Deze serie is geïnspireerd door het leven van Karl Lagerfeld.
Personages, hun relaties, woorden, daden, locaties, feiten en creaties
berusten deels op verbeelding.
VOORJAAR 78
Karl Lagerfeld, hallo.
U bent nu de ster van de internationale mode.
Dat weet ik niet, hoor.
Maar ik slaap vaker in vliegtuigen dan in mijn bed.
Mooie tas, hè?
Uit de nieuwste collectie?
Natuurlijk.
Hier? -Ja.
Ik ben een courtisane.
INTERVIEW KARL 4 MAART 1978
Het is bijna onmogelijk om zoveel te doen, altijd een product te moeten promoten.
Sinds wanneer doet u de wereldtour?
Het zou tien dagen duren en we zijn drie weken verder.
Alle grote steden willen een Chloé-winkel.
Gisteren een bagel in New York. Vandaag een gebakje in Rome.
Tegen de jetlag.
Is dat de bruidsjurk van mevrouw Picasso?
Ja, voor de avond. -Theatraal.
Wacht. Het is geen trouwjurk, maar een manifest.
Laat eens zien.
Prachtig.
Wat doet Saint Laurent voor de dagkleding? -Dat laat me koud.
Goed.
We moeten gaan, we zijn laat. -Ga jij maar.
Ik blijf nog even zitten. -De zussen Fendi wachten op je.
Ik moet iets doen, ze wachten wel. -Goed.
Dan zie ik je daar.
Mode moet verkopen, dat staat altijd voorop.
Ik creëer jurken, geen poëzie.
Uw probleem is niet dat de ideeën ooit opraken,
maar dat u van geen ophouden weet.
Toen ik haute couture maakte,
waren het elk half jaar 50 creaties.
Dat was te weinig voor me.
Ik verveelde me dood.
Ik ben een workaholic.
Schetsen is mijn verademing.
Mijn enige verantwoordelijkheid is mijn werk.
En om meer vraag ik niet.
U hier?
Tussen drie vluchten en twee afspraken.
Je komt hier graag, dus ik dacht, ik waag 't erop.
Tuurlijk.
Ken je Xavier de Castella, Kenzo's vriend?
Jazeker. -Hallo, Karl.
Gianni is vandaag onze vriend.
Hij spreekt alleen Italiaans, maar is wel mooi.
È Karl Lagerfeld, il grando famoso couturier...
Kunnen we praten?
Goed.
Gaat dat goed, met Xavier?
Hij is als een broer.
Ik bedoelde alleen jullie reis.
Prima.
En jij?
Ik zie je niet vaak zomaar opduiken.
UITNODIGING VOOR HET HUWELIJK VAN PALOMA EN RAFAEL
De jonge Picasso nodigt me uit, wonderbaarlijk.
Ik liet haar geen keus.
De receptie is bij mij, en ik wil graag dat je erbij bent.
Komen Pierre en Yves ook?
Aan de hoofdtafel, ja.
Ik ram ze mijn succes in drie gangen door de strot.
Onverteerbare triomf.
Dank je.
Ik hou me aan m'n voornemens.
Je hoeft niet je reis of je vrienden op te geven.
Het is toch goed tussen ons?
Niet te dichtbij en niet te ver van elkaar af.
Dit is geen stap terug.
Maar wraak voor ons beiden.
Ik kan ze geen succes door de strot duwen.
Wat is nou succes als ik helemaal alleen sta?
Blijf jij weg, dan winnen Pierre en Yves.
Ik kom ooit terug.
Paloma trouwt niet elke maand. -Ik ben er, voor jou.
Jij was er voor mij toen mijn vader overleed.
Maar ik wil niet terug in je schaduw.
Ik keer terug naar dat addernest...
...als ik iets heb bereikt om trots op te zijn.
Zelfs naast jou wil ik mijn eigen verdiensten hebben.
Wanneer zal dat zijn?
Je bent nummer één in de VS. Zo rijk als Croesus. Je kunt zonder mij.
Je wilt niet in mijn schaduw staan, maar neemt m'n geld wel aan?
Moet ik 't teruggeven?
Xavier heeft zat en deelt het graag.
Nee.
Maar nu moet ik gaan.
Daar is hij.
Sorry, ik ben verlaat.
Iets belangrijks?
Alleen werk is belangrijk.
Waar is Rosemarie?
Parijs belde voor je, ze nam het gesprek aan.
Hoe gaat de reclamecampagne?
Welke fotograaf nemen we?
Volgens Rosemarie ontwerp jij Paloma Picasso's avondjurk.
Je neemt 't op tegen Saint Laurent.
Geen vergelijking, geen wedijver.
Jij maakt de mooiste jurk van de dag.
En de hele wereld kijkt toe.
Niet de hele wereld, helaas.
Deze vind ik erg mooi.
We moeten terug naar Parijs.
Parijs?
Bedankt, dit waardeer ik.
Hoe maakt mevrouw 't?
In een medisch coma, om het lichaam te laten rusten.
Als ze morgen wakker wordt, weten we precies hoe erg het is.
Het huis komt in orde.
Goed, jullie hebben vast allemaal veel te doen.
Bedankt.
Monika? -Ja, meneer?
Bij een beroerte telt elke seconde.
Redt ze 't met weinig schade, dan is dat dankzij u.
Je bent er nooit klaar voor, hè? -Nee.
Mevrouw Picasso en verloofde wachten op u.
Voor het plannen van de bruiloft.
Dat wil ik niet.
Het geluk straalt ervanaf. -Was je ons al vergeten?
Absoluut.
Zoveel zelfs...
Rafael.
Eén, twee, drie.
Ik heb dit laten maken.
Zien jullie de kaartjes?
Geef me de gastenlijst, dan plaats ik ze.
Heb je de lijst?
Dat zijn wij.
Loulou en Alexandre, perfect. Die moeten kennismaken.
Daar de familie en moeder...
Naast wie komt Kenzo? Met wie kan hij 't vinden?
En daar.
Zeg je het als Jacques komt?
Hallo?
Pardon, ik begrijp het niet. Wie is dit?
Italiaans? Engels?
Engels.
Had u al iets te drinken? Koffie?
Koffie. Prima.
Carla Fendi. Zus nummer 4.
Jacques.
Bedankt voor uw komst. Bevalt Rome?
Ja.
Oké.
Onze campagne gaat van start
voor Fendi's prêt-à-portercollectie.
Bent u bekend met ons merk?
Enigszins.
We willen ons imago vernieuwen.
Met iets moderns en onverwachts komen.
We zoeken een fotograaf
die een frisse kijk op ons merk heeft.
Jong, maar met oog voor de Fendi traditie.
Vraagt u of ik zo'n fotograaf ken?
Nee...
Karl belde me en stelde u voor.
Mij?
Volgens hem bent u de man die Fendi's imago kan opfrissen.
Oké.
Dat zei hij.
Ik weet niets van fotografie.
Dat had ik begrepen...
Dus...
Karl is al tien jaar onze stilist.
Fendi heeft veel aan hem te danken.
Ik kan hem niet veel weigeren.
De bruiloft van de eeuw moet indrukwekkend zijn.
Het hoeft niet mooi te zijn. Het is geen Saint Laurent.
Meer gepoft in de mouw en de heup.
Is de taille goed?
Alles moet strakker.
Niet te burgerlijk, het moet spatten.
Er is telefoon voor u.
Hallo? -Vroeg je Carla Fendi me aan te nemen?
Moet dat op zo'n toon?
Wie denk je dat je bent, Karl?
Ik bied je werk aan. -Nee.
Je schuift me een klus toe waarvan iedereen weet dat ik 't niet kan.
Je dwingt je baas om me tegen haar wil in aan te nemen.
Ik ben je marionet niet. Laat me niet naar je pijpen dansen.
Ik hoef jou of die klus niet.
Ik schrijf.
Er staat veel op het spel met die nieuwe Fendi-lijn.
Ik neem een risico voor jou.
Ik bied je dit aan omdat ik denk dat je 't kunt.
Ik ben geen fotograaf, Karl.
Jij hoeft alleen met de ideeën te komen.
En die heb je genoeg.
Dit heb je nodig. Iets wat je eindelijk van begin tot eind kunt afmaken.
Iets om trots op te zijn.
Neem dit aan en kom met opgeheven hoofd terug naar Parijs.
Voor de bruiloft.
Toe.
Ik heb je nodig.
Is het zo beter?
Ja.
We maken er een leuke avond van.
Je hebt ervoor bedankt, dat is dat.
Vooruit.
Als je werkte, wat zou je dan doen?
Ik werk als architect.
Je eigen huizen tellen niet.
Ik maak geen huizen voor anderen.
Hoezo? Wat zou jij doen als Karl je niet onderhield?
Geen idee.
Sorry dat ik u stoor, maar Mr de Bascher staat erop.
Telefoon, meneer.
Hallo?
Een mooi Amerikaans meisje.
Haar ouders denken dat ze in Baden-Baden is, maar ze is in Rome.
Ze flaneert in kleding van Fendi.
Waar heb je 't over?
De Fendi-campagne.
Ik kan geen foto's nemen, maar wel iets filmen.
Iets heel moois.
Elk beeld is een schilderij, in de hoekjes van Rome waar ik van hou.
Je wilt niet fotograferen, maar wel regisseren.
Schrijven en regisseren.
Toe, Jacques, wees redelijk.
Je vraagt een heel team.
Dat is veel werk.
Een echt budget. -Dat is mijn bod.
Dit is geen spelletje.
Je gaat een contract aan met Fendi.
Ja of nee?
Een film van 15 minuten.
Vijf.
Vijftien.
Als 't lukt, kom ik naar de bruiloft.
Goed.
Doe elke dag haar haar.
Ze ziet er graag verzorgd uit, al is ze alleen.
Zeker, meneer.
Zo nodig breng ik je terug.
Als je liever in Parijs bent of in het ziekenhuis, doen we dat.
Is er een probleem, zeg het dan.
Ik kom langs, zo vaak als ik kan.
Ga werken.
Laat ze wat zien.
Bij wie kan ik mezelf zijn als ik jou niet heb?
Wie wil er nou zichzelf zijn?
Ik vind 't vreselijk...
Denk er maar niet aan.
We gaan terug naar Parijs. Ik moet een bruiloft voorbereiden.
TWEE MAANDEN LATER
Verdorie. Je bent er al.
Nog niet op weg? -We lopen enorm achter.
Niet opgemaakt, niet gekapt, en niet aangekleed.
Wie is 't? -De avondjurk.
We moeten naar het stadhuis.
Ik vraag om 'n strijkijzer.
Ik vroeg me af of ik je zou zien.
Iedereen is laat, door mij.
De rok was niet af.
Na de wereld te hebben veroverd, zit je dan...
...precies waar je begon, in de voorkamer te wachten tot mevrouw haar jurk aantrekt.
Je hebt je zevenmijlslaarzen aan.
Om op de vlucht te slaan voor Pierre?
Nee, hoezo?
Erg snel is hij niet.
Hoe gaat 't?
Prima, en met jou? -Prima.
Je bent oud geworden.
En jij dik.
Heb je me gemist?
Weet je wie bij me weg is? Pierre.
Dat heb ik gehoord.
Voor een Amerikaanse hovenier. Raad z'n naam eens?
Madison Cox.
Pierres hele leven in één woord.
Ik woon met mijn personeel.
Soms blijf ik de hele dag in bed.
Dat zijn de beste dagen.
Om weer 20 te zijn, en slechts te werken aan schoonheid.
Het is weer zover.
Je praat als een oude lul.
ik ben 'n boudoir vol verlepte rozen, slap uitgeblust
waar 'n stapel oude kleren in arren moede rust
Je kent de rest vast niet.
Alleen die twee regels.
Ik heb Baudelaire nooit gelezen.
Mijn moeder is stervende.
Hoe gaat 't met Jacques?
Jacques.
