Hello.
Hello sa inyong lahat!
Hello.
Ako si Charles Nieuwendyk.
Asawa ni Victoria.
Ito ang lagi n'yong itinatanong sa akin nitong nakaraang tatlong buwan.
"Paano mo nalaman?"
"Paano mo nalamang siya na ang babaeng para sa 'yo?"
"Magkaiba kayo," sabi n'yo.
"Engineer ka, artist siya," sabi n'yo.
Sabi n'yo, "Seryoso ka, astig siya."
Ang sagot ko naman,
"Naku, Ma. Tigilan mo ako."
Hindi naman sa mali ang mga 'yon.
Kasi totoo naman.
Pero ang dahilan kung bakit alam kong siya na ang para sa akin,
no'ng makilala ko siya, may naisip ako.
Paulit-ulit kong naisip 'yon.
Ayaw mawala sa utak ko.
"Ito na ang taong
gusto kong makasama sa pagtanda."
Ano sa tingin mo, Vic?
Gusto mong tumandang kasama ko?
KAHANGA-HANGA
C. NIEUWENDYK OAKLAND, CA EMILY NIEUWENDYK SACRAMENTO, CA
PACIFIC VIEW RETIREMENT COMMUNITY
Eto ang problema, Mr. Cubbler.
Di ko tatanggapin ang pera mo
hangga't alam kong kaya kong malutas ang kasong 'to,
e, sa tingin ko, hindi.
Bakit hindi?
Trabaho ng PI 'to, hindi ba?
Sa teorya, oo, pero may sariling mundo ang retirement community na 'to.
Hindi ako makakapasok.
Pumunta na lang kayo sa mga pulis.
Magtatanong-tanong lang sila sa staff,
walang malulutas, magagalit lang sila sa nanay ko,
tapos titira siya sa akin.
- Hindi maganda 'yon. - Sorry.
Parang imposible kasi, e. Hindi ko naman kayang...
Nagbago ang isip ko. Kukunin ko na ang kaso.
Paano natin kakausapin ang taong 'to?
Wala silang Craigslist o Reddit.
Naisip ko, maglagay tayo ng ad sa diyaryo.
Isulat mo 'to.
"Wanted."
"Lalaki, 75 hanggang 85."
"Magaling sa technology."
"Marunong sa technology."
"May telepono."
Bakit kailangang lalaki?
Mas marami ang babae kaysa sa lalaki doon, kaya mas mapapansin kung lalaki.
Kulubot, pero matinik. Gusto ko 'yan.
Oo. Ipalagay mo na ang ad bukas.
Kailangan natin siyang hanapin.
Uy. Kumusta?
Ayos lang. Ikaw? Ang trabaho?
- Mabuti. Nagustuhan nila ang proposal ko. - Ayos.
Uy, guys. Kumusta kayo?
- Mabuti. - Ayos naman.
May nakakatuwa bang nangyari?
Okay. Ayos lang sa aking manuhol.
Five bucks sa unang
magsasabi ng magandang nangyari sa araw niya. Jace?
Walang nangyari.
Bro, wala talagang nangyari.
Nico?
May math ako.
May math ka araw-araw. Di kasali 'yon.
- Wyatt? - Po?
May isasagot ka ba?
- Saan po? - Bro.
Hindi ko narinig.
Ang tapang mo.
Oo nga. Sinubukan ko.
Magkukuwento kaya sila sa atin?
Nagkukuwento ka ba sa parents mo dati?
Kay Mama, oo. Palagi.
Kay Papa?
Siguro puro logistics.
Saan magandang dumaan papunta sa airport? Itanong mo kay Charles Nieuwendyk.
Oo nga pala...
Okay, ano naman kaya ngayon?
Recipe ba 'to?
Film review ng pelikulang ipinalabas two months ago?
Hindi. Article 'to tungkol sa panggagaya ng art sa isang German museum.
- Nakikipag-connect lang siya. - Alam ko. Sweet nga, e.
Nag-aalala lang ako.
Kahit paano, nahahatak siya ng mama ko, e.
Noong buhay pa siya, nag-iimbita sila ng mga kaibigan sa bahay,
nagta-travel sila, masigla ang buhay nila.
