ΗΜΕΡΑ 30 - ΣΥΝΝΕΦΙΑ 09:40 Π.Μ. - 2 ΒΑΘΜΟΙ
Γαμώτο.
Πού είναι ο Κοτσίδας; Είναι καλά;
Τι συμβαίνει;
Μήπως πάει να φέρει ξύλα;
Είναι στους Μπράβο.
-Τι; -Αυτό που άκουσες.
Δεν παίζει ομαδικά.
-Σοβαρά. -Ναι.
Δεν το εμπιστεύομαι.
-Ναι. -Δεν το εμπιστεύομαι.
Σε υποδεχτήκαμε στο σπίτι μας.
Φάγαμε όλοι μαζί. Δεν είχες λόγο να σηκωθείς και να φύγεις έτσι.
Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Το ένιωθα από την τρίτη μέρα. Γι' αυτό του φερόμουν σαν μαλάκας.
Παίζονται πολλά λεφτά, κινείται περίεργα…
Αυτό θα σε έκανε στόχο σε πολλές περιπτώσεις.
Μπορεί να κάνω λάθος.
Θα το παραδεχτώ αν κάνω λάθος, αλλά τον κρίνω.
Δεν θα συμπεράνουμε τίποτα μέχρι να μας πει γιατί πήρε τη βάρκα.
-Ναι. -Θα σας ενημερώσω.
Δεν τον εμπιστεύεται.
Γαμώτο.
Δεν ξέρω, φίλε. Είμαι πολύ μπερδεμένος.
Το παιχνίδι θα χειροτερέψει.
Δεν τσίμπησε κανένα.
Πήγα στο σημείο.
-Ναι. -Φίλε.
Και μετά…
Άρχισα να περιφέρομαι και μετά προσπάθησα στα βράχια.
Θα αποσύρουμε τη βάρκα…
Ναι, αρχίζει να…
Θα την αποσύρω και τέλος.
Εντάξει.
Ναι. Αυτό που έκανες το πρωί,
ξαφνικά η βάρκα εξαφανίστηκε, ούτε κουβέντα.
Δεν το ακούσαμε.
-Σοβαρά… -Ούτε ένα "Φιλάκια", ούτε ένα "Τον πούλο".
Βγήκα για ψάρεμα και μετά πήγα στα βράχια.
Είπα να δοκιμάσω εκεί, αλλά μέχρι τότε είχε πιαστεί ο κώλος μου.
Τζόι, πραγματικά δεν εμπιστεύομαι τα λόγια σου τώρα.
Σε είδα εκεί. Ήταν κι οι Μπράβο εκεί.
-Εντάξει. -Τι ήταν αυτό;
Ήθελα να πάω. Μου είπαν ότι δεν μπορώ.
Χθες μιλούσαμε συνεχώς για τους Μπράβο και την κατάστασή τους.
Όλοι με αποθάρρυναν κάθε φορά. Ο Μπρέντον…
-Θα σε αποθαρρύναμε ξανά. -Το ξέρω.
Δεν θέλουμε να ξέρουμε.
-Όλοι είμαστε συμπαίκτες. -Ναι.
Λέμε σε όλους πού πάμε, αλλά εσύ δεν μας είπες.
-Ήθελα να πάω… -Και μετά το κρύβεις.
Πήρες την απόφαση.
-Κατανοητό. -Τα λεφτά μάς τρελαίνουν.
Τώρα αμφισβητούμε τα κίνητρά σου.
Κατάλαβα. Καταλαβαίνω πώς φαίνεται.
Θα έχουμε πολλές ερωτήσεις για σένα.
-Εντάξει. -Μπορείς να φύγεις.
Προσπάθησα να με διαφημίσω, αλλά δεν χρειάζεται να το ξέρουν.
Σε αυτό το σημείο σκέφτομαι "Εντάξει, αυτό ήταν".
Οι Μπράβο δεν ενδιαφέρονται για μένα και μάλλον τελείωσα με τους Δέλτα.
Μου 'ρχεται να τους ρωτήσω τι ακριβώς είπατε.
-Πήγαινε. -Θα μας πουν.
-Θα ήθελα μια σαφή απάντηση. -Κατάλαβα.
Όχι, κατάλαβα.
-Ναι. Εντάξει. -Φυσικά.
Θα ξανάρθω. Θα τους ενημερώσω.
Πάω να φέρω τη φωτοβολίδα και να τη ρίξω,
αφού φτάσαμε εδώ.
Τώρα την έκατσα.
7 ΠΑΙΚΤΕΣ
ΖΑΚ ΟΜΑΔΑ ΑΛΦΑ - ΕΚΤΟΣ
ΜΠΑΓΙΟ ΟΜΑΔΑ ΑΛΦΑ - ΕΚΤΟΣ
ΤΟΝΙΑ ΟΜΑΔΑ ΑΛΦΑ - ΕΚΤΟΣ
ΤΡΕ ΟΜΑΔΑ ΑΛΦΑ - ΕΚΤΟΣ
ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΚΑΝΟΝΑΣ
ΝΤΡΟΥ ΟΜΑΔΑ ΜΠΡΑΒΟ
ΝΤΡΕΪΚ ΟΜΑΔΑ ΜΠΡΑΒΟ
ΕΜΙΛΙ ΟΜΑΔΑ ΜΠΡΑΒΟ - ΕΚΤΟΣ
ΣΑΜΙ ΟΜΑΔΑ ΜΠΡΑΒΟ - ΕΚΤΟΣ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΟΜΑΔΑ
ΧΟΥΛΙΟ ΟΜΑΔΑ ΤΣΑΡΛΙ - ΕΚΤΟΣ
ΜΠΡΙ ΟΜΑΔΑ ΜΠΡΑΒΟ - ΕΚΤΟΣ
ΤΖΟΪ ΟΜΑΔΑ ΤΣΑΡΛΙ
ΤΖΟΪ ΟΜΑΔΑ ΔΕΛΤΑ
ΜΕΓΚΑΝ ΟΜΑΔΑ ΤΣΑΡΛΙ - ΕΚΤΟΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΔΟΛΑΡΙΑ
ΕΡΙΚ ΟΜΑΔΑ ΔΕΛΤΑ
ΜΠΡΕΝΤΟΝ ΟΜΑΔΑ ΔΕΛΤΑ
ΤΖΟΣΕΦ ΟΜΑΔΑ ΔΕΛΤΑ
ΤΙΝΑ ΟΜΑΔΑ ΔΕΛΤΑ
ΧΡΟΝΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ
Τι είπε για τη βάρκα;
Είπε ότι τόσο καιρό είχε περιέργεια.
Αλλά δεν ξέραμε τίποτα κι η βάρκα έλειπε, που είναι ένα μεγάλο βοήθημα…
-Ήταν αγχωτικό. -Απλώς πήγε.
Είμαστε ομάδα.
Ο καθένας μας θα είχε πει στους άλλους πού πάμε και τι κάνουμε.
Ήταν περίεργο.
-Την πήρε χωρίς να το ξέρει κανείς. -Δεν είπε τίποτα.
Αναρωτιόμαστε γιατί πήρε τη βάρκα χωρίς να μας το πει.
Γιατί πήγε στους Μπράβο;
Θέλει να φύγει;
-Δεν έχω λόγια. -Ούτε εγώ έχω λόγια.
Θα τον κρατήσουμε εδώ;
Τι;
Ποιον, τον Τζόι;
Πλέον πρέπει να φύγει, σωστά;
-Ναι. -Εδώ φτάσαμε.
Λοιπόν, τι κάνουμε;
Τζόσεφ, τι λες;
ΒΑΣΗ ΔΕΛΤΑ ΕΡΙΚ, ΜΠΡΕΝΤΟΝ, ΤΖΟΪ, ΤΖΟΣΕΦ, ΤΙΝΑ
ΒΑΣΗ ΜΠΡΑΒΟ ΝΤΡΟΥ, ΝΤΡΕΪΚ
Αφού απορρίψαμε τον Τζόι κι έφυγε, νόμιζα ότι θα ακούσουμε φωτοβολίδα.
Ναι, κι εγώ.
Αν το μάθουν οι Δέλτα τώρα,
πρέπει να φύγει από το παιχνίδι γιατί θα τον διώξουν.
Και ξέρει ήδη ότι δεν μπορεί να έρθει εδώ.
Ειλικρινά, πόσο αφελής είναι η ομάδα σου;
-Για να μην το προσέξει; -Ναι.
Θα προκαλέσει προβλήματα εμπιστοσύνης αν μάθουν ότι ήρθε εδώ.
Όταν γυρίσει, θα τον ψυλλιαστούν και θα τον διώξουν.
Όταν ο Τζόι μάς ζήτησε να μην πούμε στους Δέλτα ότι ήρθε εδώ…
Είμαι άντρας. Έχω θέσει ψηλά τον πήχη μου.
Έχω πολλή ακεραιότητα.
Και μου φαίνεται ότι εκείνος δεν έχει.
Ναι.
