UŚMIECH LOSU
Nie powiesz mi?
Czekasz, aż tu na zawał zejdę?
No bo…
mam tyle myśli w głowie.
Zastanawiam się, czy ta praca
jest naprawdę tym, czego chciałam w hotelu.
Nie o tym marzyłam.
Wiem.
Powinnam być wdzięczna za pracę, a nie narzekać.
Matko.
Moje dziecko w końcu nauczyło się biadolić.
Aż się zastanawiałam,
czy dożyję chwili, w której zaczniesz narzekać.
O czym ty mówisz?
Powinnaś mnie strofować,
że nie można mieć wszystkiego, że mam pracować i już.
Restauracja może być bardzo znana,
ale nic z tego, jeśli jej nie lubisz.
Kogo obchodzi hotel?
Żyje się tylko raz.
Powinnaś robić to, co chcesz.
Nie zważaj na innych.
Nie wahaj się.
Rób, co chcesz.
Coś ci nie pasuje? Idź inną drogą.
Jak spadniesz z klifu, to się wespniesz znowu.
Tak?
Tak.
Dobrze, babciu.
Dasz sobie radę.
W razie czego masz mnie. Rób, co chcesz.
Zasługujesz na to.
Dobrze.
Tak zrobię.
Świetnie.
Mam dość.
Chcę odejść.
Co to znaczy…
„odejść”?
Chcę odejść z pracy w hotelu.
Czy jest jakiś powód,
dla którego chcesz odejść?
Hotel był dla mnie miejscem szczęśliwym.
Dlatego zostałam konsjerżką.
Chciałam dopilnować, by dzień pobytu
był dla gości jak najszczęśliwszy.
Ale teraz zdaję się robić coś zupełnie innego.
Ziemia Królewska to czysty luksus,
a w Drużynie Marzeń mogę nieźle zarobić,
ale nie takiego życia pragnę.
Poza tym…
chcę stworzyć własną historię.
Trudna decyzja.
Ale rozwiązanie szczęśliwe.
Tak.
Chcę stworzyć własny hotel, choćby malutki.
Sama spróbować.
Poczekaj.
To ja.
Proszę wszystko odwołać.
Dziękuję.
Co odwołałeś?
Coś ważnego.
Ale nie ucieknie.
Przepraszam.
Wystraszyłam cię.
Nie szkodzi.
Gratuluję.
Wiesz już, co chcesz robić.
Jesteś gotowa spróbować.
Gratulacje.
Być może na takie słowa najbardziej czekałem.
Dziękuję,
że się podzieliłaś
swoimi uczuciami.
Tylko obiecaj mi jedno.
Co?
Pracując na swoim…
natrafisz na wiele trudności.
Na problemy, które trudno znieść w pojedynkę.
W takich sytuacjach nie wahaj się.
Wołaj mnie.
Przyjdę od razu.
Nigdy wcześniej nie byłaś aż taka piękna.
Olśniewasz.
Chciałam wydmuchać nos, a teraz już chyba nie mogę.
Dmuchaj.
Też będę zadowolony.
A ty co chciałeś mi powiedzieć?
No tak.
Nieważne gdzie,
nieważne, co robisz…
zawsze będę po twojej stronie.
Chciałem ci to powiedzieć.
Dziękuję.
Ja tak samo.
Zawsze po twojej stronie.
Przepraszam.
Zrobić państwu zdjęcie?
Poprosimy.
Świetnie wyglądasz.
Proszę się przygotować.
Raz, dwa, trzy.
Może jeszcze jedno?
Jeszcze raz.
Raz, dwa, trzy.
ODCINEK FINAŁOWY
Dziękuję za spotkanie.
Jak mógłbym odmówić, skoro zaprosiła mnie pani na posiłek?
Chce mnie pani sobie udobruchać?
Chciałam porozmawiać.
Z pewnością ma pani wiele do powiedzenia.
Słucham.
Cóż…
Chciałabym odejść.
Właśnie to chciałam powiedzieć.
Czy mogę spytać…
z jakiego powodu?
