Poprzednio...
Powiedziałem mu, że to ty.
Że to ty wydałaś go dziewięć lat temu.
Mamy kreta.
Vicky Linwood, szefowa mojej ochrony.
Musimy znikać.
Dawson ma „wysoko postawionego świadka
przeciwko Juno Lund i Caddis”.
Oliver jest tchórzem.
Jeśli pomyśli, że Juno chce go zabić, pobiegnie do Dawsona.
Ma myśleć, że matka chce go zabić?
Tylko tak go pozyskasz.
Chcę wiedzieć, co zrobił mojemu synowi.
Tato!
Złaź!
Kask.
Juno chce pogadać.
MOTYL
Boisz się mnie?
Ograniczam ryzyko.
Mówiłam ci o Baronie?
O kim?
Oliver chciał psa na dziesiąte urodziny.
Mastifa tybetańskiego. Kojarzysz tę rasę?
Nie brzmi jak mały piesek.
Kilka tygodni taki był. Potem urósł do 80 kilo.
Wyglądał jak pieprzony lew.
Niech zgadnę. Mieszkał z twoim byłym.
Był trudnym psem.
Szczekał godzinami, zagryzał króliki w ogródku Nicka.
Mnie to nie przeszkadzało,
póki nie skoczył na Olivera po jego lody.
Jakiego smaku?
Problemem była rasa.
Mastify tybetańskie istnieją od lat, ale zwierzętami domowymi
są od niedawna.
Musieliśmy go uśpić.
Tamten wciąż był dziki.
Ty też jesteś dzika, Rebecca.
Zabijesz mnie?
Powinnam.
Zdradziłaś mnie.
Zniszczyłaś mi życie.
Nie miałam mamy,
a ty odebrałaś mi tatę.
Nie chciałam was skrzywdzić.
Ale nie miałaś nic przeciwko.
A odkąd wiesz, że on żyje, próbujesz nas zabić.
David mi zagroził.
Wypowiedział wojnę Caddis. Co miałam zrobić?
To na pewno tylko interesy.
Co byś zrobiła na moim miejscu i jak szybko?
- Jak przyjął to Oliver? - Co?
Uśpienie psa.
Powiedzieliśmy mu, że Baron zamieszkał w klasztorze.
Zatuszowałaś sprawę.
Kiedy się przyznałaś?
Pewnych sekretów nigdy nie wyjawiam.
Odbierz.
To jest ważniejsze.
Wątpię.
Oliver zmienił stronę.
Podpisał umowę z Dawsonem.
Będzie zeznawał przeciwko tobie,
pójdziesz do więzienia,
a Caddis zostanie rozwiązana na zawsze.
Tatuś!
Nasza księżniczka.
Jesteś ranny?
Nic mi nie będzie.
Gdzie Rebecca? Jest cała?
Nie teraz.
Nie wiedziałam, czy cię jeszcze zobaczę.
Muszę porozmawiać z twoim ojcem.
Ojcze,
potrzebuję pomocy.
Ludzi,
sprzętu,
wozów,
wszystkiego, co masz.
Wiem, że nie chcesz mi pomóc.
I że byłoby ci na rękę, gdybym zniknął z twojego życia.
Ale Rebecca została porwana.
To moja córka.
Kochanie.
Nie wyjdę bez tego, co pozwoli mi uratować Rebeccę.
Pomogę.
Ale tym razem
musisz zrobić coś dla mnie.
Tato.
Wiesz, że David nie chce dla ciebie pracować.
Ale nie może mi odmówić.
Nigdy cię nie interesowało, co robię.
Ale to niełatwe.
Tyle obowiązków, że głowa boli.
Tak.
Jeśli wyświadczysz mi przysługę,
pomogę ci.
Proszę, kochanie...
Co mam zrobić?
Nie chcesz być winien nic mojemu ojcu.
Czy to ważne?
Niech będzie.
Dobrze.
Czego potrzebujesz?
David nastawił Olivera przeciwko mnie?
Rodzinny sukces.
On to wymyślił,
a ja wiedziałam, gdzie uderzyć.
Więc zniszczyłaś moją rodzinę?
Kiepskie uczucie, co?
Może grać z Dawsonem na zwłokę, jak go wyszkoliłam.
Ty...
Ty go nie wyszkoliłaś.
Ty go zniszczyłaś.
Zrobiłby wszystko, by mnie chronić.
By chronić Caddis.
Caddis go nie obchodzi.
Dołączył, żeby być przy tobie.
Nienawidzi Caddis.
Ty bardziej kochasz Caddis niż syna.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Caddis jest rzeczą.
Kocham Olivera.
Wszystko, co robię, robię dla niego.
Caddis jest dla niego.
Wiem, że jest miękki.
Ten świat nie jest dla takich jak on.
Ale pomyślałam: „to bez znaczenia.
Wszystko mu zapewnię”.
Wysadziliśmy jego porsche. Myśli, że to ty.
Dlatego poszedł do Dawsona.
