30. GÜN - BULUTLU 2° - 09.40
Lanet olsun.
At Kuyruklu nerede? İyi mi?
Ne oluyor ya?
Odun toplamaya falan mı çıktı?
Joey Bravo'da.
-Ne? -Duydunuz.
Takım oyuncusu değil.
-Kesinlikle. -Evet.
Çok şaibeli bir durum.
-Evet. -Çok şaibeli.
Biz burada sana kapımızı açmışız, beraber yemek yemişiz.
Çekip gitmek için bir gerekçen yok.
Ben ondan boşuna kıl kapmadım.
Üçüncü günden beri hissim bu. Bu yüzden ona gıcık davrandım.
İşin içinde çok para var, tuhaf hareket ediyor…
Böyle davranana birçok yerde silah bile çekerler.
Yanılıyor da olabilirim.
Belki sonra mahcup olurum. Yargıda bulunuyorum.
Tekneyi niye aldığını onunla konuşmadan kesin bir çıkarım yapmayacağız.
-Sizi haberdar ederim. -Tamam.
Ona güveni sıfır.
Lanet olsun.
Bilmiyorum kardeşim. Aklım çok karışık.
-Bu oyun daha zorlaşacak. -Aynen öyle.
Bir tane bile tutamadım.
Şu balık tutma yerine gittim.
-Hadi ya. -Dostum.
Sonra da…
Biraz kıyıda gezindim, sonra kayalarda da bir şansımı denedim.
Bu teknenin tıpasını çekeceğiz.
Evet, iyice…
Çekeceğiz ve öyle kalacak.
Peki.
Evet. Bu sabah yaptığın şey…
Tekne gitmiş ama bir haber vermek yok.
Bir şey duymadık.
"Avucunuzu yalayın" falan deseydin bari. Çekip gittin mi yani?
Cidden balık tutuyordum, sonra kayaların oraya geçtim.
Öyle bir denedim yani, sonra da kıçım acımaya başladı.
Joey, şu an senin sözüne hiç güvenmiyorum.
Oradaydın, gördüm. Bravo da oradaydı, değil mi?
-Tamam. -Bu neyin nesiydi?
Gitmek istiyordum ama karşı çıktınız.
Dün gece aralıksız Bravo'yu, ne durumda olduklarını konuştuk.
Herkes sürekli beni vazgeçirdi. Brendon…
-Yine vazgeçirirdik. -Biliyorum.
Çünkü bizi ırgalamıyorlar.
-Hepimiz takım arkadaşıyız. -Evet.
Herkes gideceği yeri söylüyor, sen söylemedin.
-Ne zamandır… -Konuyu saptırıyorsun.
Bu kararı sen verdin.
-Anladım. -Para tuhaf şeyler yaptırır.
Niyetini sorguluyoruz.
Durumun dışarıdan nasıl gözüktüğünü anlıyorum.
Bugün daha sana soracağımız çok soru var.
-Tamam. -Sen gidebilirsin.
Diğer takıma yeşil ışık yaktım sayılır ama bunu bilmelerine gerek yok.
Bu noktada "Sona geldik galiba" dedim.
Bravo benimle ilgilenmiyor,
muhtemelen Delta'yla da işim bitti.
Bravo'ya gidip ne konuştuğunuzu sorasım var.
-Git. -Eminim cevabımı alırım.
-Net bir cevap almak güzel olur. -Yani, anlıyorum, evet.
-Evet. Peki. -Tabii.
Döneceğim. Takımla konuşacağım.
İş bu noktaya varacaksa gidip işaret fişeğini alır, ateşlerim.
Galiba şimdi ayvayı yedim.
7 OYUNCU
ZACH ALFA TAKIMI - ELENDİ
BAYO ALFA TAKIMI - ELENDİ
TONIA ALFA TAKIMI - ELENDİ
TRE ALFA TAKIMI - ELENDİ
TEK BİR KURAL VAR
DREW BRAVO TAKIMI
DRAKE BRAVO TAKIMI
EMILY BRAVO TAKIMI - ELENDİ
SAMMY BRAVO TAKIMI - ELENDİ
BİR MİLYON DOLARI KAZANMAK İÇİN
JULIO CHARLIE TAKIMI - ELENDİ
BRI BRAVO TAKIMI - ELENDİ
JOEY CHARLIE TAKIMI - DELTA TAKIMI
MEGHAN CHARLIE TAKIMI -ELENDİ
BİR TAKIMDA YER ALMAK ŞART
ERIC DELTA TAKIMI
BRENDON DELTA TAKIMI
JOSEPH DELTA TAKIMI
TINA DELTA TAKIMI
SON YOLCULUĞA KALAN SÜRE
Niye almış tekneyi?
Bunu çok uzun zamandır yapası varmış.
Ama bizden habersiz tekneyi almış, böyle önemli bir kaynağın yok olması…
-Stres olduk tabii. -Çekip gitmiş.
Biz bir takımız.
Hangimiz olsa nereye gideceğini, ne yapacağını diğer herkese söylerdi.
-Habersiz gitmesi tuhaf. -Tamamen habersiz.
Tabii insan merak ediyor, bize söylemeden niye tekneyi aldı
ve niye Bravo'daydı?
Saf mı değiştiriyor?
-Ne diyeceğimi bilmiyorum. -Ben de öyle.
Onu takımda tutacak mıyız?
Ne?
Joey'yi mi?
Sen fişini çekmek istiyorsun, değil mi?
-Evet. -O noktadasın.
Ne yapacağız peki?
Joseph, ne diyorsun?
Joey'yi reddettikten sonra fişek sesi duyabiliriz diye düşünmüştüm.
Ben de.
Çünkü Delta öğrenirse kesinlikle elenir, oylama yapıp onu yollarlar.
Buraya gelemeyeceğini de biliyor.
Ama bunun için ne kadar saf olmak lazım?
-Duruma uyanmamak için mi? -Evet.
Bize geldiğini öğrenirlerse ona olan güvenleri sarsılacak.
Bence dönünce duruma işkillenip onu gönderecekler.
"Lütfen Delta'ya buraya geldiğimi söylemeyin" dedi ya…
Ben gözettiği ilkeleri olan bir adamım.
Erdemli biriyim.
Ve bence Joey böyle biri değil.
Evet.
Yani Delta'dan başka biri buraya gelip
Joey'nin buraya gelip gelmediğini sorarsa…
Joey söylemememi rica etti, söylemem.
-Ama yalan söylemem. -Evet.
-Ben de öyle. -Yalancı değilim.
Onuruma yakıştıramam.
Ama biri sırtımdan bıçaklayacak olsa ben bilmek isterdim.
Evet.
Burada insanın gerçek yüzü ortaya çıkıyor çünkü açsın…
-Evet. -…uykusuzsun.
Bir de bir milyon dolarlık ödülü ekle.
Evet, maskeler düşüyor.
En azından para için değişmediğimi gururla söyleyebilirim.
Evet. Doğrularımız değişmedi.
Ne oluyor kaptan?
N'aber?
Konuşur muyuz yoksa takılıyor musun?
Ortalık sakinleşsin diye bekliyorum.
Büyük finale 24 saat kaldı.