Chcę odejść,
by oddzielić związek od pracy.
Jeśli tu zostanę,
będę musiała wykonywać pana polecenia.
Wypowiada mi pani wojnę?
Po tych kilku tygodniach bez Wona zrozumiałam,
jak bardzo go kocham,
i że nie mogę bez niego żyć.
Być może nie jest pan zadowolony,
ale wiem, że pana nie zawiodę.
Za to panią lubię!
Pani wybaczy tę dziecinadę
i brak rozdziału życia osobistego od pracy.
Gdy chodzi o dzieci,
moje ambicje biorą górę.
W porządku. Rozumiem.
Dzięki panu wspięłam się na najwyższe stanowisko
i odkryłam swoje prawdziwe powołanie.
Dziękuję bardzo.
Dlatego zrobię coś, czego naprawdę pragnę.
Rozumiem.
Na pewno świetnie pani sobie poradzi.
Dziękuję.
Dzisiaj ja pana goszczę, więc życzę smacznego.
Dobrze.
Dziękuję.
Z chęcią.
Pyszne.
Sa-rang, dziękujemy za wszystko.
Proszę. Od całego zespołu.
Dziękuję.
Wiele się od was nauczyłam.
Nie zapomnij o nas, dokądkolwiek się udasz.
Życzę ci szczęścia.
Dziękuję wam bardzo.
Będę za wami tęsknić.
Pani Jeon,
zawsze bardzo mi pani pomagała.
Nigdy tego nie zapomnę.
Dobrze sobie radziłaś.
Też chcę ją przytulić.
Ja tak samo.
- Sa-rang. - Nie idź.
- Byłaś super. - Ojej.
Będziesz się odzywać?
- Tak. - Nie zapomnij o nas.
„Prezes Gu Won”.
Sa-rang.
- Cześć. - Twój ostatni dzień.
Tak jest.
Pan Gu pracuje poza biurem.
Nie szkodzi.
Kto zajmie się Ziemią Królewską
bez naszej miłej Sa-rang?
Bez obaw, utalentowany pan No na posterunku.
Co nie?
Ale bez ciebie
nie będę tu miał lekko.
Sam z tym jego charakterkiem.
Nie mów tak.
Dba o ciebie. Ty też dbaj o niego.
Tak o mnie mówił?
Powinniśmy wyjść ekipą na drinka.
Racja, spotkajmy się.
Jestem za.
Dobra robota.
Dziękuję.
Będę ci kibicować.
Czekaj, czemu płaczesz?
Ja?
- Weź. - Pójdę już.
- Co z tobą? - Zostajesz? Cześć.
CHEON SA-RANG
NAJLEPSZA PRACOWNICA CHEON SA-RANG
Jak mnie tu znalazłeś?
Na nową drogę.
Dziękuję.
Chwileczkę.
Podobno dobre buty
zaprowadzają w dobre miejsce.
Są piękne.
Dziękuję bardzo
za całą ciężką pracę…
w Hotelu King.
Dzięki tobie zostaną mi same dobre wspomnienia.
Dziękuję.
Spisałaś się,
nasza najlepsza pracownico.
Byłam tu szczęśliwa,
prezesie Gu Won.
Jesteś tu mile widziana.
Będziesz potrójnym VIP-em.
To zaszczyt.
Mianuj mnie VIP-em do szóstej potęgi.
Robi się.
- Jedziemy? - Dobrze.
- Dasz mi 1000 wonów? - Co?
Dałem ci buty, więc ponoć musisz. Żebyś w tych butach nie uciekła.
Też znasz ten przesąd?
Dam ci 1000 wonów.
Chwila, mój portfel!
- Gdzie jest? - Na przystanku.
Proszę stanąć!
Ta praca nigdy się nie kończy.
Zaraz dostanę egzemy skóry.
- Zakładaj. - Wilk w owczej skórze?
Wielkie dzięki.
Wzruszenie odbiera mi głos.
Skoro musisz pracować, spróbuj się z tego cieszyć.
Nie ma z czego!
