Ik heb de hele dag met Zeerook gerend.
Er kan natuurlijk van alles misgaan, maar dat gebeurt niet.
Veiligheid staat voorop bij House of the Dragon.
Ongelooflijk dat ze daarmee zijn weggekomen.
Ik had het geluk dat ik het van dichtbij mocht zien.
We zijn altijd overal op voorbereid.
Ik ben dan ook een Targaryen.
Toen ik het script kreeg en las dat Paddy in twee van m'n scènes zat...
was ik echt dolblij.
Heb je het gezegd?
'De erfgenaam voor een dag.'
Ik hou van Paddy en mis hem heel erg.
Ik mis zijn bijdrages aan de serie en zijn grappen achter de schermen.
Heb je je foto's gemaakt? Top.
dromen komen uit
Ryan liet doorschemeren dat ik terug zou komen. Ik vroeg: Hoe dan?
Toen ik weer op de set arriveerde, waren mensen enorm onder de indruk.
Je kon merken dat ze dachten: de koning is er. Dat was vreemd.
En die enorme standbeelden... Als je dood bent, word je een enorm beeldhouwwerk.
Ik was er al twintig keer langsgelopen en toen keek ik eens goed en dacht ik: wauw.
Ik heb m'n vrouw erover verteld.
Ze zei: Geweldig, mogen we het hebben? Ik zei: Nee.
'Dat past niet in de tuin. Je kunt het zelfs vanuit de ruimte zien.'
Als we niet eerst een kleine versie bouwen...
is er geen snelle manier om onze fouten te corrigeren.
Op deze manier klopt de grote versie meteen.
Onze beeldhouwer heeft z'n gelijkenis perfect vastgelegd.
Als je met een blok po­ly­sty­reen van vier bij vier meter werkt...
is dat niet altijd even makkelijk.
Het is veel moeilijker als het op iemand moet lijken.
Zelfs als alle gelaatstrekken kloppen, lijkt het beeld soms nog steeds niet.
Het was fijn dat ik deze keer echt trots op m'n werk kon zijn.
De dromen van Daemon zijn een interessant aspect van dit seizoen.
Paddy en Matt vonden het allebei erg belangrijk...
om de dromen een realistische basis te geven.
In de tweede droom komt hij Viserys tegen...
die rouwt om koningin Aemma en hun zoon...
na die tragische keizersnede uit seizoen één.
Waarom is m'n zoon in zo'n poepdoek gewikkeld?
Zo ging de scène toch, hè?
De set van de Zwijgende Zusters heeft een muur van kaarsen.
Die kaarsen moesten altijd branden, maar brandden natuurlijk ook op.
Die ochtend zei Vanja tegen ons:
'De kaarsen moeten de hele dag branden, want ze zijn m'n belichting.'
'Moeten ze de hele dag branden?' En Vanja zei: Ja.
De kaarsen moesten branden, dus we konden niets tot ze allemaal aangestoken waren.
Zo veel kaarsen. Er is geen kaars meer over in heel Engeland...
want onze serie heeft ze allemaal opgekocht.
Ik wist dat ik in goede handen was.
Vergeleken met al die andere stunts met vuur leek dit me vrij veilig.
Dadelijk vliegt m'n haar nog in de hens.
Let op je haar.
tijd voor een rel
We waren in Cáceres om de buitenkant van de Grote Sept te filmen.
Er is een steile trap aan de voorkant.
Rickard Doren leidt Alicent naar buiten, waar een grote menigte staat.
Het was een lastige scène met 15 tot 20 paarden en 180 figuranten...
die in anderhalve dag gefilmd moest worden. En de zon ging onder.
Het viel me op hoe gepassioneerd en energiek de figuranten wel niet waren.
Ze nemen het serieus, willen in hun rol komen en doen hun uiterste best.
We vragen ze om verhalen te creëren binnen de scène door om eten te ruziën.
Soms moeten ze een gesprek voeren of wegrennen.
We wisten van begin af aan al dat we de rel wilden filmen als een documentaire.
Alsof we verslaggevers waren die midden in de menigte stonden te filmen.
Dat konden we alleen doen doordat de stunts en menigte goed geregisseerd waren.
Dat maakte die benadering mogelijk.
We wilden zoveel mogelijk camera's gebruiken...
zodat ze de trap af kon rennen en kon blijven acteren...
zonder dat we haar moesten onderbreken om een andere hoek te filmen.
Andrij wilde dat Alicent bekogeld werd met vis door het volk.
Het moest een rotte vis zijn, anders zouden ze hem eten.
We wisten niet hoe vaak we Olivia met die vis zouden moeten raken.
Het was een vrij smerig rekwisiet.
We hebben methylcellulose tot een soort roze-grijze smurrie gemengd.
Een gerenommeerde stuntman speelt de visgooier.
Olivia is een geweldige actrice die helemaal niets uit de weg gaat.
'Gooi die vis maar gewoon. Ik heb geen stand-in nodig.'
Degene die die vis moest gooien, was ooit professioneel cricketspeler.
Die vis kwam zo hard aan dat m'n hoofd er 360 graden van ronddraaide.
Toen ze de eerste keer was geraakt, dacht ik: dat was geweldig.
Maar Andrij was niet tevreden, dus het moest nog eens.
De tweede keer zag er veel smeriger uit, dus het was het waard.
Ze renden constant die trap af. 'Hoe vaak moet dit nog?'
Ik moest die trap heel vaak op en af, in de hitte en in die jurk.
Olivia moest aan het eind van de trap vallen.
Ze moest zich laten vallen op een mat.
Rowley zei: Val maar. 'Ja, maar ik ren de trap af.'
'Komt goed. Laat je maar vallen.' Oké dan...
Ze had kniebeschermers en wist overtuigend te vallen.
Als ze het acteren beu is, kan ze stuntvrouw worden.
Het ging prima.
Midden in de scène smeekt een oudere man om eten.
Hij wordt gespeeld door stuntman Terry Cade.
Hij is al 70 en werkt nog steeds.
Hij grijpt Alicent en z'n hand wordt afgehakt door een van de wachters.
Daardoor gaat de menigte helemaal uit z'n dak.
We hebben een neparm gebruikt voor het shot waarin de arm wordt afgehakt.
Eén shot met een blauwe mouw, één shot waarin Olivia wordt gegrepen...
en één shot waarin het zwaard richting Terry's arm gaat.
Actie.
Je moet een aantal shots combineren om het uiteindelijke effect te krijgen.
Dit is slechts één regel in het script...
maar het kost vele uren om dat ene moment te filmen.
Dat is snel geëscaleerd, hè? Iemand is z'n arm kwijt.
Het was erg leuk. Phia had een enorme grijns op haar gezicht tijdens het rennen.
Het was een kick. Het was net een achtbaan.
Het voelde alsof het echt was. Als ik was gestopt, was ik vertrapt.
Het was best eng...
maar ik hoef niet vaak rond te rennen in deze serie...
dus ik vond het ontzettend leuk.
Protheses, stunts, Olivia's acteerwerk. Het was echt teamwork.
Als regisseur ervaar je een boel emoties.
Hopelijk ga je opgelucht of tevreden naar huis. Dat was toen wel het geval.
Oké, mensen. We gaan nu lunchen. Bedankt.
zilverkleurig haar, en wat dan nog?
Alyn en Addam van Romp, de bastaardzonen van Corlys.
Ze kijken allebei anders tegen Corlys aan.
Alyn heeft Targaryen-bloed en zilveren haar.
Hij moet het elke dag scheren, zodat het niemand opvalt.
Je kunt je maar één keer scheren. Het duurt maanden voor je haar teruggroeit.
Toen ik de scène las, dacht ik: hoe gaan ze dat doen?
Toen ik het script las, dacht ik: o, dit wordt... Hoe gaan we dit doen?
De scène waarin Alyn z'n haar scheert, was de lastigste van de hele aflevering.
We hebben net zo vaak over de rel overlegd als over die scheerscène.
Het haar- en make-upteam is ongelooflijk.
Ze kwamen met het idee om wit haar op m'n hoofd te spuiten...
dat erop bleef plakken.
Vervolgens kon ik een bot scheermesje gebruiken om het eraf te schrapen.
Het zag er top uit.
We hadden een stand-in, een van de rekwisiteurs.
Hij leek op Abubakar en had hetzelfde haar.
De lieftallige Stef was gewoon lekker z'n eigen ding aan het doen.
Hij werd gescand om als een van de rattenvangers te dienen.
Als er iemand geknipt wordt, is het een stand-in.
Ik had m'n hoofd nog nooit geschoren, maar Alyn doet het elke dag.
Het moest er dus uitzien als een soort ritueel.
Een van de kappers heeft me verteld hoe je je hoofd moet scheren.
Het mes is vast nat, hè? Dus ik maak het mes nat en ga dan...
Nee, je maakt je haar nat. - M'n haar is dus nat.
Ik kreeg er genoeg hulp bij, dus ik hoefde er zelf niet over na te denken.
Ik kon me gewoon op de scène richten.
We gaan van Abu naar een close-up van Stef.
Mark is uiteindelijk degene die het mes hanteert.
We hadden vier man nodig om de juiste look te krijgen.
Hierna kan ik nooit meer met blote handen rondlopen.
Iedereen zal m'n handen natuurlijk meteen herkennen.
Zelfs ik vraag me af waarom hij dat prachtige, zilveren haar scheert.
Ik zou ontzettend trots zijn op dat haar.
Rechtop staan. - Ja, ik ben je vader.
Ser Steffon Brandlyn
Rhaenyra heeft drakenrijders nodig en duikt de archieven van de tempel in.
Ze ontdekt dat de Donkerlyns verwant aan de Targaryens zijn.
Het lijkt haar een goed idee om een Donkerlyn aan Zeerook te koppelen.
Je krijgt het idee dat Zeerook z'n band mist.
Rhaenyra wil gebruikmaken van het feit dat hij wellicht eenzaam is.
Daarom probeert ze hem te koppelen aan Ser Steffon Donkerlyn...
maar die verandert al snel in Ser Steffon Brandlyn.
De grot was veel werk. Het duurde even om de juiste hoogte te bepalen...
en alle systemen te plaatsen voor de vuureffecten.
Zowel op technisch als logistiek vlak was het veel werk.
Het is een netwerk van grotten. Hoe verbind je dat met Drakensteen?
Dat hebben we gedaan met een plateau waar de draken op af kunnen komen.
De set die Jim Clay heeft gebouwd, is maar liefst vijf meter hoog.
Iedereen vroeg zich af waarom hij zo hoog was.
Pas als je erop staat, besef je waarom. Omdat het eng is.
De set was zo hoog dat het vuur niet onze enige zorg was.
Er mocht ook nog eens niemand naar beneden donderen.
Dit was de allereerste poging en we wisten niet wat er zou gebeuren met Donkerlyn.
We wilden dat de kijker net zo erg schrok van z'n dood als Rhaenyra.
Vinden jullie dat dit masker op me lijkt? Denken jullie...
Ik denk dat de neus...
Z'n neus is misschien een beetje te groot, niet?
Stuntmaskers bieden bescherming en moeten dus vrij dik zijn.
Ze zullen er dus altijd uitzien als iemand die door bijen is gestoken.
Je lijkt Michael Myers wel.
Als hij in brand staat, zie je toch alleen dat hij zwart haar en oren heeft.
De rest moet je je zelf maar inbeelden.
We hebben geleerd dat prothesen je net zo goed beschermen als een vuurmasker.
Dit jaar gaan we ervan uit dat de mensen al verzwolgen zijn door vlammen...
en dat hun haar dus al weggebrand is.
Waldo's team heeft prothesen gemaakt die hun oren beschermen.
De oren verbranden namelijk als eerste als je in brand staat.
De nek is ook beschermd.
Daardoor konden we mensen in brand steken en laten staan zonder zo'n masker.
Het was erg innovatief. - Actie.
Ik denk dat je het mes al klaar hebt. Zo.
Een prothese op een prothese. Eerst moet de nekprothese erop.
De slang voor de wond loopt over zijn rug en langs zijn benen naar een pomp.
Terwijl hij in brand staat, moet hij op de juiste plek z'n keel doorsnijden...
op de grond vallen en dan spuit het bloed eruit.
Dat was Levins taak. Hij moest dat allemaal doen terwijl hij in brand stond.
Hij kon heel slecht zien.
Hulde aan Levin.
Levin, gaat het? - Ja, alles goed?
Ik dacht dat ik de meeste stunts aandurfde...
maar toen ik dat zag, dacht ik: ik wil niet in brand worden gestoken.
Wij leveren de vuurbestendige gel. Die maken we zelf.
Hij beschermt ze. Daardoor vliegt hun hele kostuum niet in de hens.
Ze smeren de gel onder en op het kostuum.
Dan brengt het special effects-team nog IPA en alcohol aan.
We steken ze aan met een vlammenwerper. Dat is doodeng.
We hebben er eentje gebruikt die met een soort poeder werkt.
Dat vuren we af en ontsteken we.
Het is een gerichte, gele vlam die geen rook produceert.
Je mag niet in paniek raken. Je moet steeds optimistisch blijven.
'Het zal er geweldig uitzien. Het komt heus wel goed.'
Het is erg vreemd om iemand te besproeien met brandend gas, nietwaar?
Toch moet je het bedenken, bouwen en Rowley laten zien.
We steken poppen in brand zodat hij kan zien wat het vuur doet.
Dan geeft hij aan of het hem bevalt of niet.
En dan gebruiken we hem op echte mensen. - Actie.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes...
zeven, acht, negen, tien.
Blussen maar.
Je moet oppassen met het blussen.
Je kunt namelijk brandende stukjes richting andere mensen blazen.
Die kunnen nog lang doorbranden.
Dan leggen we koude handdoeken op de stuntman, ter verkoeling.
Als hij z'n duim opsteekt, zit het goed.
Ik word voorlopig echt geen stuntman.
Dat is gekkenwerk. Ik kon de hitte tot daar voelen.
Steek ze aan.
Praktische effecten zijn altijd beter, vooral als het om vuur gaat.
Dat reageert op een bepaalde manier op wind en beweging.
Dat maakt het erg lastig om vuur na te bootsen met computereffecten.
Dat is gewoon nog niet mogelijk.
Je kunt de vlammen er beter laten uitzien, maar je kunt ze nog niet vervangen.
Misschien wordt dit ooit digitaal gedaan...
maar op dit moment kunnen wij het gelukkig beter doen.
Je bent een held. Geweldig gedaan, Lev.
geen Zeerook gaat hem te hoog
Addam loopt naar huis na het vissen en wordt dan achtervolgd door Zeerook.
Als je het storyboard ziet, denk je: dat valt mee. O, het gaat maar door.
Er komt maar geen eind aan dit shot.
We hebben de route aangepast aan de achtergrond.
Dat is vaak de route die het ongemakkelijkst is voor de acteur.
Clinton is een geweldige acteur en erg fit. Hij heeft z'n stunts zelf gedaan.
Hij weigerde een stuntman te gebruiken.
Als een acteur z'n eigen stunts wil doen, sta ik zo bij de monitor.
Clinton maakte het erg spannend en is ontzettend goed in vorm.
Het waren lange takes met lange choreografie.
Hij moest die heuvel steeds op en af. Niemand anders had dit kunnen doen.
Dat had een andere acteur niet gekund, maar hij vond het geweldig.
Die scène met Zeerook was echt een droom die uitkwam.
Welk wezen beeldt een kind zich in als hij aan het spelen is?
Het is altijd een draak.
Op het eind valt hij langs een rotswand naar beneden.
Het was een echte rotswand die we met rubber hadden bedekt.
Hij heeft het goed gedaan. Het is altijd beter als de acteur het doet.
De draak was een special effect.
We hebben een drone gebruikt om hem door het bos te volgen.
We hadden ook nog wat mortieren om puin en takken te schieten.
Actie. - Er waren dus ook fysieke effecten.
Toen de draak door het bos vloog, konden we puin schieten.
Daardoor waren we niet afhankelijk van de digitale effecten.
Toen de draak op Clinton af kwam, hebben we special effects gebruikt.
Dat is het moment waarop Clinton oog in oog staat met de draak.
Toen we het storyboard maakten, wisten we dat het veel werk zou zijn.
De opnames gingen verbazingwekkend goed.
De scène bleek echter zo goed te zijn dat hij twee keer zo lang werd.
Er waren twee keer zo veel drakenshots en elk drakenshot is peperduur.
Net zo duur als zelf een draak hebben.
De scène is erg dynamisch.
We hebben hem op dezelfde manier gefilmd als de scène met Donkerlyn.
Net als Zeerook Addam nadert, beëindigen we de scène...
zodat het publiek zich afvraagt wat er staat te gebeuren.
Ondertiteling: Tom Schulze