Taniec Smoków się rozkręca.
Wszystko jest dziesięć razy większe.
Wyrosło nam miasto.
Ryan powiedział: "To intensywniejsza Gra o tron".
Co mogę zdradzić?
- Nie jadłem manchego. - Brudzi.
Dobrze znów być w siodle.
RÓD, KTÓRY ZBUDOWAŁY SMOKI
ODCINEK 1 SYN ZA SYNA
Kręcimy. Proszę o ciszę.
I start!
Będą tańce.
Co jest?!
Będzie gorąco.
Dobrze znów zobaczyć ekipę.
Chcemy, żeby wyszło jeszcze lepiej.
Cieszę się.
Pracuję ze wspaniałymi ludźmi.
To najlepsza ekipa, z jaką pracowałam.
Jesteśmy zgrani. Kocham ich.
- To materiał z planu? - Tak.
Cześć.
Witajcie.
Pierwszy dzień był jak powrót do szkoły,
kiedy widzisz, że chłopaki
powyrastali ze spodni, a dziewczyny nagle są wyższe.
Czuję się jak w Harrym Potterze. Zaczyna się kolejny rok,
a ty masz większą różdżkę.
Nie wyjechaliśmy,
tylko wróciliśmy z urlopu.
Wchodzisz jak do domu.
Mówisz: "Kojarzę miejsce!".
Nie mogłem się doczekać. Dobrze ich widzieć.
To najlepsza obsada, z jaką pracowałem.
NA CAŁOŚĆ
Skala tego sezonu przerosła moje oczekiwania.
Tu wszystko jest wielkie, jak ta sala.
Nic nie jest małe, może poza drobnymi niuansami
gry aktorskiej.
Trudno sobie wyobrazić tak duży plan.
Więcej, groźniej, więcej smoków...
Wszyscy poszli na całość.
Smok!
Mamy dwie ekipy,
czyli kręcimy dwa filmy jednocześnie.
Pracujemy jak przy filmie. Główna różnica
to piątka reżyserów.
Podjęliśmy szaloną, ale potrzebną decyzję,
żeby kręcić w blokach. Dwie ekipy
pracują nieprzerwanie z piątką reżyserów
i czwórką operatorów.
Dwie główne, do tego dodatkowe
i pomocnicze,
które się dzielą i robią swoje.
Mózg mi się spina, gdy próbuję to ogarnąć.
To ogromny projekt. Przy takim zaawansowaniu
i skali planów zdjęciowych, liczbie ekip
i obsługi nikt tu nie siedzi bezczynnie.
Scenariusz narzuca plan, ten - harmonogram, a ten - budżet.
W takim systemie zgrana ekipa
w każdej chwili daje z siebie wszystko.
ZIMA WRÓCIŁA
Reżyserowi trafiają się różne zadania,
ale zawsze szuka tych, które dają mu satysfakcję.
Ja wróciłem do Winterfell.
Tak się cieszyłem, że o nic nie pytałem.
Gdy usłyszałem tę muzykę i zobaczyłem Winterfell,
potem Mur, ja, weteran,
wzruszyłem się.
Przechadzka po Murze ze Starkami
to wspaniała chwila.
Mur to symbol tego świata.
Chcieliśmy zachować jego wygląd, ale też wprowadziliśmy
pewne różnice.
Skala Rodu Smoka jest inna niż Gry o tron,
ale zadbaliśmy o to, żeby fani też poczuli
dreszczyk emocji.
700 STÓP LODU
Nie zamierzaliśmy od nowa projektować Muru ani Winterfell,
które widzowie znają i kochają.
Te miejsca mają być takie, jak zapamiętali.
To klimat Gry o tron.
GRA O TRON ZA KULISAMI
Sięgnęliśmy do tamtych rozwiązań, żeby efekt był zbliżony.
Musimy się trzymać kanonu.
Spora część scenografii została wykonana
komputerowo i była gotowa.
Zaczynaliśmy na wyczucie.
Mur jest wielki,
a my powtórzyliśmy tamten efekt.
Po Grze o tron zostało trochę
elementów scenografii.
Dołożyliśmy do tego efekty wizualne.
Na szczycie Muru mieliśmy plan zdjęciowy.
Jest tak pomyślany, że widać głównie niebo.
Dopiero przy krawędzi pojawia się nasz świat.
To wyizolowany plan,
naprawdę kameralny.
Nadaliśmy mu tak kochany przez nas
surowy, północny charakter.
Co powstrzymuje?
Śmierć.
Nie mogliśmy tego zepsuć, dlatego wykorzystaliśmy
wszystkie źródła.
Postanowiliśmy uzyskać mrożący,
lodowy efekt. Użyliśmy wosku.
Fałszywy śnieg naprawdę potrafi
wprowadzić aktora w klimat.
Podczas prób mnie i Tomowi, który gra Cregana,
śnieg wlatywał do nosa.
Był wszędzie.
Śnieg musiał być bielszy, czyli świeższy,
bo Mur jest stary.
Musieliśmy też zaplanować
rozmieszczenie sopli. Potem trzeba było
nadać im fakturę lub sprawić, żeby błyszczały.
W samochodzie mamy mieszalnik,
który przygotowuje nam i miesza farbę.
Ze zbiornika pompowana jest woda.
Tu papier i farba.
To woda.
Mamy zbiorniki po 300 litrów, spory zapas.
Wykorzystamy, ile będzie trzeba. W zależności od potrzeb.
ZAMIANA APARTAMENTÓW
Po zmianie władzy bohaterowie
zamienili się apartamentami.
Zastanawialiśmy się, jak rozdysponować komnaty.
Helaena została królową, czyli należą się jej królewskie.
Za czasów skromnej Alicent przypominały one
cele klasztorne.
Helaena jest zanurzona w świecie snów.
Graffiti na ścianie oddaje jej sposób myślenia.
Ściany są dla niej tym,
czym notes czy szkicownik dla artysty.
Helaena widzi świat
i wydarzenia inaczej
niż wszyscy naokoło.
Przy pomocy malunków na ścianach
opisuje sny. Ta komnata do niej pasuje.
Helaena to świetna, wciągająca postać.
Jej lęki i rysunki odzwierciedlają rzeczywistość,
w której przyszło jej żyć,
a od której ucieka.
W komnacie ustawiłam kupione przeze mnie
w Indiach szafki.
Stały w sklepie, w pomieszczeniu na górze,
pokryte kurzem.
Mówili, że nie mogę tam wejść,
ale powiedziałam, że muszę mieć te szafki.
Widzimy, że są pełne
przepięknych motyli i owadów.
Tyle owadów!
Mamy świerszcze w drewnianych klatkach.
Kilka razy uciekły i było zabawnie.
Do tego dochodzą hafty, pająki, sowy, nietoperze...
Fajne i straszne przedmioty Helaeny.
Zastanawialiśmy się, gdzie umieścić Alicent.
Ironią losu wydał nam się fakt,
że wyląduje w apartamentach Rhaenyry.
Ciekawe, zwłaszcza że to tu Rhaenyra straciła dziewictwo
i uprawiała seks z Colem.
Alicent też go tam z nim uprawia!
Ironia losu! W Czerwonej Twierdzy kazirodztwo jest normą.
Księżniczka Rhaenyra jest bezwstydna i niepohamowana.
Jak pajęczyca, która wysysa ofiary.
Zmieniliśmy wyposażenie, ale chcieliśmy,
żeby pokój kojarzył się z Rhaenyrą,
dlatego zachowaliśmy wystrój i rozmieszczenie mebli.
Postanowiliśmy, że apartamenty Aegona zostaną takie same.
Jego nie interesuje wystrój.
Wprowadził się i tyle.
Zniknęły świadectwa historii i księgi.
Aegon ich nie potrzebuje.
Jemu do rządzenia wystarczy korona.
W mieście jest nowy szeryf.
Aegon różni się od poprzednika.
Viserys cenił historię i dziedzictwo,
o których Aegon nie myśli.
ZIELONA RADA
- Wasza Miłość. - Dobrego dnia.
W komnacie rady
kamera jest skierowana w stronę
dużego okna.
W pierwszym sezonie mieliśmy mnóstwo
kosztownych efektów wizualnych.
Teraz wróciliśmy do korzeni
i umieściliśmy w oknie przepiękną
panoramę autorstwa Steve'a Mitchella.
Z bliska obraz wydaje się niewyraźny i zamazany,
ale gdy staniemy tam, gdzie kamera,
widzimy panoramę Królewskiej Przystani.
To stara technika.
Wciąż się sprawdza,
gdy trzeba pokazać widok z okna.
Sporo patrzymy na mapy.
Zwykle z góry, co odbiera im
mnóstwo urody.
Postanowiliśmy dodać naszym mapom
wymiar pionowy,
co zwiększyło dramatyzm wojny
i ruszyło ludzi z krzeseł.
Wcześniej trudno nam było kręcić,
bo wszyscy siedzieli i pili wino.
Wpadłam na pomysł, żeby mapa,
którą Otto Hightower pokazuje radzie,
wyglądała na wykonaną z kości słoniowej.
Ryan uznał, że bardzo mu się podoba,
ale niech kojarzy się z drugą wojną światową.
Dodaliśmy umiejscowienie oddziałów.
Wszystkie regiony Westeros
będą oddzielnymi kawałkami,
zgodnie z geografią tego świata.
Nie spodziewa się oporu
i chce szybko stanąć w dorzeczu.
Na samym początku wtrąciliśmy
swoje trzy grosze, a ona rozwinęła
nasz pomysł i zmieniła go w dzieło sztuki.
To wspaniała dekoracja
i największy rekwizyt,
jaki z Ellie zrobiliśmy.
Musimy go sporo nosić
i angażujemy w to wiele osób.
Miał wyglądać jak prawdziwy, dlatego jest ciężki.
UZASADNIONA ROZBUDOWA
Elementem Czerwonej Twierdzy jest dziedziniec.
Miłośnicy serii sądzili,
że jest on niewielki.
Ujęcia z pierwszego sezonu nie oddawały skali budowli.
Teraz udało nam się
połączyć dziedziniec z ulicami,
co wcześniej osiągaliśmy cyfrowo.
Ciąg ulic lepiej oddaje skalę.
Plany stworzone przez Jima wyróżniają się tym,
że pracując, zapominamy, gdzie jesteśmy.
Chodzimy i nie widzimy rusztowań.
Dzięki takim planom zdjęciowym unikamy olbrzymich kosztów
kręcenia w istniejących lokalizacjach.
Sceny w Królewskiej Przystani
kręciliśmy w pięknym hiszpańskim miasteczku Cáceres.
Cáceres i Trujillo są obiektami światowego dziedzictwa
i nie można tam rozrzucać końskich odchodów czy błota
ani niczego palić.
Takie rzeczy tylko na planie.
Z tego powodu rozbudowaliśmy zewnętrzną część Królewskiej Przystani.
Nieźle.
Chciałem zbudować fragment Królewskiej Przystani,
który wiernie odda charakter miasta.
Mam nadzieję, że to się udało.
ŚCIEK - MARZENIE
Słyszałem, że nie pałasz miłością do Hightowerów.
Jebać Hightowerów.
Ryzykiem było poświęcenie końcowych dziesięciu minut odcinka
dwóm nieznanym osobnikom,
ale Gra o tron nauczyła widzów,
że tu wszystko się może zdarzyć.
Zafundowaliśmy im odpowiednią dawkę zabawy i grozy.
Słyszałem, że jak nikt znasz
- Czerwoną Twierdzę. - Tunele Maegora
to jedno wielkie gniazdo szczurów.
Znam je lepiej niż kształt własnego ku...
Mamy imponującą
Smoczą Skałę, Czerwoną Twierdzę,
Driftmark,
ale najbardziej żywiołową reakcję ekipy
wywołał ściek Juchy i Twaroga.
Nie myślałem wcześniej o tym,
jak pokazać tunele.
Jim Clay zbudował miniaturowe plany,
które wkomponował w plan Czerwonej Twierdzy.
Budowa ścieku to zawsze frajda.
Mike Dawson puścił wodę,
która płynęła jak rzeka.
Ściek to mój ulubiony plan, najłatwiejszy
i najpiękniejszy, choć to ściek.
Ze spustem wody poczekamy,
aż wejdą głębiej.
Aktorzy mieli tylko brodzić w wodzie.
Uznałem, że zbuduję zbiornik.
To wariaci. Znam lepsze atrakcje
niż średniowieczny ściek.
Zastanawialiśmy się, jak zbudować
przenośny zbiornik.
Postawiliśmy na betonowe płyty
otoczone ścianami.
Na jednym z końców zaprojektowaliśmy pompy,
żeby tłoczyły wodę.
Dodałem dodatkowe zbiorniki, żeby woda spływała z góry.
Powstały kaskady.
Potem Malcolm z ekipą
zabudowali plan.
- Nie było żadnego przecieku! - Niespotykana rzecz.
Jak na zbiornik.
Potężne pompy wymuszały obieg wody
w zbiorniku.
Był zamknięty.
Oni przygotowali zbiornik, a my zbudowaliśmy plan,
używając tunelu z pierwszego sezonu.
Z wodą i efektami wyszło
naprawdę świetnie.
Wszystko działało
naprawdę super.
Pomyślałem, że dostanę złotą gwiazdę.
Spytałem Alana, czy chce zobaczyć.
Przyszedł i powiedział:
Było dobrze.
Potem zadzwonili z produkcji:
"Możemy zobaczyć ściek?". Oprowadzaliśmy wycieczki.
Było ich więcej niż przy Harrym Potterze.
Super.
Kręcimy przez wejście.
OKROPNA PODRÓŻ
Przed sceną myślałem,
że wejdę sobie do basenu,
ustawią wokół mnie green screeny i po sprawie.
A oni zbudowali ściek.
Woda po pas, a ja z psem i pochodnią.
Myślę: "Jestem w hangarze blisko miejsca,
gdzie mieszkam czy w Czerwonej Twierdzy?". Kosmos.
Daj wodę, Tommy.
P.J. uznał, że do oświetlenia wystarczy pochodnia.
Obejrzeliśmy Trzeciego człowieka.
Kto kręci scenę w tunelu, robi to obowiązkowo.
- Świetny film. - Niezła zabawa.
Szliśmy za nimi lub prowadziliśmy ich
przez te zakamarki. Włóczyliśmy się
i widzieliśmy nieznane nam
rejony Czerwonej Twierdzy.
Marzenie.
Scenografowie przeszli samych siebie.
Mieliśmy tyle ujęć, że się nie powtarzaliśmy.
Ich zadanie jest tajne, dlatego się skradają.
W zamku i tam, gdzie są,
jest ciemno, dlatego niosą pochodnię.
Gra świateł na murze dodawała ujęciom czaru.
Chciałem to wykorzystać,
dlatego ograniczyliśmy oświetlenie.
Dzięki temu mieliśmy wrażenie,
że podróżujemy z bohaterami.
Nie wiedzieliśmy, dokąd idą.
Odkrywaliśmy drogę z nimi.
Nie musiałem się wczuwać w rolę
ani powtarzać sobie, że jestem w zamku.
To było jasne!
Bierzmy naszą głowę i znikamy.
Nie myśleliśmy o tym,
że kręcimy koszmarną scenę.
Kolejny chwytający za serce pomysł George'a R. R. Martina.
Na różne sposoby
przemieszczaliśmy kamerę.
Cofaliśmy ją, nosiliśmy po schodach, obracaliśmy,
próbując rejestrować ruchy Phii.
To było wyzwanie.
Kiedy wyjdą, mają być tak daleko.
Ona przyspiesza. Oni wychodzą,
ona się oddala. Idzie szybciej.
Docieramy tutaj
i jest w tej odległości.
Efekty dodały scenie autentyczności.
Mieliśmy deszcz i wiatr.
Za chwilę wylejemy tu 10 tysięcy litrów wody.
Powierzchnia, na którą spada woda, musi być szczelna.
Mamy położoną folię
i gotowe pompy,
ale i tak czeka nas mnóstwo wycierania.
Na koniec pompy usuną wodę.
Mały element układanki da piorunujący efekt.
Mam nadzieję, że ta wędrówka
zostanie zapamiętana jako niechlubna część
historii Rodu Smoka.
Tekst polski: Wojtek Stybliński