Yarış olabilir, define avı olabilir, birçok şey olabilir.
Galiba durum dışarıdan pek iyi gözükmemiş.
Peki. Bak, sana açık açık söyleyeceğim.
Böyle giderek beni mahvettin dostum.
Evet.
Para için tuhaf şeyler yapıldığına şahit oldum.
Kanka, kırılma noktama çok yaklaştım.
Neye? Fişeği ateşlemeye mi, saf değiştirmeye mi?
Yok, sadece…
Şeye yani…
Açık konuşabiliriz.
Joseph'i seviyorum.
Ve onlara Bravo'ya yaptığım tekliften bahsetmek istiyorum.
Ama bunu söylememin kime ne faydası var, bilmiyorum.
Ne zamandır buradayım, bitiş çizgisini görmek istiyorum.
Onlara ihanet etmiş gibi de hissetmiyorum,
bence bu bilgiyi paylaşmak zorunda değilim.
Bravo'ya gittim.
Sadece bir gitmek istedim.
Bir keşif göreviydi. Olan şey bu yani.
-Kampları nasıldı? -Ne?
Kampları nasıldı?
Kayaların orada takılıyorlardı, yengeç topluyorlardı.
Zombi gibilerdi.
Aşırı yorgunlardı.
Şey…
"Durumlar nedir?" diye bir sordum.
Çünkü sona çok yaklaştık, malum.
Ne dediler?
İşte şey, "Kazanmak için savaşacağız" falan.
Joey'nin anlattığı hikâyeyi
çok da dinleyesim yoktu çünkü gerçeğin bu olmadığını biliyordum.
Saf değiştirmeyi deneyip denemediğini bilmiyordum
ama Tanrı'dan bana bir işaret yollamasını istedim.
Yani öyle dinledim ve durdum.
Oraya gidince moralin mi yükselecek sandın?
Hayır.
Nedenini bilmiyorum. Sadece artık iyice yoruldum. Yani…
Ama dostum, senin bir karın var, çocukların var.
Şu an ne kadar iyi bir fırsata sahip olduğunu biliyor musun?
Yalan yok. Hayal kırıklığına uğradım, üzüldüm.
Ama kimseyi yargılamamaya çalışan dindar biri olarak ona güvenmek istedim.
İstemesem de affetmeye inanıyorum.
Benim için hayat böyle.
Sana şunu söyleyeyim,
bu nasıl oynamak istersen öyle oynayabileceğin bir oyun.
Evet.
Kural yok. İstediğin gibi oynuyorsun.
Ama aklının seni yenmesine izin verme moruk.
Evet.
Takımdaki hiç kimse buraya kendisi için gelmemiş.
Her gece ailenden bahsediyorsun.
Kazansak ne yaparız diye konuşurken herkes ailesinden bahsediyor.
-Kimse "Ferrari alacağım" demiyor. -Evet.
Hepimiz çok daha büyük bir amaç için bunlara katlanıyoruz.
Yapman gereken kendini vermek.
Kendini ver kardeşim. Buna değecek dostum.
Bunların hepsine değecek.
Yapmayacağım bir şey varsa o da vazgeçmek.
Ne senden vazgeçerim ne de diğerlerinden.
Hiçbirinizden vazgeçmem.
Burada olmak hiç kolay değil.
Alaska'nın şakası yok.
Herkes stres, acı ve kaygıyla farklı başa çıkıyor.
Ama kimseyi buradan yollamaya vicdanım izin vermez.
Birini elemem için takıma ya da birine çok büyük bir zarar vermesi gerek.
Başarabilirsin Joey.
İyisin dostum.
Evet.
Açıkçası ben bambaşka bir konuşma bekliyordum.
Ama Josep geldi.
Tam olarak duymam gereken şeyleri bir bir söyledi
ve benden kalmamı istedi.
Bunun benim için anlamının tam olarak farkında değildi bence.
Sorun yok dostum.
Joe!
Bizimle kal. Erkek olduğunu hatırla. Kazanalım.
Konuşmanızı dinledim. Bu iş sende.
Kendini ver.
Yapabilirsin. Sana inanıyorum dostum.
Sağ ol dostum.
Sonra Dağ Adamı gelip bana sarıldı.
Birinin yaptığını herkes yapabilir. Bu iş sende.
Bizimle kal.
Zor, biliyorum. Biraz daha zorlaşacak ama bu bizde.
Biraz utanmıyor değilim…
Bravo'ya geçmeyi teklif edip reddedildiğim için utanıyorum.
Kollarını açıp beni yeniden aralarına aldılar.
Ve bu, içimde taşıdığım birçok burukluğu onardı.
Sanırım o ve Joey şu an o konuşmayı yapıyor.
Öyle mi?
Niye söylemeden gittiğini anlamak için.
Evet.
Eric'in herhangi bir şeye dair fikrini değiştirmek zor.
Ama takımın moralinin bu yüzden sürekli düşmesine izin veremeyiz.
Bence bir şey yapmadan önce düşünen biri değil sadece.
Onun farkındayız canım.
Evet…
Ilımlı yaklaşacağı şekilde anlatmaya çalıştım.
Şaşkınım sadece.
Evet. Sebebini öğrenmek istedin.
Ama Joey hepimizden farklı düşünüyor.
Joey de kendince elinden gelenin en iyisini yapıyor.
Ve insanları değiştiremezsin. Oldukları gibi kabul etmek zorundasın.
Bugün kafasında çok gereksiz şeyler kurdu.
Evet.
Ama sona yaklaşıyoruz ve takımımıza kesinlikle katkı sağladı.
O yüzden bana kalırsa şu an
Joey de böyle deyip kabul etmek zorundayız.
Söylediğin şeyi anlıyorum ve katılıyorum.
Siz istemiyorsanız yollayalım demem.
Evet.
Onu yollamak istemiyorum.
Yani sizin kararınız meseleyi kapatmak olacaksa…
Evet.
Sonuç olarak ben de burada takımımdan çok değerli şeyler öğrendim.
İsteselerdi ilk hafta beni yollayabilirlerdi.
Bayağı bir hırçındım.
Bana kendime çekidüzen vermem için zaman tanıdınız.
Buna müsaade ettiğiniz için mutluyum.
-Evet. -Bunun için çok minnettarım.
Evet.
Bana karşı bağışlayıcı ve kucaklayıcı davrandılar.
Joey de aynısını hak ediyor…
Sağ ol, yine harikaydın.
-Tabii. -Meseleyi çözdük.
Ne demek.
Bence şey…
Bence buradaki bir rolüm de…
-Rahibe T'mizsin. Terasa'mız. -…nötr bir göz olmak.
-Rahibe Teresa. -Rahibe Tina.
-Buradaki son 24 saatimiz. -Bitiyor.
-Ne manyak bir serüven oldu böyle. -Akılalmazdı.
Ben ekmeğinin peşinde Batı Teksaslı bir elemanım.
Çok heyecanlıyım.
İçim içime sığmıyor kardeşim.
Bir milyon dolar kazanma şansı. Az buz para değil.
Bir ev daha alabilirim.
-Sen de beş tekne falan alabilirsin. -Evet. Birkaç tekne kesin alacağım.