Zero rozrywek, całymi dniami w domu!
Dokąd idziesz? Wolne masz.
Mam zajęcia sportowe.
Jakie? Na mózg ci padło?
Masz wolne, pomóż mi dom ogarnąć!
Znajdź pracę w ciągu miesiąca,
albo z tobą kończę.
Pozmywaj i posprzątaj łazienkę.
Czemu tylko ja muszę to robić?
Nie martw się, idź.
Będę go mieć na oku.
Co to ma być, Cho-rong?
Sierżantka od musztry.
To najstraszniejsze osoby.
Masz dziesięć minut.
Skończ w dziesięć minut, jasne?
Nie, nie jasne.
W takim razie podskoki!
Brawo, Cho-rong.
Pilnuj go. Ja niedługo wrócę.
Dobrze, uważaj tam.
Tak jest!
Dziękuję.
Proszę.
Co państwo sądzą?
Pachnie zupełnie inaczej.
Zupełnie inaczej smakuje.
Wiemy o tym,
ale moim zdaniem nie ma potrzeby
umieszczać ekspresów premium z apartamentów
w standardowych pokojach.
Zgadzam się.
Zniwelujemy różnicę między pokojami.
Najczęściej sprzedajemy noclegi w pokojach standardowych, tak?
- Tak. - Czy uważa pan, że nie ma potrzeby
zapewniać lepszej kawy i usług
większości gościom?
Nie zauważą różnicy. Czy to konieczne?
Wszystko smakuje tak samo.
Właśnie te drobne zmiany świadczą o różnicy.
Przedstawię prostą zasadę.
Bez względu na standard pokoju
każdy gość w hotelu jest VIP-em.
Oto nowa zasada w naszym hotelu.
W porządku.
Wodę również należy zmienić.
Dziękuję.
Możemy przejść do kolejnego punktu?
Tak.
Kolejnym punktem…
jest wejście na rynek europejski.
Badania rynku wskazują, że liczba turystów rośnie,
ale przychody światowych sieci hoteli wciąż spadają.
Potrzeby gości są bardziej konkretne i różnorodne.
Nie zadomowimy się na rynku jako kolejna wielka sieć hoteli.
Skupmy się na zakupie luksusowych willi, z góra 20 pokojami.
Jedna sieć, tysiąc stylów.
Taka będzie strategia na rynek europejski.
Czyli tu będzie salon dla personelu?
Przecież mówię. Nie wierzysz?
Serio dadzą fotele masujące?
I miejsce do spania.
Nie może być.
Będzie niezły relaks na przerwach, co?
No będzie.
Wszystko dzięki panu Gu.
Powinniście się cieszyć,
pracować lepiej,
a odpoczywać wydajniej, tak?
- Tak jest. - Tak jest.
Weź, co robisz?
- Nowy zapach? - Stary.
Co ty robisz? Zabieraj te łapska.
Nowe stanowisko, nowy zapach.
Uroczo.
A kiedy ja awansuję na stanowisko godne takiego zapachu?
Ciekawe.
Musimy pogadać.
- Dla mnie? - Tak.
- Źle wygląda. - Ale dobrze smakuje.
Skąd te twoje umizgi?
Nie twój styl.
Faktycznie dobre.
Bardzo.
Znowu dla mnie?
Co to może być?
Mam otworzyć?
Wizytówki?
Mam pełno starych.
NO SANG-SIK MENADŻER DS. STRATEGII
Menadżer działu?
- Tak. - Menadżer działu!
Jestem menadżerem działu!
Aż tak się cieszysz?
Czemu nie głównym?
Co?
Pani Gu dawała mi głównego menadżera.
Mogłem ją wtedy poprzeć.
Po co mi ta lojalność?
Żadnej nagrody.
Szansa przepadła.
Poważnie myślałem, że będę głównym menadżerem.
A menadżer działu
nie pasuje?
Nie w tym rzecz.
Szkoda tylko, że nie główny.
Fajnie byłoby mieć tu „główny”.
„Główny menadżer”.
Czyli…
Tego też nie potrzebujesz.
