WELCOME TO SAMDAL-RI
8 YIL ÖNCE
Ayrılalım.
Nereden çıktı bu?
Ne oldu?
Pat diye.
Pat diye değil. Bir süredir düşünüyordum.
Hem yurt dışında okuyacağım.
Evet ama yurt dışında birlikte okuruz demiştik.
Jeju'ya anne babamızdan onay almaya geldik.
Sam-dal, sorun nedir?
Bir şey mi oldu? Ne oldu?
Ayrılalım işte.
Neden peşime takılıp geleceksin?
Artık seni sevmiyorum.
Ne?
Artık sana ihtiyacım yok.
Ayrılalım.
Dur, bir saniye. Şaka yapıyorsun, değil mi?
Neden birdenbire ayrılıyoruz?
-Ayrılalım. -Hey.
Cho Sam-dal!
Sam-dal! Cidden, niye böyle yapıyorsun?
Artık sana ihtiyacım yok dedim!
Cho Sam-dal!
Yine neden toplanıyorsun?
Daha birkaç gün önce geldin.
Baba, bir süreliğine
bir yere gitmem gerek.
Ya annenin ayini?
Katılmayacak mısın?
Ne?
Ayinden sonra giderim. Yine konuşuruz, olur mu?
Hayır, seni bırakmayacağım.
Sam-dal, lütfen.
Onunla görüşmeyi bırak.
-Ne? -O kızla görüşmeyi bırak.
Yeter artık.
Gök yarılıp ikiye bölünse bile
Sam-dal'ı kabul etmem.
Baba…
Yine başlama.
Sizi rahat bırakırsam
ayrılacağınızı düşündüm.
Ama ne? Yurt dışında okumak mı?
Onunla mı?
Döndüğünde de onunla evlenecek misin?
Evet.
Sam-dal'la evleneceğim.
Bak baba, Sam-dal benim kaderim.
Zavallı anneni hiç düşünmüyor musun?
Öyle mi?
O adiler 10 yıldır yüreğimi yakıyor olsa da
hayatlarını karartmamaya çalıştığımı görmüyor musun?
Kes şunu baba!
Aradan 10 yıl geçti.
Tamam mı?
Neden hâlâ böylesin?
İsterse 100 yıl geçsin!
Ko Mi-ja'yı affetmeyeceğim.
Anne.
Neden çıktınız?
Ayin için yemeği buraya koyup gidecektim.
Lütfen içeri girin.
Gelme demiştim!
Ne cüretle geldin?
Bugün ne, bilmiyor musun?
Hiçbir şey olmamış gibi yapabileceğini mi sandın?
Sana buraya gelme dedim.
Bizimle muhatap olma dedim!
Baba, içeri girelim.
Ölmeden önce seni affedeceğimi sanma.
Karımı benden aldın.
Yong-pil'in de annesini.
Annesini ondan aldın. Hiç utanman yok mu?
Ne yapacaksın? Şimdi de oğlumu mu benden alacaksın?
Defol git evimden!
Baba, dur lütfen!
Sen de iyi dinle!
Ailesini asla affetmeyeceğim!
Sonsuza kadar bunu görmek istemiyorsan git.
Uğraşma. Onu kendi hâline bırak.
Anne, neyin var?
Neyin var anne?
Anne! Anne, neyin var?
Meteoroloji İdaresi'nin süper bilgisayarı
günde 150.000 sayfa veri üretiyor.
Ama sayısız senaryo arasından
hangisini seçeceğimiz biz insanlara bağlı.
Alo? Anne.
Alo?
Burada biri bayıldı.
SAM-DAL AYRILALIM
Yong-pil.
Yong-pil, bunu yapamam.
Yapabileceğimi sanmıyorum Yong-pil.
Cho Yong-pil.
Yong-pil, lütfen dışarı çıkar mısın?
Bazen çok doğru kararlar veririz.
Ayrılalım.
Artık sana ihtiyacım yok.
Bazen de çok yanlış kararlar.
Yong-pil!
Annemin kahrolduğunu gördüğüm gün…
Yong-pil!
…bir tek ben acı çekersem
herkesin mutlu olacağını sandım.
Ama
en büyük değişkeni
tahmin edemedim.
Arkaya devrildi!
Arkada Yong-pil!
-Yong-pil arkadaydı! -Yong-pil!
-Kafasında dakgalbi vardı! -Doğru!
SAM-DAL
Jeju'ya niye hiç gelmediğimi,
kimin yüzünden gelemediğimi biliyor musun?
Seni unutmak çok zordu.
Anılarımdan seni çıkarmak çok zordu.
İyi misin diye niye sorup duruyorsun?
Niye benim için endişelenip
benimle ilgileniyorsun?
Niye hep
beni duygulandırıyorsun?
Sana gerçekten güvenirsem ne yapacaksın?
Sana da benim kadar acı veren değişken.
Değişken
beni yine yıkmıştı.
10. BÖLÜM: ÖNGÖRÜLEMEYEN ETKENLER
ÇÖP POŞETİ
Hey.
Öl bari.
Eun-u.
Amanın.
İyi fikir.
Onu götürüp öldür. İyi para veririm.
Onu ben atarım.
Gerek yok.
Döndüğümde
ölmüş olsun.
Kimseye çaktırma.
-İyi akşamlar. -Sana da.
Of.
Ne oluyor?
Of, başım ağrıyor.
Ne? Neden buradayım?
Wang Gyeong-tae.
Dün ne yaptın?
Ne yaptım ben?
Hatırlamıyorum.
İyi.
Hiçbir şey
hatırlamamam iyi.
Böylesi daha iyi.
Hey.
Cha Eun-u.
Of. Deli misin sen?
