Почна танцот на змејовите.
Сѐ е десетпати поголемо.
Како да го пораснавме градот.
Рајан еднаш ми рече: “Повеќе личи на 'Игра на тронови'“.
Што смеам да кажам?
Никогаш не сум јадел толку многу манчего. -Непријатно.
Баш е убаво да се вратиш во седлото.
КУЌАТА ШТО ЈА ИЗГРАДИЈА ЗМЕЈОВИТЕ
Почнуваме со звукот. Тишина, ве молам.
И акција!
Ова е како танц.
Што? -Па...
Ќе биде жешко.
Прекрасно е да се видат сите. Мило ми е што се вратив на снимање.
Убаво чувство, знаеш.
Работам со неверојатни и прекрасни луѓе.
Ова е најдобрата екипа со која сум работела.
Толку добра единица сме. Многу ги сакам.
Ова е БТС? -Да.
Здраво.
Добре дојдовте.
Првиот ден беше како кога се враќаш по летен распуст
и сите момчиња носат
панталони кои не им можат, а сите девојки се повисоки за една педа.
Исто како да си во “Хари Потер“, а ти си втора година.
И имаш подобро волшебно стапче.
Како да не сме ни отишле.
Се чинеше како да имавме неколку недели одмор.
Како никогаш да не си заминал. Како да се враќаш дома.
Влегуваш и велиш: “Да, ова е мојата куќа. Го знам местово“.
Како да се враќаш по долго време. Беше одлично што се вратив со бандата.
Ова ми е омилена актерска екипа со која некогаш сум работел.
ЧИСТА ДЕСЕТКА
Размерот на втората сезона беше над моите очекувања.
Сѐ е масивно. Како собава, масивна е.
Нема ништо мало, освен некоја нијанса на глума,
што е убаво и мало.
Имагинацијата не ви ни дозволува да мислите дека сетот може да е толку голем.
Поголем е, полош, имаме повеќе змејови.
Чиста десетка во секој поглед.
Змеј!
Да, масивно е. Имавме две главни единици.
Снимате два филма секој ден во исто време.
Многу е слично на голем филм, но основната разлика е
што има пет режисери.
Направивме малку луд, но ефикасен избор
да ја снимаме дупло целата сезона, две единици
непрекинато снимаа, пет различни режисерски тимови,
четворица кинематографи, и така почнавме.
И сега имаме две единици, плус сплинтер единица,
плус единица за елементи.
А понекогаш се делат на две за да постигнат повеќе работи.
Мозок ќе ми прснеше и се откажував од обидот да сфатам.
Сѐ е огромно, размерот на сетот,
бројот на екипата, кетерингот.
На ниту една единица не ѝ беше лесно.
Според мене, сценариото раѓа план, кој раѓа распоред, кој раѓа буџет.
Кога работиш по тој систем и имаш колектив,
сите се вложуваат секој ден за да го подобрат тој наратив.
ЗИМАТА СЕ ВРАЌА
Како режисер, не си сигурен што ќе ти се даде.
Бараш и наоѓаш работи што ќе те задоволат.
Морав да се вратам во Винтерфел.
Не прашав зошто. Толку се израдував што просто го направив тоа.
Слушајќи ја музиката и гледајќи го Винтерфел како се открива над планините,
па одејќи до Ѕидот, тешко е да не те обземат чувства,
дури и за стар ветеран како мене.
Одејќи по Ѕидот, опкружен со Старкови,
тоа беше еден од најубавите моменти.
Тоа е толку иконски дел од целиот овој свет.
Сакавме да бидеме верни на изгледот што веќе беше воспоставен,
но има разлики.
Оценката за “Куќата на змејот“ е различна од онаа за “Игра на тронови“.
Но, сепак сакате фановите да ја добијат сета возбуда
што ние ја имавме додека снимавме.
200 МЕТРИ МРАЗ
Не сакавме повторно да го измислиме тркалото со Ѕидот и Винтерфел.
Тоа беше убав спомен за целата публика.
Се обидовме да го вратиме како што тие го паметат.
Мораше да личи на “Игра на тронови“.
ИГРА НА ТРОНОВИ ЗАД СЦЕНАТА
Се вративме да видиме како ја направија и да го добиеме истото чувство.
Беше неопходно да се задржи тоа во сценариото.
Голем дел од тој сет е дигитален.
Ги направивме сите цртежи пред снимањето.
Целото отворање беше многу предвидено.
Тоа е огромен ѕид.
Треба да се погрижите да се добие такво чувство.
Задржавме некои работи од “Игра на тронови“,
но, секако, секогаш развивате уште повеќе.
Визуелните ефекти се движат доста брзо.
Имаше сет на врвот на Ѕидот.
Толку паметно е изграден што повеќето од она што го гледаме е само небо
додека не излезете на надворешните делови, а потоа тоа станува наш свет.
Затворен сет е кога сме во него, од драматична гледна точка.
И го додаваме северниот изглед, кој сите го сакаме и од кого се плашиме.
Од што чува?
Од смрт.
Требаше да е веродостојно, па ги искористивме сите референци
од оригиналната градба.
Се обидовме да го дадеме она што го заслужува
давајќи му ледено чувство, што го направивме со восок.
Неверојатно е колку лажниот снег може да ви го долови тоа.
Имаше неколку пати кога јас и Том, кој го игра Креган,
се обидувавме да ги кажеме репликите и бевме во снег до гуша.
Насекаде имаше снег.
Сакав снегот да ми биде малку побел бидејќи нивниот Ѕид е постар.
Затоа сакав да биде понов.
Мора да наведете: “Сакам мразулци. Сакам ова и она.“
И го дотерувате преку ден.
А потоа го дотеруваме да биде светкав.
Па, имаме во комбето агитатор.
Го ставаме производот и тој се меша.
Имам резервоар за вода што ја пумпа водата до оваа млазница.
Оттука излегува.
Ја испробуваш водата. Добро.
Имаме тапани од 300 литри, резервоари кои ги користиме.
Веројатно ќе користиме еден или два, во зависност од тоа колку е голем слојот.
ПРЕМЕСТУВАЊЕ НА ОДАИТЕ
Главните промени се што различни луѓе се селат
во различни простори со промената на режимот.
Размислувавме како да ги распределиме одаите.
Кога Хелена стана кралица, таа ги наследи одаите на кралицата.
За владеењето на Алисент, таа беше сосема монашка и минимална
да го поддржи нејзиниот карактер.
А сега Хелена, која е многу понестварна и од природниот свет,
го прегледува она што би можеле да го наречеме графити на ѕидовите
да ги илустрира нејзините мисли, нејзиниот процес на размислување,
исто како што секој писател или уметник запишува белешки или прави скици.
Хелена го перцепира светот на поинаков начин
и негува поинакви нешта надвор од секојдневната интеракција
одошто ти и јас.
Таа ги црта на ѕидовите своите соништа,
и мислиме дека тоа го карактеризира местото во голема мера за неа.
Хелена беше фантастична. Нејзиниот лик ве ангажираше.
Фактот што нејзината анксиозност и нејзините ѕидови со графити и цртежи
на некој начин го разоткриваат животот низ кој минува
и нејзиниот единствен начин на бегство.
Ги претставив овие навистина прекрасни кабинети
што ги купив во Индија.
Беа во една соба во која не ми дозволија да влезам,
покриени со прашина,
а луѓето велеа: “Таму не смееш да се качиш“.
Им реков: “Забележав четири кабинети. Ги сакам“.
Кога ќе ги отворите, многу се убави, со прекрасни пеперутки и инсекти.
Толку многу инсекти.
Работев со штурците во мали дрвени кафези.
Бегаа, и беше доста забавно.
Многу везови на пајаци, бувови и лилјаци
и некако морничави, кул работи на Хелена.
Имавме дилема: Каде да ја сместиме Алисент?
Се чинеше дека има некаква убава иронија
да заврши во одајата на Ренира.
Интересно, зашто таму Ренира ја изгуби невиноста.
А и таму имаше секс со Кол.
И двете имаа секс со Кол во истата соба.
Слатка иронија. Сѐ е многу хаотично. Ред Кип е многу инцестуозно место.
Принцеза Ренира е дрска и немилосрдна,
пајак кој го боцка и го цица својот плен.
Малку го сменивме мебелот, но сакавме да биде очигледно
постојаното сеќавање на Ренира во оваа соба.
Така, ја задржавме архитектурата и позицијата на мебелот.
Одајата на Егон решивме да остане иста.
Тој не се интересира за декорација или мебел.
Па, само се всели.
Ги нема сите истории и книги
зашто Егон мисли дека тоа не му треба.
Тоа што ја носи круната е доволно за да владее.
Има нов шериф во градот
и владеењето на Егон како крал е многу поинакво од Висерис.
Опседнатоста на Висерис со историјата и наследството
не е нешто што Егон го има на ум.
ЗЕЛЕНИОТ СОВЕТ
Ваша Висост. -Добар ден.
Бидејќи во комората на Советот
повеќето агли на камерата гледаат кон големиот прозорец со поглед,
првата сезона ја завршивме со многу визуелни ефекти,
што беше многу скапо, па решивме да одиме по малку постаромоден пат
и да ставиме сценски насликана подлога од брилијантниот уметник Стив Мичел.