Co to?
Mogę otworzyć? Otwieram.
Mówiłeś, że nie chcesz.
Zegarek.
Twa hojność nie zna granic.
Nie tylko przystojny, ale też czarujący i fajny.
Właśnie dlatego masz dziewczynę.
Nie chcesz go, dawaj.
Prezentów się nie oddaje.
- Dawaj. - Nie.
Będę tu pracował do śmierci.
Dzięki.
Nie chciałeś zegarka. Oddawaj.
Dziękuję za awans! Wszystko na całego!
Dzięki!
Dziękuję!
Nadchodzę ja, menadżer działu!
DOMY I MIESZKANIA
Znalazłaś coś?
Wciąż szukam.
Jak filtrujesz? Pomogę ci szukać.
To tajemnica.
Weź nie bądź taka.
Znalazłam.
Oddzwonię później.
Dzień dobry. Widziałam państwa ogłoszenie.
Czy mogę obejrzeć na żywo?
Tak, numer ogłoszenia 15017.
Dzwonię w sprawie ogłoszenia.
Nie do końca.
Chyba nie takie coś.
Tutaj mi nie pasuje.
Dzwonię w sprawie numeru 10591.
Rozumiem.
Chciałam obejrzeć budynek.
Dobrze.
W końcu mam!
Gratulacje.
CHEON SA-RANG
- Biznes swój otwierasz - Biznes swój otwierasz
- Gratulacje, Sa-rang - Gratulacje, Sa-rang
- Biznes swój otwierasz - Biznes swój otwierasz
W KOŃCU SZEFOWA
- Gratulacje! - Dziękuję.
Jestem z ciebie dumna.
Któraś z nas została szefową.
Właścicielką hotelu!
Co z tego, że właścicielką, skoro nie mam pracowników?
Takie dziewczyny są najgorsze.
Nigdy nic nie chciała, a ma hotel!
Wzięłam ogromny kredyt i mam tam jeden pokój.
Jeden pokój, ale apartament.
Każdy pokój to apartament.
Najlepszy z najlepszych.
Dziękuję, że dostrzegacie pozytywy.
Cieszę się, że was mam.
Jesteście najlepsze!
Wreszcie do tego doszłaś? Jasne, że jesteśmy.
Dobra, czas zrobić jakieś drineczki.
I o to chodzi.
WOŁOWINA W KOTLE GOTOWANA
CHA SUN-HUI
Sa-rang, pozwól.
Sa-rang?
Jestem zajęta, babciu.
Chodź no tu.
O co chodzi? Byłam zajęta.
Zostało mi mnóstwo naczyń.
Stało się coś dobrego?
Co to?
Wszystkie twoje dniówki.
Zawsze mi dawałaś kieszonkowe.
To jak odprawa.
Nie byłam tu na pełny etat.
Ile tu tego? Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć…
Babciu!
Dziękuję, że mi pomagałaś, chociaż sama miałaś dużo pracy.
Nie mogę tego przyjąć.
A tutaj z kolei
masz pieniądze ze sprzedaży tego dzikiego żeń-szenia
z góry Jiri czy skądś.
Czemu go sprzedałaś? Miałaś wykorzystać.
Matko.
Zaraz, 150 milionów wonów?
Maleństwo miało ponad 100 lat.
Warte ponad 100 milionów.
Byłam w szoku.
Pomyśl, co by było, gdybym sama zjadła.
Dlatego chciałam ci to dać.
Domowe posiłki są lepsze niż dziki żeń-szeń.
Jestem zupełnie zdrowa, o mnie się nie martw.
Jeszcze coś.
Odłożyłam trochę pieniędzy, żeby ci dać,
kiedy znajdziesz swoje powołanie.
Nie za dużo.
O wiele za dużo.
Ja też oszczędzałam, babciu.
Nie pozwól, żeby pieniądze cię powstrzymywały.
Jeśli chodzi o hotel,
musi być piękny, nieważne, jak mały.
Jakikolwiek będzie ten hotel,
niech będzie w twoim stylu.
