(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
เราลืมเหตุผลไม่ได้ก็จริง
แต่เราก้าวไปข้างหน้าได้
เรื่องราวดีๆ ของเรา
มีพลังกว่าเหตุผลที่เลิกกัน
ฉันรู้ว่า
ไม่ว่าเหตุผลที่เราเลิกกันจะเป็นอะไร
ฉันจะก้าวข้ามไปได้ทุกอย่าง
ตาน่ะมองทางสิ
ทำไม ไม่ชอบให้มองเหรอ
คือ…
นายทำฉันเขินหมดแล้ว มองไปข้างหน้าเลย
ปัดโธ่ มองไปข้างหน้าโน่นสิ
ทำไมล่ะ
ก็ที่ผ่านมาไม่ค่อยได้เห็นหน้าเธอ ฉันเลยอยากจะชดเชยไง
ฉันต้องจ้องเธอไม่หยุดแบบนี้ไปอีกสามปีเลยละ
เดี๋ยวก็สะดุดล้มหรอก อีตาบ้า
ไม่หรอก ไม่ต้องห่วง
ถึงจะสะดุด ฉันก็ไม่สน
ว่าแต่โชยงพิล ตอนขาขึ้นเรามาทางนี้เหรอ
อ้าว เราอยู่ตรงไหนล่ะเนี่ย
นี่
นายนี่มัน
เราอยู่…
นี่ไง
ถึงแล้ว
เธอโอเคไหม
ไม่โอเค
เออเนอะ ฉันเข้าใจ
เธอก็ต้องไม่โอเคอยู่แล้ว
ก็บอกให้มองทางไม่ใช่เหรอ
ก็อยากมองอยู่หรอก สาบานเลย แต่เข้าใจหน่อยสิ
จะให้ฉันมองอย่างอื่นได้ยังไง ในเมื่อเธออยู่ข้างฉัน
หยุดสวยบ้างได้ปะ
ฉันหลงเธอเพราะเธอสวยมากนี่แหละ
เสน่ห์เธอมันตรึงตาตรึงใจ
พูดอะไรของนาย
เอาละ ขึ้นรถได้ละ
คงหิวแล้ว ขึ้นไปเลย
ไปหาอะไรกินกัน
ขาฉันสั่นไปหมดแล้ว ปวดข้อเท้าด้วย
ไม่กินแล้ว ไม่หิว
แต่เหมือนท้องเธอจะหิวนะ
งั้นรีบไปดีกว่า ระวังเท้า
เดินหลงมาสองชั่วโมงแบบนี้ เป็นใครก็คงหิวเหมือนกัน
เราขึ้นเขาแค่ 15 นาที แต่ลงเขาตั้งสองชั่วโมงเลย
รู้แล้วน่า
- หิวก็กินเยอะๆ - นาย…
รู้แล้วน่า
อย่างน้อยเราก็ได้เดินเล่นกัน
ไม่มีกิมจิเหรอ
ไม่มี ถ้ามีก็ได้กินแล้วสิ
ไปขโมยมาดีไหม ให้ไอ้กยองแทจ่าย
- ไม่ต้อง - ไม่เอาเหรอ
จืดชืดไปหน่อยนะไม่มีกิมจิ
ก็รามยอนกับกิมจิเป็นของคู่กันนี่
นี่เป็นทางเดียวที่จะห้ามแม่คุณไม่ให้ดำน้ำได้
ให้ผมช่วยคุณเถอะนะ
พรุ่งนี้ 11 โมง
มีบรีฟชาวบ้านเรื่องสวนสนุกที่ซัมดัลลี
มาร่วมมือกันเถอะ
นั่นยาแม่หมดเลยเหรอ
ใช่
เยอะจัง
ฉันเจอชุดดำน้ำของแม่แล้ว
ชาฮายูลเอาไปซ่อน
ฮายูลเหรอ
คงได้ยินพวกป้าๆ คุยกัน
แกคงเป็นห่วงว่าแม่จะเจ็บตัวจากดำน้ำอีก
เลยเอาไปซ่อนไว้ข้างๆ เตียงในห้อง
เออ ซัมดัลอยู่บ้านไหม
ยังไม่กลับมาอีกเหรอ
โอเค
ซัมดัล กลับบ้านเถอะ เดี๋ยวฉันไป…
(ลัคกี้มาร์ท)
คุณโค
ไปสวนส้มมาเหรอ
- ใช่ ฉันไปเติมน้ำส้มสายชูมา - อ๋อ
เธอล่ะ ทำไมยังอยู่นี่อีก
ลืมมือถือไว้ที่ร้านน่ะ
งั้นหรอกเหรอ
ว่าแต่ เด็กๆ ยังอยู่ข้างในหรือเปล่า
ไม่รู้เหมือนกัน
ซัมดัลยังไม่กลับบ้านเหรอ
คงอยู่ที่กบดานแหละ ไปดูกัน
เอาละ
ฉันชอบลืมไว้ตรงนี้ตลอดเลย
ไฟยังเปิดอยู่นี่ คงยังอยู่นี่แหละ
ดื่มกันอีกแล้วเหรอ
ตั้งแต่ซัมดัลกลับมาก็ดื่มมันทุกวันเลย
ซัมดัล แม่เธอมาน่ะ
อุ๊ยตาย
ฉันรู้ว่าพวกเขาชอบกัน
แต่ก็ไม่ควรทำแบบนี้ต่อหน้าแม่เลย
ซัมดัล
ไม่เป็นไร
ฮะ
ปล่อยพวกเขา
ฮะ
คุณโค
ตายแล้ว คุณโค
ปล่อยซัมดัลนอนนั่นเลยเหรอ ไม่พากลับบ้านเหรอ
เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว แล้วเขาก็หลับอยู่ ทำไมฉันต้องแบกกลับ
เดี๋ยวตื่นแล้วก็คงกลับเอง
ไปก่อนนะ
(ตอน 12 ยินดีต้อนรับกลับบ้าน)
อุ้ย
โอ๊ย
- อะไรกันเนี่ย - เป็นไรหรือเปล่า
- แป๊บนะ อ้าว - มีอะไร
อะไรเนี่ย
เรานอนค้างที่นี่เหรอ ฮะ
ก็ใช่น่ะสิ
นี่
ทำไมไม่ปลุก มานอนข้างฉันทำไม
เดี๋ยวนะ นี่กี่โมงแล้ว
หกโมงเช้าครับ
จะบ้าตายรายวัน
แย่แล้ว
- ทำไงดี - อะไรล่ะเนี่ย
มีเรื่องอะไรกัน
เดี๋ยว คุณมันซู
ไม่ต้องสุภาพก็ได้ครับ พี่ซัมดัล
โอเค มันซู
เราแค่เผลอหลับ เข้าใจตรงกันนะ
อย่าคิดไปไกล แล้วรูดซิปปากเลยนะ
ครับ ผมจะรูดซิปปาก
ดี
พี่ยงพิล โอเคไหมครับ
- ซัมดัล - อุ๊ยตาย
สวัสดีค่ะ สบายดีนะคะ
ป้าสบายดี แต่ไม่รู้แม่เธอจะสบายดีด้วยไหมนะ
คะ
ป้าเข้าใจว่าสมัยนี้คนฮิตแต่งงานสายฟ้าแลบ
แต่ทำแบบนั้นต่อหน้าแม่เธอมันไม่ดีนะ
แม่มาเหรอคะ
ใช่
มีความรักมันก็เป็นเรื่องดี แต่ป้าว่าเธอควรไปขอโทษแม่เธอนะ
มานอนอยู่ข้างผู้ชายต่อหน้าแม่ได้ไง
คุณโคนี่ใจกว้างดีจริงๆ
ป้าคะ เราแค่เผลอหลับไป
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นค่ะ จริงๆ
หนูพูดจริงนะ
พวกเธอเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แปลกแล้ว
ป้า…
ฮึ่ย
ป้าเชียร์เธอสองคนอยู่นะ
ป้าก็
มีความรักไม่ได้เป็นบาป
กลับมาแล้วค่ะ
- โชซัมดัล - คะ
เพิ่งกลับบ้านเหรอ
ต่อไปกลับให้เร็วกว่านี้
แม่น่าจะปลุกหนูตอนไปหาหนูที่ที่กบดานสิ
ช่วงนี้หนูกับยงพิล ทำโปรเจกต์ด้วยกันเลยตะลอนไปทั่ว
