
ผมพูดถึงจินดัล
คุณว่า
เธอเห็นผมไหมวันนั้น
หมายถึงคุณโชเหรอครับ
ดูจากองศาหน้าที่หันมา…
เห็นครับ
สีหน้าผมเป็นไงบ้าง โอเคไหม
คุณดู
กลัวมากครับ
โธ่เอ๊ย
สัญชาตญาณมนุษย์นี่ไม่มีใครคาดเดาได้จริงๆ
ต้องทำอะไรต่อ
พักที่โรงแรมจนถึงเย็น แล้วก็ไปศาลากลาง…
แดยอง
อ้าวพี่
ฉันเห็นแกเป็นข่าวอีกแล้ว
ชื่อเล่นสุดยอดเลย "แดยองจอมซุ่มซ่าม"
ได้ข่าวว่านักข่าวบันเทิงบางคน
กลายมาเป็นนักข่าวธุรกิจก็เพราะมันเลย
แกควรออกกำลังกายเป็นประจำ
เป็นผู้ชาย ขามันต้องแข็งแรง
อ้อจริงด้วย แกหย่าแล้ว
ขาไม่จำเป็นต้องแข็งแรงก็ได้ โทษทีน้อง
ช่วยหยุดล้อ…
คุณลุงคงเป็นห่วงตายเลยที่มอบธุรกิจให้แกทำต่อ
เพราะฝีมือเมียเก่าของแก
ครอบครัวแกเลยโดนตราหน้าว่าบ้าอำนาจ
เราหมดเงินไปไม่รู้กี่หมื่นล้านวอน กว่าจะกอบกู้มูลค่าบริษัทคืนมาได้
จอนแดยอง ดึงสติหน่อย
ไม่ก็ให้เราจัดการบริษัทแทน
แกมันเก่งแต่สร้างปัญหา
อ้าว สวัสดีค่ะ
ช่วงนี้ฉันเรียนเทควันโดน่ะ
ซ้อมเยอะจนขาถีบเองอัตโนมัติเลย
เป็นงี้ทุกทีตอนโกรธ
อุ๊ยตาย ขาอ่อนเปลี้ยจัง
ออกกำลังบ้างก็ดีนะคะ
ลูกผู้ชายตัวจริงควร…
อ้อ
คุณก็จิ้มไปทั่วอยู่แล้วนี่เนอะ จริงด้วย
อะไรกัน คุณจินดัล หัดมีมารยาทหน่อย
มารยาทเหรอ จริงสิ
แน่นอนว่ามารยาทสำคัญ
คติประจำใจฉันเลย ใครทำยังไงกับฉัน
ก็จะได้สิ่งนั้นตอบแทน
แต่ฉันจะสอนหมาให้พูดคงไม่ได้สินะ
- หมาเหรอ - เออ
เออดิ
มัวยืนอึ้งทำไม ไปสิ
- หมาเหรอ - ทำฉันขายหน้า
กระจอกซะไม่มี
ที่รัก
ท่านประธาน
ฮะ
โอเคไหมครับ
อืม
รู้สึกว่าหย่าแล้วเหมือนจะยิ่งโง่ไปใหญ่
เลขาโค
คุณบอกว่าบ้านเธออยู่ไหนนะ
ซูดัลลีเหรอ
หรือฮูดัลลี
สาม…
อ๋อ ซัมดัลลี
สวัสดีครับ
เอาละ ฮายูล
อยากได้อะไรก็หยิบใส่ตะกร้าเลย
ป้าเลี้ยงเอง
เนื่องในโอกาสอะไรคะ
พูดอย่างกับป้าไม่เคยซื้ออะไรให้หนูงั้นแหละ
ได้ยินหนูบอกว่าไม่ชอบเมืองนี้
เอาจริงๆ ป้าก็เกลียดที่นี่ มันโคตรน่ารำคาญเลย
พอเราหงุดหงิด เราทำอะไร ช็อปปิ้ง โอเคนะ
โอเค ลุย
(กล้องส่องทางไกลเด็ก)
ผีขี้เหล้าคงมาสิงบ้านเรา
ซื้อเหล้าไปทีไร หายทุกที
บ้านเรามีผีขี้เหล้าสามตัวเลยละค่ะ
เลือกของเสร็จยัง
ไหนเอาอะไรมา ดูซิ
(ยาแก้เมาค้าง กล้องส่องทางไกลเด็ก)
กล้องส่องทางไกล
เลือกเก่งนะเนี่ย เด็กอายุเท่าหนูก็ควรจะชอบของเล่นแบบนี้แหละ
หนูไม่ได้เลือกเพราะชอบ
แค่ไม่มีอย่างอื่นให้ซื้อ
ป้าก็รีบหน่อยสิคะ
(เบียร์เอเอส)