Wtedy będzie najpiękniejszym hotelem na świecie.
- Dziękuję, babciu. - Nie ma za co.
Moja kochanieńka.
Dziękuję, że pozwoliłaś mi spełnić swoją rolę babci.
No dobra.
APARTAMENT
BIURO
Jutro lecisz do Stanów?
Z samego rana.
Może wrócisz i zamieszkasz tutaj?
Nie trzeba, dziadku.
Chcę wrócić do szkoły i przyjaciół.
Naprawdę?
Sądziłem, że wolałbyś być z mamą i dziadkiem.
Brzmi świetnie, ale powinienem być tam, gdzie moje miejsce.
Jesteś za mały, żeby być dorosłym.
Dojrzałeś za wcześnie.
Będzie mi smutno.
Niedługo wrócę.
Dobrze. Jedzmy.
Ji-hu.
Jeśli chcesz, możesz zostać dłużej.
Jeśli wolisz nie lecieć.
Nie, chcę tam polecieć.
Skąd ta nagła zmiana?
Pożegnaj ode mnie Sa-rang, jak możesz.
Popuszczamy jeszcze kiedyś latawce.
Wiadomo.
Pójdziemy gdzieś razem, jak wrócisz.
Dobrze.
Czas porozmawiać.
To rozmawiaj.
Chroń Ji-hu…
przed naszym życiem.
Nie mów „naszym”.
Jakbyśmy byli rodziną.
Przecież wiesz.
Ji-hu chce wrócić do USA dla ciebie.
Nie chce ci sprawiać kłopotów tutaj.
Ten mały dzieciak
próbuje chronić bliską mu osobę.
Jako dorośli…
musimy robić, co do nas należy.
Mam…
pewną prośbę.
Jasne, co tylko chcesz.
Nie wymądrzaj się.
Ja też mam prośbę.
Nie.
Nie musisz być dłużej sama.
Odprowadzę go bezpiecznie, pani Gu.
Pójdę już.
Do widzenia.
Bezpiecznej podróży.
Kocham cię.
Bardzo, bardzo.
Do zobaczenia.
Mamo.
Gdzie idziemy?
Idziemy do domu.
- Do domu? - Tak.
Chodźmy.
Dziękuję za przybycie.
Zaczynajmy.
Przejął pan Hotel King
i już zamierza otworzyć sieć hoteli w 16 krajach.
Co skłoniło pana do rzucenia krajowego hotelu
na głęboką wodę?
Przypomniałem sobie ostatnie 100 lat Hotelu King.
Czasami ledwo wiązaliśmy koniec z końcem.
Czasami nasz sukces był olbrzymi.
Przez te wszystkie lata
tylko jedna rzecz była stała.
Serce tych, którzy troszczyli się o ten hotel.
To ludzie dbali o to miejsce.
Stanąłem na ramieniu tego olbrzyma,
by spojrzeć dalej w świat.
Z lokalnego hotelu do sieci globalnej.
Co będzie dalej?
Udamy się do Europy,
gdzie wiele sieci poległo.
Zobaczą państwo nowe, innowacyjne hotele,
jakich wcześniej nie było.
Zarządza pan dość agresywnie.
Chce pan uczynić Hotel King najlepszym na świecie?
Gdy zostałem mianowany głównym menadżerem,
powiedziałem tak:
„Uczynię Hotel King miejscem bez fałszywych uśmiechów”.
Myślałem, że większość uśmiechów jest nieszczera.
Jednak spotkałem osobę, która uśmiechała się całą sobą
i zrozumiałem, jakie piękno może się kryć za uśmiechem.
Celem Hotelu King nie jest być najlepszym na świecie.
Celem jest być hotelem, gdzie każdy uśmiechnie się całym sobą.
Właśnie to
przyświeca Hotelowi King.
CZYM JEST HOTEL AMOR
Gdzie miłość ma swój początek. Hotel Amor.
Od dziś można rezerwować.
Gotowe.
Wszystko już jest.
Skończyłam przygotowania.
Tęsknię za tobą bardzo.
Pewnie jest zajęty.
Spać.
Padam z nóg.
Tak na chwilę.
Będziesz tam sama.
Może się przydać.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Co ty?
Tęskniłam za tobą. Cudownie, że jesteś.
Też tęskniłem, więc jestem.
Ale co to wszystko jest?
Jakie ładne!
Miło, że ci pasują.
To dla ciebie.
Dziękuję. Sam wszystko zrobiłeś?
Masz świetny gust.
Widzę, że znasz się na rzeczy.
Sprzedasz ten hotel? Chętnie bym kupił.
Ten hotel ma pięć „U”, tani nie będzie.
Znam hotele, które mają pięć gwiazdek,
ale nie znam żadnego z pięcioma „U”.
Pięć uśmiechów.
Ten hotel ma pięć uśmiechów.
„Gdzie miłość ma swój początek”.
- Stąd nazwa Hotel Amor? - Tak.
Wspaniałe, romantyczne miejsce.
Przypomniałam sobie nasz pobyt na Gapado.
Tak bardzo się nie znosiliśmy,
a jednak byliśmy tak blisko siebie.
W pewnym sensie tam zaczęliśmy wspólną podróż.
Dlatego sama
chciałam stworzyć miejsce, gdzie zaczyna się miłość.
Mówisz o najbardziej luksusowym hotelu
i najlepszej restauracji na Gapado?
Tak.
Wino z chińskiej lespedyzy było pycha.
Brakuje mi go.
Mnie podobała się jazda na rowerze.
Powtórzmy to.
Powinniśmy wrócić.
- Tak? - Tak.
Tak zróbmy.
Chwileczkę.
POTWIERDZENIE REZERWACJI
Mam rezerwację!
Pokaż. Naprawdę?
O rety, ledwo się otworzyłaś, a masz klientów.
Imponujące, pani Cheon.
Cała ja.
Tylko tobie mogło się to udać.
Gratulacje.
Dzięki.
Późno już. Nie powinieneś iść?
Jutro pracujesz.
Jeszcze chwilę.
Bo wiesz…
jeśli wyjedziesz późno,
będziesz zmęczony i śpiący.
Chcesz zostać na noc?
Rano jest jeszcze śliczniej.
Proszę.
Raz, dwa, trzy.
Tak, hotel Sa-rang.
- Hotel Amor. - Tak.
- Nie mogłem zarezerwować. - Naprawdę?
Mnie też się nie udało.
Mieliśmy się spotkać w szóstkę miesiąc temu.
Prawda?
Ale cieszę się, że jej hotel nie ma wolnych miejsc.
Powinnam tam pojechać i trochę pomóc.
Dokąd jedziemy?
Spotkać się z mamą.
Z mamą?
Czyją mamą?
A jak myślisz?
Dałaś mi szal dla mamy, pamiętasz?
Tak, pamiętam.
Od tamtego dnia prosiła,
żebym cię przywiózł.
Co? Nie, nie możesz.
Źle się ubrałam, włosy nieuczesane.
Muszę poprawić makijaż.
Wyglądasz świetnie.
Nie jestem jeszcze na to gotowa.
Prezent. Nie mogę jechać z pustymi rękami.
Nie i już. Zawracaj.
Nie zawracam, zaraz będziemy.
Trzeba było mówić.
Nawet nie wzięłam kosmetyczki.
Mamo, jestem z Pyeong-hwą.
Przywitaj się.
To moja mama.
Dzień dobry.
Nazywam się Oh Pyeong-hwa.
Mamo,
to moja dziewczyna.
Co powiesz?
Śliczna, prawda?
Nie tylko śliczna, ale i ma wielkie serce.
Będziemy…
bardzo szczęśliwi razem.
Proszę nad nami czuwać.
W razie czego dzwońcie.
- Dobrze, dziękuję. - Proszę.
Jestem głodna.
Kiedy przyszedłeś?
Teraz.
Musisz być głodna. Nocne przekąski?
Ojej!
- Co? - Suń się, to groźne.
- Raz. - Dwa.