И ако ѝ се доближите, личи на замаглени дамки.
Кога ќе се вратите на местото на камерата, во фокус доаѓа глетката на Кингс Ландинг.
Таа техника се користи многу години, и ги убедува луѓето дека е добар начин
да се направи глетка од прозорецот во камерата.
Многупати во серијава гледаме мапи озгора кои гледаат кон масата,
и честопати затоа тие не се сервисираат на некој начин.
Мислевме дека е интересно да се види мапата просторно.
Тоа беше поинтересен визуелен начин да се драматизира војната,
и малку ги раздвижи луѓето.
Советот може да биде предизвик за снимање затоа што сите седат и пијат вино.
Се обидував да ја прикажам мапата што ја носи Ото Хајтауер
во комората на малиот совет како нешто што седи на маса
и да е склопена како парчиња слонова коска.
Кога му ја покажав на Рајан, рече: “Да, ми се допаѓа,
но можеш ли да ја направиш како мапа од Втората светска војна?“
Концептуалните уметници направија мапата да е исправена.
Сите овие области на Вестерос
ќе бидат поделени на посебни групи од слонова коска
врз основа на географските елементи на Вестерос.
Очекуваат брзо да маршираат, без голем отпор
додека не стигнат до Риверландс.
Зборувавме уште во првите денови на дизајнот,
само малку ѝ кажав, а таа направи убава работа
развивајќи го тоа во ова неверојатно парче.
Тоа е неверојатен украс, акционен реквизит.
Најголемиот во кој Ели или јас сме биле вклучени.
Многупати мораше да се поместува и беше вклучена голема работна сила.
Како голема грутка. Беше како вистински, и беше многу тежок.
ОПРАВДАНО ГРАДЕЊЕ
Ред Кип имаше 400% проширување.
Општиот консензус беше, од наследните играчи,
дека дворот е мал.
Бројот на сцени во првата сезона не го оправдуваше размерот на градбата.
Оваа сезона го направивме тоа
и директно се поврзува со улиците на Кингс Ландинг,
кои лани ги правевме дигитално.
На таа улица навистина ѝ е даден размер и длабочина.
Една од магичните работи за сетовите на Џим
е кога сте таму, заборавате дека сте на сет.
Можете да одите наоколу десет минути за да видите цевка од скеле.
Тоа овозможува да се направи многу без да се зголемат неверојатните трошоци
за снимањето на локацијата.
Досега ги правевме сцените на Кингс Ландинг
во прекрасниот средновековен град во Шпанија, Касерес.
Проблемот со снимањето во прекрасни градови како Касерес и Трухијо
е што се локалитети на светско наследство, па не можете да фрлате лепешки и кал
низ целата улица и да палите предмети.
Ако сакате така, направете свој сет.
Затоа годинава го проширивме сетот на Кингс Ландинг.
Убаво.
Амбиција ми беше оваа сезона да изградам дел од Кингс Ландинг.
Поентата беше да се направи беспрекорно за да се поврзе со вистинското место.
Се надеваме дека го направивме тоа со изгледот и стилот.
ПУСТА НАДЕЖ
Кажано ми е дека не ги сакаш Хајтауерови.
Ебати Хајтауерови.
Најхраброто што го направивме беше да ги дадеме последните десет минути
од епизодата на два лика кои никогаш порано не сме ги сретнале.
Знаејќи дека ја гледате “Игра на тронови“
и не знаете што ќе ви дојде и од каде,
се надевам дека публиката ќе види голема забава и ужас.
А и дознав дека добро го познаваш Ред Кип. -Тунелите на Мегор.
Големо гнездо на стаорци.
Ги знам подобро од мојот...
Имаме монументални сетови.
Го имаме Драгонстон, го имаме Ред Кип,
и го имаме Дрифтмарк.
Но, најинтензивната реакција на екипата на сетот
беше кога снимавме во канализацијата за Крв и сирење.
Не размислував за тунелите на Мегор, но моравме да ги истражиме.
Џим Клеј направи неверојатна работа со мини-сетови
и нивно инкорпорирање во поголемиот сет на Ред Кип.
Супер е да се прави канализација за Уметничкиот оддел.
Мајк Досон ја стави водата
и течеше како луда река.
Канализацијата е мојот омилен сет. Мојот најлесен сет.
Најубавиот сет, иако знам дека е канализација.
Да го тргнеме првото ѓубре, додека не навлезат малку подлабоко.
Не добив многу информации. Просто ораа низ водата,
и си помислив: “Ќе одам во град за ова“.
Сите се луди. Беше неверојатно и некако ужасно.
Средновековна канализација? Има и подобри места за поминување време.