Αν έρθει κάποιος άλλος από τους Δέλτα εδώ
και μας ρωτήσει αν ήρθε ο Τζόι…
Ο Τζόι μού ζήτησε να μην το πω και δεν θα το πω.
-Αλλά δεν θα πω ψέματα. -Ναι.
-Αυτό λέω κι εγώ. -Δεν είμαι έτσι εγώ.
Έχω πολλή ακεραιότητα.
Αλλά θα ήθελα να ξέρω αν κάποιος σκοπεύει να με προδώσει.
Ναι.
Βλέπεις την αληθινή πλευρά των ανθρώπων όταν πεινάς εδώ και…
-Ναι. -Και δεν κοιμάσαι.
Και παίζονται ένα εκατομμύριο δολάρια.
Βλέπεις τον αληθινό τους εαυτό.
Μπορώ να πω με περηφάνια
ότι δεν άφησα το παιχνίδι ή τα λεφτά να με αλλάξουν.
Δεν άλλαξαν οι αρχές μας.
ΒΑΣΗ ΔΕΛΤΑ
Τι λέει, Καπετάνιε;
Τι κάνεις;
Έχεις να μου μιλήσεις ή χαλαρώνεις;
Αφήνεις τη φωτιά να σβήσει.
Έχουμε 24 ώρες μέχρι τον τελικό.
Μπορεί να είναι αγώνας, κυνήγι θησαυρού, μπορεί να είναι πολλά.
Μάλλον δεν έκανα
καλή εντύπωση.
Εντάξει. Θα σου το πω ευθέως.
Με τάραξες φεύγοντας έτσι, φίλε.
Ναι.
Έχω δει κόσμο να κάνει περίεργα πράγματα για τα λεφτά.
Έχω φτάσει στα όριά μου.
Για τι; Να φύγεις ή να αλλάξεις ομάδα;
Απλώς…
Βασικά…
Μίλα ειλικρινά.
Συμπαθώ τον Τζόσεφ.
Και θέλω να τους πω
ότι πρότεινα στους Μπράβο να πάω μαζί τους.
Αλλά δεν ξέρω τι αξία έχει να τους πω ότι τους μίλησα.
Είμαι εδώ αρκετό καιρό και θέλω να φτάσω στον τερματισμό.
Κι ακόμα δεν νιώθω ότι τους πρόδωσα
και νιώθω ότι θα κρατήσω την πληροφορία.
Πήγα στους Μπράβο.
Ήθελα να πάω.
Ήταν μια αποστολή αναγνώρισης. Αυτό έγινε.
-Πώς ήταν η βάση; -Τι;
Πώς ήταν η βάση τους;
Περπατούσαν στα βράχια, μάζευαν καβούρια.
Έμοιαζαν με κινούμενα ζόμπι.
Ήταν πολύ κουρασμένοι.
Είπα…
Είπα "Πώς τα πάτε;"
Γιατί είμαστε τόσο κοντά στο τέλος.
Και τι είπαν;
Είπαν "Ναι, θα παλέψουμε για να νικήσουμε".
Ο Τζόι,
όποια ιστορία κι αν έλεγε,
δεν ήθελα καν να την ακούσω, γιατί ξέρω ότι δεν είναι όλη η αλήθεια.
Δεν ξέρω αν ήθελε να αλλάξει ομάδα ή όχι κι είπα "Ξέρεις κάτι;"
Ρώτησα τον Θεό "Δώσε μου ένα σημάδι. Δώσε μου κάτι".
Οπότε, απλώς
άκουγα κι ήμουν ακίνητος.
Ανέβηκε το ηθικό σου που πήγες εκεί;
Όχι.
Δεν ξέρω τι είναι. Απλώς έχω κουραστεί από κάθε άποψη.
Αλλά, φίλε, έχεις τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου.
Ξέρεις πόσο καλή ευκαιρία έχεις τώρα;
Ειλικρινά, απογοητεύτηκα, στεναχωρήθηκα.
Αλλά είμαι άνθρωπος του Θεού και προσπαθώ να μην κρίνω,
του δίνω μια ευκαιρία.
Αν και δεν θέλω, πιστεύω στη συγχώρεση. Αυτός είναι ο τρόπος ζωής μου.
Μπορώ να σου πω
ότι αυτό είναι παιχνίδι που το παίζεις όπως θέλεις.
Ναι.
Δεν έχει κανόνες. Παίζεις όπως θες.
Αλλά μην αφήσεις τις σκέψεις σου να σε κυριεύσουν.
Ναι.
Κανείς μας δεν είναι στην ομάδα για κάτι εγωιστικό.
Κάθε βράδυ μιλάς για την οικογένειά σου. Λέμε τι θα κάνουμε με τα κέρδη.
Όλοι μιλάνε για τις οικογένειές τους. Κανείς δεν είπε "Θα αγοράσω μια Ferrari".
Ναι.
Υποβάλλουμε τους εαυτούς μας σε αυτό για έναν πολύ μεγαλύτερο σκοπό.
Πρέπει να σκάψεις βαθιά, φίλε.
Σκάψε βαθιά, φίλε.
Αξίζει, φίλε.
Όλα αυτά αξίζουν, φίλε.
Αλλά δεν θα τα παρατήσω.
Ούτε εσένα θα παρατήσω, ούτε τους άλλους στη βάση.
Δεν θα σας παρατήσω.
Στην τελική, είναι δύσκολα εδώ. Η Αλάσκα δεν είναι παίξε γέλασε.
Όλοι αντιμετωπίζουν τον πόνο και το άγχος διαφορετικά.
Αλλά δεν μου πάει η καρδιά να διωξω κανέναν.
Πρέπει να κάνει κάτι σοβαρό
που θα βλάψει την ομάδα για να διώξω κάποιον.
Τζόι, είσαι εντάξει.
Είσαι καλά, φίλε.
Το ξέρω.
Ειλικρινά, περίμενα κάτι εντελώς διαφορετικό.
Έρχεται ο Τζόσεφ.
Μου ανοίγεται και λέει ακριβώς αυτό που ήθελα να ακούσω
και μου ζητάει να μείνω.
Δεν νομίζω ότι ήξερε πραγματικά τι σήμαινε αυτό για μένα.
Όλα καλά.
Τζο.
Κάτσε εδώ. Φέρσου σαν άντρας. Ας κερδίσουμε.
Κάθομαι εδώ κι ακούω. Θα τα καταφέρεις.
Σκάψε βαθιά.
Θα τα καταφέρεις. Πιστεύω σε σένα.
Ευχαριστώ, φίλε.
Και μετά κατέβηκε ο Βουνίσιος και με αγκάλιασε.
Αν μπορεί ένας, μπορεί κι ο άλλος.
Μείνε μαζί μας. Ξέρω ότι είναι δύσκολο. Θα γίνει λίγο πιο δύσκολο, αλλά το 'χουμε.
Νιώθω λίγη ντροπή που…
πήγα απέναντι, πρότεινα να μπω στην ομάδα τους και με απέρριψαν.
Και μετά με υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες.
Κι αυτό μπάλωσε πολλά κομμένα νήματα στον πυρήνα μου.
Συζητάνε με τον Τζόι.
Αλήθεια;
Για να μάθει γιατί το έκανε χωρίς να ρωτήσει.
Ναι.
Είναι δύσκολο να αλλάξεις τη γνώμη του Έρικ.
Αλλά δεν μπορούμε να αφήσουμε το ηθικό της ομάδας να πέφτει συνέχεια γι' αυτό.
Νομίζω ότι είναι ο τύπος που δεν σκέφτεται πριν δράσει.
Προφανώς.
Ναι.
Έπρεπε να μιλήσω με τρόπο που θα τον έκανε να με ακούσει.
Είμαι μπερδεμένος.
Σωστά. Ήθελες απλώς απαντήσεις.
Αλλά ο Τζόι σκέφτεται διαφορετικά από εμάς.
Προσπαθεί με τον καλύτερο τρόπο που ξέρει ο ίδιος.
Και δεν μπορείς να αλλάξεις κάποιον. Πρέπει να τον αποδεχτείς όπως είναι.
Έκανε τόσες περιττές σκέψεις σήμερα.
Ναι.
Αλλά φτάνουμε στο τέλος κι ήταν 100% χρήσιμος για την ομάδα μας.
Κι έτσι, από την πλευρά μου, σκέφτομαι
πως πρέπει να δεχτούμε ότι έτσι είναι ο Τζόι.
Καταλαβαίνω τι λες, και συμφωνώ.
Αν συμφωνείς, δεν θα τον διώξω.
Ναι.
Δεν θέλω να τον διώξω.
Αν είχα την εντύπωση ότι θα το αφήνατε…
Ναι.
Στην τελική,
η ομάδα μου με δίδαξε κάποια πολύτιμα μαθήματα.
Θα μπορούσαν να με διώξουν την πρώτη εβδομάδα.
Ήμουν πολύ σκληρός.
Μου δώσατε χρόνο να βελτιωθώ.
Και χαίρομαι που μου το επιτρέψατε.
-Ναι. -Το εκτιμώ πολύ.
Ναι.