แต่ขากลับเราเกิดหลงทาง
เราแค่กะจะนอนพักซะหน่อยเพราะเหนื่อยมาก
แต่เราเผลอหลับไป
ที่แม่เห็น…
ช่างมันเถอะ
พล่ามอะไรของแกก็ไม่รู้ แม่ฟังแล้วไม่เข้าใจ
แกเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ไม่ต้องมาอธิบายให้แม่ฟังว่าทำไมถึงอยู่กับเขา
แต่
นั่นยงพิลนะแม่
แล้วไงล่ะ
ยงพิลแล้วไง
แม่ แม่จะว่าอะไรไหม
ถ้าหนู…
ชอบเขา
คือ…
พี่ซังแท…
แปลกจัง สาบานว่ามันอยู่แถวนี้
บอกแล้วไงนี่ไม่ใช่ขยะ
ไปนะพ่อ
โธ่ พ่อ
ผมบอกแล้วนี่ว่ามันไม่ใช่ขยะ
(ลัคกี้มาร์ท)
นี่ครับ
ขอบใจ
เลขาโค
จินดัลจะมานี่ใช่ไหม
มาเนอะ
ต้องมาสิ
เซนส์บอกว่าจะมา
เซนส์ผมบอกว่าจะไม่มาครับ
คุณนี่มองโลกในแง่ร้าย
รู้ตัวไหม เลิกคิดอะไรร้ายๆ ตลอดเวลาได้แล้ว
จะเป็นเรื่องดีกับผมต่างหากล่ะครับถ้าเธอไม่มา
ถ้าท่านซีอีโอรู้เรื่องแผนสวนสนุกที่ซัมดัลลี…
ไม่อยากคิด
ผมชื่นชมความสามารถ ในการคาดการณ์วิกฤตของคุณนะ
เพราะงั้นลงมือทันที
แบบไม่ให้พ่อรู้
นี่
คุณโช
ทูนหัว คุณมาแล้ว
ดีใจจังที่คุณมา
อย่าเรียกฉันแบบนั้น
เกรงว่าเราคงจะได้เจอกันบ่อยขึ้น
แล้วถ้าเรียก
"ที่รัก" ล่ะ…
แบบนั้นก็ไม่ได้
แล้ว
"คุณจินดัล" หรือ "จินดัล" ดี
หรือว่า…
- "คนดี" ล่ะ… - ไอ้…
แล้วเหลืออะไรอีก
พอจะนึกออกไหม เลขาโค
- "นี่" เหรอ "คุณ" เหรอ - ก็ดี
ฉันจะใช้ "นี่" ส่วนคุณใช้ "คุณ" โอเคไหม
ผมจะใช้ "นี่"
ไม่สิ ผมจะใช้ "คุณ"
ส่วนคุณใช้ "นี่"
จะไปได้ยัง ไป
ฮะ
รอด้วย รถผมจอดอยู่โน่น
เราสัญญาว่าจะทำให้ดีกว่านี้ครับ
ครับ
ไม่ต้องห่วงครับ
หมายความว่าไงครับที่ว่า ผมให้งานคุณบังเพราะเหตุผลส่วนตัว
ผมรู้ว่าโปรเจกต์ของคุณโช ต้องการช่างภาพคนใหม่
โชอึนฮเยเหรอครับ
ผมบอกให้เขากลับมาไม่ได้หรอกครับ
คนลืมเหตุการณ์นั้นอะไรกันครับ นี่แค่สงบชั่วคราว
เขาจะกลับมาทำไม่ได้นะครับ
เสร็จยัง
- อืม - ไปกัน
งานนี้เจ้านายหวังไว้สูงเลย
เธอพร้อมนะ
อยู่ไหนล่ะเนี่ย
เห็นทัปเปอร์แวร์ที่ใส่กิมจิไหม
กิมจิเหรอ ไม่เห็นค่ะ
ยายคะ
ป้าซัมดัลเอาไปก่อนหน้านี้ค่ะ
ฮะ เอาไปทำไม
ไม่รู้ค่ะ
แต่กิมจิยังสดอยู่
เพราะงั้นป้าไม่น่าเอาไปฆ่าใคร
กังวลอะไรไม่ทราบ ก็แค่กิมจิ
ก็ไม่ใช่ว่าฉันห่อข้าวกล่อง หรือปักอะไรให้เขาซะหน่อย
ฉันก็แค่เอากิมจิของแม่ไปให้
ฉันก็จะกินด้วย กยองแทก็จะกิน อึนอูก็จะกิน
เราจะกินด้วยกัน
ทำตัวเป็นเด็กเกินไปไหมนะ
มันไม่มีความหมายอะไร
ก็แค่เอาอาหารมาแบ่งแค่นั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ร้อนจัง
ร้อนๆ
- โชซัมดัล - อุ๊ย
ทำอะไรอยู่ตรงนั้น
แล้วนายทำอะไรตรงนั้นน่ะ
กินต๊อกบกกีอยู่
มากินด้วยกันสิ อร่อยนะ
เอากิมจิมาทำไมเหรอ
ไม่มีเหตุผล
- อย่าบอกนะว่าเพราะเมื่อวาน… - อะไรของนาย
ฉันไม่ได้รีบแจ้นมานี่พร้อมกิมจิ เพราะนายอยากกินเมื่อคืนหรอกนะ
ก็แค่อย่างน้อยที่นี่ก็น่าจะมีกิมจิบ้าง
ฉันว่าเธอรีบแจ้นมานะ
นี่ ฉันไม่ได้รีบแจ้นมานะยะ ฉันไม่ใช่เด็กนะ
เมื่อวานฉันกินรามยอนไม่อร่อยเพราะไม่มีกิมจิไง
นี่ของฉันย่ะ
ฉันกินเอง
งั้นวันนี้เธอก็จะกินรามยอนอีกเหรอ
เปล่าซะหน่อย
พูดอะไรไม่รู้เรื่องเลย
ฉันไม่ได้บังคับให้เธอกิน แล้วเธอก็ไม่ได้อยากกิน
- มันยังไงกัน เอาทิ้งไปเลยไป - จะเอาทิ้งทำไม
ถ้างั้น…
นายก็กินซะสิ
หัวเราะอะไร
- อย่ามาหัวเราะใส่ฉันนะ - โอเค
ซัมดัล เมื่อวานฉันบอกแล้วไง ว่าให้หยุดสวยซะบ้าง
หยุดทำตัวน่ารักน่าหยิก
หรือคิดถึงคนอื่นขนาดนี้
เธอทำฉันตั้งตัวไม่ได้
พูดอะไร
งั้นฉันกินนะ
ไม่ต้องกินแล้ว
เอามาเถอะ จะกิน
ไม่ต้องมายิ้มเลย
ตีทำไมล่ะเนี่ย
- ซัมดัล… - ไง กยองแท
เป็นไรไป กยองแท
ยัยโง่เอ๊ย
ไปเจอมารผจญแบบไหนมาเนี่ย
- ฉันเหรอ หมายความว่าไง - มีอะไร
ซัมดัลเจออะไรมา
อะไร
นี่
โชอึนฮเย
นัง…
ตกใจหมด
มีอะไร
มีอะไรเหรอ ดูอะไร
อันนี้…
แม่ พี่เขา…
พี่คนไหน
จินดัลหรือซัมดัล
ช่างเถอะแม่
ไม่ใช่เรื่องที่แม่ต้องมาห่วงหรอก
เอามาให้แม่
ทำไมล่ะ บอกแล้วไงว่าเรื่องเล็ก
เอามา
มีบทความเขียนถึงซัมดัลอีกแล้วเหรอ
เอามาสิ
นี่
โชอึนฮเย
นัง…
แกกล้าดียังไงมาทำกับลูกสาวแสนขยันของฉัน
แกคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่มาจากไหน
แกคิดเหรอว่า ฉันจะปล่อยให้แกรอดไปได้ นังเด็กเลว
หา
ที่แกทำกับลูกฉัน ฉันจะให้แกชดใช้เป็นสองเท่า
ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร
ใคร
แกต้องพินาศย่อยยับ!
ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร
บอกมาสิ
แกคิดว่าแน่นักสินะ
(โชอึนฮเยโดนแม่ของผู้ช่วยตบสั่งสอน)
"แม่ของผู้ช่วย" เหรอ
นี่แม่ของบังอึนจูเหรอ
ค่ะ
แม่
แกไม่รอดแน่
ยัยคนนี้บ้าไปแล้ว
ถึงตบผู้หญิงตัวเล็กๆ ได้ลงคอ
หน็อยแน่ บังอึนจู
นังนั่นแหละตัวดี
มันจะต้องชดใช้
(สนามบินนานาชาติเชจู)
มีอะไรเหรอ
ตอนอยู่โรงพยาบาล เธออัดคลิปนี้ไว้นี่
โชอึนฮเย
นัง…
แล้วไง
เธอโพสต์เหรอ
อืม
มาโพสต์ทำไมตอนนี้
เบื่อๆ น่ะ
(ข่าวเชจู)
(โชซัมดัลได้รับเลือกเป็นช่างภาพ นิทรรศการภาพถ่ายสภาพอากาศเชจู)
มาลองฟังดูก่อนแล้วค่อยคัดค้าน
ตามนั้น
จินดัล
- จินดัล - หวัดดีค่ะ
เธอมาทำอะไรที่นี่
ถ้าแม่เธอรู้ล่ะ
คุณอาคะ
ฉันก็มาที่นี่ในฐานะผู้อาศัยของซัมดัลลี
ฉันคิดว่าถ้าที่นี่มีแลนด์มาร์กก็จะดีเหมือนกัน
แม่เธอเป็นหัวหน้าแฮนยอ
ถ้าเขารู้ว่าเธออยู่นี่ เขาโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงแน่
- เธอไปดีกว่า - รีบไปเลย
ใครสนล่ะถ้าแม่ฉันจะโมโห
- ระวังที่พูดด้วย - พูดมาได้ไง
คืองี้ ฉันยอมให้แม่โมโหฉันดีกว่า
แฮนยอจะดำน้ำไปตลอดไม่ได้
พวกอาก็เคยเรียนดำน้ำมาแล้ว
แต่ก็ไม่ได้ไปดำเพราะมันลำบากมาก
เรื่องนั้นมัน…
ก็จริง แต่…
นั่นแหละค่ะ มันเป็นงานที่หนักมาก
แต่จะไม่ต้องมีใครทำงานนั้นแล้ว ถ้าที่นี่มีสวนสนุก
จะปล่อยโอกาสแบบนี้ไปทำไมกันล่ะ
ต้องคิดให้รอบคอบสิคะ
ถ้ามีการก่อสร้างสวนสนุกเอเอสที่ซัมดัลลี
จะสร้างงานได้ประมาณ 10,000 ตำแหน่ง
นอกจากนี้ เราคาดการณ์ไว้ว่า สวนสนุกจะเป็นแหล่งท่องเที่ยวใหม่
ที่จะเป็นหน้าเป็นตาของซัมดัลลี
และจะช่วยฟื้นฟูเมืองนี้ให้กลับมาคึกคัก
เข้าประเด็นเลย
สวนสนุกจะมีอะไรบ้าง
ฉันต้องไปใส่ปุ๋ยสวนส้มอยู่นะ
รีบๆ พูดมาเลย
ครับ ดูสไลด์นี้นะครับ
อย่างแรก เรามีแผนจะทำให้ชายฝั่ง สว่างไสวด้วยการติดตั้งเลเซอร์
เป็นทางเดินเลียบชายฝั่งสำหรับตอนกลางคืน
สามทุ่มเราก็นอนกันแล้ว
มีเลเซอร์มันก็จะสว่างเกินสิ นอนไม่หลับกันพอดี
- จริง - พวกคุณยายคุณย่าไม่ได้นอนกันแน่
- จริง - ไม่ได้นอนแน่
เราเจรจาเรื่องรายละเอียด แล้วปรับความสว่างของแสงกันอีกทีได้ครับ
หมายความว่าไง ทำไมต้องมีไฟตอนกลางคืนด้วย
- มันจะสว่างเกิน - บ้าบอจริงๆ
ล้อกันเล่นหรือไง
ปิดไฟ
ถ้าเวลานอนคนที่นี่คือสามทุ่ม เราก็ปิดไฟตอนสามทุ่ม
ยังไงก็ไม่มีใครมาเดินเล่นตอนกลางคืนอยู่แล้ว
มันเป็นแหล่งท่องเที่ยวตอนกลางคืน จะให้ปิดไฟตอนสามทุ่มไม่ได้นะครับ
งั้นไม่เอากลางคืน เปลี่ยนให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวตอนกลางวัน
ครับ
งั้นเราจะหารือกันภายในอีกที
แหล่งท่องเที่ยวที่สองคือซาฟารีเวิลด์ครับ
จะมีสัตว์ประมาณ 50 สายพันธุ์
- รวมถึงสัตว์ป่า อย่างเช่น สิงโต… - สัตว์ป่าเหรอ
จะบ้าหรือไง
ฉันเคยเห็นข่าวที่มันหนีออกมา แล้วเข้ามาในหมู่บ้าน
จะให้เราอยู่อย่างหวาดกลัวเหรอ
- พูดถูก - อยู่ไม่ได้แน่
เพราะแบบนี้ไงครับ เราถึงจะจ้างคนดูแลสวนสัตว์มืออาชีพ
ที่จะผลัดเวรกันทำงานตลอด 24 ชั่วโมง
ทุกครั้งที่หมูหมู่บ้านข้างๆ มาที่นี่ มันทำไร่นาเราเยินหมด
- แล้วจะเอาสัตว์ป่ามาเนี่ยนะ - นั่นสิ
เห็นด้วย
ไม่มีสัตว์ป่า
- ประธาน - ไม่ต้องเอามา
มันอันตรายเกินไป
ทำไมจะต้องเอาสัตว์ป่ามาขังไว้ด้วย
ประธาน
ซาฟารีที่ไหนบ้างไม่มีสัตว์ป่า
โง่จริงๆ
อยากจะสร้างสวนสนุกจริงๆ ไหมเนี่ย
อะไรก็เอาออกหมด
เอาละค่ะ ทุกคน ฟังทางนี้
ถ้าไฟหันไปทางทะเล มันก็จะไม่สว่างเกินไป
จะไม่ได้สว่างอะไรขนาดนั้น
เอาจริงๆ ตอนกลางคืนหมู่บ้านนี้ก็มืดไปหน่อย
- ก็จริง - สองปีก่อนหรือเปล่านะ
ที่ร้านคนดังซังโดโดนปล้นตอนกลางคืน
มีกล้องวงจรปิดไปก็ไลฟ์บอย
ยังไงตำรวจก็หาตัวคนร้ายไม่ได้เพราะมืดเกิน
ก็จริงนะ
- ตรงนั้นมืดเกิน - ถูกต้อง
แล้วเรื่องสัตว์ป่า เหตุการณ์สัตว์ป่าหลุด ที่เห็นในข่าวก็พบได้ไม่บ่อย
ถ้ามันมาหมู่บ้านเราจริง เรียกฉันเลย
เดี๋ยวเจ๊จับเอง
ทุกคนก็รู้ว่าฉันแข็งแรงขนาดไหน ใช่ไหมคะ เจ๊จับให้
นี่
คุณควรเสนอทางออกให้กับปัญหา ไม่ใช่ตัดทุกอย่างออกหมด
ใครอยู่เบื้องหลังโปรเจกต์นี้
พ่อผม…
หมายถึงซีอีโอน่ะ
ถูกต้อง ซีอีโอ
คิดเหรอว่าเขาจะอนุมัติซาฟารีที่ไม่มีสัตว์ป่า
แค่ย้ายมาซัมดัลลีนี่คุณก็มีแววจะโดนหยุมหัวแล้ว
ยิ้มทำไม
คือ…
เห็นคุณพยายามช่วยผมแบบนี้ มันทำให้ผมคิดถึงวันเก่าๆ
ที่รัก เมื่อก่อนคุณจะอยู่ข้างๆ ผม คอยแนะนำผมทุกอย่าง
ไม่ให้ผมโดนพ่อดุ ต่อให้ผมจะสมควรโดนก็ตามที
เดี๋ยวนี้พ่อดุผมตลอดเลย
อย่าเรียกฉันว่า "ที่รัก" ให้เรียก "นี่"
อ้อ
โชอึนฮเย
(โชอึนฮเยโดนแม่ของผู้ช่วยตบสั่งสอน)
แกกล้าดียังไงมาทำกับลูกสาวแสนขยันของฉัน
โชซัมดัล เธอโดนทุบตีมาเหรอ
พี่ใจเย็น
ไม่เป็นไร ไม่ต้องไปสนใจ
แม่รู้แล้วเหรอ
ยัยแฮดัลจะบอกแม่ทำไมล่ะเนี่ย
ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
โอเคนะ
แค่นี้นะ
ให้ตายเถอะ
ทำไมต้องมาเป็นเรื่องเอาตอนนี้
เหลือจะเชื่อ
เธอไม่โอเค
ฮะ
เรื่องพวกนั้นมันเป็นอดีตไปแล้ว
เป็นอดีตแล้วไง เธอก็ยังโดนแม่ยัยนั่นตบอยู่ดี
ทำไมจะต้องไปที่นั่นเองด้วย อันตรายจะตาย
เธอไม่รู้ว่าจะไปเจอใครบ้าง น่าจะพาคนไปด้วยสิ
จะให้เอาใครไปได้ยังไง
พี่จินดัลไปก็คงไปโวยวายเปล่าๆ
พาพวกผู้ช่วยฉันไปด้วยก็คงน่าอาย
แต่ทำไมปล่อยให้เขาตบเธอล่ะ
เธอบริสุทธิ์นะ
ทำไมยอมให้คนแปลกหน้าทุบตีได้
สู้กลับสิ
ก็ตอนนั้นสมองฉันแบลงค์ไปหมด
มาคิดดูตอนนี้
ฉันก็เสียดายที่ไม่ได้สู้กลับ แล้วปล่อยให้เขาตบฉันเอาๆ
นี่ฉันก็เพิ่งเคยเจออะไรแบบนี้ครั้งแรก
เพราะงั้นเลิกว่าฉันโง่ที่ปล่อยให้เขาตบ
หรือว่าฉันน่าจะทำงั้นงี้สักทีเถอะ
เลิกพูดเถอะนะ ยงพิล
ก็มันทำให้ฉันโมโหมาก
เธออยู่ตัวคนเดียวตอนที่เกิดเรื่อง
เธอเก็บกดไว้ ร้องไห้คนเดียว แล้วมันก็…
โลกนี้เราก็อยู่ตัวคนเดียวกันหมดนั่นแหละ
เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
เธอมีพ่อแม่ มีพี่น้อง มีเพื่อนๆ
เธอมีฉัน
ฉันก็อยู่ตรงนี้
เธอก็มีฉันแล้วไง
เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
เพราะฉะนั้นตั้งแต่นี้ไป
อย่าทนกับทุกอย่างคนเดียว อย่าเก็บกดอารมณ์ไว้แล้วร้องไห้คนเดียวอีก
เข้าใจไหม
มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ขนาดนั้นสักหน่อยที่ฉันตัวคนเดียว…
ตอบมาสิ เข้าใจไหม
อืม เข้าใจแล้ว
ทำไมไม่บอกเราว่าแม่นังนั่นตบเธอ
ปล่อยให้มันทุบตีทำไม
ถ้าพี่จะไปโรงพยาบาล ทำไมถึงไม่พาเราไปด้วยล่ะ
พวกมันจะต้องชดใช้
กล้าดียังไงมาทำร้ายเธอแบบนี้
ไม่รู้ใครโพสต์คลิป แต่ตั้งใจโพสต์แน่ๆ เลย
เธอยังจะ…
เรื่องกำลังจะซาอยู่แล้วแท้ๆ แต่ตอนนี้คนกลับมาพูดถึงพี่อีก
ดูนี่สิ
ไม่มีอะไรน่าซึ้งใจไปกว่าความรักของแม่
- ภาพที่ชื่นใจที่สุดของปี 2023 - ชอบมาก
สมควรโดนแล้วที่รังแกลูกคนอื่น
โอ้โฮ
พวกบ้า…
แม่
ขอเบอร์แม่ยัยนั่นหน่อย
โธ่แม่ ช่างมันเถอะ
เอามาเดี๋ยวนี้
ถ้าไม่มี ก็เอาเบอร์บังอึนจูมา
แต่…
- ปล่อยให้มันตบแกทำไม - แม่
ปล่อยให้ทำทำไม
แม่
ทำไมทำตัวเหมือนคนโง่ ทั้งที่แกไม่ได้ทำอะไรผิด
แม่ ขอละ
ฉันไม่ได้ปล่อยให้แกไปโซล เพื่อจะให้คนอื่นทำกับแกแบบนี้
เอาเบอร์มันมา
ฉันจะทำแบบเดียวกันกับมัน
หนูไม่เป็นไร แม่
- เป็นสิ - แม่
- จะไม่เป็นไรได้ไง - แม่ พอแล้ว
คุณพระ…
นี่
นี่เหรอรายงานสถานที่
มีแต่แหล่งท่องเที่ยว ไม่ก็ที่ที่ช่างภาพคนอื่นไปกันมาหมดแล้ว
ฉันไม่ได้กำลังตามหาที่ที่รู้จักอยู่แล้ว ฉันอยากได้ที่ลับเฉพาะ
ฉันทนสวะพรรค์นี้ไม่ไหวแล้ว
เดี๋ยว…
อย่างน้อยก็ต้องมีคอนเซ็ปต์ก่อน เราถึงจะหาที่ถ่ายที่เหมาะสมได้
นี่เธอบ้าไปแล้วเหรอ
ถึงโชอึนฮเยจะมีเรื่องใช้อำนาจกดขี่ เธอก็เคยทำงานกับเขา
ฉันทนเธอมาตลอด เพราะคิดว่าจะได้เรียนรู้อะไรบ้าง
แต่เธอดันอ่อนด้อยกว่าฉันซะอีก
เธอไม่มีคอนเซ็ปต์ใช่ไหมล่ะ
ถึงได้มาลงที่เราแบบนี้
นี่ เราไปกันเถอะ
ทำอะไรน่ะ จะไปไหนไม่ได้นะ
เราเป็นผู้ช่วย ไม่ใช่คนใช้ของคุณสักหน่อย
ต่อไปก็ถือกระเป๋าเองนะ
ไปเถอะ
- จะไปไหนกันน่ะ - นี่
นี่!