Tapos namatay siya, isang araw lang, iniligpit niya na ang mga gamit ni Mama
sa mga container na may labels tapos itinago sa garahe.
Wala siyang trabaho. Mag-isa sa bahay.
Tapos imbes na kausapin ako tungkol sa makabuluhang bagay,
ginagawa niya 'to.
- Pupuntahan ko nga siya. - Oo nga.
Itanong mo kung saan magandang dumaan.
Madalas tama siya.
Kumusta kayo?
Wow. Ang bilis n'yo, a.
Oo nga. Dalawang oras.
- Sige na. Yakapin n'yo si Lolo. - Uy.
- Nico. Uy. - Hi, Lolo.
Ang galing nitong ibinigay mong machine.
- Araw-araw kong ginagamit. - Mabuti naman.
Pwede mo ring gamitin 'yong app. Inilagay ko sa phone mo.
Mas gusto kong piliin 'yong beans tapos pindutin ang button.
Parang may pakinabang ako.
May gusto ba silang inumin?
Wala. Internet ang iniinom nila.
Ayaw mo bang bumalik sa trabaho?
Ayoko. Retired na ako.
Alam ko.
Pero parang maganda kung makakahanap ka ng gagawin.
Alam mo na, 'yong makabuluhan.
Hindi 'yong naggugupit ka ng diyaryo para ipadala sa anak mo.
Magandang article kaya 'to tungkol sa pag-unlad ng Chilean farming.
Ayos 'yan, Pa.
Di trabaho ang padalahan ako ng ginupit na papel.
Alam kong ayaw mong pag-usapan si Mama.
Hindi natin gagawin 'yon, pero alam mong magugustuhan niya
na maging tao ka.
Mabuhay ka.
Okay. Naaalala mo no'ng bata ako tapos nagbibigay ka ng Charles challenges?
Parang humanap ng 10 plaka ng ibang states o magbasa ng 20 libro bago ang Pako?
May Charles challenge ako.
Maghanap ka ng project o hobby. 'Yong matutuwa ka.
Magandang challenge nga 'yan.
Tinatanggap ko.
- Okay. - Sige.
Sige, guys. Tara na.
Kailangan sa trabahong 'to na komportable ka sa technology.
May phone ka?
Meron.
Ayos. Patingin?
Nasa bahay.
Sorry. Cell phone ang ibig kong sabihin.
Hindi landline.
E, wala.
Ano'ng gagawin?
Mag-text ka kay Julie Kovalenko.
Nilagay ko ang number ko sa phone mo.
Hindi kailangang mahaba ang text. Kahit "hi" lang.
Ano'ng ginagawa mo?
Ewan ko.
Nasa calculator ako. Nag-a-add lang.
Hindi ko masyadong ginagamit.
Naiintindihan ko.
Mag-picture ka lang tapos i-text mo sa akin.
Nilagay ko ang number ko diyan, "Julie".
Anak mo? Lalaki o babae?
Sa pamangkin ko 'yan.
Naku. Ang dami kong ganyan sa box.
Lahat ng gawin nila nakaka-proud.
Tapos lahat ng art project nilang magulo, parang Cubist masterpiece.
Ano'ng trabaho mo dati?
Retired na ako, pero college professor ako noon.
- Ng ano? - Engineering.
Umuwi na kayo.
Salamat. Sasabihan na lang namin kayo.
Nasa nursing home ang nanay ng client ko sa Pacific View Retirement Community.
Si Helen Cubbler, 86.
Nitong nakaraan, ni-report ng anak niya, si Evan, na nawawala
ang ruby necklace na 'to, pag-aari ng pamilya nila.
Tingin niya, ninakaw ng staff.
Ganoon ba.
At gusto mong gawin ko...
Ano'ng gusto mo?
Titira ka sa community na 'yon, magkukunwaring bagong residente.
Bibigyan kita ng iba't ibang recording device.
At ikaw ang magiging source ko.
Ang mole ko.
Ang man on the inside mo.