เบียร์บ้านี่จะดีกว่ายี่ห้ออื่นได้ขนาดไหนกันเชียว
ไอเดียอีตาบ้านั่นแน่ๆ เลย
จริงๆ เลย
อุ้ยๆ
อุ๊ยตาย
คุณเลขาโค
สบายดีไหมครับ
อ๋อ ค่ะ
เดินกลับบ้านเองได้ใช่ไหม
หนูรู้จักเมืองนี้ทุกซอกทุกมุม
ใช่ จริง
บายจ้ะ
- นั่งก่อนค่ะ - ครับ
เห็นคุณยังแบนสินค้าของเอเอสอยู่เลยนะครับ
เอ่อ…
มันก็ปกติไม่ใช่เหรอคะ ที่เมียเก่าจะแบนสินค้าของครอบครัวอดีตสามี
แต่ตอนแต่งงานอยู่คุณก็ทำ
ดีใจนะคะที่เห็นคุณสบายดี
ดีใจที่คุณยังทำงานที่นั่นอยู่
หวังว่าคงไม่มีใครมากวนใจคุณนะ
เพราะคุณคนเดียวเลย
คุณสั่งสอนคนพวกนั้นก่อนออกมา
กลับมาเชจูตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วครับ
วันที่เราเจอกันหลังไม่ได้เจอมาสี่ปี ดุเดือดน่าดูเลยนะครับ
ค่ะ คงงั้นแหละ
ดันมาเป็นวันนั้นซะด้วย ตอนฉันสภาพแบบนั้น
วันนั้นฉันดูน่าสมเพชไหม
ไม่นะครับ
คุณดูเท่ระเบิดกว่าตอนแต่งงานเป็นสิบเท่าเลย
ว่าแต่มาที่นี่ทำไมเหรอคะ
ผมแค่รู้สึกผิด
ที่ไม่ได้โทรหาคุณเลย
เพราะคุณแท้ๆ เราถึงได้รับ การปฏิบัติเหมือนมนุษย์กับเขาซะที
คุณเป็นแม่พระมาโปรด
แต่เราก็ไม่ได้โทรหาคุณเลยสักครั้งเพราะกลัว
พวกเรานี่แย่จริงๆ
ฉันบอกคุณแล้วไง
พวกคุณไม่ใช่คนที่แย่
พวกทุเรศนั่นต่างหาก ที่ถึงขั้นห้ามคุณไม่ให้มาเจอฉัน
ทำไมจะต้องโทษตัวเอง คุณก็แค่ไม่เอางานเข้าไปเสี่ยง
พวกคุณไม่ผิด เพราะฉะนั้นเลิกโทษตัวเองได้แล้ว
ผมรู้อยู่แล้ว
คุณยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
ไหนล่ะนัมชุน
แม่
หนูอยู่ริมหาดค่ะ
ติดต่อเจ้าของเรือก่อน
แล้วเช็กดูว่าเขาเห็นนัมชุนล่าสุดเมื่อไหร่
กระทรวงมหาสมุทร จะหาตำแหน่งที่อยู่สุดท้ายของนัมชุน
ตอนนี้เรารอทางนั้นก่อน
เฮ้ย
จอดตรงนี้เลยครับ จอด
เดี๋ยวผมจะดูชายฝั่งไปเรื่อยๆ นะครับ
โผล่มาสิ นัมชุน
(กรุณาหยอดเหรียญ 500)
เหรียญ 500
โอเค
บ้าเอ๊ย
อยู่คนเดียวเหรอ
งั้นเดี๋ยวแม่ไปหาตรงที่หนูอยู่
รอแม่อยู่นั่นนะ
เขาทำอะไรน่ะ
โทษนะครับ
มีอะไรคะ
พอจะมีเหรียญ 500 วอนไหม
ใครเหรอ
ก็แค่คุณลุงเพี้ยนๆ คนนึง
- แค่เหรียญเดียวก็พอ - เอ่อ…
ค่ะ มีค่ะ
แป๊บนะคะ
ขอบคุณมากครับ
ไม่อยู่
อยู่ไหนนะ
โผล่มาให้เห็นหน่อย
โทษนะคะ
คุณชื่ออะไรเหรอ
โผล่มาเถอะนะ
คุณมาจากไหนเรอ ผู้ปกครองคุณล่ะ
นะ
ไม่รู้ชื่อตัวเองเหรอ
หรือว่ามีป้ายชื่อติดตัวหรือเปล่า
ไม่รู้จักชื่อแล้วจะช่วยยังไงเนี่ย
ไม่รู้ชื่อตัวเองจริงๆ เหรอคะ
นัมชุน!