Myśli, że matka chce go zabić.
Wstawaj.
Straciłaś go, Juno.
Zajmij się swoim płonącym imperium.
To już bez znaczenia.
Potrzebuję tylko ciebie.
Muszę coś wiedzieć, David.
Rebecca została porwana, czy...
Czy poszła dobrowolnie?
Zanim zaryzykujesz dla niej życie,
musisz być pewny, że z tobą pójdzie.
Została porwana.
Porwali ją, bo jej nie ochroniłem.
Muszę ją znowu znaleźć.
Cóż za gościnność.
Tata po mnie przyjdzie.
Tego chcesz?
Żeby tatuś cię uratował?
Chcę wrócić do domu.
Czyli gdzie?
Do Davida, jego nowej żony i córki?
Może i jest twoim ojcem,
ale ja jestem rodziną.
Zawsze byłaś dla mnie jak córka.
Mam ci za to dziękować?
To przez ciebie nie miałam ojca.
Wydałam go, przyznaję.
Ale to on upozorował własną śmierć
i zniknął na dziewięć lat.
Ktoś taki jak on mógł po ciebie posłać.
Chronił mnie.
A może nową córkę?
Wrócił po mnie.
Zaryzykował wszystko, by odciągnąć mnie od ciebie.
Bo chciał cię naprawić.
Posłuchaj, Rebecca. Nie ma w tobie nic złego.
Pewnie, że jest.
Jestem zepsuta tak, jak ci odpowiada.
Nie jesteś zepsuta. Jesteś wyjątkowa.
Jeśli on tego nie widzi, to cię nie kocha.
Kocha wizję małej dziewczynki, którą byłaś.
A ty mnie kochasz?
Tak.
Jesteś tym, kim zawsze miałam nadzieję, że zostaniesz.
A gdybym nie robiła tego, co robię?
Gdybyś tego nie robiła,
nie poznałabyś się w lustrze.
Możesz być czarną owcą rodziny Jung,
a możesz też pójść ze mną.
Samolot czeka.
Polecimy gdzieś, gdzie Dawson nas nie tknie.
Zaczniemy od nowa.
Razem.
A jeśli odmówię?
Liczę, że tego nie zrobisz.
Też za tobą tęskniłam.
Juno.
Tak.
FBI jedzie do Caddis.
Musimy uciekać. Już.
A ty wciąż tutaj.
Jeszcze nie skończyłem.
Ci, którzy porwali ci córkę...
Wiesz, kim są?
Tak.
Co ważniejsze, wiem, dokąd jadą.
Do prywatnego samolotu w Inczonie.
Zabij wszystkich.
I nie każ mojej córce czekać.
Oczywiście.
Nazywam się David Jung.
Źli ludzie porwali mi córkę.
Muszę ją odzyskać.
Potrzebuję waszej pomocy.
Ładny nóż.
Kazała ci go naostrzyć na mnie?
Śnisz czasem o nich?
O kim?
Nie.
Nie miewam snów.
FBI tu jest.
Senator Dawson właśnie wszedł do biura.
Wszystkie akta.
Każdy dysk twardy i telefon.
Każda notatka zapisana na skrawku papieru.
Bierzemy wszystko.
Tak.
Przekażę.
Przenoszą Olivera do ośrodka strzeżonego.
Nadjeżdża konwój.
- Są trzy minuty od ciebie. - Przyjąłem.
Przykro mi z powodu Olivera.
Wcale nie.
Jeśli cię o coś spytam, powiesz mi prawdę?
Zabierasz mnie, bo chcesz odegrać się na tacie?
Straciłam Olivera.
Nie stracę i ciebie.
Co się dzieje?
Światła nie działają. Co robimy?
Co teraz?
Nie zatrzymujemy się, jasne?
Musimy zmienić trasę.
W prawo mamy równoległą ulicę. Za mną.
Jadą zjazdem.
Jedynka, już.
Zablokujcie drogę.
Kochałaś mojego tatę, prawda?
Co się stało?
David ma... naiwną wizję świata.
Myśli, że świat i ludzie są lepsi niż w rzeczywistości.
Niektórzy muszą się obudzić.
Przygotuj się.
Przyjąłem.
Mów, Shin.
Wszyscy gotowi. Możemy zaczynać.
Dawaj.
Przygwoździli nas.
To David.
Do tyłu!
Już!
Zjedźmy z drogi.
Przejechali. Spróbuję odciąć im drogę.
Cofać!
Jakieś rozkazy?
Przeżyj.
Jezu.
Stój!
To koniec, sukinsynu.
Zostaw!
Jesteś cała?
Tak.
Gdzie Gun?
Nie żyje.
Już po tobie, Juno.
I po Caddis.
Może i tak.
Z nazwy.
Ale to tylko nazwa.
Mam ich więcej.
Zaatakowałaś moją rodzinę.
A ty moją.
Wciąż możemy się dogadać.
Pomyślcie, co możemy razem zrobić.
Ty, ja, Rebecca.
Niepowstrzymani.
Moja rodzina!
Nie zabijesz mnie z zimną krwią.
Nie zaryzykujesz z policją.
- Rebecca, stań za mną. - Nie.
Już.
Nie chcę jej śmierci.
Jeśli ją puścimy, będzie nas ścigać.
Nie będziemy bezpieczni. Wiesz to.
Jest częścią mnie, tato.
Wiem, że to nie ma sensu...
ale jest częścią mnie.
Chcę, żeby żyła.
- Proszę. - Ona by cię zabiła.
Być może.
Ale ja nie jestem nią.
Ty też nie.
Tato, proszę.
Nie rób tego.
Oferta jest aktualna.
Moja odpowiedź też.
Do zobaczenia, David.
Obym nie musiała cię ścigać, Juno.
Hej...
Ta jest dobra.
Co ci powiedziała?
Juno.
Gdy cię uwięziła.
Nie chcę psuć ci fantazji o tatusiu ratującym córkę,
ale nie byłam uwięziona.
Musisz zdać raport jak profesjonalistka.
Nie pracuję dla ciebie.
A dla niej?
Nie musisz odpowiadać.
Serio.
Juno nic mi nie powiedziała.
Kilka godzin siedziałam w celi.
Kazała mnie przykuć do stołu.
Potem zaprowadzili mnie do auta.
Bez kajdanek.
Dzięki za ewakuację.
Lepiej późno niż wcale.
Dawson świętuje zwycięstwo.
W CNN już o tym mówią.
"Prywatna agencja szpiegowska Caddis badana pod kątem zamachów".
W ten sposób utoruje sobie drogę do Białego Domu.
Musimy mieć strategię, zanim wylądujemy w Tangerze.
Caddis może upaść.
Stworzę coś nowego,
w lepszym miejscu. Bez udawania, że przestrzegam amerykańskiego prawa.
Oliver?
Mamo?
Rozmowa jest nagrywana.
Wiem.
- Muszę spytać... - To nie ja.
David nas wykiwał.
Nigdy bym cię nie skrzywdziła.
Mamo, tak mi przykro.
Bardzo mi przykro. Nie wiem, co robię.
Nie wiem, co powiedzieć...
Przeprasza za Barona.
Co?
Przepraszam, że byłam złą matką
i nie zaspokajałam twoich potrzeb.
Nawet w przybliżeniu.
Ale jesteś moim synem.
Powiedziałaś „Baron”?
Jestem dla ciebie surowa, ale to dlatego...
że jesteś mój.
Bo cię kocham.
Pewnie mi nie wierzysz,
a ja na to zasługuję. Zasługuję na twoją nienawiść.
Ale musisz coś wiedzieć.
Mamo, nie słyszę cię.
Możesz zdradzić mnie tysiąc razy...
Halo? Mamo, jestem.
A ja nigdy nie przestanę być twoją matką.
Halo?
Oliver.
Myślałam o studiach.
Widywałam studentów w mieście, gdy trenowałam w Caddis.
Myślałam sobie: „Boże, co za głupki.
Dzieci bez pojęcia, które dzwonią do rodziców po lekcjach”.
Ale chyba im zazdrościłam.
Nie jest za późno.
- To nie dla mnie. - Hej.
Jesteś bystra, zdolna, masz 23 lata.
Możesz prawie wszystko.
Nie będę kandydować na prezydenta.
Zagłosowałbym na ciebie.
Chciałbym wrócić do Stanów.
Możemy zamieszkać w L.A.
Znasz jakieś gwiazdy?
Nie.
A znasz jakichś wegan?
Tak. Tam, gdzie mieszkam, jest ich sporo.
Weganie są słabi i chudzi?
Co takiego?
- Nie sądzę. - Gdzie to usłyszałaś?
- Chodź tu. - Tak.
Masz tyle pytań.
Jest ciekawska.
Ja też bym była.
Lubisz tacos?
Uwielbiam tacos.
Dużo o nich słyszała.
W Korei jest wszystko, ale trudno o dobre meksykańskie jedzenie.
Tata mówi, że zawsze jest słodkie.
Tak mówię. Skąd wiesz?
Spać mi się chce.
Jesteś szczęśliwy.
Długo na to czekałem.
Kocham cię.
Dobra, ludzie.
Idziemy?
Skorzystam z łazienki.
Ja też.
Nie za długo.
Minhee.
Chcesz lecieć do Ameryki?
Na Hawaje.
Hawaje.
Dobry pomysł.
Zaraz wracam.
Połóż się tutaj.
Eunju?
Kochanie, wszystko gra?
Rebecca?
Jezu Chryste!
Eunju.
Słyszysz mnie?
Pokaż.
Kurwa.
Jestem tu.
Już jestem. Oddychaj.
Oddychaj.
Zostań ze mną.
Kto to zrobił?
To była Rebecca?
To Rebecca?
Rebecca!
Napisy: Maria Plicner
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski