(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
หมดแล้ว
- อะไรเหรอ - ก็ดูสิ
โชยงพิล ฉันว่าฉันชอบนาย ฉันควรทำยังไง
ทุ่นลายดอกเป็นของหัวหน้ากลุ่มแฮนยอ
วันที่เกิดเหตุ
เขารีบวิ่งออกไประหว่างทำงาน ก็เลยเป็นสาเหตุให้โดนลงโทษ
เขาโดนให้ไปทำงานแผนกบริการสภาพอากาศ แล้วก็กำลังช่วยช่างภาพคนหนึ่งอยู่
ไอ้ลูกโง่เอ๊ย
จะหาเหาใส่หัวแบบนั้นทำไมนะ โธ่เอ๊ย
ผมได้ข่าวมาว่าช่างภาพคนนี้ เป็นลูกสาวของหัวหน้ากลุ่มแฮนยอคนนั้นด้วย
พ่อ พ่อมาทำอะไร
เธอ…
ลุงขอร้องจนไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว
ลุงบอกเธอแล้วว่าลุงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีลูก
แปดปีก่อนลุงขอร้องเธอแล้วนี่
ทำไมยังกลับมาอีก
กลับมาทำไม
คุณลุงคะ หนู…
นี่พ่อพูดเรื่องอะไร
เธอสัญญาแล้ว
ทำไมเธอจะต้องกลับมา สร้างรอยร้าวให้ลุงกับลูกด้วย
ทำไม
เดี๋ยว
พ่อพูดเรื่องอะไร
ไปเถอะนะ
กลับไปแผ่นดินใหญ่ซะ
พ่อ
ต้องให้เขาเสียพ่อไปอีกคนเหรอ
เธอกับครอบครัวถึงจะพอใจ
ต้องพรากลูกชายคนเดียวของลุง ไปให้ได้เลยใช่ไหม เธอถึงจะพอใจ
เดี๋ยวนะพ่อ
พ่อ แปดปีก่อน…
พ่อขอให้ซัมดัลเลิกกับผมเหรอ
จริงหรือเปล่า
นี่ เพราะแบบนี้ใช่ไหมที่เราเลิกกัน
ไม่ใช่เพราะพ่อใจร้ายกับแม่เธอ
แต่เป็นเพราะพ่อมาขอร้องเธอ จริงหรือเปล่า
ใช่
พ่อเอง
พ่อเป็นคนอ้อนวอนขอร้องเขา
แล้วเธอกลับมาทำไม
ทำไมจะต้องเล่นกับความรู้สึกเขาอีก หา
ซัมดัล
ไม่สงสารเขาเหรอ
แม่เขาตายก็เพราะแม่เธอ
แต่เขาก็ยังชอบเธอ
ในสายตาเธอ เขาไม่ดูน่าอนาถหรอกเหรอ
ที่เป็นห่วงเป็นใยคนที่ฆ่าแม่เขา จนไม่ลืมหูลืมตาแบบนี้
ผมน่าสงสารตรงไหน พ่อ
ทำไมผมถึงน่าสงสาร
ไม่ใช่ซัมดัลหรือแม่ของซัมดัลหรอก ที่ทำให้ผมน่าสงสาร แต่เป็นพ่อต่างหาก
ต้องให้ฉันตัดขาดกับลูกฉันก่อนเหรอ
เธอถึงจะหยุด
พ่อพอเถอะนะ
- อย่าทำแบบนี้เลย - หนูขอโทษ
- ขอโทษทำไม
เธอไม่ได้ทำอะไรผิด เธอจะขอโทษทำไม
มานี่
- ไม่ - มา
ซัมดัล ทำไม…
ทำไมไม่บอกเรื่องนี้กับฉัน
ทำไมไม่บอกฉันว่าพ่อพูดอะไรพรรค์นั้นใส่เธอ
อย่างน้อยเธอก็น่าจะบอกฉันสิ
เก็บไว้คนเดียวทำไม
จะให้ฉัน
บอกนายได้ไงล่ะ
เพราะมันเป็นเรื่องของเรา
และเขาก็เป็นพ่อฉัน
ใช่ไง เขาเป็นพ่อนาย
พ่อคนเดียวของนาย
ฉันทนไม่ได้ที่ต้องพรากนายไปจากพ่ออีกคน
ฉันจะทำแบบนั้นได้ไงกันล่ะ
พ่อ อย่านะ
พ่อ
พ่อจะทำอะไร
ดึงสติกลับมา
โอ๊ย ปวดหัว
โอ๊ย
พ่อ
พ่ออย่าทำแบบนี้สิ ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพ่อ
- พ่อ - พ่อมันโง่
ทำไมโง่อย่างนี้นะ
ฉันรู้ดีอยู่แก่ใจว่านายกับพ่อมีกันแค่สองคน
จะให้ฉันบอกเรื่องนั้นกับนายเพื่อตัวฉันเองเนี่ยนะ
นายก็รู้ดีว่าฉันเก็บนายไว้ข้างตัวไม่ได้
ถึงงั้นก็เถอะ ทำไมเธอจะต้องแบกรับภาระนี้ไว้
มันเป็นภาระของฉันไม่ใช่เหรอ
มันเป็นปัญหาของฉัน
มันเป็นเรื่องของฉันกับพ่อ
โชยงพิล
ฉันชอบนายมากนะ
ชอบมากจริงๆ
ฉันคบกับผู้ชายมาทุกประเภท แค่เพราะอยากให้ตัวเองลืมนายได้
แต่ก็ไม่เคยคบใครได้นาน
รู้ไหมทำไม
เพราะมันไม่ใช่นาย
เราเดินด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน
แต่ฉันกลับคิดแค่…
"ทำไมคนตรงหน้าฉัน…
ถึงไม่ใช่โชยงพิลนะ"
"ฉันมาทำอะไรอยู่ที่นี่"
ตั้งแต่เกิดมา
ฉันก็พึ่งนายแค่คนเดียว
ใจฉันเต้นแรงกับนายคนเดียว
ฉันเป็นโชซัมดัลตอนอายุ 23 ต่อหน้านายได้คนเดียว
แล้วฉันจะชอบคนอื่นได้ไง
- ซัมดัล เรา… - ฉันตัดสินใจแล้ว
ว่าจะชอบนายแค่คนเดียว
แต่มันก็แค่นั้นจริงๆ
สำหรับฉัน มันจะเป็นแค่…
รักข้างเดียว
ฉันก็ชอบเธอ มันจะเป็นรักข้างเดียวได้ไง
หลังจากเจอพ่อนายวันนี้ ฉันก็รู้ตัวอีก
ว่าฉันไม่มีทางเอาชนะใจคุณลุงได้
ฉันมีแม่ พ่อ พี่น้อง
แต่เขามีแค่นายคนเดียว
ฉันทำไม่ได้ ฉันไม่ไร้ยางอายขนาดนั้น
เพราะงั้นฉันจะขอรักนายแบบห่างๆ ก็พอ
ถึงฉันจะต้องโสดไปตลอดชีวิตก็เถอะ
ฉันขอทำแบบนี้ดีกว่า
ฉันจะทำแบบนี้
ซัมดัล
ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
ไม่เอาแล้วรักข้างเดียว
ฉันแอบรักมาแปดปี ฉันจะไม่ทนต่อไปแล้ว
ฉันจะไม่ขอให้เธอ
เอาชนะใจพ่อฉันด้วย
ฉันรู้ว่าเธอกับแม่ไม่มีทางทำได้อยู่แล้ว
ให้ฉันจัดการเอง
เพราะงั้น
เธอรออยู่ตรงนี้ก่อนนะ
ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น ไม่ต้องรู้สึกว่าเธอทำอะไรผิด
ฉันจะไม่ทำผิดซ้ำแบบที่ทำแปดปีก่อน
เพราะงั้นอย่าคิด
ว่ามันเป็นรักข้างเดียวด้วย
ฉันจะไม่ฝืนทนแบบเดิมอีก
พอทีกับรักข้างเดียว
(ตอน 13 รักเขาข้างเดียวข้าวเหนียวนึ่ง)
หวัดดีค่ะ
กินไรมาหรือยัง
ค่ะ
เป็นอะไรของเขาเนี่ย
ซัมดัล มาแล้วเหรอ
เดี๋ยวก่อน
ลูกดูเหนื่อยมาก
มีเรื่องอะไร
บอกแล้วไง ฉันจะจัดการตัวเองก่อน
อะไรคะ
เป็นอะไร
มีอะไรหรือเปล่า
ไม่มีค่ะ
แกยังชอบยงพิล
มากขนาดนั้นอยู่เหรอ
ฮะ
แกถามแม่ว่าแกชอบเขาได้ไหม
ได้
ชอบให้เต็มที่เลย
แกทำตามหัวใจแกเถอะ
อย่าให้ความคิดของพ่อเขาหรือแม่หยุดยั้งแกได้
แกสองคนอยากทำอะไรก็ทำเลย
เรากีดกันพวกแกมาแปดปีแล้ว
แต่ในเมื่อแกสองคนยังรักกันอยู่ เราจะทำอะไรได้อีก
ทำไมจะต้องหักห้ามใจในเมื่อแกบริสุทธิ์
แกสองคนไม่ได้ทำอะไรผิด แม่ต่างหากที่ผิด
เพราะงั้นทำตามหัวใจเถอะ
แล้วถ้าสุดท้ายหนูชอบเขามากเกินล่ะ
หนูคงเลิกกับเขาไม่ได้อีกแล้ว
แล้วถ้าเราต้องแยกกันอีกล่ะ ตอนนั้นหนูจะทำยังไง
ถ้ามันเป็นแบบนั้น…
หนูก็ไม่รู้จะเอายังไงกับชีวิตตัวเองแล้วละ แม่
ก็หนูยังเด็กเกินไปที่จะปกป้องแม่นี่
ฮายูล
หนูไม่ควรมาห่วงเรื่องพวกนี้
ตกลงฮายูลเป็นลูกคุณ ไม่ใช่หลานสินะ
สุดท้ายทุกอย่างก็ลงล็อก
ผมดูโซเชียลมีเดียของคุณ เพราะคิดว่ามันแปลกๆ น่ะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหลอกคุณนะ
เรื่องมันกลายเป็นแบบนั้นไปเองน่ะ
ผมคิดมาตลอดว่าฮายูลเป็นผู้ใหญ่เกินวัย
แต่วันนี้ผมรู้แล้ว เขาก็แค่เด็กที่อยากปกป้องแม่
อืม
คุณคงแปลกใจแล้วก็อยากรู้สินะ
มันไม่ใช่เรื่องปกติหรอก ที่คนอายุ 29 มีลูกสาวเก้าขวบ
คนอายุ 29 เป็นพ่อโลมา ก็ไม่ใช่เรื่องปกติเหมือนกัน
ก็จริงนะ
จะว่าไป
เราอายุเท่ากันเลยนะ ตอนที่คุณเจอนัมชุน ส่วนฉันก็มีฮายูล
ตอนนั้นฉันก็อายุ 21
อ๋อ เพราะฮายูลเก้าขวบ
อืม
ฉันไปแผ่นดินใหญ่เพื่อทำตามความฝันตอนอายุ 20
แล้วความฝันของฉันก็เปลี่ยนไป
เขาเป็นความฝันใหม่ของฉัน
ตอนแรกที่ย้ายไป คุณฝันอยากเป็นอะไรล่ะ
เป็นนักกีฬาว่ายน้ำ
จริงเหรอ
คงว่ายน้ำเก่งมากเลยเพราะเป็นคนเชจู
คนเชจูไม่ได้ว่ายน้ำเก่งกันทุกคนหรอก
ถึงจะดูไม่ออก แต่ฉันได้เข้าศูนย์ฝึกประจำชาติด้วยนะ
- มหาลัยของฉันเลือกฉันเองกับมือ - ว้าว
แสดงว่าต้องเก่งมากจริงๆ คุณล้มเลิกความฝันที่ยิ่งใหญ่เลยนะ
ก็ไม่ได้ล้มเลิกหรอก แค่เปลี่ยน
มีอะไรจะถามฉันอีกใช่ไหม
ก็มีนะ
แต่คุณไม่จำเป็นต้องตอบแค่เพราะผมอยากรู้ก็ได้
ฉันเป็นม่าย
ฮะ
จริงเหรอ
อย่างนี้นี่เอง
คุณนี่พูดจาประหลาดคน
หมายความว่าไง
ตกใจได้นะ ไม่ตกใจสิแปลก
อืม
ขอบคุณนะที่มาส่ง เราเลยไม่ต้องลำบากกลับเอง
ก็ไม่ได้ไกลอยู่แล้ว
พาฮายูลไปเที่ยวที่ศูนย์บ่อยๆ สิ
เรามีโปรแกรมที่เหมาะกับเด็กเยอะเลย ฮายูลชอบโลมาเพราะงั้นจะต้องสนุกแน่
แน่นอน
ไม่รู้ทำไมอยู่ๆ ฮายูลถึงสนใจโลมา