Μου έδωσαν συγχώρεση
κι αποδοχή κι ο Τζόι αξίζει το ίδιο.
Οπότε…
Ευχαριστώ που με βοήθησες.
-Ναι. -Μπορώ να το συζητήσω.
Εννοείται.
Ξέρεις, είναι μέρος του ρόλου μου εδώ…
-Είσαι η Μητέρα Τερέζα. -Είμαι ουδέτερη διέξοδος.
-Μητέρα Τερέζα. -Μητέρα Τίνα.
-Έχουμε μόνο άλλες 24 ώρες, φίλε. -Αυτό ήταν.
-Τι τρελό ταξίδι που ήταν όλο αυτό. -Ήταν τρελό.
Είμαι απλώς ένα αγόρι από το δυτικό Τέξας.
Είμαι ξετρελαμένος.
Είμαι πωρωμένος.
Ένα εκατομμύριο δολάρια.
Αυτό θα πει χρήμα.
Ειλικρινά, ίσως αγοράσω κι άλλο σπίτι.
Μπορείς να αγοράσεις πέντε βάρκες.
Ναι, σίγουρα θα αγοράσω βάρκες.
Μπορώ να αγοράσω νέο φορτηγό.
Και θέλω να ταξιδέψω.
-Να αγοράσω αμάξι για τη γυναίκα μου. -Φοβερό.
-Θα κλάψω όταν μιλήσω στη γυναίκα μου. -Πώς τη λένε;
-Άντριεν. -Άντριεν.
Θα είμαι σαν τον Ρόκι Μπαλμπόα.
Άντριεν.
Τα κατάφερα!
Δεν θα ξανακοιτάξω τη ζωή μου με τον ίδιο τρόπο.
Έχω μια νέα εκτίμηση για το φαγητό, σίγουρα.
Μιλούσα για σάντουιτς με φυστικοβούτυρο εδώ και δύο εβδομάδες.
-Ναι. -Τραγανό.
Πεντανόστιμο.
Τώρα θα έκανα έρωτα σε ένα βάζο με φυστικοβούτυρο.
-Μαντέψτε. -Τι συμβαίνει;
Επιτέλους έχεσα.
Θα είναι μια καλή μέρα σήμερα.
Φίλε. Ένιωσα πολύ ωραία.
-Δόξα στον Κύριο. -Μην μπω σε λεπτομέρειες…
Μην ανησυχείς. Το περιμέναμε όλοι.
Όλοι είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε.
Δεν θέλω να σας διακόψω, αλλά ακούστε.
Το ακούτε αυτό;
Το ελικόπτερο.
Έλα, μικρέ.
Έρχεται ένα ελικόπτερο. Αμάν.
Τι θα ρίξουν, φίλε;
Τι θα ρίξουν;
Ναι.
-Να το. -Να το.
Η καρδιά μου σφυροκοπά.
Αμάν.
Πού πήγε;
Στα δέντρα.
Το μυαλό μας τρέχει.
Το μυαλό μου τρέχει. Τι θα συμβεί;
-Δεν το έριξαν στα δέντρα. -Το βλέπω εδώ!
Όταν είδαμε το ελικόπτερο σκέφτηκα "Αυτό ήταν".
-Το βρήκα. -Το βρήκες;
Ναι.
Η στιγμή της αλήθειας.
Αυτό ήταν.
-Τι είναι; -Δεν ξέρω.
-Αυτό ήταν. Θα μάθουμε τι είναι. -Τι είναι…
-Ναι. -Έχουμε χάρτη.
"Παίκτες, είστε έτοιμοι για το τέλος του ταξιδιού;"
Ναι.
"Ο δρόμος προς το έπαθλο του ενός εκατομμυρίου
αρχίζει την ανατολή."
"Φέρτε την πυξίδα σας, τον χάρτη και τη θέλησή σας να συνεχίσετε.
Έχετε αντέξει τόσο καιρό, ήρθε η ώρα να ξεπεράσετε τους ανταγωνιστές σας."
"Θα ξεκινήσετε και θα τελειώσετε ως ομάδα."
Ξεκινώντας την τελική αποστολή, πιστεύω πως θα τα καταφέρουμε. Πραγματικά.
Η ομάδα είναι πιο δυνατή από ποτέ.
Ξέρω ότι ήθελα να μπω στους Μπράβο
κι είμαι ευγνώμων που δεν με έδιωξαν οι Δέλτα.
Νίκη, ήττα ή ισοπαλία, όλη η ομάδα μας θα πάει στον τερματισμό.
-Αυτό ήταν, παιδιά. -Αυτό ήταν.
Η αντίστροφη μέτρηση.
Μετά από έναν εξαντλητικό μήνα εναντίον της φύσης
και δοκιμάζοντας τα σωματικά και νοητικά τους όρια,
οι Μπράβο κι οι Δέλτα έχουν μια τελευταία δοκιμασία.
Τον αγώνα του τερματισμού…
Μεγάλη διαδρομή.
…που θα κρίνει ποιος θα πάρει το έπαθλο του ενός εκατομμυρίου.
Θα πάμε με τη βάρκα στο πίσω μέρος του όρμου και μετά περπατάμε.
Οι ομάδες θα αναμετρηθούν σε ξεχωριστές διαδρομές 11 χιλιομέτρων,
η καθεμιά με τις δικές της μοναδικές προκλήσεις
που θα δοκιμάσουν την αντοχή και την πλοήγησή τους.
Και μετά θα πρέπει να πάμε σ' αυτό το μικρό κομμάτι.
Υπάρχει ένα ποτάμι εδώ.
Αν είναι βάλτος όπως έχω δει, μπορεί να σε καταπιεί.
Πρέπει να είναι έλος. Αν πατήσεις μέσα…
Θα πάμε κοντά στα ξύλα.
Η τελική πρόκληση δεν θα είναι εύκολη.
Πέντε μυαλά είναι καλύτερα από δύο.
Μακάρι να είχαμε πλέγματα για να δούμε την απόσταση.
Δεν θα ξέρουμε πότε πρέπει να στρίβουμε.
Ο Τζόι κι εγώ ξέρουμε από πλοήγηση.
Ξέρουμε να διαβάζουμε πυξίδα και χάρτες.
Ελπίζω να ξέρουν να διαβάζουν πυξίδα.
Τι είναι αυτό;
Νομίζω ότι είναι πυξίδα.
Είμαι αγχωμένος.
Δεν ξέρουμε να χρησιμοποιούμε πυξίδα.
-Ο ήλιος ανατέλλει εκεί. -Είναι η ανατολή.
-Προσπαθώ να σκεφτώ. -Ναι.
Θέλω να κερδίσω, να πάρω τα λεφτά.
Δεν θέλω να το καταστρέψω επειδή αποπροσανατολιστήκαμε στον δρόμο μας.
Εντάξει.
Ας ετοιμαστούμε.
Θα προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας, τα σώματά μας.
Φέρε μας 50 γαρίδες.
Φίλε, νομίζω ότι θα βρέξει γαρίδες.
Φέρε σπίτι μια μεγάλη.
Φίλε, θα βρέξει γαρίδες. Έχω καλό προαίσθημα.
Φίλε. Ο άνεμος δεν αστειεύεται.
Δεν είναι καλός κωπηλάτης. Δεν απλώνει το χέρι του.
Ο καθένας κουνάει διαφορετικά το χέρι του όταν παίζει με τη βάρκα του.
Ό,τι αρέσει στον καθένα.
Σεφ…
Τι θα κάνουμε αύριο;
Ναι.
Ό,τι κάναμε και σήμερα.
-Θα κατακτήσουμε τον κόσμο. -Θα κατακτήσουμε τον κόσμο.
Ήξερα πού το πας, φίλε.
Ο Σεφ κι ο Βουνίσιος.
Θα κατακτήσουμε τον κόσμο αύριο.
Αύριο θα έχουμε αγώνα δρόμου,
σίγουρα είμαι ο πιο αδύναμος κρίκος της ομάδας.
Θέλω αντικατάσταση γονάτου. Ο αστράγαλός μου ανακατασκευάστηκε.
Αυτό με επηρέασε λίγο.
Αλλά όπως και να 'χει, είμαι περήφανος για την ομάδα μου.
Και πιστεύω ότι θα κερδίσουμε.
Φτάνουμε στο τέλος.
Όλο αυτό το κύμα τον ταρακουνάει.
-Πέρασε δυσκολίες εδώ όμως, έτσι; -Δεν το έχει συνηθίσει. Φαίνεται.
-Είναι… -Ναι.
Αλλά κοίτα τον.
Όλοι εμπιστευόμαστε τα κίνητρά του πλέον.
Και στο τέλος θα παίξει ομαδικά και θα καταλάβει τη δυναμική της ομάδας.
Και…
Είμαι εδώ, ανοιχτός.
Όχι άλλες άμυνες.
Είμαι περήφανος για την ομάδα. Ξεπεράσαμε τις μαλακίες και μείναμε μαζί.
Δεν το καταφέρνει όποιος κι όποιος αυτό.
Ήμασταν απροσάρμοστοι.