Се прашавме: “Како да изградиме резервоар што е ефикасен, брз и пренослив?“
Затоа купивме бетонски блокови кои се отвораат заедно.
Сите имаат ѕид одоколу.
Го дизајниравме така што на едниот крај имаме големи пумпи
кои го тераат протокот низ каналот,
а потоа ставив помали резервоари да изгледа како луѓето да пуштаат вода.
И имаше повеќе слоеви, па добивате каскади.
Потоа ја отворивме за Малколм и неговите луѓе да градат врз неа.
Ништо не протече. -Што е многу необично за резервоар.
Имаа масивни, целосно функционални пумпи кои ја вртеа водата.
Всушност ја рециклираа вода.
Го внесоа резервоарот, а потоа го изградивме сетот внатре,
користејќи го тунелот од првата сезона.
Тоа што тимот за специјални ефекти го направи со водата беше фантастично.
Се сеќавам кога првпат го вклучив, сѐ работеше навистина добро.
И си помислив: “Ќе добијам златна ѕвезда“.
Му се јавив на Алан и му реков: “Ќе дојдеш да видиш?“
А кога влезе, рече...
И тоа беше добро.
Ми се јавија од Продукција и ми рекоа:
“Може да ја видиме канализацијата?“ Затоа направивме турнеја со водич.
Мислам дека повеќе луѓе дојдоа отколку на турнејата на Хари Потер.
Бев навистина воодушевен.
Ќе одиме право во влезот на канализацијата.
ГРОЗНО ПАТУВАЊЕ
Кога ми рекоа “во канализација си“, си помислив:
“Добро, ќе бидам довде во базен,
и ќе има зелени екрани околу мене.“
А кога стигнав таму, гледам направиле канализација.
Водата е до струк, носам куче и факел.
Си мислам: “Во хангар сме на 20 минути од местото каде што живеам,
и веќе сум во Ред Кип?“ Неверојатно.
Добро, пушти ја водата, Томи.
П.Џ. беше возбуден да ги осветли овие големи простори само со факел.
Пак го гледавме “Третиот човек“.
Секој што снима во тунел, мора да го види “Третиот човек“.
Одлична фотографија. -Беше забавно.
Мораме да ги следиме овие двајца,
да ги водиме низ целиот тој простор, газејќи низ канализација
со проточна канализациска вода,
и да видиме делови од Ред Кип што никогаш не сме ги виделе.
Сонот на кинематографите.
Дизајнерскиот тим со ова се надмина себеси.
Ретко ги удвојуваме аглите поради можностите што ни ги дава овој сет.
Бидејќи нивната мисија е да бидат тајни.
Но замокот е мрачен,
просторот низ кој минуваат е мрачен, па носат факел.
Играта на светлината од огнот што се одбива од ѕидовите го прави магичен.
Сакав тоа да го искористам,
па го сведовме осветлувањето на сетот на минимум,
така што додека се движат, имате чувство дека вие се движите низ просторот.
Никогаш не знаете каде одат.
Откривате каде одат како што тие откриваат.
Во однос на влегувањето во ликот, не треба да правите многу.
Не морам да си речам: “Добро, во замок си.“
Сето тоа е направено.
Треба да ја земеме главата и да излеземе.
Моравме да не размислуваме дека ќе влеземе да го снимаме најстрашното нешто.
Уште еден трогателен момент од Џорџ Р.Р. Мартин.
Оваа снимка вклучува многу различни методи на движење на камерата.
Одите брзо наназад, горе-долу по скалите, се вртите,
обидувајќи се истовремено да ја доловите глумата на Фиа.
Ова секако имаше свои предизвици.
До моментот кога ќе дојдеме, сакаме тие да бидат олку далеку.
Таа оди сѐ побрзо, па кога ќе дојдеме, таа е...
Таму ја гледаме од глава до петици, оди побрзо од нас,
и сакаме да биде уверливо кога ќе дојдеме овде,
дека таа е далеку од нас.
Звучните ефекти направија неверојатна работа во доловување на атмосферата,
со сиот дожд и ветер внатре во сцената.
Надвор имавме 10.000 литри вода, спремни да ги испумпаме на сцената.
Местото каде што ќе паѓа водата мораше да биде запечатено.
Имаме мембрана долу.
Дури и внесовме пумпи внатре.
На крајот, сѐ се сведува на многу гумени валјаци, многу труд,
и пумпи кои ја испумпуваат водата низ врата.
Тоа е мало парче од голема загатка. Ќе биде импресивно.
Патувањето на крајот на првата епизода се надевам дека ќе живее во срам
преку “Куќата на змејот“ и неговото наследство.
Превод: Sandra Avrosievska