WITAMY W SAMDAL-RI
Oczywiście.
Hej.
Jin-dal, tutaj.
Cześć!
Co to za ciuchy?
Miałaś ubrać się ładnie.
Ubrałam się, taki mam styl.
Taki już urok Jin-dal.
Żebyś wiedziała.
Nie wiem, jakim cudem żyła z tak bogatą rodziną.
Stęskniłam się za wami. Co słychać?
Dziękuję. Smacznego.
Nowa świetnie sobie radzi.
Jest wiecznie uśmiechnięta, aż sama się śmieję.
- Do widzenia. - Miłego dnia.
- Pa. - Do zobaczenia!
CHO EUN-HYE Z PARIS MAGAZINE
Gratulacje!
Taka jest pani Cho. Dostaje wszystko, czego chce!
To prawda.
W pracy czy w miłości, zawsze jej się powodzi.
Zawsze wygrywa.
To nieprawda!
Dziękuję!
Zdrówko!
Mówi się, że cień rzuca
osoba, która promienieje.
Za splendorem
i szerokimi uśmiechami
czai się ukryty mrok, który…
trudno dostrzec.
Pani kazała mi je wyrzucić.
Ale to naprawdę dobre słuchotki.
Zostaw je.
Sama je zjem.
Obrzydliwe.
ODCINEK 11 CO CIĘ NIE ZABIJE, TO CIĘ WZMOCNI
Dobra.
Powiedz.
Co ci wtedy powiedziałam?
Co to było?
Wyznałaś uczucia.
Co…
Co? Hej.
Co za bzdura!
Wyznałam ci uczucia?
Chyba zwariowałam.
- To… - Wyznałaś mi.
Że ci się podobam.
A ty podobasz się mnie.
Lepiej już chodźmy.
Sam-dal!
Cho Sam-dal!
Sam-dal! Czekaj!
Sam-dal!
Co to za pomysł, żeby na wsi dostarczać zakupy do domu?
Sam-dal, jesteś zajęta?
Przepraszam za tamten…
- Hej. - Co jest?
Tam stoi czerwone auto.
Jakie auto?
Cho Sam-dal!
Sam-dal, zaczekaj.
Poczekaj!
Co się dzieje?
Ćwiczą sobie.
Rety.
Też macie kolkę, kiedy biegacie po posiłku?
Oni nie ćwiczą.
Jak dla mnie to randka.
Wiem coś, czego wy nie wiecie.
Zachowaj to dla siebie.
Sam-dal!
Zaczekaj.
Cho Sam-dal.
Co z tobą?
Porozmawiajmy.
Hej.
Czemu uciekasz?
Powiedz.
Czemu tak robisz?
Sam-dal, co się stało?
Zaskoczyłem cię?
Otwórz. Pogadajmy.
- Wchodzę. - Nie.
Zostaw mnie.
Nic ci nie jest?
Powinieneś był dać mi spokój. Czemu za mną biegłeś?
Hej. Goniłem cię,
bo nagle uciekłaś.
Na pewno nic ci nie jest? Nic więcej się nie stało?
Nie.
Na pewno?
Tak.
Czemu uciekłaś po tym, co powiedziałem? Wystraszyłem się.
To normalne, że zapominasz, co robiłaś po pijaku,
rozumiem cię.
Ale to, że uciekłaś, jak to usłyszałaś,
będę szczery,
zabolało mnie.
Uciekłam po tym, co usłyszałam?
Powiedziałem, że wyznałaś mi miłość, a ty uciekłaś!
Ja ci coś wyznałam?
Tylko cię pocałowałam…
Hej.
Pamiętasz, prawda?
Tak?
Sam-dal, pamiętasz, prawda?
- Tak? Otwórz. - Tak, pamiętam!
Daj mi pomyśleć.
Zostaw mnie.
Spotykają się.
Naprawdę.
To oczywiste.
Widziałam na własne oczy.
Na pewno się spotykają.
Czy to znaczy, że cały ten czas coś do siebie czuli?
Tak.
Więc dlaczego się rozstali?
Dobre pytanie.
Dlaczego rozstali się, skoro coś do siebie czuli?
Co?
O czym ty mówisz?
Rany.
Zawsze czegoś ci brakuje.
Rety.
Dlatego tu jestem.
Miałeś Gyeong-tae,
Eun-u
i Sang-do.
Miałeś ich wszystkich.
Ja zawsze byłam sama.
Nie mogłam nawet włączyć radia,
bo mogli grać utwory Cho Yong-pila.
Kiedy na któryś trafiłam…
nagle
bolało mnie serce.
SALKA WIOSKI RYBACKIEJ SAMDAL
Wierzymy,
że to miejsce jest lepsze niż Namdal-ri.
Chwileczkę.