- Trzy. - Trzy.
Co tu znowu robisz?
Byłem obok.
To bez sensu.
Zauważyłem po drodze, że ciemno.
Nie kłam.
Było po mnie dzwonić.
Nie jesteś zmęczony?
Pójdę odpocząć.
Wiedziałem, że tak będzie.
Mówiłem, że wyrzucę resztki.
Daj.
To śmieci do recyklingu.
- Masz rację. - Po co ty znowu?
Wynieść śmieci. Gdzie kosz?
Tam?
Gdzie? Na zewnątrz?
- Na zewnątrz. - Tutaj?
Nie, na zewnątrz. Tam.
Ostatnio nie miałaś papieru.
- Toaletowego? - Tak.
Papier toaletowy?
Papier toaletowy.
Ach, czyli jednak papier jest.
Po co ci aż tyle?
Musimy pogadać.
Słuchaj.
Pracujesz daleko stąd. Nie możesz wpadać codziennie.
Ale nic nie szkodzi.
Widziałeś się w lustrze?
Widziałeś swoje oczy?
Wory sięgają ci już policzków.
O rany.
Nie przychodź tu. Przyjadę, jak będę wolna.
Cały miesiąc masz zarezerwowany. Radzisz sobie sama?
Zamieściłam już ogłoszenie, że kogoś szukam.
Na umowę zlecenie. Dam radę.
Na…
Na umowę zlecenie?
Mówisz poważnie?
Bo martwię się o ciebie.
Obiecaj.
Nie będziesz tu przychodził codziennie.
Masz już dość na głowie.
Mów.
Dobrze.
Nie będę.
Mówisz poważnie? Obiecałeś.
Dobrze.
Musisz tak.
Dobrze.
Możesz zacząć od razu?
A mogę pracować w tygodniu?
Szukam kogoś do pracy tylko w weekendy.
W weekendy imprezuję.
Płacę za jedzenie, nocleg i transport.
Nadal za trudno?
No pewnie, że trudno.
Ja w tej pracy mam się jeszcze uśmiechać?
A czy gościom nie będzie milej, jeśli powitasz ich uśmiechem?
To jak,
mogę się zająć biurem zamiast sprzątaniem?
Przejrzałam twoje CV.
Naprawdę dasz radę pracować w weekendy, skoro masz etat?
W weekendy zawsze mam czas.
Poza tym jestem w świetnej formie.
Teraz każdy pracuje na dwa etaty. Ja też.
Prezes Hotelu King nie potrzebuje dwóch prac.
Masz dość zajęć.
Muszę pracować jeszcze ciężej.
Podobno tutejsza dyrektorka była najlepszą pracownicą hotelu.
Chciałbym się od ciebie uczyć. Zatrudnij mnie.
Nie. Proszę wyjść.
Tak. Proszę mnie wziąć.
W takim razie
proszę o uśmiech.
Rany.
Nie uśmiechniesz się od serca.
Odpadasz!
Chwilę, daj mi jeszcze szansę.
Spróbuję jeszcze raz.
Zatrudnij mnie,
proszę.
Szczery uśmiech?
Tak.
Nie sztuczny?
Nie.
Zaczynasz od weekendu.
Dziękuję, pani Cheon. Postaram się.
Wiadomo. Musisz się starać.
- Dasz radę? - Tak, dam!
Doskonale.
Koniec rozmowy.
Przyjdź w weekend.
Mam jeszcze najważniejszą rozmowę.
Słucham?
Chcę być z tobą na zawsze.
Wyjdziesz za mnie?
Kocham cię.
Ja ciebie bardziej.
Wszystko gotowe. Wychodźcie.
Dobrze. Już idziemy.
- Proszę usiąść. - Dobrze.
Wygląda pani cudnie.
Pięknie wyglądasz, babciu.
Co to? Boję się, że ktoś mnie zobaczy.
Wygląda pani jak z wyborów miss.
Że co?
Teraz taka moda. Jesteś księżniczką.
Rany Julek.
Stara baba księżniczką?
