UŚMIECH LOSU
Wreszcie trochę wolności.
Mamy imprezować, jakby jutra nie było.
Nie śpimy, okej?
Ale się cieszysz.
Nie tęsknisz za Cho-rong?
Ona też potrzebuje czasu dla siebie.
- Co z tobą? - „Co z tobą?”
- Przepraszam.
- Tak? - Tak?
Wy zawsze w pracy, co?
Nikt was nie wołał.
Ale śmiesznie.
W końcu załapałem.
Zagadka rozwiązana.
Jaka zagadka?
Dlaczego pan Gu podał się za zwykłego menadżera.
Żeby nikogo nie wprawiać w zakłopotanie.
Ale czemu ja mam być menadżerem działu, a nie na przykład starszym?
Ciekawe.
Bo pewnie już jestem menadżerem działu
w sercu pana Gu.
Chce, żebym trochę poćwiczył
na nowym stanowisku.
Chyba aż tak tego nie przemyślał.
Ależ tak. Widziałem.
- Tak myślisz? - Tak!
Bo ja nie.
- Panie Yoo? - Tak?
Chyba podmieniliśmy się kartami pokładowymi.
Ty masz klasę biznesową.
Naprawdę? Ja?
Oczywiście, klasa biznesowa.
Dobry z ciebie podwładny.
Dobrze cię wyszkoliłem, że dbasz o przełożonego.
Proszę o brawa.
Lepiej idź szybko, zanim zmienię zdanie.
Dziękuję.
Nigdy się nie zmieniaj.
Klasa biznesowa? Siadaj sobie.
A ja lecę klasą biznesową.
Jak biznesmen.
Już jestem.
Co się dzieje?
A jak myślisz? Wróciłem zająć swoje miejsce.
Czyli obok ciebie, prawda?
To właściwe miejsce.
Nie jest ci niewygodnie?
Ani trochę.
Jest mi bardzo dobrze.
Co z tym?
Czemu nie działa? Zepsuło się?
Dalej nie można.
- Tyle wystarczy. - Niżej.
Panie No, weź się.
Tak?
Chcesz dostać?
Co dostać?
To.
Pchaj się, a cię kopnę.
Będę uważał.
Czemu wolałeś zmienić miejsce na niewygodne?
Bo wybrałem bycie z tobą.
Miło, prawda?
Tylko ja tak myślę?
Nie.
Ja też.
Teraz jest miło.
Jest miło.
TAJLANDIA
WSZYSTKO NA CAŁEGO!
(ŚLICZNA JESTEŚ)
Jesteśmy.
Zapraszam za mną.
Dzień dobry.
Było wiadomo, że będzie fajnie.
Nie wierzę.
- O rany. - Uwaga.
Uwaga na schody.
A to co?
- O raju. - Co to?
Nie może być.
To nie koniec.
Zapraszam za mną.
- Naprawdę? - Jeszcze coś.
Zróbmy zdjęcia.
- Raz, dwa, trzy. - Uśmiech!
- Ty też. - Świetnie wyglądacie.
- Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
Trochę mały ten basen.
Jaki mały? Przecież jest super.
Właśnie. Czemu się nie cieszysz?
Panie Yoo, tu jest super!
Panie Yoo,
dziękujemy.
To nic takiego.
Chodźmy na górę. Tam dopiero zobaczycie.
- Na górę? - Tu jest piętro?
- Chodźmy! - Chodźmy!
- Piętro! - Chodźmy!
Co jest na piętrze?
Jazda!
Pięterko!
- Sang-sik. - Co jest na piętrze?
Ojej.
Oto pokoje. Wasz po prawej.
Po prawej?
- Tak. - Tutaj?
- Nasz pokój.
- Jak tam jest? - Tutaj?
Trzy, dwa, jeden.
Oto i krzyk.
Ale wysoko!
Gdzie mój pokój?
Chodźmy do środka, panie No.
Ja ci zaraz…
Co to ma być?
Dlaczego zarezerwowałeś tylko dwa pokoje?
Dwa nam wystarczą.
Dla mężczyzn i dla kobiet.
- Gdzie będziesz spał? - Ja?
Naturalnie,
że śpię tutaj.
Czyli mówisz,
że na tym całym absurdalnym łóżku
mamy spać ja i ty razem?
Wszystko tu jest takie ładne.
Ale wygoda.
Połóż się obok.
Kretyn.
Zmieniamy hotel.
Nie możemy. Już opłacony.
Pięć osób, pięć pokoi.
Każdy to wie.
Wyrażę się jasno.
Nie będę dzielił z tobą łóżka,
więc albo rezerwuj nowy hotel, albo pakuj manatki i wio do Korei.
Zrozumiano?
Panie Yoo!
Pamiętaj.
Główny menadżer to ja.
Dotarło?
Tak jest.
WSZYSTKO NA CAŁEGO!
- Pomocy! - Nie rób tego.
Zostaw.
Panie Yoo!
- Wspaniałe miejsce. - Dziękujemy.
Gdzie je znalazłeś?
Masz świetny gust.
Podoba nam się. Super jest!
Też tak myślę.
Jest jednak pewien problem.
Jaki?
Problem w tym…
że, no…
Wszystkim się tu podoba.
Jaki może być problem?
- Serio zostajemy? - No.
- Powaga? - No.
Problem rozwiązany.
Kogut przestał już piać.
Wskakujcie do środka!
Tu jest tak chłodniutko!
Wskakujemy?
- Zdejmę buty. - Ja może nie.
Wskakuj, będzie zabawa.
Nie, dzięki. Może innym razem.
Nie ma innym razem.
Dobrze ci tam.
ODCINEK 10
Fajnie było w basenie?
- Tak! - Tak!
Miło słyszeć.
Przedstawię wam plan na dzisiaj.
Później się jakoś wymknijmy.
Odwiedzimy najgorętszy nocny targ w całym Bangkoku.
Ale jesteśmy tu całą grupą. Damy radę?
Pewnie, że damy.
Wakacje to czas wolności.
A dokąd się wybierzemy?
Zobaczysz na miejscu.
Panie No?
Trzeba słuchać pana Yoo. Odkładamy telefony.
Mów dalej.
Żeby wszystko przebiegło bezpiecznie, coś dla was mam.
A co mam?
Wycieczkowe koszulki!
Ale fajnie.
Każdy ma inny gust.
Nie potrzebujemy…
Dziękuję, panie Yoo.
Będziemy nosić.
Proszę.
Przebieramy się i spotykamy tutaj za pół godziny.
- Tak jest. - Tak jest.
Panie No.
Chodźmy.
Dokąd pójdziemy?
Później powiem.
Przebierz się.
Ale super.
Pani Gang, jaki motyw naszej wycieczki?
Wszystko na całego!
Właśnie tak, na całego!
Na całego dla naszej grupy!
Na całego dla naszej firmy!
Na całego.
Ale nie robimy
„całego na wszystko”.
Bo nas wezmą za jakichś zakręconych.
Jak śmiesznie.
Co nie? Zakręconych?
Pozostawiamy „wszystko na całego”.
- Dobrze? - Tak!
Pani Gang zaczyna, a potem wszyscy razem.
- Wszystko. - Na całego.
- Lecimy! - Lecimy!
Wszystko na całego!
- Na całego! - Na całego!
Czemu jemy wietnamski makaron,
skoro jesteśmy w Tajlandii?
Na chińskie jedzenie w Korei nie narzekasz.
Ale na pewno jest tutaj mnóstwo dobrych tajskich knajp.
Znam dobre miejsce, gdzie chodzę, jak tu ląduję.
Pójdziemy tam?
Pyeong-hwa dobrze zna Bangkok.
Posłuchajmy się jej.
Nie, to jest świetna restauracja.
Zobaczcie.
