WELCOME TO SAMDAL-RI
WALONG TAON ANG NAKARAAN
Maghiwalay na tayo.
Ano? Bakit mo nasabi 'yan?
Ano'ng problema?
Gano'n lang?
Hindi. Matagal ko na itong pinag-iisipan.
Mag-aaral na rin ako sa abroad.
Oo, pero sabay tayong mag-aaral sa abroad.
Narito tayo para magpaalam sa magulang natin.
Sam-dal, ano'ng problema?
May nangyari ba? Ano'ng nangyari?
Maghiwalay na tayo.
Bakit ka sasama sa akin sa abroad?
Di na kita gusto.
Ano?
Hindi na kita kailangan.
Maghiwalay na tayo.
Sandali. Ano ito? Nagbibiro ka ba?
Ba't tayo maghihiwalay bigla?
-Maghiwalay na tayo. -Uy.
Cho Sam-dal!
Uy, Sam-dal! Ba't mo ginagawa ito?
Sinabing ayoko na sa 'yo!
Uy, Cho Sam-dal!
Bakit ka nag-eempake ulit?
Kakauwi mo lang.
Papa, kailangan kong…
umalis muna.
Paano ang sa nanay mo?
Di ka dadalo?
Ano?
Aalis ako pagkatapos ng rites. Mag-usap tayo ulit.
Di ako makikipaghiwalay.
Sam-dal, pakiusap.
Wag na kayong magkita.
-Ano? -Wag mo na siyang kitain.
Tama na.
Kahit pa gumuho ang mundo,
di ko matatanggap si Sam-dal.
Papa…
Tama na.
Akala ko kung hahayaan,
maghihiwalay rin kayo.
Pero ano? Mag-aaral sa abroad?
Kasama niya?
At pagbalik mo, papakasalan mo siya?
Oo naman.
Pakakasalan ko si Sam-dal.
Papa, si Sam-dal lang kasi ang para sa akin.
Hindi mo man lang naiisip ang nanay mo?
Iyon ba?
Di mo alam na pinipigilan kong sunugin ang bahay nila
kahit sampung taon na nilang dinudurog ang puso ko?
Tama na, Papa!
Sampung taon na 'yon.
Okay?
Bakit ka pa rin ganyan?
Kahit isang siglo pa!
Di ko mapapatawad si Ko Mi-ja.
Mama.
Bakit kayo lumabas?
Ilalagay ko lang ito para sa rites tapos, aalis na ako.
Pumasok na kayo. Sige na.
Sabing wag kang pupunta!
Ano'ng karapatan mo?
Di mo alam kung anong araw?
Tingin mo, kaya mong magpanggap na walang nangyari?
Sabing huwag ka pumunta.
Wala na kaming kaugnayan sa 'yo!
Papa, pumasok na tayo.
Wag mong iisiping mapapatawad kita bago ako mamatay.
Pinatay mo ang asawa ko.
At kay Yong-pil,
inalisan mo siya ng ina. Wala ka nang hiya?
Ano? Kukunin mo rin ang anak ko?
Lumayas ka!
Papa, tama na!
Makinig ka rin!
Hindi ko mapapatawad ang pamilya niya!
Kung gusto mong magpatuloy ang ganito, sige lang.
Sige na. Hayaan mo na siya.
Ma, ano'ng problema?
Ano'ng problema, Mama?
Mama! Mama, ano'ng nangyayari?
Ang supercomputer ng Meteorological Administration
ay naglalabas ng 150,000 na data.
Pero mula sa mga pangyayaring 'yon,
tao ang magdedesisyon kung ano ang pipiliin.
Hello? Ma.
Hello?
May nahimatay po rito.
SAM-DAL - MAG-BREAK NA LANG TAYO…
Yong-pil.
Yong-pil, hindi ko kaya.
Hindi ko kaya ito, Yong-pil.
Cho Yong-pil.
Yong-pil, puwedeng lumabas ka?
May mga araw na tama ang mga desisyon natin.
Maghiwalay na tayo.
Di na kita kailangan.
Minsan naman, mali ang nagagawa natin.
Yong-pil!
Nang makita kong nasaktan si Mama…
Yong-pil!
akala ko, magiging masaya lahat
kung ako lang ang magdurusa.
Pero…
hindi ko nakita ang
pinakamahalagang variable.
Bumaligtad siya!
Sa likod si Yong-pil!
-Sa likod ni Yong-pil! -Yong-pil!
-May dakgalbi sa ulo niya! -Oo nga!
SAM-DAL
Alam mo kung ba't di ako bumabalik sa Jeju?
Alam mo ba kung bakit imposibleng bumalik ako sa Jeju?
Nahirapan akong limutin ka.
Nahirapan akong alisin ka sa alaala ko.
Bakit mo tinatanong kung okay ako?
Bakit ka nag-aalala sa akin
at inaalagaan ako?
Bakit ako…
nanghihina sa 'yo?
Ano'ng gagawin mo kapag umasa ako sa 'yo?
Ang variable na naghirap ka ring gaya ko.
Natalo na naman ako
ng variable.
EPISODE 10 ANG MGA HINDI NATIN MAHUHULAANG VARIABLE
PLASTIC NG BASURA
Uy.
Dapat matulog ka na habambuhay.
Eun-u.
Naku.
Tama ka.
Ilayo mo na siya at patayin. Babayaran pa kita.
Ako na po riyan.
Ayos lang.
Pagbalik ko,
tiyakin mong patay na.
At dapat walang makakaalam.
-Good night po. -Sige, ingat ka.
Naku.
Ano?
Naku, ang sakit ng ulo ko.
Bakit narito ako?
Wang Gyeong-tae.
Ano'ng ginawa mo kahapon?
Ano'ng ginawa ko?
Wala akong maalala.
Mabuti.
Mabuti na
wala akong maalala.
Mas mabuti.
Uy.
Cha Eun-u.
Naku. Baliw ka ba?
Hindi ka umuwi?
Gusto mong awayin ka ng asawa mo?
Uy, gising.
Uy.
Pinalayas ka ba niya?
Ano?
Buwisit. Ano?
-Buwisit ka. -Ano'ng ginagawa mo rito?
Narito ako dahil pinalayas ako.
Wala kang asawa para palayasin ka.
Ikaw…
Lumayas ka ba?
Bakit ako lalayas sa ganitong edad ko?
Lilipat dapat.
Ano'ng pinagkaiba?
Wala na tayo sa edad na puwedeng palayasin. Ano na?
Naku.
Di mo kailangang malaman. Di puwede.
Hindi naman makakatulong sa akin.
Ipagsasabi mo na naman sa iba.
Kailan ko ginawa iyon?
May sinabi ba ako kahapon?
Anong oras na?
May nasabi ba ako
tungkol sa mahal mo pa rin si Sam-dal?
Ano'ng problema ko?
Kay Sam-dal?
Ano na'ng gagawin ko?
Akala ko, panaginip lang iyon.
Wala ka nang sasabihin pa kay Sam-dal.
Pag inulit mo, sasabihin ko sa mama mong nangungupit ka ng 300,000 won kada buwan.
Sana pinatay mo na lang ako. Patayin mo ako.
Ang sakit ng leeg ko.
Pero hindi naman weird, di ba?
Oo.
Gusto mo pa si Sam-dal, di ba?
Itatanggi mo na naman ba ngayon?
Gusto ko siya. Ano?
Talaga?
Oo.
Matagal ko na siyang gusto.
Ano naman ngayon?
Bakit ang honest mo agad?
Noong sinabi kong baliw ka sa pag-ibig,
itinanggi mo at tinawanan pa ako. Ano na?
Kasi madaldal ka at hindi nakakatulong.
Kung may magsasabi kay Sam-dal na gusto ko siya, ako iyon, hindi ikaw.
Hindi ba?
Mali ba ako?
Naku.
Dahil nag-aalala ako.
-Nag-aalala ako… -Yong-pil?
Bakit ka galing doon?
Hindi ka umuwi?
Man-su, dito na muna ako.
At si Gyeong-tae ang magbabayad.
Ano?
Bakit kailangan niya pang i-scan? Sana kinuha na lang niya.
Sinusulat mo ba?
Ano… Hello po, ma'am.
-Ikaw! -Para sa 'yo.
Sino iyon? Pinalayas na naman si Eun-u?
Hindi, si Yong-pil iyon.
Dito siya natulog.
Si Yong-pil?
Bakit dito siya natulog? At mag-isa lang ba siya?
May kasama siya.
May kasama?
Ano'ng problema? Kaming dalawa!
Ikaw?
Nasaan si Sam-dal? Saan nagpunta?
Ano?
Bakit narito na naman ako?
Ang sakit ng tiyan ko.
Ang sakit ng ulo ko.
Kahapon,
sina Gyeong-tae
at Eun-u…
-Sino'ng manyak? -Naku.
Sa convenience store…
Si Cho Sam-dal. Ang mabait na Cho Yong-pil…
Mama… Switzerland…
Lasing ka na.
Ayos ka lang?
Bakit mo tinalikuran ang pangarap mo para sa nanay ko
at nanatili rito? Bakit?
Bakit mo ginawa?
Umayos ka naman.
Sandali.
Doon natapos?
Gano'n lang?
Ano'ng nangyari?
Ang sakit ng ulo ko.
Hayaan mo na nga. Ang sakit talaga.
Ang sakit ng ulo ko.
Alam mo kung bakit di ako bumabalik sa Jeju?
Alam mo ba kung bakit imposibleng bumalik ako sa Jeju?
Ano ang mga sinabi ko?
Cho Sam-dal, ano'ng sabi mo?
Alalahanin mo. Bilis.
Ano pa sinabi mo?
Bilis! Alalahanin mo!
Ano'ng sinabi ko sa kanya?
Pero ano'ng nangyari? Unang beses mong nagrebelde sa tatay mo,
at inamin mo pang gusto mo si Sam-dal.
May nangyari siguro kaya nagawa mo ang mga 'yan.
Baka mamamatay na ako.
Gusto mong mamatay?
Ano? Hindi ba ako puwedeng magbago?
Kailangan ko ba laging magpanggap na ayos ako?
Iyon ang tadhana?
Ano'ng sinasabi mo?
Nababaliw ka na ba?
Ang weird ng mga tao.
-Ano'ng problema n'yo? -Sino ba ang sinasabi mo?
Si Bu Sang-do.
Nagagalit siya sa lahat ng sinasabi ko.
Noong nakaraan,
sinigawan niya kami ni Eun-u dahil sa inyo ni Sam-dal.
tapos, umalis siya.
Ano ba ang problema…
Naku…
Sandali!
Noong nakaraan dito sa balkonahe.
Nagalit kayo ni Sam-dal at sinabing magkaibigan kayo.
Sandali…
Nagseselos ba siya?
