(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
(แปดปีก่อน)
เลิกกันเถอะ
อะไรล่ะ ทำไมพูดแบบนั้น
มีอะไร
อยู่ๆ ก็ขอเลิก
เปล่าหรอก ฉันคิดมาสักพักนึงแล้ว
ฉันต้องไปเรียนเมืองนอกด้วย
โอเค แต่เราตัดสินใจว่า จะไปเรียนเมืองนอกด้วยกันนี่
เราถึงกลับมาขออนุญาตพ่อแม่ไง
ซัมดัล เธอเป็นอะไร
มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า มีใช่ไหม
เลิกกันเถอะ
จะตามฉันไปเรียนเมืองนอกทำไม
ฉันไม่ชอบนายแล้ว
ฮะ
ฉันไม่ต้องการนายแล้ว
เพราะงั้นเลิกกันเถอะ
เดี๋ยว นี่มันเรื่องอะไร ล้อเล่นใช่ไหม
ทำไมอยู่ดีๆ อยากเลิกล่ะ
- เลิกกันเถอะ - นี่
โชซัมดัล
ซัมดัล นี่ เธอเป็นอะไรของเธอ
บอกแล้วไง ฉันไม่ต้องการนายแล้ว
โชซัมดัล
เก็บของอีกทำไม
เพิ่งมาได้ไม่กี่วันเอง
พ่อ ผมต้อง…
ไปที่นึงสักพัก
พิธีรำลึกของแม่แกล่ะ
จะไม่ไปเหรอ
ฮะ
ฉันจะไปหลังพิธีรำลึกของแม่ ไว้คุยกันอีกทีนะ
ฉันจะไม่เลิกกับเธอ
ซัมดัล ขอร้องนะ
เลิกคบกับยัยนั่นซะ
- ฮะ - ฉันอยากให้แกเลิกคบกับเด็กนั่น
พอแล้ว
ต่อให้ฟ้าจะถล่ม ดินจะทลาย
ฉันก็ไม่มีวันยอมรับซัมดัลเด็ดขาด
พ่อ
อย่าหาเรื่องทะเลาะเลย
ฉันคิดว่าพวกแกจะเลิกกันเอง
ถ้าฉันปล่อยพวกแกไว้
แต่นี่อะไร ไปเรียนเมืองนอกเหรอ
กับยัยนั่นเนี่ยนะ
กลับมาแล้วจะแต่งงานเลยไหมล่ะ
ใช่ครับ
ผมจะแต่งงานกับซัมดัล
จะบอกให้นะพ่อ สำหรับผมยังไงก็ต้องเป็นซัมดัล
แล้วไม่นึกถึงแม่ที่น่าสงสารของแกบ้างเหรอ
เอางี้ใช่ไหม
ไม่เห็นเหรอว่าฉันพยายามห้ามตัวเอง ไม่ให้เผาบ้านพวกมัน
ทั้งที่ใจฉันเดือดดาลจนแทบระเบิดมาตลอดสิบปี
พ่อพอได้แล้ว
มันก็ผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว
ใช่ไหม
ทำไมพ่อยังเป็นแบบนี้อยู่
ถึงจะผ่านไปเป็นร้อยปี
ฉันก็ไม่มีทางยกโทษให้ยัยโคมีจานั่น
แม่
ออกมาทำไม
ฉันแค่เอาอาหารมาไว้ทำพิธีแล้วก็จะไปแล้ว
กลับเข้าไปเถอะ ไปสิ
บอกว่าอย่ามา
กล้าดียังไงมาที่นี่
ไม่รู้เหรอวันนี้วันอะไร
คิดว่าพอเวลาผ่านไปแล้ว จะแกล้งทำเป็นเหมือนมันไม่เกิดขึ้นได้งั้นเหรอ
บอกแล้วไงว่าอย่ามา
บอกแล้วว่าเราไม่อยากข้องเกี่ยวด้วย
พ่อ เข้าไปข้างใน เข้าไป
อย่าบังอาจคิดว่าก่อนตายฉันจะให้อภัยแก
แกพรากเมียฉันไป
ไหนจะยงพิล
แกก็พรากแม่เขาไป ไม่สำนึกเลยหรือไง
อะไร จะพรากลูกชายฉันไปอีกคนงั้นเหรอ
ออกไปจากบ้านฉัน
พ่อ หยุดเถอะ
แกก็ฟังด้วยอีกคน
ฉันจะไม่มีวันยกโทษให้ครอบครัวมัน
ถ้าแกอยากเห็นเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไปตลอดก็เชิญ
ไม่เป็นไร ปล่อยเขาไป
แม่ แม่เป็นอะไร
แม่เป็นอะไร
แม่ แม่เป็นอะไร
ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของสำนักงานอุตุนิยมวิทยา
สร้างเอกสารข้อมูลได้ 150,000 หน้าต่อวัน
แต่จากบรรดาความเป็นไปได้นับไม่ถ้วน
การตัดสินใจขึ้นอยู่กับ มนุษย์อย่างเราว่าจะเลือกแบบไหน
ฮัลโหล แม่
ฮัลโหล
มีคนป่วยครับ
(ซัมดัล เลิกกัน…)
ยงพิล
ยงพิล ฉันทำไม่ได้หรอก
ฉันอยู่แบบนี้ไม่ได้
โชยงพิล
ยงพิล ออกมาเถอะนะ
บางวัน เราก็ตัดสินใจได้ถูกต้องสมบูรณ์แบบ
เลิกกันเถอะ
ฉันไม่ต้องการเธอแล้ว
บางวัน เราก็ตัดสินใจได้ผิดมหันต์
ยงพิล
วันที่เห็นแม่ใจร้าวราน
ยงพิล
ฉันนึกว่าทุกคนจะมีความสุข
ถ้าฉันยอมทุกข์อยู่คนเดียว
แต่ว่า
ฉันไม่อาจคาดเดาถึง
ตัวแปรที่สำคัญที่สุดได้
เขาหงายหลังเลย
ไอ้ยงพิลอยู่ข้างหลัง
- หลังไอ้ยงพิลสิ - ไอ้ยงพิล
- ทัคคาลบี้เต็มหัวมันเลย - เออ
(ซัมดัล)
รู้ไหมทำไมฉันไม่กลับมาเกาะเชจู
รู้ไหมว่าใครคือเหตุผลที่ทำให้ฉันไม่มาเชจู
ฉันพยายามลืมนายแทบตาย
พยายามลบนายจากความทรงจำฉัน
ทำไมจะต้องถามอยู่เรื่อยว่าฉันโอเคไหม
ทำไมจะต้องเป็นห่วงฉันอยู่เรื่อย
ดูแลฉันอยู่เรื่อย
ทำไมจะต้อง…
ทำให้ฉันหวั่นไหวอยู่เรื่อย
นายจะทำยังไงถ้าฉันพึ่งพานายเข้าจริงๆ
ตัวแปรที่ว่าเธอก็ทนทุกข์มากพอๆ กับฉัน
ตัวแปรนี้ทำให้ฉัน
สะดุดล้มอีกครั้ง
(ตอน 10 ตัวแปรที่ไม่อาจคาดเดา)
(ถุงขยะ)
เฮ้ย
ไปตายดีกว่าไหม
อึนอู
อ้าว
ความคิดดีนะ
เอาไปฆ่าหมกป่าเลยเถอะ ป้ามีค่าตอบแทนให้อย่างงาม
เดี๋ยวผมเอาไปทิ้งให้ครับ
ไม่เป็นไร
ตอนป้ากลับมา
ขอให้เห็นว่าเขาตายแล้วนะ
แล้วอย่าให้ใครรู้ล่ะ
- ราตรีสวัสดิ์ครับป้า - เจอกันจ้ะ
เฮ้อ
อะไรเนี่ย
ปวดหัวจัง
อ้าว ทำไมมาอยู่นี่ได้
วังกยองแท
เมื่อวานฉันทำอะไร
ฉันทำอะไรไป
จำอะไรไม่ได้เลย
ดีละ
ก็ดีแล้ว
ที่จำไม่ได้เลยสักนิด
จำไม่ได้ก็ดีแล้ว
นี่
ชาอึนอู
ฮึ่ย บ้าไปแล้วเหรอ
ไม่กลับบ้านล่ะ