-Yeni bir kamyonet alabilirim. -Gezmek de istiyorum.
Karıma bir araba daha alabilirim.
Vay be.
-Karımla konuşunca muhtemelen ağlayacağım. -Adı ne?
-Adrienne. -Adrienne.
Rocky gibi ona bağıracağım.
Hey Adrienne!
Hey Adrienne! Başardım!
Hayatıma bir daha asla aynı gözle bakmayacağım.
Yemeğe karşı bambaşka bir minnet duyuyorum, orası kesin.
İki haftadır fıstık ezmeli sandviçten bahsediyorum.
-Evet. -Parça fıstıklı.
Leziz.
Şu an bir kavanoz fıstık ezmesiyle sevişebilirim.
-Tahmin edin, ne oldu. -Ne oluyor?
Bu kız nihayet sıçtı.
Güzel bir gün olacak.
Of, o kadar iyi geldi ki.
-Şükürler olsun. -Bunu kendime saklasam olurdu, ama…
Ne saklaması? Hepimiz bekliyorduk.
Artık endişelenmeye başlamıştık.
Hikâyeni baltalamış olmayayım ama dinlesenize.
Duyuyor musunuz?
Helikopter.
Hadi.
Helikopter geliyor. Lanet olsun.
Ne bırakacaklar dersin?
Ne bırakacaklar?
Evet.
-İşte orada. -İşte orada.
Kalbim küt küt kanka.
Kahretsin.
-Nereye düştü? -Ağaçların arasına.
Aklımızdan türlü şey geçiyor.
Aklımdan türlü şey geçiyor. Ne olacak?
-Ağaca bırakmamışlardır. -Burada!
Helikopteri görünce "Harekete geçme vakti" dedim.
-Aldım. -Buldun mu?
Evet.
Pekâlâ. Kader anı.
Böyle bir şey.
-Ne ki bu? -Bilmiyorum.
-Ne olduğunu öğreneceğiz. -Neymiş…
-Evet. -Bir haritamız oldu.
"Oyuncular, bu yolculuğun bitmesine hazır mısınız?"
Hem de nasıl.
"Kaderinize ve bir milyon dolarlık ödüle giden yolculuk gün doğumunda başlayacak."
"Pusulanızı, bu haritayı ve devam etme isteğinizi yanınıza alın.
Bu kadar süre dayandınız, şimdi son rakiplerinizi alt etme vakti."
"Takım olarak başlayıp bitirmelisiniz."
Delta'nın son yarışta şansının olduğunu düşünüyorum.
Gerçekten.
Dinamiğimiz hiç olmadığı kadar güçlü.
Bravo'ya katılmayı denememe rağmen
Delta'yla köprüleri atmadığıma çok memnunum.
Kazansak da kaybetsek de bütün takım bitiş çizgisine varacağız.
-Bitiyor arkadaşlar. -Bitiyor.
Son saatler.
Bir ay boyunca zorlu hava şartlarıyla savaşıp
fiziksel ve mental sınırlarını zorladıktan sonra
Bravo ve Delta son bir sınava tabi tutulacak.
Yapacakları yarış…
Epey bir yürüyeceğiz.
…bir milyon dolarlık ödülün sahibini belirleyecek.
Tekneyle başlangıç noktasına gidip oradan yürüyeceğiz.
İki takım da 11 kilometrelik ayrı iki rotada mücadele edecek,
kendine özgü zorlukları olan bu rotalar
dayanıklılıklarını ve yön bulma becerilerini test edecek.
Sonra oradan şu küçük kısma geçmemiz gerek.
Sanırım şurada nehir var.
Benim gördüğüm bataklıklardansa insanı yutuverir.
Su çukurları olacak. Birine bastın mı…
Ağaçlara yakın durmak gerek.
Son mücadele kolay olmayacak.
Ama beş akıl iki akıldan iyidir.
Haritada kılavuz çizgileri olsaydı keşke.
Ne zaman direksiyon kırmak gerektiğini bilemeyeceğiz.
Navigasyonda en iyi Joey ve benim.
Pusula kullanıp topoğrafik harita okumayı biliyoruz.
Pusuladan anlıyorlardır umarım.
O da ne?
Pusula sanırım.
Epey gerginim. Çok rahat pusula kullandığımız söylenemez.
Güneş şuradan doğuyor.
Orası doğu.
-Düşünmeye çalışıyorum. -Evet.
Kazanıp bu parayı eve götürmek istiyorum.
Yolu şaşırdık diye her şeyi mahvetmek istemiyorum.
Pekâlâ.
Hazırlanalım dostum.
Gerekeni yapıp vücutlarımızı hazırlayalım.
Bize 50 karides getir.
Bugün karidese doyacağız diyorum.
Bol bol getir.
Kanka, karidese doyacağız. İçimde iyi bir his var.
Eyvah. Rüzgâr çok fena.
İyi kürek çekemiyor.
Baksana… Kollarını ufacık açıyor.
Filikasıyla oynayan herkesin kürek çekişi farklı oluyor.
Herkesin çekişi farklı.
Şef…
Yarın ne yapacağız?
-Yarın ne mi yapacağız? -Evet.
Bugün ne yaptıysak onu.
-"Dünyayı ele geçirmeye çalışacağız." -Bu alıntının geleceğini biliyordum.
Şef ve Dağ Adamı.
Yarın dünyayı ele geçireceğiz.
Yarın her şey ayak hızında bitiyor
ve ben kesinlikle takımın en zayıf halkasıyım.
Bacaklarım nanay. Diz protezi lazım. Ayak bileğim ameliyatlı.
Yani bu biraz kafama takılmış durumda.
Yine de takımımla daha fazla gurur duyamazdım.
Ve kazanacağımızı düşünüyorum.
Neredeyse sona geldik.
Dalgalar onu nasıl da sallıyor.
Ne çile çekti ama, değil mi?
-Buna alışık değil, belli. Şey biraz… -Evet…
Ama baksana.
Joey'nin iyi niyetine inanıyorum. Herkes inanıyor.
Takım oyuncusu gibi davranacak ve artık takım dinamiğimizi anladı bence.
Ve…
Buradayım. Açığım. Gardımı indirdim.
Takımımızla gurur duyuyorum.
Sorunların üstesinden gelip bir arada durduk.
İşin sırrı böyle garip tipleri aynı takıma koymak.
Garip tipleriz, o kesin.
Parçası olmaktan mutluluk duydum. Beni takıma seçtiğin için sağ ol Şef.
Sen sağ ol dostum. Sen olmasan yapamazdım.
Hayatta bir kez yaşanacak bir macera.
Wickiup'ta son gece.
Alaska ormanlarında son gece.
İyi vakit geçirdik. Eğlendik, ama…
Çok da eğlenmedik.
Yarın hayatımızın en önemli günü.
Bize bak. İki Teksaslı çocuk 500'er bin dolar kazanacak.
Dünya Teksaslı Drake ve Drew'un kazanmasını ister bence.
Evet. Ben de istiyorum.
-Bitiş çizgisindeyiz. -Cidden öyle.
Uyuzluk gibi olmasın. Ya da olsun.