Ale wie pan,
co to za miasteczko?
Tak. Samdal-ri.
Niech pani wyjdzie.
To znaczy?
Proszę wyjść.
Co tym razem planujecie w naszym mieście?
Ty!
Co ty tu robisz?
Oszalałeś?
Jak śmiesz tu przyjeżdżać?
Nie odwiedzałeś nas.
Co słychać, tato?
Tato?
- Zabiję cię! - Tato.
Tato!
Miałeś się tu nie pokazywać!
Przestańcie!
Ty.
Zamknij się.
A ty odłóż to.
To nie twoje dziecko. Nie ty decydujesz o jego życiu.
Dalej masz czkawkę, gdy się przestraszysz?
Przepraszam.
Nie przyjechałbyś tu, gdybyś wiedział, że jestem główną haenyeo.
Co tu robisz?
Budujemy park rozrywki.
Zgadza się.
Park rozrywki.
- W Namdal-ri. - Cicho.
Potrzebujecie naszej pomocy
w budowie parku w Namdal-ri?
Nie przejmuj się.
Nasze uczucia nie wpłyną na twój biznes.
Nie w Namdal-ri.
Proszę przeczytać.
„Budowa nowego parku rozrywki”.
W SAMDAL-RI
W Samdal-ri?
Chcemy wybudować park rozrywki AS Group
w Samdal-ri zamiast w Namdal-ri.
Jeon Dae-yeongu! Oszalałeś?
Park rozrywki AS w Samdal-ri?
Tak.
Co za bystrzak wpadł na ten pomysł?
Prezes Jeon.
- O rety! - Mamo!
- Nie, mamo! - Mamo!
Mamo, zaczekaj!
Mamo, posłuchaj.
- Mamo. - Boję się o twoje zdrowie.
Nigdy się tu nie pokazywał,
a po czterech latach takie coś?
Zaczekaj.
Hae-dal, wróć z tatą do domu.
- Dobrze. - Dae-yeong.
Tak?
Chodź ze mną.
Po co?
Czemu chcesz z nim gadać?
Ja się tym zajmę.
O czym chcesz z nim rozmawiać?
A ty?
Co mu powiesz? To dla ciebie teraz obcy.
Wracaj do domu.
A ty
chodź ze mną.
Słucham? Tak jest.
Miłego wieczoru.
Co? Miejscowy alkohol gryzie w zęby?
Piłeś go, kiedy prosiłeś o rękę Jin-dal.
Dziękuję, tato.
Nie mów tak!
Już nie jestem twoim teściem.
Racja.
W takim razie jako kto
powinienem dalej rozmawiać?
Jako twój były zięć
czy jako dyrektor parku rozrywki?
Będzie miał duże kłopoty,
jeśli park w Namdal-ri nie wypali.
Tak nagle zmienił zdanie.
Nagle?
Niespodziewanie?
Doszło do małego incydentu…
w Namdal-ri.
Dobrze znamy Jin-dal.
Nawet jako dziecko, kiedy była zła, wszystko rozwalała.
Jej mama musiała zapłacić
za automaty bokserskie.
- Właśnie. - Dobrze jej tak.
Hej!
Nie podpiszę kontraktu!
Co takiego?
Proszę się nie wściekać.
Stanęli po stronie prezesa.
- Myśleli, że będzie zadowolony. - Nie.
I z tego powodu zrezygnował ze współpracy z Namdal-ri?
Tak.
To zawsze go złości. Źle o pani mówili.
Właśnie.
Kiedy on się opamięta?
Pamiętasz, co mi obiecałeś przy tym stole?
Co?
Powiedziałem ci, że nie pozwolę, by moja córka wżeniła się w AS Group.
Wyraziłem się jasno,
że będzie nieszczęśliwa.
A co ty mi odpowiedziałeś?
Że będziesz chronił Jin-dal, nawet jeśli mają cię wydziedziczyć.
Obiecywałeś mi to na kolanach.
Prawda?
Tak.
Miałeś ją chronić,
a zamiast tego odesłałeś ją z dokumentami rozwodowymi?
Po tym, jak jedna z synowych AS Group
ujawniła nadużycia władzy,
cała grupa będzie przedmiotem śledztwa.
Prokurator prowadzący sprawę odkrył,
że Bang Sang-mi, żona dyrektora,
i jego najstarszy syn nielegalnie wspierali partię polityczną
i czeka ich rewizja i zajęcie majątku.
Rewizja w siedzibie AS Group…
Jin-dal coś mówiła?
Jest tak, jak mówią w wiadomościach.
Nic więcej nie mówiła.
Nie mogła znieść swojej teściowej,
a brat Dae-yeonga źle traktował wszystkich pracowników,
więc ujawniła to i zażądała rozwodu.
Przepływ środków zostanie zbadany.
Dae-yeong dalej nie odbiera?
Prokuratura wyda nakaz aresztowania Jeon Dae-sika
i ma zamiar wezwać wiceprezesa Jeon Dae-yeonga na przesłuchanie.
Mam prawo wiedzieć.
Nie jesteśmy już rodziną,
ale przez pewien czas
byłeś moim zięciem.
Mam prawo wiedzieć, czy u ciebie wszystko gra.
Chciałem,
by rodzina mnie wydziedziczyła.
AS Group mnie nie obchodziła
i chciałem uciec z Jin-dal,
poszedłem więc do urzędu.
Ale…
System głowy rodziny został zniesiony.
Znieśli system głowy rodziny,
więc nie mogłem się wydziedziczyć.
Racja. Znieśli go w 2008 roku.
Debil.
Ja…
Chciałem dotrzymać obietnicy.
Ale…
Jin-dal, ta wredota…
Ty gnojku.
Ileś ty wypił?
Chciałem oddać wszystko.
Ale…
Ale?
Powiedziała, że nie dam rady żyć bez pieniędzy.
Jin-dal tak powiedziała.
I wtedy…
Zostawiła mnie.
Mogę żyć
bez pieniędzy.
To.
I to.
Weź wszystko, tato.
Nie potrzebuję tego!
Weź wszystko, tato.
Czemu ciągle nazywasz mnie tatą?
Zobaczmy.
Przymierzę sobie.
No proszę.
Pasuje mi.
Ciociu, usiądź.
- Kręci mi się w głowie. - Zaraz oszaleję.
Właśnie, usiądź.
Tata rozmawia ze swoim dawnym zięciem.
O tym, czemu się ze mną rozwiódł?
Czemu zerwał umowę z Namdal-ri z tak głupiego powodu?
- Szlag by to! - O rety.
Zerwał umowę? Dlaczego?
Z dziecinnego powodu.
Jin-dal.
Tak, mamo?
O co chodzi?
Od kiedy masz kontakt z Dae-yeongiem?
Rozmawiacie od rozwodu?
Jasne, że nie!
Kiedy wróciłam na Czedżu, zobaczyłam go raz,
na ulicy, przez przypadek.
Pamiętacie, co mama mi wtedy kazała?
Pilnowałam ruchu.
Spotkałam go na autostradzie.
Jeśli znów go zobaczysz, powiedz mu,
że w Samdal-ri nie powstanie żaden park.
Oczywiście. To niedorzeczność.
Głowa mnie boli, gdy tylko widzę gdzieś logo AS.
Dobranoc.
Właśnie.
Czy coś się stało, jak byliście małżeństwem?
Strasznie traktowali służbę i kierowców.
Nie chcieli waszego małżeństwa.
Ciebie też musieli dręczyć.
Zapominasz, że jestem Cho Jin-dal?
Gdyby coś mi zrobili, ujawniłabym to i uciekła po miesiącu,
nie po pięciu latach.
- Fakt. - No.
Gdzie jest Sam-dal?
- Nie ma jej cały dzień. - Właśnie.
Jest zimno. Wracajmy do domu.
Sam-dal.
Jeśli nie chcesz rozmawiać,
chociaż mnie posłuchaj.
Możesz…
jeszcze się powahać?
Dbam o ciebie i się o ciebie martwię…
Zawsze to robiłem. To dla mnie coś naturalnego.
A jeśli wahasz się z tego powodu…
pozwól mi robić to dalej.
Czemu pytasz, co u mnie?
Czemu martwisz się o mnie
i opiekujesz się mną?
Czemu sprawiasz,
że cały czas się waham?
Co zrobisz, jeśli naprawdę ci zaufam?
Nie chcę przestać.
Po prostu…
mi zaufaj.
Czy jeśli ci zaufam…
poradzisz sobie z tym?
Tak.
Na pewno.
Czy wy…
znów jesteście razem?
Sam-dal.
Nadal coś czujesz do Yong-pila?
Nie mogę wyłączyć.
Pilot nadal nie działa.
Co to?
Wyłącz się.
Sama widzisz,
co pokazują w porannej telenoweli.
Rety!
Nie podobają ci się telenowele?
To też romanse.
No wiesz.
Jak mogą pokazywać coś takiego rano?
Dzieci mogą to oglądać.
O co tyle hałasu? Aleś ty niedzisiejsza.
Zawołaj Jin-dal i Hae-dal na śniadanie.
Dobrze.
Nie jestem niedzisiejsza.
A może?
O tej porze nie powinni puszczać czegoś takiego.
Rano lecą programy dla dzieci.
Co ze mną?
Oszalałam już.
Jin-dal, Hae-dal, pobudka!
Boże!
Co jest?