เดี๋ยวก็โดนเมียด่าหูชาหรอก
ตื่นได้แล้ว
เฮ้ย
โดนเมียไล่เหรอ
อ้าว
ปัดโธ่ มีอะไร
- โอ๊ย - มาทำอะไรอยู่ตรงนี้
ฉันโดนไล่ออกจากบ้าน
ไม่ได้มีเมียคอยไล่ซะหน่อย
นาย…
หนีออกจากบ้านเหรอ
จะหนีทำไมอายุปูนนี้
ย้ายออกได้แล้ว
มันต่างกันตรงไหน
เราไม่ได้อยู่ในวัยที่โดน ไล่ออกจากบ้านได้แล้วนะ มันยังไงกัน
เฮ้อ
ไม่ต้องรู้หรอก เอ๊ย อย่ารู้เลยเถอะ
รู้ไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร
ดีแต่จะปากสว่าง
ฉันเคยปากสว่างเมื่อไหร่
เมื่อวานเหรอ
กี่โมงแล้วเนี่ย
ฉันเผลอไปปูด
เรื่องที่นายยังรักซัมดัลเหรอ
เป็นบ้าอะไรวะเรา
ฉันบอกซัมดัลเหรอ
ทำไงดีล่ะเนี่ย
นึกว่าเรื่องทั้งหมดเป็นความฝัน
อย่าพูดเรื่องแบบนั้นกับซัมดัลอีกเด็ดขาด
ไม่งั้นฉันจะฟ้องแม่นายว่านายแอบจิ๊กเงิน สามแสนวอนมาจากกล่องเก็บเงินทุกเดือน
ฆ่าฉันเลยดีกว่า ฆ่าฉันเลย
โอ๊ย ปวดคอ
แต่พูดไปแบบนั้นก็ไม่แปลกนี่
ก็มันจริงนี่
นายยังชอบโชซัมดัลอยู่ ใช่ไหม
จะหาข้อแก้ตัวมาใช้ปฏิเสธอีกเหรอ
ชอบ แล้วไง
ชอบเหรอ
เออดิ
ชอบมาตลอด ตั้งแต่สมัยพระเจ้าเหา
แล้วไง จะทำไม
ทำไมอยู่ๆ ก็พูดความจริงล่ะ
ตอนฉันพูดว่านายยอมเข่าแหกเพราะรัก
นายก็หัวเราะใส่ฉัน แล้วทำเป็นว่าไม่ใช่ ทำไมเปลี่ยนท่าที
ก็เพราะความปากสว่างของนาย มันไม่ได้ช่วยอะไรฉันสักนิดเลยไง
ถ้าจะมีใครควรบอกโชซัมดัลว่าฉันชอบ มันก็ควรเป็นฉัน ไม่ใช่ให้นายไปปูด
หรือไม่จริง
ฉันพูดผิดหรือไง
ฮึ่ย
ก็เพราะฉันเป็นห่วง
- คนอุตส่าห์ห่วง… - คุณยงพิล
ทำไมออกมาจากห้องนั้นล่ะ
ไม่ได้กลับบ้านเหรอ
มันซู ขอฉันอยู่นี่สักพักนะ
กยองแทจะจ่ายให้ฉัน
ฮะ
แล้วจะสแกนทำไมเนี่ย ไม่เอาไปเลยล่ะ
ได้จดไว้หรือเปล่า
สวัสดีครับเถ้าแก่เนี้ย
- แก - นี่ให้แม่
เมื่อกี้ใคร อึนอูโดนเมียตะเพิดอีกแล้วเหรอ
ไม่ใช่ครับ คุณยงพิล
เขานอนที่นี่เมื่อคืน
ยงพิลเหรอ
ยงพิลมานอนที่นี่ทำไม แล้วนอนคนเดียวหรือเปล่า
นอนกันสองคน
สองคนเหรอ
อะไรของแม่ ก็ผมกับเขาไง
ลูกเหรอ
ซัมดัลล่ะ ไปไหนแล้ว
อะไรเนี่ย
ทำไมมาอยู่ตรงนี้อีกแล้ว
ปวดท้องจัง
โอ๊ย ปวดหัว
เมื่อวาน
กับวังกยองแท
กับชาอึนอู
- ใครเป็นพวกบ้ากาม - อุ๊ยอีแม่
ที่ร้านขายของชำ
โชซัมดัลนี่นา พ่อโชยงพิลผู้จิตใจบริสุทธิ์ของเรา…
แม่เธอ… สวิตเซอร์แลนด์…
เมาขนาดนี้
เธอโอเคไหม
ทำไมนายจะต้องล้มเลิกความฝันเพราะแม่ฉัน
แล้วติดแหง็กอยู่ที่นี่ เพราะอะไร
ทำไม
นายนั่นแหละตั้งสติ
เดี๋ยวก่อน
ภาพตัดไปตรงนั้นเหรอ
ตัดไปปุบปับเลยเหรอ
อะไรกันเนี่ย
โอ๊ย ปวดหัว
ช่างเถอะ ปวดหัวเกิน
โอ๊ย ปวดหัว
รู้ไหมทำไมฉันไม่กลับมาเกาะเชจู
รู้ไหมว่าใครคือเหตุผลที่ทำให้ฉันไม่มาเชจู
ฉันพูดอะไรออกไป
โชซัมดัล เธอพูดอะไรออกไป
นึกให้ออกสิ เร็ว
ฉันพูดอะไรต่อ
เร็ว จำให้ได้
ฉันพูดอะไรไป
ว่าแต่อะไรเข้าสิง นี่เป็นครั้งแรกที่นายประท้วงพ่อเลยนี่
แถมยังยอมรับอีกว่าชอบยัยโชซัมดัล
คงเกิดเรื่องใหญ่อะไรสักอย่างแน่ ถึงได้ทำอะไรผิดวิสัยแบบนี้
ฉันอาจจะใกล้ตายก็ได้
อยากตายหรือไง
อะไรล่ะ ฉันทำตัวผิดวิสัยบ้างไม่ได้หรือไง
จะต้องกลั้นความรู้สึก แล้วแกล้งว่าโอเคตลอดเหรอ
นั่นเหรอชะตาฉัน
พูดอะไรเนี่ย
นี่สติหลุดกันเหรอ
ทุกคนทำตัวแปลกๆ กันหมด
- เป็นอะไรไปไอ้พวกนี้ - พูดถึงใครอีก
ก็ไอ้บูซังโดไง
ฉันพูดอะไรก็ไม่เข้าหูมัน
ไม่กี่วันก่อน
มันก็ตะคอกใส่ฉันกับไอ้อึนอู หาว่าเราทำให้นายกับซัมดัลดูมีซัมติง
แล้วก็โมโหออกไป
ให้ตายสิ อะไรของมัน
เดี๋ยวนะ
ครั้งก่อน ตรงระเบียงนี่
นายกับซัมดัลโมโหขึ้นมา แล้วบอกว่าเป็นแค่เพื่อนกันนี่ ใช่ไหม
เดี๋ยวนะ หรือว่ามัน…
มันอิจฉานายสองคน
ใช่แล้ว มันโมโหตอนเราพูดถึงนายสองคน นี่
ไอ้ยงพิล
มันอิจฉาเพราะมันเสียซัมดัลให้นายไง
บ้าไปแล้ว ให้ตายสิ วังกยองแท
คิดแบบนี้ตอนแฮงค์ก็ได้เหรอวะเนี่ย ฉลาดล้ำ
นายโหนบาร์กับซังโดตลอดก่อนยัยซัมดัลมา
ทำไมตอนนี้ไม่โหนด้วยกันแล้วล่ะ
ทำไมไม่โหนด้วยกันแล้ว
- ออกไปเลย - ทำไม
ไอ้นี่
ไปทำงานไป
- พรุ่งนี้เริ่มโหนด้วยกันอีกนะ - ออกไป
- เอาเลยพรุ่งนี้ - นี่
ดูแลไอ้ซังโดด้วย
- มันเจ็บช้ำมาก - ไอ้นี่
- เข้าใจไหม - ออกไป
มีใครรู้ไหมว่าฉันกลับบ้านยังไงเมื่อวาน
ใครพาฉันมา
จะไปรู้ได้ไง
โชยงพิล วังกยองแท ชาอึนอู บูซังโด สักคนนี่แหละ
เออนี่
ที่โซล เธอกลับบ้านเองตลอด
แต่ทำไมพอมาเชจูถึงปล่อยเนื้อปล่อยตัวงี้
อยู่นี่นางรู้สึกสบายใจไง นางรู้ว่าจะมีคนพานางกลับบ้าน
ฉันน่าจะ… ยัยเด็กบ้าเอ๊ย
ไม่รู้ สงสัยฉันต้องกลับมาเปิดแอปอัดเสียงแล้ว