Erken bırakan herkes Kaliforniyalı bir modele yenildi.
Evet. Bunu kazanacağız.
-Sizinle gurur duyuyorum. -Sağ ol.
-Gerçekten. Hepinizle. -Sağ ol.
32. GÜN - BULUTLU -2° - 06.50
İnsanın karşısına her gün…
-Yarım milyon kazanma fırsatı çıkmıyor. -Aynen.
Bol bol su içelim kardeşim.
İçelim dostum.
Bugün final mücadelesinin sabahı.
Şu an içimde birçok farklı duygu var.
Çok heyecanlıyım, evimi özledim.
Pusula kullanma, harita okuma konusunda gerginim. Yani…
Navigasyonu benim yapmama karar verdik.
Bu da büyük bir baskı. Kaybedecek çok şey var.
Kalbim küt küt kanka.
Sabahtan beri "Tanrım, güç ver" diye dua ediyorum.
-Tozu dumana katmaya hazır mısın? -Hazırım.
Elveda büyücü şapkası.
Elveda wickiup.
Tasarım için Sammy'ye teşekkürler.
Ama önüme bakıyorum.
Hadi biz kaçtık.
Son bir kez…
Elveda.
Önümüzde uzun, ıslak bir yol var.
-Ben sakin yürüyeceğim arkadaşlar. -Kaplumbağa ve tavşan.
-Tina, pusula sende mi? -Evet.
Vakit nihayet geldi. O gün bugün.
Bitiriyoruz, kazanıyoruz.
Benim görevim kimsenin geride kalmamasını sağlamak.
Sağ ol. Çünkü benim bazen yavaşlamam gerekecek.
Bilemiyorum. Bravo'dakiler çok genç.
Muhtemelen bacakları bizden daha güçlüdür.
Ama biz de aklımız sayesinde bu oyunda bu kadar iyi ilerledik.
Dua edebilir miyim?
Buyur, et.
Kulağımız sende.
Göklerdeki babamız, teşekkürler.
Bu harika insanlarla geçen bu yolculuk için minnettarız.
Bugün sana hem Bravo hem de Delta'nın güvenliği için dua ediyorum.
Tabii umarım galip geliriz.
Onurumuzla, dürüstlüğümüzle bunu hak ettik.
Yüce İsa adına, âmin.
-Âmin. -Âmin.
Hız ve kas bazen her şeyi belirlemez.
Doğru hamleyi yapmak, doğru anda doğru kararı almak belirler.
Ve yarışı bitirirsin.
Gidelim.
-Son yolculuk başlıyor. -Düşelim yola.
Vakit geldi.
Yarış başlamadan önce iki takım da
koyun kuzey ucundaki başlangıç noktalarına kürek çekmeli.
Hayret, batmadı.
Sorma.
Bize küfretme.
Kuzeydeki kıyıya varmak için Bravo da Delta da 11 km yol gidecek
ama farklı arazilerde karşılarına farklı zorluklar çıkacak.
Büyük gün bebeğim.
Başlıyoruz!
Bitiş çizgisine giden rotada Bravo Takımı
sık ağaçlı ormanlardan, sulak arazilerden ve su yollarından geçecek.
Zihinsel ve fiziksel olarak bunu başarmamız lazım.
Çok güzel bir deneyim.
Muhteşem.
Batıdaki Delta daha az orman ve suyla karşılaşacağı için
ilerlemeleri daha kolay olacak.
Ancak rotalarının asıl zorluğu
geçmeleri gereken geniş bataklıklar olacak
ve becerileri ve dirençleri sınanacak.
Sizi çok özleyeceğim.
Müthiş geçti.
Susuyorum çünkü karıma ağlamayacağım demiştim.
Hazır, bir, iki, üç.
Tamam.
Gerginim.
Ben de.
İki takımın da başlangıç noktasına ulaşmasıyla…
Bravo! Sizi alt edeceğiz gençler!
…bir milyon dolarlık ödül için yarış başlıyor.
Pekâlâ.
-Hazır mısınız? -Evet.
Hazırız.
-Unutmayın, sakince ilerliyoruz. -Evet.
-Gidelim. -Evet, geldim.
Soldan dümdüz.
Tamam, burası kuzey.
Dümdüz böyle gideceğiz.
-Ha? -Bu taraftan.
Buradan mı giriyoruz?
Evet. Buradan düz.
Sağa mı, sola mı?
Gideceğimiz yön…
Bu…
Kuzey bu yön. Böyle gitmemiz lazım.
Drake önden gidiyor.
Bacakları daha uzun ve güçlü.
Başlamadan önce "Hızı sen belirle. Ben yetişeceğim" dedim.
Ben de arkasından pusulayla yönü buluyorum.
Haritaya göre, bir su kaynağından sonra nehri takip etmemiz gerek.
Gitmemiz gereken yöne doğru gidiyor gözüküyoruz.
Bravo'nun önerilen rotası kuzeyi gösteriyor
ve onları bitiş noktasında deltayla birleşen bir nehre yönlendiriyor.
Ama bulundukları nokta ve nehir arasında
belirgin bir patikası olmayan yoğun bir ormanlık alan var.
Bekle.
-Buradan dümdüz. -Evet.
Gidelim.
-Tamam. -Hadi.
Açık konuşacağım,
yön bulmayı ve pusula kullanmayı biraz daha öğrenebilirmişim.
-Biraz daha sağa. -Ne?
Devam et. Yukarı çık, sonra da sağa gideceğiz sanırım.
Rotadan biraz sapıp kendini çok kötü bir durumda bulabilirsin.
Bekle. Tekrar bir bakayım.
Bu yön kuzey.
Sanırım.
Ben yönümü, kuzeyi, güneyi, doğuyu, batıyı hep güneşe göre buldum.
Burası bulutlarla kaplı olduğu için güneş gözükmüyor.
-Sağa gitmemiz gerekmiyor mu? -Hiçbir fikrim yok.
Final mücadelesi iyi bir yön duygusuna sahip olmayı gerektiriyor.
Biraz ormandan gideceğiz. Nehir birazdan karşımıza çıkmalı.
-Düz mü? -Evet.
Bitiş çizgisine doğru ilerlemek için
harita ve pusulayı çok iyi kullanmanız gerek.
Ne…
Evet. Hadi.
Bravo zorlu orman yolunun başlangıç kısmında ilerlerken
Delta batıya doğru yoluna devam ediyor.
Tamam. Yukarı doğru bu yolu takip edeceğiz.
Delta'nın yolculuğunun ilk kısmı dolambaçsız,
dere boyunca batıya ilerleyip
ilk nirengi noktaları kunduz barajına ulaşacaklar.
Ama arazide gizli zorluklar var.
-Eyvah. -İşte başladı.
Çamurlu.
Yolculuğa başladığımız arazide çamur, sümük gibi.
Üstüne basınca ayakların sağa sola kayıyor.
Bileğimi burkuyordum.
Çukura dikkat.
Vay be.
Şurada da iki tane var.
Otlar uzun, o yüzden yüksek adımlar atmalısın.
Otlar da kaygan.
Tekneden indik ineli tek bir kolay adım atmadık.
-İyi misin? -Evet.