Beeldschoon.
Het drapeert mooi, toch?
Perfect.
Je ziet er prachtig uit.
Dan nu het haar? -Ja, kom.
Is dit 't?
Hou zo maar eens een potlood vast.
Welkom, kom binnen.
Hallo, Karl.
Prachtig. -Dank je.
Karl, het is subliem.
Hier ben jij de koning.
Het ruikt goed.
Heel mooi, heel Karl.
Je hebt nog niets gezien.
Ik kan niet wachten.
Bedankt. Fijn je te zien.
Dank u.
Welkom. -Goedenavond.
Goedenavond.
Mevrouw Picasso is zover.
Kunt u naar de hal komen?
Blijf tot ze komt, dat verdient u.
Ik ben zo terug. -Prima.
Meneer Lagerfeld. -Goedenavond.
Kleed je me?
Ik heb zo gerend. De montage was vijf uur geleden af.
Meteen naar het vliegveld zonder te douchen.
Meer klassiek, graag.
Zijn Pierre en Yves er? -Pierre wel, Yves nog niet.
De witte.
En de jurk van Paloma?
Die krijg je op hetzelfde moment te zien als ik.
Karl.
Ik heb zo hard gewerkt.
Zo hard zelfs dat je me niet terug had gekend.
Twee maanden geen slaap. Wat moet ik nu, dacht ik.
Ik wilde het elke ochtend opgeven en jou bellen.
En toegeven dat ik 't niet kon en 't mis had gehad.
Dus maar volhouden.
Ik heb je niet gebeld. -Je was me vergeten, dacht ik.
Ik heb talent.
Dat zeiden ze.
Echt waar.
Ik had een idee voor een shot, ik zag het en wist het zeker.
Zo moesten we het doen. Ik hield voet bij stuk en we deden het.
En dat werd heel mooi. Echt prachtig.
Toen kregen ze vertrouwen in me. -Zie je wel?
Dat zei ik toch?
Voortaan wil ik alleen nog films maken.
Ik help je erbij.
Ik zal het gauw zonder jou kunnen.
Nee. -Nee?
Bedankt.
Dat je me bevrijd hebt.
Terug uit Rome.
Rome? -Ik kom net aan.
Net? -Ik ben net binnen.
Hoe dat zo? -Ik maak een film voor Fendi.
Als je die ziet...
Ja, leuk.
Geschreven, geregisseerd, alles.
Echt, ik...
Hoe meer je doet alsof, hoe meer ik je ware aard zie.
Een eenzame man.
Prima, en u? Wacht, daar is Anna.
Jacques.
Mijn vriend.
Hoe gaat het?
Je ziet er mooi uit.
Gefeliciteerd. Ongelooflijk.
Heel erg bedankt.
Tot ziens, bedankt. -Een mooie avond.
Kleed je je niet om? We gaan zo uit.
Ik ben op. -Nee, kom nou mee. Toe.
Blijf.
Je hoort alles nog wel.
FENDI presenteert
Carla Fendi, graag. Met Karl Lagerfeld.
Ik verbind u door.
Heb je 'm gezien?
Goed, hè?
Ja.
Ik zag 't niet zitten, eerlijk gezegd.
Maar het is mooi, sensueel, licht.
Hij begrijpt de ziel van Fendi.
Je had gelijk. Die film was een goed idee.
We kunnen hem laten zien aan de pers als we de collectie presenteren.
Moeten we wachten?
Het spijt me, ik heb me vergist.
We kunnen de film niet gebruiken.
Waarom niet?
Het is amateuristisch, als een studentenfilm.
Dat is juist het leuke eraan. Zo verrassend en spontaan.
We laten 'm niet zien.
Ik betaal alles terug.
Hij heeft 't toch goed gedaan?
Jawel...
Het is goed gedaan.
ELISABETH LAGERFELD OVERLEED VIER MAANDEN LATER OP PENHOËT...
...OP 14 SEPTEMBER 1978, ZONDER HAAR ZOON NOG TE HEBBEN GEZIEN.
Vertaling: Jolanda van den Berg