Tata?
Kto to?
O co chodzi?
To szwagier.
Szwagier?
Jeon Dae-yeong?
Cholera, musicie tak hałasować?
- Co to? - Nie…
Co…
Co on tu robi?
- Nie wiem. - Nie wiemy.
No nie!
Tato.
Obudź się.
- Tato, obudź się. - Obudź się.
Wstawaj.
- Wstawaj, tato. - Hej.
- Zostaw go. - Tato.
Hej!
- Puść go! - Tato, obudź się!
- Złaź, cholera! - Obudź się!
Rety.
Po co go tu przyprowadziłeś?
Było wykopać go z miasta.
A ty czemu dajesz mu jeść?
Cicho bądź.
Nikogo nie wykopiemy bez śniadania.
A ty jedz
i więcej tu nie wracaj.
To ma jeść czy nie?
Spokojnie, jedz.
Tak jest.
Dae-yeong.
Prezesie Jeon.
To było dwa lata temu?
AS Group zabroniło mi robienia zdjęć do reklamy.
Wiesz o tym?
Daj spokój, Sam-dal.
Niech je.
- Jasne. - Jedz.
Mnie zwolnili z kawiarni AS Group.
Właśnie.
- Ona nie wróciła już… - Hae-dal!
Gówniary.
Nie słuchaj ich, jedz.
Czemu tylko ty to jesz?
Fuj! Smakuje jak kupa.
Obrzydliwe.
Hej.
- Dość. Idziemy. - Czemu?
- Czemu - Idziemy!
SKLEP WIELOBRANŻOWY
Pan Sang-tae.
Przyszedł pan coś kupić?
Nie.
Szuka pan Yong-pila?
Jest w pracy.
Tak?
DUMA SAMDAL-RI! PRZYBYŁ CHO YONG-PIL!
ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE
Z tego, co widziałem,
nie biegłeś zawstydzony.
Sam-dal uciekła, bo wyznałeś jej uczucia, prawda?
Była zawstydzona czy wściekła?
Nie umiesz odpowiedzieć.
Słupy słoneczne.
Wiesz, co to takiego?
Pracuję tu trzy lata.
Wielu rzeczy nie wiem, ale to akurat tak.
- Wyznałeś uczucia? - Daj mi spokój.
Czemu tak cię interesuje cudze życie uczuciowe?
„Cudze”?
Przez cudze życie uczuciowe
straciłem kontakt ze starą przyjaciółką.
Nie będziesz spotykał się z nią bez naszej zgody.
Rozumiem.
Tym razem ci się upiekło.
Tu też się kręcisz? Wszędzie za nim łazisz.
Mów za siebie.
Co się między wami stało, że chce cię przenieść gdzieś indziej?
O czym ty mówisz?
Twój tata rozmawia z Hanem.
Chce cię przenieść na wieś.
Na wieś?
Jeszcze większą?
Na Dokdo?
Na Dokdo nie ma biura.
Idę.
Mamy kolejne spotkanie.
Rozumiem. Przepraszam.
Dziękuję za pomoc.
Dzięki.
Miłego dnia.
Zawsze tacy są? Czy narzekają tylko na mnie?
Pozwij ich.
Nie mogą wychodzić w środku sesji.
Kazałaś im pracować o cztery godziny za długo.
To znaczy, kazaliśmy.
Rób zdjęcia z autofokusem.
Twoje są nieostre.
Kiedy zrobiłam nieostre zdjęcie?
Bang,
marudzisz na oświetlenie i modeli,
ale to twoje zdjęcie było nieostre. Wszyscy to widzieli.
Eun-hye cię nie nauczyła? Uczyła wszystkich asystentów.
- Ale ty nie uważałaś, co? - Ej!
Dlatego, że się denerwuję.
Tak długo byłam asystentką, a to mój pierwszy solowy projekt!
Zrób sobie wolne i przemyśl to.
Wszyscy wiedzą, jaka jest kiepska.
Nawet nie wie, jak ustawić ostrość,
ale ustawiała go ręcznie, żeby być jak ty.
Wszyscy wiedzieli, że tego nie umie,
ale narzekała na modelki i oświetlenie.
Ma wszystkich w branży za głupców.
Więc jak zrobili sesję?
Nie zrobili.
Wszyscy się wkurzyli i wyszli.
„Najlepsza fotografka na świecie”, ma za swoje.
Śmiesznie gadasz, Eun-bi.
Więc wyrzucili ją
- z projektu Magazine X? - No jasne.
Byłam ciekawa, jak daleko zajdzie na kradzionym pomyśle,
ale ją zwolnili.
Ale jakoś przekonała
Cheon Chung-giego, by załatwił jej kolejny projekt.
Pani Cho…
Jest jedna dziwna sprawa.
Dziwna?
Pamięta pani
tę apaszkę, której Bang Eun-ju użyła wbrew pani?
Apaszkę?
Co to za apaszka? Nie było o niej mowy na spotkaniu.
Cóż.
Wie pani…
To był mój pomysł.
Co jest?
Mieliście zabrać tę apaszkę!
No tak.
Pamiętam.
Miała jakieś problemy w garderobie, bo tak na nią nalegała.
To dziwne, co?
Nie obchodzi mnie to.
Jestem tu zajęta. Nie mam czasu na takie bzdury.
Co?
Jak to?
Pracuje pani nad jakimś tajnym projektem?
My mamy wyrzuty sumienia, bo płacą nam tu,
a nic nie robimy.
Jakby co, proszę dzwonić. Od razu przyjedziemy.
W porządku.
Tak.
Pa.
Apaszka.
Nieważne.
CHO YONG-PIL
Poradzę sobie ze wszystkim. Na pewno.
Jestem pewien swoich uczuć, ty też…
Co?
Skąd wiesz, co czuję?
Tak, długo nie mogłam o tobie zapomnieć.
Znaliśmy się 30 lat. Jasne, że było ciężko.
Ale to przeszłość.
Jeśli czułaś to wtedy, to co teraz?
Dlaczego to zrobiłaś?
Czemu upiłaś się i mnie pocałowałaś?
Zawsze całujesz się po pijaku z kim popadnie?
Ej!
Nie z kim popadnie!
Cholera.
Nie idź za mną.
Hej.
Mówiłaś, że dasz mi się przekonać!
O czym ty w ogóle gadasz?
Jeszcze zawrócę ci w głowie!
Będziesz się chwiać jak chwiej na wietrze!
Jak reklamowy chwiej!
Oszalałam.
Oszalałaś, Cho Sam-dal.
Co robisz?
Zostaw mnie!
Nie zakradaj się tak.
Co takiego?
Miałem zwrócić na siebie uwagę?
Po prostu wydaj jakiś dźwięk.
Czemu zawsze pojawiasz się znikąd?
Wystraszyłeś mnie.
Powiedz, co cię dręczy.
Dokąd idziesz?
Gulasz dla numeru cztery.
- Jasne. - Wezmę go.
Czyli nie rzuciła Yong-pila?
Mieli się ku sobie, ale rozstali się.
Współczułem mu.
Sam-dal też musiało być trudno.
- Właśnie. - Znów się spotykają?
Tak, mama Gyeong-tae widziała ich razem.
Nie spotykają się.
Co?
Mówiła, że tak.
Nie spotykają się.
Sang-do wie lepiej. Przyjaźni się z nimi.
Powinieneś pomóc im się zejść.
- Dobry pomysł. - No.
Dlaczego?
Yong-pil jest w niej zakochany.
Powinieneś…
I dlatego muszę mu pomóc?
Uwaga, zbliżam się.
No co? Sama tego chciałaś.
Nie masz pracy? Czemu za mną łazisz?
O czym ty mówisz? To moja praca.
Weź aparat, porobimy zdjęcia.
Wyślij mi miejsce. Sama tam pojadę.
Dlaczego?
Przepraszam, pani fotograf.
Musimy odłożyć uczucia na bok i zachować się profesjonalnie.
Przed nami dużo pracy.
Co? Jakie uczucia?
Właśnie. Twoje osobiste uczucia.
Nie możesz spojrzeć mi w oczy.
Przeganiasz mnie, denerwujesz się.
Pocą ci się dłonie.
Gadasz bzdury.
Kiedy się denerwowałam?
Teraz się denerwujesz. Też się tak czułem ostatnio.
Przechodzimy to samo.
- Yong-pil. - Tak?
Pamiętasz, kiedy mówiłam, że były jest gorszy niż nieznajomy?
Wiesz dlaczego?
Dlaczego były jest gorszy?
Bo trudniej wrócić do kogoś, z kim się rozstałeś,
niż poznać kogoś obcego.
Dlaczego?
Bo nigdy nie zapominamy.
O czym?
O powodzie rozstania.
Nigdy tego nie zapomnimy.
Czemu?
Wyglądam wam na swatkę?
Nie chcesz im pomóc, to nie.
Nie musisz się na mnie wściekać.
Kochają się, mimo tego, że się rozstali.
- Nie współczujesz im? - Nie.
Co cię ugryzło?
Pokłóciłeś się z nimi?
Nie bądź taki.
Yong-pil zawsze był dla ciebie miły.
Od dziecka wszystkim się z tobą dzielił.
Sang-do! Bu Sang-do!
A co ze mną?
Ja dawałem mu więcej.
Zawsze wszystko mu dawałem jak jakiś idiota!
Zawsze!
Czemu zawsze muszę wszystko oddawać?
Przepraszamy za niego.
Co z wami?
Pokłóciliście się?
Nie.
Widzę. O co się pokłóciliście?
Sang-do, powiedz.
Przepraszam, zostawisz nas samych?
Co?
Dobrze.
Co się dzieje?
Ciekawe, o co poszło.
Nigdy się tak nie zachowywali.
Torba Yong-pila.
Co ona tu robi?
Mówiłeś, że nie obchodzi cię, co czuję,
ale czy musiałeś zareagować aż tak?
Nic złego nie powiedziałem.
Zawsze wszystko mi zabierałeś.
Co takiego? Co jeszcze ci zabrałem?
Nie wiesz?
Nigdy się nie kłócili. Co się stało?
A jeśli się pobiją?
Miałem lepsze oceny niż ty.
Ale pozwoliłem ci zostać przewodniczącym.
Pozwoliłeś?
Mieliśmy głosowanie. Zdobyłem więcej głosów.
Śpiewałem lepiej niż ty.
Ale wystąpiłeś w Korea śpiewa, więc oddałem ci mikrofon.
Też chciałem śpiewać.
Proszę cię!
Zawsze śpiewałem lepiej od ciebie.
- Korea śpiewa? - Bzdura.
Nie pamiętasz festiwalu?
- Świetnie śpiewałem. - To nie tak szło.
- Ej! - To…
Co wy wyprawiacie? Kłócicie się jak dzieci!
Nie, Sam-dal. Nie wtrącaj się.
Bądźmy szczerzy.
Tylko ja potrafię wyciągnąć ten falset. Nie pamiętasz?
Na wycieczkach zamieniałem się z tobą na miejsca.
Siedziałem obok ciebie, ale oddałem mu miejsce.
To prawda.
Skoro ona tak mówi.
Teraz twoja kolej. Proszę.
Czemu tym razem mam ci cokolwiek dać?
Nie pamiętasz?
Kiedy graliśmy na automatach i pobiłem rekord,
czyje imię wpisałem?
Twoje. Oddałem ci rekord.
- To było… - BSD. Twoje inicjały.
- To… - To nie byle co.
Nie prosiłem o to!
Więc teraz twoja kolej.
Błagam cię.
Co za dziecinada, nie mogę tego słuchać.
O co poszło?
Znaleźliście razem pieniądze?
- To sprawa między nami. - Nie musisz wiedzieć.
Nie do wiary. Mam to gdzieś!
Któryś z was musi odpuścić.
Szybko.
Który odpuści? Już!
Nie poddamy się!
Nie dorwą nas z ręką w nocniku!
Jak śmieli odebrać nam nasz park rozrywki?
Do boju!
Dalej!
PARK ROZRYWKI Z POPARCIEM MIESZKAŃCÓW
Nudzisz się?
Czemu ciągle się wokół mnie kręcisz?
Jestem tu
w interesach.
No tak, park rozrywki.
Oszalałeś?
Myślisz, że pozwolę wam robić interesy w moim miasteczku?
Żeby moi rodzice wkurzali się na sam widok tego parku?
Nie.
Nie o to chodzi.
To nie był mój plan.
Po prostu tak wyszło.
A wyszło tak,
dlatego że…
Czemu zrobiłeś coś takiego z tak głupiego powodu?
Przez coś takiego?
Mimo że miałeś przeze mnie kłopoty,
wkurzasz się, gdy ktoś mnie obraża?
Uważasz, że to głupi powód?
To dobry powód.
Jakie kłopoty przez ciebie miałem?
Zrobiłaś to, co musiałaś.
Gdyby nie ty, zrobiłbym to sam.
Nieważne,
nie zbudujecie parku w Samdal-ri.
Posłuchaj, nie bądź taka…
Przyjechała Brygada Jomnyeo!
Co?
Ty…
Cholera!
Co…
Więc…
To jakaś masakra.
- Czemu się kłócicie? - Czekaj.
Szybko!
- Kiedy byliśmy mali… - Hej.
- I graliśmy w kulki… - Hej!
- Chodźcie, szybko. - Co jest?
Przyjechała Brygada Jomnyeo.
- Co? - Brygada Jomnyeo?
Jazda!
Co one tu robią?
Nie wiem. Przez dziesięć lat nic nie robiły.
- Chodźcie. - Były tu dziesięć lat temu?
- Nie było cię. - Mama łapała ślimaki w Namdal-ri.
- Podobnie jak 20 lat temu, co? - Nie obrażaj jej. Chodźcie!
- Szybko. - Co? Już idę.
- Ruchy! - Co one tu robią
Nie wygłupiacie się! Rety.
Przyjrzyj się temu,
co narobiłeś.
Są.
O co chodzi?
Masakra.
Nie powinniśmy wezwać policji?
To nie gangsterzy.
Sam-dal, nie wtrącaj się.
Chyba wiem, o co chodzi.
Park rozrywki.
Ale on ma stać w Namdal-ri.
- Zmienili miejsce? - Mam nadzieję.
Nie przeszkadza ci to?
- Gyeong-tae. - Tak?
Spieszno ci do grobu?
Nie.
Czy haenyeo nie powinny współpracować?
Współpracują. Te są z Samdal-ri, a te z Namdal-ri.
O co tym razem chcecie się bić?
Przyjeżdżacie do nas coraz częściej.
A ty coraz częściej pajacujesz.
Chodzi o park rozrywki?
Nie chcemy go. Bierzcie go sobie.
Zawsze mówisz jedno, a za naszymi plecami robisz drugie!
Twoja córka nie dostała alimentów,
więc chcesz zgarnąć kasę dzięki parkowi?
A może chcesz załatwić pracę Sam-dal, która wróciła na tarczy?
Coś ty powiedziała?
Jak śmiesz wspominać o mojej córce, wiedźmo!
Jak ty mnie nazwałaś?
Wiedźmą?
Tak, wiedźmą!
- Ej! - Ej!
Mamo!
- Hej, szybko. - Mamo!
Przestańcie!
Proszę!
Przestańcie!
Zaraz się wszyscy pozabijamy!
- Hej. - Tak?
Widziałeś, co się dzieje. Wciąż chcesz tego parku?
Jedź do Namdal-ri i ich przeproś.
Zbuduj park rozrywki tam.
Robię to, by powstrzymać twoją mamę przed nurkowaniem.
Co?
Z arytmią nie powinno się nurkować.
Jeśli zbudujemy tu park,
nie będzie musiała.
Skąd o tym wiesz?
Migotanie komór.
Arytmia.
Jeśli będzie brała leki, nie odczuje dolegliwości,
ale na pewno nie może nurkować.
Jest jak bomba zegarowa.
Jeśli zbudujemy park tutaj,
nie będzie musiała nurkować.
Morze przyciągnie turystów, nawet nie będzie mogła nurkować.
A rekompensata
będzie równie dobra jak emerytura.
Przeniosłeś projekt parku z powodu mojej mamy?
To ty opłaciłeś jej szpital?
Dlaczego?
Co ty wyprawiasz?
Nie jesteśmy już rodziną. Co cię obchodzi moja mama?
Przepraszam, Jeon Dae-yeongu.
Zapomniałeś o czymś bardzo ważnym.
Twój brat i matka na to nie pozwolą.
Będziesz miał kłopoty!
To nieistotne.
Nie bądź dziecinny.
Radź sobie sam.
Nic od ciebie nie chcę!
Po prostu zaakceptuj to, co czuję.
Tylko tak powstrzymasz mamę przed nurkowaniem.
Pomogę ci.
- Tak. - Rety.
- Zołzy z Namdal-ri. - Matko.
Powyrywały mi wszystkie włosy.
Ja pierdykam.
Park rozrywki? W życiu.
Nie wpuszczę nawet ciężarówki.
Wszystko gra, pani Ko?
Dopiero wyszła pani ze szpitala, a tu takie problemy.
Właśnie.
Ale czy z parkiem nie będzie nam łatwiej?
Tamte zołzy walczą o niego,
bo zależy im na rekompensacie.
Oszalałaś?
Wolisz sprzedać nasze morze?
O rety.
Pani Ko jest chora.
Wszyscy mówią jej, żeby przestała nurkować.
Sama o tym myślę.
Nie śpię, bo boję się kolejnego wypadku.
No nie?
Też się tym martwię.
Wystarczy tego.
Nigdy na to nie pozwolę.
Musimy chronić morze.
Jeśli pozwolimy na zmiany, co nam zostanie?
Jak mam umrzeć, to wolę umrzeć w morzu.
Morze to ja, a ja to morze.
Nie przejmujcie się mną.
Czemu…
Czemu się denerwuję?
Czemu tak się denerwujesz, Sam-dal?
Czemu…
Co teraz?
Denerwujesz się przez niego,
więc co teraz zrobisz
Sam-dal, skończyłaś się myć?
Co tak długo?
Co tu robisz?
Czekałem na ciebie. Skończyłaś się myć?
Co?
Chcesz tu wejść? Czemu?
Nie, spokojnie.
Ty wyjdź.
Mieliśmy porobić zdjęcia.
Tu chodzi o moją pracę.
Pospieszmy się.
Jasne.
A nie możemy pójść innego dnia?
Tak? Na razie.
- Zaczekaj. - Co?
Nie ma mowy. Dziś albo nigdy.
Zostaw mnie, proszę.
Błagam.
Chodźmy.
Sam-dal, jak długo będziesz mnie ignorować?
Sama zobaczysz, czemu musimy być tam dziś.
W ogóle mnie nie słuchasz.
Masz mnie gdzieś.
Bo nie patrzysz mi w oczy, kiedy mówisz.
Widziałam twoją torbę w kanciapie.
Co tam robi?
Cóż.
Wyprowadziłem się.
Co?
Po prostu. Na jakiś czas się wyniosłem.
Ale…
Czemu się wyprowadziłeś?
Czy to przeze mnie…
Co takiego?
Nic.
Jak zawsze piękna. Moja córeczka.
URODZINY Z PRZYJACIÓŁMI
TU JEST JAK W NIEBIE
SZCZĘŚCIE W PARYŻU
Życie to nie tylko pieniądze, wiesz?
Niektórych rzeczy nie da się kupić, ty boomerze!
O rety.
Co tu robi kombinezon?
Ha-yul, co robisz?
Patrzę w gwiazdy.
Nudzę się. Pobawmy się.
Popatrz ze mną.
W gwiazdy?
W porządku.
Zobaczmy.
- Mamo. - Tak?
Jak wygląda Wielki Wóz?
Wielki Wóz?
Nie wiem.
Nie uczyłaś się zbyt pilnie, co?
Nie. Zaraz zobaczysz.
Znajdę ci Wielki Wóz.
Wielki Wóz…
- To on? - Tak.
Zobaczmy.
Chyba jest tam.
A nie obok?
- Tam. Wygląda jak chochla. - Ten?
Tak.
Nie, wygląda jak znak zapytania.
Myślę, że jest tam.
Na pewno?
A może nie?
Nie wiem.
Ha-yul.
Tak?
Schowałaś kombinezon babci?
Tak.
Dlaczego?
Martwiłaś się o nią?
Że coś się jej stanie?
Tak.
Musisz kochać babcię.
Jakie to słodkie!
Czemu jesteś taka urocza?
Mamo, nie mogę oddychać.
- Ha-yul. - Tak?
Pójdziemy jutro popatrzeć na delfiny?
Namchun ostatnio się nie pojawia.
Nie nad morze.
Możemy zobaczyć je w akwarium.
Naprawdę?
Oczywiście.
Pójdziemy popatrzeć na delfiny i zjemy tteokbokki.
Sama zjedz tteokbokki.
Czemu?
Zjedzmy razem.
Nie chcę.
OŚRODEK BADAŃ NAD DELFINAMI
Jak zawsze piękna. Moja córeczka.
Chciałem oddać wszystko.
Jin-dal tak powiedziała.
I wtedy…
Zostawiła mnie.
Mogę żyć
bez pieniędzy.
Jutro o 11
wznowimy rozmowy w sprawie parku.
Zaczekam przed sklepem.
Współpracujmy.
Zimno.
Więc czemu wyprowadziłeś się z domu?
Napij się.
Przyniosłeś kawę?
Tak.
Nie pamiętasz?
Zawsze patrzyliśmy w gwiazdy i piliśmy kawę.
Dobra.
W takim miejscu smakuje lepiej.
Mam fotografować gwiazdy?
Nie.
Kutry?
Na Czedżu jest wiele kutrów.
Nie. Cierpliwości.
Nie wiem, kiedy się pojawi, więc bądź gotowa.
Zobaczmy.
Sam-dal.
Tak?
Czemu myślisz, że wyprowadziłem się…
ze względu na ciebie?
Co?
Pytałaś mnie, czy to z twojego powodu.
Po prostu…
Z jakiego powodu…
się rozstaliśmy?
Co?
Dlaczego się rozstaliśmy?
Czemu teraz do tego wracasz?
Powiedziałaś mi,
że były jest gorszy niż obcy,
bo nigdy nie zapomnimy, czemu się rozstaliśmy.
Tak.
Może i nie zapomnimy…
ale możemy pójść naprzód.
Co masz na myśli?
Wspomnienia miłości
są silniejsze niż powód rozstania.
Jestem pewien.
Jaki by nie był powód naszego rozstania…
ja dam radę.
WITAMY W SAMDAL-RI
Przez przypadek tu zasnęliśmy.
Dzisiaj też jesz ramyeon?
Nie.
W barze uzgodniliśmy, że będziemy na „ty”.
Kiedy to uzgodniliśmy?
Mamo, ona…
Nie będę tolerować ludzi, którzy źle traktują nasze córki.
- Wrzuciłaś to? - Tak.
Dopilnowałam, że się nie podniesie.
- Są tu. - Jak śmiecie tu być?
Yong-pil dostał reprymendę.
Za co?
Wrócisz do Seulu?
Napisy: Jakub Jadowski