ว่าแต่ออกมาทำอะไรกันแต่เช้า
ก็เราตกลงกันไว้ว่าจะมาคอยดูไม่ให้แม่ไปดำน้ำไง
- จริงด้วย - ดูทำเข้า
- ต้องดึงสติแล้ว - สตงสติอะไรไม่มี
มาดูแม่กันทำไม
แม่ไปทางนั้นทำไม
ไม่
- แม่ - อย่า
ห้ามดำน้ำ
เราพูดจริงนะ
พูดจริงเรื่องอะไร
พวกลูกบ้า
ชุดดำน้ำแม่อยู่ไหน
แม่
แม่เอาแต่ทำแบบนี้ใช่ไหม
ตอนที่พ่อกับยงพิลพยายามห้ามแม่ แม่ก็ทำตามอำเภอใจงั้นเหรอ
คิดถึงคนที่เป็นห่วงแม่บ้างสิ
นี่งานของแม่ ร่างกายของแม่
แม่ตัดสินใจเองว่าจะทำยังไงกับมัน
ทีตอนไปโซลแกไม่เห็นสนแม่เลย
ก็… ตอนนั้นมันไม่เหมือนตอนนี้
เพราะแม่ทำตัวแบบนี้ไง
- เพราะแม่เอาแต่… - ไม่ต้องพูดแล้ว
เอาชุดดำน้ำมาเดี๋ยวนี้เลย เอาไปซ่อนไว้ไหน
เราจะเอาไปซ่อนทำไมล่ะ ไม่ใช่ปีกนางฟ้าซะหน่อย
ไม่มีชุดก็ใช่ว่าแม่จะไม่ดำ
ไม่ใช่จะไม่ดำ ดำไม่ได้ต่างหาก
ไม่มีชุดแล้วจะดำได้ไง
อ๋อ
จริงด้วย แม่ดำน้ำไม่ได้ถ้าไม่มีชุดดำน้ำ
- จริงด้วย - ใช่
อย่าเอาให้นะ
ไม่รู้แหละว่าใครเอาไปซ่อน แต่ดีมาก
รู้อย่างนี้ฉัน…
เอาคืนมาเลย
เอาไปซ่อนไว้ไหน
- ไม่รู้ - ไม่ได้อยู่นี่
- ไม่รู้ - ไม่รู้จริงๆ
- ไม่รู้ - มันน่า…
- ฉันจะไล่พวกแกออกจากบ้าน - ไม่รู้
หนูไม่รู้
แม่ เราไม่รู้
ตกลงแฮนยอของนัมดัลลีจะดำน้ำไม่ได้แล้วเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
ก็พวกนายทุนจะเปลี่ยนชายฝั่งด้านนั้น เป็นเส้นทางเดินของสวนสนุกแล้วนี่
ตายแล้ว
ดำน้ำไม่ได้คงจะเบื่อแย่เลย แล้วพวกเขาจะอยู่ยังไง
ฉันว่าคงได้เงินกันไปหมดแล้ว
เขาว่าค่าชดเชยสูงลิ่ว จนทุกคนที่นัมดัลลีอยู่ได้ไปตลอดชีวิตเลย
ถึงงั้นก็เถอะ ฉันขอเลือกดำน้ำได้ดีกว่า
ทุกคนย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจว่ามันจะทำลายทะเล
ถ้าเขาจ่ายให้สองสามร้อยล้านวอน จะยังดำน้ำอยู่ไหมล่ะ
ฮะ
เฮอะ
ก็ต้องเลิกอยู่แล้ว
จะจ่ายเมื่อไหร่ล่ะ
เขาอยากแวะมาซัมดัลลีไหม
ฉันก็จะเลิกเลยถ้าจ่ายเยอะขนาดนั้น
ฉันจะทำทุกอย่างเลยถ้าจ่ายจริง
ใช่
อะไรล่ะ
กำลังตัดสินใจอยู่เหรอว่าจะแพร่ข่าวลืออะไรดี
ที่จริงฉันเห็นเรื่องเด็ดๆ มาด้วย
อะไร
เมื่อวานน่ะ ยงพิลกับซัมดัล…
โอ๊ยเนาะ
เลิกพูดถึงสองคนนี้ได้แล้ว
คุณโคไม่สบายอยู่แท้ๆ อยากทำให้คุณโคทุกข์ใจอีกเหรอ
ก็ได้ ไม่พูดแล้ว
เก็บไว้คนเดียวก็ได้
สวนสนุกกำลังสร้างที่นัมดัลลี
แต่อย่าหมายน้ำบ่อหน้า
เขาอาจจะตัดสินใจสร้างที่นี่แทนที่นัมดัลลีก็ได้
ใครจะไปรู้
ช่างเถอะ ให้นัมดัลลีโกยเงินไปแล้วกัน
ไปกันได้แล้ว
คุณพระ
- แม่ - ขอเถอะแม่
- เรา… - แม่
จริงๆ เลย
เรามาถึงแล้วครับ
หือ
อ้อ
(สวนสนุกนัมดัลลี ได้รับการสนับสนุนจากชาวบ้านทุกคน)
ประชุมที่สุดท้ายแล้วครับ
คุณจะกลับทั้งที่ยังไม่ได้เซ็นแบบเมื่อวานไม่ได้นะ
เลขาโค
เมื่อวานผมมีเหตุผลของผม
ผมจะให้ดู นี่
"ดวงราศีกุมภ์
ดาวพุธกำลังทำมุมไม่ดี กับดาวเสาร์ที่ไม่เป็นมงคล"
บลาๆๆ ดูนี่ อันนี้บอกชัดเจนว่า
"เลื่อนการเซ็นสัญญาหรือเอกสารไปก่อน"
คุณก็เห็นแล้วนะ
วันนี้ดวงคุณดีมาก คุณอนุมัติได้
- ทีมกฎหมายรออยู่ - รู้แล้ว
ว่าแต่…
หลังจากนี้ ผมกลับโซลเลยเหรอ
ครับ
จองเที่ยวบินหกโมงเย็นไว้แล้ว
ทำไมล่ะ
เพราะไม่มีงานอื่นหลังจากประชุมตรงนี้แล้ว
แล้วนี่
ทำไมไปขึ้นเครื่องช่วงมื้อเย็นล่ะ
เพราะเครื่องบินบินช่วงมื้อเย็นด้วยครับ
ปัดโธ่
เครื่องบินในประเทศไม่มีอาหาร ผมก็หิวสิ
อะไรของเขา
ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ
ทีมกฎหมายของเราจะติดต่อมาเรื่องสัญญานะครับ
เราต่างหากที่ควรขอบคุณคุณ
ขอบคุณมากเลยครับที่เลือกนัมดัลลี
เราจะสนับสนุนการก่อสร้าง สวนสนุกของเอเอสกรุ๊ปต่อไป
ขอบคุณครับ
จะกลับโซลกันเลยใช่ไหมครับ
ยินดีมั่กๆ
อะไรนะ
ประธานจอน คุณยังหนุ่ม
คุณสนใจจะแต่งงานใหม่ไหม
เอ่อ…
ไม่รู้เรื่องเลยพวกคุณนี่
เขาเจอชีวิตคู่ที่ลำบากมา ทำไมเขาจะอยากเจอแบบนั้นอีก
เขาคงเจอเรื่องลำบากมาเยอะมากแล้ว
ที่ว่าเรื่องลำบากนี่หมายถึงอะไรเหรอ
โธ่ เรารู้จักจินดัลดีพอครับ
ทุกคนในเกาะเชจูรู้จักจินดัลหมด
ขนาดตอนเด็กๆ นะ ถ้าโมโหขึ้นมาที เขาก็จะพังของเละเลย
อะไรนะ อ้อ
ตู้ชกวัดพลัง
แม่เขาต้องชดใช้ค่าตู้ชกวัดพลังทุกตู้เลย
ใช่ ประธานจอนเป็นคนดีเลยยอมทนจินดัลมาได้
ทุกคนในเชจูก็คงเห็นด้วยกันหมด
ใช่แล้ว
ประธานจอนเป็นพ่อพระ
จินดัลไม่ได้หย่ากับเขาสักหน่อย
แต่ถูกเขาทิ้ง
ประธานจอน ทุกคนที่นี่รู้กันหมด
- ไม่ต้องห่วง - ใช่ๆ
สมน้ำหน้ายัยจินดัลแล้ว
ถูกๆ
โธ่เว้ย!
สมน้ำหน้างั้นเหรอ
ปากเหรอวะนั่น
พวกคุณรู้อะไรบ้างเหอะ
รู้จักโชจินดัลเหรอ รู้จักดีเท่าผมเหรอ
- ประธาน… - ปล่อย
คนที่ถูกทิ้ง
คือผม จอนแดยอง
โอเคไหม
เธอทิ้งผม
จะดูใบหย่าที่เธอส่งมาให้ผมไหม
พวกคุณนี่ไม่รู้อะไรเลย
เธอต้องเผชิญมรสุมสารพัดคนเดียว จนสุดท้ายเธอถึงได้ขอหย่า
แล้วพวกคุณกลับมาบอกว่า สมน้ำหน้าเธอที่ถูกผมทิ้งงั้นเหรอ
แต่ทำไมคุณถึงโมโหขนาดนี้ล่ะครับ
เราไม่ได้หมายความอย่างนั้น
พวกคุณบอกว่า ตัวเองเป็นเพื่อนบ้าน เป็นเพื่อนเธอแท้ๆ
แต่ทำตัวแย่กว่าสามีเก่าที่เธอขอหย่าได้ยังไง
พูดนินทาลับหลังเธอ เพราะเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ พวกคุณนี่มัน…
- เลขาโค - ครับ
ผมทำธุรกิจที่นี่ไม่ได้
- ครับ - ผมขอไม่ร่วมงานกับคนพวกนี้
- อะไรนะ - ผมไม่เซ็นสัญญาฉบับนี้แล้ว
- เดี๋ยว… - แล้วรู้ไหม
ว่าจินดัลเท่ขนาดไหนตอนชกตู้ชกวัดพลัง
พวกคุณไม่รู้อะไรหรอก
- ประธานจอน - ตายแล้ว
แล้วเมื่อกี้พวกคุณว่าอะไรนะ
หาว่าผมแก่งั่กๆ งั้นเหรอ
ฮึ่ย มาดูถูกหน้ายิ้มของคนอื่นได้ยังไง
เหลือจะเชื่อ
เอ่อ…
ผม…
ขอตัวก่อน
ประธานจอน
- ปากนะปาก - ไอ้…
โอ๊ย คัน
คันหู
"ดีต่อโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ"
ทำไมนางเงียบจัง
แต่ก็เอาเถอะ
นางฟังฉันตลอดนี่นะ
โอเค ไหนดูซิ
"หัวใจเต้นผิดจังหวะ"
เขาไปทำงานไหมนะ
บ้าเอ๊ย
จะบ้าตาย
โทรไปถามดีไหม
ไม่สิ ฉันควรจำให้ได้ก่อนว่าพูดอะไรไป
ไม่ต้องเดาก็รู้เหอะ
ถ้าพูดขนาดนั้นแล้วก็คงพูดหมดนั่นแหละ
ก็นอกจากเขาแล้ว จะมีเหตุผลอะไรอีกที่ฉันไม่กลับมาเชจู
เฮ้อ
โชซัมดัล เธอบ้าไปแล้วจริงๆ
อะไรกัน
ฮัลโหล
ว่าไงนะคะ
ฉันเหรอ
มันทะเลาะกับพ่อเหรอ
แบคโฮ กาแฟ
ดูมีความสุขไม่เหมือนโดนไล่ออกจากบ้าน
เอาแก้วนึงไหม
โอเค
ดูมีความสุขเกินกว่าจะตอแหลแฮะ
- ใช่ - มันมาแล้ว ไปๆ
ไปละ
ทำไมไปกันแบบนี้ล่ะ
ไหนดูซิ
โชยงพิล
กรรมาธิการถามหา
นักพยากรณ์โชยงพิล
ครับ
ผมมีทั้งข่าวดีข่าวร้ายมาบอกคุณ
อยากฟังข่าวไหนก่อน
ขอฟังแค่ข่าวดีพอครับ
กรรมาธิการ
โทรมาหาผมเป็นการส่วนตัว บอกว่าเขาจะพิจารณา
ให้สิทธิ์เราประกาศแจ้งเตือนสภาพอากาศ
โดยพร้อมจะเปิดใจรับฟัง
จริงเหรอครับ
งั้นเราก็ประกาศแจ้งเตือนได้แล้วเหรอ
เริ่มเมื่อไหร่ครับ
เขาแค่จะพิจารณา
- อะไรนะ - แต่เพราะอะไรอยู่ๆ ถึงทำล่ะครับ
จะเพราะอะไรอีกล่ะ
มีนักพยากรณ์บื้อๆ คนนึงโทรไป 19 สาย
แถมทั้ง 19 สายเป็นการคอมเพลน หากรรมาธิการโดยตรงด้วยน่ะสิ
หา โทรหากรรมาธิการโดยตรงเลยเหรอ
คนบ้าที่ไหนจะ…
ก็คิดดูสิครับ
ถ้าเรารอให้ตัวเลขเพิ่ม
แล้วรอให้มันได้รับอนุมัติอีก
กว่าจะป้องกันอุบัติเหตุได้ก็คงสายไป
ท่านกรรมาธิการ ผมอยู่เชจูมาเกือบจะ 40 ปีแล้ว
แค่ดูทะเลผมก็บอกได้แล้ว ไม่ยากเลย
แบบ "พรุ่งนี้จะมีพายุหนัก"
หรือ "อีกสักสิบนาทีฝนจะตก"
ผมบอกได้เลย
มีใครอีกที่ประกาศเตือนสภาพอากาศได้แบบนี้
ขอถามตรงๆ นะครับ ท่านกรรมาธิการ ท่านเห็นท้องฟ้าเชจูจากที่โซลเหรอ
ฮัลโหล
ฮัลโหล ท่านกรรมาธิการ
ท่านกรรมาธิการ ได้ยินไหมครับ ฮัลโหล
ไอ้โง่เอ๊ย
ว่าแล้วเชียวว่ามันเงียบผิดปกติ
มีคนเกือบตายนะครับ
ถ้าประกาศแจ้งเตือนที่เราส่งไป ได้รับอนุมัติเร็วกว่านี้มันคงไม่เกิดขึ้น
เพราะความกระตือรือร้น ของคุณเลยนะ นักพยากรณ์โช
ผมถึงได้สนิทสนมกับกรรมาธิการขึ้นเยอะ
ทีนี้
ข่าวร้าย
เดี๋ยวนะครับ ทำไม…
ทำไมผมถูกตักเตือนทางวินัย
แค่โทรไปไม่กี่ครั้งถึงกับต้องตักเตือนเลยเหรอ
งั้นเขาก็ไม่ควรเอาเบอร์ตัวเอง ขึ้นเว็บไซต์ของทางการสิ
เขาเอาเบอร์ขึ้นให้เราโทรร้องเรียนเองแท้ๆ
แล้วผมพูดอะไรผิดด้วยหรือไง
เรื่องนี้ผมรับไม่ได้ครับ
นี่ เงียบไปเลย
อ่านดีๆ ก่อน
เอ่อ…
(ขาดงานโดยไม่ได้ทำเรื่องขอลา)
"ขาดงาน…"
กำลังส่งตัวไปโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยฮัลลาครับ
เฮ้ย จะไป…
ขาดงาน…
ขาดงานโดยไม่ได้ลา
เป็นการตำหนินั่นแหละ
ตั้งแต่วันนี้ ให้คุณหยุดพยากรณ์ก่อน
แล้วไปแผนกบริการสภาพอากาศ
ไม่ครับ ผม…
ขอบคุณนะคะ
คุณได้รับเลือกให้เป็นช่างภาพของงานนิทรรศการ
สภาพอากาศเชจูประจำปีนี้ค่ะ
ทำไมต้องเป็นวันนี้ด้วย
เดี๋ยวนะ โชยงพิลอยู่แผนกพยากรณ์นี่นา
คงอยู่คนละชั้นกันแหละ
งั้นก็ไม่น่าเจอกันหรอก
ฉันว่าไม่เจอหรอก
ตายแล้ว
หัวใจจะวาย
ทำไมนายมาอยู่นี่ล่ะ
ฉันเหรอ
ฉันก็มาชงกาแฟอร่อยๆ ให้เธอไง
จริงสิ รอบนี้เรามีผู้สมัครเก่งๆ เยอะเลยใช่ไหมครับ
- ใช่ค่ะ - แล้วอันนี้
เขาถ่ายตั้งแต่สมัยม.ปลายแล้ว ถึงจะหลุดโฟกัส แต่มุมนี้ดีงามมาก
นายต้องกลับไปทำงานได้แล้วไหม
อ๋อใช่ ได้เวลากลับไปพยากรณ์แล้ว
ต้องประชุมแหละ
- ไปดีกว่า - อือ
- นักพยากรณ์โชยงพิล - ครับ
จะไปไหนคะ
เปลี่ยนนั่นด้วยค่ะ
อ๋อ ถังน้ำดื่ม
ลืมไปเลย
ต้องเติมด้วย
คนที่นี่ดื่มน้ำกันเยอะมาก
เขาถูกตักเตือนแล้วได้ย้ายมาแผนกเราวันนี้น่ะค่ะ
- ถูกตักเตือนเหรอคะ - ค่ะ
ภาพถ่ายที่คุณส่งมาได้รับผลโหวตมากที่สุด
คุณเลยได้รับเลือกให้เป็นช่างภาพของปีนี้
แต่ฉันไม่เข้าใจว่ารูปนี้ถูกเลือกมาได้ไง
มันหลุดโฟกัส แถมยังถ่ายไม่ค่อยดีด้วย
มันอาจจะให้อารมณ์ย้อนยุคไม่เหมือนรูปอื่นก็ได้ค่ะ
อ๋อ ค่ะ
สำหรับนิทรรศการ
คุณจะถ่ายภาพสภาพอากาศ หรือธรรมชาติของเชจูก็ได้
ฉันเกิดและโตมาในเชจู ฉันรู้จักภูมิทัศน์ที่นี่ดี
แต่ฉันขอข้อมูลเพิ่มเติม เกี่ยวกับสภาพอากาศได้ไหมคะ
ไม่ต้องห่วงค่ะ
บ่อยครั้งที่ช่างภาพไม่ได้มาจากเชจู เราเลยจับคู่ช่างภาพกับคนที่นี่
จับคู่กับคนที่นี่เหรอคะ
ค่ะ คนคนนั้นจะขับรถพาคุณไปดูจุดลับดีๆ
คอยซัพพอร์ตคุณตลอดเซสชั่นถ่ายภาพค่ะ
งั้นเหรอคะ
มีคนแบบนั้นก็สะดวกดีนะคะ
นักพยากรณ์โชยงพิล
ครับ
เอ่อ…
อุ่ย
โชซัมดัล
ทำไมถึงไม่ชอบใจขนาดนี้เลยล่ะ
ก็ไม่ได้อะไรนี่
ไม่มีใครในเชจูรู้จุดถ่ายรูปดีกว่าฉันแล้ว
แล้วตอนนี้เธอก็ไม่มีรถไว้ขับในเชจูด้วย
ฉันเช่าเอาก็ได้
ฉันก็คนที่นี่นะ
ฉันก็รู้จุดถ่ายรูป
ไม่เป็นไร
ที่ที่เธอรู้จัก 20 ปีก่อน
ถูกพัฒนากลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวไปแล้ว
ก็เลยมีคนเต็มไปหมด
ว่าแต่
เพราะเรื่องเมื่อวานหรือเปล่า
เมื่อวานเหรอ ยังไง
เมื่อวานทำไม
จำไม่ได้เลยเหรอ
เลิกถามทีเหอะ ฉันนึกอะไรไม่ออกเลยจริงๆ
เรื่องนั้น…
ลืมลงได้ยังไงกัน
เธอจำอะไรไม่ได้จริงๆ น่ะเหรอ
ทำไม ฉันพูดอะไรแปลกๆ ไปเหรอ
แหงแหละ ดูหน้าแล้วรู้เลย
จะอะไรก็ช่าง เอาเป็นว่าลืมที่ฉันพล่ามไปซะ
เรื่องเพ้อเจ้อทั้งนั้น
- เพ้อเจ้อเหรอ - อือ
เวลาเมาฉันชอบพูดอะไรมั่วซั่วอยู่แล้วน่ะ
เหมือนคนบ้าเลย
ทุกวันนี้ฉันต้องอัดเสียงตอนดื่มไว้
เพราะฉันชอบพูดกระทั่ง เรื่องที่ไม่เคยนึกถึงอยู่เรื่อย
เธอจำอะไรไม่ได้จริงๆ ดิ
แบบว่า…
ไม่มีอะไรที่พอจะสะกิดใจบ้างเลยเหรอ
ก็…
ฉันนั่งดื่มกับกยองแท กับอึนอูหน้าร้าน…
แล้ว
แล้วฉันก็เห็นนาย…
อือ
แต่หลังจากนั้นก็ภาพตัดไปเลย
เธอ… เธอเห็นฉัน
จากนั้นก็ภาพตัดเลยเหรอ
ถ้างั้นก็…
ไม่สิ
- แต่เธอ… - หยุด ฉันไม่อยากฟัง
อย่าเอามาใส่ใจ
เพ้อเจ้อทั้งนั้น โอเคไหม
เดี๋ยวสิ มองตาฉันนี่
- ฮะ - บอกมาตามตรง เธอจำได้ใช่ไหม
ไม่นะ คราวนี้ฉันจำไม่ได้จริงๆ
- พูดจริง - ฉันว่าเธอโกหก
- เธอจำได้แน่ - อ้าว ซังโด
สองคนนี้มาทำอะไรกัน
ก็แค่คุยกันเฉยๆ
เอาเป็นว่าไม่ต้องจับคู่ฉัน กับใครหรอก ฉันลุยเดี่ยวเองได้
- ไปละๆ - เดี๋ยว…
- ไง - อือ
ทำไปจริงๆ ด้วย
ซัมดัล เธอบ้าไปแล้ว
หรือว่าฉันน่าจะถามเขาว่าฉันพูดอะไร
ไม่
ขอบใจ
สงสารหรือเปล่า
ฮะ เรื่องอะไร
สงสารฉันด้วยหรือเปล่า
นายบอกว่าฉันไม่ควรรู้สึกแย่ ที่ชอบใครสักคน แล้วนายสงสารฉันทำไม
ฉันไม่ได้สงสารนายสักหน่อย
ไม่รู้แล้ว
ฉันทำตัวไม่ถูก
ทำไมฉันถึงทำตัวไม่ถูกเวลาอยู่กับนายนะ
ทำไมถึงรู้สึกทำตัวไม่ถูก มันแปลกๆ
อึดอัดเป็นบ้า
นายเคยบอกว่าไม่ต้องกังวลที่ฉันรู้สึกแบบนั้น
ทีนี้เข้าใจฉันหรือยัง มันทำไม่ได้
อะไรล่ะเนี่ย
เอาคืนเหรอ
ใช่
ยงพิล
หือ
ฉันก็ไม่เคยหยุดชอบโชซัมดัล
ครั้งนี้ฉันไม่อยากเสียใจ
เพราะงั้นฉันจะไม่สงสารนาย
ฉันจะไม่เป็นห่วงนาย
ฉันจะทำตามเสียงหัวใจ
นี่…
นายดูมุ่งมั่นนะ
นายกำลังประกาศสงครามเหรอ
ใช่
เพราะงั้นนายก็ควรทำเหมือนกัน
(จีบก่อนค่อยรัก)
นี่ แฮดัล ตอนที่เธอมาถึงที่นี่ เธอน่าจะติดต่อหาเราก่อนสิ
เธอคิดว่านางมีเวลามาบอกหรือไง
พวกนั้นลามปามถึงครอบครัวนางได้ยังไง
งี่เง่าสุดๆ
ใช่สิ
ชน
คนพวกนั้นบอกว่าสงสารฮายูลโน่นนี่
ไม่รู้อะไรแท้ๆ ดีแต่ปากเก่งอยู่หลังคีย์บอร์ด
เชื่อเถอะว่าพออยู่ต่อหน้าก็พูดไม่เป็นสักคำ