นางไม่ได้เรียนรู้อะไรจากโชอึนฮเยเลย
เดี๋ยวสิ ขอเวลาผมแก้ปัญหาก่อน
กลับไปพักก่อน แล้วผมจะ…
ให้ตายเถอะ
เธอปล่อยพวกเขากลับแบบนี้ไม่ได้นะ
แล้วเรื่องถ่ายรูปในสถานที่จริงล่ะ เราต้องมีผู้ช่วยนะ
นังโชอึนฮเย
นังพวกนั้นกล้าดียังไงพูดถึงมัน
อึนจู…
อึนจู
เดือนนี้เราเปลี่ยนผู้ช่วยมาสามครั้งแล้วนะ
ถ้าโปรเจกต์นี้ล้มเหลว ฉันเองก็จะโดนไล่ออก
ทีมงานจะมาอาทิตย์หน้าแล้ว แต่เธอยังไม่มีคอนเซ็ปต์เลย
พรุ่งนี้เราจะไปถ่ายที่ไหนล่ะ คอนเซ็ปต์ยังไม่มีเลย
เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
เธอมีพ่อแม่ มีพี่น้อง มีเพื่อนๆ
เธอมีฉัน
ฉันก็อยู่ตรงนี้
แม่
เจ็บไหม
ตอนนั้นแกอยู่คนเดียวคงตกใจมากสินะ
ก็เจ็บค่ะ
ตกใจมาก
กลัวด้วย
ตอนนั้นหนูรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวในโลก
ไม่มีใครให้พึ่งพา
หนูกลัว
แม่ไม่น่าปล่อยให้แกไปแผ่นดินใหญ่เลย
แม่
หนูยังพูดไม่จบเลย
ใช่ หนูกลัว ตอนนั้นน่ะกลัว
แต่ตอนนี้หนูไม่เป็นไรแล้ว
ตอนนี้หนูมีแม่อยู่ด้วยแล้ว อยู่ข้างๆ เลย
แม่เลิกโมโหได้แล้ว
ทำบรรยากาศในบ้าน อึมครึมไปหมดแล้วเนี่ย คุณโคมีจา
เอางั้นก็ได้
(ตู้ยามตำรวจซัมดัล)
ดูสิ
ทำร้ายร่างกายชัดๆ
กลางวันแสกๆ เลย
ทำร้ายในที่สาธารณะเลย
"สั่งสอน" บ้าบออะไร ทำร้ายร่างกายชัดๆ เห็นไหม
ใช่ ฟ้องข้อหาทำร้ายร่างกายได้เลย
คนโพสต์ตั้งใจโพสต์ให้เสียชื่อเสียงแน่นอน
ไม่เบลอหน้าซัมดัลเลยด้วย
จริง ทำไมไม่เบลอหน้า แบบนี้มันละเมิดความเป็นส่วนตัวเต็มๆ
ปัดโธ่
- ก็ฟ้องได้หมดนั่นแหละ - อืม
ก็ไม่อยากพูดแบบนี้หรอกนะ
แต่เห็นแก่พี่ซัมดัล ผมว่าอย่าทำอะไรจะดีกว่า
- ทำไมล่ะ - ทำไมล่ะ
ก็ตอนนี้กระแสสังคมกำลังต่อต้านเขาอยู่
พวกพี่ก็รู้ดีนี่
ตอนนี้เรื่องมันซาลง พี่ซัมดัลถึงหายใจหายคอคล่องขึ้นบ้าง
ก็ใช่ไง เรื่องมันซาไปแล้ว แต่ดันมามีเรื่องนี้โผล่ขึ้นมาอีกเนี่ย
- ซังบง - อะไร
มาทำอะไรกันที่นี่
เขาเรียกอะไรนะ เราอยากแจ้งความทำร้ายร่างกายน่ะ
(ตำรวจ)
ให้ตายเถอะ ไอ้ชอนชุงกิ กับยัยบังอึนจูมันร้ายกาจจัดๆ
ตอนนั้นเราน่าจะตื้บพวกมันเนอะ ไอ้ยงพิล
เห็นด้วยสุดๆ บ้าจริง
- เจอไอ้พวกนั้นด้วยเหรอ - ใช่ ตอนที่เราไปโซล
งั้นกลับเข้าไปร่างภาพคนร้ายเลย นายด้วยยงพิล
นี่ ในเน็ตก็มีรูปยัยอึนจูเต็มไปหมดเหอะ
อ้าวเหรอ
โลมาทรมานอยู่ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
ปกป้องโลมาด้วยครับ
(พิพิธภัณฑ์สัตว์ทะเล)
อ้าวหนู ฮายูล
ปล่อยโลมาคืนสู่ทะเลเถอะนะครับ
(ปลดปล่อยโลมา)
ชาฮายูล หนูจะยืนอยู่อย่างนี้จริงๆ เหรอ
ค่ะ อย่างที่คุณลุงคนนี้เคยบอกว่าดูโลมาก็สนุกดี
แต่ที่สำคัญกว่าคือเราต้องปกป้องโลมาด้วย
ก็ไม่ไง ฮายูลดูเหมือนจะชอบโลมามาก
ผมเลยสอนวิธีดูแลโลมาที่ถูกต้องให้ก็แค่นั้นเอง
คุณลุงคะ
จริงหรือเปล่าคะที่โลมา ที่อยู่ในพื้นที่จำกัดมีอายุขัยสั้นลง
อืม โลมามีอายุได้ถึง 40 ปีในทะเล
แต่หลายตัวที่อยู่ในพื้นที่จำกัดมีอายุแค่สี่ปี
ทำไมเหรอคะ
หนูจะรู้สึกยังไงล่ะถ้าติดอยู่ในห้องเล็กๆ
หนูคงเครียดมาก
ใช่ไหมล่ะ
โลมาเกิดมาเพื่ออยู่ในทะเลกว้าง
พอต้องไปอยู่ในตู้ปลาเล็กๆ มันย่อมเครียด
อ๋อ
ความเครียดนี่เป็นต้นเหตุ ของความเจ็บป่วยจริงๆ เลย
หนูนี่ความรู้เยอะนะ ฮายูล
หนูฉลาดมาก
ว่าแต่ คุณลุงคะ
ใครทำป้ายพวกนี้คะ
ป้ายนี่เหรอ อาสาสมัครที่ศูนย์โลมาเป็นคนทำ
อยากไปเที่ยวดูศูนย์ไหม
อยากค่ะ
นี่
ทำไมต้องตกลงไปศูนย์โลมากับเขาด้วย
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เขาไม่ใช่คนแปลกหน้า
ตกลง
คุณเป็นประธานใช่ไหมคะ
งั้นคุณคงยุ่งมากเลยสิ จริงๆ ไม่ต้องพาเราไป…
มันเป็นหน้าที่ผมอยู่แล้ว
ตอนเจอกันที่บาร์ เราตกลงกันแล้ว ไม่ใช่เหรอว่าจะคุยแบบเป็นกันเอง
อะไร ฉันไปตกลงตอนไหน
ฉันจะคุยเป็นกันเองกับท่านประธานได้ไงกันล่ะ
บ้าแล้ว เราไม่ใช่เพื่อนกันซะหน่อย
ไม่จริงนะ ไม่จริง
คุณลุงคะ ทำไมคุณลุงกลายมาเป็นพ่อของนัมชุนคะ
ลุงเหรอ
เพราะถ้าลุงไม่เป็น
ก็จะไม่มีใครในโลกนี้ปกป้องนัมชุนไงล่ะ
(ศูนย์โลมาเชจู)
ที่นี่ดูอบอุ่นดีจังเนอะ
ไหนบอกจะไม่คุยเป็นกันเอง
ฉันแค่พูดไปแบบนั้น เพราะคุณพูดเรื่องที่เราไปบาร์ต่อหน้าฮายูล
ที่นี่เคยถูกทิ้งร้าง
ผมใช้เวลาหนึ่งปีเต็ม ทำความสะอาดกับซ่อมแซมทุกอย่าง
คุณทำได้ดีมาก
ดูไม่รู้เลยว่าเคยถูกทิ้งร้าง
ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้สำหรับคนเป็นพ่อ
ก็ผมเป็นพ่อนัมชุนนี่นา
อ้อ
คุณเจอนัมชุนครั้งแรกเมื่อไหร่ แล้วเจอกันได้ยังไงเหรอ
ตอนอายุ 21 ผมทำงานพาร์ตไทม์ ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
หาเงินไปแบ็กแพ็กทั่วยุโรป
ตอนนั้นแหละที่เราได้เจอกัน
หมายความว่าตอนนั้นนัมชุนถูกจับไปขังเหรอ
อืม
แล้วจากนั้นวันหนึ่ง มันก็หยุดกินอาหาร
และเริ่มเอาตัวกระแทกกำแพง ทุกครั้งที่ผมเข้าไปทำความสะอาด
ทีแรกผมนึกว่ามันแค่เล่น
แต่ไม่นานผมก็รู้ความจริง ว่ามันพยายามจะจบชีวิตตัวเอง
อะไรนะ โลมาทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ
อืม มันเรียกว่าการเกยตื้น ในต่างประเทศก็มีให้เห็นอยู่บ่อยๆ
เป็นตอนที่โลมาตัดสินใจ จบชีวิตตัวเองเพราะเครียด
ตอนนั้นมันท้องโอรยง
โลมาที่เกิดในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ มักจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน
ผมว่านัมชุนรู้เรื่องนี้ดี
มันเลยอยากตายไปพร้อมกับลูก แทนที่จะอยู่แบบถูกจำกัดอิสระสินะ
อืม
แล้วผมก็คิดได้ว่าผมเป็นคนเดียวที่ปกป้องมันได้
อืม
ฉันเข้าใจความรู้สึกคุณนะ
ไม่เอา
นี่ลูกหนูนะ ทำไมหนูจะต้องทำแบบนั้นด้วย
ลูกอายุ 21 เอง
เขาจะเป็นเด็กไม่มีพ่อ แล้วลูกจะเลี้ยงลูกคนเดียวยังไง
- เราจะเลี้ยงเอง - ก็เพราะงั้นไง
เพราะเขาไม่มีพ่อ
อย่างน้อยก็ควรมีแม่อยู่ข้างๆ
พ่อแม่ไม่ใช่แม่ของลูกหนูสักหน่อย
ถ้าหนูกับลูกจมน้ำ
พ่อกับแม่ก็คงจะช่วยหนูก่อน
ในโลกนี้ไม่มีใครพร้อม จะปกป้องเขามากกว่าหนูแล้ว
ใครจะปกป้องเขาถ้าไม่ใช่หนู
ฮายูลน่ะ
ครั้งก่อนเขานั่งร้องไห้อยู่ริมทะเล
ผมไม่เคยเห็นเด็กเก้าขวบ ที่ความคิดลึกซึ้งขนาดนี้เลย
เขา…
เขาร้องไห้เหรอ ร้องไห้ทำไม
แม่คุณเป็นหัวหน้ากลุ่มแฮนยอไม่ใช่เหรอ
ผมบังเอิญเจอฮายูลตอนที่แม่คุณประสบอุบัติเหตุ
เขาร้องไห้เพราะเขาไม่รู้ว่า ถ้าคุณยายตาย ใครจะปกป้องแม่เขา
ฮะ
ถ้าทะเลพรากยายหนูไปล่ะ
แม่หนูจะทำยังไง
เขาช่างคิดมากเลย
นี่ ร้องไห้ทำไม
ฮายูล
แม่ร้องไห้ทำไม
มีคนทำให้แม่ร้องไห้เหรอ
เพราะแบบนี้เหรอ หนูถึงเอาชุดดำน้ำยายไปซ่อน
เพราะหนูกลัวว่า
จะไม่มีใครปกป้องแม่ถ้ายายเป็นอะไรไป
หนูจะห่วงเรื่องแบบนี้ไปทำไม
หนูควรห่วงแค่ว่าจะเล่นเกมอะไร
พรุ่งนี้จะกินอะไรดี
ก็หนูยังเด็กเกินไปที่จะปกป้องแม่นี่
แม่ไม่ต้องการให้คนอื่นมาปกป้องหรอก
แม่ต่างหากที่มีคนให้ปกป้อง
แม่มีหนูอยู่
ต่อให้ไม่มีใครมาปกป้องแม่
แม่ก็เข้มแข็งกว่าคนอื่นสิบเท่าแล้ว
คนที่มีคนอื่นให้ปกป้องมักจะเข้มแข็งกว่ามากเสมอ
ฮายูล
หนูไม่ควรมาห่วงเรื่องพวกนี้
แม่ไม่อยากให้หนูมาห่วงเรื่องพวกนี้
แม่ ไอ้นี่มัน…
จริงๆ เลย หนู…
นี่
แกไปฟังนำเสนอแผนสร้างสวนสนุกมาเหรอ
เปล่านะ
หนูจะไปทำไมล่ะ
โชซัมดัล ออกมาเร็วๆ
เออๆ ไปแล้วๆ
บอกให้ตานั่นกลับไปทำที่นัมดัลลีซะ
แม่พูดเรื่องอะไรนะ
อี๋ เหม็นจัง
กลิ่นเกินจะทน
โอ๊ยตาย
- ทำไมเรายังทำอยู่อีก - หยะแหยง
นี่อะไร
บ้านนอกของจริงเลย
นึกว่าเราจะสำรวจสถานที่กัน เรามาที่นี่ทำไม
นี่บ้านเกิดโชอึนฮเยนะ
รู้ได้ไง
ฉันเป็นแฟนเก่าเขานะ ฉันรู้ว่าโชอึนฮเยมีชื่อจริงว่าโชซัมดัล
เวลายัยนั่นเมา เขาจะพูดตลอด ว่าจะไม่มีทางกลับมาซัมดัลลีอีก
เราต้องรีบหาจุดถ่ายรูปสิ จะมาที่นี่ทำไม
ที่เรามาก็เพราะแบบนั้นแหละ
เธอจะเลือกสถานที่ถ่ายรูปที่นี่เหรอ
อืม
ไม่คิดเหรอว่าต้องมีจุดถ่ายรูปแนวเรโทรดีๆ ที่ยังไม่มีใครค้นพบอยู่เยอะแน่
คุณโช คอนเซ็ปต์เรโทรสุดยอดมากเลยค่ะ
- ใช้ได้เลยใช่ไหม - สุดๆ ค่ะ
ไหนๆ สถานที่ต้องเป็นชนบทอยู่แล้ว งั้นเอาเป็นบ้านเกิดคุณไหมคะ เกาะเชจูไง
บ้านเกิดฉันก็มีจุดลับเด็ดๆ ที่เข้าแนวเรโทรอยู่หรอก
แต่ฉันไม่อยากไปเนี่ยสิ
นี่ ถ้าเธอบังเอิญเจอเขาล่ะ
มันเกลียดบ้านเกิดจะตาย
ถึงหน้าที่การงานดับมันก็คงไม่กลับมา
จอดตรงไหนก็ได้
ไปเดินสำรวจดูสถานที่กัน
ชักจะไปกันใหญ่แล้วสิ
(เผยสาเหตุที่บังแฉโช: "ฉันอยากให้เคารพกันบ้าง")
ดูหน้าสิ ร้ายมากๆ
ส่วนแกก็ขี้เหร่มาก
ทำไมต้องบูลลี่ผมด้วย
แม่ดูนี่สิ
นี่ไงบังอึนจู คนที่ทรมานซัมดัล
นังเด็กนี่มันมารร้าย
- จะหยิกทำไมล่ะเนี่ย - ส่งต่อให้มันด้วย
จะส่งต่อยังไงล่ะ
- หวัดดีจ้ะ - หวัดดีครับ
ร้อนจัง
เอ๊ะ
ไม่น่าใช่นะ
ใช่จริงๆ
กยองแท…
วังกยองแท ออกมา เร็วๆ
ฉันเพิ่งถ่ายมาไม่นาน
อืม
ก็เหมือนอยู่นะ
ดูดีๆ สิ
แม่ว่าดูต่างจากในรูปนิดหน่อย
ผู้หญิงจากโซลก็หน้าเหมือนกันหมดเลย
มิน่าแกถึงยังโสด
ทรงผม…
- อึนอู มาดูเร็ว - มาๆ
ว่าแต่มันจะมาที่นี่ทำไม
นั่นสิ
มันไม่มีทางอยากเข้าถ้ำเสือเองแน่ๆ
อาจจะมาหาเรื่องให้ซัมดัลเพิ่มก็ได้
- ฮะ - นัง…
- นี่ โทรหาซังโดยัง - อืม
ค่อยเผชิญหน้าตอนที่เรามั่นใจแล้ว
- โอเค - ได้
เบาเสียงหน่อย
แม่ สลับกัน
- ไปกันเถอะ - อืม
ไปแล้วๆ เอาไงต่อ
- เอาไงต่อ - เอาไงต่อดี
เฮ้ย ชอนชุงกิ บังอึนจู
- ไอ้คนที่กระชากคอเสื้อฉันนี่หว่า - ใช่จริงๆ
- กล้าเข้าถ้ำเสือจริงสินะ - หือ
- กล้าดียังไงมาเหยียบที่นี่ - แกคือไอ้หมอนั่นสินะ
แกสองคนกล้าดียังไงมาที่นี่
- คนพวกนี้เป็นใคร - มีอะไรกันเหรอครับ
"มีอะไร" งั้นเหรอ กล้าจะถาม
แล้วแกล่ะ
ทำอะไรซัมดัลของพวกเราไว้บ้าง
นี่ บังอึนจู
แม่แกที่ตบตียัยหนูซัมดัลของพวกเราอยู่ไหน
บอกแล้วไงว่าให้ไสหัวไปให้ไกลๆ
ทนไม่ไหวแล้วนะเว้ย
นี่
หนีเร็ว
จับมันไว้
- จับมัน - เฮ้ย
- หยุดนะ - กลับมานี่เดี๋ยวนี้
บ้าจริง
ว่าไง
ยัยบังอึนจูกับไอ้ชอนชุงกิมาที่นี่
พวกนั้นมาทำไม
ไม่รู้ มันเพิ่งหนีไป
ไม่รู้พวกมันมีแผนอะไร รีบไปหาซัมดัลเดี๋ยวนี้เลย
รู้ละๆ
ซัมดัล อยู่ไหน
เหรอ
อยู่ตรงนั้นนะ อย่าไปไหน
กำลังไปหา
อะไรของเขา
โอ๊ย น้ำส้มสายชูเหม็นมาก ปวดหัวจี๊ดเลย
น้ำส้มสายชูต้องกลิ่นฉุนๆ แบบนี้แหละ ถึงจะช่วยไล่นกไปได้
ก็ถูกของแม่
ไม่มีอะไรได้ผลไปกว่าน้ำส้มสายชูแล้ว
อืม อยู่สวนส้ม
มีอะไร
กำลังเติมน้ำส้มสายชูอยู่
ได้
เนี่ย ทำไมเราต้องมาบ้านเกิดช่างภาพโชด้วย
- วิ่งหนีทำไม เราไม่ได้ทำอะไรผิด - นี่ บังอึนจู
ไม่เห็นหน้าคนพวกนั้นเหรอ
มันช่วยกันปกป้องซัมดัล แถมยังขู่จะฆ่าเราอีก
แม่ เสร็จแล้วนะ ไปกันได้แล้ว
แม่
แม่ กินส้มหน่อยสิ
ฉันว่านะ มาถึงจุดนี้แล้ว เธอหมกมุ่นกับช่างภาพโชชัดๆ
ทั้งเอาคลิปเก่ามาโพสต์ ทั้งถ่อมาบ้านเกิดเขาอีก
- เรื่องอุตส่าห์เงียบไปหมดแล้ว - ทำไม
อยากยกโปรเจกต์ฉันให้มัน จนทนแทบไม่ไหวแล้วเหรอ
เดี๋ยวนะ
เธอโพสต์คลิปนั้นเพราะมีคนถามอยากจะทำงาน
กับเขาอีกงั้นเหรอ
จะเอามันกลับมา ทั้งที่มันทำกับฉันแบบนั้นเนี่ยนะ
ฉันก็แค่เหยียบมันให้จมดิน มันจะได้ไม่ต้องผุดต้องเกิด
คิดว่าลูกสาวฉันเป็นแมลงสาบเหรอ
อะไรนะครับ
ทำอะไร
กลิ่นอะไรเนี่ย
- แม่ - แม่
อะไร…
- นั่นอึนจู - ทำไมกลิ่นแรงงี้
นั่นบังอึนจู
บ้าเอ๊ย กลิ่นอะไรเนี่ย
ป้าเป็นบ้าไปแล้วเหรอ
พวกเธอมาทำอะไรที่นี่
คือ…
ใช่
ฉันบ้าไปแล้ว
มีแม่ที่ไหนบ้างจะไม่บ้า ถ้ารู้ว่าลูกสาวตัวเองเจออะไรมา
แม่ทุกคนก็เหมือนกันหมด
ฉันเข้าใจว่าแม่แกโมโห กับเรื่องที่ลูกสาวตัวเองต้องเจอ
แต่เมื่อกี้แกพูดว่าไงนะ
จะทำให้ลูกฉันไม่มีวันได้ผุดได้เกิดเหรอ
ฉันได้ยินมาว่าแกกุเรื่อง ที่โดนกระทำขึ้นมาเองหมดทุกอย่าง
ฉันได้ยินแกปฏิเสธมันเอง
แกทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
แกโกหกทำไม
- แม่ แต่แม่ก็ไม่ควรไปสาด… - คิดว่าลูกฉันล้มแล้วลุกไม่เป็นเหรอ
ลองเหยียบย่ำลูกฉันอีกสิ
คุณแม่ครับ พอ…
ฉันไม่เคยสอนวิธีล้มให้ลูก
แต่ฉันสอนให้ลูกรู้จักวิธีลุกขึ้นสู้ใหม่
ไม่ว่าจะกี่ครั้ง ลูกฉันก็จะลุกขึ้นมาได้
ไปบอกแม่แกนะ
ว่าสิ่งที่แม่แกทำกับลูกฉัน ฉันเอาคืนแน่
ลูกฉันก็มีแม่เหมือนกัน
- คุณแม่… - แม่
โชอึนฮเย เดี๋ยวก่อน ให้ผมอธิบายก่อน
กล้าดียังไงมาแตะเขา
ไอ้เวร
ห้ามแตะตัวเขาเด็ดขาด เข้าใจไหม
อยากตายหรือไง
นี่
ไอ้คนที่มาออฟฟิศเรานี่
ใช่ ฉันเอง ไอ้เวร
แกกำลังกวนประสาทฉัน แกกำลังทำฉันหงุดหงิด
เข้าใจไหม
หมายความว่าไง
หมายความว่าไปให้พ้นๆ ลูกตาไง ไอ้เวรนี่
ไสหัวไปให้พ้น ถ้าฉันเห็นหน้าแกอีก แกจะต้องเสียใจ
- เดี๋ยว… - ปัดโธ่เอ๊ย
- ให้ตาย - โชอึนฮเย
คิดเหรอว่าฉันจะปล่อยเรื่องนี้ไป
แป๊บนะแม่
เอาสิ โพสต์เรื่องนี้ด้วยสิ
ฮะ
ถ่ายคลิปตอนนี้แล้วเอาไปโพสต์ด้วยเลยสิ
อะไรกัน กำลังจะเสียงานที่ได้มา เพราะแสร้งเล่นละครเป็นเหยื่อ
เลยกลัวจะโดนฉันแย่งงานไปงั้นเหรอ
ฉันไม่ใช่หัวขโมย ทำไมฉันจะต้องขโมยงานจากเธอ
ฉันมีวิธีหาเลี้ยงตัวเองวิธีอื่น
ว่าก็ว่าเถอะ เธอกล้าถ่อมาถึงที่นี่ได้ยังไงกัน
- นี่ถิ่นของเธอหรือไง - ใช่ ถิ่นฉัน
ถึงฉันจะไม่มีอำนาจที่โซล
แต่ที่นี่ถิ่นฉัน
เพราะงั้นระวังตัวให้ดี
ถ้าอยากลองดีที่นี่ เธอจะต้องเสียใจ
เข้าใจไหม
ไปเถอะแม่
นี่หล่อน
ถ้าแม่ฉันไม่ชิงลงมือก่อน ป่านนี้แกคงได้ตายไปแล้ว
ลองแตะต้องน้องฉันอีกสิ เดี๋ยวปั๊ด…
ชิ
โอย
เอาไอ้นี่เข้ามาทำไม
มีอะไร
ฉันจะไม่ทนอ้ายอีที่ข่มเหงลูกเราอีกต่อไปแล้ว
ฉันจะไม่ทนคนที่ทำให้ซัมดัลต้องทนทุกข์ทรมานด้วย
คอยดูเถอะ
แม่ แม่จะว่าอะไรไหม
ถ้าหนู…
ชอบเขา
มีอะไรล่ะเนี่ย
มีอะไร
ฉันเองก็ทำให้ซัมดัลต้องทนทุกข์เหมือนกัน
ฉันคงจะต้องจัดการตัวเองก่อนสินะ
โอ้โฮเฮะ
แม่เธอนี่เจ๋งจริงๆ
กว่าตัวพวกนั้นจะหายเหม็น ก็อีกสองอาทิตย์นู่นแหละ
นั่นสินะ
แม่ฉันเลือดร้อนจริงๆ เลย
อะไรเนี่ย เธอดูมีความสุขนะ
เพราะแม่ช่วยแก้แค้นบังอึนจูแทนเธอเหรอ
เปล่าหรอก
เอาจริงๆ ฉันก็มีความสุขทั้งวันนะ
ย้อนไปตอนฉันอยู่แผ่นดินใหญ่ แค่คิดถึงเรื่องนี้ ฉันก็กลัวแทบแย่แล้ว
แต่หลังจากที่ฉันมาที่นี่แล้วได้เห็นคลิปนั้น
ฉันกลับรู้สึกโอเค
ทำไมล่ะ
เคยรู้สึกแบบนี้ไหม
ที่เราแข่งดอดจ์บอล แล้วเป็นคนเดียวของทีมที่รอด
ทีมคู่ต่อสู้ที่อยู่ล้อมรอบตัวเรา
พยายามเล็งเราทุกส่วน หวังจะทำให้เราล้ม
ฉันรู้สึกแบบนั้นเลยตอนอยู่โซล
แต่ว่า
พอฉันกลับมาที่เชจูนี่ ฉันเริ่มก็มองเห็นอะไรหลายๆ อย่างจากมุมอื่น
มันเหมือนฉันเห็นทีมของฉันอยู่ท่ามกลางฝูงชน
กำลังโบกมือให้ฉัน คอยเชียร์ฉันอยู่
ใช่เลย ทีมของฉัน
เพราะนึกได้แบบนั้นละมั้ง
ฉันถึงเริ่มรู้สึกดีขึ้นจริงๆ
ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก โชซัมดัล
ทุกวันนี้ ฉันว่าตัวเองคิดถูกแล้วที่มาที่นี่
ไม่น่าเชื่อว่าแก๊งคุณป้าแฮนยอ ก็แห่ไปถล่มพวกนั้นด้วย
จะทำยังไงกับพวกเขาดีล่ะ
ยังจำได้ไหม
ตอนที่เธอล้มเหลวกลับมา มันรู้สึกเหมือนเพิ่งเมื่อวานเอง
แต่ดูเธอที่แฮปปี้อยู่ตอนนี้สิ
นี่ บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ล้มเหลว
ฉันก็แค่กลับมาบ้านเกิดเฉยๆ
ก็จริง
ฉันว่าคลิปของบังอึนจูช่วยเธอเรื่องนี้นะ
ไม่ได้ช่วยอะไรเลยเหอะ
แล้วอะไรล่ะที่ช่วย
ก็…
จำที่นายบอกฉันครั้งก่อนได้ไหม
นายบอกฉันว่าฉันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
งั้นก็คงเป็นฉันสินะ ที่โบกมือเชียร์เธออยู่ในดงคู่ต่อสู้
- อืม - อืม
โอเค
ถ้าวงการอยากได้ตัวเธอกลับไปล่ะ
เธอจะกลับไปโซลไหม
ไม่
เป้าหมายของฉันไม่ใช่การตามหาโชซัมดัลแล้ว
งั้นอะไรล่ะ
ตอนนี้ฉันต้องทำหลายๆ อย่าง ให้สำเร็จในฐานะโชซัมดัลต่างหาก
หลายๆ อย่างอะไร
ก็หลายๆ อย่างที่โชซัมดัลทำไม่ได้หรือทำไม่สำเร็จไง
อะไรก็ได้
วันทยาวุธ
มาแล้วเหรอ
หมูร้านนี้อร่อยมาก
เอ้า กินเยอะๆ
คราวนี้เรื่องอะไรอีก
ยงพิลไม่อยากไปสำนักงานใหญ่
เรื่องย้ายงานก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับผมด้วย
ลูกชายตัวแสบของพี่
จะรายงานผมกับสำนักงานใหญ่ ที่รวมหัวกับพี่บีบบังคับให้เขาย้ายไปแล้วนะ
เขาเป็นลูกฉัน
ฉันด่าได้คนเดียว
ทำไมพี่กับยงพิลเปลี่ยนใจอยู่เรื่อยเลย
มีเรื่องอะไรหรือไง
เขาไม่ยอมไปสำนักงานใหญ่ แล้วพี่ก็ไม่ยอมส่งเขาไปที่นั่น
แล้วไงล่ะ
แต่อยู่ๆ เขาก็เกิดสนใจจะไป
แล้วเขาก็เปลี่ยนใจอีก
เขาเคยสนใจจะไปเหรอ
- เมื่อไหร่ล่ะ - ผมจำไม่ได้แล้ว ก่อนหน้านี้สักพัก
แต่ตั้งแต่นั้นก็ไม่เปลี่ยนใจอีกเลย
ตอนนี้เขายุ่งมาก
นักพยากรณ์ก็ทำงานเหมือนกันหมด
ทำไมยุ่งกว่าคนอื่นล่ะ
อ้าว พี่ยังไม่รู้หรอกเหรอ
ผมไม่บอกดีกว่า
- อะไรล่ะ - ยงพิล
โดนลงโทษทางวินัย
เรื่องอะไร
ทำไมต้องลงโทษ
เขาทำอะไรผิด
นี่อะไร
จะถักผ้าพันคอเหรอ
จำไม่ได้เหรอ
ดูดีๆ สิ
ก็แค่ไหมพรมนี่
จำไม่ได้จริงเหรอ
งั้นลองแกะดู
ให้แกะเหรอ
ทำๆ ไปเถอะน่า
มานี่
โอเค แกะเลย
- แบบนี้เหรอ - อืม ดึงไป
- แล้วเมื่อไหร่จะหมดล่ะเนี่ย - ดึงไปเหอะน่า
ดึงไป
- แบบนี้เหรอ - อืม เร็วอีก
- ให้ดึงอีกเหรอ - อืม สองชั่วโมงก็หมด
เป็นชาติแหงๆ
เร็วอีก
ทุ่นลายดอกเป็นของหัวหน้ากลุ่มแฮนยอ
วันที่เกิดเหตุ
เขารีบวิ่งออกไประหว่างเวลางาน
ก็เลยเป็นสาเหตุให้โดนลงโทษ
ว่าไงนะ
วิ่งไปหาใคร หัวหน้ากลุ่มแฮนยองั้นเหรอ
ใช่
เขาโดนให้ไปทำงานแผนกบริการสภาพอากาศ แล้วก็กำลังช่วยช่างภาพคนหนึ่งอยู่
อ้อ
ผมได้ข่าวมาว่าช่างภาพคนนี้
เป็นลูกสาวของหัวหน้ากลุ่มแฮนยอคนนั้นด้วย
คงสนิทกันมาก
อ้าวพี่ จะไปไหนน่ะ
หมดแล้ว
- ลองดู - อะไรเหรอ
ก็ดูสิ
โชยงพิล ฉันว่าฉันชอบนาย ฉันควรทำยังไง
เฮ้ย
ได้ผลแล้ว
สำเร็จ!
เยส!
ได้ผลด้วยโว้ย!
จำได้ยัง
นี่นายเก็บไว้ตลอดเลยเหรอ
ใช่ ทำไมเหรอ
มันเคยเป็นผ้าพันคอนี่ ไหงเป็นงี้ไปได้
ตอนเราเลิกกัน นายดึงมันออกสินะ
ก็ใช่น่ะสิ ฉันดึงมันออกตอนเราเลิกกันนั่นแหละ
ถ้าเธอไม่ชอบใจ งั้นถักให้มันกลับไปเป็นผ้าพันคอให้ฉันสิ
แต่ฉันลืมวิธีถักผ้าพันคอไปหมดแล้วนะ
แล้วถุงมือล่ะ
ถุงมือยิ่งยากเหอะ
พ่อ พ่อมาทำอะไร
เธอ…
ลุงขอร้องจนไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว
ลุงบอกเธอแล้ว
ว่าลุงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีลูก
แปดปีก่อนลุงขอร้องเธอแล้วนี่
ทำไมยังกลับมาอีก
กลับมาทำไม
จะให้ลุงทนเห็นหน้าเธอได้ยังไง
จะให้ลุงมาเห็นหน้าเธอ ทั้งที่ลุงก็แค้นแบบนี้ได้ยังไง
หนูอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มียงพิล
ลุงก็อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีลูกชาย
คุณลุง หนูขอนะคะ
คุณลุงคะ หนู…
นี่พ่อพูดเรื่องอะไร
เธอสัญญาแล้ว
ทำไมเธอจะต้องกลับมา สร้างรอยร้าวให้ลุงกับลูกด้วย
ทำไม
เดี๋ยว
พ่อพูดเรื่องอะไร
ไปเถอะนะ
กลับไปแผ่นดินใหญ่ซะ
พ่อ
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
ไม่เอาแล้วรักข้างเดียว
ฉันแอบรักมาแปดปี ฉันจะไม่ทนต่อไปแล้ว
ฉันไม่มีทางชนะคุณลุงได้หรอก
อย่าพูดถึงไอ้ยงพิลเลย
มาฟังฉันแทนเป็นไง
ใช่ ผมมากวนใจพ่อนี่แหละ
ผมจะกวนใจพ่อไปเรื่อยๆ จะได้ปกป้องพ่อได้
พ่อ ผมรู้ตั้งแต่วันที่แม่จากไป
ว่าพ่อคงไม่มีวันทำใจได้
แม่
ออกมาทำอะไรตรงนี้
วันนี้เขาไปไหนนะ
ซากเยมูล วันนี้น่ะเหรอ
โชซัมดัล
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