Oo nga. Nagagalit siya pag binabanggit kayo. Uy.
Yong-pil.
Nagseselos siya dahil sa 'yo si Samdal.
Naku naman! Gyeong-tae!
At nalaman mo habang may hangover? Iba ka.
Nagpu-pull ups kayo ni Sang-do bago dumating si Sam-dal.
Bakit hindi n'yo na ginagawa ngayon?
Bakit hindi na?
-Labas. -Bakit?
Ikaw.
Magtrabaho ka.
-Gawin n'yo ulit iyon bukas. -Labas.
-Bukas. -Uy!
Ingat ka kay Sang-do.
-Galit iyon. -Ikaw…
-Malinaw? -Alis.
Alam ba ninyo kung paano ako nakauwi?
Sino'ng nag-uwi sa akin?
Paano namin malalaman?
Baka sina Yong-pil, Gyeong-tae, Eun-u, o Sang-do.
Sandali.
Sa Seoul noon, nakakauwi ka mag-isa.
Bakit nawawala ka sa sarili mo rito sa Jeju?
Komportable siya rito. Alam niyang may mag-uuwi sa kanya.
Dapat… Pasaway ka!
Hindi ko na alam. Dapat may recorder na sa phone ko.
Bakit ang aga n'yong dalawa?
Pinangako nating babantayan natin si Mama para pigilan.
-Tama ka. -Naku naman.
-Dapat magising ako. -Wala siya sa sarili.
Bakit n'yo ako kailangang bantayan?
Mama, bakit ka pupunta riyan?
Hindi.
-Mama-- -Huwag.
Huwag kang sisisid!
Seryoso kami!
Seryoso saan?
Baliw na kayo.
Ba't wala rito ang diving suit ko?
Mama!
Ito ba ang ginagawa mo?
Pag pinipigilan ka nina Yong-pil at Papa, ginagawa mo ang gusto mo?
Isipin mo ang mga nag-aalala sa 'yo.
Trabaho at katawan ko ito.
Ako ang magdedesisyon.
Di mo rin ako pinakinggan noon.
Ano… Magkaibang bagay iyon.
Dahil ganito ka…
-Dahil ginagawa mo ito-- -Tahimik!
Akin na ang diving suit ko. Saan n'yo tinago?
Bakit namin itatago? Pakpak ba iyon ng anghel?
Makakasisid ka naman nang wala iyon.
Kailangan 'yon.
Paano makakasisid nang wala 'yon?
Gano'n pala.
Tama. Di puwede pag walang diving suit.
-Tama. -Oo nga.
Wag n'yong ibibigay.
Hindi ko alam sino nagtago, pero ayos.
Dapat…
Ibalik n'yo na!
Saan n'yo tinago?
-Di ko alam. -Wala na.
-Di ko talaga alam. -Oo nga.
-Ako rin. -Kayo…
-Papalayasin ko kayo! -Di kami!
Hindi ko alam!
Mama, di namin alam!
Hindi na puwedeng sumisid ang mga haenyeo ng Namdal-ri?
Hindi na.
Gagawin na nilang theme park ang tabing-dagat.
Naku.
Mababagot sila. Paano sila mabubuhay?
Sa pera na makukuha nila.
Malaki raw ang ibabayad at mapapakinabangan ng mga tagaroon.
Kahit na, sisisid pa rin ako.
Alam ng lahat na sisirain no'n ang dagat.
Sisisid ka pa rin ba kung may milyones ka na?
Ano?
Naku.
Hindi na!
Kailan nila ako babayaran?
Pupunta ba sila sa Samdal-ri?
Titigil na ako pag binayaran ako.
Gagawin ko lahat kung gano'n.
Tama.
Ano iyon?
Iniisip mo ba ang ikakalat mong tsismis?
May nakita akong nakakamangha.
Ano?
Ano 'yon?
Kahapon, sina Yong-pil at Sam-dal--
Ano ba?
Tama na nga sa kanila.
May sakit si Ms. Ko. Gusto mo bang magalit siya?
Oo na, hindi na.
Itatago ko na lang.
May theme park na itatayo sa Namdal-ri.
Pero huwag muna kayong umasa.
Baka magdesisyon silang dito itayo!
Malay natin.
Ibigay na natin sa Namdal-ri ang lahat ng pera!
Tara na.
Naku.
-Mama. -Mama naman.
-Ano-- -Mama.
Ano ba?
Narito na tayo, sir.
Ano?
Ayos.
WELCOME ANG MGA RESIDENTE NG NAMDAL-RI SA THEME PARK
Ito ang huling meeting.
Di ka puwedeng umalis nang walang pirma.
Secretary Ko.
May rason ako kahapon.
Pinakita ko sa 'yo. Ito.
"Horoscope ng Aquarius."
"Hindi tugma ang Mercury sa Saturn."
At dito sa baba. Makikita mo,
"Ipagpaliban ang pagpirma ng kontrata o dokumento."
Nakita mo rin ito.
Maganda ang hula ngayon, sir, pumirma ka na.
-Naghihintay ang legal team. -Sige.
Pero…
Pagkatapos nito, babalik na ako sa Seoul?
Opo, sir.
Nag-book ako ng 6:00 p.m.
Bakit?
Dahil wala ka nang naka-schedule pagkatapos nito.
Ano,
bakit gabi aalis?
Dahil umaalis nang gabi ang eroplano.
Buwisit.
Di nagbibigay ng pagkain pag domestic.
Ano'ng problema niya?