Eve gitmedin mi?
Karından fırça yemek mi istiyorsun?
Uyan.
Hey.
Seni evden mi kovdu?
Aman be. Ne var?
-Kahretsin. -Burada ne işin var?
Evden kovulduğum için geldim.
Karın yok ki evden kovulasın.
Sen…
Kaçtın mı?
Bu yaşta neden evden kaçayım?
Yalnız yaşayabilirim.
Ne fark eder?
Evden kovulabilecek yaşta değiliz. Ne oluyor yahu?
Bilmen gerekmez. Hayır, bilmemelisin.
Senin öğrenmenin bana faydası olmaz.
Boşboğazlık edersin.
Ne zaman boşboğazlık ettim?
Dün boşboğazlık ettim mi?
Saat kaç?
Sam-dal'a
hâlâ aşık olduğun hakkında boşboğazlık ettim mi?
Derdim ne benim?
Sam-dal'a dedim mi?
Ne yapacağım şimdi?
Rüya gördüğümü sandım.
Bir daha Sam-dal'a öyle şeyler demesen iyi edersin.
Dersen her ay para kutusundan 300.000 won aldığını annene söylerim.
Öldürsen daha iyi. Öldür beni.
Of, boynum.
Ama yalan da sayılmaz, öyle değil mi?
Bu gerçek.
Sam-dal'ı hâlâ seviyorsun.
Bir mazeret bulup inkâr mı edeceksin?
Seviyorum. Ne var?
Seviyor musun?
Evet, seviyorum.
Onu çok uzun zamandır seviyorum.
Ne var? Ne olmuş?
Niye aniden dürüst oldun?
Dizlerini aşk için mahvediyorsun deyince
gülüp inkâr etmiştin. Ne iş?
Çünkü senin boşboğazlık etmenin bana hiçbir faydası yok.
Biri Sam-dal'a onu sevdiğimi söyleyecekse o ben olmalıyım, sen değil.
Öyle değil mi?
Haksız mıyım?
Tanrım.
Endişelendiğim içindi.
-Endişelendim… -Yong-pil?
Burada ne işin var?
Eve gitmedin mi?
Man-su, burada biraz kalayım.
Gyeong-tae benim için ödeyecek.
Ne?
Niye tarattı ki? Direk alabilirdi.
Hesaba yazdın mı?
Merhaba hanımefendi.
-Sen! -Bu size.
Kimdi o? Eun-u yine mi evden kovulmuş?
Hayır, Yong-pil'di.
Gece burada kalmış.
Yong-pil mi?
Sahi burada mı kaldı? Yalnız mıydı peki?
İki kişi vardı.
İki kişi mi?
Hayda! O ve ben.
Sen mi?
Ya Sam-dal? O nereye gitti?
Ne…
Neden yine buradayım?
Midem ağrıyor.
Of, başım.
Dün
Gyeong-tae
ve Eun-u'yla…
-Kimmiş sapık? -Ödüm koptu.
Markette…
Sam-dal. Bizim temiz kalpli Yong-pil…
Annen… İsviçre…
Körkütük sarhoşsun.
İyi misin?
Niye hayallerinden annem için vazgeçtin
ve buraya saplanıp kaldın? Niye?
Niye yaptın?
Kendine gel.
Dur.
Burada bitti mi?
Pat diye.
Ne oluyor?
Of, başım ağrıyor.
Boş ver. Başım çatlıyor.
Of, başım.
Jeju'ya niye hiç gelmediğimi,
kimin yüzünden gelemediğimi biliyor musun?
Ne dedim ben?
Cho Sam-dal, ne dedin sen?
Hatırla. Çabuk.
Sonra ne dedin?
Çabuk! Hatırla!
Ona ne dedim?
Ama sana ne oldu böyle? İlk kez babana kafa tuttun.
Sam-dal'a olan aşkını bile itiraf ettin.
Sana uymayan şeyler yaptıran büyük bir şey olmuş olmalı.
Belki ecelim gelmiştir.
Ölmek mi istiyorsun?
Ne? Sıra dışı şeyler yapamaz mıyım?
Hep hislerimi saklayıp iyi gibi mi davranayım?
Kaderim bu mu?
Neden söz ediyorsun?
Kafayı mı yediniz?
Herkes tuhaflaştı.
-Sizin derdiniz ne? -Başka kimden bahsediyorsun?
Tabii ki Bu Sang-do.
Ne söylesem köpürüyor.
Birkaç gün önce
Sam-dal'la olan bağını abartıyoruz diye Eun-u'yla bana bağırıp
hışımla gitti.
Derdi ne bunun…
Bir dakika!
Geçen sefer burada, terasta,
Sam-dal'la kızıp sadece arkadaşız demiştiniz, değil mi?
Dur. Yoksa o…
İkinizi kıskanıyor mu?
Öyle. İkinizden bahsedilince kızıyor.
Yong-pil.
Sam-dal'ı götürdün diye kıskanıyor.
Saçmalama! Of, Gyeong-tae!
Bu saçmalığı akşamdan kalma hâlde mi düşündün?
Sam-dal gelmeden önce hep Sang-do'yla mekik çekerdin.
Şimdi niye çekmiyorsun?
Niye?
-Bas git. -Neden?
Bana bak.
İşe git.
-Yarın yine başla. -Çık dışarı.
-Yarın yap. -Hey!
Sang-do'yla ilgilen.
-Çok üzgün. -Şimdi seni…
-Anladın mı? -Çık dışarı.
Dün eve nasıl döndüğümü bilen var mı?
Beni kim getirdi?
Biz ne bilelim?
Yong-pil, Gyeong-tae, Eun-u ya da Sang-do getirmiştir.
Bir dakika.