อย่าไปตอบพวกมันเชียวนะ
พวกนี้มันก็แค่โยนขี้ไปเรื่อย
- พูดอะไรทุเรศ - อี๋
น่าขยะแขยง
- ชน - ชน
โทษนะครับ
พอดีผมกับเพื่อนนั่งโต๊ะนั้น อยากนั่งดื่มด้วยกันไหมครับ
- เราไม่ทำแบบนั้นค่ะ - ได้สิคะ
- ได้เลย - โอเค ได้นะ
- งั้นเดี๋ยวผมมานะ - ค่ะ
เดี๋ยวสิ
คุณพระ พวกเธอบ้าไปแล้วเหรอ
ให้ผู้ชายมานั่งดื่มด้วยเนี่ยนะ ฉันไม่ชอบอะไรแบบนั้นนะ
มองไปรอบๆ สิเพื่อนสาว
นี่เป็นบาร์คนโสด ที่ฮอตฮิตที่สุดในเกาะเชจูเลยนะ
ไร้สาระน่า
ผมขอนั่งด้วยได้ไหม
มากันกี่คนเหรอครับ
มีเราสองคนค่ะ
พวกเธอนี่
พาฉันมาที่แบบนี้ทำไม โอ๊ย
ฉันมีลูกแล้วนะ ไปละ
- จริงๆ เลย - เหอะน่า
ตอนอยู่โซลเธอยังเที่ยวผับตลอดเลย
ไปผับฉันแค่ไปเต้นจ้ะ
เหอะน่า อยู่ต่ออีกหน่อยนะ
ก็ไม่ต้องบอกว่าเธอมีลูก
โทษทีนะ แต่เธอก็ไม่ได้มีแฟนหรือผัวซะหน่อย
แล้วมีปัญหาอะไรไม่ทราบ
เหอะน่า
ไม่ ฉันเกลียด เกลียดสุดๆ
- ไปละ - เดี๋ยวสิ แค่ชั่วโมงเดียว
- นั่งเฉยๆ ก็พอ - ก็บอกว่าไม่ชอบไง
เลิกผลักสักที
- โต๊ะเล็กไป - ให้ตายสิ
- ย้ายไปโต๊ะใหญ่ไหม - ได้ค่ะ
- ชน - ชน
มันกบดานอยู่เชจูมาหลายปีแล้ว ผมเลยพามันมาเอนเตอร์เทน
พูดอะไร นายมาพักร้อนเหอะ
งั้นคุณก็ทำงานบริษัทใหญ่ ส่วนคุณก็เป็นผู้จัดการกองทุนใช่ไหมคะ
อือ
คงดีมากเลย
พวกคุณหางานอยู่เหมือนกันเหรอ เดี๋ยวก็ได้ทำครับ
คุณล่ะ
- ทำงานอะไร - ผมเหรอ
ผมทำงานที่ศูนย์โลมาปากขวดเชจู
จริงเหรอ
นั่นงานอาสาสมัครไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้ว
จริงๆ มันจบมหาลัยดังมา
แต่อยู่ดีๆ กลับสนใจเรื่องโลมา
แล้วอยู่พิทักษ์โลมาที่นี่มาเก้าปีแล้ว
งานของมันเงินก็ไม่ได้ดี
ทุกคนพยายามจะหางานที่เงินดีกว่านี้แท้ๆ
ทำอะไรที่ได้เงินจริงๆ ทีเถอะ
- นี่ - ช่างเถอะ
คุณล่ะ แฮดัล
- ฉันเหรอ - อืม
- ฉันดูแลเด็ก - อะไรนะ
เป็นครูอนุบาลแน่เลย
ได้ยินมาว่าโหดเอาเรื่อง
- เปล่าค่ะ ลูกสาว… - หลานสาว
นางมีหลานสาวที่บ้าน
นางดูแลหลานสาว
- หลานเหรอ - งั้นคุณก็ไม่ได้กำลังหางานเหรอ
ฉันทำงานพาร์ตไทม์บ้าง
แต่เราใกล้จะ 30 กันแล้ว คุณควรเริ่มหางานได้แล้วนะ
อย่าเอาเวลาที่มีค่าไปดูแลหลานสาวเลย
อายุเท่านี้แหละที่เหมาะจะสร้างชีวิต
และสภาพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ให้กับช่วงวัย 30 และ 40
- คุณจะไปรู้อะไร… - นี่
ชีวิตไม่ได้มีแค่เรื่องเงินนะ
หลายๆ อย่างในชีวิตเงินซื้อไม่ได้ ไอ้มนุษย์ลุง
โทษที
เรียกมนุษย์ลุงตลกดี
ฉันยังหนุ่มเกินกว่าจะเป็นมนุษย์ลุงนะ
ไม่ใช่มีแค่คนแก่ที่ทำตัวแบบมนุษย์ลุง
คนอย่างนายที่อยากให้คนอื่นคิดเหมือนตัวเองหมด
คิดว่าตัวเองคิดถูกทุกเรื่อง นายก็คือมนุษย์ลุงนี่แหละ
ชนแก้วกันอีกไหม
- ชน - ชน
ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาดกับงานสร้างสวนสนุก
ซีอีโอก็บอกคุณแล้วนี่ครับ ว่าอย่าได้คิดจะกลับไปเหยียบโซล
ผมถึงไม่ได้ขึ้นเครื่องแต่แรกไง
ประธานจอน
คุณรับได้เหรอ
ที่พวกนั้นนินทาลับหลังเธอแบบนั้น
พูดถึงเธอเหมือนเป็นคนโฉดชั่วนักหนา
บอกว่าสมน้ำหน้าที่โดนทิ้ง ให้ตายเถอะ
แถมยังบอกว่าผมดูแก่งั่กด้วย
ไม่เห็นหัวกันสักนิด
เขาบอกว่า "ยินดีมั่กๆ" ต่างหาก
พูดอะไรของคุณ
เขาไม่ได้ว่าคุณดูแก่งั่ก
แต่พูดว่า "ยินดีมากๆ" ต่างหากครับ
ฮะ
- เขาบอกว่า "ยินดีมากๆ" เหรอ - ครับ
ทำไมภาษามันยากขนาดนี้ล่ะ
โธ่
จะอะไรก็ช่างเถอะ
บอกทีมวางแผนให้เขียนแผนสร้างสวนสนุกใหม่
นัมดัลลีไม่ใช่เมืองเดียวในเชจู
เราจะไปที่ไหนได้อีกล่ะครับ
ที่นั่นไง
ที่นั่นน่ะ
ที่นั่นละมันที่ไหนล่ะ
ก็ที่นั่นไง
เดี๋ยว
อย่าบอกนะว่า…
ที่นั่นแหละ
ที่ที่คุณคิดอยู่นี่แหละ ที่นั่น
ที่นี่
(ซัมดัลลี)
(ลัคกี้มาร์ท)
ไปๆ
ไปโลด
ดื้อจริงๆ ยัยคนนี้
ก็บอกอยู่ว่าจะมารับ
อะไรเนี่ย
นี่ เดี๋ยวเถอะ
ลงรถเดี๋ยวนี้
วันนี้ไม่ต้องทำงานเหรอ
ทำสิ นี่แหละงานฉัน
ทำไมต้องคอยรบกวนงานฉันด้วย
ทำเป็นว่าฉันไม่อยู่ตรงนี้ก็ได้
ทำเป็นว่าฉันเป็นมนุษย์ล่องหน
ไปเถอะ
ฉันจะไม่ขยับเลย
ทำไมที่นั่งมันโยกแล้วก็เสียงดังแบบนี้ล่ะ
ขับรถดีๆ นะครับ
เดี๋ยวนะ
ซื้ออะไรมา
ฉันซื้อขนมมาแล้ว
ตายแล้ว มนุษย์ล่องหนพูดได้
วันนั้นที่เธอเมา…
นี่ ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น