Ve bacağım ağrıyor. Zonkluyor.
Ama ona odaklanmıyorum.
Takım için bastırmalıyız.
Dağ Adamı, senin diz iyiymiş, abartmışsın.
Değil mi?
Gözümüzü karartmamız gereken yerdeyiz. Bravo'yu yenmeliyiz.
Muhtemelen takımdaki herkes hemfikir.
Evet. Biz sana ayak uyduruyoruz. Böyle devam.
Yolumuzu şaşırmayalım da.
Daha kunduz barajı falan yok.
İcabına bakıyoruz.
-Dereyi takip ediyoruz, değil mi? -Evet.
Vay canına. Şuna bak.
Göz alabildiğine kunduz barajı.
Tanrım.
Büyük kunduz barajı.
-Baraj diye buna derim. -Güzelmiş.
Daha yavaş tempolarına rağmen istikrarlı ilerleyişleri sonucunda
doğru yolda olduklarını teyit eden ara noktaya ulaşan ilk takım Delta oluyor.
İnanamıyorum çocuklar.
-Al. -Bu bir rüya olmalı.
Böylece sık ve gür ormana girmeden önce Bravo'nun önüne geçiyorlar.
-Buradan döneceğiz galiba? -Evet.
Kunduz barajı… Kuzeye gitmeliyiz.
Kuzey şu taraf.
İyi misin T?
-İyiyim. -Bir saniye dinlensin. Olur mu?
Vücudum beklediğim performansı göstermiyor.
Ve takımımın geride kalmasına sebep olmak en son isteyeceğim şey.
-Pusulayı benim devralmamı ister misin? -İyiyim ben.
Sizden daha yavaşım. Hepsi bu.
Burası. Baraj burada.
-Böyle devam edeceğiz. -Buradan mı?
Çok az kuzeybatıya doğru gitmeliyiz.
Bu taraftan.
Kuzeye gidiyoruz.
Küçük bir farkla önde olan Delta kuzeye yollanıyor.
Bu arada doğudaki Bravo ise hâlâ ilk nirengi noktalarını arıyor.
-Canavarız biz, canavar. -Canavarım ben, canavar.
Delta'yı bilmiyoruz ama biz hızlıyız.
İkimiz de "Delta'nın bizim kadar hızlı ilerlemesi imkânsız" diyoruz.
-Daha bir milyon dolar kazanacağız! -Bitmiştir.
Umarım şu nehri çoktan geçmemişizdir.
Ama bir yandan da çok ilerleyemedik sanki.
Orası nehir değildiyse… Tabii ya, harita.
Hay ben böyle işe.
Nehri bulduğumuz anda doğru yolda olduğumuzu anlayıp
bitiş çizgisine dek nehri takip edeceğimizi biliyoruz.
Nasıl bir araziden geçmemiz gerekirse gereksin, geçip nehri bulacağız.
Yokuş başladı, nehir birazdan karşımıza çıkmalı.
Evet.
-Şuraya çıkıp bakalım. -Ne dedin?
-Çıkıp bakalım. -Geçmek için en iyi yer burası.
Burada açılıyor.
Buradan yol yok ki.
Buraya gelme Drew.
Bu nasıl oldu, anlamıyorum.
Nehrin olması gereken yere geldik ama kunduz barajındayız.
Ben kunduz barajını geçtiğimizi sanıyordum.
Gördüğüm bir yeri kunduz barajı sanmıştım.
Hay ***. Lanet olsun.
Tek açıklaması var. Bir noktada yanlış bir yere saptık.
Kahretsin, harita yanılttı. ***!
Her şey kazanmamıza bağlıyken
kaybolup yanlış yoldan gidince insan cidden kahroluyor.
Kanka, orman ağaç doluymuş.
-Islak çimi mi tercih edersin? -Bilmem.
Bu ormandan çıkmalıyız.
Bravo Takımı'nın sık Alaska ormanlarında kerteriz almayı becerememesi
rotadan ciddi ölçüde şaşmalarına sebep oldu.
Bu sırada Delta arayı açmaya devam ediyor.
Bataklık.
Paytak yürüyün.
T ne durumda?
-T, iyi misin? -Geliyorum.
-İyi misin? -İyiyim.
Ben arkadayım. Kimse geride kalmayacak.
Nereye gidiyoruz ya?
Burası kerestelik orman galiba.
-Rotadan epey saptık bence. -İmkânsız.
-Burada ne oluyor? -Ne oluyor?
Yol ayrımındayız. Ya sağa gideceğiz ya sola.
Harita ve pusulaya bir bakalım.
-Kuzeye gideceğiz. -Peki.
Şu ağaç kuzeyi gösteriyor işte.
Ben de onu diyorum. Kuzeye git, kıyıyı bul.
Kıyıya ulaşmıyorsun, önce göl çıkıyor.
-Haritaya bakayım. -Ben baktım.
-Buradan buraya gidersek… -Haritayı biliyorum.
-Bravo yaklaşıyor. -Biliyorum. Ne yöne gideceğiz?
Ben hazırım. Bravo'yu yenmek istiyorum.
Para benim için büyük bir faktör değildi.
Ama para yine de aklımda tabii.
-Şuna bir bakayım. -Kuzeye gidelim. Hadi.
Nereye gidiyorsun?
-Dağ Adamı, hop. -Sakin ol Dağ Adamı.
Adam gibi, hadi.
Pusula kuzey diyor mu?
Ne?
-Kuzey mi bu yön? -Yok, dizginleri eline aldı, gidiyoruz.
Ha?
-Dağ Adamı. -Hey.
Böyle gideceğiz.
Kuzey bu yönde.
Kuzey neresi, biliyorum.
Nereye gidiyor, bilmiyorum.
Burası gayet açıklık. Ağaçlarla boğuşmaya gerek yok.
Bekle.
-Yavaşlamalı. Ayrı düşmemeliyiz. -Yavaşla!
Önceden belirlenen rotaya uymak yerine Brendon daha direkt bir yol seçti
ama bunun bir bedeli var,
böylece rotaya ormanlık arazi ve yokuşlar eklendi.
Bravo ise ormandan çıkacakları doğru yönü bulmakta hâlâ zorlanıyor.
-Bir dakika. -Evet?
Biz buradayız. Sanırım.
Aksiliğin böylesi.
Her yer aynı.
Başta çok kolaydı, doğru yönde ilerlediğimizi düşünüyorduk
ama rotadan epey sapmışız.
Bence düz kuzeybatıya ilerleyelim kanka.
Düz… Dümdüz.
-Ha? -Dümdüz diyorum.
Başlangıçta fazla doğuya gitmiş olmamız mümkün.
Çok aptalcaydı.
Nerede olduğumuzu fark edince kuzeye yöneldik.
Burası düz kuzey işte.
Yapıyoruz!
Bravo yolu bulmakta zorlanırken
Brendon'ın tutturduğu sıkı tempo sonucu Delta daha da ilerliyor.
Burada dikkat.
Çukurlar var.
Nereye bastığınızı bilin.
Öne geçip gaza bastım.
Yolumuzda devasa bir dönemeç vardı.
Tepeden düz çıkıp dönemeci ekarte edeceğim.
Hadi T. Tepeye vardık sayılır.
Nereye gittiğimi bilmiyorum bile. Ben…
Tina daha da geride kalıyor.
Hey, T'nin yetişmesine izin ver. Pusula onda.
Kuzeyi bulmak için pusulaya ihtiyacım yok.
Depara kalkınca kafam gitti. Arkama bakmıyorum bile.
Herkes arkamda olsa gerek. Bir zahmet yetişsinler.
En zayıf halka ben olurum sanmıştım.
Kağnı gibiyim, pardon.
Yok öyle bir şey. Devam et. Tamam mı?
Dağ Adamı!
Tina'nın yorulduğunu ve giderek yavaşladığını görüyorum.
-Ne? -Kimseye yetişemiyorum.
Ne dedin?
Hop, bir durun.
Onlar kadar hızlı yürüyemiyorum.
Dağ Adamı!
Tina.
-Geliyorum. -Ben de onunlayım.
Brendon kaptırmış gidiyordu
ama Tina'nın yavaş ilerlediğini fark ettim.
Tepe hemen şurası. Kendimizi aşağı salıp bataklığa çıkacağız.
Nereye yok oldun?
Buradayım.
Kahretsin.
Delta, bitiş çizgisini takımca geçmesi gerektiğini biliyor.
Nereye gidiyorsun?
Kardeşim, nereye gidiyorsun?
-Ne yapıyoruz? -Kuzeye gidiyoruz.
Dinle ama.
Onları bekle.
Bekle biraz.
-Zorla T. -Zorluyorum.
Ama düşüp bayılacak kadar zorlamak istemiyorum.
Baksanıza, Tina ve ben tempo düşürmeliyiz.
Bravo'yu yenmeliyiz.
Hâlini görüyorum. İyi değil.
-Biliyorum. -Yavaşlamamız gerekecek.
Çabalıyorum. Gerçekten. Ama yavaşım.
Şimdi aşağı doğru ineceğimiz için daha yavaş yürüyebiliriz.
Teşekkürler.
O noktada T kardeşimin, Tina'nın enerjisinin bittiğini fark ettim.
Benim sebep olmuş olmam muhtemel çünkü çok hızlı başladım.
Sanırım şu an sizden özür dilemem gerekiyor.
Dinlenmeniz gerekiyorsa dinlenin.
"Ne bencilim" diye dank etti. Takımımda başka insanlar da var.
Telaşa kapıldım.
Ama iyiyim.
Özür dilerim.
Tina öyle pes edecek bir kız değil. Başaracağını biliyorum.
Ama bu hızla takatinin kesileceğini de biliyorum.
-Tamam. Hazırım. -Vardık sayılır.
-Hadi. -İniyor muyuz?
İnersek onun için daha kolay olacak.
Tamam, hadi.
Biraz ben öne geçeyim.
Tina, tempoyu sen belirle.
-Arkamda yürümek hoşunuza gitmeyecek. -Olsun. Yavaşlamam lazım zaten.
Bir yer gördüm.
Ne?
-Açık alanda bir nokta görüyorum. -Yukarı çık, sonra sağa gideriz.
Yukarısı açıklık.
İşte bu.
Açıklığımız burada.
Tamam, buradayız.
Bak, şuradayız.
Nihayet ormandan çıkan Bravo Takımı haritadaki yerlerini tespit ediyor.
Devam etmemiz lazım.
-Düz karşıya geçeceğiz, öyle mi? -Öyle.
Yukarıdaki nehre çıkmalıyız. Ama ormana tekrar girmezsek sorun yok.
-Gidelim. -Tamam.
-Vardık sayılır. -Yarı yol bitti.
Pusulaya dikkat et.
Burada çukur var. Bataklıktayız.
Burası kesinlikle o bataklık.
Buranın şakası olmaz.
Yürümek yeterince zor değilmiş gibi bir de bataklığa çıktık.
Hay ben böyle işin.
Buradan yavaş geçin.
Su, su birikintileri, obruklar vardı.
Yavaşça.
-T, iyi misin? -Evet.
İyi misin?
-Evet. -Tamam.
Attığın her adımda yerin oynadığını hissediyorsun.
Her adımda batıyorsun.
Bacaklarım yanıyor.
Feci bir şey.
Kısaysan da yürümek zor, uzunsan da yürümek zor.
Bir saniye dursan botun çıkabilir.
Lanet olsun.
Eyvah, sıkıştım.
Bataklık çukurlarına dikkat.
Basacak sağlam bir zemin yok.
Görmediğin yerlerde çukurlar oluyor.
Islak çim diyorsun ama yanlış bir adım attığın an çukurdasın.
S***, batıyorum.
-Sorun yok. -Denedim.
-Biliyorum. Biraz… -Elim donacak.
Durun. Eldiven vereceğim.
Attığım her adımda ayaklarım taşa dönüyormuş gibi hissettim.
Hadi T. Tepeye çıktın sayılır.
Buraya kadar geldin. Ödleklik edemezsin. Diren.
Hiç mecalim kalmadı.
-Nehir sesi geliyor. -Evet. Gidelim.
Evet.
Burası, abiciğim.
Nehri takip edeceğiz.
Nehri bulunca "Gaza basma zamanı" dedim.
Navigasyonun zor kısmı bitti.
Pekâlâ.
Buradan karşıya geçmeliyiz.
Ama botlarımın su geçirmezlik özelliği tamamen yok olmuş durumda
ve ıslanınca bir ton su tutuyorlar.
Bravo be!
Bacaklarımda zaten mecal kalmamışken
bir de bu tuğlaları taşıyacağım için endişeliyim.
-Burası biraz geniş sanki. -Taşa bastım, taşa bastım.
Atladım.
Sırıkla atla.
İşte böyle.
Lanet botlarım su doldu.
Atla.
Biraz geride kalıyorum.
Hızlan Drew! Hadi!
Depoyu sıfırlayana kadar.
Biraz yavaşlıyor gibiyim.
Burada böyle bir lüksün yok. Yavaşlamak yok.
Vites yükseltip abanmak zorundasın.
Depoyu sıfırlayana kadar.
Aynen öyle.
Bugün bizim günümüz. Bu bizim kaderimiz.
Seni sırtımda taşıyacağım.
Çabuk ol.
Bin. Atla.
Gidelim.
Gidelim!
Depoyu sıfırlayana kadar bebeğim!
Depoyu sıfırlayana kadar!
-Hadi. -Kankamı sırtımda taşıdım da geçirdim.
Tina.
Şu an büyük bir umutsuzluk içindeyim.
Bir dakika.
Yarışı bitirememe ihtimalim var.
Hadi T. Tepeye çıktık sayılır.
Bana tutun T. Seni biraz çekeyim.
Oyunun bu aşamasında onu sırtlayıp taşıyacak gücüm yok
ama tutunabilirse yukarı çıkarken onu çekebilirim.
Tamam.
İstediğin kadar ağırlığını ver.
Takım olarak bitiş çizgisini geçmemiz için ne gerekiyorsa yaparım.
Benim için en önemli şey bu.
Hadi T.
Başarabilirsin.
-Yardımı oluyor mu? -Oluyor.
-Çok mu hızlıyım? -Yok.
Takımım harika.
Eğer Brendon beni tutup çekmese
sonum ne olurdu, bilmiyorum.
Ha gayret T.
-Anneni düşün. Sana ihtiyacı var. -Biliyorum.
Seni seviyorum T.
Şu ana dek ne kadar güçlü olduğumu, bunu annem için yapmamı hatırlatıyorlar
çünkü burada olmamın asıl sebebi o.
Zorlamaya devam etmem gerektiğini biliyordum.
Sanırım bataklıktan çıkıyoruz ve birazdan orman sınırına gireceğiz.
-Geldik sayılır. -Evet.
Şu noktadayız. Batalıktan çıkıyoruz.
Eve vardık sayılır.
Bir amaç için ilerliyoruz!
Eve gidiyoruz!
Durum iyi. Hızlı ilerlediğimizi biliyorum. Öyle hissediyorum.
Hadi abiciğim. Hadi!
Seni sırtımda şimdi yavaşla diye taşımadım.
Var gücümüzle.
Yemin ederim, bitirince çığlık attığını duyarsam
şu an yüzde yüzünü vermediğin için tokadı yapıştıracağım.
-Açıklığa çıktık kanka. -Evet.
Gördün mü?
Ne? Sanırım görüyorum.
-45 metre var. Bacakların ne durumda? -Koş. Hadi.
-Bacakların nasıl? -Koş!
Hadi göreyim seni!
Gidelim bebeğim.
-Canavarım ben, canavar. -Canavarım ben, canavar.
Canavarım ben, canavar.
Hadi Drake!
Nehrin ağzına ulaşan Bravo bitiş çizgisine yaklaşan ilk takım oluyor.
Koş!
Hadi göreyim seni!
Ya da bitiş çizgisi olduğunu düşündükleri yere.
Bu ne böyle?
Ne bu?
Kutuya bak. Not var mı?
Aç.
"Oyuncular, bu son mücadeleniz.
Yanınızda yakılmamış bir sinyal ateşi var.
Bu yay matkabı kitiyle
işaret fişeğini tutuşturacak sinyal ateşini yakın."
İşaret fişeğini ilk yakan takım Outlast'i kazanacak."
Tanrım.
Mücadelenin son kısmı oyuncuların ilkel yaşam becerilerini test edecek.
Sürtme yöntemiyle ateş yakmak için
yay, eğirmen ve tabladan oluşan
ilkel bir hayatta kalma aracı olan yay matkabını kullanmalılar.
Ateş, üç metre üstündeki dalları yakınca çıkacak olan işaret dumanı
oyunun bitişini ve bir milyon dolarlık ödülün kazananlarını duyuracak.
-Tamam, başlayalım. -Başlayalım.
Tabla ıslanmasın. Her şeyi şunun altına it.
-Söz konusu bir milyon dolar. -Yapalım şunu.
Yay matkap düzeneği tanıdık.
Daha önce gördüm ama ikimizin de daha önce kullanmışlığı yok.
Yani doğaçlama ilerleyeceğiz.
Eğirmen, yay. Ayağını tablaya koy.
-Ziftten biraz sür. -Hayır, bunu döndür.
Hayır, bakayım.
Sivri ucu yukarı gelecek.
Drake ve ben doğada hayatta kalma uzmanı değiliz.
Çocukluğum ormanlarda geçti ama iki çubuğu birbirine sürtüp
ateş yakmaya falan çalışmadım pek.
Yani panik olmamaya çalışıyorum.
Şöyle. Kendi ucunu tut.
Tamam, başla. Başta sert sürtmeye gerek yok.
Ama bunun vakit alabileceğinin
ve Delta'nın her an bize yetişebileceğinin farkındayım.
Sen iyice bastır. Ben döndürürüm.
Oyuğun tam üstünde kalmalısın Drew.
-Tamam. -Aynen. Böyle öne gel.
Sen döndür.
-Devam et. -Birazcık sola doğru eğ.
-Abanmaya hazır mısın? -Evet.
Bekle. Biraz daha.
Bekle. Lanet olsun. ***! Dur.
-Hadi. -Dur deyince durman lazım.
Lanet olsun.
Aksiliklere rağmen, Delta Takımı'nın
son görevlerinin onları beklediği bitiş çizgisine varmak için
200 metreden az mesafesi kaldı.
Oyun bitmedi.
Tanrım, hayır.
Tanrım.
Hadi, koşun!
Sağ salim varman önemli. Kendini sakatlama.
Kaybetme sebebimiz olmak istemiyorum.
Bize daha iyi bir tane lazım.
-O kadar sert değil. -Tamam, dur. Bir bakalım önce.
Kırmızı oldu. Köz düştü.
Köz düştü.
-Dokunma. -Dokunmuyorum.
Hiçbir şeye dokunma. Üfleme. Sakın üfleme.
Doğada yaşam delisi değilim.
Hiç sürtme yoluyla ateş yakmadım
ve bu yüzden kendime çok kızıyorum.
Bu yarışmada buna benzer bir şey yapmak gerekeceğini tahmin etmeliydim.
Tutuşmasına izin ver.
Öte yandan Delta bitiş çizgisine ulaşırsa
birkaç dakika içinde matkabı kurup ateşi yakabilir.
Üfle.
Drake.
-Bir tane daha yapmalıyız. -Tamam. Yapalım.
Yanmadı.
Lanet olsun.
Zorlaşıyor. Omzuma tutun.
Buradan aşağı.
Oldu mu?
Diren. Olay güçlü bitirmek.
-Devam et. -Lütfen şöyle yapma.
Hayır, herkes benim yüzümden kaybetti, bok gibi hissedeceğim.
Sen şimdi onu dert etme. Biz takımız.
Burada yol yok.
Deniyorum.
Gel. Kolunu uzat.
Devam et.
Zor, biliyorum.
-Hadi. Burada güzel bir kav topağı var. -Tamam.
-Hazır mısın? -Evet.
Hadi taşıyalım.
Başlıyoruz. Hemen dışarı alalım.
Yaparsın. Sende.
Şu tahtayı şuradan çek.
Hayır, dikili olanı çek.
Çok dikkat et.
Sönecek mi?
Hadi ya.
Rüzgâr bizi mahvediyor.
Ateşin üstündeki fitilleri yakmalıyız ama çok yukarıdalar
ve lanet olası rüzgâr alevleri fitillerden uzaklaştırıyor.
Rüzgârdan olmuyor.
-Önümüz açılıyor. -Evet.
Bir açıklık var.
-Sakatlanacağım. -Sakatlanma.
-Biliyorum. -Ağır git ki yol alasın.
Ne durumdayız?
-Geliyorlar. -Tamam.
Benim yüzümden kaybedilsin istemiyorum.
Sakin ve emin devam et Tina.
Geldik sayılır. Yaklaştık.
Geldik sayılır.
Getirdim. Atıyorum.
Ateşi boğma.
Hadi bebeğim.
Alevlerimiz bitecek ve ateş sönecek diye ödüm kopuyor.
Sönerse hapı yuttuk demektir. Oyunu kaybederiz.
