WELCOME TO SAMDAL-RI
Pero kahit hindi natin makalimutan,
malalampasan natin.
Ang pagmamahalan natin…
mas matibay kaysa rason ng breakup.
Alam ko na
ano man ang rason natin…
malalampasan ko 'yon.
Tumingin ka sa daan.
Ano? Ayaw mong tinitingnan kita?
Ano…
Nahihiya ako, kaya sa harap ka tumingin.
Ano ba? Tingin sa daan.
Bakit?
Matagal kitang di nakita, kaya para makabawi,
tititigan kita nang ganito sa loob ng tatlong taon.
Madadapa ka, baliw.
Hindi 'yan.
At ayos lang kung gano'n.
Nga pala, Yong-pil. Ito ba ang dinaanan natin kanina?
Uy, nasaan tayo?
Uy!
Ikaw talaga!
Saan…
Narito na.
Narito na tayo.
Ayos ka lang?
Hindi.
Siyempre, hindi.
Alam kong hindi ka okay.
Di ba sabi ko sa 'yo tumingin ka sa daan?
Sinubukan ko. Pero, siyempre.
Paano ako titingin sa iba kung katabi kita?
Ang ganda mo kasi. Okay?
Natulala ako sa ganda mo.
Nabihag mo kasi ako.
Ano'ng sinasabi mo?
Sige na. Pasok na.
Gutom ka na siguro. Tara.
Kain tayo, okay?
Nanginginig na ang binti ko pati ang mga paa ko.
Ayoko. Di ako gutom.
Mukha nga.
Dali na. Ingat sa paa.
Kahit sino, magugutom sa dalawang oras na paglalakad.
'Yong akyat natin, 15 minuto lang, tapos, dalawang oras pababa!
Oo na nga.
-Kain na. Gutom ka. -Ikaw--
Oo na.
Pero masaya ang lakad natin.
Wala kayong kimchi?
Wala. Kung mayroon, kinakain na natin.
Kukuha ba ako? Lalagay ko sa utang ni Gyeong-tae.
-Ayos lang. -Ayaw mo?
Di masarap kapag walang kimchi.
Magkasama lagi ang ramyeon at kimchi.
Ito lang ang magpapatigil sa pagsisid ni Mama.
Tutulungan kita.
Bukas ng 11 a.m.
May theme park presentation para sa residente.
Magtulungan tayo.
Mga gamot 'yan ni Mama?
Oo.
Ang dami.
Nakita ko na ang diving suit.
Tinago ni Ha-yul.
Si Ha-yul?
Narinig niya siguro ang matatanda.
Nag-aalala siguro siyang masaktan si Mama,
kaya itinago niya sa kuwarto.
Hello. Nasa bahay na si Sam-dal?
Bakit wala pa siya?
Sige.
Sam-dal, umuwi na tayo. Hatid…
Ms. Ko.
Sa taniman ka ng tangerine?
-Oo, pinalitan ko ang suka. -Sige.
Ikaw? Bakit narito ka pa?
Naiwan ko ang telepono ko.
Sige.
Oo nga pala, nasa loob ba ang mga bata?
Hindi ko alam.
Di pa umuuwi si Sam-dal?
Baka nasa hideout siya. Tingnan natin.
Sige.
Naiiwan ko rito lagi.
Ano?
Bukas pa ang ilaw, baka narito pa sila.
Umiinom na naman kayo?
Walang tigil nang dumating si Sam-dal.
Sam-dal, narito ang mama mo!
Hala!
Alam kong gusto nila ang isa't isa,
pero sa harapan pa ng mama?
Sam-dal?
Sam-dal.
Hayaan mo na.
Ano?
Hayaan mo sila.
Ano?
Ms. Ko!
Naku. Ms. Ko!
Hahayaan mo siya roon at di pauuwiin?
Matanda na siya. Bakit ko pauuwiin kung natutulog pa?
Uuwi siya pagkagising niya.
Paalam.
EPISODE 12 MALIGAYANG PAGBABALIK
Naku.
-Naku po. -Uy, ayos ka lang?
-Teka. Ano? -Ano'ng nangyari?
Ano?
Natulog tayo rito? Tayo?
Oo.
Uy!
Ginising mo dapat ako, hindi tinabihan!
Sandali. Anong oras na?
6:00 ng umaga.
Pambihira.
Naku.
-Ano'ng gagawin ko? -Naku.
Ano'ng nangyayari?
Sandali. Mr. Man-su?
Wag nang pormal, Sam-dal.
Sige, Man-su.
Nakatulog lang kami, okay?
Kaya wag ka mag-iisip ng kung ano-ano, at tahimik lang.
Mananahimik po. Okay?
Mabuti.
Yong-pil, ayos ka lang?
-Sam-dal! -Diyos ko!
Hello. Kumusta ka?
Ayos lang ako, pero ewan ko sa mama mo.
Po?
Alam kong uso ang shotgun wedding ngayon,
pero di ka dapat gano'n sa mama mo.
Pumunta si Mama rito?
Oo.
Alam kong masaya magmahal, pero humingi ka ng tawad sa kanya.
Paano mo nagawa 'yon sa harap ng mama mo?
Buti, open-minded si Ms. Ko.
Ma'am, nakatulog lang kami. Okay?
Walang nangyari sa amin. Totoo.
Seryoso ako!
Matanda na kayo. Imposible namang walang nangyari.
Ma'am…
Buwisit!
Boto ako sa inyo.
Ano ba?
Hindi kasalanang magmahal!
Dito na po ako.
-Cho Sam-dal. -Po?
Kakauwi mo lang?
Agahan mo sa susunod.
Sana ginising mo ako noong pumunta ka sa hideout.
May ginagawa kasi kaming project ni Yong-pil.
Pero naligaw kami.
Kaya nagpahinga kami dahil pagod na pagod kami.
Pero nakatulog kami.
Iyong nakita mo--
Hayaan mo na.
Ano ang sinasabi mo? Hindi kita maintindihan.
Matanda ka na.
Di mo kailangang ipaliwanag kung sino ang kasama mo.
Pero…
si Yong-pil iyon.
Ano naman?
Ano naman kung siya?
Mama, ayos lang ba…
kung…
gusto ko siya?
Ano…
Sang-tae--
Alam kong narito lang iyon.
Sabing di 'to basura, e.
Paalam.
Papa!
Sabi ko, di ito basura.
Sir.
Salamat.
Secretary Ko.
Darating si Jin-dal, di ba?
Di ba?
Oo.
Alam kong pupunta siya.
Pakiramdam ko, hindi siya pupunta.
Ang nega mo.
Bawasan mo naman ang pagiging nega mo.
Mabuti sa akin kung hindi siya pupunta.
Kapag nalaman ng chairman na sa Samdal-ri itatayo ang park…
Diyos ko!
Buti naiisip mo ang mangyayaring problema.
Bilisan mo ang kilos
nang di niya alam.
Uy.
Ms. Cho!
Mahal, narito ka.
Masaya akong pumunta ka.
Wag 'yon ang itawag mo sa 'kin.
Mukhang madalas na tayong magkikita.
Paano kung
"honey"--
Huwag din iyon.
Kung ganoon,
"Ms. Cho"? "Jin-dal"?
O…
-"Darling"? -Ikaw…
Ano pa ba?
Ano pa, Secretary Ko?
-"Uy"? "Ikaw"? -Ayos.
"Uy" ang gagamitin ko't "Ikaw" sa 'yo.
Gagamitin ko, "Uy."
Hindi, "Ikaw" pala.
Gagamitin mo, "Uy."
Aalis na tayo? Tara.
Ano?
Sandali. Naroon ang kotse ko.
Pangako, aayusin namin ang trabaho.
Opo, sir.
Huwag kayo mag-alala.
Anong may dahilan kung bakit binibigyan ko ng trabaho si Eun-ju?
Wala si Eun-hye, kaya kailangan ng photographer.
Si Cho Eun-hye?
Hindi ko siya puwedeng pabalikin.
Ano'ng nakalimutan na ng publiko? Sandali lang 'yan.
Bakit siya pababalikin?
Tapos ka na?
-Oo. -Tara na.
Umaasa ang director dito.
Handa ka na, di ba?
Nasaan na iyon?
Nakita n'yo ang lalagyan ng kimchi?
Kimchi? Hindi po.
Lola.
Kinuha ni Tita Sam-dal kanina.
Ano? Bakit?
Hindi ko alam.
Pero sariwa pa ang kimchi,
kaya siguradong di niya ipanlalason sa iba.
Bakit ka nag-aalala? Kimchi lang ito.
Di naman ako nagbaon o nagburda para sa kanya.
Bibigyan ko lang siya ng kimchi ni Mama.
Bibigyan ko rin sina Gyeong-tae at Eun-u.
Kaming lahat ang kakain.
Isip bata ba ako?
Wala naman 'to.
Kakain lang kami, iyon lang naman.
Ang init.
Sobrang init.
-Sam-dal! -Naku!
Ano'ng ginagawa mo riyan?
Kumakain ako ng tteokbokki.
Tara, kain tayo. Masarap ito.
Nagdala ka ng kimchi?
Wala lang.
-Teka. Dahil kahapon-- -Ano'ng sinasabi mo?
Di ako nagmadali para dalhan ka ng kimchi dahil lang gusto mo kagabi.
Dahil kailangan natin ng kimchi pag kumakain dito. Di ba?
Tingin ko, nagmadali ka.
Hindi ako nagmadali. Hindi ako bata.
Di gano'n kasarap ang ramyeon dahil walang kimchi kahapon.
Sa akin ito.
Kakainin ko ito.
Kakain ka ulit ng ramyeon?
Hindi.
Ano? Di kita maintindihan.
Di kita pinipilit na kainin 'yan.
-Ano ang problema? Itapon mo. -Bakit mo gagawin iyon?
Ano…
Sa 'yo na lang.
Bakit ka tumatawa?
-Huwag mo ako tawanan. -Oo na.
Sam-dal, wala kang karapatang maging ganito kaganda
At tumigil na sa pagiging
cute at mabait.
Pinakikilig mo ako.
Ano ang sinasabi mo?
Uy, kakainin ko ang kimchi.
Hindi puwede.
Kakainin ko nga.
Huwag ka ngumiti.
Para saan iyon?
-Sam-dal… -Uy, Gyeong-tae.
Ano'ng problema?
Baliw ka…
Ano ba ang pinagdaanan mo?
-Ano'ng sinasabi mo? -Ano?
Anong "pinagdaanan"?
Ano ito?
Hoy!
Cho Eun-hye!
Walang hiya…
Diyos ko.
Ano'ng problema?
Ano'ng nangyari? Ano?
Ito…
Mama, si ate…
Sino sa kanila?
Si Jin-dal o Sam-dal?
Wala po.
Huwag mo na alalahanin.
Akin na.
Pero bakit? Wala lang po ito.
Akin na sabi.
May article na naman ba kay Sam-dal?
Akin na!
Hoy!
Cho Eun-hye!
Walang hiya…
Bakit mo ipinahamak ang masipag kong anak?
Sino ka sa inaakala mo?
Tingin mo, palalagpasin ko ito, walang hiya ka?
Ano?
Pagbabayarin kita nang doble sa ginawa mo.
Sino ang babaeng ito?
Sino siya?
Pababagsakin kita!
Sino ang babaeng ito?
Tinatanong kita!
Akala mo kung sino ka?
NAGALIT ANG NANAY NG ASSISTANT!
"Nanay ng assistant"?
Nanay 'to ni Bang Eun-ju?
Oo.
Ma!
…palalagpasin ko ito.
Baliw 'tong babae.
Ba't siya nananakit ng walang kalaban-laban?
Buwisit. Bang Eun-ju.
Siya ang masama.
Magbabayad sila.
JEJU INTERNATIONAL AIRPORT
Ano'ng problema?
Di ba, ikaw ang nag-record nito?
Cho Eun-hye!
Walang hiya…
Ano naman?
Inupload mo?
Oo.
Bakit mo ginawa?
Dahil bored ako.
JEJU NEWS
NAPILI SI CHO SAM-DAL PARA SA JEJU AND WEATHER EXHBITION
Pakinggan na lang natin tapos, humindi tayo.
Tama.
Jin-dal.
-Jin-dal. -Hello, sir.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Pag nalaman ng mama mo?
Ganito,
narito ako bilang residente ng Samdal-ri.
Maganda kung may landmark tayo.
Nanay mo ang leader ng mga haenyeo.
Magagalit siya pag nalamang narito ka.
-Umalis ka na. -Dali na.
Ano naman kung magalit siya?
-Hala. -Paano mo nasabi 'yan?
Mas gugustuhin kong magalit siya.
Di puwedeng habambuhay silang sumisid.
Natutuhan n'yong sumisid tulad nila,
pero di n'yo ginagawa dahil mahirap.
Dahil ano…
Totoo, pero…
Di ba? Ang hirap.
Pero wala nang gagawa no'n kung may theme park dito.
Bakit n'yo papalampasin ito?
Pag-isipan n'yong maigi. Okay?
Kung sa Samdal-ri itatayo ang AS theme park,
magkakaroon ng 10,000 trabaho.
Isa pa, makikilala ang theme park natin
bilang sikat na tourist attraction dito sa Samdal-ri,
na tutulong sa pagpapaganda rito.
Deretsuhin mo na.
Ano'ng mayroon sa theme park?
Aayusin ko pa ang taniman ko ng tangerine.
Pakibilisan.
Opo, ma'am. Pakitingnan ito.
Una, plano naming pailawan ang baybayin sa paglalagay ng lasers
para magkaroon ng lakaran sa gabi.
Natutulog kami nang 9 p.m.
Masyado 'yong maliwanag para makatulog!
-Oo! -Hindi makakatulog ang matatanda.
-Oo. -Hindi nga.
Puwedeng pag-usapan ang detalye para i-adjust ang liwanag.
Ano? Bakit may ilaw sa gabi?
-Masyadong maliwanag. -Ano?
Biro ba ito?
Walang ilaw!
Kung matutulog sila nang 9 p.m., papatayin ito ng gano'ng oras.
Bakit kailangang maglakad sa gabi?
Sir, nighttime attraction 'to. Di puwedeng walang ikaw nang 9.
Puwes, hindi na nighttime. Gawing daytime attraction.
Opo, sir.
Pag-uusapan pa ito.
Ang pangalawa ay Safari World.
May 50 iba't ibang hayop,
-kasama ang mga wild gaya ng mga leon-- -Wild?
Baliw ba kayo?
Nakikita ko sa balita paano sila tumakas at magpunta sa bayan.
Mabubuhay kami sa takot?
-Tama siya. -Di puwedeng gano'n.
Kaya may professional zookeepers
na magtratrabaho bawat oras.
Pag may dumating na baboy, sinisira nila ang taniman namin.
-Pero ano? Wild animals? -Tama.
Tama siya.
Walang wild animals!
-Sir. -Tanggalin mo.
Masyadong delikado.
Bakit kailangan ng wild animals?
Sir!
Anong safari ang walang wild animals?
Baliw.
Gusto niya ba ng theme park o ano?
Gusto niyang tanggalin lahat!
Sige. Pakinggan n'yo ako.
Hindi masyadong maliwanag ito kung sa dagat nakatapat.
Di ito maliwanag.
Sa totoo lang, masyadong madilim dito kapag gabi.
-Oo nga. -Dalawang taon na ba 'yon
nang manakawan ang Famous Sangdo?
Ano'ng punto ng CCTV camera?
Di makilala ang magnanakaw dahil masyadong madilim.
Tama ka.
-Napakadilim. -Mismo.
At 'yong mga wild animal? Bihira lang 'yong sa balita.
Kung pupunta sila sa atin, tawagin n'yo ako.
Ako ang huhuli.
Alam n'yong malakas ako, di ba? Ako'ng bahala.
Ikaw.
Dapat kang magbigay ng solusyon sa problema, di tatanggalin.
Sino ang nag-isip nito?
Ang tatay ko…
Ang chairman pala.
Tama. Ang chairman.
Papayag ba siya sa safari na walang wild animals?
Lagot ka na nga dahil dinala mo ito sa Samdal-ri.
Nakangiti ka pa?
Dahil…
Marami akong naalala sa pagtulong mo sa akin kanina.
Lagi kang nasa tabi ko no'n, mahal, at inaalalayan mo ako
para hindi ako pagalitan ng tatay ko kahit nararapat pa.
Ngayon, lagi akong napapagalitan.
Huwag mo ako tawaging "mahal." Dapat, "Uy."
Sige.
Cho Eun-hye!
Bakit mo ipinahamak ang masipag kong anak?
Uy, Sam-dal! Sinaktan ka?
Jin-dal, kalma.
Wag mo nang palalain.
Nalaman ni Mama?
Bakit sinabi ni Hae-dal?
Ayos lang talaga ako.
Okay?
Bye.
Naku.
Bakit ba 'to nangyayari ngayon?
Naku naman.
Hindi ka okay.
Ano?
Nakaraan na 'yon.
Ano naman? Di magbabagong sinaktan ka niya.
Bakit nagpunta ka roon mag-isa? Delikado.
Hindi mo alam kung sino'ng naroon. Sana may sinama ka.
Di puwede.
Magkakagulo kung naroon si Jin-dal,
at nakakahiya kung naroon ang assistants ko.
Pero bakit mo siya hinayaan?
Inosente ka!
Bakit hinayaan mong saktan ka?
Dapat lumaban ka!
Di ko alam ang gagawin no'n.
Kung iisipin ngayon,
nagsisisi akong di ako lumaban at hinayaan ko lang siya.
Pero unang beses ko lang maranasan iyon.
Kaya wag mong isiping hinayaan ko siya
at dapat ganito o ganoon.
Huwag gano'n, Yong-pil. Okay?
Nasasaktan lang ako.
Mag-isa ka lang no'n.
Kinimkim mo lahat at umiyak kang mag-isa, tapos…
Mag-isa lang naman tayo sa mundo, di ba?
Hindi ka mag-isa.
Nariyan ang mga magulang mo, mga kapatid mo, mga kaibigan mo.
At ako!
Narito ako.
Narito na ako.
Hindi ka mag-isa.
Mula ngayon,
hindi mo na kailangang magkimkim at umiyak nang mag-isa.
Naiintindihan mo?
Wala lang naman 'yon na mag-isa…
Sagot. Naiintindihan?
Oo.
Bakit di mo sinabing sinaktan ka?
Bakit hinayaan mo siya?
Sana isinama mo kami sa pagpunta sa ospital!
Pagbabayarin ko sila.
Ano'ng karapatan nila?
Sino kaya ang nag-upload? Nananadya siguro.
Ikaw…
Nawala na ang mga balita, pero pinag-uusapan ka na naman.
Tingnan mo.
Walang hihigit sa pagmamahal ng nanay.
-Pinakamasayang nangyari. -Gusto ko ito.
Tama lang dahil nang-abuso siya.
Naku.
Mga baliw--
Mama.
Akin na number ng nanay niya.
Mama. Hayaan mo na.
Akin na!
Kung wala, 'yong kay Eun-ju na lang.
Pero…
-Bakit mo siya hinayaan? -Mama.
Bakit?
Mama!
Bakit hinayaan mo siya kahit wala kang ginawang mali?
Ma, pakiusap.
Di kita pinadala sa Seoul para lang doon!
Akin na ang number.
Gagawin ko rin sa kanya.
Ayos lang ako, Mama.
-Hindi nga! -Mama.
-Anong "ayos"? -Mama naman.
Diyos ko…
Uy.
Site survey ba ito?
Tourist spots 'yan o mga lugar ng mga photographer.
Ayoko ng mga pamilyar. Gusto ko, 'yong di pa alam!
Hindi ko na kaya ito.
Sandali--
Kailangan ng theme para makahanap ng lugar.
Baliw ka na ba?
Kahit inabuso ka, nagtrabaho ka kay Cho Eun-hye.
Kaya tinitiis ko dahil baka may matutuhan ako.
Pero mas mahina ka sa akin.
Wala kang theme, 'no?
Kaya binubunton mo sa amin!
Tara na nga.
Saan kayo pupunta? Di puwede.
Assistant directors kami, hindi yaya.
Ikaw na magdala ng mga bag mo.
Tara na.
-Saan kayo pupunta? -Uy.
Uy!
Ano'ng natutuhan niya kay Cho Eun-hye?
Aayusin ko ito.
Magpahinga muna kayo, at…
Ano ba?
Di mo dapat sila hinayaang umalis.
Paano ang shoot? Kailangan ng assistants.
Lintik na Cho Eun-hye.
Bakit binanggit siya?
Eun-ju…
Eun-ju!
Tatlong beses na tayong nagpalit ng AD.
Mawawalan din ako ng trabaho nito.
Darating na ang team, at wala ka pang theme.
Saan ang shoot bukas? Wala pa tayong theme.
Hindi ka mag-isa.
Nariyan ang mga magulang mo, mga kapatid mo, mga kaibigan mo.
At ako!
Narito ako.
Mama.
Masakit ba?
Nagulat ka siguro.
Masakit po.
Nagulat ako
at natakot.
Pakiramdam ko, mag-isa lang ako no'n
at walang masasandalan.
Takot na takot ako.
Hindi kita dapat hinayaang pumunta sa Seoul.
Mama?
Hindi pa ako tapos.
Oo, takot ako noon.
Pero ayos na ako ngayon.
Kasama na kita ngayon.
Kaya wag ka nang malungkot.
Ang lungkot tuloy rito sa bahay, Ms. Ko.
Oo na.
Tingnan mo!
Assault na ito!
May liwanag pa!
Sinaktan siya sa publiko!
Hindi ito pagdidisplina. Assault ito!
Oo, puwedeng kasuhan ng assault.
Mukhang sinadya itong i-post.
Di man lang blurred ang mukha.
Tama! Bakit di blurred? May publicity rights din tayo!
Diyos ko!
-Tama lahat ng sinasabi n'yo. -Oo.
Hindi ako makapaniwala,
pero para kay Sam-dal, wala dapat kayong gawin.
-Bakit? -Bakit?
Ayaw sa kanya ng publiko ngayon.
Alam n'yo 'yan.
Kumalma na ang sitwasyon at ayos na siya.
Mismo! Kalmado na nga, tapos, may ganito na naman!
-Sang-bong! -Ano?
Bakit kayo narito?
Ano nga 'yon? Magre-report kami ng assault.
Buwisit. Problema talaga sina Cheon Chung-gi at Bang Eun-ju.
Dapat binugbog natin sila, Yong-pil.
Oo nga. Buwisit.
-Nakita n'yo? -No'ng nagpunta kami sa Seoul.
Mag-facial composite kayo. Ikaw rin, Yong-pil.
Uy, maraming litrato si Bang Eun-ju online.
Talaga?
Naghihirap ang dolphins sa aquarium.
Protektahan sila.
OCEAN AQUARIUM
Uy, bata. Ha-yul pala.
Pakawalan ang dolphins sa dagat.
PALAYAIN ANG MGA DOLPHIN
Ha-yul, dito ka lang talaga, at di ka papasok?
Opo. Sabi niya nga, masayang manood ng dolphins,
pero importanteng protektahan sila.
Mukhang gusto niya ang mga dolphin,
kaya tinuruan ko siya kung paano mag-alaga.
Uy, mister.
Totoo bang maikli ang buhay ng mga dolphin sa aquarium?
Oo, 40 na taong nabubuhay ang dolphins sa dagat.
Pero ang mga nakakulong, apat na taon lang.
Bakit?
Ano'ng mararamdaman mo kung nakakulong ka sa maliit na kuwarto?
Mase-stress ako.
Di ba?
Sa karagatan ang mga dolphin,
kaya nakaka-stress sa kanila ang kulungan.
Oo nga.
Stress ang sanhi ng lahat ng sakit.
Ang galing mo, Ha-yul.
Napakatalino mo.
Oo nga po pala,
sino'ng gumawa nito?
Ito? Gawa ito ng mga volunteer sa Dolphin Center…
Gusto mo bang bumisita?
Opo.
Uy.
Bakit pumayag kang sumama sa Dolphin Center?
Ayos lang. Kilala natin siya.
Ano,
ikaw ang presidente, di ba?
Di po kayo busy? Di n'yo ito kailangang gawin--
Trabaho ko ito.
Hindi ba nagkasundo tayong maging casual lang?
Ano? Kailan ako sumang-ayon?
Sir, pero bakit ako magiging casual?
Baliw ka? Di tayo magkaibigan.
Hindi totoo.
Sir, bakit ka naging tatay ni Namchun?
Ako?
Dahil kung hindi,
walang magpoprotekta sa kanya.
JEJU DOLPHIN CENTER
Ang ganda naman dito.
Akala ko ba hindi casual.
Sinabi ko lang iyon dahil binanggit mo iyong bar sa harap niya.
Abandonado ito dati.
Binuksan ko matapos kong linisin at ayusin.
Ang ganda.
Di ko akalaing abandonado.
Walang imposible sa isang tatay.
Tatay ako ni Namchun.
Oo.
Kailan at paano mo nakilala si Namchun?
Noong 21 ako, part-time ako sa isang aquarium
bago mag-backpacking sa Europe.
Doon kami nagkakilala.
Ibig sabihin? Nakakulong si Namchun no'n?
Oo.
Tapos, ayaw niya nang kumain
at binubunggo niya ang katawan sa pader tuwing maglilinis ako.
Noong una, akala ko, laro lang,
pero nalaman kong sinasaktan niya ang sarili niya para mamatay.
Ano? Kaya iyon gawin ng dolphins?
Oo. Stranding ang tawag, at di 'yon alam ng iba.
Nangyayari 'yon pag sobrang stressed ang mga dolphin.
Buntis siya kay Oryong noon.
Di nagtatagal ang dolphins na pinapanganak doon.
Tingin ko, alam iyon ni Namchum.
Gusto niyang mamatay kasama ang anak niya kaysa makulong.
Oo.
Doon ko natangong ako lang ang makakaprotekta sa kanya.
Gano'n pala.
Naiintindihan na kita.
Ayoko!
Anak ko siya! Bakit ko 'yon gagawin?
Dalawampu't isa ka pa lang.
Wala siyang tatay. Gusto mo siya palakihin?
-Kami ang magpapalaki. -Mismo!
Wala na nga siyang tatay,
kaya kailangan niya ang nanay niya.
Hindi naman kayo ang nanay niya. Di ba?
Kung nalulunod kami,
ako ang ililigtas n'yo.
Walang makakaprotekta sa kanya gaya ko.
Kaya sino ang poprotekta kung di ako?
Si Ha-yul…
Noong nakaraan, nakita ko siyang umiiyak.
Hindi ko akalaing may gano'ng 9-year old.
Ano…
Umiiyak siya? Bakit?
Di ba nanay mo ang leader ng haenyeos?
Nakita ko si Ha-yul nang maaksidente ang mama mo.
Sino raw ang poprotekta sa mama niya pag nawala ang lola niya.
Ano?
Paano kung kunin ng dagat ang lola ko?
Ano'ng mangyayari sa mama ko?
Ang sweet niya.
Uy, bakit ka umiiyak?
Ha-yul.
Bakit ka umiiyak, Mama?
May nagpaiyak ba sa 'yo?
Kaya mo ba tinago ang diving suit ni Lola?
Dahil natatakot kang
walang proprotekta sa akin kapag may nangyari sa kanya?
Bakit mo naman naisip iyon?
Dapat mga laro lang ang inaalala mo
at anong pagkain ang gusto mo bukas.
Bata pa ako kaya di kita maprotektahan!
Di ko kailangan ng poprotekta.
May poprotektahan ako.
Ikaw.
Kahit walang magprotekta sa akin,
mas malakas ako sa iba.
Mas malakas ang mga taong may poprotektahan.
Ha-yul…
Hindi mo dapat iniisip iyon.
Ayokong iniisip mo iyon.
Mama…
Seryoso…
Jin-dal.
Pumunta ka ba sa theme park presentation?
Hindi.
Bakit ako pupunta?
Sam-dal, bilisan mo na.
Okay! Ito na!
Sabihin mo, ibalik niya sa Namdal-ri.
Ano'ng sinasabi niya?
Ang baho nito.
Sobra naman.
-Naku. -Hala.
-Bakit kailangan nito? -Kadiri.
Ano ito?
Probinsiya talaga.
Akala ko ba, site survey? Bakit tayo narito?
Tagarito sina Eun-hye.
Paano mo nalaman?
Ex niya ako. Cho Sam-dal ang totoo niyang pangalan.
Pag lasing siya, lagi niyang sinasabi na di siya babalik dito.
Kailangan nating maghanap ng lugar. Bakit dito?
Kaya nga tayo narito.
Dito ka pipili ng lugar?
Oo.
Tingin mo, makakakita tayo ng lugar na may retro?
Ms. Cho, maganda ang retro theme.
-Ayos, di ba? -Oo nga.
Dahil kailangan sa probinsiya, sa inyo kaya? sa Jeju Island.
May ilang lugar namang pang-retro sa amin.
Pero ayoko roon.
Uy. Paano kung makasalubong mo siya?
Ayaw niya rito.
Hindi siya pupunta rito.
Pumarada ka.
Maglakad-lakad tayo rito.
Hindi ko na ito hawak.
BAKIT GINAWA NI EUN-JU: "GUSTO KO NG RESPETO"
Tingnan mo. Ang sama niya.
At ang pangit mo.
Bakit ka ganyan sa akin?
Mama, tingnan mo.
Ito si Bang Eun-ju, iyong babaeng nagpahirap kay Sam-dal.
Ubod ng sama.
-Para saan 'yon? -Ipasa mo sa kanya.
Paano ko gagawin iyon?
-Hello. -Hello.
Naku, ang init.
Ano?
Hindi maaari.
Siya nga.
Gyeong-tae…
Gyeong-tae, labas. Bilis!
Kinuhanan ko ito kanina.
Oo nga.
Kamukha niya.
Tingnan mo.
Parang iba.
Pare-pareho lang sa akin ang mga babae sa Seoul.
Kaya ka single.
Iyong buhok niya…
-Bilis, Eun-u. -Dali!
Pero bakit siya narito?
Oo nga.
Di ba? Di siya pupunta nang kusa sa lugar ng leon?
Baka para pahirapan si Sam-dal.
-Ano? -Ikaw…
-Tinawagan mo na si Sang-do? -Oo.
Harapin natin kapag sigurado na.
-Sige. -Ayos!
Hinaan lang.
Mama, nagkapalit.
-Tara na. -Sige.
Aalis na sila. Paano na?
-Ano na? -Ano ang gagawin natin?
Uy, Cheon Chung-gi at Bang Eun-ju!
-Ikaw ang nanguwelyo sa akin. -Sila nga.
-Pumunta sila sa lugar ng leon. -Ano?
-Ano'ng karapatan n'yo? -Ikaw iyon?
Bakit kayo narito?
-Sino sila? -Bakit n'yo 'to ginagawa?
"Bakit n'yo 'to ginagawa?"
Ikaw?
Bakit mo 'yon ginawa sa Sam-dal namin?
Uy, Bang Eun-ju.
Sinaktan ng nanay mo si Sam-dal, kaya nasaan na siya?
Sabi ko sa 'yo, layuan mo siya.
Sobra ka na.
Uy!
Takbo.
Hulihin n'yo!
-Habulin n'yo! -Uy!
-Tigil! -Tumigil kayo!
Buwisit.
Uy.
Narito sina Bang Eun-ju at Chung-gi.
Bakit sila narito?
Di namin alam. Nawala sila.
Di natin alam ang gagawin kay Sam-dal, kaya puntahan n'yo.
Sige.
Sam-dal, nasaan ka?
Talaga?
Diyan ka lang. Huwag ka aalis.
Papunta na ako.
Ano'ng problema niya?
Kadiri! Ang baho nitong suka. Sumasakit ang ulo ko.
Dapat matindi ang amoy para lumayo ang mga ibon.
Oo nga.
Naku.
Walang mas babaho pa.
Nasa hardin ako.
Ano iyon?
Naglalagay ako ng suka.
Sige.
Bakit sa probinsiya pa ni Eun-hye?
-Bakit ka tumakbo? Di tayo mali. -Bang Eun-ju.
Hindi mo ba sila nakita?
Pinagtatanggol nila si Sam-dal at pinagbabantaan tayo!
Mama, tapos na kami. Alis na tayo.
Mama.
Ma, may tangerine dito.
Alam mo, obsessed ka na kay Eun-hye.
Sa lugar niya pa? Pinost mo pa 'yong video?
-Kalmado na nga lahat. -Ano?
Kating-kati ka nang ibigay ang project ko?
Sandali.
Gusto na ng mga taong makatrabaho siya,
kaya pinost mo?
Pabalikin siya? Matapos ang ginawa niya?
Inapakan ko siya para di na siya makabangon.
Tingin mo, ipis ang anak ko?
Ano?
Ano'ng amoy 'to?
-Mama! -Mama!
Ano…
-Si Eun-ju. -Ano'ng amoy?
Si Bang Eun-ju!
Ano'ng amoy 'to?
Nababaliw ka na ba, manang?
Bakit kayo narito?
Ano…
Oo.
Baliw na ako.
Sinong nanay ang hindi matapos ang nangyari sa anak niya?
Wala!
Naiintindihan ko ang nanay mo dahil nag-alala siya sa anak niya.
Ano'ng sinabi mo?
Titiyakin mong di siya makakabangon?
Ang sabi, nagsinungaling ka sa nangyari.
Itinanggi mo mismo!
Pero bakit mo 'yon ginawa?
Bakit ka nagsinungaling?
-Mama, di mo dapat-- -Sa tingin mo, di siya makakabangon?
Sige. Apakan mo ulit.
Ma'am, ganito…
Di ko siya tinuruang sumuko,
pero tinuruan ko siyang bumangon ulit.
Babangon siya lagi!
Sabihin mo 'to sa nanay mo.
Gagantihan ko siya sa ginawa niya sa anak ko.
May nanay rin siya!
-Ma'am… -Mama.
Eun-hye, sandali. Magpapaliwanag ako.
Bakit mo siya hinawakan?
Walang hiya ka.
Huwag mo siyang hahawakan. Okay?
Gusto mong mamatay?
Uy.
Ikaw iyong pumunta sa opisina.
Oo nga. Ako iyon, buwisit ka.
Pinaiinit mo ulo ko. Okay? Naiinis na ako sa 'yo.
Naiintindihan mo?
Ano'ng sinasabi mo?
Umalis ka rito, tarantado.
Umalis ka na. Pagsisisihan mo pag nakita pa kita.
-Teka-- -Buwisit!
-Naku! -Cho Eun-hye!
Tingin mo, papalampasin ko?
Ma, sandali lang.
I-post mo rin ito.
Ano?
Kuhanan mo ito at i-post mo rin.
Ano? Nawawala sa 'yo ang trabahong nakuha mo sa pagpapanggap,
kaya natatakot kang aagawin ko?
Di ako magnanakaw, kaya bakit ko gagawin?
Kaya kong suportahan ang sarili ko.
Bakit ang tapang mong pumunta rito?
-Teritoryo mo ba ito? -Oo.
Wala akong laban sa Seoul,
pero teritoryo ko ito.
Kaya mag-iingat ka.
Pag nagloko ka rito, pagsisisihan mo.
Kuha mo?
Tara na, Mama.
Ikaw.
Yari ka na sana kung di lang dahil kay Mama.
Lapitan mo pa ang kapatid ko, at…
Naku.
Bakit dinala mo 'to rito?
Ano'ng problema?
Di ko hahayaang may umapi sa mga anak ko.
Di ko hahayaang may magpahirap kay Sam-dal.
Hintayin mo lang.
Mama, ayos lang ba…
kung…
gusto ko siya?
Ano'ng problema?
Ano iyon?
Pinahihirapan ko rin si Sam-dal.
Aayusin ko muna ang sarili ko.
Diyos ko.
Ang galing ng mama mo.
Dalawang linggo silang mangangamoy dahil sa suka.
Sabihin mo pa.
Mainitin ang ulo ni Mama.
Ano? Mukhang masaya ka.
Dahil ba ipinaghiganti ka kay Eun-ju?
Hindi.
Masaya nga ako maghapon.
Natatakot akong isipin 'yon noong nasa Seoul pa ako.
Pero ngayong narito ako, noong nakita ko ang video,
ayos lang ako.
Bakit?
Alam mo ang feeling
na ikaw lang ang natira sa team habang nasa dodgeball?
'Yong pinalilibutan ka ng kalaban,
at nakatitig sila habang iniisip kung alin ang patatamaan sa akin.
Ganoon ako sa Seoul noon.
Pero…
nakita ko na ulit pagbalik ko sa Jeju.
Sa pagitan ng kalabang team,
kinakawayan ako ng team ko at sinasabing narito lang sila.
Ang team ko…
Noong ma-realize ko 'yon,
doon gumaan ang pakiramdam ko.
Proud ako sa 'yo, Sam-dal.
Sa ngayon, naiisip kong tama ang pagpunta ko rito.
Di ako makapaniwalang tinakot din sila ng iba.
Ano ang gagawin natin?
Naalala mo?
Parang kahapon lang noong bumalik kang bigo.
Pero tingnan mo ngayon.
Uy, hindi nga ako bigo.
Bumalik lang ako rito.
Tama ka.
Nakatulong ang video ni Bang Eun-ju.
Walang tinulong iyon.
Ano?
Iyong…
Iyong sinabi mo noong nakaraan.
Sinabi mong di ako mag-isa.
Puwes, ako siguro 'yong kumakaway sa gitna ng mga kaaway.
-Oo. -Tama.
Tama.
Paano kung pabalikin ka ng industriya,
babalik ka ba sa Seoul?
Hindi.
Di ko na gustong hanapin si Cho Sam-dal.
Ano na?
Kailangan kong gawin ang mga bagay bilang si Cho Sam-dal.
Anong bagay?
Bagay na hindi pa nagagawa ni Sam-dal.
Lahat.
Present arms.
Narito ka na.
Masarap ang baboy rito.
Kain na.
Ano na naman?
Ayaw ni Yong-pil sa HQ.
At di ko hawak ang transfer niya.
Dahil sa pagtutulungan natin,
ire-report na ako ng lokong 'yon sa HQ gawa ng pamimilit ko.
Siya ang loko ko.
Hindi sa 'yo.
Bakit pabago-bago kayo?
Ano'ng nangyayari?
Ayaw niya sa HQ at ayaw mo rin siya roon.
Ano naman?
Pero biglang gusto na niya.
At nagbago ulit.
Interesado siya noon?
-Kailan? -Hindi ko tanda. Noong nakaraan.
Pero di niya na ulit naisip 'yon.
Busy na siya ngayon.
Pareho lang ang trabaho ng forecasters.
Bakit abala siya?
Sandali, di mo alam?
Hindi ko dapat sabihin.
-Ano? -Dinidisiplina…
si Yong-pil.
Para saan?
Para saan ang disiplina?
Ano'ng ginawa niya?
Ano ito?
Magko-crochet ka ng scarf?
Di mo nakikilala?
Tingnan mo.
Yarn lang ito.
Hindi mo talaga maalala?
Hilahin mo.
Hihilahin ko?
Sige na.
Ito.
Sige, hilahin mo.
-Ito? -Oo, hila.
-Magtatagal tayo rito. -Sige na.
Hilahin mo.
-Ganito? -Sige. Bilisan mo.
-Ipagpapatuloy ko? -Oo, dalawang oras lang.
Ang tagal nito.
Bilisan mo.
'Yong buoy na floral pattern. Sa lider 'yon ng mga haenyeo.
Noong naaksidente siya,
umalis siya sa gitna ng trabaho,
kaya dinisiplina siya.
Ano'ng sabi mo?
Para kanino? Sa lider ng haenyeo?
Oo.
Napunta siya sa Weather Service division, at abala sa photographer.
Tama.
'Yong napiling photographer,
anak noong lider ng haenyeo.
Close siguro sila.
Sang-tae, saan ka pupunta?
Tapos na.
-Ayan. -Ano ito?
Tingnan mo.
Uy, Yong-pil. Gusto na kita. Ano'ng gagawin ko?
Ayos!
Gumana!
Nagawa ko!
Ayos!
Gumana!
Naalala mo na?
Nasa iyo pa rin ito?
Oo. Ano naman?
Binigay ko ito na scarf. Ano'ng nangyari?
Sinira mo siguro noong naghiwalay tayo, 'no?
Siyempre, sinira ko nga.
Kung ayaw mo, gawin mong scarf ulit.
Pero nalimutan ko na mag-crochet.
Gloves na lang?
Mas mahirap iyon.
Papa, anong ginagawa mo rito?
Ikaw…
Nagmakaawa ako.
Sinabi ko
na di ko kayang mawala ang anak ko.
Nagmakaawa ako noon.
Bakit ka bumalik?
Sa tingin mo ba, kaya kitang makita?
Nang may ganitong galit sa puso ko?
Hindi ko kayang mawala si Yong-pil.
Hindi ko rin kayang mawala ang anak ko.
Mr. Cho, pakiusap!
Sir--
Papa, ano'ng sinasabi mo?
Pinangako mo.
Bakit ka pa bumalik at sinira kami ng anak ko?
Bakit?
Sandali.
Papa, ano bang sinasabi mo?
Umalis ka na.
Bumalik ka na sa Seoul!
Papa!
WELCOME TO SAMDAL-RI
Ayoko nang mag-isang umiibig.
Walong taon ko 'yong ginawa. Ayoko na.
Di ako mananalo sa kanya.
Wag pag-usapan si Yong-pil.
Sa 'kin ka kaya makinig?
Narito ako para galitin ka.
Patuloy ko 'yong gagawin para maalagaan ka.
Pa, alam kong di ka pa nakaka-move on
mula nang mamatay si Mama.
Ma!
Ano ang ginagawa mo rito?
Saan siya nagpunta ngayon?
Sa Sagyemul? Ngayon?
Cho Sam-dal!
Tagapagsalin ng Subtitle: EMN