Χάρηκα που συμμετείχα κι ήμουν στην ομάδα.
Ευχαριστώ που με διάλεξες.
Ευχαριστώ που είσαι εδώ. Δεν θα τα κατάφερνα χωρίς εσένα.
Μια μοναδική περιπέτεια, σίγουρα.
ΒΑΣΗ ΜΠΡΑΒΟ
Τελευταίο βράδυ στο αντίσκηνο.
Τελευταίο βράδυ στην Αλάσκα.
Ήταν φοβερό.
Κι είχε πλάκα, αλλά…
Δεν είχε πολλή πλάκα.
Αύριο είναι η μεγαλύτερη μέρα της ζωής μας.
Κοίτα μας. Δύο αγόρια από το Τέξας φεύγουν με 500.000 δολάρια.
Ο κόσμος θα ήθελε να δει τα αγόρια του Τέξας να κερδίζουν.
Ναι. Κι εγώ.
Είμαστε στην τελική ευθεία.
Το ξέρω, φίλε.
Δεν θέλω να γίνω μαλάκας, αλλά ίσως θέλω.
Όσοι τα παρατήσατε νωρίς, σας κέρδισε ένα μοντέλο από την Καλιφόρνια.
Ναι. Θα κερδίσουμε.
-Είμαι περήφανος για όλους. -Ευχαριστούμε.
-Ειλικρινά. Περήφανος για όλους σας. -Ευχαριστούμε.
ΗΜΕΡΑ 32 - ΣΥΝΝΕΦΙΑ 6:50 Π.Μ. - ΜΕΙΟΝ ΔΥΟ ΒΑΘΜΟΙ
Δεν ξυπνάς κάθε μέρα…
Με την ευκαιρία να κερδίσεις μισό εκατομμύριο.
Ναι.
Ας ενυδατωθούμε, φίλε.
Ναι, φίλε.
Σήμερα είναι η τελική δοκιμασία.
Πολλά συναισθήματα κυλάνε στις φλέβες μου.
Ανυπομονώ να γυρίσω σπίτι.
Αλλά έχω άγχος για την πυξίδα, έχω άγχος για τον χάρτη.
Αποφασίσαμε ότι θα κάνω εγώ την πλοήγηση.
Κι είναι μεγάλη η πίεση.
Παίζονται πολλά.
Η καρδιά σφυροκοπά.
Προσευχόμουν όλο το πρωί. "Θεέ μου, δώσε μου δύναμη".
-Ντρέικ, είσαι έτοιμος να κόψεις κώλους; -Έτοιμος.
Αντίο, καπέλο μάγου.
Αντίο, αντίσκηνο.
Ευχαριστώ, Σάμι, για το σχέδιο.
Αλλά προχώρησα.
Φύγαμε.
Ένα τελευταίο αντίο.
Έχουμε μακρύ, βρεγμένο δρόμο μπροστά μας.
Θα το πάω αργά και ήρεμα.
Ο λαγός κι η χελώνα.
-Η Τίνα πήρε την πυξίδα; -Ναι.
Ήρθε επιτέλους η ώρα, φίλε. Είναι εδώ.
Ώρα να τελειώνουμε, να κερδίσουμε.
Θα βεβαιωθώ ότι δεν θα μείνει κανείς πίσω.
Ευχαριστώ. Γιατί ξέρεις ότι μάλλον θα κόβω ταχύτητα.
Δεν ξέρω, φίλε. Οι Μπράβο είναι πολύ νέοι,
οπότε μάλλον έχουν μεγαλύτερη ταχύτητα από εμάς.
Αλλά εμείς κερδίζουμε αυτό το παιχνίδι με τη σοφία μας.
-Να προσευχηθώ; -Καλοδεχούμενες οι προσευχές.
Σε ακολουθούμε.
Ουράνιε Πατέρα, ευχαριστούμε
για το ταξίδι με αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους.
Προσεύχομαι να προστατεύσεις και την Ομάδα Μπράβο
και την Ομάδα Δέλτα.
Εύχομαι να νικήσουμε, φυσικά.
Το κερδίσαμε με τιμή κι ακεραιότητα.
Στο όνομα του Ιησού, αμήν.
-Αμήν. -Αμήν.
Μερικές φορές δεν είναι θέμα ταχύτητας ή δύναμης.
Πρέπει να κάνεις τις σωστές κινήσεις τη σωστή στιγμή.
Και θα τερματίσεις.
-Πάμε. -Το τελευταίο ταξίδι.
Πάμε δυνατά.
Φύγαμε.
Πριν ξεκινήσει ο αγώνας, κάθε ομάδα πάει με τη βάρκα στην αφετηρία της
στο βόρειο άκρο του κόλπου.
Αμάν, επιπλέει.
-Το ξέρω. -Μη μας γρουσουζέψεις.
Οι Μπράβο κι οι Δέλτα θα καλύψουν τα ίδια 11 χιλιόμετρα στη βόρεια όχθη,
αλλά το διαφορετικό έδαφος θα παρουσιάσει μοναδικές προκλήσεις για κάθε ομάδα.
Μεγάλη μέρα, μωρό μου.
Πάμε!
Η Ομάδα Μπράβο θα αντιμετωπίσει έναν συνδυασμό από πυκνά δάση,
υγροβιότοπους και κανάλια μέχρι τη γραμμή του τερματισμού.
Ψυχικά και σωματικά, πρέπει να τα καταφέρουμε, φίλε.
Είναι φοβερή εμπειρία.
Είναι εκπληκτικό.
Οι Δέλτα έχουν λιγότερα δάση κι υδάτινες διαβάσεις,
που διευκολύνει την πλοήγηση.
Ωστόσο, η αληθινή πρόκληση της διαδρομής
θα είναι μεγάλα τμήματα από έλη ή χορταριασμένους βάλτους
που θα δοκιμάσουν την επιδεξιότητα και την αντοχή τους.
Θα μου λείψετε όλοι σας.
Ήταν καταπληκτικά.
Είπα στη γυναίκα μου ότι δεν θα κλάψω.
Έτοιμοι, ένα, δύο, τρία.
Εντάξει.
Έχω άγχος.
Κι εγώ.
Και με τις δύο ομάδες στην αφετηρία τους…
Μπράβο! Ερχόμαστε!
…ο αγώνας για το έπαθλο του ενός εκατομμυρίου αρχίζει.
Εντάξει.
-Έτοιμοι, αγόρια; Και κυρία. -Ναι.
Είμαστε έτοιμοι.
-Πρέπει να κρατήσουμε τον ρυθμό μας. -Ναι.
-Πάμε. -Ναι, πάω.
Στα αριστερά σου.
Εντάξει, εδώ είναι βόρεια.
Πρέπει να πάμε ευθεία.
-Τι. -Από δω.
Από εδώ μέσα;
Ναι. Εδώ μέσα.
Δεξιά ή αριστερά;
Πρέπει να πάμε…
Αυτό είναι…
Είναι βόρεια.
Πρέπει να πάμε από εκεί.
Ο Ντρέικ είναι μπροστά μου.
Έχει πιο μακριά πόδια, καλύτερα πόδια.
Είπα στην αρχή "Εσύ καθορίζεις τον ρυθμό, θα σε ακολουθώ".
Και πλοηγούμαι πίσω του με την πυξίδα.
Ο χάρτης λέει ότι έχουμε μια καλή
πηγή νερού που βγάζει στο ποτάμι.
Και κινούμαστε προς τη σωστή γενική κατεύθυνση.
Η προτεινόμενη διαδρομή των Μπράβο είναι βόρεια,
ακολουθώντας ένα ποτάμι που μετατρέπεται σε δέλτα στον τερματισμό.
Αλλά στο μεταξύ,
πρέπει να διασχίσουν ένα πυκνό δάσος χωρίς ξεκάθαρο μονοπάτι.
Περίμενε.
-Από εκεί. -Ναι.
Πάμε.
-Εντάξει. -Πάμε.
Θα μπορούσα να είχα μάθει περισσότερα
για πλοήγηση και χρήση πυξίδας.
-Πιο δεξιά. -Τι;
Συνέχισε. Ανέβα και μετά πάμε δεξιά, ίσως.
Μπορεί να ξεφύγεις κάνα δυο μοίρες και να σε βάλει σε άσχημη θέση.
Περίμενε. Να δω πού πάμε.
Εδώ είναι βόρεια.
Νομίζω.
Έκανα πλοήγηση βλέποντας τον βορρά, τον νότο, την ανατολή και τη δύση με τον ήλιο.
Εδώ έχει συννεφιά, δεν φαίνεται ο ήλιος.
-Δεν πρέπει να πάμε πιο δεξιά; -Δεν έχω ιδέα.
Το τέλος θα κριθεί στην αίσθηση της κατεύθυνσης…
Πρέπει να περάσουμε τα δέντρα. Θα βγούμε στο ποτάμι σύντομα.
-Συνεχίζουμε ευθεία; -Ναι.
…και πόσο καλά διαβάζεις τον χάρτη
και την πυξίδα για να βεβαιωθείς ότι πας προς τη γραμμή του τερματισμού.
Τι στο…
Ναι. Έλα.
Ενώ οι Μπράβο διασχίζουν την αρχική πρόκληση του δάσους,
οι Δέλτα συνεχίζουν την πορεία τους δυτικά.
Εντάξει. Ακολουθούμε αυτό μέχρι πάνω.
Το πρώτο μέρος του ταξιδιού τους είναι απλό,
δυτικά κατά μήκος του ποταμού στο πρώτο ορόσημο, ένα φράγμα κάστορα.
Αλλά το έδαφος έχει κρυφές προκλήσεις.
-Αμάν. -Να το.
Βαλτώδες.
Το έδαφος που βρήκαμε στην αρχή, η λάσπη είναι σαν μύξα.
Την πατάς και τα πόδια σου πάνε παντού.
-Πήγα να στρίψω τον αστράγαλό μου. -Πρόσεχε την τρύπα.
Έχει δύο εκεί.
Έχει ψηλό γρασίδι, πρέπει να σηκώνεις τα πόδια.
Και το γρασίδι γλιστράει.
Δεν υπήρξε εύκολο σημείο από τη στιγμή που ξεκινήσαμε.
-Μπορείς; -Ναι.
Πονάει το πόδι μου. Πάλλεται.
Αλλά το αγνόησα.
Είναι για την ομάδα. Επιμένουμε.
Βουνίσιε, το γόνατο δεν είναι τόσο χάλια όσο είπες.
Είδες;
Πρέπει να τα δώσουμε όλα. Πρέπει να νικήσουμε τους Μπράβο.
Όλοι στην ομάδα θα νιώθουν το ίδιο.
Ναι, φίλε. Εσύ δίνεις τον ρυθμό. Ακριβώς.
Αρκεί να πηγαίναμε σωστά.
-Δεν έχω δει ακόμα φράγμα κάστορα. -Κάνουμε αυτό που πρέπει.
-Ακολουθούμε το ρυάκι, σωστά; -Ναι.
Κοίτα εδώ.
Ένα σωρό φράγματα.
Θεέ μου.
Μεγάλο φράγμα κάστορα.
-Αυτό θα πει φράγμα. -Ωραίο.
Παρά τον πιο αργό ρυθμό των Δέλτα, η σταθερή πρόοδός τους απέδωσε,
κάνοντάς τους την πρώτη ομάδα που φτάνει στο ορόσημο
κι επιβεβαιώνουν ότι πάνε σωστά.
Είναι απίστευτο.
Εδώ.
Είναι όνειρο.
Αυτό τους δίνει το προβάδισμα
καθώς κατευθύνονται στο πυκνό δάσος.
-Εδώ θα αρχίσουμε να στρίβουμε; -Ναι.
Φράγμα κάστορα… Πάμε βόρεια.
Ο βορράς είναι εκεί.
Είσαι καλά, Τι;
-Ναι. -Ας κάνουμε ένα διάλειμμα.
Τι;
Το σώμα μου δεν αποδίδει όπως θα περίμενα.
Και το τελευταίο που θέλω είναι να καθυστερήσω την ομάδα μου.
Θες να πάρω εγώ την πυξίδα;
Καλά είμαι.
Έχω πιο αργό ρυθμό από εσάς. Αυτό είναι όλο.
Ορίστε. Αυτό είναι το φράγμα.
-Θα συνεχίσουμε έτσι. -Από δω;
-Πρέπει να πάμε βορειοδυτικά. -Πάμε από εδώ.
Πάμε βόρεια.
Με ένα μικρό προβάδισμα, οι Δέλτα κατευθύνονται βόρεια.
Στο μεταξύ, ανατολικά, οι Μπράβο ακόμα ψάχνουν το πρώτο τους ορόσημο.
Είμαστε σκυλιά!
Δεν ξέρουμε για τους Δέλτα, αλλά προχωράμε γρήγορα.
Λέμε ο ένας στον άλλον ότι δεν κινούνται τόσο γρήγορα όσο εμείς.
-Έχουμε ένα εκατομμύριο να κερδίσουμε. -Ναι.
Ελπίζω να μην περάσαμε ήδη το ποτάμι.
Πάντως, δεν πρέπει να έχουμε πάει τόσο μακριά.
Αν δεν ήταν αυτό το ποτάμι… Φυσικά, ο χάρτης.
Γαμώτο.
Ξέραμε κι οι δύο ότι μόλις βρούμε το ποτάμι,
θα το ακολουθούσαμε μέχρι τη γραμμή του τερματισμού.
Θα διασχίσουμε τα πάντα μέχρι να βρούμε το ποτάμι.
Κατηφορίζουμε, θα πέσουμε στο ποτάμι σύντομα.
Ναι.
Πάμε να δούμε.
-Πάμε να δούμε. -Είναι καλό σημείο για διάβαση.
Ανοίγει εδώ.
Φίλε, πλάκα κάνεις.
Μην περπατάς εδώ.
Δεν καταλαβαίνω τι έγινε.
Φτάνουμε εκεί που θα ήταν το ποτάμι κι είμαστε στο φράγμα του κάστορα.
Και σκέφτομαι ότι περάσαμε το φράγμα του κάστορα.
Νόμιζα ότι είδα ήδη το φράγμα του κάστορα.
Γαμώτο.
Αυτό σημαίνει ένα πράγμα. Κάπου πήραμε λάθος στροφή.
Ο χάρτης ήταν παραπλανητικός.
Όταν διακυβεύονται τόσα πολλά,
είναι απαίσιο να νιώθεις ότι πήρες λάθος δρόμο και χάθηκες.
Φίλε, είναι πυκνά εδώ.
-Προτιμάς το βρεγμένο χορτάρι; -Δεν ξέρω.
Πρέπει να φύγουμε από το δάσος.
Οι Μπράβο δυσκολεύονται να προσανατολιστούν στο πυκνό δάσος
κι έχουν απομακρυνθεί αρκετά από την πορεία τους.
Στο μεταξύ, οι Δέλτα αυξάνουν το προβάδισμά τους.
Βάλτώδες.
Πάτα σαν πάπια.
Πώς είναι η Τι;
-Τι, είσαι καλά; -Έρχομαι.
-Είσαι καλά; -Είμαι καλά.
Δεν θα αφήσω κανέναν να μείνει πίσω.
Πού διάολο πάμε;
Μοιάζει με δάσος ξυλείας.
-Απομακρυνθήκαμε αρκετά, νομίζω. -Γαμώτο.
-Τι συμβαίνει εδώ; -Τι συμβαίνει;
Είμαστε σε μια διχάλα. Πάμε δεξιά ή αριστερά εδώ.
Ας δούμε τον χάρτη και την πυξίδα.
-Βορράς. Θα πάμε βόρεια. -Εντάξει.
Ο βορράς είναι προς τα εκεί.
Αυτό λέω. Πάμε στην ακτή, βόρεια.
Δεν μπορείς, θα πέσεις σε λίμνη.
-Να δω τον χάρτη; -Τον είδα.
-Αν πάμε από εδώ ως εδώ… -Ξέρω πώς είναι.
-Οι Μπράβο πλησιάζουν. -Το ξέρω. Από πού θες να πας;
Είμαι έτοιμος.
Θέλω να φτάσω. Θέλω να νικήσω τους Μπράβο.
Τα λεφτά δεν ήταν σημαντικός παράγοντας.
Αλλά τα έχω στο μυαλό μου.
-Να δω τον χάρτη. -Πάμε βόρεια.
Πού πας;
Βουνίσιε.
-Ήρεμα, Βουνίσιε. -Φέρσου σαν άντρας.
-Έχουμε τον βορρά στην πυξίδα; -Τι;
Πάμε βόρεια;
Όχι, απλώς παίρνει τον έλεγχο και προχωράμε.
Τι;
Βουνίσιε.
Από δω πάμε.
Ο βορράς είναι από εδώ.
Ξέρω πού είναι ο βορράς.
Δεν ξέρω πού διάολο πάει.
Είναι καθαρά εδώ πάνω. Δεν θα παλεύουμε με τα ξύλα.
Περίμενε.
-Περίμενε. -Πρέπει να κόψει ταχύτητα.
-Πρέπει να μείνουμε μαζί. -Σιγά!
Αντί να ακολουθήσει την προσχεδιασμένη διαδρομή,
ο Μπρέντον επέλεξε έναν πιο άμεσο δρόμο, αν κι έχει κόστος,
προσθέτοντας δέντρα και περισσότερες υψομετρικές αλλαγές.
Στο μεταξύ, οι Μπράβο πασχίζουν να βγουν από το δάσος.
-Περίμενε. -Ναι;
Φτάσαμε. Νομίζω.
Είναι μεγάλη μανούρα.
Όλα ίδια μου φαίνονται.
Ήταν τόσο εύκολο και νομίζαμε ότι πάμε προς τη σωστή κατεύθυνση,
αλλά είμαστε πολύ μακριά.
Λέω να πάμε βορειοδυτικά.
Ευθεία… Όλο ευθεία.
-Ναι. -Όλο ευθεία.
Νομίζω ότι ίσως πήγαμε πολύ ανατολικά από την αρχή.
Ήταν ηλίθιο.
Όταν κατάλαβα πού ήμασταν, έπρεπε να πάμε βόρεια.
Από εδώ είναι μόνο βόρεια.
Φύγαμε!
Όσο οι Μπράβο παλεύουν να ξαναβρούν τον δρόμο τους,
οι Δέλτα συνεχίζουν δυναμικά με τον Μπρέντον να δίνει αυστηρό ρυθμό.
Ήρεμα.
Φίλε, υπάρχουν τρύπες.
Προσέξτε πού πατάτε.
Έφυγε μπροστά.
Η διαδρομή μας κάνει μια καμπύλη.
Εμείς θα πάμε ίσια πάνω από το βουνό.
Έλα, Τι. Φτάνουμε στην κορυφή.
Δεν ξέρω καν πού πάω. Δεν μπορώ…
Η Τίνα μένει πίσω.
Περίμενε να μας φτάσει η Τι. Έχει την πυξίδα.
Δεν θα μου πει η πυξίδα πού είναι ο βορράς.
Δεν σκέφτομαι καθαρά όταν περπατάω.
Δεν κοιτάζω πίσω.
Νομίζω ότι όλοι είναι πίσω μου. Πρέπει να ακολουθείς.
Νόμιζα ότι θα ήμουν ο πιο αδύναμος κρίκος.
Συγγνώμη που σέρνομαι.
Δεν σέρνεσαι. Συνέχισε. Εντάξει;
Βουνίσιε!
Σε αυτό το σημείο με την Τίνα,
τη βλέπω να καθυστερεί και να γίνεται όλο και πιο αργή.
-Ναι. -Τους χάνω όλους.
Τι χάνεις;
Μια στιγμή.
Δεν μπορώ να περπατήσω τόσο γρήγορα.
Βουνίσιε!
Τίνα.
-Έρχομαι. -Είμαι πίσω μαζί της.
Ο Μπρέντον πήγαινε του σκοτωμού, αλλά πρόσεξα ότι η Τίνα σερνόταν.
Να η κορυφή. Θα πάμε κάτω και θα είμαστε στον βάλτο.
Πού πήγες;
Εδώ.
Γαμώτο.
Σύμφωνα με τις οδηγίες, οι Δέλτα πρέπει να τελειώσουν ως ομάδα.
Πού πας;
Φίλε, πού πας;
Τι κάνουμε;
Πάμε βόρεια.
Άκου λίγο.
Περίμενέ τους.
Περίμενε να έρθουν.
Δυνατά, Τι.
Προσπαθώ.
Αλλά δεν θέλω να πιεστώ και να καταρρεύσω.
Η Τίνα κι εγώ πρέπει να επιβραδύνουμε.
Πρέπει να νικήσουμε τους Μπράβο.
Τη βλέπω, φίλε. Δεν είναι καλά.
-Το ξέρω. -Πρέπει να επιβραδύνουμε.
Προσπαθώ. Πιστέψτε με. Απλώς είμαι αργή.
Θα αρχίσουμε να πηγαίνουμε πιο αργά τώρα που κατηφορίζουμε.
Ευχαριστώ.
Σε εκείνο το σημείο, κατάλαβα ότι η Τίνα δεν έχει καθόλου ενέργεια.
Μπορεί να έχει να κάνει με εμένα, γιατί ξεκίνησα πολύ γρήγορα.
Είναι μια καλή στιγμή να σας ζητήσω συγγνώμη.
Θες να κάνεις ένα διάλειμμα;
Κατάλαβα ότι σκέφτομαι εγωιστικά.
Υπάρχουν κι άλλοι στην ομάδα.
Τα έχω πάρει.
Αλλά είμαι καλά.
Ναι, συγγνώμη.
Αυτή η κοπέλα δεν τα παρατάει. Ξέρω ότι θα τα καταφέρει.
Αλλά ξέρω ότι θα την εξαντλήσω με τον ρυθμό μου.
-Εντάξει. Είμαι έτοιμη. -Σχεδόν φτάσαμε.
-Πάμε. -Κατηφορίζουμε;
Θα της είναι πιο εύκολο αν κατηφορίσουμε.
Εντάξει. Πάμε.
Θα πάω μπροστά για λίγο.
Τίνα, δώσε τον ρυθμό.
-Δεν θα σου αρέσει να περπατάς πίσω μου. -Δεν πειράζει. Μάλλον πρέπει.
Ναι, βλέπω κάτι.
Τι;
Βλέπω ένα σημείο στο ξέφωτο.
Πάμε πάνω και μετά μάλλον δεξιά.
Ανοίγει εδώ.
Ορίστε.
Το ξέφωτό μας.
Εντάξει, φτάσαμε.
Κοίτα, φτάσαμε.
Εκτός δάσους, οι Μπράβο μπορούν να αναγνωρίσουν τη θέση τους στον χάρτη.
Πρέπει να συνεχίσουμε.
-Όλο ευθεία; -Όλο ευθεία.
Θα πέσουμε πάνω στο ποτάμι.
Απλώς πρέπει να μείνουμε μακριά από το δάσος.
-Πάμε. -Ναι.
-Κοντεύουμε. -Είμαστε στα μισά.
-Σχεδόν φτάσαμε. -Στα μισά.
Πρόσεχε την πυξίδα.
-Έχει μια τρύπα εδώ. Είμαστε στο έλος. -Σίγουρα είναι έλη εδώ.
Σοβαρά τα πράγματα.
Ήταν δύσκολη η πεζοπορία
και μετά βγήκαμε στον βάλτο.
Ο κακός χαμός.
Ήρεμα εδώ.
Υπήρχε νερό και λίμνες και καταβόθρες.
Αργά και σταθερά.
-Τι, είσαι καλά; -Ναι.
-Καλά; -Ναι.
Εντάξει.
Με κάθε βήμα, ένιωθες το έδαφος να κινείται.
Με κάθε βήμα βυθίζεσαι.
Τα πόδια μου καίγονται.
Είναι βάναυσο.
Είναι δύσκολο αν είσαι κοντός, αν είσαι ψηλός.
Αν μείνεις ακίνητος, θα σου βγει η μπότα.
Γαμώτο.
Κόλλησα.
Πρόσεχε τις τρύπες.
Δεν υπάρχει στέρεο έδαφος.
Υπάρχουν τρύπες που δεν βλέπεις καν. Μοιάζει με βρεγμένο χορτάρι.
Κάνεις λάθος βήμα και βουλιάζεις.
Βυθίζομαι.
-Εντάξει. -Προσπάθησα.
-Το ξέρω. -Το χέρι μου θα παγώσει.
Περίμενε. Θα της φέρω γάντια.
Με κάθε βήμα που έκανα,
ένιωθα τα πόδια μου να γίνονται πέτρα.
Έλα, Τι. Είσαι σχεδόν στην κορυφή.
Έφτασες ως εδώ. Μην κωλώνεις τώρα, είσαι σκληρό καρύδι.
Έφτασα στα όριά μου.
-Ακούω ένα ποτάμι. -Ναι. Πάμε.
Ναι.
Αυτό είναι.
Ακολουθούμε το ποτάμι.
Βρίσκουμε το ποτάμι και λέω "Πάμε δυνατά".
Το δύσκολο κομμάτι της πλοήγησης τελείωσε.
Εντάξει.
Πρέπει να περάσουμε εδώ.
Αλλά οι μπότες μου πλέον δεν είναι καθόλου αδιάβροχες
και κρατάνε ένα σωρό νερό τώρα αν βραχούν.
Μπράβο!
Ανησυχώ ότι θα κουβαλάω δύο τούβλα στα πόδια μου
και τα πόδια μου έχουν ήδη εξαντληθεί.
-Γαμώτο, αυτό ήταν πολύ φαρδύ για μένα. -Πέτρα.
Πήδα.
Επί κοντώ.
Ορίστε.
Οι μπότες μου είναι γεμάτες νερό.
Πήδα.
Έχω μείνει λίγο πίσω σου.
Πιο γρήγορα, Ντρου. Έλα!
Έχω ξεμείνει από καύσιμα.
Νιώθω να επιβραδύνω λίγο.
Δεν υπάρχει επιλογή. Δεν υπάρχει επιβράδυνση.
Βρίσκεις κουράγιο και προχωράς όσο μπορείς.
Έχω ξεμείνει από καύσιμα.
Αυτό ήταν.
Ήρθε η ώρα μας. Αυτό είναι το πεπρωμένο μας.
Θα σε πάρω στην πλάτη μου.
Γρήγορα.
Ανέβα. Πήδα.
Πάμε.
Πάμε!
Έχω ξεμείνει από καύσιμα, μωρό μου!
Έχω ξεμείνει από καύσιμα!
Πάμε.
Περνάω τον φίλο μου στην άλλη όχθη.
ΒΑΣΗ ΔΕΛΤΑ
Γαμώτο.
Τίνα.
Βρίσκομαι σε πολύ άσχημη κατάσταση.
Μια στιγμή.
Ίσως να μην καταφέρω να τελειώσω.
Έλα, Τι. Φτάνουμε στην κορυφή.
Πιάσε το σχοινί.
Θα σε τραβήξουμε λίγο.
Σε αυτήν τη φάση, δεν έχω αρκετή δύναμη να τη σηκώσω και να τη μεταφέρω,
αλλά μπορώ να τη σύρω στον λόφο αν μπορεί να κρατηθεί.
Εντάξει.
Στηρίξου πάνω του αν θες.
Θα κάνουμε τα πάντα για να περάσουμε τη γραμμή τερματισμού ως ομάδα.
Αυτό ήταν το σημαντικό.
Έλα, Τι.
Μπορείς.
Βοηθάει;
Ναι.
Πολύ γρήγορα;
Όχι.
Η ομάδα μου είναι φοβερή.
Αν δεν ήταν εκεί ο Μπρέντον να με τραβάει κυριολεκτικά,
δεν ξέρω πού θα είχα καταλήξει.
Πάμε δυνατά, Τι.
Σκέψου τη μαμά. Σε χρειάζεται.
Το ξέρω.
Σ' αγαπώ, Τι.
Μου θυμίζουν συνεχώς πόσο δυνατή είμαι κι ότι το κάνω για τη μαμά μου,
γιατί αυτός είναι ο κύριος λόγος που είμαι εδώ.
Απλώς ήξερα ότι έπρεπε να συνεχίσω.
Νομίζω ότι βγαίνουμε από τον βάλτο και θα μπούμε στο δάσος.
-Σχεδόν φτάσαμε. -Ναι.
Αυτό ήταν. Ναι, βγαίνουμε από τον βάλτο.
Κοντεύουμε σπίτι.
Κινούμαστε με σκοπό!
Πάμε σπίτι.
Καλό αυτό. Ξέρω ότι προχωράμε γρήγορα. Νιώθω ότι προχωράμε γρήγορα.
Έλα, φίλε.
Δεν σε πέρασα από δύο ποτάμια για να επιβραδύνεις.
Πάμε δυνατά.
Στο λέω, αν αρχίσεις να ζητωκραυγάζεις όταν τελειώσουμε,
θα σε δείρω, σημαίνει ότι έχεις ακόμα καύσιμα.
-Γαμώτο. Ανοίγει, φίλε. -Ναι.
Το βλέπεις;
Νομίζω ότι το βλέπω.
-Άλλα 50 μέτρα. Πώς είναι τα πόδια σου; -Πάμε.
-Τα πόδια σου; -Πάμε!
-Από τι είσαι φτιαγμένος; -Πάμε, μωρό μου.
Είμαι σκυλί.
Πάμε, Ντρέικ!
Έχοντας φτάσει στο άνοιγμα του ποταμού,
οι Μπράβο είναι η πρώτη ομάδα που πλησιάζει στη γραμμή τερματισμού.
-Πάμε! -Από τι είσαι φτιαγμένος;
Ή αυτό που νομίζουν ότι είναι η γραμμή τερματισμού.
Τι διάολο είναι αυτό;
Τι είναι αυτό;
Κοίτα στο κουτί. Έχει σημείωμα;
Άνοιξέ το.
"Παίκτες, αυτή είναι η τελευταία σας πρόκληση.
Δίπλα σας στέκεται μια σβηστή φωτιά.
Χρησιμοποιήστε το τόξο για να ανάψετε το σήμα που θα ανάψει τη φωτοβολίδα.
Η πρώτη ομάδα που θα το ανάψει, κερδίζει το Outlast."
Θεέ μου!
Η τελευταία δοκιμασία θα δοκιμάσει τις πρωτόγονες ικανότητες των παικτών.
Πρέπει να χρησιμοποιήσουν ένα προϊστορικό εργαλείο επιβίωσης
που αποτελείται από ένα τόξο, μια άτρακτο, και μια βάση για να ανάψουν φωτιά τριβής.
Μόλις η φωτιά φτάσει τα κλαδιά που βρίσκονται τρία μέτρα πιο πάνω,
θα βγει καπνός που θα σηματοδοτήσει το τέλος του αγώνα
και τους νικητές του ενός εκατομμυρίου.
-Πάμε. -Πάμε.
Μη βρέξεις τη βάση. Σπρώξε τα πάντα εκεί κάτω όσο μπορείς.
-Παίζεται ένα εκατομμύριο. -Φύγαμε.
Αυτός ο μηχανισμός μού είναι γνώριμος.
Έχω δει να το κάνουν, αλλά κανείς μας δεν το έχει χρησιμοποιήσει ποτέ.
Οπότε, θα αυτοσχεδιάσουμε.
Άτρακτος, τόξο. Πόδι στη βάση.
-Βάλε αυτό από πάνω. -Όχι. Γύρνα το αυτό.
Όχι, για να δω. Το μυτερό από πάνω.
Ο Ντρέικ κι εγώ δεν ξέρουμε από διαβίωση στο δάσος.
Εγώ μεγάλωσα στο δάσος, αλλά δεν περνούσα ώρες
τρίβοντας δύο ξυλάκια να ανάψει φωτιά.
Προσπαθώ να μην πανικοβληθώ.
Κράτα αυτό.
Ναι. Πάμε. Δεν χρειάζεται να πιέζεις στην αρχή.
Ξέρω ότι μπορεί να πάρει ώρα.
Οι Δέλτα μπορεί να μας φτάσουν.
Εσύ σπρώχνε, εγώ θα τρυπάω.
Πρέπει να μείνεις από πάνω, Ντρου.
-Εντάξει. -Γείρε μπροστά.
Κάνε εσύ.
-Συνέχισε. -Γείρε μια τρίχα αριστερά.
-Έτοιμος να δώσεις πόνο; -Ναι.
Περίμενε. Λίγο ακόμα.
Εντάξει, περίμενε. Γαμώτο.
Όταν λέω περίμενε, θα περιμένεις.
Γαμώτο.
Μετά από πολλά εμπόδια,
οι Δέλτα απέχουν λιγότερο από 200 μέτρα από τον τερματισμό,
όπου τους περιμένει η τελική δοκιμασία.
Δεν τελείωσε το παιχνίδι.
Όχι βέβαια.
Θεέ μου.
Εμπρός, πάμε!
Πρέπει να φτάσουμε με ασφάλεια. Μη χτυπήσετε.
Δεν θέλω να είμαι ο λόγος που έχασαν όλοι.
Πρέπει να βρεις καλύτερο. Σου το λέω.
Πιο απαλά.
Εντάξει, σταμάτα. Για να δούμε.
Βλέπω κόκκινο. Έχουμε χόβολη.
Μην αγγίζεις τίποτα.
Μην αγγίζεις τίποτα. Μη φυσάς.
Δεν το 'χω με την επιβίωση.
Δεν έχω ξανακάνει φωτιά τριβής
και τώρα το μετανιώνω.
Έπρεπε να περιμένω κάτι τέτοιο στην πορεία του διαγωνισμού.
Άσ' το να αναπνεύσει.
Οι Δέλτα, από την άλλη, αν φτάσουν στον τερματισμό,
ίσως μπορέσουν να ανάψουν τη φωτιά σε λίγα λεπτά.
Φύσα.
Εντάξει.
-Πρέπει να φτιάξουμε κι άλλο. -Ας φτιάξουμε άλλο ένα.
Δεν άναψε.
Γαμώτο, φίλε.
Ζορίζει. Πιάσε τον ώμο μου.
Κατέβα από εκεί.
Εντάξει;
Μείνε δυνατή. Πρέπει να τελειώσουμε δυνατά.
-Συνέχισε. -Μην το κάνεις αυτό.
Όχι. Εγώ χαντάκωσα τους υπόλοιπους και νιώθω χάλια.
Μην ανησυχείς για αυτά. Είμαστε ομάδα.
Δεν πρόκειται…
Προσπαθώ.
Δώσε μου το χέρι σου.
Συνέχισε.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο.
Πάμε. Έχουμε κάνει καλό καπνό.
Εντάξει.
-Εντάξει. Έτοιμος; -Ναι.
Ας το πάμε έξω.
Πάμε. Έξω, τώρα.
Μπορείς. Μόνος σου.
Βγάλε αυτό το ξύλο εδώ.
Όχι, αυτό που είναι όρθιο. Τράβα το.
Πρόσεχε.
Θα σβήσει;
Έλα.
Ο άνεμος μάς τσακίζει.
Πρέπει να ανάψουμε τα φιτίλια που είναι πολύ πάνω απ' τη φωτιά
κι ο άνεμος φυσάει τη φλόγα μακριά από το φιτίλι.
Ο άνεμος, φίλε.
Βλέπω το άνοιγμα.
Βλέπω ένα ξέφωτο.
-Θα χτυπήσω. -Όχι τώρα.
-Το ξέρω. -Ήρεμα κι ωραία.
Πώς πάμε;
-Έρχονται. -Εντάξει.
Δεν θέλω να σας κάνω να χάσετε.
Συνέχισε σταθερά, Τίνα.
