Jezus. Mamma mia, Mae. -Sorry.
Marshmallow? -Nee, dank je.
Elastiekje? -Ja, geef maar.
Oké. -Bedankt.
Tijd voor een verhaal.
Leuk. Ik ga ervoor zitten. -Oké.
Ik heb net een nieuwe.
Hopelijk heb je een back-up van je bruiloftsfoto's.
Kun je me aankondigen? -Oké.
Met dat 'en nu'? -'En nu'? Oké, goed.
Bedankt.
En nu, een daverend applaus…
…en een warm welkom voor de enige echte…
…Mae Martin.
Alles goed?
Fijn dat jullie er zijn.
O, mijn god. Dit is geweldig.
Bedankt dat jullie er zijn.
Wat… Oké.
Ik heb jullie zo veel te vertellen.
Hoe heet iedereen? Zullen we beginnen…
Op drie zegt iedereen z'n naam. Klaar? Eén, twee, drie.
Hallo, ik ben Mae.
Ik ben zo blij dat ik nu in Canada ben. Ik ben echt…
Ik ben Canadees. Heel erg Canadees.
Maar ik woon al 12 jaar in Engeland.
Ik woon in Londen. Dus ik klink een beetje als een klootzak.
Ik klink wel een beetje…
…als Madonna. Dat probeer ik echt te onderdrukken.
Het spijt me.
Maar m'n vader is Brits. Heel erg Brits.
M'n vader is een soort mystieke Britse heer.
Hij is een magische man.
Hij houdt de maanstanden bij. Hij is een maanman. Hij houdt van…
Hij weet welke vogels z'n tuin bezoeken…
…en heeft een band met elke individuele vogel.
M'n hele jeugd was behoorlijk mystiek. Het beste voorbeeld dat ik kan bedenken…
Toen ik een jaar of acht was…
…reed m'n vader met m'n broer en mij naar karateles.
Het was typisch Canadees.
Vijf uur 's middags en de zon ging al onder.
Het sneeuwt, we rijden op de snelweg, op weg naar de karatedojo.
Met m'n broer op de achterbank. Ik ben acht, m'n broer is 12.
Ik had een groene band, m'n broer een gele.
Hij was vier jaar ouder, twee banden lager.
Dat is niet belangrijk, maar ik merk het even op.
En we rijden over de snelweg…
…en ineens wijkt m'n vader in paniek uit naar de kant van de snelweg.
Gierende banden, mensen toeteren.
Zo gevaarlijk. Hij stopt, helemaal van slag, en zegt:
'Sorry kinderen, maar we moeten de auto uit.'
Wij zeggen: 'Wat?' Dus we stappen uit.
We staan langs de snelweg, in de sneeuw.
M'n broer, 12 jaar oud, schaamt zich kapot in z'n karate-uniform.
Mensen rijden voorbij van: 'Is dat een gele band?
Wacht even. Hij ziet er ouder uit…
We rijden terug. Even kijken.'
We zeggen: 'Wat is er?' En m'n vader zegt:
'Ik heb net de nieuwe maan door het raam gezien.'
Hij had een randje van de nieuwe maan door de voorruit gezien…
…en we moesten uitstappen en hij liet ons drie keer voor de maan buigen.
We moesten een heel ritueel uitvoeren en 'Goedenavond, mevrouw de maan' zeggen.
Het was mystiek. Hij is een maanman. Echt heel erg.
En ik was laatst bij hem op bezoek.
In het huis waar ik ben opgegroeid.
Ze hadden dat al lang voor ik er was.
Ik sta in de keuken met m'n ouders…
…en m'n vader zegt: 'Kom naar de studeerkamer tijdens de schemering.'
Ik vraag m'n moeder: 'Hoe laat is de schemering?'
Ze zegt: 'Geen idee.'
Dus ik ga naar de studeerkamer.
Die kamer is allerlei dingen geweest, een logeerkamer en zo.
M'n vader staat met een glas wijn uit het raam te kijken.
Hij wilde me een wasberenfamilie laten zien die in een boom woont…
…bij de buren.
Als het gaat schemeren komen ze tevoorschijn en heeft hij een band met ze.
Dus we staan te wachten op de wasberen…
…en hij zegt heel dromerig:
'Weet je dat je in deze kamer verwekt bent?'
Dus ik zei: 'O.'
Ik wilde hem niet afkappen terwijl hij zich kwetsbaar opstelde.
Ik zei: 'Herinner je je de avond dat ik verwekt ben?'
Toen zei hij iets waar ik nog steeds wakker van lig.
Nu nog. Hij zei:
'Ja, natuurlijk. Ik herinner het me nog heel goed.'
Dit zei hij.
'Het maanlicht scheen over je moeders billen.'
Over je…
Jullie snappen het niet helemaal, geloof ik.
Ik weet nu in welk standje ik verwekt ben.
Ik ben met afschuw vervuld.
Niemand wil op z'n hondjes verwekt zijn.
Dat is zo deprimerend.
Je wilt oog in oog verwekt worden.
Oogcontact.
Op het moment van de ejaculatie, zo van:
'We kiezen ervoor…
…om een kind te verwekken.'
Niet van: 'Bijt in het kussen.' Vreselijk.
Dat is deprimerend. Het…
Het heeft veranderd hoe ik mezelf zie.
Ik ben een op-z'n-hondjes-baby.
Wel logisch eigenlijk.
Verklaart een hoop.
Het beïnvloedt m'n houding. Ik loop meer…
Een beetje gebogen.
Ik pik andere op-z'n-hondjes-baby's er ook zo uit
Als ik ergens ben, honderd procent…
In de metro staat er zo'n…
Rokend in de metro. Dan denk ik: ja.
Of in de kroeg als de barman zegt:
'Iemand heeft je een drankje gestuurd.' Dan kijk ik…
Nog zo'n op-z'n-hondjes-baby.
Er zijn er hier ook een paar. Ik zie ons. Meerdere.
Elke keer als ik bij ze ben, gebeurt er zoiets.
Iets wat m'n greep op de realiteit ontspoort.
M'n ouders hebben bijvoorbeeld een anekdote…
…die ze al m'n hele leven vertellen.
Eén keer per jaar vertellen ze dit verhaal na een paar borrels tijdens een etentje.
Dan denk ik dat ik gek ben, want ik denk: het kan niet waar zijn.
Waarom doen jullie me dit aan? Wat is dit?
M'n broer en ik worden er boos van.
Ik vertel het en jullie mogen beslissen of het waar is of niet. Oké?
Oké, mijn ouders zweren…
…dat toen ze eind twintig waren en door Noord-Ontario reden…
…over een kronkelweggetje door een bos…
…onder een eland doorgereden zijn.
Dat zweren ze.
Ze zweren het.
M'n moeder zegt dat ze over een kronkelweg reden…
…de eland horizontaal op de weg stond en ze onder z'n buik door reden.
Ik voel me gestoord… 'Waar heb je het over?'
Het is… En dus…
Ze doet het geluid na van het geluid van de buikvacht…
…die zachtjes over het dak van de auto gaat.
Zo van…
Stel je voor.
Dan voelt het alsof ik doordraai.
M'n broer wordt er woedend van.
Vorige keer dat ik er was, zeiden m'n broer en ik:
'We moeten dit uitzoeken. We moeten uitzoeken of dit mogelijk is.'
We hebben uitgezocht hoe hoog een Toyota Tercel is.
Daar reden ze in. De hoogte van het dak van de auto.
We hebben de grootste eland ooit gegoogeld.
En het irritante is…
…dat het net aan mogelijk zou zijn.
Het had net aan gekund.
Als ze de grootste eland ooit waren tegenkomen…
…was het mogelijk geweest. Ik word er gek van.
Juich als je denkt dat het waar is.
Echt?
Juich als je het onzin vindt.
Zie je?
Ik weet het niet.
Het zegt veel over je wereldbeeld.
Als je in de eland gelooft, ben je jong van geest.
Je hebt nog een vleugje kinderlijk enthousiasme…
…voor het leven.
Als je het niet gelooft… De afgelopen jaren waren niet makkelijk.
Het was zwaar, hè? Mijn god.
Je moet doen wat nodig is om het vol te houden.
Waar je je goed bij voelt.
M'n vader stuurde me onlangs een nieuwsartikel.
En hij zei: 'Ik dacht dat je dit wel leuk zou vinden.
Ik dacht dat je dit wel herkenbaar zou vinden.' Zo zei hij het.
Dit was het verhaal en ik moet er steeds aan denken.
Ik zal het vertellen. Het gebeurde in Nederland.
In een klein stadje in Nederland…
…waar een gezin merkte dat ze geen post meer kregen.
Ze dachten: we hebben al lang geen post ontvangen.
Weken gaan voorbij.
'We krijgen niet eens rekeningen of reclame. Dit is echt raar.'
Ze vragen hun buren: 'Krijgen jullie post?'
'Nee. Dit is zo raar. Al heel lang niet meer.'
Ze gaan naar het postkantoor en praten met de baas.
De postbaas.
Je weet wel, de postbaas.
Die je moet verslaan…
…om level tien te halen.
Zo van…
'We krijgen geen post. Hoe zit dat?'
'Ik zal het uitzoeken.'
Hij gaat met hun postbode praten.
Ik weet de naam van de postbode niet meer, dus we noemen hem Gary.
'Gary, deze mensen zeggen dat ze hun post niet krijgen. Hoe zit dat?'
En Gary schiet meteen in de verdediging.
'Ik weet het ook niet. Ik bezorg de post. Als ze niks krijgen, schrijft niemand ze.'
Ze zeggen: 'Oké.'
Dus de postbaas zegt: 'Oké, Gary.'
Maar tegen z'n collega's zegt hij: 'Hoe zit het met Gary?
Gary doet heel raar.'
Ze besluiten Gary in de gaten te houden en het uit te zoeken.
De volgende dag…
…komt Gary naar z'n werk, en dit is al verdacht…
…hij haalt de post op in z'n eigen auto. Niet die van het postkantoor.
En hij rijdt de stad uit.
Dus ze zeggen: 'Fuck.' Ze volgen hem…
…en hij rijdt het bos in in Nederland. En ze volgen hem op afstand.
Ze zien hem parkeren en houden hem in de gaten.
Ze zien hem uitstappen.
Hij gaat met de postzak het bos in en blijft 45 minuten weg.
Hij komt terug zonder die zak.
Hij stapt in en rijdt weg.
Dus ze gaan het bos in.
Stel je voor. Dit is wat ze daar aantreffen.
Het is prachtig, zonovergoten. De mist hangt boven het mos.
Er staat een eland. Een enorme eland op de achtergrond.
Hij torent hoog boven de bomen uit.
En ze zien, zo ver het oog reikt, honderden hopen verse aarde.
In nette rijen door het bos.
Ze vegen het zand weg.
Gary heeft de post begraven.
Dat doet hij al heel lang.
Dit is duidelijk al lang aan de gang en het is erger geworden.
Ze zeggen: 'Fuck.'
Ze benaderen hem de dag erna op het werk.
Voorzichtig. Ze zeggen: 'Hé, Gar.
We hebben gezien dat je de post begraaft.
We vroegen ons af waarom je dat doet.'
In het artikel stond precies wat die postbode antwoordde…
…op de vraag: 'Waarom begraaf je de post?'
Dit is wat hij zei. Hij zei:
'De eerste keer dat ik het deed, voelde het goed.
En nu is het gewoon wat ik doe.'
Geweldig.
Hij is m'n held…
Gary moest de bak in. Hij ging acht maanden de bak in. Ja.
Met de post knoeien is een misdrijf.
Hij ging de bak in. Ik wilde hem fanmail sturen…
…maar ik wil hem geen stress bezorgen. 'Ik wil het begraven.'
Maar, nee. Ik heb me nog zo goed begrepen gevoeld door m'n vader.
Dat is…
Het was zwaar. Ik probeer m'n leven weer op te pakken…
…en het enthousiasme van voor de pandemie te voelen.
Ik heb vooral moeite om dat enthousiasme te voelen in m'n liefdesleven.
Ik weet niet of iemand dat herkent. Daten na de pandemie…
Want ik ben 35… Begin twintig was ik zo romantisch.
Ik moest en zou de ware vinden.
M'n ouders zijn heel erg verliefd en dat wilde ik ook.
Dan vroeg iemand: 'Hoe laat is het?' En ik: 'Ik ook van jou.'
Is dat…
En ik…
En ik wil met je mee.
Waar gaan we naartoe?
En nu ben ik een beetje, ik weet het niet.
Ik had een relatie met 'n lieve man. Moeilijk te geloven misschien.
Wacht, niet…
Niet dat mannen lief kunnen zijn. Natuurlijk kan dat.
Maar dat ik…
Ja, dus we hadden zes maanden iets, ik en die man…
Het was leuk, maar ik ben 35, hij 36.
We hadden allebei al grote exen.
Snap je? We worden allebei nooit zo'n grote ex voor elkaar.
We gaan elkaar nooit echt goed traumatiseren, dus…
…wat heeft 't voor zin?
En…
Op een avond lagen we in bed te kletsen.
Gewoon gezellig. Hij wilde geen serieus gesprek of zo.
Hij zei: 'Hoe zouden we onze eventuele kinderen noemen?'
Ik zei: 'Ik weet niet…'
Ik had dat gesprek al met zo veel mensen gehad.
Ik zei: 'Ik weet het niet.'
'Laat me een weg banen door dit kerkhof van dode hypothetische kinderen…
…om bij de nieuwe te komen.'
Ik loop langs de geesten. 'O, kijk. Daar heb je Olive en Basil, de tweeling.'
Ze staan daar van: 'Je bent ons vergeten.'
'Rot op.'
Daar is kleine Clementine. Ik heb haar naar een privéschool gestuurd.
Ze heeft een klarinet door haar hoofd.
'Kom met me spelen.' 'Nee.'
En ik vind de nieuwe hypothetische kinderen…
…en heb geen creatieve energie meer…
…om ze een naam te geven. 'Kunnen we ze allebei Ian noemen?'
Wisten jullie dat? Dit is waar.
In 2018 werden er geen nieuwe Ians geboren. Er waren geen…
Dit is echt waar. In 2018 is er geen enkele nieuwe Ian…
…op aarde geregistreerd.
En als je dit zit te kijken…
…en het haat, onthoud dat dan in elk geval.
Weten jullie wat ik bedoel met 'grote ex'?
Je hebt je exen…
Oké. Echt.
'Ja, dat weten we.'
Je hebt je normale exen en je grote exen.
Op een bepaalde pagina in de roman van je leven…
Ik denk dat je op een bepaalde leeftijd moet accepteren…
…dat er voor de rest van je leven namen zijn…
…waarbij elke keer dat je ze hoort, al je organen zullen oplossen.
En uit je vagina vallen.
Of je kontgat als je geen…
Je moet een plastic zak bij je hebben voor het geval je ze moet oprapen…
Dat is walgelijk.
Ik heb een paar grote exen, maar er is er één…
Ik ga het vertellen.
Het was een intense relatie van vier jaar.
Het was een geheime relatie…
…want het was haar eerste niet-heteroseksuele relatie.
Ze zei: 'Niemand mag het weten.' We woonden samen.
Het was zo stressvol. En zij heeft het uitgemaakt, wat niet mag.
Dat dacht ik duidelijk gemaakt te hebben.
Dat sleepte zich ook voort.
Op het moment dat dit zich afspeelt…
…had ik haar anderhalf jaar niet gesproken.
Ik was in Londen en trad daar op, en ik voelde me goed die avond.
Snap je? Ik was net bij de kapper geweest. Pas geschoren, je kent het wel.
Ik droeg een strak zwart T-shirt en…
Strakker dan dit. Het spijt me.
Dit zit vol met kreukels.
Kreukelsteeltje hier.
Ken je Repelsteeltje nog?
Wat is er met hem gebeurd? Hij was overal.
We hadden het altijd over hem. Toen we klein waren…
Repelsteeltje dit, Repelsteeltje…
Nu hoor je niets meer over hem.
Ik begrijp het wel.
Het is moeilijk om relevant te blijven. Hij is in de vergetelheid geraakt.
Maar goed, ik voelde me goed die avond, strak gekleed, pas geschoren en…
En m'n beste vriend Joe was er. Hij zat in het publiek.
Fijn als Joe in het publiek zit, hij lacht lekker.
Hij is een engel, m'n allerbeste vriend.
En ik treed op, het gaat goed.
Daarna ga ik naar de artiestenfoyer, waar Joe is.
Ik zeg: 'Hé, man. Leuk optreden.'
Maar z'n gezicht is groen. Alle kleur is weggetrokken en hij zegt:
'Ze is hier.'
En ik zeg: 'Fuck.'
Ik weet meteen wie hij bedoelt, dus ik denk: oké.
Hij zegt: 'Ze is boven.
Ze weet niet dat je er bent. Ze kwam alleen wat drinken…
…met onze vrienden. We knijpen ertussenuit.
We maken er een leuke avond van. We gaan naar een andere kroeg.'
En ik dacht er even over na.
En toen dacht ik: nee.
Ik wil geen leuke avond.
Ik zeg: 'We gaan naar boven.'
Dus we gaan, ik voel me zelfverzekerd. Daar zit ze met onze vrienden en…
Jullie zouden trots op me zijn geweest. Ik loop er koeltjes heen.
Wat betekent dat? Ik loop erheen…
Nee, ik voel me zelfverzekerd.
En ik ben in het voordeel. Ze weet niet dat ik er ben.
Ik ben in het voordeel. Ik stap op haar af: 'Hé.'
Onze vrienden weten hoe erg het was, dus ze zien me aankomen…
Ik zeg: 'Hé, alles goed?'
Ze zegt: O, mijn god, hoi.' We omhelzen elkaar.
Het is fijn. Ik zeg: 'Leuk je te zien. Ik hoorde dat je die rol hebt, geweldig.'
Zij: 'Ja. Jij ook gefeliciteerd.' Ik: 'Ja, leuk.'
Het gaat goed. En dan denk ik: ik moet degene zijn die dit beëindigt.
Ik moet de situatie onder controle houden.
Dus na een tijdje zei ik: 'Het was leuk je te zien…'
Ze zegt: 'Kom je erbij zitten?'
'Nee, ik ga naar m'n vrienden bij de bar…
…maar dit was leuk.' We omhelzen elkaar en ze gaat zitten.
Ik loop naar de bar en ze kijkt nog steeds af en toe…
…over haar schouder terwijl ik wegloop.
En terwijl ik naar de bar loop, besef ik ineens:
'Welke vrienden bij de bar?'
Er zijn geen vrienden bij de bar.
Joe is aan haar tafel gaan zitten.
Die verrader.
Hij is dood voor mij.
Ik raak in paniek, want ze blijft kijken. En ik loop naar de bar.
Godzijdank, op het laatste moment zie ik drie meisjes uit het publiek.
Ze zaten op de eerste rij.
Dus ik nader de bar.
Godzijdank zegt een van hen: 'Goed gedaan vanavond.'
Dus ik denk…
Ik denk dat wat ze wilde van die interactie…
…wat ze ervan verwachtte, was:
'Goed gedaan vanavond.' 'Dank je, bedankt voor je komst.'
Wat ze kreeg was zo intens.
Ik zei: 'Hoe gaat het? Wat zijn al jullie namen en banen?'
Zo aanrakerig ook. Heel aanrakerig.
M'n arm om hun schouder, m'n hoofd op hun schouder.
Zij van: 'Oké.' We staan te kletsen.
Dan beginnen we te kletsen, we kunnen het goed vinden.
Dus crisis afgewend.
Zij: 'Wil je iets drinken?' Ik: 'Ja.' We drinken wat.
Ineens voel ik een tikje op m'n schouder, ik kijk, en het is m'n grote ex.
Nu is zij in het voordeel, want ik had dat niet verwacht.
Ze zegt: 'Hé, sorry dat ik stoor, ik ga nu weg.'
Ik zeg: 'Ja.' En we omhelzen elkaar.
En ze zei iets vreselijks, van:
'Onze wegen zullen elkaar vast wel weer eens kruisen.'
Zoiets.
Al m'n organen lossen zich op. Pak de plastic zak.
We omhelzen elkaar en ze gaat weg.
Ze neemt nog steeds afscheid van wat mensen…
…en ik ga terug naar m'n 'vrienden'…
…en opeens werd het me te veel.
De kraan gaat open en ik begin te janken.
Nee, m'n gezicht stort in, m'n schouders…
Ik sta letterlijk zo…
Ze zeggen: 'Jeetje, gaat het wel?' En ik zeg: 'Lachen.'
'Lachen.'
Het was psychotisch gedrag.
Ik sta daar van: 'Lach, verdomme.'
En zij…
Dit verhaal heeft geen clou. Het is meer…
…een soort karakterschets.
Om aan te tonen hoeveel emotie er in mij omgaat.
Ik heb veel gevoelens. Hebben jullie dat ook?
Zo vermoeiend.
Ik loop bijna over van gevoelens.
Ik visualiseer het altijd…
…als tomatensoep. Snap je?
Tomatensoep. En ik zit helemaal vol.
Tot aan m'n schedel en dat probeer ik erin te houden.
Ik probeer te voorkomen dat het uit m'n openingen klotst…
…terwijl ik door het leven ga. Zo denk ik over m'n gevoelens.
Iemand hoeft maar te vragen: 'Hoe gaat het met je?' En…
Dan schiet het m'n oor uit.
Zij: 'O, god.' En ik: 'Sorry.'
'Dat komt niet door jou.'
Nee, het gaat wel. Ik heb sinds kort een therapeut. Ja.
Ja, dat moet wel. Echt.
Als je zoveel klaagt als ik, moet je er helaas een nemen.
M'n vrienden zeiden:
'Ik zou iemand betalen om te doen wat je van ons verwacht.'
Ik zei: 'O, oké.'
Ik heb een therapeut gevonden. Hij is heel slim en we zoomen.
Hij zei iets interessants: 'Denk eraan, je bent het gevoel niet.
Het voelt alsof je erdoor verteerd wordt, maar je bent het niet.'
Hij zei: 'In jou, en in iedereen, zit een stille, neutrale, eeuwige zelf.
Je ervaart de gevoelens, maar wordt er niet door verteerd.'
Hij zei: 'Identificeer je niet met het gevoel…
…zo van: "Ik ben bang, ik ben dit." Laat je niet opslokken door het gevoel.
Neem de gevoelens waar met interesse.'
Hebben jullie dat eerder gehoord? Blijkbaar…
Ik denk dat je gewoon 'o' moet zeggen.
'Ik ervaar…
…woede.
Wat interessant.
Wat interessant.'
Ik had iets heel raars…
…tijdens de pandemie… Ik zat toen in Londen.
Ik zat in m'n appartement, in de regen, in Londen, jarenlang.
En ik voelde een onverwacht gevoel in me opkomen.
Ik dacht: waarom schaam ik me? Ik werd wakker met 'n gevoel van schaamte.
En ik bracht veel tijd door in m'n appartement.
In m'n woonkamer en m'n slaapkamer.
Ik dacht: misschien is dit het.
Oké, blijf erbij.
Vinden jullie het niet gênant dat we volwassen zijn en nog kamers hebben?
Oké, wacht.
Dat we zeggen: 'Dit is mijn kamer.
Dit is mijn kamer.
Blijf uit m'n kamer.'
Het is gênant. 'Ik moet m'n kamer opruimen.'
Alsjeblieft. Ik begrijp dat we kamers nodig hebben.
Je hebt vier muren nodig om 's nachts uit te kunnen rusten.
Maar wat ik er zo gênant aan vind…
…is de manier waarop we ze inrichten om onze individualiteit te laten zien.
Zo van: 'Ik ben mezelf.' Toch?
'Ik ben mezelf in mijn kamer.'
Dat is zo gênant.
'Ik heb één Himalaya-zoutlamp.
Ja, en ik ben mezelf.
Ik heb een foto aan de muur en ik…'
En als je een boek uit hebt, hou je het voor altijd.
'Ik zet het op de plank.
Ik stel mijn persoonlijkheid voor iedereen tentoon.
Niemand anders is mij.'
En toen dacht ik… Oké, dit is een beetje abstract…
…maar denk je niet dat onze hersenen en onze geest als onze kamers zijn…
…en we onze geest inrichten met ervaringen die we verzamelen…
…om te bouwen wat we zien als onze identiteit en zelf?
Dat doen we constant.
We jagen op ervaringen voor op onze hersenplanken…
…en dan zeggen we: 'Ik ben mezelf.'
Ik stel me altijd voor dat elke ervaring die we verzamelen…
…een nieuwe sneeuwbol is. Zo van:
'Ik zag Antonio Banderas een keer op het vliegveld. Jawel.
Ik ben mezelf. Niemand anders is mij.'
En…
…alle menselijke interactie is eigenlijk…
Dat merkte ik toen ik uit de pandemie kwam. Alle interactie is…
…om de beurt elkaar onze sneeuwbollen laten zien.
Gewoon heel triest om de beurt.
Iemand laat je z'n sneeuwbol zien en je probeert goed te luisteren.
Het gaat over een feest van vijf jaar geleden.
En je zegt: 'Ja, en jij bent ook jezelf.
Ja, precies. Wat fijn dat jij ook jezelf bent.'
Maar de hele tijd gaan je ogen naar je eigen plank.
Honderd procent, de hele tijd. 'Ja. Nou, nee. Ja.'
Je wacht je moment af…
…zodat je kunt zeggen: 'Ik heb ook…'
Bedankt.
Dit is zo leuk. Weet je wat?
Ik zat te denken…
Ik kijk veel stand-upspecials.
Onlangs kwam die van een vriendin uit en ik zag de trailer.
Die was zo dynamisch.
Ze is zo druk bezig op het podium…
Ik dacht: ik beweeg niet echt veel. Ik ben erg…
Wat als… Want ik wil echt dat mijn trailer dynamisch is.
Ik dacht: wat als ik nou…
Ik weet wat ik in m'n trailer wil zien.
Ik heb alleen geen grappen die bij de bewegingen horen.
Ik dacht: ik doe gewoon de bewegingen.
Die kunnen dan in de trailer en dan…
Dat zou mooi zijn voor de trailer. Dat wil je zien.
Ik zou honderd afgerichte honden moeten hebben…
…die zo het podium op komen.
Ze staan allemaal op hun achterpoten te springen en dat zit dan…
…alleen in de trailer en verder niet.
Ja, ik heb veel gevoelens.
Dus woede, schaamte. Dat zijn er een paar.
Een ander gevoel dat overheerst in m'n leven en vast bij veel mensen…
…is nostalgie. Ik ben erg nostalgisch.
Weet je? En ik weet dat dat een vrij nutteloze emotie is.
Ik verlang terug naar voor de pandemie, toen we niet wisten hoe goed we 't hadden.
En naar de tijd voor m'n puberteit, als ik eerlijk ben.
Daar is het allemaal misgegaan.
Ik bedoel…
M'n vrienden zeggen: 'Ja, je mist de jaren 90. Wat origineel.
Mis je dat onze ouders vroeger veel elastiekjes hadden?'
Weet je nog dat iedereen elastiekjes had? Om de handgrepen van lades.
Er lagen hele ballen. Waar waren ze voor? Ik heb geen elastiekjes meer.
'Mis je dat alle ouders één grote schelp in de badkamer hadden?'
'Ja, dat mis ik.'
Ja.
En ik mis het dat abortus toegankelijker en er minder populisme was.
Snap je wat ik bedoel? Ja.
Ik denk dat ik iemand ben die de puberteit nooit te boven is gekomen.
Om een paar redenen.
Ik denk dat de puberteit hard aankwam.
Ten eerste val ik precies in die groep waarbij de puberteit samenviel…
…met de komst en het populair worden van het internet.
Ik had geluk. Tot m'n 13e was het er niet…
…en ik weet nog dat er één computer op school internet kreeg.
Van de ene op de andere dag ontplofte de wereld, alles veranderde…
We kregen onze eerste e-mailadressen.
De mijne was hot-mae-el@hotmail.com.
Bedankt.
Toen kon je nog goede e-mailadressen krijgen.
Maar van de ene op de andere dag ging de wereld van handelbaar…
Alles wat ik moest weten, stond in één set encyclopedieën in de kelder.
Het was zo ontspannend. Het was een eindige hoeveelheid feiten.
Dat was alles.
Het mooie, dunne papier. Snap je wat ik bedoel?
Het was te doen. Het was ook gewoon objectief.
Niemand bracht de encyclopedie van de advocaat van de duivel uit.
Snap je wat ik bedoel? Van: 'Nou…
Is Lima wel echt de hoofdstad van Peru?'
En toen was het ineens…
Ik was geobsedeerd. M'n vrienden zeiden: 'We gaan buiten spelen. Kom je ook?'
Dan zei ik: 'Nee, ik moet nog zo veel doen op het internet.
Er gebeurt zoveel. Ik moet…
…foto's van Buffy the Vampire Slayer kopiëren en plakken…
…in een Word-document.
Dan moet ik dat Word-document afdrukken.
Het papier wordt doordrenkt met inkt.
Het is zwaar van de inkt.
Ik moet die foto's uitknippen en dat wordt net nat toiletpapier knippen.
Dan moet ik die foto's op m'n agenda plakken.
Ik heb het druk.'
Het voelt alsof ik het sindsdien altijd druk heb. Ik ben doodmoe.
Een andere reden waarom ik denk dat de puberteit hard aankwam…
Ja, de normale puberteitsdingen.
Dan heb je het internet en wat daarbij komt kijken.
En voor mij veroorzaakte de puberteit genderdysforie en een genderding.
Snap je wat ik bedoel? -Ja.
Doodse stilte.
Voor de puberteit was ik een energiek androgyn kind…
…heel zelfverzekerd, deed veel Ace Ventura-imitaties.
Toen begon de puberteit en veranderde m'n lichaam. En dat was in de jaren 90.
Het tijdperk van de girlbands en de boybands.
Een door popmuziek gedreven geslachtsmodel.
En ik zat op een school met alleen meisjes, wat echt…
De belangrijkste vraag waar je een antwoord op moest hebben…
…op mijn school was: welke Spice Girl ben je?
Er zijn maar vijf mogelijke antwoorden.
Je moest het weten. Je stond in de hal…
…en dan kwamen ze om je heen staan: 'Welke ben je?'
Ze organiseerden playbackshows.
Ze moesten het weten, geen oordeel. Ze moesten weten…
…waar jij in het plaatje paste.
'Welke ben jij?' Ik zei: 'Justin Timberlake. Ik weet het niet.
Nick Carter?'
Maar of je nu te maken hebt met gendergedoe…
…de puberteit is sowieso een nachtmerrie, je voelt je een alien…
…en alles wat cool aan je was, is ineens waardeloos.
Ik kon een trucje.
Een geluid dat ik met m'n hand kan maken.
En echt, het was zo populair.
Mensen vonden het geweldig, vooral op feestjes.
Ik zal het nu doen.
Misschien herinneren sommigen zich dit. Dit is het geluid.
Weet je dat nog?
Het was zo'n hit op feestjes.
Ze vroegen erom: 'Doe dat geluid.'
'Oké.'
Ik deed het een keer tijdens een schoolbijeenkomst. Dat ging te ver…
Het was heel cool en toen kwam de puberteit ineens.
Opeens sta ik tijdens een feestje in een kast…
…met een puistige jongen van 13 met een halve stijve…
En hij dacht: wat is dit?
Hij: 'Ik dacht dat je me zou aftrekken.' Ik: 'Nee.
Ik zei dat ik iets cools kon met m'n hand.'
Hij laat me in die kast staan. Ik sta daar alleen in het donker…
Heel triest.
Het is moeilijk op die leeftijd. Echt…
Volgens mij kun je op je 13e alleen flirten door te zeggen:
'Hoe groot zijn je handen?' Vind je niet? Weet je dat nog?
'Hoe groot zijn je handen?' Ik vind het nog steeds een goeie…
…om contact te maken met iemand die je leuk vindt.
Maar ik zat op die meisjesschool…
…en deed het een beetje verkeerd. 'Ja, ik heb enorme handen.
Die van jou zijn klein.'
Op de speelplaats: 'Je weet wat ze zeggen.
Grote handen, enorme schaamlippen.'
Maar…
Dus dat speelde allemaal tegelijk en ik denk dat iedereen…
…tijdens de puberteit…
…leert kritisch te denken en plotseling raken de harde feiten van het leven je.
Ik denk dat als je anders bent…
Als het dominante verhaal dat je verteld wordt door iedereen…
…niet overeenkomt met wat je ervaart…
Zoals met gender. Ze zeggen: 'Er zijn er twee.
Jij bent een vrouw en dat gaat zo.' Dan zeg je: 'Oké.'
Maar als je zelf iets heel anders ervaart, heb je twee opties.
Twijfelen aan de validiteit van jezelf en je ervaringen…
…of aan de validiteit van al het andere en het hele systeem.
Als je aan die draad gaat trekken, ben je de lul.
Monogamie.
Mag ik twee mensen meenemen naar het bal? Ik snap niet waarom niet.
En ik voelde me ook…
Ik begon met comedy toen ik 13 was…
…en ik raakte echt in de ban van psychedelische drugs.
Dus dat verergerde die existentiële golf.
Het voelde alsof ik het behang van de realiteit afpelde…
…en ik zag een heel dunne steiger die alles omhooghield.
'Wat is dit?'
Je beseft ineens dat je ouders niet perfect zijn…
…en je leraren eenzaam zijn of zo.
Ik dacht: juf Buchanan is eenzaam.
Ik voel een enorme druk om te lachen om haar grappen.
En ja, ik was erg gestrest door…
Waarom praten we als samenleving niet meer over het feit dat…
…de film Antz en de film A Bug's Life…
…in hetzelfde jaar uitkwamen?
Hier zijn duidelijk ongekende krachten in het spel…
…en wij negeren dat gewoon? Wat…
Dus ja, ik was gestrest en…
De drugs waren een manier om uit m'n lichaam te kunnen.
Ik zat niet lekker in m'n vel en dat was een valluik.
Ik raakte zwaar aan de drugs en snel samengevat…
…ging ik van psychedelica naar echt foute drugs.
Ik werd 't huis uit gezet. Ik ben gestopt met school.
Ik belandde in een afkickkliniek.
Toen ik 19 was, ging ik negen maanden naar een afkickprogramma.
Een afkickprogramma voor tieners is objectief gezien een slecht idee.
Je zet een groep tieners bij elkaar.
En ze zijn allemaal dol op drugs.
Elke dag om drie uur ging de bel en zeiden ze:
'Ga maar weg met je nieuwe vrienden.
Wegwezen. Veel plezier samen in de steegjes.
Jullie weten wel hoe.'
Maar het was een eyeopener. Het was een keerpunt.
Ik deed mee aan dat programma met 12 andere kinderen.
Ineens dacht ik: o, fuck.
Deze kinderen komen uit moeilijke gezinssituaties. En wie ben ik?
Ik ben een bevoorrecht kind. Waar verzet ik me tegen?
Maar ik had dat nodig en het was goed.
Ik wilde erbij horen. Zij waren daar al een tijdje.
Ze hadden een band en hadden bijnamen voor elkaar.
Ik had nooit een bijnaam gehad, dus dat wilde ik ook.
Ik was heel blij, want na twee maanden…
…kwam ik binnen en zei een jongen: 'Alles goed, Badwater?'
Ik zei: 'Badwater?'
Ze noemden me allemaal Badwater.
Dan beginnen de leraren ook… Het slaat aan. 'Goedemorgen, badwater.'
Ik denk: wat gebeurt er?
Ik wil niet toegeven dat ik niet weet waarom ze me zo noemen.
Dus ik zeg: 'Ja, alles kits.'
Uiteindelijk werden we echt vrienden.
Ik zeg: 'Ik wil dit al maanden vragen. Waarom noemen jullie me Badwater?'
Ze zeiden: 'Toen je aankwam, hadden we het erover…
…en besloten we dat je eruitziet als een kind dat z'n eigen badwater drinkt.'
Dat is…
…zo specifiek.
Zo beledigend.
En creatief, ja.
Je eigen… Ik bedoel, ik heb ooit wel badwater gedronken.
Goed.
Iedereen, toch?
Ik bedoel, niet zo…
Met een rietje…
Maar iedereen…
Iedereen heeft dat wel eens gedaan, toch? Weet je nog dat je in bad moest?
Weet je nog? Heb je in bad ooit je natte washandje…
Noem je het een washandje of wasdoekje? Washandje? Ja. Canada, ja.
Heb je ooit je natte washandje…
…op je gezicht gelegd en erdoorheen geademd?
Dat voelde alsof je jezelf aan het waterboarden was.
'O, nee.'
Heb je ooit het water uit je washandje gezogen?
Toch?
Dat gepiep op je tanden. Wat een gevoel.
Badtijd.
Snap je?
Wat ik het meest mis…
Ik hou zo op over badtijd, maar ik wil even snel zeggen…
…dat wat ik er het meest aan mis…
…is dat iemand elke dag zei: 'Het is badtijd.'
Hoe goed is dat? Dat waardeer je niet als je klein bent.
Stel je voor dat je een slechte date hebt en de ober langskomt en zegt:
'Sorry dat ik stoor. Het is badtijd voor jou.'
Dan ben je weg.
Jongeren zijn de jeugd niet waardig.
Dus ik denk dat dat…
Ik denk dat ik geobsedeerd ben door m'n tienerjaren…
…en die constant aan het verwerken ben, omdat ik me nu een heel ander mens voel..
Ik had een chaotische puberteit…
…en die was heel deprimerend.
Nu voel ik me echt een heel ander mens.
Ik neem nu geen risico's meer.
Je… Ja.
Je zou me op een roltrap moeten zien, het is gestoord.
Ik hou me krampachtig vast. Ik ben heel…
Als dat ding eraan komt. 'O, mijn god. Eén, twee, drie.'
Ik wacht het moment af.
Als ik er niet klaar voor ben, loop ik achteruit.
Maar ik… Ik voel me anders…
…maar heb nog wel steeds dat zelfdestructieve gevoel.
Die druk die zich opbouwt.
Iedereen heeft dat wel…
…en daar moet je op een gezonde manier mee omgaan.
Ik doe veel escaperooms.
Ik ontsnap altijd uit een kamer.
Constant.
Ik was laatst op tournee en touren is intens.
En ik tour alleen. Ik heb meestal geen openingsact of tourmanager.
Ik reis alleen.
Ik heb lange dagen in willekeurige steden in het VK.
En ik deed een show in Edinburgh.
Ik was de hele dag alleen in Edinburgh en die druk werd steeds groter.
Snap je?
Ik had net Trainspotting gezien, dus ik zat in de gevarenzone.
Ik zei: 'Wat moet ik doen?'
Ik keek online en ontdekte dat de kerkers open waren.
Net als de Londense kerkers, een meeslepende horrorervaring…
…met acteurs die zich verkleden en je bang maken.
Je loopt door een hels doolhof. Ik dacht: geweldig.
Ik had het vip-pakket voor 20 dollar extra…
…en dan maakten ze een foto van je voor een groen scherm.
Ze projecteren een kerkhof achter je en dan krijg je een sleutelhanger…
Toen dacht ik: o, dit moet je met vrienden doen.
Vrienden of geliefden.
Ik heb nu een sleutelhanger met alleen…
Dus…
Ik daal af met een groep vreemden…
…en we gaan als groep door dat horrordoolhof.
Toeristen en gezinnen, we zijn met z'n tienen.
We gaan bijna en er komt een man tevoorschijn…
…gekleed als een Victoriaanse slager.
Hij zit onder het bloed en heeft een slagersmes, een grote baard…
…een Schot, en hij zegt: 'Ik ben de slager.'
Ik kan het accent niet goed nadoen.
'Welkom in de kerkers van Edinburgh, we gaan je vermoorden.' Ik denk: ja.
'Ja, ik heb om de dood gebeden.'
'Maar eerst even wat opmerkingen voor de veiligheid.
Als je zwanger bent of epilepsie hebt, ga dan niet de kerker in.'
Ik denk: oké. Toen zei hij:
'De acteurs in de kerker zullen je nooit aanraken of vastgrijpen.'
Ik dacht: oké, dat is goed.
Niemand wil in z'n kerker gegrepen worden. Dus ik dacht: mooi.
Dus we beginnen en het is zo eng.
Het was gewoon… Ik stond te trillen van angst.
Ik ben met die vreemden.
Ze doen steeds alle lichten uit, het is pikdonker.
Als ze weer aangaan, staat er een vrouw vlak voor je gezicht…
Zo eng, maar ik vind het geweldig.
En er is een soort verhaallijn, want aan het begin…
…zei de slager: 'Je gaat de legendarische kannibaal Sawney Bean ontmoeten.'
Kent iemand Sawney Bean? Legendarische kannibaal blijkbaar…
We zeggen: 'We willen hem niet ontmoeten. We zijn bang.'
Hij zegt: 'Hij zal dol op jullie zijn.' Er wordt dus iets opgebouwd.
We komen bij een stuk aan waar een soort boot ligt.
We zijn ergens diep onder Edinburgh.
Er ligt een bootje en we stappen er allemaal in.
We kunnen Sawney Bean horen in het donker, waar we heen gaan:
'Ik ben Sawney Bean.' En wij: 'Nee.'
De slager zegt: 'Jullie staan er nu alleen voor. Ik ga.'
'Nee, we houden nu van je, we hebben je nodig.'
Hij zegt 'Krijg wat' en vertrekt.
Nu zit ik met m'n groep in dat bootje.
Het licht gaat uit en het is pikdonker.
Je ziet je geen hand voor ogen, het is donker, vochtig en koud.
We horen: 'Ik ben Sawney Bean'. Ik zit te flippen.
Dan voel ik ineens handen op m'n rug.
Ze gaan omhoog en om m'n nek heen.
En ik flip, want ik weet nog…
…dat ze je niet mogen aanraken in de kerker.
'Wat is dit?' Het licht gaat aan, ik draai me om…
…en ik zie een vrouw van middelbare leeftijd die bij de groep hoort.
En ze doet…
Het was…
…krankzinnig.
Ze was met haar twee tienerdochters…
…die naast haar zaten, zo van:
'Mam, wat doe je nou?'
Ze deed…
Ik denk constant aan haar.
Ze is net als die postbode, een held. Een held voor ons allemaal.
Maar ik doe dat soort dingen om te voelen dat ik leef…
Ik probeer goed voor m'n hersenen te zorgen…
…want ik schaam me voor m'n tienerjaren.
Ik gedroeg me heel slecht. Ik was erg zelfvernietigend en ik…
Het rare is dat ik zo boos was, heel boos.
Het rare is dat sinds 2016…
Ik weet nog dat Trump werd verkozen. Ik dacht: we kunnen niet meer ontkennen…
…dat de wereld een beetje kierewiet is. Een beetje gestoord.
We hebben nu toegang tot zo veel informatie…
Het is duidelijk dat het systeem niet voor iedereen werkt.
Miljardairs betalen geen belasting en alles wat we weten.
Dus ik dacht: m'n woede was dus terecht.
Ik denk dat veel tieners die verontwaardiging voelen.
Maar de manier waarop ik me verzette was waardeloos.
Het was zo destructief en egoïstisch.
Pure machteloosheid. Ik liet deze tatoeage zetten…
…toen ik 16 was. Er staat 'havermout'.
Er staat twee keer 'havermout'.
Ik weet nog dat ik zei: Fuck the man.' Wat?
Daar kom ik niet meer van af.
Ik…
Ik weet nog dat het voelde…
Het voelde alsof de wereld een huis was dat aan mij was verkocht…
…toen ik te jong was om voor een hypotheek te tekenen.
Een huis dat me is verkocht door een louche makelaar.
Een gladjanus. Een op-z'n-hondjes-babymakelaar.
'Teken hier maar.' 'Oké.'
'Al je dromen komen uit.' En ineens sta ik in dat huis.
Je gaat kritisch denken. Als tiener word je in dat huis wakker.
'Wacht.'
Wacht, de fundering is verrot…
…de tuin staat in brand omdat de vorige eigenaars…
…het met fossiele brandstoffen verwarmden.
Dus mijn reactie was: 'Ik gooi het huis plat met mezelf erin.'
En nu besef ik wat ik had moeten doen.
Ik had het huis moeten opknappen, toch?
Dat is wat we hopelijk aan het doen zijn. Dat moet wel, toch?
Proberen van het huis een fijnere plek te maken.
Want het gaat niet… Ja.
Dat moeten we bewust doen. Anders gebeurt het niet.
En daarom ben ik… Ik vind…
Ik vind gen Z geweldig.
Ze zitten niet alleen op TikTok. Ze zijn te gek. Ze ondernemen dingen.
Ze protesteren tegen klimaatverandering en ontmantelen geslachtsmodellen.
Wat deed ik? Ik glibberde rond van: 'Heeft iemand wat lsd?
Echt nutteloos gedrag.
En zij zijn te gek.
Ik wil het hebben over….
Ik wil het even hebben over de genderkwestie.
Dus…
Want ik woon in het VK en ben nu in de VS…
…en op beide plekken heerst er nu hysterie rond gender en genderidentiteit.
En ik denk dat dat deels komt door de misvatting…
…dat genderfluïditeit een recente gen Z- of millennial-gril is.
Zolang de menselijke beschaving bestaat, zijn er al verschillen in gender.
Er zijn culturen geweest die een derde en vierde gender erkennen.
Niet alleen erkennen, vereren.
Ik had vereerd kunnen worden.
Balen. Maar ik moet vragen: 'Welke badkamer mag ik gebruiken?'
Het is juist een recente koloniale gril om zo'n star geslachtsmodel te hebben.
Het is alsof we over de hele wereld de nuances hebben weggevaagd…
…van al die mooie dingen.
In het VK, waar ik woon, herinner ik me…
…dat India in 2018 homoseksualiteit decriminaliseerde en dat was geweldig.
Het was een groot feest, heel spannend, maar frustrerend…
…want de berichtgeving in het VK was zo zelfvoldaan:
'Dat werd tijd, India.'
Engeland maakte homoseksualiteit strafbaar in India…
…in 1896…
Dat is extreem gaslighten.
Alsof je iemands huis in de fik steekt en zegt:
'Wat raar dat je dat nog niet geblust hebt.
Heel gênant.'
Ja. Bedankt.
En het irritante is…
…dat ik niet echt over gender wil praten, want je kan nooit winnen.
Vooral als het je persoonlijk raakt, is het moeilijk om erover te debatteren.
Als je emotioneel wordt, heb je al verloren.
Het is moeilijk, maar ik vind dat ik erover moet praten…
…want anderen doen dat ook, comedians.
Beroemde, superrijke comedians die het in hun specials belachelijk maken…
…in een tijd waarin transrechten al zo onzeker zijn…
…en teruggedraaid worden, is het gewoon niet… Ja.
Nee. Maar ik vind…
Jullie denken: ze worden teruggedraaid, ja. Geintje.
Ik denk ineens: o, fuck.
En ik kijk naar die specials, zodat ik ze gezien heb…
…als ik in elk interview gevraagd word om erover te praten.
Maar wat steeds terugkwam, was: 'Gender is een feit.'
Eentje zei dat steeds: 'Gender is een feit.'
Toen lieten ze het publiek zien. Die vonden het geweldig.
Ik hoef het jullie niet uit te leggen, denk ik…
…maar ik wil het even zeggen. Natuurlijk is biologisch geslacht iets echts.
Daarbinnen is er heel veel variatie…
Het is niet zo binair als we denken. Je hebt intersekse-mensen…
…hormonale variatie, van alles.
Niemand ontkent dat biologisch geslacht bestaat.
Maar gender heeft veel meer te maken met wat hier en hier zit.
Het is een sociale constructie en veel meer fluïde.
Ik leg het zo uit aan mensen die willen begrijpen…
…wat het verschil is tussen biologisch geslacht en gender.
Ik leg het genderspectrum zo uit.
Ken je de film Belle en het Beest?
Oké.
Stel je voor dat je aan de ene kant van het genderspectrum Gaston hebt.
Ken je hem nog? 'Niemand vecht…' Hij is sexy.
Hij is extreem mannelijk.
Aan de andere kant heb je Belle, die het stockholmsyndroom heeft.
Heel erg, maar…
Maar ze is nog steeds een uitstekend rolmodel…
…omdat ze kan lezen.
Ze is dol op boeken.
Dat moet je toegeven.
En in het midden van het spectrum heb je de kandelaar, toch?
Je hebt Lumière.
En ik herken mezelf in Lumière. Ik snap Lumière.
En hoe meer we Lumière steunen, hoe meer plezier Gaston en Belle hebben.
Lumière geeft feestjes. 'Je bent uitgenodigd.'
Ik stel me soms voor dat…
Ik zie het heel duidelijk voor me.
Je hebt Dave Chappelle, Ricky Gervais, Louis C.K.
Gooi Joe Rogan er ook bij. En ze eten een varkensgebraad.
In m'n hoofd is het een enorm varken en ze trekken het vlees eraf.
Ze drinken bekers mede.
Dat middeleeuwse drankje. Ze strooien met geld.
Ze zetten de tv aan en zien mij m'n Belle en het Beest-genderpraatje doen.
'En de kandelaar.'
Ze kijken ernaar en zeggen: 'O, mijn god, we… Jongens.
We hadden het mis.'
En dan… Dat stel ik me voor.
En dan…. Weet je wat ik wil? Ik wil dat ze…
Dat ze elkaar vasthouden.
Ik wil dat ze elkaar zachtjes heen en weer wiegen.
Ik wil dat ze zichzelf opnieuw opvoeden.
Een kusje.
Ik snap het ook wel. Het is moeilijk om een nieuwe taal te leren. Weet je.
Alhoewel, is dat zo?
Omikron, weet je wel?
Dat pikten we best snel op.
Maar de…
De grap die ik altijd hoor… Deze was in de jaren 90 al flauw.
Hij is terug in het stand-upwereldje.
'Ik identificeer me als een cactus of een lantaarnpaal…
…of een ander levenloos voorwerp.'
Ik ben non-binair, wat onder de transidentiteiten valt.
Het geslacht dat ik na m'n geboorte toegewezen kreeg, voelt niet…
En…
Maar ik wil me niet per se identificeren als non-binair of trans.
Dat ben ik gewoon en iets anders zeggen zou bizar zijn.
Alsof ik mezelf geweld aandoe.
Zo zou het voelen. Het zou de hete tomatensoep zijn…
…maal honderd, vol tomatensoep.
Het is lastig, want…
…je moet gewoon geloven dat ik weet wie ik ben.
Het zo moeilijk om dat tegen mensen te zeggen.
Je moet me op m'n woord geloven. Ik weet het echt zeker.
Ik weet niet of een Toyota Tercel onder een eland door kan rijden.
Dat weet ik echt niet.
Maar dit weet ik wel.
En je hoeft het niet eens te begrijpen. Snap je wat ik bedoel?
Ik begrijp wifi niet. Hoe werkt het? Wat is het?
Maar ik weet dat het echt is. Ik weet dat het bestaat.
Ik accepteer gewoon dat het er is.
Ik lig er niet wakker van.
Ik denk niet…
Ik heb in december top surgery gehad en…
En ik neem nu al een jaar een lage dosis testosteron.
En dat was 't beste jaar van m'n leven. Echt.
Ik ben 35 jaar oud. Dit was het beste jaar van m'n leven.
Bedankt.
En het is…
Het rare is dat ik niet eens zo blij ben.
Ik huppel niet rond. Het is gewoon dat de pijn weg is.
Dat is alles. Dus die lat ligt erg laag en…
Wie zijn wij om iemand dat te ontzeggen? Een leven zonder pijn.
Dat wordt m'n albumtitel.
Ja, oké.
En ik ben ook…
…zo dankbaar dat ik nu de woorden heb.
Want vroeger had ik die niet.
Maar ik heb me altijd zo gevoeld en ik weet nog…
Weet je als je vier of vijf bent en je ouders vertellen over je geboorte?
Het klinkt alsof m'n ouders het altijd over m'n conceptie en geboorte hadden.
We hadden ook normale gesprekken.
Maar ik weet nog dat m'n vader zei:
'Je moeder moest bevallen, we gingen naar het ziekenhuis.
Misschien krijg jij ook ooit kinderen.'
En ik stelde me dat voor.
Maar in mijn fantasie was ik nooit degene die de kinderen kreeg.
Het was een heel specifieke fantasie waarin ik 'n zakenman uit de jaren 50 was.
Ik ijsbeerde door de gang van het ziekenhuis.
Echt een 101 Dalmatiërs-vibe.
De verpleegster zei: 'Het is een jongen.' En ik: 'Proost, heren.
Ik noem het Buster.
Stuur het de mijnen in.'
Oké, het is bijna afgelopen.
Nog één ding. Ik pak m'n microfoonstandaard.
Stel je voor dat ik hem kwijt was.
Ik heb het gevoel…
Heel erg bedankt trouwens. Jullie waren geweldig.
Ik heb het gevoel dat we…
Wat betreft ons wereldbeeld hebben we pessimisme en optimisme meegemaakt.
En ik wil positief eindigen.
Ik wil jullie een boeddhistische parabel vertellen die ik mooi vind.
Dit is… Blijf erbij.
Ik vind dit zo'n mooi verhaal.
En dan ga ik.
Het speelt zich af in het bos. We zijn weer in het bos.
In deze parabel wordt een man in het bos heen achtervolgd…
…door wat ik alleen kan omschrijven als een hels beest.
Een angstaanjagend wezen…
…met de kaken van een leeuw en een monsterlijk lichaam.
Het heeft altijd honger en wil die man verslinden.
Het achtervolgt hem al dagen. De man begint moe te worden.
Op een gegeven moment zal hij bezwijken.
Net als hij denkt dat hij flauwvalt en het beest hem zal pakken…
…ziet hij een steenput midden in het bos, een kleine, ronde put.
Hij denkt: ik verstop me in de put.
Hij springt erin. En het beest volgt hem niet.
Het blijft boven staan…
Hij denkt: mooi. Hij valt in de put en terwijl hij valt…
…voelt hij water tegen z'n voeten spatten.
Hij denkt: wat raar. Hij kijkt naar beneden.
Onder hem, waar hij heen gaat, kolkt het water…
…en hij beseft… Wat zit er onder in de put?
Nog een beest.
Ja. Het is een dubbel-beestsituatie.
Slecht. Slecht nieuws. Beest boven, beest beneden.
Zo. En op het laatste moment ziet hij een tak…
…uit de put groeien. Een grote tak…
Hij pakt hem vast en met z'n laatste kracht klimt hij erop.
En z'n spieren trillen.
Hij denkt: ik ben veilig. Het beest boven en beneden.
En de tak kraakt door het gewicht. Dit is geen permanente oplossing.
Op een gegeven moment zal de tak het begeven.
Het zweet staat bij hem in deze plooi. Weet je?
Als daar zweet in staat, zit je in de problemen.
Dan kijkt hij naar het einde van de tak en ziet hij iets glinsteren.
'Wat is dat?' Hij balanceert op de tak…
…en reikt met één vinger naar het uiteinde ervan…
…en krijgt het op z'n vinger. Het is gouden, glinsterend boomsap.
Het is boomsap.
Hij stopt het in z'n mond en zegt:
'Dit is heerlijk.'
Jongens, het is positief. Wacht.
Dat is… Dat was het. Nee.
Hallo?
Oké.
Geloof me, ik vind het heel positief.
Ga erin mee. Ik heb m'n programma SAP genoemd.
Jullie moeten erin meegaan.
Want dit was niet goedkoop.
Nee, maar ik vind het echt positief, want luister…
Het leven kan een dubbel-beestsituatie zijn.
Zo is het leven misschien… In zekere zin wel, toch?
Maar gelukkig is er zo veel sap…
…en we moeten de tijd nemen om te genieten van het sap…
…en dat te cultiveren als het kan.
Gelukkig is er een overvloed aan sap, denk ik.
Overal waar je kijkt, als je goed kijkt.
Je hebt honden.
Elke hond op deze aardbol.
Een fijne spijkerbroek. Dat kan sap zijn.
De Beatles zijn voor mij sap.
Vrienden. Het tv-programma Friends. Nee. Vrienden hebben.
Seks is goed. Seks met je vrienden ook.
Mensen bang maken. Ja, als dat…
Ik hou van kampvuren, marshmallows roosteren…
…het lied Bennie and the Jets van Elton John.
Ja, knuffels en sterretjes, kerstlichtjes, al die dingen.
Allemaal sap.
Al die dingen kunnen sap zijn.
En dit is misschien afgezaagd.
Maar dit is echt ook sap voor mij. Dit maakt me zo gelukkig.
En het is sap voor mij. En ik ben zo dankbaar dat jullie er waren.
Heel erg bedankt.
O, mijn god.
Wacht. Huil je?
Ja, het was zo verdrietig.
Het moest grappig zijn.
Niet waar. -Jawel. Alles.
Echt?
We hebben een ander gevoel voor humor.
Toch bedankt voor 't luisteren.
Dat lucht op.
Ik ben het. Ik ben mezelf.
Jij bent jezelf.
Geweldig.
Zullen we maar beginnen? -Ja.
Heb je er zin in? -Ja, maar ik ben wel nerveus.
Dat is normaal. Deze is zwaar. De Buchanans kregen veel post.
Echt? Populair. -Dit ga je top vinden.
Oké. -Schoppen?
Ja.
Fijn dat je er bent. -Bedankt dat ik mee mocht.
Niet te geloven dat dat grappig moest zijn.
Ach… -Wat maf.
Delen waren misschien ontroerend.
Ja. Oké, daar gaan we. Even een gat graven.
Zo, ja. Toe maar. Dit ga je geweldig vinden.
Ja. -Over onze schouder?
Ja, klaar? -Eén, twee, drie. Ja.
Voelt goed, hè? -Gaaf.
Ja, pak wat post.
Wat doe je meestal? Werkt dit?