Salamat sa kooperasyon n'yo.
Ipapadala ng legal team ang kontrata n'yo.
Kami po dapat ang magpasalamat.
Maraming salamat sa pagpili sa Namdal-ri.
Susuportahan po namin ang theme park ng AS Group.
Salamat.
Babalik na po kayo sa Seoul?
Masaya po kami.
Ano?
President Jeon, bata ka pa.
Interesado ka po bang ikasal ulit?
Ano…
Ang manhid mo.
Naghirap na siya noon. Bakit pa niya uulitin?
Tiyak akong marami siyang pinagdaanan.
Anong pinagdaanan?
Ano ka ba? Kilala namin si Jin-dal.
Kilala siya sa buong Jeju.
Kahit noong bata pa siya, pag galit, lahat ng mahawakan, masisira.
Ano nga iyon? Oo nga.
Ang punching machines.
Nagbabayad ang nanay niya sa mga nasisira niya.
Mismo. Mabait si Mr. Jeon kaya nagtiis.
Sang-ayon ang mga taga-Jeju.
Oo nga.
Mabait si President Jeon.
Di si Jin-dal ang nakipag-divorce.
Siya ang iniwan.
Alam ng lahat, President Jeon.
-Ayos lang. -Oo nga.
Buti nga sa kanya!
Naku!
Hoy!
"Buti nga sa kanya"?
Di ako makapaniwala.
Ano bang alam n'yo?
Tingin mo, mas kilala mo si Cho Jin-dal?
-Sir-- -Bitiwan mo ako.
Ako ang iniwan sa amin,
si Jeon Dae-yeong.
Okay?
Iniwan niya ako!
Gusto n'yong ipakita ko ang divorce papers?
Wala kayong alam.
Marami siyang pinagdaan noon at nakakuha na ng divorce.
At sasabihin mo, buti nga at iniwan siya?
Pero bakit ka galit?
Hindi iyon ang ibig sabihin namin.
Sabi n'yo kapitbahay at kaibigan kayo!
Bakit masahol pa kayo sa ex-husband na hiniwalayan niya?
Hindi tamang ganito kayo sa kanya kapag nakatalikod… Buwisit.
-Secretary Ko! -Ano po, sir?
Hindi ako puwede rito.
-Opo. -Ayoko silang makatrabaho!
-Ano? -Hindi ako pipirma!
-Sir… -Alam n'yo ba
kung gaano kaastig pag sumusuntok siya?
Hindi n'yo alam.
-President Jeon! -Naku.
At ano'ng ibig sabihin mo kanina?
Anong mukha akong matanda?
Ano'ng karapatan n'yong mang-insulto nang nakangiti?
Buwisit.
Ano…
Paumanhin.
President Jeon!
-Naku. -Ikaw…
Ang kati.
Kati ng tainga ko.
"Puwede sa arrthytmia."
Bakit ang tahimik niya?
Pero mabuti,
nakikinig siya sa akin.
Tingnan natin.
"Arrhythmia."
Nagtrabaho ba siya o hindi?
Buwisit.
Nababaliw na ako.
Tawagan ko ba siya?
Hindi, aalahanin ko muna ang sinabi ko.
Halata naman!
Kung sinabi ko iyon, sinabi ko na rin lahat.
Bukod sa kanya, ano pa ba ang rason ko kung bakit di ako bumabalik sa Jeju?
Naku.
Cho Sam-dal, baliw ka talaga!
Ano na naman?
Hello?
Ano?
Ako?
Kaaway niya tatay niya?
Baek-ho, kape.
Masyado siyang masaya.
Gusto n'yo?
Sige.
Masyado siyang masaya para magpanggap.
-Oo. -Papalapit na siya.
Paalam.
Bakit sila umalis?
Tingnan natin.
Cho Yong-pil.
Hinahanap ka ng commissioner.
Forecaster Cho Yong-pil.
Ano po, sir?
May maganda at masamang balita ako.
Ano'ng uunahin ko?
'Yong maganda lang po.
Tumawag ang commissioner…
para sabihing pag-iisipan niyang bigyan ang opisina
ng awtoridad sa weather advisories
nang buong-buo.
Talaga?
Puwede nang maglabas ng advisories?
Simula kailan?
Pag-iisipan niya.
-Ano? -Bakit biglaan, sir?
Bakit pa?
May 19 na tawag daw mula sa baliw na forecaster.
Merong 19 complaint calls, at direkta pa sa commissioner.
Ano? Direkta sa commissioner?
Sinong baliw…
Pag-isipan n'yo nang mabuti.
Kung maghihitay tayo na tumaas pa
at maghintay ng approval,
di mapipigilan ang mga aksidente.
Commissioner, halos 40 na taon na ako sa Jeju.
Alam ko ang mangyayari kapag nakita ko ang dagat. Halata.
"Bukas, magiging maulan."
"Uulan pagkaraan ng sampung minuto."
Alam ko na agad.
Sino'ng gagawa ng weather advisories?
Sa totoo lang, Commissioner, nakikita n'yo ba ang Jeju riyan?
Hello?
Hello, Commissioner?
Commissioner, naririnig mo ako? Hello?
Baliw ka.
Sabi na, ang tahimik niya kasi.
Muntikang may mamatay.
Kung naaprobahan ang request, hindi 'yon mangyayari.
Salamat sa serbisyo mo, Forecaster Cho,
close na ako sa commissioner.
Ngayon…
Ang masamang balita.
Sandali. Bakit…
Bakit ako paparusahan?
Paparusahan ako sa pagtawag ko?
Di niya dapat inilagay ang phone number niya sa website.
Nilagay niya iyon para sa mga request.
At may mali ba akong sinabi?
Hindi ko tatanggapin ito, sir.
Uy. Manahimik ka.
Basahin mo.
Ano…
WALANG PAHINTULOT LUMIBAN SA TRABAHO
"Unauthorized…"
Dadalhin nila sa Halla Hospital.
Uy, saan…
Unauthorized…
absence sa trabaho.
Disiplina ito.
Simula ngayon, tigil ka sa forecasting
at sa Weather Service ka.
Hindi…
Salamat.
Napili ka bilang photographer ng taon
para sa Jeju and Weather Exhibition.
Bakit ngayon pa?
Teka, sa Forecasting Division si Yong-pil.
Ibang palapag siguro.
Di ko siya makakasalubong.
Sigurado ako.
Diyos ko!
Naku!
Bakit ka narito?
Ako?
Gagawan kita ng masarap na kape.
Oo nga pala. Maraming mahuhusay ngayon, tama ba?
-Oo. -At ito.
High school niya pa ito. Wala sa focus, pero cool.
Di ba dapat, magtrabaho ka na?
Oo nga. Babalik na ako sa forecasting.
May meeting na ako.
-Aalis na ako. -Sige.
-Forecaster Cho Yong-pil. -Ano?
Saan ka pupunta?
Kailangan mo 'yon palitan.
Oo, ang water cooler.
Oo, nakalimutan ko.
Papalitan ko.
Mahilig sa tubig ang mga tao rito.
Dinisiplina siya't inilipat muna sa department namin.
-Dinisiplina? -Oo.
Ang gawa mo ang may pinakamaraming boto,
kaya ikaw ang napiling photographer ngayon.
Pero hindi ko maintindihan kung bakit ito napili.
Wala sa focus at pangit ito.
Meron kasi itong vintage na vibe, di gaya ng iba.
Kaya pala. Sige.
Para sa exhibition,
puwede mong kuhanan ang panahon o ang kalikasan dito.
Pinanganak at lumaki ako sa Jeju, alam ko ang lugar na ito.
Pero puwede akong makakuha ng impormasyon sa panahon?
Wag kang mag-alala.
Kapag di galing sa Jeju ang photographer, may kasama siya mula rito.
May kasama mula rito?
Oo. Ililibot ka at ipagmamaneho sa mga lugar.
Susuportahan ka rin sa shooting.
Talaga?
Mabuti na ring may kasama ako.
Forecaster Cho Yong-pil?
Ano?
Ano…
Naku.
Uy, Sam-dal.
Bakit ba ayaw mo ito?
Hindi sa ayoko.
Mas alam ko ang mga magandang lugar na makukuhanan.
At wala ka ring kotse sa Jeju.
Puwede akong magrenta ng kotse.
Taga-Jeju rin ako, di ba?
May mga alam din ako.
Ayos na.
Lahat ng lugar na alam mo,
napatayuan na o naging tourist attractions,
kaya marami nang tao roon.
May tsansa ba…
Dahil ba sa nangyari kahapon?
Kahapon? Ano'ng nangyari?
Anong nangyari kahapon?
Wala kang naaalala?
Uy, tama na ang katatanong. Wala akong naaalala.
Posible bang…
makalimutan 'yon?
Sigurado kang wala kang naaalala?
Bakit? May sinabi akong kakaiba?
Sigurado 'yon.
Ano man 'yon, kalimutan mo lahat ng sinabi ko.
Walang ibig sabihin 'yon.
-Wala? -Oo.
Ano-ano ang sinasabi ko pag lasing.
Nababaliw na yata ako.
Umiinom ako nang may recorder.
Kung ano-ano talaga ang sinasabi ko.
Wala ka talagang naaalala?
Baka sakali…
Wala ka talagang naaalala?
Ano…
Kainuman ko sina Gyeong-tae at Eun-u…
At?
Tapos, nakita kita…
Tapos?
Pero pagkatapos, blangko na.
Na… Nakita mo ako
tapos, blangko na?
Kaya…
Hindi puwede.
-Pero ikaw-- -Ayoko nang marinig!
Wala 'yon.
Walang ibig sabihin. Okay?
Sandali. Tingnan mo ako.
-Ano? -Naaalala mo, di ba?
Totoo nga ang sinasabi ko.
-Totoo. -Nagsisinungaling ka.
-Naaalala mo. -Uy, Sang-do!
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
Nag-uusap lang.
Hindi ko pala kailangan ng kapareha. Kaya ko nang solo.
-Paalam. -Sandali--
-Uy. -Hi.
Nangyari nga 'yon.
Sam-dal, baliw ka na.
Dapat ba, tinanong ko siya?
Hindi.
Diyos ko.
Salamat.
Nakokonsensiya ka?
Ano? Tungkol saan?
Nakokonsensiya ka sa akin?
Sabi mo, di ko 'yon dapat madama kung may gusto ako.
Di ako nakokonsensiya.
Hindi ko alam.
Ang awkward.
Bakit ang awkward ko sa 'yo?
Bakit ang awkward? Kakaiba ito.
Nalulungkot ako.
Sabi mo, huwag mag-alala.
Naiintindihan mo na? Imposible ito.
Ano 'to?
Paghihiganti?
Oo.
Yong-pil.
Ano?
Di rin tumigil ang nadarama ko.
Ngayon, ayoko nang magsisi.
Kaya hindi ako makokonsensiya
o mag-aalala sa 'yo.
Gagawin ko ang gusto ng puso ko.
Sang-do…
Determinado ka na.
Lalaban ka na?
Oo.
Gano'n ka rin dapat.
FLIRT BEFORE LOVE
Uy, Hae-dal. Dapat nagsabi ka pagdating mo.
Sa tingin mo, may oras siya?
Bakit nila nilantad ang pamilya niya?
Nakakainis.
Oo nga.
Cheers.
Naku.
Sabi nila, naaawa sila kay Ha-yul.
Wala silang ginawa kung hindi dumaldal.
Sigurado, tahimik sila pag nakaharap.
Uy, huwag mo na pansinin.
Para silang nagtatapon ng dumi kung saan-saan.
-Kadiri. -Ano ba?
Kadiri.
-Cheers. -Cheers.
Excuse me.
Naroon kami ng mga kaibigan ko. Gusto n'yo ba sumama sa amin?
-Hindi na. -Sige.
-Ayos. Ano?
-Sandali. Babalik ako. -Sige.
Sandali.
Naku. Baliw ka na.
Ayokong umiinom kasama ng lalaki.
Tumingin ka sa paligid.
Ito ang pinakasikat na singles bar sa Jeju Island.
Kalokohan.
Puwede akong maupo rito?
Ilan ang kasama mo?
Kaming dalawa lang.
Kayo talaga!
Bakit n'yo ako dinala rito? Naku!
May anak ako, okay? Aalis na ako.
-Naku. -Dali na!
Nagka-club ka nga sa Seoul no'n.
Sumasayaw lang ako roon.
Sige na. Sandali lang.
Di namin sasabihing may anak ka.
Wala ka namang asawa o boyfriend.
Ano'ng problema, Hae-dal?
Dali na!
Hindi, ayoko. Ayoko talaga.
-Aalis na ako. -Sandali lang.
-Maupo ka lang. -Hindi, ayoko.
Tama na.
-Maliit ang mesa. -Naku!
-Lipat ba tayo? -Oo.
-Cheers! -Cheers!
Matagal na siya rito sa Jeju, kaya narito ako para aliwin siya.
Ano? Bakasyon ka lang.
Sa malaking kompanya ka, at fund manager ka?
Oo.
Maganda iyan.
Naghahanap kayo ng trabaho, di ba? Matatanggap din kayo.
Ikaw ba?
-Ano'ng trabaho mo? -Ako?
Sa Jeju Bottlenose Dolphin Group.
Talaga?
Pero di ba volunteer iyon?
Oo nga!
Galing siya sa magandang unibersidad.
Pero nakahiligan niya ang dolphins
kaya siyam na taon nang pinoprotektahan ang mga dolphin.
Di rin malaki ang bayad.
Maraming may gusto ng magandang trabaho at malaking sahod.
Humanap ka ng magandang sahod.
-Uy. -Hayaan mo na.
Ikaw ba, Hae-dal?
-Ako? -Oo.
-Nag-aalaga ng bata. -Ano?
Kindergarten teacher ka siguro.
Mahirap iyon.
-Hindi, anak-- -Pamangkin niya!
May pamangkin siya sa bahay.
Inaalagaan niya ang pamangkin niya.
-Anong pamangkin? -Di ka naghahanap ng trabaho?
Nagpa-part time ako.
Pero malapit na tayo sa 30s. Kailangan mo na ng trabaho.
Di ka puwedeng magsayang ng oras sa pamangkin mo.
Kailangan mong sulitin ang oras
para maganda ang buhay natin kapag 30s at 40s na.
-Ano'ng alam mo-- -Uy.
Hindi lahat kailangan pera.
Maraming magagandang bagay na hindi nabibili, boomer!
Pasensiya na.
Natawa ako sa sinabi mong "boomer."
Uy. Bata pa ako para maging boomer.
Hindi lang matatanda ang boomers.
Tulad mong gustong sundin ng lahat ang opinyon mo
at tingin ay laging tama. Boomer 'yon!
Tagay na lang ulit?
-Cheers! -Cheers!
Pag napurnada 'yong theme park,
sabi ng chaiman, huwag ka nang bumalik.
Kaya nga di ako sumakay ng eroplano.
Sir!
Ayos ka lang doon?
Pinag-usapan nila siya nang ganoon
at sinabing para siyang siga.
Sabi nila, buti nga at iniwan siya. Naku.
At sa akin, sabi nila, mukha akong matanda.
Wala silang respeto.
"Masaya po kami."
Ano'ng sinasabi mo?
Hindi nila sinabing matanda ka.
Sa standard Korean, ibig sabihin, masaya silang kasama ka.
Ano?
-Ibig sabihin "masaya kami"? -Opo.
Bakit ang hirap ng wika?
Naku.
Bahala na.
Sabihan ang planning team na baguhin ang plano.
Hindi lang Namdal-ri ang bayan sa Jeju.
Saan tayo pupunta?
Doon.
Alam mo na.
Doon? Saan?
Naku, doon.
Sandali…
wag mong sabihing…
Oo, doon.
Iyong nasa isip mo. Doon.
Dito.
SAMDAL-RI
LUCKY CONVENIENCE STORE
Sige, tara na.
Tara na.
Bakit ang kulit niya?
Sabing susunduin ko siya.
Ano…
Ano? Uy!
Labas na.
Wala ka bang trabaho?
Meron. Ito ang trabaho ko.