เจอแล้ว
นัมชุนอยู่โน่น
นัมชุน!
- ปัดโธ่ - นัมชุนเหรอ
อ้อ 500 วอน
เอ่อ…
- ตอนนี้ผมยังไม่มีเงิน แต่… - นัมชุน
- อะไรนะ - คุณชื่อนัมชุน
คุณไม่ควรมาเดินเตร่คนเดียวแบบนี้นะ มันอันตรายมาก
คุณมาจากไหนเหรอคะ คุณนัมชุน
ผมเหรอ
ผมมาจากศูนย์
อ๋อ ศูนย์
โอเคเลย บอกชื่อศูนย์มาหน่อย
(ศูนย์สวัสดิการเชจู)
อ๋อ
- หมายถึงศูนย์แบบนี้เหรอ - อืม
ฉันจะดูว่ามันอยู่แถวนี้ไหม บอกชื่อมาหน่อย
(กลุ่มโลมาปากขวดเชจู ประธานกงจีชาน)
"ศูนย์โลมา ประธาน…"
ขอโทษด้วยนะคะ
ก็คุณโหวกเหวกโวยวายพูดคนเดียว ฉันเลย…
พูดคนเดียวเหรอ
เมื่อกี้คุณไม่เห็นนัมชุนกระโดดขึ้นมาเหรอ
เราตามรอยมันไม่ได้มาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ผมเป็นห่วงจนสติแตกไปเลยเนี่ย
ก็ใช่ไง
ฉันไม่รู้ว่าคุณหลงใหลโลมาขนาดนี้
ผมใช้เวลาตั้งหกปีกว่าจะปล่อยนัมชุนคืนสู่ทะเลได้
ไม่ใช่แค่ความหลงใหล มันเป็นเหมือนลูกผมเลย
ลูกหายไปทั้งคน พ่อแม่จะยังสติดีอยู่ได้ยังไง
ก็คงจริงอย่างที่คุณพูด
โลมาเป็นลูกเหรอ
คุณว่าไงนะ
ช่างเถอะ
ไม่ค่ะ เดี๋ยว
ไม่ค่ะ ฟังก่อน
ฉันเข้าใจได้ที่โลมาเป็นเหมือนลูกสำหรับคุณ
เข้าใจได้อยู่แล้ว ฮะ
ชาฮายูล
เด็กคนนั้น…
มาแล้ว
นี่อะไรคะ
ห้ามไม่ให้หนูคุยกับคนเพี้ยน
แล้วมาอยู่กับคนติ๊งต๊องคนนี้ทำไม
ขอเคลียร์ให้เข้าใจก่อนนะ
นี่ตกลงเขาห้ามหนูไม่ให้คุยกับลุง เพราะว่าลุงติ๊งต๊องเหรอ
- ฉันอธิบาย… - คนติ๊งต๊องคนนี้ลาละครับ
เหลือจะเชื่อ ว่าผมปัญญาอ่อนเนี่ยนะ
เดี๋ยวก่อนค่ะ
ถ้าคุณไปแบบนี้ ฉันคงจะรู้สึกแย่มาก
เงิน 500 วอนน่ะ คุณไม่ต้องคืนก็ได้
ถือว่าเจ๊ากันไปนะ
ทำอะไรน่ะ อันตรายนะ
ตกใจหมด
ไปกันเถอะ
ป้า
ไปกันเถอะค่ะป้า
อะไร…
ฮายูล
คุณยังทำเรื่องขอกลับเข้าไปทำงานอยู่หรือเปล่า
ถามทำไมคะ จะห้ามไม่ให้ฉันทำเหรอ
เพราะยังไงก็ไม่ได้ใช่ไหม
ฉันรู้แล้วว่าเอเอสกรุ๊ปทำให้ฉันไม่ได้กลับไป
แต่ฉันไม่ยอมแพ้หรอก
ฉันไม่มีเหตุผลให้ถูกตัดสิทธิ์
ทำไมฉันจะต้องยอมแพ้ด้วย
- หรือว่าคุณจะขอให้ประธานจอน… - อย่า
อย่าพูดถึงไอ้งั่งนั่นให้ฉันได้ยิน
อย่าให้ฉันเจอเขาก็พอ
ท่านประธาน
เลขาโค
มาทำอะไรที่นี่ครับ
ฮะ
อะไร… ทำไม
ก็…
อะไรนะ
- ผมมาตามหาคุณ - อะไรนะครับ
ฮะ
ก็…
ผมอยากไปน้ำพุร้อนคาร์บอเนตที่ภูเขาซัมบังซาน
แต่รถกลับไม่อยู่ซะงั้น
คุณอยู่ในเวลางานอยู่นะ
ไปอยู่ไหนมา
เลขาโค
แล้วมาที่นี่ได้ยังไง
แท็กซี่โรงแรม
ทำไมไม่นั่งแท็กซี่โรงแรมไปน้ำพุร้อนเลยล่ะครับ
ฮะ
เออ ความคิดดี
ทำไมนึกไม่ถึงนะ
ช่วยถอยไปหน่อยได้ไหม ฉันจะได้เข้าบ้าน
อืม เอาสิ เชิญ
บ้านฉันไม่ใช่หลังนี้
ถ้าไม่ใช่หลังนี้ แล้ว…
งี้เอง
งั้น…
หลังคาแดงหลังนั้นเหรอ
หลังนี้หลังคาน้ำเงินนี่ ไม่ใช่…
ไม่ใช่หลังนี้
ที่รัก ผม…
"ที่รัก" เหรอ
เรียกว่าไงดี
คุณครับ
มีอะไร
เอ่อ…
คือ…
ผมแค่…
คุณสบายดีไหม
ฟังนะ
พี่ชายคุณฆ่าคุณแน่ ถ้าเขาเห็นคุณที่นี่
หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง
เลขาโค มาสิ
เร็วเข้า
วันนี้เลิกเร็วนะคะ คุณโช
ครับ
คงเพราะลูกสาวกลับมากันหมดสามคน
แต่คุณดูมีความสุขมากเลยนะ
บ้านคงมีชีวิตชีวาดีนะ
ไม่หรอกครับ ออกจะน่ารำคาญเลยด้วยซ้ำ มีกันสองคนก็สงบดีอยู่แล้ว
อ๋อ
แล้วอย่างนี้คุณจะทำยังไงล่ะ
สามคนนั้นคงจะมาอยู่ยาวเลย เพราะซัมดัลก็กลับโซลไม่ได้แล้ว
แบบนี้คุณก็คงไม่มีเวลาจู๋จี๋ กับภรรยาสองต่อสองอีกแล้วสินะ
- หือ - หือ
- ซัมดัลกลับแผ่นดินใหญ่ไม่ได้แล้วเหรอ - ก็ใช่สิ
จะกลับไปได้ไงล่ะ
ไม่ใช่ว่ากลับไม่ได้หรอก เขาแค่ไม่กลับต่างหาก
เขาบริสุทธิ์ ถ้าจะกลับก็กลับได้อยู่แล้ว
- อ๋อ - สองวันก่อนก็เพิ่งไปมา
อ๋อ เหรอ
ครับ
สองวันก่อนเหรอ
สองวันก่อนยงพิลก็ไปแผ่นดินใหญ่ไม่ใช่เหรอ
- ใช่ - ใช่
สองวันก่อนยงพิลก็ไปเหมือนกัน
งั้นเหรอ
สวัสดีครับ
เดี๋ยวนะ
(ประกวดภาพถ่ายสภาพอากาศเชจู นิทรรศการภาพถ่ายเชจู)
นี่ นายสนใจแค่พยากรณ์อากาศ
ทำไมมาสนใจงานนี้ล่ะ
เป็นเจ้าหน้าที่อุตุนิยมวิทยา
ฉันก็ควรจะรู้สิว่าที่ทำงานฉันมีอีเวนต์อะไร
เหมาะกับซัมดัลเลย
จริงเหรอ
แม่ฉันเห็นซัมดัลใส่ชุดเดินเขาไปไหนไม่รู้เมื่อเช้า
มันไปไหนเหรอ
- คงงั้นมั้ง - ไปไหนกัน เขาฮัลลาซานเหรอ
ไม่รู้สิ
ไปค้นหาตัวเองอะไรสักอย่าง
หมายความว่าไง
เชจูมีทางไหนล่ะที่เอาไว้ค้นหาตัวเอง
ค้นหาตัวเอง…
เส้นทางโอลเลเหรอ
เออ เส้นทางโอลเลนี่แหละ
ที่มันไปน่ะนะ
ยังสาวยังแซ่อยู่แบบนี้จะมีปัญหาอะไร ให้มาที่นี่คนเดียวได้ล่ะเนี่ย
ไม่สาวแล้วนะ น่าจะสี่สิบกว่าแล้ว
ยังโสดอยู่เหรอ
ค่ะ
หย่ามาหรือเปล่าจ๊ะ สามีล่ะ
ก่อนจะไปโปรแกรมตามหาตัวเองอะไรนั่น มันควรตั้งสติให้ได้ก่อนไหม
สมัครเข้าโปรแกรมกันกี่คนเนี่ย
คงต้องหาตัวเองในกลุ่มมหาชนนั่นก่อนแล้ว
ทำไมไม่ห้ามมันล่ะ
สุดจริง เส้นทางโอลเล
เรื่องอะไรจะห้าม
อะไรของนาย
เป็นบ้าจนได้สินะ
นี่ ได้ข่าวว่าไปโซลมา
โธ่
ไปทำไม
ไม่ต้องรู้หรอก
ถามอยู่ได้
ไปกับยัยซัมดัลแน่เลย
นี่ ได้ยินว่าซัมดัลกับยงพิลไปโซลด้วยกัน
ไปกับซัมดัลงั้นเหรอ
ว้าว
ฟ้าสวยจนไม่อยากกลับบ้านเลย
ไปกันเถอะทุกคน
- พระอาทิตย์จะตกแล้ว - ไปเถอะ
- ไปๆ
- ไป - ค่ะ
โอย
เรื่องก็เป็นแบบนั้นแหละ
แปลว่าสองคนนั้นกลับมาคบกันอีกแล้วเหรอ
ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ
แล้วจะไปแผ่นดินใหญ่ด้วยกันทำไมล่ะ
รักที่ยงพิลมีต่อซัมดัลบริสุทธิ์ซะจริงๆ
หวัดดีจ้า คุณโค
ทำไมมาช้าจัง
ตายๆ คงเพราะกลางวันยาวขึ้นแหละมั้ง
แต่ฉันกลับง่วงตลอดเลย
ไม่รู้ว่าคุณโคกินอะไรตอนท้อง
ถึงได้มีลูกสาวเสน่ห์ร้ายลึกแบบนี้
พูดเพ้อเจ้ออะไรของพวกเธอ
ก็ซัมดัลน่ะสิ
แกล้งไม่รู้แน่ๆ เลย
ไม่รู้จริงๆ เหรอ
ซัมดัลกับยงพิลกลับมาคบกันแล้ว
อะไรนะ
เรื่องบ้าบอพรรค์นั้นใครบอก
ไม่เห็นต้องเสียงดังใส่เราเลย
- ก็สองคนนั้นไปแผ่นดินใหญ่ด้วยกัน - ไปด้วยกันแล้วทำไม
ไปด้วยกันก็เป็นแฟนกันเลยเหรอ
สองคนนั้นไม่ได้คบกัน
เลิกพูดเหลวไหลกันได้แล้ว
อย่าพูดเรื่องบ้าๆ แบบนั้นให้ได้ยินอีกเชียวนะ
ฮึ่ย
อุ๊ยตายแล้ว
- ทำไมเครียดแบบนั้นล่ะ - โมโหใหญ่เลย
มีเรื่องเกิดขึ้นหรือเปล่า
ปัดโธ่
- ดื่ม - ดื่ม
ดื่ม
พ่อ
คุยกับแม่ให้หน่อย
ไปคุยเอง ไม่เกี่ยวกับฉัน
แค่เจอหน้า แม่ยังไม่ยอมเจอเลย
อยู่บ้านนอกแบบนี้ไม่ได้ใช้เงินสักหน่อย
พ่อบอกแม่ให้ช่วยผมหน่อยนะ
- เอานี่ไปเร็ว - ครับ
ผมดูสมุดบัญชีพ่อแล้ว เดือนที่แล้วได้เงินเยอะเลยนี่
มันแทบไม่ได้กำไร
พ่อจะยกร้านอาหารให้มัน แล้วลูกชายคนอื่นๆ ของพ่อล่ะ
- งั้นพ่อก็ควรให้เงินเรา - พ่อแม่เรายังไม่ตายนะเว้ย
หุบปากไปเลย
เราได้เงินเยอะงั้นเหรอ
เราใช้เวลาแปดปีกว่าจะคืนเงินที่พี่เอาไปได้
อีกสี่ปีถึงคืนเงินที่พี่อีกคนเอาไปได้
พ่อแม่เราทำงานสายตัวแทบขาด มา 12 ปีเพราะพวกพี่แท้ๆ
บอกให้หุบปาก ไอ้น้องเวร
- ไม่ละอายใจสักนิดเลยเหรอ - ไอ้ห่านี่
มานี่เลย
- เอาละ - ปล่อย ปล่อยสิวะ
ฉันใจดีกับแกเกินไป เพราะเห็นแกเป็นน้องคนเล็ก
ไอ้เบื๊อกนี่
เฮ้ย ออกไป
ไอ้ลูกเวร
จะให้เงินผมหรือไม่ให้
- จะให้ไม่ให้ - ไม่ให้
โธ่เว้ย
ขอโทษด้วยครับ
- มีเรื่องอะไรกัน - ตายๆ
นายโอเคหรือเปล่า
ไม่
ก็ต้องไม่โอเคอยู่แล้ว
พี่ยองโดต่อยเก่งเนอะ
ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก
ฉันแค่อาย
เรื่องแบบนี้ไม่เห็นต้องอายฉันเลย
มีเงินเยอะ
ก็ไม่ใช่ว่าดีเสมอไป
ทำไมฉันต้องแสดงด้านน่าสมเพช ให้เธอเห็นตลอดเลยนะ
นี่ ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันจะให้นายกินนมกล่องของฉัน
ทำไมล่ะ
ฉันชอบแค่นมช็อกโกแลต
พูดอะไร นายไม่ได้น่าสมเพชเลย
ฉันภูมิใจในตัวนายมาตลอด
ได้ยินมาว่านายนี่แหละที่ช่วยให้ร้านอาหารเติบโต
ตอนเด็กนายแทบไม่มีกิน ก็มีฉันนี่แหละที่ดูแลนายตลอด
แต่ตอนนี้นายขับซูเปอร์คาร์แล้ว ประสบความสำเร็จแล้ว ฉันภูมิใจในตัวนายมาก
แล้วยังมีปัญหาอะไรอีก
นั่นแหละปัญหา
ฉันไม่อยากให้เธอภูมิใจในตัวฉัน
ฉันไม่อยากให้เธอปลอบฉัน
ฉันอยากเป็นคนปลอบเธอ
รู้สึกเหมือนโดนช้างเหยียบเลย
เส้นทางโอลเลบ้านั่น
จะตายแล้ว
ปวดไปหมดเลย
ตายแล้ว คุณผู้หญิง
คงปวดขาน่าดูเลย
หวังว่าเจอกันครั้งหน้าจะไม่คลานสี่ขานะ
นายรู้เรื่องโปรแกรมเส้นทางโอลเลสินะ
จะไปไหนน่ะ
- ไปซื้อยาแก้ปวดกล้ามเนื้อน่ะสิยะ - ซื้อมาแล้ว
ไม่ต้องมาหัวเราะเลย
ไปเถอะ
กินนี่ด้วย
เออ
มีนี่จะให้
- อะ - ฮะ
อะไรเหรอ
เปิดดูสิ
กรมอุตุฯ จะจัดงานแสดงภาพถ่าย
เธอควรสมัครดูนะ
นายบอกให้ฉันตามหาโชซัมดัล
ฉันเก็บกล้องไปแล้วตอนกำจัดโชอึนฮเย
งั้นก็สมัครในชื่อโชซัมดัล
ลืมแล้วเหรอ
โชซัมดัลก็ชอบถ่ายรูปด้วย
ฉันไปจากเชจูตั้งแต่ 18 ปีก่อนแล้ว ฉันไม่รู้จักที่นี่ดีเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
ไม่ต้องรู้จักดีก็ได้ คนรับผิดชอบงานจะแนะนำเธอเอง
ช่างมันเถอะ
กล้องฉันอยู่ในตู้ลึกเกินกว่าจะเอาออกมาแล้ว
จะลึกได้ขนาดไหนกันเชียว
โอ๊ย ปวด
ไหวไหม
ปวดมากเลยเหรอ
ชันนะ ให้ช่วยพาเดินขึ้นไหม
ไม่ต้อง ไม่ได้ปวดขนาดนั้น
มา ฉันช่วย
บอกว่าไม่เป็นไรไง
- ไม่เป็นไร - เถอะน่า
อะไรนะ นายก็ไปแผ่นดินใหญ่เหรอ
ไปกันสามคนเหรอ
ใช่
อะไรวะ ยงพิลไม่เห็นพูดถึงนายเลย
ทำไมไปกันสามคน ไม่ชวนเราด้วยล่ะ
นั่นสิ ถ้าชาวบ้านรู้ว่านายไปด้วยก็คงไม่มีข่าวลือ
ข่าวลืออะไร
ก็ข่าวลือที่ว่าซัมดัลกับยงพิลกลับมาคบกันน่ะสิ
เออ ทำไมยงพิลไม่พูดถึงมันเลย
ปวดมากเลยเหรอ
ตลกเหรอ
ตลกอะไร ก็เธอปวดขนาดนี้
เพื่อนฉันกำลังปวด
กินยาแล้วดีขึ้นนิดนึง
ใกล้ถึงบ้านแล้ว
ไม่นะคะ คุณลุง
หนูไม่อยากทำ หนูทำไม่ได้
ซัมดัล
ลุงก็…
ลุงก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
จะให้ลุงทนเห็นหน้าเธอได้ยังไง
จะให้ลุงมาเห็นหน้าเธอ ทั้งที่ลุงก็แค้นแบบนี้ได้ยังไง
หนูอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มียงพิล
หนูอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มียงพิล คุณลุง…
ลุงก็อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีลูกชาย
คุณลุง หนูขอนะคะ
คุณลุง หนูอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มียงพิล
หนูอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มียงพิล
ฉันไม่ต้องการนายแล้ว
เพราะงั้นเลิกกันเถอะ
เดี๋ยว นี่มันเรื่องอะไร ล้อเล่นใช่ไหม
ทำไมอยู่ดีๆ อยากเลิกล่ะ
- เลิกกันเถอะ - นี่
โชซัมดัล
แกสองคน
กลับมาคบกันเหรอ
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
(บทส่งท้าย)
(แปดปีก่อน)
"ผมรินให้นะครับ"
แล้วถาดเหล็กก็โคตรร้อนจนฉันหงายหลัง
สำหรับฉัน
การปล่อยเธอไปมันยากกว่า
การรั้งเธอไว้
แล้วทำให้เธอเจ็บปวด
พ่อ ว่าแต่…
พ่อยัง
เกลียดเขาอยู่เหรอ
ซัมดัลบังเอิญเจอ
พ่อยงพิลเมื่อกี้นี้
เป็นอะไรของคุณ
ผมดีใจไม่หยุด ก็เลยอยากเจอคุณอีก
- เห็นมันไหมคะ - ทำการบ้านมาดีสินะ
สวัสดีค่ะ
เป็นอะไรแม่
เจ็บตรงนั้นเหรอ
แหม ทุ่นคุณโคกลายเป็นลายดอกอีกแล้ว
คุณโคอยู่ไหน
ขอความช่วยเหลือยามฝั่ง
- คุณโค - แฮนยอจากซัมดัลลี
สูญหายขณะดำน้ำ
ยงพิล นี่พูดถึง
แม่ฉันอยู่เหรอ
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