ตายแล้ว เธอกำลังพูดกับมนุษย์ล่องหนนะ
ไปได้หรือยังครับคุณ
สดชื่นจัง ไม่ได้ขับรถมานานมาก
รถไม่ติดเลย
ถ้าเป็นที่โซลนะ ขับสิบกิโลใช้เวลาตั้งครึ่งชั่วโมงแน่ะ
ครึ่งชั่วโมงเองเหรอ นานกว่านั้นเหอะ
จำไม่ได้เหรอ
ตอนมีฟุตบอลโลกปี 2010
เราอยากไปเชียร์ทีมเกาหลีใต้ที่จงโนกับคนอื่น
- จำได้ - เราติดแหง็ก
- ใช่ - อยู่บนรถเมล์ทั้งวันเลย
ใครจะไปลืมลง
เราไปไม่ได้ สุดท้ายเลยกลับไปดูที่บ้าน
ใช่ แดงพรืดแทนที่จะเป็นแดงเดือด จนเก็บไปฝันเลย เลวร้ายสุดๆ
ใช่ ฝันร้ายสุดๆ
อย่าลืมบอกที่ทำงานด้วยว่า ตั้งแต่พรุ่งนี้ไปนายไม่ต้องมานำทางฉันแล้ว
ถึงฉันจะไม่ได้อยู่ที่นี่มาพักใหญ่ แต่ฉันก็ยังจำจุดถ่ายรูปดีๆ ได้
ฉันเคยไปถ่ายรูปมาหมดแล้ว
ที่ที่เราเคยไป ตอนนี้มันไม่ได้แล้วน่ะสิ
ฉันข้องใจนะ
เธอไม่ชอบไปไหนมาไหนกับฉัน
มากขนาดนี้เลยเหรอ
เอ่อ…
คือ…
ก็คิดดูสิ คนอื่นจะพูดยังไง ถ้าเรายังไปไหนมาไหนด้วยกัน
คนคิดว่าเรากลับมาคบกันอีก แค่เพราะว่าเราไปโซลด้วยกันครั้งเดียว
เอาเป็นว่าตอนเด็ก ฉันไปถ่ายรูปคนเดียวมาหลายที่แล้ว
ถ้าฉันลองสำรวจดู ฉันก็น่าจะหาจุดดีๆ ได้สักจุด
หือ
เหมือนทุ่งดอกดาวกระจายที่จองฮันลีเลย
โทษนะคะ
ครับ
ข้าวได้แล้วครับ
- ขอบคุณครับ - ทานให้อร่อยครับ
ว้าว
รูปนี้สวยเนอะ
- ดูดีเลยว่าไหม - ครับ
สวยดีจัง
สวัสดีครับ อาหารเป็นยังไงบ้างครับ
อร่อยมากค่ะ
คุณเป็นช่างภาพแน่เลย ใช่ไหมครับ
โทษนะครับ ผมขอถามอะไรหน่อย
เพื่อนผมถ่ายรูปนี้
รู้ไหมครับว่าที่นี่ที่ไหน
ไม่ถามเพื่อนที่ถ่ายล่ะครับ
คือเขาเลิกถ่ายรูปไปแล้ว
ผมเลยคิดว่าถ้าผมพาเขาไปที่นั่น เขาอาจจะอยากกลับมาถ่ายรูปอีก
มิตรภาพแน่นแฟ้นมากเลยนะ
ขอดูหน่อย
อ๋อ ที่นี่เองเหรอ
เราไปบ่อยนะ
แต่เดี๋ยวนี้ถ่ายรูปที่นั่นไม่ได้แล้ว
ฮะ ทำไมเหรอครับ
ตายแล้ว
คนพวกนี้รู้จักที่นี่ได้ไง
บอกแล้วไง
พวกสถานที่ลับๆ ของเราตอนเด็ก
ตอนนี้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวไปหมดแล้ว
คนรู้จักที่ห่างไกลแบบนี้ได้ไง
ก็ดูในเน็ตมาน่ะสิ
แต่มันเป็นที่ลับของฉันนะ
ลองถ่ายรูปที่แบบนั้นไปสิ
ตรงนั้นดูดี
ไม่ว่าจะถ่ายมุมไหน ยังไงก็ต้องมีคนติดรูป
ขอผ่าน
แต่…
รู้จักที่นี่ไหมครับ
ที่เดียวกันใช่ไหม
ค่ะ น่าจะใช่
มันคือที่ไหนเหรอครับ
- ที่นั่นน่ะ - ครับ
มาโดรีสอร์ทค่ะ
อะไรนะ
เป็นรีสอร์ทได้ไง
บอกแล้ว
เธอควรฟังฉัน
รีสอร์ทนี่สร้างมาได้สิบปีแล้ว
ช่วง 18 ปีที่ผ่านมา เกิดอะไรขึ้นกับที่นี่เนี่ย
เกาะนี้มีแต่นักท่องเที่ยว แล้วก็แหล่งท่องเที่ยว
เกาะโดนทำลายไปแล้ว
อย่าพูดเหมือนเป็นเรื่องไม่ดีสิ
มีนักท่องเที่ยวเยอะก็ดีแล้ว
เชจูต้องเป็นชนบททั้งเกาะเลยเหรอ
โธ่
แล้วนี่มาที่นี่ทำไม ที่นี่มันไม่ใช่เลย
หมายความว่าไง ฉันยังเหลืออีกที่นะ
มันไม่ใช่จุดที่เหมาะสร้างรีสอร์ท หรือแหล่งท่องเที่ยวอยู่แล้ว มาเถอะ
ไม่ใช่ทางนั้น
ใช่แล้ว เร็วสิ
ที่นี่คนก็รู้จักด้วยเหรอ
กะจะให้เป็นอาวุธลับซะหน่อย
บอกไปว่าไงล่ะ
เสียใจเหรอ
เสียใจอะไรล่ะ
ฉันก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน
ฉันเห็นแก่ตัวเอง ที่อยากให้ที่พวกนี้ยังเป็นเหมือนแต่ก่อน
เฮ้อ ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วสินะ
อาจมีบางอย่างที่ยังไม่เปลี่ยน
ไปกันเถอะ
- นั่นโชอึนฮเยไม่ใช่เหรอ - โชอึนฮเยเหรอ
ช่างภาพที่ชอบบูลลี่น่ะเหรอ
โชอึนฮเยจริงด้วย
อะไรกัน เขามาเที่ยวสนุกที่เกาะเชจู หลังจากก่อเรื่องที่โซลเนี่ยนะ
เหลือเชื่อเลย ไม่มีจิตสำนึกเลย
โทษนะครับ
- ทำไมพูดแบบนั้น - ช่างเถอะ ไปกันดีกว่า
โทษนะครับ
คะ
ช่วยกดชัตเตอร์ให้เราหน่อยได้ไหมครับ
ฉันเหรอคะ
คือเรามาที่นี่กันเอง
ช่วยถ่ายรูปให้เราได้ไหมครับ
เอ่อ…
ได้สิคะ
- ขอบคุณมากครับ - ค่ะ
แสงแดดมันทำให้เห็นหน้าไม่ชัดน่ะค่ะ
ยืนตรงนี้ได้ไหมคะ
- ครับ - ค่ะ
ได้แล้วค่ะ จะถ่ายแล้วนะคะ
เอาละ…
หันหน้าเข้าหากันน่าจะดีกว่านะคะ
ยืนหันหน้าเข้าหากันได้ไหมคะ
แล้วก็ยิ้มหน่อยค่ะ
ลองยิ้มแล้วก็หัวเราะดูค่ะ
ฉันจะถ่ายไว้สองแบบเลย
- ครับ - ค่ะ
ค่ะ
ยิ้มค่ะ
หัวเราะคิกคัก
- หัวเราะคิกคัก - หัวเราะคิกคัก
ดีค่ะ
ขอบคุณมากครับ
โอ้โฮ
รูปสวยมาก
โทษนะคะ
ช่วยถ่ายรูปให้เราด้วยได้ไหมคะ