Bakit mo ba ako ginugulo?
Magpanggap ka na lang na wala ako.
Kunwari, invisible.
Tara na.
Magpapakabait ako.
Bakit ang ingay ng upuan na ito?
Ingat sa pagmamaneho.
Sandali.
Ano'ng binili mo?
May baon na ako at iba pa.
Naku. Nagsasalita ang invisible.
Noong lasing ka--
Ayokong pag-usapan!
Naku. Nakikipag-usap sa invisible.
Puwede na tayong umalis?
Ang tagal ko nang di nagmamaneho. Ang sarap naman!
Wala pang traffic.
Kung sa Seoul ito, 30 minuto aabutin ng sampung kilometro.
Tatlumpung minuto lang? Mas matagal pa.
Hindi mo maalala?
Noong 2010 World Cup,
pumunta tayo sa Jongno para sa Red Devils!
-Naalala ko. -Naipit tayo
-Oo. -sa bus buong araw.
Naalala ko nga.
Hindi tayo nakarating kaya bumalik tayo sa bahay.
Oo, tayo ang Red Nightmares, hindi Red Devils. Mas masaklap iyon.
Bangungot iyon.
Sabihin mong hindi ko na kailangan ng guide bukas.
Alam kong matagal ako nawala, pero may mga alam ako.
Napuntahan ko lahat para kumuha.
Di na uubra ang mga napuntahan natin dati.
Ano,
ayaw mo ba talaga ako
makasama?
Ano…
Siguro…
Isipin mo na lang ang sasabihin ng iba pag nakita tayo.
Akala nila, nagkabalikan tayo dahil sumama ka sa Seoul noon.
Noong bata ako, marami akong napuntahan para kumuha ng larawan.
Kapag pumunta ako, may isa roong maayos pa.
Sandali.
Parang cosmos field ito sa Jeonghan-ri.
Excuse me?
Papunta na ako.
Ito ang kanin mo.
-Salamat. -Kain lang kayo.
Wow.
Ang ganda nito.
-Di ba, ang ganda? -Oo.
Napakaganda.
Hello. Masarap ba ang pagkain?
Ang sarap.
Photographers siguro kayo.
Pasensiya na, pero may tanong ako.
Kinuhanan ito ng kaibigan ko.
Alam n'yo ba kung saan ito?
Di mo puwedeng itanong sa kaibigan mo?
Tumigil na siya sa pagkuha ng larawan.
Nais ko siyang dalhin doon, para magsimula siya ulit.
Naku, grabeng pagkakaibigan.
Tingnan natin.
Ito?
Nariyan kami lagi.
Hindi na puwedeng kumuha riyan.
Ano? Bakit?
Diyos ko.
Paano nila nahanap ito?
Ano ba sinabi ko sa 'yo?
Lahat ng sikretong lugar noon,
tourist spots na. Alam ng lahat.
Paano nila nakita ang lugar na 'to?
Naghanap sila sa internet.
Pero akin ito.
Kuhanan mo na lang din.
Ang ganda noon.
Kahit saan ako kumuha, may mga taong makikita.
Hindi na.
Pero…
Alam mo, di ba?
Pareho roon, di ba?
Oo nga.
Saan ito?
-Itong lugar na ito… -Ano?
Ang Mado Resort.
Ano?
Pero paano ito naging resort?
Ano'ng sinabi ko?
Kailangan mo makinig sa akin.
Sampung taon na itong resort dito.
Ano ang nangyari sa loob ng 18 taon?
Puro turista na lang nakikita ko.
Sira na ang isla.
Mag-iingat ka sa sinasabi mo.
Maganda ring may turista.
Kailangan bang probinsya lang ang Jeju?
Naku.
Bakit ka ba narito? Hindi ito ang tamang lugar.
Ano'ng sinasabi mo? May natitira pa.
Hindi ito malalagyan ng resort o magiging tourist spot.
Hindi riyan.
Oo nga. Dali na.
Nakita na rin ito ng mga tao?
Ito na ang secret weapon ko.
Ano ba ang sinabi ko?
Nalulungkot ka?
Saan?
Kahit ako, nagbago.
Kaya di puwedeng magalit ako dahil nagbago ang lugar.
Naku, ganito na siguro lahat.
Meron pa sigurong hindi.
Tara na.
-Si Cho Eun-hye iyon? -Cho Eun-hye?
'Yong nang-abuso?
Si Cho Eun-hye nga.
Ano? Nagpapakasaya siya sa Jeju pagkatapos ng lahat?
Naku. Walang konsensiya.
Excuse me.
-Paano mo nasabi-- -Hayaan mo na. Tara na.
Paumanhin.
Ano?
Puwedeng papindot ng shutter?
Ako?
Kami lang kasing dalawa.
Puwede n'yo po kaming kuhanan?
Ano…
Sige. Bakit hindi?
-Salamat. -Walang anuman.
Hindi kita ang mukha n'yo dahil sa araw.
Puwede roon?
Sige.
Sige, kukuhanan ko na kayo.
Ano…
Maganda siguro kung titingin kayo sa isa't isa.
Subukan natin?
At puwede rin kayong ngumiti?
Subukan n'yo na masaya kayo.
Dalawang version ito.
-Sige. -Sige.
Ayos.
Ngiti kayo.
Ngayon, tumawa kayo.
-Tawa. -Tawa.
Ayos.
Salamat.
Naku.
Ang ganda ng kuha!
Excuse me.
Pasensiya, pero puwedeng kami rin?
Kami lang din kasi.
Sige, tulungan ko kayo.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hinihintay si Gyeong-tae. Ikaw?
May bibilhin.
Sige.
Alam mo ba ito?
Hindi ko alam.
Buwisit.
Hindi ba iyan iyong kinuhanan ni Sam-dal noon?
Bakit nasa 'yo?
Gusto ko siyang dalhin dito para kumuha siya.
Saan ito?
Sang-do.
Gusto mo pa rin
si Sam-dal?
Paalam.
-Hindi ko alam. -Hindi mo alam?
Sandali, saan ka pupunta?
Sumama kayo.
Saan ka pupunta?
Gusto ulit nila magtayo ng power plant.
Magkakaroon ng meeting.
Kailangang pigilan.
May pupuntang government official.
Seryoso na ito.
Hindi ba kapag nagtayo sila, kailangan ka nilang bayaran?
Hindi mo na kailangang sumisid. Di ba, maganda iyon?
Tama na nga!
Kailangan na mas marami tayo, kaya manahimik kayo.
Oo, tama ang mama n'yo.
Kailangan ng kasama para marami tayong pipigil.
Bakit kailangan naming sumama?
-Sasama tayo? -Sige.
Mama.
Naku.
Dapat, narito na siya.
Bakit wala si Ms. Ko?
Hindi ko alam. Nakakainis.
Naku, ayan na siya!
-Hello, sir! -Hello, sir!
Ikaw…
Bakit ang daming kotse rito?
Ms. Ko, umalis ka na.
Ano'ng sinasabi mo?
Alis na.
Ano na naman ang plano n'yo rito?
Ano?
Alis.
Ano'ng problema?
Buwisit. Di ako nakakuha ng larawan para sa sarili ko.
Sinasabi mo iyan, pero masaya ka talaga, 'no?
Hindi mo planong kumuha.
Hindi ka nagdala ng camera.
Manahimik ka. Ba't di ko dadalhin ang camera ko?
Ang ganda ng sunset sa Jeju.
-Uy, itigil mo! -Bakit?
-Itigil mo. -Bakit?
-Bakit naman? -Itigil mo roon.
Hindi riyan. Dito.
Mag-U-turn ka?
Maganda ang langit ngayon.
Ang tagal ko 'tong di nakita.
Iyong camera ko.
Akala ko, wala kang dala. Meron pala?
-May camera ka. -Oo.
Si Cho Sam-dal. Ginamit niya ito.
One shot, one kill.
Uy.
Ito na lang ang natira?
Akala ko, hindi ito bebenta.
Binibili pa rin ito?
-Sikat ito ngayon. -Talaga?
Bumili ang anak ni Ms. Ko at si Sang-do kanina.
Si Sang-do?
Sagutin mo, Sam-dal.
Tama ka.
May mga hindi pa nagbabago.
Iyong langit.
Di ba?
May mga bagay na nananatili.
Gaya ko?
Ano'ng sinasabi mo?
Hindi ba marami kang mamahalin na camera?
Ba't disposable ang gamit mo?
Alam mo ba ang palayaw ko sa industriya?
"One Shot, One Kill."
Di ako kumukuha ng di kailangan.
'Yon ang nakatulong para sumikat ako.
Nakatulong ang camera na 'yan.
Oo.
Naalala mo?
Noong high school, hindi ako binibilhan ni Mama,
kaya nag-ipon ako at nag-ensayo rito.
Maingat ako kung kumuha noon.
Doon ko natutuhang wag pipindutin agad ang shutter.
Kung iisipin ngayon, magandang gawain ko iyon.
Wag kumuha kung buburahin din naman.
Pero…
iyong mga larawang binura mo,
baka mahalaga pa sa iba, di ba?
Gaya ng memorya mo.
Bakit mo binabanggit…
Sige na nga.
Handa na ako.
Ano sinabi ko noon?
Ano iyon?
Umamin ka.
Ano…
Ano?
Uy.
Kalokohan iyon!
Sinabi kong may gusto ako sa 'yo?
Baliw na yata ako!
-Ano-- -Umamin ka.
Sabi mo, gusto mo ako.
Sabi ko, gusto rin kita.
Bakit…
Alis na tayo. Tara na.
WELCOME TO SAMDAL-RI
Sang-do, nakarating ka!
Sang-do, ingat sa pagbaba.
-Tingnan kung tama. -Bilis.
O baka mawala ka.
Di siya tanga. Malamig na ang pagkain.
-Bilisan mo! -Ano?
Sandali lang.
Malapit na ako.
Gusto kita, Sam-dal.
Ano iyan? Bakit kayo magkahawak?
Magkaka-heat rash kayo. Pambihira.
Tatawag na dapat ako ng pulis.
Kung naiinis ka, mag-girlfriend ka rin.
Hindi ko nakita ang…
pinakamahalagang variable…
Uy, Cho Sam-dal! Sandali.
Bakit ka tumatakbo?
Wag mo nga akong ginugulat.
-Saan ka pupunta? -Bakit kinikilig ka?
Narito na ang Jomnyeo Squad.
Jomnyeo Squad? Bakit?
Malaking gulo ito.
Ba't sa 'kin lang nila ito ginagawa?
Bakit mas masahol ang ex?
Di kami makakalimot..
Ang paghihiwalay.
Puwedeng…
suyuin pa kita?
Puwede kang…
Puwede kang sumandal sa akin.
Tagapagsalin ng Subtitle: EMN