Φτάνουμε. Είμαστε κοντά.
Κοντεύουμε.
Ορίστε. Πάω.
Μην το πνίγεις.
Έλα, μωρό μου.
Έχω φρικάρει ότι θα ξεμείνουμε από φλόγα, ότι θα σβήσει.
Κι αν σβήσει, την κάτσαμε. Χάσαμε το παιχνίδι.
-Έλα, άνεμε. Σχεδόν. -Έχω μια ιδέα. Δώσε μου το μπουφάν μου.
-Τι θα κάνεις; -Δώσε μου το μπουφάν μου!
-Θα φτιάξω τοίχο. -Γιατί;
Για να μην το φυσάει ο άνεμος…
-Δεν θέλω να σβήσει. -Δεν θα σβήσει.
Δεν ξέρω καν προς τα πού να πάω. Προσπαθώ.
Φτάνουμε, παιδιά.
-Ναι. -Ναι.
Φτάσαμε.
-Εμπρός! Πάμε! -Πάμε!
Θα κερδίσουμε ένα εκατομμύριο.
Ντρέικ, θα κερδίσουμε ένα εκατομμύριο.
Κοντεύει.
-Κοντεύει. -Ναι!
Θεέ μου.
Θεέ μου, Ντρέικ.
Ντρέικ!
-Προσπαθώ. -Είσαι δυνατή.
Προσπαθώ, παιδιά, εντάξει;
-Συνέχισε. -Δεν τα παρατάω. Πάμε.
-Πάμε. -Έλα.
Έλα.
Άντε!
Άναψε!
Να το! Τα καταφέραμε!
Θεέ μου, φίλε!
Τα καταφέραμε, Ντρου!
Κέρδισαν.
Δεν πειράζει. Παίξαμε όλοι καλά.
Είμαι σκυλί!
Είμαι σκυλί, φίλε!
Ευχαριστώ, Θεέ μου!
Είμαι σκυλί!
Κέρδισαν. Τελείωσε.
Κι εκείνη τη στιγμή,
είμαι μούσκεμα, κρυώνω κι είμαι έτοιμος να πάω σπίτι.
Τα κατάφεραν.
Βγαίνω από τη γραμμή των δέντρων και βλέπω την ακτή.
Νομίζω ότι είδα πρώτα το πρόσωπο του Τζο και ήταν κενό από απογοήτευση,
κι η καρδιά μου
σταμάτησε κυριολεκτικά.
Ράγισε.
Συγγνώμη που σας έκανα να χάσετε.
Μη ζητάς συγγνώμη.
Φτάσαμε στον τερματισμό.
Τα καταφέραμε.
Συνειδητοποίησα
ότι απέτυχα.
Απογοήτευσα την ομάδα μου. Απογοήτευσα τη μαμά μου.
Και μετά απλώς…
Απλώς… κατέρρευσα.
Σήκω, έλα.
Έλα εδώ.
Τελείωσες δυνατά. Η μαμά σου θα είναι περήφανη.
-Θα είναι περήφανη. -Πάμε στο κουτί.
Πρέπει να τελειώσουμε.
-Θα είναι περήφανη. -Πάλεψες τίμια.
Έλα, πάμε στο κιβώτιο να τελειώνουμε.
Η μαμά σου θα είναι περήφανη. Όλοι θα είναι περήφανοι για σένα.
Να το.
Το ελικόπτερο.
Αμάν.
Ο σάκος μοιάζει να έχει λεφτά.
Αυτά είναι τα λεφτά μας, μωρό μου!
Θεέ μου!
Δεν έχω ξαναδεί τόσο πολλά λεφτά.
Αμάν!
Έλα, μαμά.
Γεια. Μόλις κέρδισα ένα εκατομμύριο!
Βάλε το κόκκινο εσώρουχο, μωρό μου. Είμαστε πλούσιοι!
Θεέ μου!
Τα λεφτά είναι λεφτά.
Θα βγάλουμε άλλα λεφτά.
Έκανες κάτι που δεν θα έκανε καμία άλλη γυναίκα ή οι περισσότεροι άντρες.
Μας κέρδισαν
και πήραν το χρηματικό έπαθλο. Συγχαρητήρια.
Το ήθελα; Ναι, το ήθελα.
Το ήθελα για όλους στην ομάδα.
Δεν ήταν γραφτό μας, αλλά δεν πειράζει.
Έλα να ξαπλώσεις, Τι.
Έλα.
Να το ανάψουμε; Πρέπει να το ανάψουμε.
Δεν κερδίσαμε, αλλά δεν θα φύγω ηττημένος.
Έχουμε μια τελευταία δοκιμασία να ολοκληρώσουμε.
Οπότε, θα το κάνουμε.
Έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε εδώ.
Ας το κάνουμε.
Να η κούρσα μας, φίλε.
-Έλα εδώ. -Πάμε σπίτι.
Πάμε στις οικογένειές μας.
Είμαι πολύ περήφανος για μένα και για τον Ντρου.
Ναι, θα είναι γαμάτο, φίλε.
Δύο αγόρια από το Τέξας ήρθαν για να εκτελέσουν μια αποστολή
και την εκτέλεσαν.
Πώς σου φαίνεται;
Κέρδισα ένα εκατομμύριο με τον αδερφό μου.
Κι είναι το πιο εκπληκτικό…
συναρπαστικό συναίσθημα που θα μπορούσες να βιώσεις σε όλη σου τη ζωή.
Είναι…
Δεν μπορώ να το περιγράψω.
Ο Ντρέικ κι εγώ θα είμαστε φίλοι για μια ζωή.
Και θα απολαύσουμε τη νίκη μαζί. Κανείς δεν μπορεί να μας το πάρει αυτό.
Κανείς.
Πάμε σπίτι.
Συγχαρητήρια, παιδιά!
Για πάμε. Κάνε τα δικά σου, Καπετάνιε.
-Είσαι πολύ σκληρή με τον εαυτό σου. -Ναι.
Ακόμα κι αν είχαμε χάσει, είχαμε ακόμα μια δουλειά να τελειώσουμε.
Φτάσαμε ως εδώ, επιβιώσαμε, κάναμε ό,τι έπρεπε. Ας ανάψουμε τη φωτιά.
Θα ένιωθα καλύτερα αν νικούσαμε, αλλά το ολοκληρώσαμε.
Αυτό ξαναπές το.
Κι ο Μπρέντον έκανε τα δικά του. Άναψε τη φωτιά.
Ναι!
Μόλις άναψε τη φωτιά, ένα βάρος έφυγε από τους ώμους μας.
Τελείωσε, φίλε. Το ολοκληρώσαμε. Επιβιώσαμε.
Δεν τερματίσαμε πρώτοι, αλλά τερματίσαμε.
-Παίξαμε καλό παιχνίδι, αδερφέ. -Παίξαμε τέλεια, φίλε.
Ωραίο παιχνίδι, φίλε.
Επιτέλους τελείωσε. Αντέξαμε μαζί ως το τέλος.
Ναι.
Δεν με χάλασε.
Ήρθα με σκοπό να διατηρήσω την ηθική και την ακεραιότητά μου.
Κι εν τέλει, αυτό συνέβη.
Προσωπικά, νιώθω ότι νίκησα.
Η νίκη ήταν εκεί, φίλε. Ήταν εκεί.
Πάμε σπίτι.
Βγαίνουμε με τέσσερις φίλους. Αυτό έχει σημασία για μένα.
Ήταν ένας καταιγισμός συναισθημάτων, θα έλεγα, για όλους.
Θα μου λείψουν τα μέλη της ομάδας μου.
Στηρίχτηκε ο ένας πάνω στον άλλον.
Υποφέραμε. Γελάσαμε.
Είχαμε καλές στιμές, άσχημες στιγμές. Μαλώσαμε.
Δεθήκαμε, έχω πολύ καιρό να δεθώ με κάποιον.
Ξεπεράσαμε τη φιλία. Είμαστε οικογένεια.
Την πρώτη μέρα, το μόνο που ήθελα ήταν να φτάσω στο τέλος.
Δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ αυτήν τη στιγμή.
Το μόνο που ξέρω είναι
ότι είμαι ευγνώμων για όλους στην Ομάδα Δέλτα
και για τη γενναιοδωρία τους.
Όλοι είπαμε στην αρχή ότι ξεκινάμε μαζί και θα τελειώσουμε μαζί.
Και δεν θα μπορούσα να το τελειώσω αν έλειπε κάποιος.
Είναι πολύ σημαντικό, αυτή ήταν η καρδιά των Δέλτα.
Δεν είχα πρόθεση να έρθω εδώ και να κάνω φίλους, αλλά…
Έκανα καλούς φίλους εδώ.
Όσο δύσκολο κι αν ήταν όλο αυτό εδώ,
το πιο δύσκολο
είναι το τέλος.
Θα γίνουμε οικογένεια. Για πάντα. Για πάντα στην καρδιά μου.
Έχουμε ουίσκι στην άλλη πλευρά του ουράνιου τόξου.
Ναι!
Υποτιτλισμός: Χριστίνα Φλώρου