แต่ขอบคุณนะ บาย
เดี๋ยวก่อน
วันนี้หลังจากเจอคุณ ผมก็รู้สึกแบบนี้มาทั้งวันเลย
อันที่จริง ผมรู้สึกมาตั้งแต่ ครั้งแรกที่เราเจอกันแล้ว
คุณกับลูกเป็นคู่ที่ดีมาก
อะไรนะ
บางทีคุณก็เป็นเหมือนเพื่อนหรือพี่สาว
แต่ดูอีกทีก็เป็นเหมือนแม่กับลูกสาวด้วย
ผมคิดแบบนี้มาตลอดกับคุณกับลูก
ผมไม่เคยคิดว่ามันน่าสนใจหรือผิดปกติหรอก
เข้าบ้านเถอะ ไว้เจอกัน
อรุณสวัสดิ์ มันซู
ยงพิลยังหลับอยู่ใช่ไหม
เดี๋ยวครับ พี่กยองแท
อะไร
เช้าตรู่แบบนี้อย่าบุ่มบ่ามเข้าไปสิครับ
เคารพความเป็นส่วนตัวเขาหน่อย
อยู่นี่ไม่มีหรอกความเป็นส่วนตัว
- เดี๋ยวครับ - อะไร
พี่ซัมดัลอาจจะนอนอยู่ในนั้นด้วยก็ได้
- ครั้งก่อน… - ซัมดัลเหรอ
ซัม…
- บอกให้ขออนุญาตก่อนถ้าจะคบกัน - อย่า…
เฮ้ย ไอ้ยงพิล
อะไรเนี่ย อยู่ไหน
อ้าว
มันไปไหนแล้ว
คลุกหอยนมสาวอยู่เหรอ
ทำไมมีสองชุดล่ะ
หือ
อันนั้นไม่ใส่แตงกวา
จะเอาไปให้พ่อยงพิลอีกแล้วเหรอ
ไม่ต้องเอาไปให้
เดี๋ยวก็เอาทิ้งเหมือนทุกครั้ง
เอามา
ต่อให้ทิ้ง ฉันก็จะเอาให้เขาเรื่อยๆ
ฉันจะทำแบบนั้นต่อไป เขาจะได้เอาความโกรธมาลงที่ฉันคนเดียว
เขาทำแบบนั้นมา 20 ปีแล้ว ก็ยังไม่หายโกรธเลยนะ
ไม่มีทางหยุดหรอก
- เอามาครับ ผมจะเอาไปเอง - ไม่ ไปด้วยกัน
เอาให้ผมเถอะน่า ผมจะเอาไปเอง
ผมว่าตอนนี้แม่อย่าเพิ่งไปเจอพ่อผมดีกว่า
เขาบังเอิญเจอซัมดัลเมื่อวานหรือเปล่า
เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม
เอ้อ แม่
ผมจะเลิกหนีแล้ว
เพราะงั้นอย่าลืมกินยาให้ตรงเวลา
พรุ่งนี้ก็ไปให้หมอตรวจด้วย
ผมขอให้แม่หยุดดำน้ำไม่รู้ตั้งกี่รอบ แม่ก็ไม่เคยฟังผมเลย
แต่แม่หยุดทันทีที่ลูกสาวแม่ขอ
ผมน้อยใจนะ
ก็จะทำไงได้ล่ะ ยัยพวกนั้นเอาชุดดำน้ำฉันไปซ่อนนี่
รู้งี้ทำแบบนั้นบ้างดีกว่า
แล้วก็ ยงพิล
ฉันไม่กลัวพ่อแกแล้ว
ที่เอาความโกรธมาลงกับฉัน
แกไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
สงสัยจังว่าจู่ๆ อะไรดลใจแม่
ไม่ต้องห่วงฉัน รักษาซัมดัลไว้ดีๆ พอ
อืม
ดื่มไปขนาดไหนเนี่ย
มาทำไม
มาตัดขาดกับพ่อแกเหรอ
เปล่าครับ
ถ้างั้น
แกตัดขาดกับซัมดัลยัง
ยังครับ
แล้วมาทำไม
ออกไป
เวรกรรม
เอามา ฉันไม่…
นี่แกมายั่วโมโหฉันเหรอ
ใช่ ผมมายั่วโมโหพ่อ
ผมจะยั่วโมโหพ่อไปเรื่อยๆ
จนกว่าเราจะห่างเหินเหรอ
ผมจะยั่วโมโหพ่อไปเรื่อยๆ
ผมจะได้ดูแลพ่อได้
ผมจะดูแลซัมดัลด้วย
รวมถึงป้ามีจา
แล้วก็ตัวผมด้วย
แกว่าไงนะ
พ่อรู้ไหม
ผมเคยคิดว่าทุกคนจะไม่เป็นไร ถ้าผมทนทุกข์อยู่คนเดียว
ผมเคยคิดว่าพ่อ ซัมดัล ป้ามีจา แล้วก็ผมจะโอเคกันหมด
แต่ตอนนี้ไม่มีใครโอเคทั้งนั้น
เพราะงั้นตั้งแต่นี้ไป
ผมจะบอกเล่าความเจ็บปวดของผมให้พ่อได้รู้
ผมจะบอกพ่อว่าผมเจ็บปวดมากแค่ไหน ผมต้องทนมามากแค่ไหน
และผมรักซัมดัลมากแค่ไหน
ผมจะบอกให้พ่อรู้ทุกอย่าง
นี่แก…
แกคิดว่ามันจะช่วยฉันจริงๆ เหรอ
อืม
พ่อ ผมรู้
ตั้งแต่วันที่แม่จากไป
ว่าพ่อคงไม่มีวันทำใจได้
แต่ลูกชายคนเดียวของพ่อ
กับป้ามีจาเป็นห่วงพ่ออยู่ทุกวี่ทุกวัน
พ่อจำเป็นต้องได้รู้ว่าเราเองก็ทนทุกข์
เพื่อให้พ่อทำใจได้เหมือนกัน
นะ
โชซัมดัล
โลกไม่ได้จะแตกซะหน่อย
(ปรากฏการณ์ต่างๆ ในชั้นบรรยากาศของเชจู)
อึนบี ไปทำงานกัน
คุณโคจะกลับมาดำน้ำเมื่อไหร่ เราเอาชุดดำน้ำใหม่ให้แล้วนี่
เขาบอกว่าชุดนั้นก็หายเหมือนกัน
- ฮะ - อีกแล้วเหรอ
ตายจริง ดูท่าพวกลูกสาว จะไม่ยอมให้ดำน้ำอีกเลยนะเนี่ย
เอาชุดดำน้ำไปซ่อนน่ะไม่เท่าไหร่
ถ้าเขารู้ว่าจินดัลมีส่วนกับโครงการสวนสนุก
โดนฆ่าตายตรงนั้นแหงแก๋
อ๋อ
ว่าแต่ ผลโหวตเรื่องนั้นเป็นไง
มีใครโหวตเอาบ้าง
จะบ้าเหรอ ฉันแน่ใจว่าทุกคนโหวตไม่เอา
ชาวบ้านที่นี่ไม่มีใครเอาด้วยหรอก
- จริง - จริง
บางคนอาจจะเอาด้วยก็ได้นะ
- ฮะ - ไม่คิดงั้นเหรอ
นี่โหวตเอาหรือไม่เอา
โหวตไม่เอา
- โหวตเอาใช่ไหม - โอ๊ย น่ารำคาญจริง
โหวตเอาละสิ
(เอเอสออกไป ไม่เอาสวนสนุก จากคนซัมดัลลี)
(ปฏิเสธเพื่อปกป้องทะเลสีฟ้าคราม)
(เอเอสออกไป ไม่เอาสวนสนุก)
(สวนสนุกจะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจ)
(ชาวบ้านซัมดัลลีสนับสนุนสวนสนุก)
อะไรเนี่ย
แย่แล้ว
งานเข้าแล้วพวกเรา
อะไร
ผลโหวตสร้างสวนสนุกออกแล้ว
ผลเป็นไง
ฝั่งโหวตเอาชนะไปห้าเสียง
ว่าไงนะ
พูดเรื่องอะไรกัน
คือคุณโค มีคนโหวตเอาสวนสนุก 66 คนน่ะ
โหวตเอาเหรอ
ที่บอกว่าชนะไปห้าเสียง งั้นคนส่วนใหญ่ก็เอาสวนสนุกน่ะสิ
ใช่
แล้วพวกเธอล่ะ โหวตเอาด้วยไหม
- ไม่ - เราโหวตไม่เอา
ไม่มีใครในนี้โหวตเอา
โธ่ เราฟังคุณโคก็เลยโหวตไม่เอาหมดไง
- ใช่ - ใช่
แต่ว่า…
คุณโคกลับโหวตเอาด้วยซะงั้น
- หา - ฮะ
หมายความว่าไง
ฉันไม่ได้โหวตเอาด้วย
คุณโค สามีคุณโค จินดัล
จะใครก็ช่าง แต่ครอบครัวคุณโค มีหกคนที่โหวตเอาด้วย
- คุณพระ - ตายละ
ใบที่ 57 58 59 60
ที่เธอมีหกใบ
ก็รวมแล้วเอาด้วย 66 คน
พี่แน่ใจนะ
แม่โมโหเป็นฟืนเป็นไฟแน่ถ้ารู้ว่าพี่อยู่เบื้องหลัง
เราได้น่วมกันหมดแน่ถ้าแม่เห็นเราอยู่นี่
ไม่ได้ปกปิดชื่อด้วย ยังไงแม่ก็ต้องรู้
ก็ไม่เข้าใจทำไมต้องใส่ชื่อ มันต้องไม่ออกนามสิ
แม่ใช้อำนาจในทางที่ผิดชัดๆ
แม่ทำแบบนี้ก็เพราะจะจับคนอย่างพี่ไง
นี่ ตกลงอยู่ข้างใคร
ป้าจินดัล
ยายจะไม่ต้องดำน้ำแล้วจริงๆ เหรอคะ ถ้าสวนสนุกมาสร้างที่นี่
ใช่แล้วจ้ะ
หนูสัญญาแล้วนี่ว่าจะไม่ห่วงเรื่องนั้น
อย่าคิดไปไกลสิแม่
หนูก็แค่เป็นห่วงยาย
ก็ได้ แต่แค่นั้นพอนะ
มีอะไร
ไม่ต้องรู้หรอก
พี่แดยองย้ายโครงการมาหมู่บ้านเรา เพราะแม่ล้วนๆ จริงเหรอ
แต่ทำไมล่ะ
อย่าบอกนะว่าเพราะรัก
ถ้าเขายังรักพี่ ทั้งที่พี่ทำกับเขาแบบนั้น เขาก็คง…
นี่ ระวังปากด้วย
เขาเคยเป็นครอบครัวเรา เขาแก่กว่าเธอด้วยนะ
อย่าบังอาจว่าเขาโง่
ยังไม่ได้พูดสักคำเลยเจ้าค่ะ
งั้นเหรอ
โชจินดัล!
นังลูก…
- นังลูกตัวดี - แม่
- แกบ้าไปแล้ว
แกจะทำลายบ้านเกิดแกหรือไง
- แม่ คุยกันก่อน - ทำไมมาอยู่นี่
- ใจเย็นก่อนครับ - อย่าตีหนู
ใจเย็นก่อน
แม่ฟังหนูก่อน
หลีกไปซิ
มานี่นะจินดัล
- คุยกันก่อน - หลีกไป
ขอละครับ คุณแม่
มัน…
มันเจ็บนะครับคุณแม่
โอ๊ย หลักจะหัก
แม่อย่าหลับหูหลับตาต่อต้านสิ
ฟังหนูก่อน
คนส่วนใหญ่โหวตเอาด้วย
หนูรู้หนูใช้ชื่อพ่อกับแม่โหวตเอาด้วย
แต่ถึงจะไม่ใช้ชื่อพ่อแม่ คนโหวตเอาด้วยก็เยอะกว่าอยู่ดี
จริงค่ะ
เราไม่รู้ว่าคนจะโหวตเอาด้วยเยอะขนาดนี้
- เราไม่รู้จริงๆ - คนแค่ไม่ได้บอกแม่
ว่าจะโหวตเอาด้วย
อืม
ว่าไงนะ
แม่ไม่สนคนอื่นหรอก
แต่พวกแกโหวตเอาด้วยได้ไง
เอเอสกรุ๊ปเนี่ยนะ
ทุกคนที่นี่รู้อดีตของแกกับบ้านนั้นดี
แกบ้าไปแล้วเหรอ
งั้นแม่ก็เลิกดำน้ำสิ
หัวใจแม่…
บอกก็บอกว่ามันอันตราย คิดเหรอว่าหนู…
เอเอส… หนูไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับพวกนั้นที่สุดแล้ว
แค่คิดถึงคนพวกนั้นหนูก็เสียวสันหลังวาบ
แต่ถ้าหนูไม่ทำแบบนี้ แม่ก็จะยังดำน้ำไปเรื่อยๆ
หนูไม่อยากให้เป็นแบบนั้นยิ่งกว่าอีก
จริงค่ะแม่ แม่ต้องเลิกแล้วจริงๆ นะ
อย่าดำน้ำอีก
แล้วพวกแกล่ะ
ก่อนจะทำอะไรในชีวิต เคยขออนุญาตแม่ไหม
แก แม่ได้บอกไหมว่าแกหย่าได้
ส่วนแกก็…
ไม่ต้องมาบอกว่าแม่ควรหรือไม่ควรทำอะไร
แม่ดำน้ำมาไม่รู้กี่สิบปี
ขนาดกินยาไปด้วยก็ยังดำได้
เพราะงั้นไม่ต้องมาห่วงปุบปับ
ทางเดียวที่สวนสนุกนั่นจะมาสร้างที่หมู่บ้านเราได้
คือข้ามศพแม่ไปก่อน เข้าใจไหม
ว่าไงหนู
หนูกลัวค่ะยาย
ตายจริง
ยายขอโทษนะที่ขึ้นเสียง
ไม่ใช่เรื่องนั้นค่ะ
หนูกลัวว่าทะเลจะพรากยายไป
เหมือนที่พรากเพื่อนเก่ายายไป
ถ่ายภาพงานนิทรรศการของกรมอุตุฯ ไม่ใช่งานถนัดของคุณนี่คะ
ไม่มีหรอกงานที่ฉันถนัด
และฉันก็จะใช้โชซัมดัล ที่เป็นชื่อจริงถ่าย ไม่ใช่โชอึนฮเย
ถึงกรมอุตุฯ เป็นคนจัด แต่ฉันก็ยังต้องมีคอนเซ็ปต์
ช่วยส่งข้อมูลคอนเซ็ปต์กับรูปที่จัดแสดง
ในงานนิทรรศการ ที่ผ่านมาทั้งหมดของฉันให้หน่อยนะ
ได้ค่ะ เดี๋ยวจัดการให้
ส่งแล้วเราจะบินไปหาทันทีเลย
เจอกันที่นั่นค่ะ
โอเค
(เอกสารอ้างอิงนิทรรศการภาพถ่าย ของโชอึนฮเย ทรีมูน)
คุณโชเคยทำเฉพาะนิทรรศการใหญ่ๆ แบบนี้แท้ๆ
ไม่สำคัญหรอก
อย่างน้อยคุณโชก็ยังถ่ายรูป
รู้หรือเปล่าว่าฉันกังวลแค่ไหน
ว่าคุณโชจะวางมือ
ส่งเอกสารพวกนี้แล้วไปช่วยคุณโชกัน
ค่ะ
เดี๋ยวนะ นี่ข้อความจากคนที่มาเยี่ยมชมนี่
จากต้นไม้ฝากข้อความ
อืม จริงด้วย
ส่งไปด้วยดีไหมนะ
มีหนังสือผู้เยี่ยมชมด้วย
เราเลือกอันที่ดีๆ ส่งไปให้ด้วยดีไหมคะ
ก็ได้
ฉันได้ยินมาว่าแกกุเรื่อง ที่โดนกระทำขึ้นมาเองหมดทุกอย่าง
ฉันได้ยินแกปฏิเสธมันเอง
ทำไมไม่ยอมบอก
ถ้าไม่ใช่เพราะโชอึนฮเย เธอจะพยายามโดดแม่น้ำฮันทำไม
พี่ก็อีกคนเหรอ
ฉันทั้งหงุดหงิด ทั้งเสียศักดิ์ศรี ใกล้จะเป็นบ้าเต็มแก่แล้ว
อย่ามายั่วโมโหฉัน
โกหกเรื่องแบบนี้ได้ยังไง เขา…
แล้วพี่ดีนักเหรอ
พี่หักหลังมันแล้วมาหาฉัน เราสมรู้ร่วมคิดกัน
ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง พยายามฆ่าตัวตายทำไม
ก็เพราะอยากตายไงล่ะ พอใจยัง
อ้าว ซัมดัล
อะไรเนี่ย มาทำอะไร
เออนี่ ฉันได้ข่าวว่าเธอกลับมาคบกับไอ้ยงพิล
อะไรนะ ใครบอก
คิดว่าใครล่ะ
มันซูเห็นเธอกับไอ้ยงพิลอยู่ด้วยกัน
- ในที่กบดานของเรา - มันซู…
ตัดสินใจแบบนี้นี่คิดดีแล้วเหรอ
เราต้องตัดขาดกันอีกนะถ้าเธอกับมันเลิกกัน
กยองแท ขอนะ…
ถึงไม่มีเหตุผลฉันก็อยากตัดขาดกับนาย เพราะปากนายนี่แหละ
ทำไม
กยองแท นายนี่
หัวช้ามากนะ
ฉันเหรอ
ไม่มีมารยาทด้วย
เดจาวูหรือเปล่าวะ
ตลอดแปดปีที่ผ่านมา นายทำแบบนี้กับยงพิลสินะ
ตีหน้ามึนพูดถึงฉันสินะ
มีพลังจิตหรือไง รู้ได้ไงวะเนี่ย
นี่ ครั้งนี้อย่ามาเลิกกันอีกนะ
คบกันให้รอด
(นักพยากรณ์โชยงพิล แผนกบริการสภาพอากาศ)
น่าจะมาตอนบ่ายที่นักพยากรณ์โชยงพิลอยู่นะคะ
ฉันถึงได้บอกคุณว่าเขาลาช่วงเช้า
ไม่เป็นไรค่ะ
นี่ค่ะ ฉันยังไม่ได้เลือกคอนเซ็ปต์ตกแต่งภายใน
แต่พอได้ดูสถานที่กับรูปแล้ว
ฉันน่าจะได้คอนเซ็ปต์โดยรวมเร็วๆ นี้ค่ะ
ค่ะ ตกแต่งโถงนิทรรศการ ใช้เวลาไม่นานหรอกค่ะ
ไม่ต้องรีบก็ได้เรื่องคอนเซ็ปต์ ได้แล้วค่อยบอกฉัน
คุณอาจจะเลือกคอนเซ็ปต์ได้ตอนเลือกรูปก็ได้
อันนี้สวย
- นักพยากรณ์โชยงพิล - ครับ
ถ้าดูตรงนี้ ตอนนี้…
คุณโชซัมดัลแวะมาเมื่อกี้
ฉันบอกเขาแล้วว่าคุณจะมาช้า แต่เขาก็มาเร็วอยู่ดี
เราเลยประชุมกันแค่สองคน
- เมื่อกี้เหรอครับ - ค่ะ
อ๋อครับ
- คุณลุงโช - หือ
ลุงโอเคไหมครับ
(โชยงพิล ฉันว่าฉันชอบนาย ฉันควรทำยังไง)
อ้าว บูซังโด
วันนี้เราปิดเลยมีให้กินแค่นี้นะ
อิ่มไปก็ดื่มได้ไม่เยอะ
แค่นี้ก็พอแล้ว
เหมาะเป็นกับแกล้มสุดๆ
ชิมดู
งั้นกินนะ
เปรี้ยวปากอยากดื่มเลย
จ้องฉันทำไม
จัดผมสิ ผมยุ่งเหมือนคนบ้าเลยตอนนี้
เคยเป็นไหม
แบบอยากเปิดกะโหลกเอาสมองออก
จะได้ไม่ต้องคิดอะไร
แต่เวลาแบบนี้ พอได้สูดอากาศบริสุทธิ์ก็รู้สึกดีขึ้น
ไม่อยากคิดถึงใครเหรอ
ใครอยู่ในหัวเธอ
ไม่ได้มีใครหรอก
ไอ้ยงพิลเหรอ
ทำไมอยู่ๆ พูดถึงยงพิลล่ะ
ว่าแต่มีเรื่องกันเหรอช่วงนี้
อย่าพูดถึงไอ้ยงพิลเลย
มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
เปล่า ก็แค่…
อย่าพูดถึงไอ้ยงพิลเลย
มาฟังฉันแทนเป็นไง
ก็ได้ ว่ามาสิ อะไรล่ะ
ฉัน…
ชอบคนคนนึง
มานานมากแล้ว
จริงเหรอ ใคร
เดี๋ยวนะ ถ้าบอกว่านานมาก…
ไม่จริงน่า
ฉันรู้จักไหม บอกเขายัง ให้ฉันช่วยไหม
ฉันโตแล้วนะ ไม่ต้องให้เธอช่วยหรอก
แล้วเธอก็ช่วยฉันไม่ได้ด้วย
แหม ไม่เห็นต้องพูดแรงขนาดนั้นเลย
แต่ปัญหาคือ
เขาชอบคนอื่น
ได้บอกเขาไหมว่านายชอบ
ฉันก็แค่คิดว่า
"สักวันฉันคงมีโอกาสแหละ"
ฉันเลยรอวันนั้น
ตอนนี้ก็ยังรออยู่
แต่รู้ไหม
ฉันว่าโอกาสของฉันมาถึงแล้ว
แต่ใจนึงก็คิดว่าไม่มีทางเป็นไปได้
ไม่รู้เลยจริงๆ
ถ้าคิดว่าโอกาสมาถึงแล้ว อย่างน้อยนายก็ควรบอกเขาไปนะ
ถ้าฉันรู้สึกว่าโอกาสนั้นจะไม่มีวันมาถึงเลยล่ะ
ถ้างั้น…
นายก็ควรยอมแพ้
ยอมแพ้… งั้นเหรอ
งั้นฉันก็ควรยอมแพ้สินะ
อืม
ถ้าเห็นว่าไม่มีหวัง
ก็ยอมแพ้เถอะ ซังโด
มันเป็นรักข้างเดียว
แล้วเธอล่ะ
เธอจะยอมแพ้ไหมถ้าเห็นว่าไม่มีหวัง
ไม่นะ
ฉันขอเลือกรักข้างเดียวดีกว่า
แต่นายไม่ควรทำแบบนั้น
ฉันพูดจากประสบการณ์
อย่าทำเลย บูซังโด
การรักใครสักคนไปเรื่อยๆ ทั้งที่เห็นอยู่ว่าไม่มีหวัง
มันเจ็บปวดมากนะ
หวังว่านายจะไม่ทำแบบนั้นนะ
ฮึ่ย
หือ
ทำไม…
พ่ออย่าโยนรูปนั้นทิ้งสิ
ถ้าพ่อเอาไปทิ้งไม่เลิก ผมก็จะเก็บมันกลับมาเรื่อยๆ แหละ
โอเคไหม
พ่อ ผมรู้ตั้งแต่วันที่แม่จากไป
ว่าพ่อจะไม่มีวันทำใจได้
คุณโช
มีคนโทรแจ้งรอยร้าวในอาคาร คุณช่วยไปดูหน่อยได้ไหมคะ
งั้นเหรอ
ที่ไหนล่ะ
หอศิลป์ซัมดัลลี
มีอะไรหรือเปล่าคะ
ฮะ เปล่าครับ
คนอื่นไม่ว่างแล้วเหรอครับ
ไม่มีแล้วค่ะ กำลังจัดการกับคอมเพลนอื่นอยู่
- งั้นเหรอ - ค่ะ
(หอศิลป์ซัมดัลลี)
- สวัสดีค่ะคุณโช - สวัสดี
รอยร้าวอยู่ตรงไหนเหรอ
ในนั้นค่ะ เข้าไปได้เลย
โอเค
พ่อจะไปไหน ผนังมีรอยร้าวนะ
พ่อจะไม่ดูเหรอ
ตรงไหน
ตรงนั้นไง ไม่เห็นเหรอ
พ่อเห็นหมดสินะ
แม่กับป้ามีจาเมื่อตอนนั้นน่ะ
ผมยังอยู่ในท้องแม่ แต่พ่อคงเห็นอยู่ละ
แกทำอะไร
ไม่เห็นเหรอ ผมกำลังยั่วโมโหพ่อไง
ทำแล้วมันจะมีอะไรเปลี่ยน
อย่าเสียเวลาเลย
ผมรู้ว่าพ่อรักแม่มาก
แต่…
แม่ก็เป็นแม่ผมด้วย
แม่เป็นเพื่อนซี้ของป้ามีจาด้วย
แล้วแม่ก็เป็นลูกสาว
ของตากับยาย
แล้วไง
แกจะบอกอะไร
ผมแค่จะบอกว่า
เราก็เจ็บปวดเหมือนกันหมด
เพราะแบบนี้เหรอ
แกกับทุกคนถึงได้ลืมแม่แกไปแล้ว
มีแต่พ่อคนเดียว…
มีแต่พ่อคนเดียวที่ยังจำแม่แกได้
แก
กับโคมีจา
ต่างก็ลืม
เรื่องวันนั้นกับเหตุการณ์นั้นไปแล้ว
- พ่อ - เพราะแบบนี้
อย่างน้อยพ่อถึงควรจำ
ถ้าไม่มีใครจำแม่แกได้
คิดดูสิว่าแม่แกจะน่าสงสารแค่ไหน
(โรงพยาบาลเชจู)
ฉันว่าถ้าฉันยังกินยาตรงเวลา ฉันก็จะไม่เป็นไร
ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันก็ใช้ชีวิตได้ปกติ
แล้วแม่จะอธิบายเรื่องที่เกิดในน้ำ เพราะแม่ลืมกินยาเมื่อวันนั้นยังไง
ตอนนี้คุณไม่เป็นไรก็จริงเพราะเราเพิ่มขนาดยา
แต่มันก็ไม่แน่ถ้าร่างกายเกิดดื้อยาขึ้นมา
แล้วเราก็ไม่รู้ว่า เราจะต้องเพิ่มขนาดยาครั้งต่อไปเมื่อไหร่
ดูนี่ครับ
นี่เป็นประวัติการรักษาตั้งแต่แปดปีที่แล้ว
เราเคยเพิ่มขนาดยา แต่ก็ไม่ได้เพิ่มสม่ำเสมอ
ตั้งแต่ครั้งแรกที่คนไข้มาตรวจที่นี่
จนถึงตอนที่เราเพิ่มขนาดยา นับเป็นเวลาหนึ่งปีพอดี
แล้วก็เพิ่มอีกทีสองปีให้หลัง
แล้วก็ห้าเดือน
มันไม่ได้สม่ำเสมอ
แม่ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว จริงๆ แม่มาเองก็ได้
ไม่เข้าใจทำไมพ่อให้แกมาด้วย
แม่
หนูเห็นว่าแปดปีก่อนที่แม่มาหาหมอครั้งแรก
เป็นวันที่ 28 พฤษภา
วันนั้นหรือเปล่าที่แม่อาการทรุดครั้งแรก แล้วยงพิลก็พาแม่ไปโรงพยาบาล
เห็นด้วยเหรอ
ใช่แล้ว
เหรอคะ
มันก็เป็น…
อย่างที่แกคิดนั่นแหละ
ออกไปจากบ้านฉัน
พ่อ หยุดเถอะ
แกก็ฟังด้วยอีกคน
ฉันจะไม่มีวันยกโทษให้ครอบครัวมัน
ถ้าแกอยากเห็นเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไปตลอดก็เชิญ
แม่ แม่เป็นอะไร
แม่เป็นอะไร
แม่ แม่เป็นอะไร
แม่ แม่เป็นอะไร เดี๋ยวนะแม่
ยงพิลไม่ได้เลิกกับแก เพราะพ่อเขาไม่ยอมรับหรอก
เขาเลิกกับแก
เพราะเห็นแม่ป่วยต่างหาก
(คอนเซ็ปต์นิทรรศการ ลำธารของคุณเป็นฤดูไหน)
(สถานที่ถ่ายภาพ ซากเยมูล)
นักพยากรณ์โช
คุณโชซัมดัลไปถ่ายรูปวันนี้นะคะ ไม่ได้ไปด้วยกันหรอกเหรอ
ครับ
เห็นตัวติดกันตลอดเลย
วันนี้เขาไปไหนเหรอครับ
ถ้าจำไม่ผิด เขาบอกว่าจะไปซากเยมูลนะคะ
ไม่รู้ว่ารู้จักที่นั่นได้ไง
ไปซากเยมูลวันนี้เหรอ
ค่ะ
แต่วันนี้น้ำขึ้นนะ
เดี๋ยวผมมา
ทำงานกัน
ลุยเลย
(ห้ามเข้าระหว่างช่วงน้ำขึ้น เสี่ยงจมน้ำเนื่องจากคลื่นสูง)
นักพยากรณ์คัง รู้ใช่ไหมว่าน้ำขึ้นสูงสุดเริ่มวันนี้
วันนี้ระดับน้ำทะเลจะสูงที่สุดแล้ว
ตรวจสอบดูพื้นที่เสี่ยงน้ำท่วมไว้ล่วงหน้าเลย
เตรียมพร้อมแจ้งเตือนคลื่นสูงและลมแรง
ระยะคลื่นตอนนี้อยู่ที่สิบวินาที
คลื่นแรงพอที่จะซัดเข้าฝั่งได้เลยครับ
จริงเหรอ
ครับ ดูนี่
แหม เจ้าหน้าที่บริการสภาพอากาศ จะบุ่มบ่ามเข้ามาในนี้ไม่ได้นะ
ผมต้องเช็กดูอะไรหน่อย
(โชซัมดัล)
ทำไมไม่รับนะ
แบคโฮ
ตัวเลขทุ่นคลื่นชายฝั่งซากเยมูลเป็นไงบ้าง
นี่ ยังไม่หมดช่วงลงโทษนะ
เดี๋ยวผมดูให้
โอเค ขอบคุณ
อ้าว
มีจา
เดี๋ยว…
นี่จ้ะยาย
ไม่นะ
ยาย
ยายเอ๊ย
ยาย
โหวตเอาด้วยไปได้ไง ก็เห็นอยู่ว่าหมู่บ้านนั้นพังยับขนาดไหน
แต่มันก็เงินฟรีนะ
แบบนี้เราก็จะไม่ได้ดำน้ำหรือทำไร่ทำสวนอีก
มันก็งานหนักอยู่นะ ทั้งดำน้ำ ทั้งทำธุรกิจเนี่ย
แล้วรู้หรือไงว่าจะเอาเงินไปทำอะไร
มีไอเดียธุรกิจเป็นร้อย…
ปัดโธ่
- นั่นตาของยงพิลนี่ - ฮะ
ยาย
- ตาบู - ตาบู
- มีอะไรเหรอ - ยายอ๊กหายไป
- หา - หา
กึมอ๊ก
ตายแล้ว ยายอ๊กหายอีกแล้วเหรอ
- หายไปไหนล่ะเนี่ย - ไปเร็ว
ตาบู รอด้วย
แม่
ยายอ๊ก
คุณยายกึมอ๊ก
คุณพระ อยู่ไหนล่ะเนี่ย
- ยายอ๊ก - ยายอ๊ก
ยายอ๊ก
- ดูในบ้านมายัง - ไม่อยู่
- ยายอ๊ก - ยายอ๊ก
- ตายแล้ว คุณโค
มีอะไรกันเหรอ
อกอีแป้นจะแตก ยายอ๊กหายไปอีกแล้วน่ะสิ
อาการดีมาช่วงนึงแล้วแท้ๆ ทำไมมาหายไปอีกล่ะเนี่ย
จุดพัก
ไปดูจุดพักมายัง
ดูมาหมดแล้ว
- ยายอ๊ก - ยายอ๊ก
ป้าอ๊ก
คุณพระ
ป้าอ๊ก
คุณพระ
ป้ามาทำอะไรตรงนี้
กลับกันเถอะ
ป้าเจ็บตรงไหนไหม
มีจาเหรอ
ไปอยู่ไหนมา ลูกสาวแม่
แกฆ่าลูกสาวฉัน
แกมันคนที่ฆ่าลูกสาวฉัน
นังสารเลว
ชั่วช้านัก แกสมควรตาย
ตายซะ แกสมควรตาย
ทำไมลูกสาวฉันต้องมาตาย
ตายไปซะ
แกสมควรตาย
ทำไมไม่เป็นแก ทำไมต้องเป็นลูกฉัน
แกต่างหากที่สมควรตาย
ตายซะ ทำไมลูกสาวฉันต้องมาตายด้วย
- ตายแล้ว ยายอ๊ก - ยายอ๊ก
- ยายอ๊ก
ยายอ๊ก
คุณพระ
- คุณพระ - โธ่ ยายเอ๊ย
พี่ซังแท
ฉันขอ
ให้พี่เกลียดฉันคนเดียวเถอะ
ฉันจะขอรับไว้ทั้งหมดเอง
ฉันยินดีรับทุกอย่างจนกว่าพี่ จะระบายความโกรธออกมาจนหมด
ต่อให้พี่จะไม่มีวันหายโกรธ ฉันก็ยินดี
ให้ฉันแบกรับต่อไปเถอะ
เพราะงั้น
พี่อนุญาต
ให้ยงพิลกับซัมดัลรักกันจะได้ไหม
มาเกลียดฉันแทนนี่
บูมีจา
จะไม่เสียใจเหรอ
ถ้าเขารู้ว่ายงพิลกำลังทนทุกข์อยู่
โคมีจา!
แก…
แกกล้าดียังไงมาเอ่ยชื่อเขา
กล้าดียังไง
แกกล้าดียังไง
อย่ามาบังอาจ ไม่ต้องมาจับ
แกกล้าดียังไง
ลุงโช
กล้าดียังไง
ไม่ได้มีแค่พี่สักหน่อย
คิดเหรอว่ามีแค่ตัวเองที่เจ็บปวด
คิดเหรอว่ามีแค่ตัวเองที่คิดถึงบูมีจา
ว่าไงนะ
ฉันก็เจ็บปวดพอๆ กับพี่
ฉันก็คิดถึงเขาพอๆ กับพี่
ฉันก็ด้วย
ฉันก็คิดถึงบูมีจาเหมือนกัน
ไม่ได้มีแค่พี่ที่เสียใจสักหน่อย
ฉันก็คิดถึงเขาเหมือนกัน
ฉันก็เสียเพื่อนไป
ไม่ได้มีแค่พี่ที่เจ็บปวดนะ
มีจา
โคมีจา
ฉันเองก็…
ฉันก็คิดถึงเพื่อนฉัน
ฉันก็คิดถึงบูมีจาเพื่อนรักของฉัน
(ระวัง ช่วงน้ำขึ้น เสี่ยงจมน้ำ)
(โชซัมดัล)
(โชยงพิล 18 สายไม่ได้รับ)
คุณโชคะ นี่รูปที่จัดแสดงในนิทรรศการที่คุณขอค่ะ
เราคัดมาจากนิทรรศการ ตลอดหกปีที่ผ่านมาเลยค่ะ
เยอะจังเลย
สมกับเป็นงานนิทรรศการ ของช่างภาพโช งดงามมาก
เป็นนิทรรศการที่น่าจดจำมาก
เป็นนิทรรศการที่ดีที่สุดในรอบหลายปี
เขาจัดองค์ประกอบได้สมบูรณ์แบบ ต้องชื่นชมเลย
จัดบ่อยๆ นะคะ แล้วฉันจะรอ
(ปลูกรักให้เติบโตอย่างเงียบงัน)
เบื่อจังเลย
สนุกไหม
ทำไมตั้งใจอ่านบทกวีเล่มนี้จัง
เรื่องราวเกี่ยวกับอะไรล่ะ
บทกวีไม่มีเรื่องราวหรอก
มีแต่อารมณ์ความรู้สึก
พูดอะไรล่ะเนี่ย
โอเค แล้วอารมณ์ความรู้สึกที่ว่านี่อะไร
- ก็ประมาณว่า - อืม
ความรักที่เติบโตหลังจากเลิกรา
พวกเขาไม่มีทางเลือก นอกจากต้องเลิกกับคนที่เป็นรักแท้
- อืม - แล้วพวกเขาก็รู้สึกแบบนี้
- ปวดร้าว - อืม
- หัวใจแตกสลายเป็นชิ้นๆ - อืม
- ร้องห่มร้องไห้ - อืม
ทำได้แค่นั้น
พวกเขาแต่งบทกวีนี้ด้วยน้ำตา
อะไรเนี่ย รักข้างเดียวชัดๆ
จะเลิกกันทำไมถ้ารักกัน บ้าบอสุดๆ
เป็นโรมีโอกับจูเลียตหรือไง
ทำไมถึงได้ไร้ความรู้สึกแบบนี้เนี่ย วันคริสต์มาสแท้ๆ
บทกวีควรอ่านด้วยใจและความรู้สึก เข้าใจไหม
ไปอ่านหนังสือเรียนเถอะไป
แต่ฉันเบื่อมาก อ่านอะไรก็ได้ให้ฟังหน่อยสิ
- อ่านไปเดี๋ยวก็หลับอีก - ไม่หลับหรอกน่า
- หลับทุกที - ไม่หลับ
ไม่หลับ ฉันจะเปิดใจลองฟังดู
- ไม่หลับแน่นะ - ไม่หลับ
"ปลูกรัก
ให้เติบโตอย่างเงียบงัน"
(นิทรรศการแรกของโชอึนฮเย ปี 2016)
สวัสดีค่ะ คุณโช
"ฉันกลัวว่าจะรบกวนเธอ แม้พบหน้ากันเพียงอึดใจ"
"หลังเลิกรากันไปแล้ว ตอนนี้เราห่างเหินกันแค่ไหน"
(ความรู้สึก)
"ไม่ว่าเธอจะอยู่แห่งหนใด ห่างไกลแค่ไหน
ฉันรู้ว่าเธอเจ็บปวด แต่ฉันขอปลูกรัก
ให้เติบโตอย่างเงียบงันแล้วกัน"
(ปลูกรักให้เติบโตอย่างเงียบงัน)
"ดังใบมีดคมที่ทึมทื่อตามกาลเวลา
จนกว่าความเจ็บปวดนั้น
จะเริ่มบรรเทา
ขอให้ฉันรักเธอเพียงผู้เดียว"
(เวิลด์ทัวร์ปารีสแม็กกาซีน ช่างภาพคนแรกของปี 2023 โชอึนฮเย)
(ปลูกรักให้เติบโตอย่างเงียบงัน)
มีคนเขียนข้อความนี้ไว้ในสมุดผู้เยี่ยมชม แกลเลอรี่งานปารีสแม็กกาซีนน่ะค่ะ
(โชยงพิล)
โชซัมดัล
รีบไปจากที่นี่กันเถอะ
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
ยงพิล ฉันไม่อยากแอบรักอีกแล้ว
เรามารักกันเถอะนะ
ฉันแทรกเข้าไประหว่างพวกเขา
ไม่ได้สักนิด
จะเอายังไงอีก
เมียฉันนอนคลุมโปงร้องไห้ตลอดสิบปีที่ผ่านมา
พ่อพูดหนักแน่นแล้วนะว่าไม่ยอม
แกยังจะหน้าด้านคบกันต่อเหรอ
ถ้าบูมีจาคือผู้หญิงที่พ่อจะรักและระลึกถึงตลอดไป
สำหรับผม ผู้หญิงคนนั้นก็คือซัมดัล
ต่อให้พ่อนายไม่มีวันอนุญาต
ถึงจะเจ็บปวดแค่ไหน เราก็จับมือกันไว้เถอะนะ
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