เราก็มาเองเหมือนกัน
ค่ะ ได้สิคะ
ทำอะไรอยู่
รอไอ้กยองแท มาทำอะไร
มาซื้อของ
เออ
รู้จักที่นี่ไหม
ไม่รู้
ไอ้นี่
นี่รูปที่ซัมดัลถ่ายเมื่อก่อนนี่
ทำไมอยู่ที่นาย
ฉันอยากพาซัมดัลไปถ่ายรูปที่นั่น
ที่ไหนล่ะเนี่ย
ซังโด
นายยัง
ชอบซัมดัลอยู่เหรอ
ไปนะ
- ไม่รู้สิ - ไม่รู้อะไร
อ้าว จะไปไหนกันเหรอคะ
ไปกับเราสิ
ไปไหนคะ
พวกนั้นอยากจะมาสร้าง โรงไฟฟ้าที่เมืองเราอีกแล้ว
กำลังจะไปประชุมกันนี่แหละ
แม่ต้องไปห้าม
มีคนใหญ่คนโตจะมาด้วย
ครั้งนี้เอาจริงมาก
ถ้าเขาอยากสร้างอะไรแบบนั้นที่นี่ เขาก็ต้องให้ค่าชดเชยไม่ใช่เหรอ
แล้วแม่ก็จะไม่ต้องดำน้ำแล้ว มันไม่ดีเหรอ
เลิกพูดเหลวไหลได้แล้ว
อย่างน้อยเราก็ควรเอาจำนวนคนไปสู้ เลิกพูดแล้วตามเรามา
ใช่ แม่พูดถูก
จะต่อต้านคนพวกนั้นได้ เราต้องรวบรวมคนให้ได้มากที่สุด
ทำไมเราจะต้องไปด้วยล่ะ
- ไปดีไหม - ไป
แม่
โธ่เอ๊ย
เขาน่าจะมาได้แล้ว
ทำไมคุณโคไม่มา
จะไปรู้ได้ไง หงุดหงิดจริง
มาแล้ว
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
คุณ…
ทำไมรถจอดเรียงเต็มเลย
คุณโค คุณไปดีกว่า
หมายความว่าไง
ไปเถอะ
พวกคุณมีแผนจะทำอะไรกับเมืองเราอีกคราวนี้
อะไร
กลับไป
เป็นอะไรกัน
โธ่ ถ่ายรูปงานตัวเองไม่ได้เลยสักรูป
เธอพูดแบบนั้น แต่เธอไม่ได้รู้สึกแย่ใช่ไหม
เธอไม่ได้กะจะมาถ่ายรูปแท้ๆ
กล้องตัวเองก็ไม่ได้เอามา
พูดอะไรบ้าๆ ทำไมจะไม่เอามา
วิวพระอาทิตย์ตกที่เชจูสวยจริงๆ
- นี่ หยุดรถ - ทำไม
- จอดก่อน - มีอะไร
- ทำไม - จอดข้างทางตรงนี้ เร็ว
ไม่เอา มานี่ดีกว่า
จะยูเทิร์นเหรอ
วันนี้ฟ้าสวยมากเลย
ไม่ได้เห็นท้องฟ้าแบบนี้มานานแล้ว
อ้อ กล้อง
นึกว่าไม่ได้เอามา เอามาด้วยหรอกเหรอ
- เอามาจริงด้วยแฮะ - อืม
โชซัมดัล นางเคยใช้นี่
ช็อตเดียวอยู่
นี่
เหลืออันเดียวเหรอ
นึกว่าจะขายไม่ออก
คนยังซื้อกล้องพวกนี้กันอยู่เหรอ
- เดี๋ยวนี้ฮิตนะครับ - เหรอ
ลูกสาวคนกลางของคุณโค กับคุณซังโดก็เพิ่งมาซื้อไปวันนี้
ซังโดเหรอ
รับสิ ซัมดัล
ก็จริงของนายนะ
บางอย่างไม่เปลี่ยน
ท้องฟ้าน่ะ ท้องฟ้า
เห็นหรือยังล่ะ
บางอย่างไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็เหมือนเดิม
เหมือนฉันไง
พูดอะไร
เธอมีกล้องแพงๆ อย่างดีหลายตัวเลยไม่ใช่เหรอ
ทำไมใช้กล้องฟิล์มใช้แล้วทิ้งล่ะ
รู้ไหมฉันได้ฉายาอะไรในวงการ
"เจ้าแม่ช็อตเดียวอยู่"
ฉันไม่ถ่ายพร่ำเพรื่อหรอก
มันเป็นส่วนที่ช่วยให้ฉันดังยังไงล่ะ
งั้นกล้องแบบนี้ก็ช่วยเธอไว้สินะ
ใช่
จำได้ไหม
ตอนเรียนม.ปลาย แม่ฉันไม่ยอมซื้อกล้องให้
ฉันเลยต้องเก็บเงินค่าขนม แล้วฝึกกับกล้องแบบนี้
เมื่อก่อนถ่ายแต่ละรูปต้องระวัง
ตอนนั้นแหละที่ฉันได้เรียนรู้ว่า อย่ากดชัตเตอร์เป็นว่าเล่น
พอมามองย้อนกลับไป มันก็เป็นนิสัยที่ดีมากนะ
ไม่ถ่ายยังจะดีกว่าถ่ายแล้วลบทีหลัง
แต่ว่า
รูปที่เธอเผลอถ่ายแล้วลบ
อาจมีความหมายกับคนอื่นก็ได้นี่ จริงไหม
เหมือนความทรงจำของเธอ
ทำไมนายเอาแต่พูดเรื่อง…
โอเค ก็ได้
บอกฉันมาเลย
วันนั้นฉันพูดอะไรกับนาย
ฉันพูดอะไร
เธอสารภาพ
อะไร…
อะไรนะ
นี่
พูดอะไรเพ้อเจ้อไปได้
ฉันสารภาพว่าชอบนายเนี่ยนะ
ฉันคงบ้าไปแล้ว
- นั่น… - เธอพูดออกมาแล้ว
ว่าเธอชอบฉัน
ฉันก็บอกว่าชอบเธอ
ทำไม…
ไปกันดีกว่า ไปได้แล้ว
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
(บทส่งท้าย)
(ปี 2008)
มาแล้วเหรอ ซังโด
ไอ้ซังโด ระวังด้วยนะตอนลงรถ
- ลงให้ถูกป้าย - รีบมาเร็ว
ไม่งั้นได้หลงแน่
มันไม่ได้โง่ รีบมาเลย อาหารจะเย็นชืดแล้ว
- รีบมา - เข้าใจไหม
โอเค รอฉันก่อน
ใกล้ถึงแล้ว
โชซัมดัล ฉันชอบเธอ
เป็นบ้าอะไร จับมือไม่ปล่อยเลยนะ
ผดร้อนได้ขึ้นกันพอดี ดูพวกมันดิ
ฉันอยากแจ้งตำรวจมาจับชะมัด
รำคาญขนาดนี้ก็หาแฟนบ้างดิวะ
ตัวแปรที่สำคัญที่สุด
ที่ไม่อาจคาดเดาได้
นี่ โชซัมดัล เดี๋ยวสิ
วิ่งหนีทำไม
เลิกย่องมาเงียบๆ ได้แล้ว
- จะไปไหน - ทำไมรู้สึกว้าวุ่นใจไม่เลิกเลย
กลุ่มจมนยอมาที่นี่
จมนยอเหรอ มากันทำไม
เละแน่งานนี้
ทำไมพวกเขาทำกับฉันแบบนี้
ทำไมแฟนเก่าแย่กว่าคนแปลกหน้า
เราจะไม่มีวันลืม
เหตุผลที่เราเลิกกัน
ฉัน…
ขอทำให้เธอหวั่นไหวกว่านี้ได้ไหม
เธอ…
ซบไหล่ฉันได้
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