Seul'deyken eve hep kendi başına gelirdin.
Niye Jeju'dayken ikide bir kendini salıyorsun?
Burada rahat hissediyor. İlla biri eve getirir diyor.
Seni var ya… Haylaz!
Bilmiyorum. Konuşmaları kaydetmeye başlamalıyım.
Erkenden burada ne işiniz var?
Dalmaya gitmemesi için annemi kontrol ediyoruz.
-Doğru. -Şu hâline bak.
-Ayılmam lazım. -Hâlâ kendinde değil.
Niye beni gözetliyorsunuz?
Anne, niye o tarafa gidiyorsun?
Hayır.
-Anne… -Yapma.
Dalma!
Ciddiyiz!
Ne konuda?
Sizi deli veletler.
Dalış kıyafetim nereye gitti?
Anne!
Hep böyle mi yaptın?
Babamla Yong-pil durdurmaya çalıştığında pervasızca aklına eseni mi yaptın?
Seni merak eden kişileri düşün.
Bu benim işim ve benim bedenim.
Ne yapacağıma ben karar veririm.
Beni takmayıp Seul'e gittin.
Şey… İkisi farklı şeyler.
Böyle davrandığın için…
-Çünkü sürekli böyle… -Sus!
Dalış kıyafetimi verin. Nereye sakladınız?
Niye saklayalım? Peri kanadı falan sanki.
Hem sanki o olmasa dalmayacaksın.
Dalmayacak değilim, dalamam.
Dalış kıyafeti olmadan nasıl dalınır?
Anladım.
Doğru. Dalış kıyafeti olmadan dalamazsın.
-Doğru. -Evet.
Sakın vermeyin.
Kim sakladı bilmiyorum ama iyi yapmış.
En iyisi…
Çabuk geri verin!
Nereye sakladınız?
-Bilmem. -Burada yok.
-Bilmem. -Hiç bilmiyorum.
-Bilmem. -Sizi…
-Sizi kovarım! -Bilmiyoruz!
Bilmiyorum!
Anne, bilmiyoruz!
Yani Namdal-ri haenyeo'ları artık dalış yapamayacaklar mı?
Elbette hayır.
Kıyıyı eğlence parkı için yürüyüş yolu yapacaklar.
Amanın.
Dalamazlarsa çok sıkılırlar. Nasıl yaşayacaklar?
Alacakları parayla herhâlde.
Tazminat öyle yüksekmiş ki Namdal-ri'deki herkesin geçimine yetermiş.
Ben yine de dalmayı tercih ederdim.
Denizi mahvedecekleri besbelli.
Birkaç yüz milyon won verseler dalmaya devam eder miydin?
Ne?
O zaman bırakırım!
Ne zaman ödeyecekler?
Samdal-ri'ye mi gelecekler?
Bana o parayı verseler bırakırım.
O paraya ne olsa yaparım.
Aynen.
Ne var?
Yayacağın dedikoduları mı düşünüyorsun?
Aslında harika bir şey gördüm.
Ne?
Ne gördün?
Dün Yong-pil ve Sam-dal…
Yapma!
Onlardan bahsetmekten vazgeç artık.
Bayan Ko hasta. Onu yine üzmek mi istiyorsun?
Peki, hiçbir şey söylemeyeceğim.
Kendime saklayacağım.
Eğlence parkını Namdal-ri'ye inşa ediyorlar.
Ama hemen paçaları sıvamayın.
Belki buraya yapmaya karar verirler!
Kim bilir?
Aman, boş verin! Bütün para Namdal-ri'nin olsun!
Hadi gidelim.
Tanrım.
-Anne. -Anne, lütfen.
-Biz… -Anne.
Aman!
Geldik efendim.
Ne?
Tamam.
NAMDAL-RI EĞLENCE PARKINI TÜM SAKİNLER DESTEKLİYOR
Bu son toplantı.
Dünkü gibi imza atmadan gidemezsiniz.
Sekreter Ko.
Dün mazeretim vardı.
Gösterdim sana. İşte.
"Kova burcu falı.
Merkür, uğursuz Satürn'le kötü bir açı oluşturuyor."
Falan filan. İşte. Tam olarak diyor ki
"Kontrat veya belge imzalamayı erteleyin."
Sen de gördün.
Bugün falınız iyi. İmza atın lütfen.
-Hukuk ekibi bekliyor. -Anladım.
Ama…
Peki bundan sonra Seul'e mi dönüyorum?
Evet efendim.
Uçağımız 18.00'de.
Neden?
Çünkü bugünkü toplantı sonrasında başka planınız yok.
Yani,
niye yemek saatinde uçuyoruz?
Uçaklar yemek saatinde de uçtuğu için.
Kahretsin.
İç hat uçuşlarında yemek yok. Acıkacağım.
Nesi var bunun?
İş birliğiniz için teşekkürler.
Hukuk ekibi kontrat için size ulaşacak.
Asıl bizim size teşekkür etmemiz gerek.
Namdal-ri'yi seçtiğiniz için teşekkürler.
AS Group'un eğlence parkını desteklemeye devam edeceğiz.
Teşekkürler.
Seul'e mi dönüyorsunuz?
Çalış çalış, çöktünüz.
Ne?
Başkan Jeon, daha gençsiniz.
Tekrar evlenmeyi düşünür müsünüz?
Şey…
Hiçbir şeyden haberin yok.
Zor bir evlilik yaşadı. Niye aynı şeyleri yaşamak istesin?
Kesin zor günler yaşamıştır.
Ne demek zor günler yaşadım?
Yapmayın. Jin-dal'ı iyi tanıyoruz.
Jeju Adası'ndaki herkes onu tanır.
Çocukken bile kafası bozulunca her şeyi kırıp dökerdi.
Neydi o? Doğru.
Yumruk makinesi.
Mahvolan makinelerin parasını annesi öderdi.
Aynen. Bay Jeon iyiliğinden ona katlandı.
Jeju'daki herkes bilir.
Doğru.
Başkan Jeon yüce bir insan.
Jin-dal ondan boşanmadı.
O, Jin-dal'ı terk etti.
Başkan Jeon, buradaki herkes biliyor.
-Merak etmeyin. -Doğru.
Layığını buldu!
Aynen!
Hey!
Layığını buldu, öyle mi?
İnanılır gibi değil.
Ne biliyorsunuz ki?
Jin-dal'ı benim kadar iyi tanıdığınızı mı sanıyorsunuz?
-Efendim… -Bırak beni.
Terk edilen
bendim, Jeon Dae-yeong.
Tamam mı?
O beni terk etti!
Gönderdiği boşanma evrakını mı göstereyim?
Hiçbir şey bildiğiniz yok.
O kadar çok sıkıntı çekti ki sonunda benden boşandı.
Sizse terk edilmeyi hak ettiğini söylüyorsunuz.
Niye bu kadar kızdınız ki?
Öyle demek istemedik.
Sözde onun komşuları ve dostlarısınız!
Ama boşadığı kocasından betersiniz! Nasıl böyle yaparsınız?
Burada değil diye arkasından konuşuyorsunuz… Kahretsin.
-Sekreter Ko! -Buyurun!
Ben burada çalışamam.
-Peki. -Onlarla çalışmam!
-Pardon? -Bu kontratı imzalamayacağım!
-Ama… -Ayrıca
makineye yumruk atarken çok havalı oluyor!
Hiç bilmiyorsunuz!
-Başkan Jeon! -Tanrım.
Peki sen ne demek istedin?
Çöktünüz de ne demek?
Yüzüme gülüp de görünüşümü nasıl aşağılarsınız?
İnanamıyorum.
Şey…
Ben…
Affedersiniz.
Başkan Jeon!
-Aman be. -Sen…
Kaşındı.
Kulağım kaşındı.
"Aritmiye iyi gelir."
Bu çocuk niye bu kadar sessiz?
Gerçi
hep sözümü dinler.
Peki, bakalım.
"Aritmi."
İşe gitti mi, gitmedi mi?
Kahretsin.
Deli olacağım.
Arayıp sorsam mı?
Hayır, en azından önce ne dediğimi hatırlamalıyım.
Ne dediğim belli!
O kadarını dediysem her şeyi demişimdir.
Jeju'ya dönmemek için ondan başka ne sebebim vardı ki?
Cho Sam-dal, sen cidden kafayı yedin!
Hayda.
Alo?
Ne?
Ben mi?
Babasıyla kavga mı etmiş?
Baek-ho, kahve.
Kovulan biri için fazla mutlu.
İster misiniz?
Tamam.
Fazla mutlu görünüyor. Numara yapıyor olamaz bence.
-Aynen. -Gidelim.
Görüşürüz.
Neden öyle gittiler?
Bakalım.
Cho Yong-pil.
Müdür seni çağırdı.
Uzman Cho Yong-pil.
Evet?
Sana hem iyi hem de kötü haberlerim var.
Önce hangisi?
İyi haberi duysam yeter.
Müdür beni bizzat arayıp…
…açık fikirle hava durumu uyarıları yapmamız için
bize yetki verme konusunu
değerlendireceğini söyledi.
Gerçekten mi?
Artık uyarı yapabilir miyiz?
Ne zaman?
Değerlendirecekmiş.
-Ne? -Ama neden birdenbire?
Neden olacak?
Yarım akıllı bir uzman 19 defa aramış.
On dokuz defa şikâyet için aramış, hem de doğrudan müdürü.
Ne? Doğrudan müdürü mü?
Hangi manyak…
Yani, düşünsenize.
Sayının artmasını beklersek,
bir de üstüne onay için beklersek
bir sürü kaza olacak.
Müdürüm, neredeyse 40 yıldır Jeju'da yaşıyorum.
Sırf denize bakarak söyleyebilirim. Son derece bariz.
"Yarın şiddetli bir fırtına olacak."
"Yaklaşık 10 dakika sonra yağmur yağacak."
Rahatlıkla söyleyebilirim.
Başka kim böyle uyarılar yapabilir?
Dürüst olun. Jeju'nun gökyüzünü Seul'den görebilir misiniz?
Alo?
Alo, müdürüm?
Müdürüm, beni duyuyor musunuz? Alo?
Geri zekâlı.
Adam fazla sessizdi zaten.
Az daha biri ölüyordu.
Verdiğimiz hava uyarısı onaylansaydı öyle bir şey olmayacaktı.
Tutkunuz sayesinde
müdürle samimi oldum Uzman Cho.
Şimdi…
Kötü haber.
Bir dakika. Neden…
Neden disipline sevk ediliyorum?
Birkaç arama yüzünden mi?
O zaman telefon numarasını resmî web sitesine koymasaymış.
Taleplerimiz için onu arayalım diye koydu.
Hem, ben yanlış bir şey mi söyledim?
Bunu kabul edemem efendim.
Hey, kapa çeneni.
Dikkatlice oku.
Pekâlâ…
İŞE İZİNSİZ DEVAMSIZLIK
"İzinsiz…"
Halla Üniversite Hastanesi'ne gidiyor.
Nereye…
İzinsiz…
İzinsiz devamsızlık.
Bu bir kınama.
Bugünden itibaren hava tahminine son ver,
Hava Servisi'ne git.
Hayır, ben…
Teşekkürler.
Jeju ve Hava Durumu Sergisi için
yılın fotoğrafçısı seçildin.
Bugün olması şart mıydı?
Ah, Yong-pil tahmin departmanında.
Başka bir katta olmalı.
Öyleyse ona rastlamam.
Ona rastlamayacağımdan eminim.
Tanrım!
Of!
Neden geldin?
Ben mi?
Size leziz bir kahve yapmak için.
Bu defa başvuranlar çok yetenekliydi, değil mi?
-Evet. -Bir de bu.
Lisede çekmiş. Bulanık ama açısı güzel.
Senin işe dönmen gerekmiyor mu?
Doğru, tahmin departmanına dönmem gerek.
Toplantı saatim geldi.
-Gitmeliyim. -Tamam.
-Uzman Cho Yong-pil. -Evet?
Nereye gidiyorsun?
Onu değiştirmen gerek.
Evet, su sebili.
Unutmuşum.
Değiştirmeliyim.
Burada insanlar çok su içiyor.
Ceza aldığı için bugün bizim departmana nakledildi.
-Ceza mı aldı? -Evet.
Teslim ettiğin çalışma en çok oyu aldı.
O yüzden yılın fotoğrafçısı seçildin.
Ama neden bunun seçildiğini anlamadım.
Bulanık ve kötü çekilmiş.
Belki diğerlerinden farklı olarak nostaljik bir havası olduğu içindir.
Anladım.
Sergi için
Jeju havası veya doğası konulu fotoğraflar çekebilirsin.
Jeju'da doğup büyüdüm, bu yüzden doğasını çok iyi bilirim.
Ama hava konusunda bilgi alabilir miyim?
Merak etme.
Fotoğrafçı genelde Jeju'lu değildir, bu yüzden onu oralı biriyle eşleştiririz.
Eşleştirmek mi?
Evet. Sana etrafı gezdirip gizli noktaları gösterir.
Fotoğraf seanslarında rehberlik eder.
Sahi mi?
Öyle biriyle olmak işimi kolaylaştırır.
Uzman Cho Yong-pil?
Efendim?
Şey…
Aman.
Sam-dal.
O kadar mı nefret ediyorsun?
Nefret etmiyorum.
Jeju'da fotoğraf için en iyi yerleri benden iyi bilen yok.
Hem şu an Jeju'da araban bile yok.
Kiralayabilirim.
Ben de Jeju'luyum, değil mi?
İyi yerleri ben de bilirim.
Sorun değil.
Yirmi yıl önce bildiğin yerler
imara açıldı ve turistik merkez hâline geldi.
Artık insan kaynıyor.
Acaba diyorum…
Dün olanlar yüzünden mi?
Dün mü? Nasıl yani?
Dün ne oldu?
Hiçbir şey hatırlamıyor musun?
Sorup durma. Gerçekten hatırlamıyorum.
Unutman
mümkün mü?
Hatırlamadığından emin misin?
Neden? Garip bir şey mi söyledim?
Kesin söylemişimdir.
Her ne dediysem hepsini unut.
Hepsi saçmadır.
-Saçma mı? -Evet.
Sarhoşken saçma şeyler söylerim.
Deliriyorum galiba.
Bu ara içerken ses kaydı yapıyorum.
Aklımdan bile geçirmediğim saçma şeyler söylüyormuşum.
Cidden hiçbir şey hatırlamıyor musun?
Acaba…
Hatırladığın hiçbir şey yok mu?
Yani…
Burada Gyeong-tae ve Eun-u'yla içiyordum…
E?
Sonra seni gördüm…
Evet?
Ama sonrası yok.
Beni gördün
ve sonrası yok, öyle mi?
Yani…
Yok canım.
-Ama sen… -Hayır! Duymak istemiyorum!
Saçmalamışımdır.
Hepsi saçmalık. Tamam mı?
Dur. Gözlerime bak.
-Ne? -Dürüst ol. Hatırlıyorsun.
Hayır, bu sefer ciddiyim.
-Ciddiyim. -Bence yalan söylüyorsun.
-Gayet hatırlıyorsun. -Sang-do!
Ne yapıyorsunuz siz?
Konuşuyoruz.
Neyse, kimseyle eşleşmeme gerek yok. Yalnız yapacağım.
-Görüşürüz. -Dur…
-Selam. -Merhaba.
Gerçekten olmuş.
Sam-dal, iyice kafayı yedin.
Ne söylediğimi sorsa mıydım?
Hayır.
Olamaz ya.
Sağ ol.
Üzgün müsün?
Ne? Ne konuda?
Benim için üzgün müsün?
Sevmenin kötü bir yanı yok dedin. Niye üzülesin?
Sana üzülmüyorum.
Bilmiyorum ya.
Tuhaf bir konu.
Neden yanında tuhaf hissediyorum?
Neden tuhaf hissediyorum? Garip.
Bu beni üzüyor.
Hislerinden suçluluk duyma dedin.
Şimdi anlıyor musun? Bu imkânsız.
Nedir bu?
İntikam mı?
Evet.
Yong-pil.
Evet?
Sam-dal'ı ben de hep sevdim.
Bu defa pişman olmak istemiyorum.
O yüzden sana üzülmeyeceğim.
Seni merak etmeyeceğim.
Kalbimi dinleyeceğim.
Sang-do…
Kararlı görünüyorsun.
Bu bir savaş ilanı mı?
Evet.
Sen de öyle yapmalısın.
AŞKTAN ÖNCE FLÖRT
Hae-dal. Buraya geldiğinde ilk bizi aramalıydın.
Zamanı vardı da sanki.
Ne hakla ailesini karıştırıyorlar?
Çok saçma.
Aynen.
Şerefe.
Ha-yul için üzülüyorlarmış, falan filan.