Skoro nie księżniczką, królową na pewno.
Wasza Królewska Mość, wszystkiego najlepszego.
- Dwa, trzy. - Dwa, trzy.
- Sto lat, sto lat - Sto lat, sto lat
- Niech żyje, żyje nam - Niech żyje, żyje nam
- Jeszcze raz, jeszcze raz - Jeszcze raz, jeszcze raz
- Niech żyje, żyje nam - Niech żyje, żyje nam
Prosimy dmuchać.
Chodźcie bliżej, pomożecie.
Tak?
- Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
Ojej, co za wstyd.
Dobrze.
Spróbuję pierwsza.
Ale dobre.
Pewnie, sam zrobiłem.
Proszę spróbować.
Na pewno ludzie mogą to jeść?
Oczywiście. Za kogo mnie pani ma?
Pytam, bo cię znam.
Sprawdźmy.
Próbuję.
Idealnie doprawione.
- Nieźle. - Jestem dobry we wszystkim.
To też twoje?
To akurat kupione.
Wiedziałam. Bo najlepsze.
Wybór najlepszego to cenna umiejętność.
Ty zawsze masz gadane.
Rety.
Chcę coś pani powiedzieć.
Tak? Co takiego?
Spoważniałeś.
Zrobiłeś coś złego?
Chcemy się pobrać.
Będziemy dbać o siebie nawzajem i wieść szczęśliwe życie.
Z nim zawsze będę szczęśliwa.
Tak.
Tak trzeba.
Jak cudownie.
Babciu, czemu płaczesz?
Będziemy szczęśliwi.
Tak, powinniście być.
Czyli kandydat zdał?
Tak, zdał.
Zdałem?
Wujek Won.
Ty pewnie jesteś Ji-hu.
Tak, jestem Yoon Ji-hu.
A pani kim jest?
Jestem mamą wujka Wona.
Czyli dla mnie…
babcią?
Jest pani moją babcią?
Jesteś bardzo mądry, jak twoja mama.
Czy mogę…
cię wyściskać?
Tak.
Wspaniale go wychowałaś.
Świetnie ci poszło.
Poszukajmy cioci.
Tam jest.
- Cho-rong. - Dzień dobry.
- Dzień dobry.
Dzień dobry.
Cześć, ty pewnie jesteś Cho-rong.
To twój chłopak?
- Tak. - Ojej.
Fajny. Jak jakiś książę.
Zdałeś!
O rety, dzięki, że zdałem.
Cześć.
Ty pewnie jesteś Cho-rong.
Ty nie zdałeś. Nie i już.
Czemu nie? Czemu nie zdałem?
Jaka zabawna.
- Cześć. - Cześć.
Ale tu gorąco.
Wyglądasz świetnie.
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Twoja mama mówiła, że obowiązkiem rodzica
jest pozwolić dziecku żyć, jak chce.
Powinieneś żyć swoim życiem. Jej słowa.
Spóźnione, ale gratulacje.
Oby czekało cię samo szczęście.
Tak będzie.
Już czas.
Chodźmy.
Nasz syn jest już dorosły i bierze ślub.
Dziwne uczucie.
Nie udawaj, że już wszystko dobrze.
Co powiesz na herbatę po ślubie?
Proszę powitać
zjawiskowego pana młodego.
Zapraszamy pana młodego!
Super!
A teraz
powitajmy gwiazdę dnia,
czyli pannę młodą.
Zapraszam pannę młodą.
Jesteś piękna!
Czad!
Idziemy?
Z tobą wszędzie.
UŚMIECH LOSU
EPILOG
- Nie? - Nie.
Prawda? Biały to przesada.
Też tak myślałem.
- Przebrać się? - Koniecznie.
Nie mogę oddychać.
Wyglądasz świetnie. Weźmy ten.
Podoba ci się?
Wszystkie się podobały, a ten najbardziej.
Pójdziemy już?
Tak?
Tak.
Chodźmy do domu.
Ludzie patrzą.
Jacy ludzie?
Tam.
Co z tego?
Napisy: Cezary Kucharski