WYBÓR GOŚCI 2022
Zaufajcie mi.
Jestem ekspertem od Tajlandii.
Zapraszam.
Jesteśmy…
- Razem. - Razem.
Za słabo.
Jesteśmy…
- Razem! - Razem!
Jak ja go nie cierpię.
Sam makaron.
Oczywiście, to taka restauracja.
Da-eul nie lubi makaronu.
Co ty? Uwielbiam przecież.
Tak? Od kiedy?
Mam ochotę na makaron od przyjazdu do Bangkoku.
Pani Gang i ja dobrze się dogadujemy.
W Bangkoku trzeba jeść lepkie kluski.
Jakie kluski?
Kluski, które…
są bardzo lepkie.
Ach, no tak, przyklejają się.
Wszystko tu smaczne,
ale najlepszy jest numer jeden.
- Poproszę jedynkę. - Dobrze.
- Ja też. - Dobrze.
Ja tak samo.
A ty na co masz ochotę?
Gorąco dzisiaj. Musimy jeść coś gorącego?
Wypiję tylko piwo.
Okej. Przepraszam!
Poprosimy pięć numerów jeden.
Mówiłem, że nie będę jadł.
Sam zjem dwie porcje.
Ty też znasz tajski?
Tak.
Na całego!
- Na całego! - Na całego!
Tego mi było trzeba.
O to chodziło.
Ale dobre.
Znacznie lepsze niż w mojej knajpie.
Jaka szkoda.
Pasowałoby do soju.
Nie, pasowałoby na leczenie kaca.
Spróbuj zupy. Obłędna.
A nie mówiłem?
Możecie mi zaufać.
Wymiatasz, przyznaję.
Może i dobre, ale to zwykłe kluchy.
Panie Gu…
Panie No, proszę.
- Nie trzeba. - Chociaż gryza.
- Nie trzeba. - Jednego.
Malutkiego.
- Nie trzeba. - Jednego. Proszę?
O rety.
Co to było?
- Ale dobre, nie? - Co?
Karmiłaś pana No.
Ja? Ale kiedy?
Tak było.
Naprawdę?
Że co? Nic nie widziałem.
- Prawda? - Tak.
- Dobre. - Tak się tylko dzieliłam.
Świetny lokal.
- Dawaj. - Co?
- Dobre. - Ale to moje.
Przepraszam! Jeszcze jedno, proszę.
Pycha.
A to co?
Gdzie?
- Nic tam nie ma. - Nieważne.
Jedzcie.
- Przepyszne. - Racja.
Perfekt do piwa.
- Dobre. - Pierożki też.
Troszkę czas nas goni.
Pora na topowe miejsce w Bangkoku.
Pełne wszelkich produktów i jedzenia.
- Istny raj. - Będziemy więcej jeść?
Po to tu jestem.
Ja już nic nie wcisnę.
Nie mam miejsca.
No i nici z mojej diety.
Mam już dość jedzenia.
Nawet nie proponujcie.
Nie ma czasu do stracenia, idziemy.
Wszystko na całego! Razem na całego!
Szybko, ruchy.
Panie No.
Zapłać i idziemy.
- Idziemy? - Pewnie.
A to co? Wygląda nieźle!
Panie Wykrzyknik.
Na tyły.
Ja nie wybierałem.
Co to?
- Ciekawe, prawda? - Co to jest?
Pad thai.
Weźmiemy trochę?
Panie Yoo! Proszę nam kupić.
- To? - Tak.
Ja chcę z krewetkami.
Wygląda pycha.
Patrzcie, lody!
LODY ORZECHOWE
LODY ORZECHOWE PO TAJWAŃSKU
Tajwańskie lody w Bangkoku?
Ja tam się cieszę, że mogę zjeść lody orzechowe
na wycieczce w Bangkoku.
Tajlandia to raj street foodu.
Takie dobre?
No jasne. Chcesz?
Podziękuję.
- No masz. - Nie.
Poza tym sama mówiłaś, że jesteś pełna.
W Tajlandii trzeba się najeść.
Dopiero się rozkręcam.
Mówiłaś, że ci wystarczy.
- Że pękniesz. - To deser.
- Drugi żołądek? - Panie No!
- Wrócił? - Panie No!
Usiądźmy gdzieś.
Ja też?
Tak, ty też.
Skąd tyle tego?
W Tajlandii trzeba spróbować wszystkiego.
Niedawno jedliśmy.
Gdzie my to zmieścimy?
Panie Yoo?
Dużo nas jest.
Każdy po trochu i już.
Od czego by zacząć?
Nie ma co myśleć, trzeba jeść.
Prawda?
Do roboty.
Dziękujemy, panie Yoo.
- Smacznego. - Dziękuję.
Ale najpierw wznieśmy toast.
Super myśl.
Dobra. Na całego!
- Na całego! - Na całego!
Pani Gang, muszę pogratulować.
Oj tam.
- Dziękuję. - Dobra robota.
Z wzajemnością, panie Yoo.
- Panie Yoo. - Nie sięgniesz.
Dziękuję.
Nasz pan No też się dobrze spisał.
Panie Yoo.
- Zdrowie! - Zdrowie!
Chcesz?
- Bis! - Bis!
Wszystko w porządku?
Dzięki pani wszystko idzie dobrze.
A ostatnio…
wybrała pani najlepszych pracowników z każdej podgrupy
i wysłała ich na wycieczkę, tak?
Wycieczka? Pierwsze słyszę.
Pan Gu zabrał najlepszych pracowników z hotelu, linii i sklepu
na wycieczkę motywacyjną.
- Panie Choi. - Tak?
Takie coś w Grupie King bez mojej wiedzy?
Wycieczka motywacyjna?
Przepraszam. Sprawdzę to.
Śpisz?
Nie śpię.
Możemy się zobaczyć?
Teraz?
Teraz.
Okej.
Co ty taki ciężki?
Sa-rang.
Mamy w domu piwo?
W domu?
Tak.
Nie spałaś?
Czekałam.
Ja też.
Zabiję Sang-sika, jak już wrócimy.
Czemu?
Wszystko ładnie zaplanował.
W tym problem. Za dużo tego.
„Na całego”? Co za kicz.
Da-eul też jest okropna.
„Panie Wykrzyknik. Na tyły”.
Nawet nie zaczynaj. Widzę ich w koszmarach.
Od studiów nie byłam na wycieczce z przyjaciółkami.
Za granicą nigdy nie byłyśmy razem.
Zawsze podróżowałam z babcią.
Co ja robię ze swoim życiem?
Ale teraz tu jesteś.
Będziemy dużo podróżować.
Zobaczysz.
Fajnie tu z tobą być.
Wreszcie czuję, że mam wakacje.
Bo wcześniej to było jak na obozie.
Jutro będzie jeszcze lepiej.
Sprawię, że każdy twój dzień będzie przepełniony szczęściem.
Już teraz jestem bardzo szczęśliwa.
Wskakujesz?
Chodź.
Brakowało mi ciebie.
Cały dzień mnie widziałeś.
Tył twojej głowy.
Twarzy mi brakowało.
Brakowało mi twojej słodkiej twarzy.
Czemu to takie ciężkie?
PYEONG-HWA, CO ROBISZ WIECZOREM?
Ro-un.
Jesteś wolny po pracy?
Pójdziemy na kolację?
Mam plany.
Naprawdę?
Masz plany na wieczór?
Tak.
Na wieczór.
Co tak dudni?
Dzień dobry.
Jasne, dzień dobry.
Oto grafik na dzisiaj.
Zaczniemy dzień od zwiedzania świątyni Wat Arun.
Potem coś zjemy
i odwiedzimy ikonę Bangkoku, ICONSIAM, aby zrobić zakupy.
Dzień zakończymy imprezą na promie.
Wszystko jasne?
A czas wolny?
Panie Yoo?
Na wyjeździe grupowym nie ma.
Brak.
Co to za wyjazd bez czasu wolnego?
Zgadzam się.
Tyrania. Okropność.
Gdzie tam, przylecieliście tu dobrowolnie.
Po co wam czas wolny?
Prawda?
Ubierać się i za pół godziny na dole.
Zrozumiano.
Do zobaczenia.
Wszystko na całego!
- Ale super. - Ano.
Cud po prostu.
Na żywo zapiera dech w piersiach.
Oto świątynia Wat Arun.
Zapraszam, wchodzimy.
Pięknie, prawda?
Jeśli zobaczycie tu mnicha…
Panie No.
Na tyły.
Ale tutaj mi dobrze.
Zaburzyłeś nam kolejność.
Bawimy się na całego!
Jemy na całego!
Dość już „na całego”.
Nie mamy dzisiaj tych koszulek.
Może i koszulek nie mamy, ale „na całego” obowiązuje.
Masz robić za wykrzyknik. Wracaj do siebie.
Panie Wykrzyknik.
Czemu nie jesteś na miejscu?
Chodźmy.
My serio musimy…
trzymać się tej formacji?
Jaki masz staż pracy?
Sześć lat?
Sześć miesięcy.
Starsza stażem coś ci powie.
Nie wkurzaj pana Yoo, bo nam życie utrudnisz.
Da-eul, miałaś trzymać z nami.
Jesteśmy zespołem. Inni mnie nie obchodzą.
Wykrzyknik z tyłu.
Zaczekajcie na mnie!
Chodź.
- Cała trójka. - Zrób zdjęcie, proszę.
Ja się tym zajmę.
Raz, dwa, trzy.
Na całego.
A ty też chcesz?
Jasne.
Ja wam zrobię zdjęcie.
Naprawdę?
- Chodź do nas. - Zrobisz?
- Na… - …całego!
- Na całego! - Na całego!
Jeszcze raz. Na całego.
- Na całego! - Na całego!
Na całego!
- Na całego! - Na całego!
- Na… - …całego!
- Na całego! - Na całego!
Na całego!
- Na całego! - Na całego!
Nie tędy. Tędy.
- Nie, tędy. - No już.
- Jeszcze trochę. - Proszę.
Robimy. Idealnie.
Na całego!
- Na całego! - Na całego!
A teraz gwóźdź programu.
Witam na kolacji na promie!
Ale czad.
Zawsze chciałem tego spróbować w Bangkoku.
Pan Yoo wymiata!
Chodźmy stąd.
- Teraz? - Za chwilę.
Damy radę?
Rób jak ja.
Do środka.
Teraz.
Ja pierniczę!
Co tu robisz?
Mnie pytasz?
Chcesz mi coś powiedzieć?
Szlag by to.
Nie!
Znaczy…
Musimy znowu odstać swoje.
Trzeba było mówić, że nie chcesz promu.
Trzymaj.
Napij się czegoś chłodnego.
Dzięki.
Nadal się gniewasz?
Kretyn ze mnie. Co ja wyprawiam?
Sang-sik tak nagle wskoczył między nas.
On wszystko psuje.
Ale wypadłeś super.
Panie No, gdzieś ty?
Panie No!
Tam jesteś.
Chodź tu.
Tajlandia jest taka piękna w nocy.
Tutaj można odpocząć.
Wszyscy są tacy radośni i zrelaksowani.
Po tajsku mówi się sabai.
Zamiast się śpieszyć, nie mieć na nic czasu,
to słowo mówi, żeby zwolnić i odprężyć się.
Sabai.
Może o to chodzi.
Sabai.
Ale fajnie.
Zróbmy sabai ze sprzedażą, a nas wyleją.
Sabai podczas lotu i nigdy nie podamy jeść na czas.
Tak samo w hotelu.
Obce dla nas pojęcie, co?
W takim razie
może jutro damy sobie trochę czasu wolnego?
Wolny czas dla wszystkich.
Sabai.
Bye-bye.
Wszystko na całego aż do końca wycieczki.
Kto chce odpocząć,
niech wraca do domu odpoczywać samemu.
Jeśli ktoś naprawdę chce wrócić do domu,
to proszę bardzo, tam odpocznie.
Ale tu jest zabawa.
Mnóstwo zabawy.
Ro-un, co ty tu robisz?
Miałem lot do Bangkoku.
Dobry wieczór.
- Lee Ro-un. - Kto to?
- Mam wolną chwilę… - Kolega.
…więc wpadłem do Pyeong-hwy.
Miło was poznać.
To młodszy kolega.
Skąd się tu wziąłeś?
Pytałem, co robisz wieczorem. Odpisałaś, że tu będziesz.
Ja nie o tym.
Panie Yoo, może on do nas dołączyć?
Trochę zbyt przystojny.
Chyba ja nam wystarczę.
Poznajcie się.
Yoo Sang-sik, menadżer działu z centrali Grupy King.
Obok menadżer No.
Cheon Sa-rang z Hotelu King.
A ja jestem Gang Da-eul z Alangi.
Miło mi. Lee Ro-un.
Nowy członek zespołu „Wszystko na całego”.
Witamy. Proszę usiąść.
Przepraszam.
Poproszę piwo.
Wznieśmy toast za nowego członka.
Dobrze, Ro-un.
Jak mówię: „na całego”, to ty też.
- Dobrze. - Na całego!
- Na całego!
Oto ikona Bangkoku, centrum handlowe ICONSIAM.
Proszę o brawa.
Oto fontanna.
Zróbmy sobie zdjęcie z promem w tle.
- Super. - Dobrze.
- Jasne. - Kolejne zdjęcie?
- Na pamiątkę. - Tak trzeba.
- Wszyscy są? - Tak.
Już robię. Raz, dwa, trzy.
Wiedziałem, że tak będzie!
Wiedziałem!
Było miło, a teraz przepraszam.
Nie możesz iść.
Jesteś częścią zespołu.
Zostań.
Naprawdę mogę?
Pewnie.
Nie może.
Między lotami załoga mieszka w wyznaczonych hotelach.
Nie bój nic.
Pan No wszystko ogarnie, co?
Znaczy, no, mogę.
Ale miejsca brak.
Jak to?
Mężczyźni i kobiety.
Mamy dwa pokoje.
My śpimy na łóżku king size, pomieścimy się w trójkę.
Nie king size, tylko queen size.
Mogę spać na podłodze.
Przeziębisz się.
Łóżko łatwo pomieści trzy osoby.
W takim razie…
pewnie, zostanę.
Dziękuję.
Wznieśmy toast za szóstkę rodzeństwa.
Tak, toast.
Dobrze.
Na całego!
- Na całego! - Na całego!
Tak sobie myślę,
że od studiów nie spałem w jednym łóżku z innymi chłopakami.
A chciałem.
Jak się podróżuje z innymi,
to zwykle cała masa chłopaków ląduje w połowę mniejszym pokoju.
Ale zawsze jakoś tak wygodnie jest.
- Co nie? - Tak.
Mnie jest teraz niewygodnie.
Pora już spać.
Nie zatrzymuję cię.
My z Ro-unem pogadamy.
Będzie super.
Pogadajcie na zewnątrz.
Jestem zmęczony.
No to śpij.
Pomyśl sobie, że jesteś sam i musisz spać.
Od razu zaśniesz.
Prawda?
- Tak. - Co ty niby pleciesz?
Dobrze się znacie. Przyjaciele.
Przyjaciele?
Nie znoszę ludzi pokroju tego pana Yoo.
A ten pan No nie daje mi spokoju.
Przez charakter nie ma przyjaciół.
- Naprawdę? - No.
Dlatego zajmuję się nim
tak z dobroci serca, nie?
Wyłączam światło. Dobranoc.
- Nie wyłączaj. - Spać.
Włącz światło.
Mówię ci coś.
Jesteś ode mnie niższy stopniem.
Włączaj to światło.
Cały dzień wysłuchuję tych bzdur.
Zostaw!
Zadowolony?
Patrz, Cho-rong!
Śliczne, co nie?
Tak. Bardzo ładne.
Spójrz teraz.
A to?
Też bardzo ładne.
Kupiłaś tylko coś dla mnie? A dla ciebie?
No co ty? A mnie po co?
Nie musi być po coś.
Kup coś ładnego i już.
Jutro pomyśl o sobie.
Sobie też coś kup, dobrze?
Obiecaj mi.
Dobrze, obiecuję.
Uważaj na samochody.
I nie idź za bandytami.
Trzymaj się cioć.
Dobrze, będę uważać.
Dobranoc, kochanie.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
- Dobranoc. - Dobranoc!
Co ty byś zrobiła bez Cho-rong?
Nie zazdroszczę ci męża,
ale zazdroszczę ci takiej córki.
Ja też.
Poczekajcie, aż same spróbujecie. Dzieci nie zawsze są słodkie.
Ale Cho-rong to i tak najlepsze, co mnie spotkało.
Proszę.
Co to?
Kupiłyśmy po drodze.
Co?
No co wy?
Dziewczyny, przestańcie.
Bo się rozkleję.
Cho-rong kazała ci pomyśleć o sobie, a ty jej nigdy nie słuchasz.
Dlatego my musimy o ciebie zadbać.
Dziękuję. Naprawdę.
- Co ty? - Nie.
- Ej.
- Nie płaczę. - Lepiej, żebyś nie płakała.
Inaczej ci tego nie darujemy.
Nigdy.
No weź.
Jesteście najlepsze.
- Och. - Moje jedyne.
Dziękuję.
Wy dla mnie też jedyne. Nie mam nikogo więcej.
Nie mów tak.
Masz Ro-una.
Przyleciał do Tajlandii dla ciebie.
To nie tak.
„Wpadłem do Pyeong-hwy. Miło was poznać”.
„Mogę spać na podłodze”.
To nie tak.
Między nami nic nie ma.
- „Pewnie, zostanę. Dziękuję”. - Dość.
- Przestańcie. - Czemu?
- Po prostu! - „Pyeong-hwa…”
- Co się stało? - O rany.
- Jesteś cała? - Co ty?
- Przepraszam. - „Pyeong-hwa”.
„Nic ci nie jest?”
„Nic mi nie jest”.
Wiedziałam!
- Wiedziałam! - „Nic mi nie jest”.
To takie słodkie!
„Nic mi nie jest, Pyeong-hwa”.
- Przestańcie! - „Tak się stęskniłem”.
„Pyeong-hwa”.
- „Pyeong-hwa”. - Nie słucham.
„Mogę spać na zimnej podłodze, jeśli dzięki temu będę bliżej ciebie”.
Zjedz, zanim wyjdziesz.
Dzięki.
Panie Yoo.
- A Sa-rang? - Nie ma jej?
Pana No też nie ma.
- Tam. - Co?
Pan No!
Dokąd idziecie?
A wy dokąd?
Idziemy szukać wolności.
Żegnajcie!
Ej, Sa-rang!
Ty zdrajczyni!
Zaczekaj na mnie, ja też chcę!
- Ładnie, prawda? - Tak.
Nieźle.
Z Korei?
Tak.
Bardzo ładnie wyglądacie.
Ty jak książę, ty jak księżniczka.
Pięknie.
- Zrobię zdjęcie. - Nie trzeba.
Zróbmy sobie.
Poprosimy.
- Ale musisz się uśmiechnąć. - Uśmiechnę.
Zrób też serduszko.
A zrobię.
Uśmiech.
Dobrze.
Dobry wieczór.
Gdzie my jesteśmy?
Mówiłem ci, że chcę odwiedzić z tobą pewne miejsce.
Już jesteśmy.
Pięknie jak na obrazku.
Chciałabym codziennie mieć taki widok.
Zamieszkamy tu?
Chyba w snach.
Niech będzie jak w snach.
Życzę smacznego.
Aż tak się cieszysz?
Często jadam tajską kuchnię, ale nigdy taką.
Wszystko tak pięknie wygląda!
Spróbuj tego. Otwórz buzię.
Ale dobre.
Niebo w gębie. Masz.
- Prawda? - Tak.
Nie śpiesz się. Spróbuj więcej.
Kolacja się podobała?
Tak, wyjątkowo.
No i co za widok w nocy.
Cieszę się, że ci się podoba.
A powiem ci,
że nigdy nie miałam żadnych oczekiwań.
Bałam się, że narobię sobie nadziei
i stracę wszystko, co dla mnie cenne.
Ale wciąż chcę więcej.
Jestem taka szczęśliwa, że aż wątpię, czy mi wolno.
Mam nadzieję, że nadal będę tak szczęśliwa.
Wolno ci chcieć więcej.
Chcieć coś zrobić, mieć, kimś się stać.
Możesz chcieć.
Zasługujesz na to.
Mamy z siostrą różne matki.
Moja matka była drugą żoną ojca.
Zniknęła, gdy byłem mały.
Niespodziewanie
i bez słowa.
Dla mnie to była tragedia,
ale wszyscy inni się uśmiechali.
Wtedy pomyślałem, że uśmiechy bywają okrutne.
Oraz że nikt wokół…
nie okazuje prawdziwych uczuć.
Aż pojawiła się Cheon Sa-rang
z prawdziwymi uczuciami.
Nadal nie wiesz, gdzie ona jest?
Nie odzywała się?
Nie.
Szukałem, ale zniknęła bez śladu.
Zupełnie…
jakby nigdy nie istniała.
Nie wiem, czy mnie porzuciła, czy miała powód, by odejść.
Czy za nią tęsknić, czy ją nienawidzić.
Na pewno gdzieś jest.
Znajdźmy ją razem.
Nie musisz tego robić.
Szukałem jej z czystej ciekawości.
Już mi minęła ta ciekawość.
Ładny mamy widok. Chodźmy tam.
Dziękuję, że jesteś w moim życiu.
To ja dziękuję tobie, że jesteś.
Przygotowałem coś.
Proszę…
Ale to nie to.
Dla VIP-ów.
Nie, przecież zarezerwowałem sedana VIP.
Tak, oto właśnie VIP.
Cóż poradzimy?
Mamy coś dla VIP-ów.
Masz rację.
Jazda.
Patrz.
Zatrzymajmy się na chwilę.
Tam?
Jak wspaniale.
Mówiłaś to już ze 100 razy.
Ale serio jest wspaniale.
Mamy pełnię! Myśl życzenie.
Już?
Tak.
Jak cudownie.
Czego sobie wcześniej życzyłaś?
Żebym zawsze była tak szczęśliwa jak teraz.
Tyle ci wystarczy?
Trzeba było prosić o więcej.
A ty o co prosiłeś?
Ja? O nic.
Dlaczego?
O nic więcej nie muszę.
Mam ciebie.
Nie potrzebuję nic więcej.
Ale powiedziałem parę słów wdzięczności
za poznanie takiej osoby.
Dziękuję.
Kocham cię, Sa-rang.
Ja ciebie też kocham.
UŚMIECH LOSU
Nie mamy pełnej listy gości na stulecie.
Mamy. Została ostatnia decyzja.
Zaprośmy ludzi z tej listy.
Decyzja należy do mnie. Zrobię, jak uważam.
Pewnie fajnie jest zgrywać bohatera.
Boli.
Zostawisz Wona w spokoju?
A powiedz…
czy pytałeś go o mamę?
On powinien wiedzieć.
Napisy: Cezary Kucharski