-Hadi rüzgâr. Az kalsın oluyordu. -Bir fikrim var. Yağmurluğumu ver.
-Ne yapacaksın? -Yağmurluğumu ver!
-Duvar yapacağım. -Niye?
Rüzgârı kesmek için…
-Ceket yüzünden sönmesin? -Sönmez.
Hangi yöne gideceğimi bile bilmiyorum. Deniyorum.
Çok az kaldı beyler.
-Evet. -Evet.
Geldik.
-Devam et! Hadi! -Hadi!
Bir milyon dolar kazanacağız.
Drake, bir milyon dolar kazanacağız.
Çok az kaldı.
-Çok az kaldı! -Evet!
Aman Tanrım.
Aman Tanrım. Drake.
Drake!
-Deniyorum. -Bundan daha güçlüsün.
Çocuklar, deniyorum, tamam mı?
-Devam et. -Pes etmeyeceğim.
Gidelim. Hadi.
Hadi!
Hadi be!
Yan!
-Yan! -Yan!
Oldu! Başardık!
İnanamıyorum kardeşim!
Başardık Drew!
Kazandılar.
Olsun. İyi bir oyun çıkardık.
Canavarım ben, canavar!
Teşekkürler Tanrım!
Canavarım ben, canavar!
Kazandılar. Bitti.
Ve bu noktada
ıslağım, üşüyorum
ve eve dönmeye hazırım.
Başardılar.
Ağaçların arasından çıkıp kıyıyı gördüm.
Sanırım önce Joe'nun yüzünü gördüm, hayal kırıklığı doluydu
ve kalbim
resmen durdu.
Paramparça oldu.
Size kaybettirdiğim için üzgünüm.
Üzülme. Bitiş çizgisine ulaştık.
Ulaştık.
Birden dank etti, ben…
Başaramadım.
Takımımın yüzünü kara çıkardım. Annemin yüzünü kara çıkardım.
Ve sonra…
Ve sonra… Yıkıldım.
Yıkıldım.
Hey, kalk hadi.
-Buraya gel. -T, sorun yok.
Güçlü bitirdin.
Annen gurur duyacak.
-Gurur duyacak. -Kutuya gidelim.
Bitirmeliyiz. Hadi.
-Ne olursa olsun gurur duyacak. -İyi dövüştün.
Hadi, sandığa gidip bitirelim. Delta usulü.
Annen seninle gurur duyacak. Dünya seninle gurur duyacak.
İşte geldi.
Helikopter.
Ulan ya.
-O çanta para çantasına benziyor bebeğim. -Bu bizim paramız bebeğim!
Aman Tanrım!
Bu kadar parayı ömrümde görmedim.
Vay canına!
Alo, anne?
Dinle.
Bir milyon dolar kazandım!
Selam bebeğim. Kırmızı külotunu giy. Zengin olduk!
Aman Tanrım!
Sadece para.
Para kazanılır.
Sen burada hiçbir kadının ve çoğu erkeğin yapamadığı bir şeyi başardın.
Bizden önce varıp ödülü kazandılar. Aferin çocuklar. Helal olsun.
İstiyor muydum? Tabii ki.
Bütün takım için istiyordum.
Kaderimizde yokmuş ama sorun yok.
Gel uzan T.
Yaptın.
-Yakmak istiyor musun? -Yakmamız lazım.
Kazanamadık ama ben bu yarışmayı yenilgiyle bitirmem.
Bunu noktalayıp güçlü bitirmek için yapmamız gereken son bir şey var.
Tabii ki yapacağız.
Bakın. Gereken her şey burada.
Yakalım şunu.
Aracımız geldi kardeşim.
-Gel böyle. -Eve gidelim.
Ailelerimizi görelim kardeşim.
Kendimle de Drew'la da çok gurur duyuyorum.
Uf, işte bu uçuş aşırı havalı olacak dostum.
İki Teksaslı çocuk buraya bu işi bitirmeye geldi
ve bitirdik de.
Ne diyorsun bu işe eski dostum?
Kardeşimle bir milyon dolar kazandım.
Ve bu olabilecek en muhteşem…
…insanın ömrü boyunca deneyimleyebileceği en çoşkulu his.
Yani…
Kelimelerle ifade edemiyorum. Yani…
Drake ve ben ömür boyu dost olacağız. Birbirimizi kollayacağız.
Ve bu zaferin tadını birlikte çıkaracağız.
Bunu bizden kimse alamaz. Hiç kimse.
Eve gidiyoruz.
Tebrikler çocuklar!
Başlayalım hadi. Yapalım şunu kaptan.
-Kendine çok yükleniyorsun T. -Evet, yüklenme bu kadar.
Kaybetmiş olsak da hâlâ bitirmemiz gereken bir iş var.
Buraya kadar geldik, hayatta kaldık, gerekeni yaptık.
Ateşi yakalım.
Kazanmak için yapıyor olsaydık daha güzel olurdu ama bitirdik be.
Aynen öyle dostum.
Ve tabii ki Brendon yapması gerekeni yaptı ve ateşi yaktı.
Evet!
Ve yakmasıyla beraber sanki omuzlarımızdan bir yük kalktı.
Noktalandı. Bitti. Bunu gerçekten tamamladık. Hayatta kaldık.
İlk bitiremedik ama bitirdik.
-İyi oynadık kardeşim. -Muhteşem oynadık dostum.
Uzun, güzel bir oyun oldu.
Nihayet bitti. Dayandık, bir arada kaldık, bitti.
Evet.
Kızgın değilim.
Ne olursa olsun değer ve ilkelerimden ödün vermeyeceğim dedim.
Sonuç olarak vermedim de.
Şahsen ben bir zafer kazandım.
Kazandım. Zafer kazandım. Evet.
Eve dönüyoruz.
Dört dost edinmiş çıkıyoruz. Benim için bu önemli.
Hepimize her türlü duyguyu yaşatan deli dolu bir serüvendi.
Arkadaşlarımı, takım üyelerimi özleyeceğim.
Buraya birbirimizi omuzlayarak geldik.
Beraber eziyet çektik. Beraber güldük.
İyi zamanlarımız oldu, kötü zamanlarımız oldu. Tartıştık.
Bağ kurduk, yani ben uzun zamandır böyle bir bağ kurmamıştım.
Arkadaşlığın ötesine geçtik. Biz aile olduk.
İlk günden beri tek istediğim bu yarışı tamamlamaktı
ve sona kadar geldim.
Burada olmamam için çok sebep vardı.
Ama bildiğim tek bir şey var,
Delta'daki herkese, bana gösterdikleri nezaket için çok minnettarım.
En başında "Birlikte başlıyoruz, birlikte bitireceğiz" demiştik.
Ve onlar olmadan bunu bitiremezdim.
Anlamı çok büyük,
Delta Takımı'nın özü de buydu zaten.
Buraya arkadaş edinme niyetiyle gelmemiştim, ama…
İyi arkadaşlar edindim.
Burada yaşamak ne kadar zor olsa da
bence en zor kısmı
sonu.
Bir aile olacağız. Sonsuza dek. Kalbimde yerleri baki.
Gökkuşağının diğer tarafında viski var çocuklar.
Yaşasın!
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman