Првпат кога ќе влезете, ќе зинете од чудо.
Сосема шокантно и неочекувано.
Тоа беше одличен ден.
Брилијантен сет. - Опасно беше.
Фала многу. Јас честам.
Внатре има бура. - Боже.
Неверојатно е!
КУЌАТА ШТО ЈА ИЗГРАДИЈА ЗМЕЈОВИТЕ
Ова е многу важен момент во книгите на Џорџ.
Битката кај запалената мелница. Две куќи кои се спротивставени.
И тоа е метафората за историјата на насилството
и како доаѓаш до точка каде што нема простување.
И тука се наоѓаме оваа сезона.
ТАНЦУВАЊЕ НА ДОЖДОТ
Добро утро. Како е? - Добро утро.
Џим Клеј, во соработка со Одделот за специјални ефекти,
создаде место кое навистина се чувствува реално и опседнато,
и ја оживеа книгата.
Бев многу задоволен кога Рајан рече дека ќе ја имаме
внатрешноста на Харенхал.
Тоа беше меѓу првото нешто на кое почнавме да работиме со дизајнот.
“Харенхал е проколнат замок дизајниран од пореметен ум“,
беше кус опис што го добив.
Трошен е, прогонуван од минатото и сегашноста.
Огромен е. Само продолжува. Џим Клеј штотуку направи брилијантна работа.
Текстурата и размерот,
и визијата зад многу негови дела е навистина моќна.
Тоа е сценографија во која би се изгубила.
Ќе свртите на погрешна страна и велите: “Чекај, каде сум?“
На пример, може да се дезориентирате како Дејмон низ сценографијата.
И мислам дека тоа кажува нешто.
Беше прилично голема. Ја исполни целата сцена.
Од структурна гледна точка,
како ќе ја скриеш интегралната структура.
Ако имате челична рамка што не треба да се гледа,
тогаш мора да ја скриеме. Тука е забавата.
Сакам да му дадам на целиот свет меѓу четирите ѕида
предности за снимање со следење, “стедикам“ снимање,
а актерите се обвиени во целиот свет.
Можете да одите каде сакате, да снимате што сакате,
речиси 360 степени.
Од која страна и да погледнете, ќе бидете покриени.
А идејата беше дека треба да биде како лавиринт.
Не треба да се чувствувате како да знаете каде сте во одреден момент во тој замок.
Честопати се губев таму.
Ова е мојот омилен сет што Џим го изгради, до денес,
затоа што е толку добро оживеана идејата за овој разурнат замок.
Фактот што направи да врне внатре,
начинот на кој корењата се пробиваат низ сите камења.
Гледате како замокот им се вратил на старите богови.
Најчесто тој е типот што ме наводенува. - Јас?
Да. Се гледаме. - Ќе го носиме денес?
Тој е казнувачот со дожд, Том.
Ова е тоа. Харенхал, повлажен од џебот на видра.
Знам. Но, сакам малку дожд.
Харенхал треба да е ветровито, влажно место.
И успеавме да направиме да врне внатре,
бидејќи идејата дека е трошен и има дупки во ѕидот и покривот.
Ама го накиснавме тоа место.
Дава неверојатен реализам и текстура на местото,
што беше многу важно за приказната.
Реков: “Мора да биде многу влажно“. Тоа беше тоа.
И на крајот реков:
“Внатре мора да врне како надвор“.
И не престана да врне.
Боже мој, беше страшно.
Но, изгледа неверојатно.
Доцна дојдовме на идеја да капе вода на сетот,
така што не бевме целосно подготвени во однос на цистерни,
што обично го правиме доколку имате многу вода.
Но, се снајдовме, Специјалните ефекти завршија одлична работа
собирајќи ја водата на сетот кога истураше.
Беше предоцна за ретроспективно да се поправи, па ја минимизиравме штетата.
Направивме поединечни цистерни и така ја задржавме водата.
Добро излезе, и изгледаше реално.
Си помислив: “Мет ќе збесне“.
Цел ден шеташе во оклоп, на дожд, но изгледаше многу добро.
И му се допадна.
Бевме накиснати од 8 наутро до 8 навечер,
што беше доста забавно.
Ми се допадна што накиснавме до кожа
и мразам да ми е жешко, но многу ми се допадна што бев накиснат.
Заради континуитет, мораше да биде накиснат цело време.
А за тоа најдобро беше да се пушти водата и да се каже: "Мет, ќе застанеш под тоа?"
Според мојата досегашна работа со Мет, тој прифаќа предизвици. Добро излезе.
Сценариото опишува лик што не може да го види. Што значи тоа за публиката?
Така, таа секвенца беше неверојатно забавна за осветлување и снимање,
затоа што врне и има секавици,
и многу си играме со сенки и силуети и филм ноар.
Но, начинот на кој изгледа кога е целосно накиснат и се цеди вода,
а тој стои таму, навистина е јако.
Баш е забавно.
ОДЕРИ ГО ЛИЦЕТО
Бракенови и Блеквуди се Хетфилдите и Мекоевите од овој период.
Навистина не знаеме зошто се мразат,
едноставно се мразат и секогаш се спремни да се борат.
Оној ќе ти го одере лицето. Важи? - Важи.
За режирањето на почетокот на епизодата 203,
каде што гледате мртви тела по битка, беше потребна голема подготовка.
Ерон Бракен е човек една минута, а следната протетска кукла,
но не се разликува. - Прво му ја скениравме главата.
Па ќе те легнеме на подот... - Кул.
...а потоа ќе направиме неколку опции со отворена уста, затворени очи...
Очите отворени, можеби главата назад.
Потоа ќе го дадеме на Гита, таа ќе ни каже што сака.
Ќе ја обработиме онаа верзија што ќе ѝ се допадне.
Неверојатно. Кул. - Кул. Почнуваме.
Само што завршивме со печатење на неговата глава,
подготвени за преработка и чистење.
Рамената на две половини, на друг печатач.
На крај само ќе ги склопиме како прекрасна сложувалка.
Многу е реалистично, вистинито.
Неверојатно е. Тоа што правиме екстремно крупен кадар на протетска кукла
на актер кој претходно бил во сцената, и тоа да е успешно,
само го покажува квалитетот на работата на Валдо.
Инаку, лежиш на вреќа за тело. - Одлично.
Изненадување!
Гита ја замислуваше како една едноставна, елегантна снимка
каде сме на лицето на Ерон Бракен,
а потоа одиш нагоре и има мртви тела во недоглед.
А утрото кога снимавме многу врнеше,
и затоа беше неверојатно магливо и некако морничаво.
На крајот излезе дека е совршено време за таква сцена.
Тоа беше момент за кој не знаевме како ќе изгледа.
Знаевме дека ќе биде во вода,
тој е некако полупотопен, а мечот му поминува низ вратот,
што значеше дека мора да се влезе во потокот, да се намести.
За среќа, тука беа неколку супер момци од Реквизити што ни помагаа.
Мечот на Ерон Бракен е снимен во екстремно крупен кадар.
И за нас, всушност, е еден од најважните кадри,
затоа што сме најблиску до еден меч.
Многу дискутиравме за тоа како ќе направиме мечот да стои.
На крајот го збрцавме толку длабоко во вратот,
што остана исправен и беше фантастично.
Многу добро изгледа онаму. Нечиј гол грб. Изгледа одлично.
Во визуелните ефекти, правило е да правите што е можно попрактично.
На Валдо границата е доста висока,
прави неверојатни работи, а оттаму ние продолжуваме.
Има доста да се направи.
Онаму нема ветерница и треба да ја ставиме,
да ја запалиме воденицата, а и гранични камења.
И тогаш стигнуваме до крајниот кадар, што е последицата од битката.
Но тоа енормно го прошируваме. Да, тоа беше доста големо за нас.
Кога камерата ќе се подигне и ќе ги видиме последиците со тој прекрасен меч,
приказната се раскажува без всушност да се покаже никакво физичко насилство.
Тоа ми беше еден од омилените денови на снимање
затоа што сите оддели се собраа толку брзо тоа утро
за да го создадат тонот на тој епски момент во книгите на Џорџ.
Добро е. Цврсто е.
ВЕЖБАМ ЈАВАЊЕ
Тоа ми беше најдоброто снимање досега. Беше многу забавно.
Мундансер е сосема нов змеј,
па описот што им го дадов на дизајнерите беше едноставно “Дејвид Боуви“.
И добивме зелен панк-рокер со тигарска шара и со мохавк,
и се воодушевив од исходот.
Таа е најкул од сите. Пристрасна сум.
Навистина е витка, бледо зелена е и многу брза.
Секвенцата Краунланд каде Бејла ги брка Кол и Гвејн...
е многу забавна, класична сцена на гонење.
Секој треба да си ја искористи имагинацијата во тие моменти,
но на крајот сѐ зависи од тимот за визуелни ефекти да го направи реално.
Од суштинско значење е тие да се веднаш до вас,
и тоа што го снимате да можат да го искористат.
Ова се случува зад сцената.
Сега ќе вежбам јавање.
Кејти, директорката на фотографија, нејзиниот тим
и сите техничари за осветлување,
со мануматската опрема и сета технологија,
работат сѐ заедно,
за да се добие она што му треба на Одделот за визуелни ефекти.
Целиот процес со змејот беше неверојатно комплициран,
зашто тие се ликови кои играат во една сцена,
и мора да им ги разработиме перформансите пред да стигнеме до вистинската локација.
Многу подвижни делови во однос на обемот, големината, брзината...
Бараше многу логистика за тоа како ова ќе се склопи
од практична гледна точка, што можеме да снимиме
и како тоа треба да изгледа на крајот.
Многу наука беше вклучена во тоа,
во однос на брзината и растојанието на змејот, во однос на тоа гонење.
Развивме систем
за да можеме да ја снимиме сцената со камера
и да го примениме тоа во компјутерска графика со помош на Анриал Енџин.
Тоа ни овозможи да видиме како движењето на монтираната камера
се прекомпонира на компјутерскиот змеј, за еден вид “слап комп“.
Само за да можат во видео селото да видат дека движењето се совпаѓа.
Напорна работа е да јаваш змеј. Да. - Да.
Бидејќи ја снимавме секвенцата со механичкиот змеј
пред да снимаме на локацијата, главниот предизвик во поглед на осветлувањето
беше тоа што не знаевме дали на локацијата ќе биде сончево или облачно,
па моравме да снимаме еднаш со сонце и еднаш без.
Баш е забавно да се снима со змејот.
Неверојатно стратешка работа е зашто треба да ја имате предвид разликата
помеѓу фантазијата и натурализмот.
Размислувате за тоа колку ветер дува на лицето
кога одите со максимална брзина,
како некој се движи на животно...
Сите овие работи се навистина важни.
Мислам дека нема што многу да направиш со снимка од профил. Сериозно.
Освен ако не се свртиш кон камерата и не речеш: “Ова е неверојатно!“
Ви покажуваат како изгледате на змејот,
како полухибридна цртана верзија на која ја правиш целата секвенца.
И одеднаш удирате со петите како да е коњ. Невидено!
Прекрасно е кога работите со актер како Бетани која го сака тоа искуство
и целосно се внесува,
затоа што голем дел од тоа што го правите е имагинарно,
па сите мора да бидат усогласени.
Ништо не може да ве подготви за тоа каков ќе биде првиот ден на змејот.
Тоа е најлудото нешто што сум го правела во мојата кариера досега.
И тоа што бев толку високо и можев да видам колкумина работат на емисијата,
а јас сум сама на тој змеј, си помислив: “Баш е кул ова што го правиме“.
Супер си помина. Одвај чекаше да се качи на змејот,
а тоа им ја олеснуваше работата на сите.
Исто како да одите во Дизниленд со максимална брзина,
само сте вака облечени.
Најдобриот ден од работата.
СООДВЕТЕН ЗА КРАЛ
Си добив златца.
Многу добро.
Фенси златца. - Е, да.
Егон е опседнат со имињата и симболите на легитимност.
Го има валиријанскиот бодеж на татко му,
но не го сфаќа целосното значење на тоа.
Ја има круната на Егон Освојувачот, го има името,
и сега се обидува да се легитимира во отсуство на Ото,
велејќи: “Сега јас владеам“.
И сака да се прикаже како крал воин и освојувач.
Го гледаме со овој древен оклоп,
веројатно извлечен од некој правлив ќош во оружарницата, скроен за него.
Официјалното име... - Како се вика?
Горже. - Горже.
ГОРЖЕ - ДЕЛ ОД ОКЛОП ШТО ГО ШТИТИ ГРЛОТО
Како жоржет. - Тоа е многу подобро.
Слушаме многу за оружје од валиријански челик,
не слушаме многу за оклоп од валиријански челик.
Но се чинеше дека Егон Освојувачот би го имал тоа
од времето кога бил во Стара Валирија,
како наследство од семејството Таргеријан.
Оклоп што би бил многу лесен и многу силен.
Па, задачата што им ја дадов на Керолајн и Сајмон Бриндл
беше дека сакав древен оклоп од валиријански челик
што изгледа како да е од Стара Валирија. И мислам дека совршено го изведоа.
Здраво. - Здраво.
Убав оклоп. - Да.
Оклопот на Егон беше огромен предизвик за нас. За дизајнот и за изработката
никогаш во животот не сум имала толку многу состаноци за оклоп.
Тоа беше значаен потфат,
бидејќи Егон Освојувачот е навистина главен лик
во целиот универзум на Вестерос.
Затоа сакавме да создадеме нешто што е иконично.
Керолајн потроши многу време на дизајнот, а потоа ние го развивме.
Гледај да не мрдаш.
Добро, одлично. - Викај кога ќе треба да станеш.
Јас сум желка.
Обично изработката би траела меѓу 16 и 20 недели.
Може и за пократко, но ако правите нешто по нарачка,
со секој елемент според големината на актерот,
во суштина треба да го направите секое парче од нула.
Значи, беа потребни 20 недели работа.
Има доста архитектонски облици во формите и контурите.
А потоа уште добри четири недели,
само ставање на деталите од валиријански челик.
Многу работа, но одлично се направи.
Првото нешто беше практичноста. Затоа треба да биде што е можно пофлексибилно.
Ги гледав сите видови оклоп што можете да ги замислите.
Требаше да се има чувство на древна култура. Има грчко-римски влијанија.
Сакав змејот да се рефлектира во неговиот дизајн,
така што има квалитет на крлушки.
Тоа е Егон Првиот, па сѐ уште е древно парче,
но бидејќи е валиријански челик, тој е беспрекорно изработен.
Сакавме да создадеме нешто древно и неземно.
Има елемент на речиси бруталистичка архитектура.
Многу црпи од архитектурата на династијата Таргеријан.
Се одвиваше низ три процеси.
Прво почнавме со изградба на оклопот,
индивидуално монтиран и изработен и извајан во обликот на Том.
Потоа воведовме аголност и острина,
многу се повикува на форми на змеј, со тоа што е Егон.
Има многу форми на канџи и крлушки
кои се провлекуваат низ штитниците и здолништето,
преку многу ситни детали.
И тогаш влеговме во валиријанскиот челик,
што беше како додавање дополнителна градба врз сѐ.
Потоа се вративме на оригиналните форми и облици,
шарите на површината на секое парче,
со уметнички приказ на валиријанскиот челик, и ги нанесовме на секоја површина.
Беше доста напорно.
Протреси малку.
Вака? - Така. Браво.
Работеа неверојатно напорно на создавањето на оклопот и шлемот,
и сѐ друго. Вниманието на деталите воодушевува.
Задоволство е кога ќе видите како уживаат во костимот,
и тоа им помага да го развијат својот лик.
А тој изгледа неверојатно во неговиот оклоп.
Тежок. Оклопот на Освојувачот е многу тежок.
Но, изгледа неверојатно. Валиријански челик.
Во него е вградена круната, што е неверојатно.
Ми требаше време да се навикнам, но никогаш не сум се чувствувал похеројски.
Страшен сум како и секој од нив.
ПОПЛАВА НА ПРИСТАНИШТЕТО
Добро, одиме.
Браво, успеавте. - Ама е дождливо и влажно.
Пристаништето Дрифтмарк е суво пристаниште.
Бродот на Морската Змија се враќа од војна и се поправа.
Самото пристаниште е доста високо, околу пет метри,
и се спушта во калта и тињата на пристаништето кога морето се повлекува.
Тогаш мора да биде опкружено, за да можете да снимате 360 степени.
Од почеток до крај беа потребни веројатно 16 или 18 недели.
Џим е мајстор за огромни сценографии.
Уште од сам почеток беше голем проект.
Има многу конструкција, бидејќи го изградивме
веројатно високо пет метри.
Многу работа со гипс на таков сет.
И тогаш дојдоа од Одделот за реквизити со прекрасни детали
за да се чувствувате како да сте на бродоградилиште,
бидејќи ова беше брод на поправка.
Затоа требаше да се има чувство дека луѓето напорно работат.
Тоа е најголемиот сет што Џим некогаш го изградил.
Масовно е и експанзивно.
Сѐ што гледате е во камера, вклучувајќи го и бродот.
Само погледот кон морето, и понатаму, е виртуелен.
Се запрепастив првиот пат кога отидов.
Целосно заборавив што треба да кажам зашто има многу дожд на тебе.
На моето лице, да.
Со месеци се подготвувавме за сцената,
а потоа дознавме дека дента кога ќе снимаме,
ќе има пороен дожд.
Затоа ја преместивме сцената и додадовме машини за дожд.
По осум часа дожд, ќе почне да протекува.
Почна да се собира вода на сетот и моравме да го откопуваме.
Толку едноставна сцена, а всушност снимањето стана доста комплицирано.
Лажниот дожд беше како монсун.
Ако ја прашате Гита: “Колку дожд сакаш?“
“Сакам Боливуд 10“. На почетокот помислив: “Немам поим што сакаш да кажеш“.
Но истражив малку и тоа е пороен, обилен, голем дожд.
И ја сакам поради тоа. И го направивме тоа.
Таа сцена на дождот беше толку мачен ден.
И во еден момент реков: “Надвор има вистински дожд.
Дали сте сигурни дека ни треба овој дополнителен монсун?"
И сите бевме како во Ноевата арка, а водата се креваше.
Кога ќе излезете таму, со поројниот дожд, а тие велат: “Вклучи ги машините“,
целосно накиснувате.
И додека влегов во засолништето за да разговарам со неа,
бе целиот накиснат. Се потпирав на греда,
а по неа се истураше вода.
Секојпат кога ќе се свртев од камерата,
бев целиот воден. Беше забавно, но и не беше.
Многу дожд.
Сцената која беше замислена како многу романтична, сепак заврши романтична,
затоа што сега беа под мост на дожд.
Затоа мислам дека така сѐ се заокружи.
Превод: Sandra Avrosievska