Oo. Makukuha natin ang lahat sa loob ng isang buwan,
tapos sasabihin mong nagbago ang isip mo, tapos aatras ka, at uuwi.
Masyadong matrabaho para sa ninakaw na kuwintas.
Sa client, hindi.
Saka pwedeng patikim pa lang 'to.
Madalas, hindi lang isang alahas ang ninanakaw.
Kung gusto mo 'yong trabaho, tanggap ka na.
Matanong ko lang, bakit ako?
May alam ka sa technology.
Malakas ang loob, pero mahinahon.
Pero higit sa lahat, alam kong maingat ka.
Hindi ka madaldal.
Kung titingnan, para kang classic spy.
Okay.
Gagawin ko.
Ano'ng susunod?
TRAINING EXERCISE #1 PAGMAMASID AT MEMORYA
Sige nga.
Tingin sa akin. Bawal sumilip.
Ilarawan mo ang mga tao sa katabing mesa.
Magkarelasyon. Bata pa.
Brunette sila.
Muntik na. Blonde sila.
Sino'ng malapit sa basurahan?
Babae. Nasa twenties.
May mga tattoo.
Saka malaking bilog na hikaw.
Mali. Kaedad mo ang taong 'yon, lalaki siya.
'Yong nasa likod mo, six o'clock.
Lalaki. Mag-isa.
Pulang t-shirt at may salamin.
Charles, softball team na puro babae ang nasa likod mo, Charles, six o'clock.
Nanghuhula ka lang ba?
Ang totoo niyan, oo. Nanghuhula lang ako.
- Nakakatuwa naman 'to. - Okay.
TRAINING EXERCISE #2 PATAGONG PAGPI-PICTURE
Patagong pagpi-picture.
Dapat hindi ka mapapansin.
Kunyari may iba kang kinukuhanan,
tapos dapat mahahagip ang target sa frame.
Nakikita mo 'yong mag-asawa sa likod ko?
Kuhanan mo sila nang hindi nila napapansin, ha?
Invisible ka.
Ang sarap ng buhay.
Ang saya.
Ang cute nila, di ba?
Gusto mo kuhanan kita?
- Wag na, salamat. - Hindi.
Wala 'yon. Halika. Kukunan kita.
- Okay. Salamat. - Tara.
Bakit ka bumisita dito?
Kasali kaso ako sa wildlife club.
- Wow. Ayos. - Astig.
Ayun si Julie. Binuo niya 'yong club.
- Hi. - Hi.
- Nice to meet you. - Ang saya noon. Ikaw din.
- Nice to meet you. - Bye, Julie.
Okay.
- Parang napansin ka nila. - Oo nga.
Okay. Gumagana ba ang earpiece? Naririnig mo ako?
Oo.
Naka-on na ang salamin, nakikita ko na ang mga nakikita mo.
Kakaiba 'to.
- Ayos. - Hello.
Okay. Ang galing.
- Humalo ka sa mga tao. Normal lang. - Hello.
- Dapat nasa gitna ang subject. - Uy.
Okay. Nakikita mo 'yong tindahan ng prutas?
Sige, kausapin mo 'yong tindero ng prutas.
Tandaan mo, casual lang, matikas.
- Nagtitingin-tingin lang. - Hello.
May itatanong lang sana ako tungkol sa mga peach mo.
Ay. Sige. Walang problema.
Wag masyadong malapit.
- Sorry. - Okay.
Nililibot ko kasi ang buong mundo para maghanap ng peaches.
Kasali ako sa peach club.
Bakit lagi kang nasa club?
Ewan. Tumigil ka. Nalilito ako.
Wag kang magsalita. Wala kang kausap.
Sorry. Mahilig talaga ako sa peach, pare.
Bibilhin ko lahat ng peach mo.
- Talaga? - Oo.
- Pinakyaw mo ang peaches niya? - Oo.
Hindi kita babayaran diyan, a.
Alam ko.
Okay.
Kakausapin natin si Deborah Santos Cordero.
Didi ang tawag sa kanya.
Siya ang executive director.
Hawak niya ang buong staff.
Ako ang mapagmahal mong anak, si Emily.
Bakit hindi na lang Julie?
Makikita online na may anak kang Emily ang pangalan.
Wala siyang picture na kasama ka.
Pangalan lang ang importante.
Saka mas mabuti na 'yong simple ang cover story mo.
Cover story.
Oo. Cover story.
Kalma ka lang, manong. Ready ka na?
Ewan ko, pero di na mahalaga 'yon.
Ang mahalaga, 'yong tingin mo.
Sa tingin ko, hindi.
Hindi ka talaga ready, pero wala nang oras.
Kahit na, nagtiwala ka sa akin,
kaya malakas ang loob ko.
Sa tingin ko, ikaw na ang pinakamagaling sa lahat ng hindi magaling.
Sapat na sa akin 'yan.
- Ay, masaya 'to. - Okay.
Charles at Emily?
Didi Santos Cordero. Director ako dito.
- Kumusta? - Gusto n'yo ng tour?
Oo. Naisip namin ng Papa ko na magtingin ng options.
Ayos. Dito tayo magsimula.
Nasa likod n'yo ang lounge.
May kape at tinapay tuwing umaga.
Araw-araw, happy hour.
Three o'clock ang simula.
Hi, Virginia.
Hi, Didi.
Ang tangkad mo.
Salamat.
Totoong buhok mo 'yan?
Oo.
Okay. Sige.
Tumuloy ka na.
May events din kami dito.
Music, bridge tournaments. Nagtuturo ang university professors.
Perfect 'yan. Professor ang Papa ko.
Talaga? Saan?
Cal State East Bay sa Oakland.
Nagturo ng engineering.
Okay.
Dalawa ang hula ko.
Kung titira ka dito, tatawagin kang "the Professor".
Hindi ka tatantanan ni Virginia.
Sa library tayo.
Ito ang library. Isa sa mga paborito ko.
Libre ang Wi-Fi sa buong building.
Isa 'to sa mga paborito kong unit sa community.
Kita ang city mula doon. Isa sa mga gusto ko.
Malaki ang kuwarto, malaki ang cabinet para sa gamit mo.
'Yan ang activities room.
Diyan gagawin karamihan ng klase.
Painting, pottery, mga gano'n.
'Yong iba, sa lounge o sa fitness room.
May magandang sinehan kami sa second floor.
- Wednesday at Saturday ang movie nights. - May visiting hours o curfew ba?
Wala. Pwedeng umalis-alis si Charles, pwede ka ring bumisita kahit kailan.
Pwede ko bang dalhin ang coffee machine ko?
Dalhin mo ang gusto mo. Bahay mo 'to.
Art, libro, alagang hayop.
May aso ka ba?
Wala. 'Yong asawa ko...
'Yong namayapa kong asawa ang mahilig sa aso.
Kung gusto mo, bibigyan ka.
Ano'ng nasa loob?
Ito ang memory care unit.
The Neighborhood ang tawag namin.
Twenty-four hours silang binabantayan.
May sariling programa sila.
Pero pwedeng bumisita ang ibang residente.
Gusto n'yong makita?
Hindi. Salamat.
Ayos lang.
Dito tayo.
Ang saya no'ng hindi ka na maglalaba.
Pwede ba ako dito?
Oo, perfect na nga 'to. Di ba, Papa?
Kung makakatulong, Charles,
masaya ang mga residente na tumira sa Pacific View.
Masigla at naaalagaan sila nang mabuti,
magkakasama sila.
Sa karamihan ng seniors,
hindi aksidente o kalusugan ang banta sa kapakanan nila.
Kalungkutan 'yon.
Marami akong dapat pag-isipan.
Pwede bang balikan ka namin sa isang araw?
Oo naman.
"Maraming pag-iisipan"?
- Magpapaliwanag ako. - Hindi, Charles.
Sa operasyong 'to, kailangan mong sumunod
sa isang partikular na plano na may sampung kabanata.
Una, 'yong pumasok ka sa facility.
Naiintindihan ko. Sorry.
Nabigla lang ako.
Medyo...
Charles, sabihin mo sa akin, kasi hindi ko alam ang nangyayari.
Okay.
May Alzheimer's ang asawa mo?
'Yong Lolo ko rin.
Ang sama no'n.
Buong buhay ko, siya si Poppy, tapos in six months,
naging ibang tao na siya.
Nasa memory care facility ba siya gaya noon?
Wala. Nangako ako sa kanya na doon lang siya sa bahay.
Natakot siya sa pwedeng mangyari
sa likod ng pintong 'yon.
Sorry. Talagang...
Hindi ko alam kung kaya kong gawin 'to.
Okay.
Para lang alam mo,
'yang masamang nararamdaman mo,
malalampasan mo 'yan.
Paano?
Ewan ko. Iba-iba naman tayo.
Bumalik ako sa trabaho.
Lumutas ng mga kaso.
Para may pakinabang ako.
'Yong Lola ko, bumuo ng book club.
Naadik naman sa Pokémon Go ang kapatid ko.
Forty-two na siya.
Ang weird. Ewan ko ba.
Pero dapat may ginagawa ka.
Bumalik ka sa mundo.
Makisama sa mga tao.
Ganito, kung aatras ka, promise, maiintindihan ko talaga.
Pero kailangan ko ang sagot mo bukas ng umaga.
Okay. Gagawin ko.
Unang trabaho mo, maglista ng mga suspect.
Sabihin mong gumagawa ka ng video para sa pamilya mo.
at kukuhanan mo sila.
Alam mo ang sasabihin ko?
Wag mong sabihing nasa video club ka.
Lagi kitang bibisitahin,
pero magkita tayo sa office ko minsan, kasi ako si Emily ng Sacramento.
Nag-iisip ako ng nickname ko sa 'yo. Parang Emerino.
Diyos ko po, ayaw ko 'yan.
Okay. Sige. Ano kaya kung Eminem?
Ang tanga ng mga nickname. Emily na lang.
Charles, si Didi 'to.
- Kumusta? - Uy.
Dinalhan lang kita ng schedule.
Maraming plano sa first week mo. Ayos ka lang?
Oo. Medyo mabagal mag-ayos ng gamit, pero tinutulungan naman ako ni Froggy.
Sorry. Nickname ko kay Emily 'yon.
Halos lahat, ganoon ang tawag sa kanya.
Froggy. Cute.
Sobrang cute, di ba?
Okay. Kita tayo bukas.
Bye, Froggy.
Uy.
Alam mo kung ano'ng hawak ko?
'Yong collage na ginawa mo yata no'ng grade one ka.
- Lahat ng hugis. - Naku.
Wag mong ipapadala 'yan.
Hindi talaga. Akin 'to. Gusto ko 'to.
Naalala mo ang sabi mo no'ng tinanong ko kung ano 'to?
Sabi mo, asong nag-aayos ng spaceship.
Sirang spaceship niya. Oo nga.
Oo, 'yon ang pinakamagandang narinig ko.
Ang ganda ng imagination mo.
Kaya alam kong anak ka ng nanay mo.
Sasabihin ko lang sa 'yo na nakinig ako sa payo mo,
humanap ako ng project.
Talaga? Ano 'yon?
Medyo kakaiba ito.
Siguro hindi tulad ng iniisip mo, pero...
Pumasok ako sa klase
sa retirement community sa San Francisco.
Wow. Anong klase?
Anong klase? Ano, parang...
Klase sa... Astig 'yon, alam mo ba?
Photography
na may painting...
at gardening class.
Ano 'yon?
Oo, astig 'yon.
'Yong magtatanim ka
tapos kukunan mo ng picture, tapos ipe-paint mo.
Magpe-paint ka
batay doon sa picture.
Multidisciplinary 'yon.
Parang magandang club 'yan, a.
Oo. Astig talaga. Astig ang mga club.
Oo. Kumilala ng tao, palawakin ang mundo.
Nasa city ka.
Ang saya no'n.
Sa tingin ko rin. Alam mo?
Bukas natin pag-usapan. Ikukuwento ko sa 'yo.
Gusto ko 'yan. Sige. Bye, Pa.
Sige. Bye, anak.
Diyos ko po. Nakakatakot 'yon.
Classic spy.
Nagsalin ng Subtitle: ZGP