Bir şey bilmeden atıp tutuyorlar.
Yüzüne karşı tek kelime edemezler.
Onlara cevap bile verme.
Sağa sola bok atmaktan başka işleri yok.
-İğrenç. -Yapmayın!
Çok iğrenç.
-Şerefe. -Şerefe.
Affedersiniz.
Arkadaşlarımla şu masada oturuyoruz. Birlikte içelim mi?
-Hayır, bize uymaz. -Elbette.
-Tamam. -Olur mu?
-Bir saniye. Geliyorum. -Tamam.
Durun.
Siz aklınızı kaçırmışsınız.
Yabancı erkeklerle içmekten hoşlanmam.
Etrafına bir bak arkadaşım.
Burası Jeju Adası'ndaki en popüler tanışma mekânı.
Saçmalık bu.
Oturabilir miyim?
Kaç kişisiniz?
İkimiziz.
Kızlar!
Neden beni böyle bir yere getirdiniz? Of!
Benim çocuğum var, tamam mı? Ben gidiyorum.
-Ciddiyim. -Hadi ama!
Seul'de hep kulüplere giderdin.
Kulüplerde sadece dans ederim.
İyi, tamam. Birazcık daha kal ama.
Onlara çocuğun olduğunu söyleme.
Sonuçta kocan ya da erkek arkadaşın yok.
O hâlde sorun nedir Hae-dal?
Hadi!
Hayır, bundan nefret ediyorum.
-Ben gidiyorum. -Bir saatçik.
-Sadece oturacaksın. -Hiç hoş olmadı.
İtmesene.
-Masa çok küçük. -Of!
-Daha büyük masaya mı geçsek? -Olur.
-Şerefe! -Şerefe!
Yıllarca Jeju'da inzivaya çekildi. Onu eğlendirmek için geldim.
Nasıl ya? Tatile geldin.
Büyük bir şirkette fon yöneticisisin, öyle mi?
Evet.
Güzel olmalı.
Siz de iş arıyorsunuz, değil mi? Yakında bulursunuz.
Ya sen?
-Ne yapıyorsun? -Ben mi?
Jeju Yunus Merkezi'nde çalışıyorum.
Sahi mi?
Gönüllü bir iş değil mi?
Öyle!
Prestijli bir üniversitede okudu.
Ama birden yunuslara taktı.
Dokuz yıldır burada yaşayıp yunusları koruyor.
Maaşı da iyi değil.
Herkes daha iyi maaşla daha iyi bir iş arıyor.
Paralı bir iş bul, tamam mı?
-Hey. -Boş ver.
Ya sen Hae-dal?
-Ben mi? -Evet.
-Çocuk bakıyorum. -Pardon?
Herhâlde anaokulu öğretmenisin.
Zor iş diyorlar.
-Hayır, kızım… -Yeğeni!
Yeğeni evde.
Yeğenine bakıyor.
-Ne yeğeni? -Yani iş aramıyor musun?
Bazen yarı zamanlı çalışıyorum.
Ama neredeyse 30 yaşına geldik. İş aramaya başlamalısın.
Yeğenine bakarak zamanını ziyan etme.
Şu an anlamlı şeyler yaparsak
30'lu, 40'lu yaşlarda daha iyi bir hayatımız ve çevremiz olur.
-Bak sen şu işe… -Hey.
Hayatta her şey para değil, tamam mı?
Satın alamayacağın bir sürü güzel şey var moruk!
Özür dilerim.
Sana moruk demesi komik geldi.
Hey. Ben moruk olamayacak kadar gencim.
Moruk gibi davranan sadece yaşlılar değil.
Senin gibi basmakalıp fikirleri olanlar,
her konuda haklı olduğunu sananlar da moruk işte!
Kadeh kaldıralım mı?
-Şerefe! -Şerefe!
CEO, eğlence parkında sorun olursa
boşuna Seul'e dönmemenizi söyledi.
Zaten o yüzden uçağa hiç binmedim.
Efendim!
Sence bu normal mi?
Arkasından konuştular
ve ondan eşkıyaymış gibi bahsettiler.
Terk edilmeyi hak ediyormuş. Hayret.
Bana da yaşlandığımı söylediler.
Saygısızlardı.
"Çalışmaktan" dediler.
Neden bahsediyorsun?
Yaşlandığınızı söylemediler.
Çok çalışıyorsunuz demek istediler.
Ne?
-O "Çok çalıştınız" mı demek? -Evet.
Dil neden bu kadar zor ki?
Öf.
Her neyse.
Planlama ekibi park planını değiştirsin.
Jeju'daki tek belde Namdal-ri değil.
Başka nereye gidebiliriz?
Oraya.
Oraya işte.
Oraya mı? Nereye?
Of, oraya.
Bir dakika…
Yoksa…
Evet, oraya.
Düşündüğün yer. Orası.
Burası.
SAMDAL-RI
UĞURLU MARKET
Tamamdır.
Hadi bakalım.
Bu kız çok inatçı.
Onu alacağımı söylemiştim.
Ne…
Ne? Dur!
İn çabuk.
Bugün işin yok mu?
Var. İşim bu işte.
Niye işime engel olup duruyorsun?
Yokmuşum gibi davran.
Görünmediğimi farz et.
Gidelim.
Çok uslu olacağım.
Bu koltuk niye sallantılı ve gürültülü?
Lütfen dikkatli sür.
Bir dakika.
Ne aldın?
Ben atıştırmalık falan almıştım zaten.
Hayret. Görünmez adam konuşabiliyor.
O gün sarhoşken…
Bak, bu konuda konuşmak istemiyorum!
Görünmez adamla konuşuyorsun.
Gidelim mi hanımefendi?
Bunca zaman sonra araba sürmek iyi geldi!
Hiç trafik yok.
Seul'de olsa 10 kilometre yarım saat sürerdi.
Yarım saat mi? Daha uzun sürerdi.
Hatırlamıyor musun?
2010 Dünya Kupası sırasında
sokaklarda eğlenmek için Jongno'ya gitmek istemiştik.
-Hatırladım. -Sıkışmıştık.
-Evet. -Bütün gün otobüsteydik.
Tabii hatırlıyorum.
Oraya gidemeyince izlemek için eve dönmüştük.
Al Kâbuslar'dık, Al Şeytanlar değil. Çok kötüydü.
Evet, tam bir kâbustu.
Onlara yarından itibaren rehberliğine ihtiyacım olmadığını söyle.
Bir süre uzak kalmış olsam da fotoğraf için iyi noktaları hatırlıyorum.
Her yerde fotoğraf çektim.
Eskiden gittiğimiz yerler artık işe yaramaz.
Anlamıyorum.
Benimle gezmekten o kadar mı
nefret ediyorsun?
Şey…
Yani…
Birlikte takılmayı sürdürürsek insanlar ne der, düşünsene.
Bir kez Seul'e gittik diye yine birlikte olduğumuzu sandılar.
Neyse, fotoğraf çekmek için gençliğimde bir sürü yere gittim.
Biraz dolaşırsam illaki iyi bir yer bulurum.
Bir dakika.
Burası Jeonghan-ri'deki kozmos çiçeği tarlasına benziyor.
Bakar mısınız?
Geliyorum.
Pilavınız.
-Teşekkürler. -Afiyet olsun.
Vay.
Harika bir fotoğraf.
-Harika değil mi? -Evet.
Çok güzel.
Merhaba. Yemekleri beğendiniz mi?
Lezzetli.
Siz fotoğrafçısınız herhâlde.
Affedersiniz ama bir sorum var.
Bunu arkadaşım çekti.
Neresi olduğunu biliyor musunuz?
Bunu çeken arkadaşa sorsan?
Mesele şu ki artık fotoğraf çekmiyor.
Onu buraya götürürsem yine belki yine başlar.
Vay canına, ne derin bir arkadaşlık.
Bir bakayım.
Burası mı?
Buraya sıkça giderdik.
Artık burada fotoğraf çekilmez.
Ne? Neden?
Aman Tanrım.
Burayı nasıl öğrendiler?
Ben sana ne dedim?
Gençliğimizde gizli olan yerler
artık turistlerle dolu. Bunu bilmeyen yok.
Böyle ıssız bir yeri nasıl buluyorlar?
Tabii ki internette arayarak.
Ama burası benim gizli yerimdi.
Şunun gibi yerleri çek.
Güzel görünüyor.
Hangi açıdan çekersem çekeyim, insanlar kadraja girecek.
Kalsın.
Ama…
Burayı biliyorsunuz.
Aynı yer, değil mi?
Öyle görünüyor.
Burası neresi?
-Burası… -Evet?
Mado Tatil Köyü.
Pardon?
Nasıl tatil köyü olabilir?
Ben sana ne dedim?
Beni dinlemelisin.
Tatil köyü inşa edileli yaklaşık 10 yıl oldu.
Burası 18 yılda ne hâle gelmiş böyle?
Ada turistlerle, turizm mekânlarıyla dolu.
Adayı mahvetmişler.
Laflarına dikkat et.
Çok turist gelmesi iyi bir şey.
Jeju'nun tamamı ıssız mı olsun?
Hayret bir şey.
Zaten buraya niye geldin ki? Hiç uygun bir yer değil.
Nasıl yani? Kalan bir yerim daha var.
Tatil köyü için uygun bir yer değil ve asla turist noktası olmaz. Gel.
O tarafta değil.
Bu tarafta. Çabuk ol.
Burayı da mı öğrenmişler?
Ama burası gizli silahım olacaktı.
Ben sana ne dedim?
Üzgün müsün?
Ne konuda?
Ben bile değiştim.
Buraların aynı kalmasını istemekle açgözlülük ediyorum.
Her şeyin değiştiği belli.
Değişmeyen bir şey olabilir.
Gidelim artık.
-Cho Eun-hye değil mi o? -Cho Eun-hye mi?
Şu zorba fotoğrafçı mı?
Evet, Cho Eun-hye.
Ne? Çevirdiği işlerden sonra Jeju'ya eğlenmeye mi gelmiş?
İnanılmaz. Bunda hiç vicdan yok.
Affedersiniz.
-Neden öyle diyorsunuz… -Boş ver. Gidelim.
Affedersiniz.
Evet?
Bizim için deklanşöre basar mısınız?
Ben mi?
Buraya yalnız geldik.
Yardım eder misiniz?
Şey…
Elbette. Neden olmasın?
-Teşekkürler. -Ne demek.
Güneşten ötürü yüzünüz net çıkmıyor.
Şurada dursanıza.
Tamam.
Tamam, çekiyorum.
Yüzünüz birbirinize dönük olsa bence daha iyi görünür.
Bir de öyle deneyelim mi?
Biraz da gülümserseniz…
Neşeli gülümseyin. Gülün.
İki şekilde de çekeceğim.
-Tamam. -Tamam.
Tamam.
Gülümseyin.
Kikirdeyin.
-Kikirdiyoruz. -Kikirdiyoruz.
Güzel.
Teşekkürler.
Vay canına.
Fotoğraflar çok iyi!
Pardon.
Affedersiniz ama bizi de çeker misiniz?
Biz de yalnız geldik.
Tabii, çekerim.
Ne yapıyorsun?
Gyeong-tae'yi bekliyorum. Niye geldin?
Bir şey almaya.
Doğru ya.
Burayı biliyor musun?
Hayır, bilmiyorum.
Kahretsin.
Bunu çok eskiden Sam-dal çekmemiş miydi?
Niye sende?
Fotoğraf çeksin diye onu oraya götüreceğim.
Burası neresi?
Sang-do.
Sam-dal'dan
hâlâ hoşlanıyor musun?
Hoşça kal.
-Bilmiyorum. -Neyi?
Nereye gidiyorsunuz?
Bizimle gelin.
Nereye?
Kasabada enerji santrali kurmak istiyorlar.
Toplantı yapacağız.
Engel olmamız gerek.
Üst düzey bir yetkili de geliyor.
Bu defa durum çok ciddi.
Öyle bir şey yaparlarsa size tazminat ödemezler mi?
O zaman dalman gerekmez. İyi bir şey değil mi?
Saçmalamayı bırak!
En azından çoğunluk olalım. Dırdır etme de bizimle gel.
Evet, annen haklı.
Onlara karşı çıkacaksak olabildiğince çok insan toplamalıyız.
Biz niye geliyoruz?
-Gidelim mi? -Yürü.
Anne.
Of.
Çoktan gelmiş olmalıydı.
Bayan Ko niye yok?
Bilmiyorum. Çok sinir bozucu.
Amanın, geliyor!
-Merhaba efendim! -Merhaba!
Siz…
Niye bu kadar çok araba var?
Bayan Ko, gitseniz iyi olur.
Nedenmiş o?
Gidin işte.
Bu defa kasabamıza ne yapmayı planlıyorsunuz?
Ne?
Gidin.
Ne oluyor?
Lanet olsun ya. Kendim için tek fotoğraf bile çekemedim.
Öyle diyorsun ama üzgün değilsin, değil mi?
Fotoğraf çekmeyi planlamıyordun bile.
Makineni getirmedin.
Saçmalama. Niye getirmeyeyim?
Jeju'da gün batımı sahiden güzel.
-Arabayı durdur! -Neden?
-Kenara çek. -Niye?
-Ne oluyor? -Hemen kenara çek.
Şöyle geçeyim.
U dönüşü mü?
Bugün gökyüzü çok güzel.
Uzun zamandır gökyüzünü böyle görmedim.
Makinemi alayım.
Getirmediğini sanıyordum. Makinen var mı?
-Gerçekten var. -Evet.
Cho Sam-dal bunu kullanırdı.
Tek atış, tam isabet.
Hey.
Tek bu mu kaldı?
Satılmazlar sanmıştım.
Bunları hâlâ alıyorlar mı?
-Bugünlerde revaçta. -Sahi mi?
Bayan Ko'nun kızı ve Sang-do bugün birkaç tane aldı.
Sang-do mu?
Aç şu telefonu Sam-dal.
Haklısın.
Bazı şeyler değişmemiş.
Yani gökyüzü.
Gördün mü?
Bazı şeyler zaman geçse de aynı kalır.
Benim gibi.
Ne diyorsun?
Bir sürü iyi, pahalı makinen yok mu?
Niye kullan-at aldın?
Sektörde lakabım neydi, biliyor musun?
Tek atış, tam isabet.
Gereksiz fotoğraf çekmem.
Bu sayede meşhur oldum.
Yani bu makine sayesinde.
Evet.
Hatırlar mısın?
Lisedeyken annem bana makine almıyordu.
Ben de harçlığımı biriktirip bundan aldım.
O zamanlar her fotoğrafı özenle çekerdim.
Deklanşöre rastgele basmamayı o dönemde öğrendim.
Şimdi düşününce iyi bir alışkanlıkmış diyorum.
Sonradan silmektense bir fotoğrafı çekmemek daha iyi.
Ama…
Rastgele çekip sildiğin fotoğraflar
başka biri için anlamlı olabilir, değil mi?
Senin hafızan gibi.
Niye ikide bir o günden…
Tamam, peki.
Söyle bakalım.
O gün sana ne söyledim?
Neydi?
İtiraf ettin.
Ne…
Ne?
Bak.
Saçmalıyordum sadece!
Hislerimi itiraf mı ettim?
Delirmiş olmalıyım!
-Bu… -İtiraf ettin.
Benden hoşlandığını.
Ben de sana.
Neden…
Gitsek iyi olur. Gidelim.
WELCOME TO SAMDAL-RI
KAPANIŞ
Gelmişsin Sang-do!
Sang-do, otobüsten inerken dikkat et.
-Doğru durakta in. -Çabuk.
Yoksa kaybolursun.
O aptal değil. Çabuk, yemek soğuyor.
-Çabuk! -Tamam mı?
Tamam, beni bekleyin.
Neredeyse geldim.
Senden hoşlanıyorum Sam-dal.
Ne oluyorsunuz? Niye sürekli el elesiniz?
İsilik olacaksınız. Şunlara bak.
Neredeyse polis çağıracaktım.
Gıcık olduysan kendine kız arkadaş bul.
Tahmin edemediğim…
…en büyük değişken.
Cho Sam-dal! Dur.
Niye kaçıyorsun?
Sinsice yanıma yaklaşıp durmasana.
-Nereye gidiyorsun? -Niye heyecanlanıp duruyorum?
Jomnyeo Çetesi geldi.
Jomnyeo Çetesi mi? Niye ama?
Bu hiç iyi değil.
Niye tek benimle uğraşıyorlar?
Eski sevgili niye daha kötü?
Hiç unutmayacaklar.
Ayrılma sebebimizi.
Seni
biraz daha duygulandırabilir miyim?
Bana
güvenebilirsin.
Alt yazı çevirmeni: Murat Çetinbakış